Μήνας: Δεκέμβριος 2021

Δεν είναι μόνο ο Boric στη Χιλή

Δεν είναι μόνο ο Boric στη Χιλή. Είναι η Squad, η αριστερά του Δημοκρατικού Κόμματος που κυβερνά τις ΗΠΑ, είναι η Ardern η πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας. Είναι και μερικοί άλλοι ακόμη.

Όλοι κάτω από πενήντα, ουσιωδώς αντικομφορμιστές, γεμάτοι σφρίγος και πρωτοτυπία στο λόγο τους, μαχόμενοι για έναν καλύτερο κόσμο.

Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουν.

Ξέρω όμως ότι απέναντι στους ανακυκλώσιμους, ξερούς κι ανέραστους πολιτικούς της ΕΕ και την ανέπνευστη καμαρίλα της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, ο πάλαι ποτέ “νέος κόσμος” γεννά ελπίδα.

Έχει μεγάλη σημασία να δούμε τι κυοφορεί αυτό το νέο που ανατρέπει την θλιβερή μονοτονία του μονοδιάστατου there is no alternative που κυβερνά τη Δύση από το ΄90 κι ύστερα.

Έχει μεγάλη σημασία η Αριστερά στην Ευρώπη – σε μεγάλο βαθμό κι αυτή σκουριασμένη από την πολυκαιρία – να επισκεφτεί τους τόπους αυτούς, να μάθει, να γνωρίσει πώς συγκροτούν το λόγο και τις πολιτικές τους αυτά τα νέα πολιτικά υποκείμενα που παλεύουν να κυβερνήσουν τις χώρες τους.

Διότι, σε τελευταία ανάλυση, εκεί κρινόμαστε: στην διακυβέρνηση. Όχι στην καλοπροαίρετη εναπόθεση των ονείρων μας στα χλοερά λειβάδια της ουτοπίας μας.

Ζήτω ο νέος κόσμος λοιπόν!

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ ελληνικού ενδιαφέροντος κι όχι μόνο: νέος στην ηλικία δεν σημαίνει απαραιτήτως νέος στις ιδέες.

Πρώτη δημοσίευση στο Facebook
12 Δεκ 2021
Μια περίεργη επίσκεψη στη Βουλγαρία

Την Βουλγαρία επισκέπτεται ο Έλληνας Πρωθυπουργός, μετά από πρόσκληση του Βούλγαρου ομολόγου του, λίγες μόνο μέρες από τον σχηματισμό τακτικής κυβέρνησης μετά από 8 μήνες όπου στην εξουσία ήταν υπηρεσιακές κυβερνήσεις.

Είναι αλήθεια ότι οι υπηρεσιακές κυβερνήσεις από τις 4 Απριλίου δεν είχαν την δυνατότητα να χειριστούν θέματα διμερών σχέσεων και εμβάθυνση των συνεργασιών, κάτι που μπορεί να γίνει από εδώ και πέρα.

Όμως μόλις μια βδομάδα μετά τον σχηματισμό Κυβέρνησης στη Βουλγαρία, μοιάζει δύσκολο να υπάρχει κάποια ατζέντα που να έχει ετοιμαστεί ώστε να υπάρχει ουσιαστικό αποτέλεσμα από τις διμερείς επαφές.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Βουλγαρικής Κυβέρνησης, η πρόσκληση προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη έγινε από τον Βούλγαρο ομόλογο του, Κίριλ Πέτκοφ.

Επίκεντρο της συνάντησης των δύο πρωθυπουργών θα είναι οι άριστες διμερείς σχέσεις και οι ευκαιρίες για ακόμη πιο ενεργή ανάπτυξή τους. Θα συζητηθούν επίσης περιφερειακά θέματα κοινού ενδιαφέροντος, καθώς και τρέχοντα θέματα της ευρωπαϊκής ατζέντας.

Η βουλγαρική αντιπροσωπεία θα περιλαμβάνει εκτός από τον Πρωθυπουργό, τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης για τα ταμεία της ΕΕ και υπουργό Οικονομικών Ασέν Βασίλεφ, την Υπουργό Εξωτερικών Τεοντόρα Γκένσκοφσκα και την επικεφαλής του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού Λένα Μπορισλάβοβα.

Βλέποντας την σύνθεση της βουλγαρικής αντιπροσωπείας μπορεί να καταλάβει κανείς που θα εστιαστούν οι συζητήσεις. Οικονομία και εξωτερική πολιτική.

