Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Milliyet κάνει λόγο για «μυστική συμφωνία» ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ στον τομέα της αεράμυνας, συνδέοντας την κίνηση της Αθήνας με την αντιπαράθεση στην Ανατολική Μεσόγειο και αφήνοντας αιχμές περί καλλιέργειας «πολεμικού κλίματος» απέναντι στην Τουρκία.
Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, η συμφωνία –που φέρεται να αφορά την προμήθεια ισραηλινών συστημάτων αεροπορικής άμυνας– εντάσσεται στο ευρύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδας και ερμηνεύεται από ορισμένους αναλυτές ως κίνηση στρατηγικής θωράκισης απέναντι στην αυξανόμενη επιρροή της Άγκυρας στην περιοχή.
Η αναφορά σε «μυστική συμφωνία» Αθήνας–Τελ Αβίβ
Το δημοσίευμα της Milliyet επικαλείται πληροφορίες του ισραηλινού τηλεοπτικού καναλιού Channel 14, σύμφωνα με τις οποίες υπογράφηκε σημαντική αμυντική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ.
Κατά τις ίδιες πηγές, η Ελλάδα σχεδιάζει να δαπανήσει σημαντικά ποσά τα επόμενα χρόνια για την απόκτηση συστημάτων αεροπορικής άμυνας ισραηλινής κατασκευής και άλλων στρατιωτικών τεχνολογιών.
Η τουρκική εφημερίδα υποστηρίζει ότι η συμφωνία αυτή συνδέεται με την ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας Αθήνας–Τελ Αβίβ απέναντι σε αυτό που χαρακτηρίζει «τουρκική ασπίδα» στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι υπαινιγμοί για «προετοιμασία σύγκρουσης»
Στο ίδιο δημοσίευμα διατυπώνονται ερωτήματα για το αν η συγκεκριμένη αμυντική συνεργασία υποδηλώνει προετοιμασία για ενδεχόμενη ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Ορισμένοι αναλυτές, σύμφωνα με την εφημερίδα, θεωρούν ότι η ενίσχυση της ελληνικής αεράμυνας αντανακλά τις στρατηγικές ανησυχίες της Αθήνας, ιδιαίτερα λόγω της στρατιωτικής ισχύος της Τουρκίας και του πληθυσμιακού της μεγέθους που υπερβαίνει τα 85 εκατομμύρια.
Το πρόγραμμα «Ασπίδα του Αχιλλέα»
Η συμφωνία εντάσσεται, κατά το δημοσίευμα, στο ελληνικό αμυντικό πρόγραμμα «Ασπίδα του Αχιλλέα», το οποίο προβλέπει τη δημιουργία ενός πολυεπίπεδου δικτύου αεροπορικής άμυνας έως το 2030.
Στόχος του σχεδίου είναι η ενίσχυση της προστασίας του ελληνικού εναέριου χώρου μέσα από ένα σύστημα που θα λειτουργεί σε πολλαπλά επίπεδα, κατά τα πρότυπα της αρχιτεκτονικής αεράμυνας του Ισραήλ.
Στο πλαίσιο αυτό, τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας θεωρούνται κρίσιμος πυλώνας του συνολικού εξοπλιστικού σχεδιασμού, μαζί με τα μαχητικά αεροσκάφη και τις μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού.
Τα ισραηλινά συστήματα που εξετάζει η Αθήνα
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλείται η τουρκική εφημερίδα, η ελληνική πλευρά εξετάζει την προμήθεια σειράς ισραηλινών οπλικών συστημάτων.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται το σύστημα πυραυλικής άμυνας David’s Sling, το αντιαεροπορικό σύστημα Spyder, το πυραυλικό σύστημα Barak MX της Israel Aerospace Industries, καθώς και τα πυραυλικά συστήματα PULS της Elbit Systems.
Τα συγκεκριμένα συστήματα χρησιμοποιούνται τα τελευταία χρόνια ενεργά στην ισραηλινή αεράμυνα, γεγονός που –σύμφωνα με το δημοσίευμα– ενισχύει το ενδιαφέρον της Αθήνας για την απόκτησή τους.
Η διαδικασία έγκρισης και το χρονοδιάγραμμα
Όπως αναφέρεται, η αρμόδια Επιτροπή Άμυνας της Βουλής συνεδρίασε πρόσφατα για να εξετάσει τις λεπτομέρειες της συμφωνίας, ενώ η τελική έγκριση αναμένεται μέσα στους επόμενους μήνες.
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας φέρεται να αναφέρθηκε στο θέμα και κατά τις επαφές του στο Λονδίνο.
Η ελληνική πλευρά επέλεξε την ισραηλινή πρόταση χωρίς να προηγηθεί διεθνής ανοικτός διαγωνισμός, επικαλούμενη επιχειρησιακές ανάγκες.
Εφόσον ολοκληρωθεί η διαδικασία, η παράδοση των συστημάτων εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί περίπου ενάμιση χρόνο μετά την τελική έγκριση.
Οι προηγούμενες πληροφορίες για τις διαπραγματεύσεις
Η συζήτηση για την προμήθεια νέων συστημάτων αεράμυνας είχε επανέλθει στο προσκήνιο ήδη από τον Νοέμβριο, όταν η Καθημερινή είχε αποκαλύψει ότι η Αθήνα επανεκκίνησε τις διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ.
Στο πλαίσιο αυτού του σχεδιασμού εξετάζεται η αντικατάσταση παλαιότερων συστημάτων, όπως τα OSA-AK και TOR-M1, με το σύστημα Spyder, ενώ τα αντιαεροπορικά Hawk προβλέπεται να αντικατασταθούν από τα συστήματα Barak MX.
Παράλληλα, η Ελλάδα επιδιώκει την απόκτηση του συστήματος μακράς εμβέλειας David’s Sling, το οποίο εκτιμάται ότι θα μπορούσε να αντικαταστήσει τους πυραύλους S-300 στο πλαίσιο της συνολικής αναβάθμισης της ελληνικής αεράμυνας.
