Σε ομιλία του στο Μέμφις, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αφιέρωσε σημαντικό χρόνο στο να αποδώσει την πρωτοβουλία για τη στρατιωτική επίθεση στο Ιράν στον υπουργό Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ. Η δημόσια αναφορά του, στην οποία δήλωσε ότι «Πιτ ήσουν ο πρώτος που μίλησε» για την ανάγκη επίθεσης, ερμηνεύθηκε από αναλυτές και χρήστες social media ως προσπάθεια να μεταθέσει την ευθύνη στον υπουργό, δημιουργώντας εικόνα ανοιχτού διχασμού στο επιτελείο του Λευκού Οίκου.
Ο Τραμπ περιέγραψε τη νύχτα που οι ΗΠΑ αποφάσισαν να βομβαρδίσουν το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης ως αποτέλεσμα συζητήσεων με ανώτατα στελέχη, ανάμεσα σε αυτά ο στρατηγός Κέιν, αλλά έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στις απόψεις του Χέγκσεθ, εμφανίζοντάς τον ως τον βασικό υποστηρικτή της στρατιωτικής λύσης.
Αναβολή επιθέσεων και η «επιστροφή» της διπλωματίας
Παρά την ένταση, ο πρόεδρος ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά το «πάγωμα» των βομβαρδισμών, επικαλούμενος «πολύ καλές και παραγωγικές» συνομιλίες με το Ιράν για τον τερματισμό της κρίσης. Επίσημα το Ιράν διέψευσε τις συνομιλίες, ωστόσο η κίνηση του Τραμπ δημιούργησε ένα παράθυρο για διπλωματική έξοδο, ενώ οι ισραηλινές επιθέσεις συνεχίζονται στην περιοχή.
Ταυτόχρονα, ο Αμερικανός πρόεδρος παρουσίασε τις συνομιλίες με το Ιράν ως προοπτική ειρήνης, χωρίς να διευκρινίζει ποιοι συμμετείχαν, και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο συμφωνίας για τον περιορισμό των πυρηνικών.
Εσωτερικός διχασμός και πολιτικό παιχνίδι
Στο εσωτερικό της κυβέρνησης, ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς εμφανίζεται ως ο πολιτικός που προειδοποίησε για τον υψηλό κίνδυνο του πολέμου, ενισχύοντας την εικόνα του ως ήπιου και ρεαλιστή ηγέτη, ενώ ο Χέγκσεθ βλέπει τη δημοφιλία του να καταρρέει, παρά τις υψηλές φιλοδοξίες του και την ένθερμη στήριξη της στρατιωτικής εκστρατείας.
Τα υπόλοιπα μέλη του υπουργικού συμβουλίου που υποστήριξαν τον πόλεμο εμφανίζουν επίσης πτώση στη δημοφιλία τους, με τον υπουργό Άμυνας να καταγράφει αρνητικό ισοζύγιο αποδοχής -10, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση Daily Mail/JL Partners.
Οικονομικό κόστος και διεθνείς συνέπειες
Οι επιπτώσεις του πολέμου επηρεάζουν ήδη τα αμερικανικά νοικοκυριά, καθώς η διακοπή των ροών πετρελαίου και φυσικού αερίου από τα Στενά του Ορμούζ οδηγεί σε αύξηση των τιμών καυσίμων και ενισχύει τον κίνδυνο διεθνούς πληθωριστικού κύματος. Το Πεντάγωνο έχει αιτηθεί πρόσθετα 200 δισ. δολάρια για την υποστήριξη της εκστρατείας.
Ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, Φατίχ Μπιρόλ, προειδοποίησε για «μεγάλη απειλή» στην παγκόσμια οικονομία λόγω του κλεισίματος των Στενών και των ζημιών σε τουλάχιστον 40 ενεργειακές υποδομές σε εννέα χώρες. Σύγκρινε την τρέχουσα κρίση με τις πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970 και με την ενεργειακή κρίση λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, τονίζοντας ότι καμία χώρα δεν θα μείνει ανεπηρέαστη.
Συμπέρασμα: Διπλωματία υπό πίεση
Ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται εγκλωβισμένος σε ένα αδιέξοδο με τεράστιο οικονομικό και πολιτικό κόστος, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα σε στρατιωτικές επιλογές, εσωτερικές πιέσεις και διεθνείς οικονομικές απειλές. Η αναβολή των βομβαρδισμών και η επιβεβαίωση των διαπραγματεύσεων αποτελούν μια προσωρινή διπλωματική «παύση», αλλά η κατάσταση στη Μέση Ανατολή παραμένει εύθραυστη και οι επόμενες κινήσεις της αμερικανικής κυβέρνησης θα κρίνουν την πορεία της κρίσης.