Η αλλαγή στην ηγεσία της Βουλγαρίας, έχει προκαλέσει προβληματισμό, όχι τόσο στην ΕΕ, όσο στο ΝΑΤΟ. Αυτός ήταν και ο λόγος που στις 17 Δεκεμβρίου, υπήρξε συνάντηση στις Βρυξέλλες μεταξύ του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ και του Βούλγαρου Πρωθυπουργού.

Ο Γενς Στόλτενμπεργκ, στην κοινή συνέντευξη τύπου ήταν ξεκάθαρος στο ότι «περιμένει πολλά» από την Βουλγαρία στην ασπίδα που χτίζει στην Μαύρη Θάλασσα το ΝΑΤΟ με τις χώρες μέλη του, ενάντια στις όποιες επιβουλές της Ρωσίας.

Σε συνδυασμό με την Αλεξανδρούπολη, που έχει γίνει η πύλη αμερικανικών στρατευμάτων προς την ανατολική Ευρώπη, θα είναι ένα θέμα προς συζήτηση μεταξύ του Έλληνα και του Βούλγαρου Πρωθυπουργού. Όπως φυσικά και της Βόρειας Μακεδονίας.

Το βέτο της Βουλγαρίας, που τυπικά παραμένει σε ισχύ για τη Βόρεια Μακεδονία στην ενταξιακή της πορείας προς την ΕΕ, είναι ένα ζήτημα που έχει μπει στο διάλογο όχι μόνο στην Ένωση αλλά και στο ΝΑΤΟ.

Όλα δείχνουν ότι ο ηγέτης του «Συνεχίζοντας την Αλλαγή» και Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας θέλει να ξεπεραστεί ο σκόπελος αυτός και δεν θα είχε πρόβλημα στην άρση του βέτο.

Όμως εδώ μπορεί να υπάρξει ενδοκυβερνητική κρίση, καθώς το Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα θα αντιδράσει σε μια τέτοια απόφαση.

Η Βουλγαρία όμως έχει αρκετά προβλήματα τόσο με την πανδημία όσο και με την οικονομία της. Η «ακυβερνησία» στοίχισε πάρα πολύ και στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού, όσο και στην οικονομική ανάπτυξη που ήταν ανεμική την χρονιά που τελειώνει.

Η πρόσκληση του Κυριάκου Μητσοτάκη από τον Κίριλ Πέτκοφ, δεν είναι τυχαία.

Στο μυαλό του Βούλγαρου Πρωθυπουργού, είναι όπως λένε οι πληροφορίες να προχωρήσει σε μια συμφωνία με την Βόρεια Μακεδονία στα πρότυπα της Συμφωνίας των Πρεσπών και γι αυτό το λόγο θέλει να μάθει περισσότερα από τον Έλληνα ομόλογο του. Ενδεχομένως όμως να μην ξέρει την θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη για τις Πρέσπες.

Εκτός κι αν θέλει έναν πρόθυμο σύμμαχο για να πιέσει περισσότερο την Βόρεια Μακεδονία σ’ έναν οδυνηρό συμβιβασμό.

Όμως στις συζητήσεις αναμένεται να τεθεί και η ενέργεια αλλά και η Τουρκία.

Οι ενεργειακοί σχεδιασμοί είναι ακόμα σε εξέλιξη και στην ουσία δεν έχουν ανοίξει οι αγωγοί.

Από την άλλη η Τουρκία τους τελευταίους μήνες έχει πιέσει τα τουρκο-βουλγαρικά σύνορα με πολλούς μετανάστες να περνάν στη Βουλγαρία κι από εκεί στην Ελλάδα ή πιο βόρεια.

Οι άριστες σχέσεις Μπορίσοφ-Ερντογάν, δεν φαίνεται με τα μέχρι τώρα δεδομένα ότι θα συνεχιστούν με την νέα κυβέρνηση της Βουλγαρίας, αλλά ποτέ κανείς δεν ξέρει τι θα φέρει ο χρόνος.

Ενδεχομένως ο Πέτκοφ να αποζητά και σ’ αυτό το θέμα κάποιον σύμμαχο.

Όποιες και να είναι οι βλέψεις της νέας ηγεσίας της Βουλγαρίας, η πρόσκληση τόσο γρήγορα του Έλληνα Πρωθυπουργού, μάλλον δείχνει βολιδοσκόπηση των προθέσεων των θέσεων της Ελλάδας από την βουλγαρική πλευρά.

Ο Πετκόφ που ζήτησε από τον Μητσοτάκη να συναντηθούν ξέρει τι θέλει. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός έχει προετοιμαστεί ή απλώς του διαμήνυσαν να πάει;
12 Δεκ 2021
Mαρία Aντόνια Σάντσεθ Βαγιέχο / Η Μεγάλη Παραίτηση προκαλεί επανάσταση στις Ηνωμένες Πολιτείες

H 67χρονη Φίλις Κάραν άφησε πριν από δύο μήνες τη δουλειά της ως υπάλληλος υποδοχής στο Μανχάταν. Δεν άντεχε άλλο. Ο 25χρονος Πίτερ Κριστόφ Ατγουιλ άφησε τη δουλειά του ως account manager σε μια επιχείρηση γιατί δεν έβρισκε «νόημα». Στα τέλη Ιουλίου υπήρχαν στις Ηνωμένες Πολιτείες 11 εκατομμύρια κενές θέσεις εργασίας. Τον Οκτώβριο, οι άνθρωποι που είχαν αφήσει τη δουλειά τους ήταν 4,4 εκατομμύρια. Τον Σεπτέμβριο, λίγο λιγότεροι. Οι ειδικοί μιλούν για μια σεισμική μεταβολή, για ένα ξαναγράψιμο του κοινωνικού (και εργασιακού) κεφαλαίου.

της Μaria Αntonia Sánchez-Vallejo (*)

Οι συνεντεύξεις κατά την αποχώρηση αποτελούν παράδοση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τις κάνουν οι επιχειρήσεις όταν αποχωρούν εθελοντικά οι εργαζόμενοι για να μαθαίνουν τι δεν πήγε καλά και γιατί διαψεύστηκαν οι προσδοκίες των εργαζομένων. Την εποχή της πανδημίας, οι απαντήσεις που λαμβάνονται είναι πιο αποκαλυπτικές από πριν.

Ενας από τους παράγοντες που παίζουν ρόλο είναι τα χρήματα που έχουν αποταμιευθεί εξαιτίας των ενισχύσεων από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση λόγω της πανδημίας. Αλλά δεν είναι ο μόνος. Οι ειδικοί ονόμασαν το φαινόμενο «Η Μεγάλη Παραίτηση», με κεφαλαία γράμματα, καθώς η τάση αυτή δυναμιτίζει την κουλτούρα της παραδοσιακής εργασίας. Aλλοι προτιμούν τον όρο «Η Μεγάλη Αναδιάρθρωση» ή ακόμη και «Η Μεγάλη Εξάντληση», καθώς πολλές φορές πρόκειται για εργαζόμενους που έχουν «καεί» από το σύστημα.

H Φίλις Κάραν Ο’Νιλ διηγείται την εμπειρία της: «Εργάστηκα από τον Ιούλιο του 2020 ως τον Σεπτέμβριο του 2021 ως υπάλληλος υποδοχής σε ένα συγκρότημα διαμερισμάτων για ηλικιωμένους στο Νιου Τζέρσεϊ. Για μια δουλειά πλήρους απασχόλησης, έπαιρνα 12 δολάρια την ώρα. Η εταιρεία προσέφερε ιατρική ασφάλιση, ασφάλεια ζωής και περιορισμένη συνταξιοδότηση, επειδή όμως είμαι άνω των 65 ετών προτίμησα το Medicare.» Στην Αμερική, όταν μια επιχείρηση σου κάνει ιδιωτική ασφάλιση, ο μισθός σου είναι μικρότερος. Και αντιστρόφως, όσο μεγαλύτερος είναι ο μισθός, τόσο μικρότερη η προστασία. Ο λόγος που έφυγε η Φίλις ήταν η υπερβολική δουλειά και το άγχος που τη συνόδευε. «Οσο περνούσε ο καιρός, οι ευθύνες μου αυξάνονταν και μια μέρα εξερράγην λέγοντας ότι έπρεπε να πληρώνομαι περισσότερο γι’αυτό που έκανα. Ενιωσα τότε ότι η συμπεριφορά μου ήταν απαράδεκτη κι ότι είχε έρθει η ώρα να φύγω. Η επιχείρηση μου είπε ότι θα με είχε υπόψη της, αλλά με φώναξαν μόνο μια φορά το τελευταίο δίμηνο για να καλύψω ένα κενό.»

Yπάρχουν πολλοί εργαζόμενοι που ζητούν 25 δολάρια την ώρα για να δουλέψουν. Αλλιώς, επιλέγουν να καθίσουν στο σπίτι και να εισπράττουν το επίδομα ανεργίας. «Εμείς δεν μπορούμε να πληρώσουμε 25 δολάρια γιατί δεν έχουμε ακόμη ανακτήσει την κίνηση που είχαμε πριν από την πανδημία», λέει ο Ντέιβιντ, ιδιοκτήτης μιας τρατορίας στο Μανχάταν.

Οι περισσότεροι από τους εργαζόμενους που αποχωρούν από την αγορά είχαν φτάσει στο μη περαιτέρω και δεν μπορούσαν να σηκώνουν άλλο το ψυχολογικό, και πολλές φορές, σωματικό βάρος που αισθάνονταν λόγω της εργασίας τους. Ετσι έφυγε ο Ατγουιλ από το Bloomberg, παρόλο που τη δουλειά που έκανε τη ζήλευαν πολλοί συνομήλικοί του. Και επέλεξε να δουλέψει αλλού με τον μισό μισθό. Aυτό που θέλει να κάνει είναι να δουλέψει με μετανάστες, γιατί έτσι έφτασε η οικογένειά του στην Αμερική. «Είμαι αισιόδοξος», λέει. «Οι γονείς μου ανησυχούσαν, αλλά τελικά δέχθηκαν αυτή την αλλαγή, γιατί με βλέπουν πιο χαρούμενο, κι αυτό είναι που τους ενδιαφέρει.»

Ο Ατγουιλ δεν ανήκει στην ηλικιακή κατηγορία που αντιπροσωπεύεται περισσότερο στη Μεγάλη Παραίτηση: είναι οι εργαζόμενοι ηλικίας 30 ως 45 ετών εκείνοι που έχουν εγκαταλείψει την αγορά εργασίας σε ποσοστό άνω του 20% την περίοδο 2020-2021. Όπως σημειώνει μια μελέτη του Harvard Business Review, η κινητικότητα των νέων έχει περιοριστεί τον τελευταίο χρόνο λόγω της οικονομικής ανασφάλειας.

Η Πατρίτσια Κάμπος-Μεντίνα, διευθύντρια του Ινστιτούτου του Εργαζομένου στο Πανεπιστήμιο του Κορνέλ, διαψεύδει ότι το φαινόμενο έχει να κάνει με τα έκτακτα επιδόματα ανεργίας λόγω της πανδημίας, καθώς τα επιδόματα αυτά έληξαν τον Σεπτέμβριο και οι εργαζόμενοι δεν επέστρεψαν. «Ο λόγος που δεν επιστρέφουν», τονίζει, «είναι ότι δεν αυξάνονται οι μισθοί και δεν υπάρχουν εγγυήσεις ελαστικότητας».

(*) Η Mαρία Aντόνια Σάντσεθ Βαγιέχο είναι αρθρογράφος της El País

(Πηγή: El País)
12 Δεκ 2021
Ψήφος πέντε ταχυτήτων- Ο πολιτικός χάρτης προς τις εκλογές

Με το 5ο κύμα της μετάλλαξης Όμικρον να προσβάλλει την μία μετά την άλλη τις ευρωπαϊκές χώρες και να αναγκάζει κυβερνήσεις να επιβάλλουν γενικά lockdown (που είχαν αποκλειστεί κατηγορηματικά στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής), θα ήταν παράδοξο να πιθανολογεί κανείς μία πρόωρη προσφυγή στις κάλπες το επόμενο διάστημα. Ακόμα, δε, περισσότερο όταν ο πρωθυπουργός έχει ρητά διαψεύσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο σε περισσότερες από δέκα δημόσιες τοποθετήσεις του τους τελευταίους μήνες.

Ωστόσο, η αιφνίδια πρόσκληση-πρόκληση εκ μέρους του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης –“παραιτηθείτε και προκηρύξτε εκλογές”– βάζει εκ των πραγμάτων το θέμα στο καλεντάρι του 2022. Όχι επειδή ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα σηκώσει το γάντι, αλλά επειδή με τη νέα χρονιά η πολιτική ζωή εισέρχεται ούτως ή άλλως σε μια μακρά προεκλογική περίοδο με απώτατο ορίζοντα την άνοιξη ή τις αρχές του φθινοπώρου του 2023 αλλά και με ζωντανό το ενδεχόμενο της πρόωρης προσφυγής. Ακόμα κι αν η κυβέρνηση εξαντλήσει τη θητεία της, για τους επόμενους περίπου δέκα οκτώ μήνες τα εκλογικά σενάρια θα εγκατασταθούν για τα καλά στην πολιτική συζήτηση.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν ζήτησε, προφανώς, εκλογές για να το ξεχάσει. Θα επαναφέρει το σχετικό αίτημα για τους δικούς του λόγους:

–Πρώτον, για να μεταφέρει την πολιτική αντιπαράθεση στο θεωρητικά ευνοϊκότερο για τον ίδιο δίλημμα “Μητσοτάκης ή Τσίπρας”,

–Δεύτερον, επειδή το αίτημα για εκλογές σηματοδοτεί με τον εμφατικότερο τρόπο την απαίτηση του “ακροατηρίου” του για ακόμα πιο σκληρή αντιπολίτευση,

–Τρίτον, διότι συσπειρώνει το “χαλαρό” εκλογικό σώμα του ΣΥΡΙΖΑ και ίσως ανατρέψει την υποεκπροσώπησή του στα δείγματα των δημοσκοπικών ερευνών-όπως επισημαίνουν κατ΄ ιδίαν σχεδόν όλοι οι δημοσκόποι,

–Τετάρτον, επειδή με αυτό τον τρόπο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κρατά για τον εαυτό του την πρωτοβουλία στον χώρο της κεντροαριστεράς με αντιδεξιό πρόσημο και αναγκάζει τον νέο πρόεδρο του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ να ανοίξει γρηγορότερα τα χαρτιά του.

Αναμφίβολα, ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι ο νέος και σε κάποιο βαθμό απρόβλεπτος παίκτης στην πολιτική σκακιέρα. Προς το παρόν “δοξάζεται” από τις δημοσκοπήσεις που του δίνουν ποσοστά της τάξης του 15% και μάλιστα σε απόσταση αναπνοής από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ορισμένοι αναλυτές αποκαλούν το φαινόμενο “σπάσιμο της παγωμένης λίμνης” *, εννοώντας πως η δημοσκοπική εκτόξευση του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ δημιουργεί την εντύπωση ρήγματος στον διπολισμό (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) και βάζει εντελώς νέα δεδομένα στο παιχνίδι. Κάποιοι κάνουν ένα ακόμα βήμα και πιθανολογούν πως προοπτικά το τρίτο κόμμα μπορεί να γίνει δεύτερο. Το είπε, άλλωστε, μεταξύ σοβαρού και αστείου (ως ευχή αλλά και ως…ξόρκι) ο ίδιος ο πρωθυπουργός μετατρέποντας σε πρόβλεψη τα τελευταία ευρήματα των μετρήσεων (MRB,Καπα Research και Marc) σχετικά με την θεαματική είσοδο του Νίκου Ανδρουλάκη στον ανταγωνισμό των μεγάλων.

“Δοξάζεται”, βεβαίως, κρυπτόμενος, υπό την έννοια πως η σε γενικές γραμμές συγκροτημένη και ενδιαφέρουσα ομιλία του εκπροσώπου του στη Βουλή Μιχάλη Κατρίνη δεν παρουσίασε κάποιο καθαρό στίγμα προθέσεων και μάλλον επιβεβαίωσε το “δόγμα της αυτονομίας”.

Είναι αλήθεια πως δεν πρέπει να υποτιμά κανείς την δυναμική που μπορεί να αναπτύξει το παλαιό κόμμα υπό τη νέα διεύθυνση (αν και το είδαμε ξανά το 2017 με την εκλογή της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά, υπό διαφορετικές, ωστόσο, πολιτικές συνθήκες), όπως και την εκδηλωμένη πρόθεση πολιτικών και μη πολιτικών κέντρων διαμόρφωσης της κοινής γνώμης να το στηρίξουν. Κυρίως, ως αντίπαλο δέος στον ΣΥΡΙΖΑ, δεδομένου ότι είναι σαφές πως αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο είναι να ψαλιδιστούν οι πιθανότητες επιστροφής του στην εξουσία.

Σταδιακά είναι πιθανό να αρχίσει να διαμορφώνεται μία τάση “ψήφου πέντε ταχυτήτων” ενόψει των εκλογών. Υπό το πρίσμα πως αυτές: α. μπορεί να διεξαχθούν συντομότερα από το τέλος της κυβερνητικής θητείας, β. θα διεξαχθούν με απλή αναλογική και πιθανότατα θα “απελευθερώσουν” τμήματα του εκλογικού σώματος από το σκληρό δίλημμα του δικομματισμού, γ. θα επικρατήσουν συνθήκες ακραίας πόλωσης, δ. θα διαθέτουν το “δεύτερο παράθυρο” της διπλής κάλπης, με την πιθανότητα η πρώτη λαϊκή ετυμηγορία (απλή αναλογική) να αποτελέσει εμβρυουλκό εξελίξεων στην δεύτερη.

Αυτές οι πέντε ταχύτητες ψήφου αφορούν:

στην (κλασική…) ψήφο αντι-Τσίπρας, καθώς όσο κι αν έχουν αμβλυνθεί τα στερεότυπα της εποχής του αντι-Σύριζα μετώπου εξακολουθούν να υφίστανται στην περιοχή του λεγόμενου “ακραίου κέντρου” και ως καχυποψία σε ένα ευρύτερο τμήμα του ενδιάμεσου χώρου. Αυτοί οι ψηφοφόροι έχουν αναμφίβολα λύση στο όνομα του Κυριάκου Μητσοτάκη, όμως ένα μικρό μέρος τους μπορεί να διεκδικηθεί από τον Νίκο Ανδρουλάκη εφόσον μέχρι και την τελευταία στιγμή κρατήσει προστατευμένη την ουδετερότητά του. Αυτό, φυσικά, εγκυμονεί τον μεγαλύτερο γι’ αυτόν κίνδυνο της μετακίνησης αντι-δεξιών ψηφοφόρων προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

στην ψήφο αντι-Μητσοτάκης, κάτι που εντοπίζεται στην περιοχή του αντιδεξιού Κέντρου. Εκεί ο Αλέξης Τσίπρας κυριαρχεί αλλά έχει πλέον ανταγωνιστή τον Νίκο Ανδρουλάκη, ιδιαίτερα εάν μέχρι τότε ασκήσει αντιπολίτευση προγραμματική μεν, όπως λέει, σκληρή, όμως, κατά τρόπο που να του δίνει “χρώμα” και ένταση.

στην ψήφο “Μητσοτάκης” και “Τσίπρας”, κάτι που αφορά εκείνους τους ψηφοφόρους με πιο κατασταλλαγμένες απόψεις και κομματικές καταβολές. Αυτή η περιοχή αφορά πιθανότατα το μεγαλύτερο μέρος του εκλογικού σώματος και απαρτίζεται από συμπαγή ακροατήρια τα οποία είναι δύσκολο να αλλάξουν. Θα αποτελέσει έκπληξη, για παράδειγμα, εάν πασοκογενείς ψηφοφόροι που επιλέγουν σταθερά τον Τσίπρα από το 2012 ή το 2015 μετακινηθούν εν μία νυκτί στο νέο ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη. Και εάν συμβεί, έστω και μερικώς, κάτι τέτοιο την ευθύνη θα φέρει κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ.

και στην ψήφο “Ανδρουλάκης”, κάτι που δεν αναφέρεται μόνο στο ποσοστό βάσης που είχε το ΚΙΝΑΛ στις προηγούμενες εκλογές (8%) αλλά σε εκείνους που θα αξιολογήσουν τον νέο πρόεδρο του κόμματος ως μία ικανοποιητική εναλλακτική απέναντι στα δύο μεγαλύτερα κόμματα. Εκεί ίσως εγκατασταθούν και αρκετοί (σήμερα κινούνται στη ζώνη της αδιευκρίνιστης ψήφου) που βλέπουν φιλικά μεν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, αισθάνονται, ωστόσο απογοητευμένοι από το ότι δεν έχει κατορθώσει ακόμα να παρουσιάσει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και, κυρίως, νέα ομάδα διακυβέρνησης που δεν θα παραπέμπει στην περίοδο 2015-29. Πρόκειται, ίσως, για εκείνη την τάση που θα διαμορφώσει την τελική κατάταξη, την διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ, αλλά, από την άλλη, και τις πιθανότητες οι δύο χώροι να συνομιλήσουν προγραμματικά στο μέλλον.

Εάν το προσώρας επικοινωνιακό αλλά εκυστικό “αφήγημα Ανδρουλάκης” δεν ξεφουσκώσει δημοσκοπικά και εκλογικά, η παραπάνω βεντάλια επιλογών θα προσδιορίσει και τα χαρακτηριστικά της γεωγραφίας των επόμενων εκλογών και όσα θα συμβούν μετά από αυτές.

Για να γίνει, πάντως, ακόμα πιο σαφές, με τα σημερινά δεδομένα και αυτά που μπορεί κανείς να προβλέψει αλλά και με τους συσχετισμούς στο μιντιακό τοπίο, η Ν.Δ του Κυριάκου Μητσοτάκη εμφανίζει αντοχές που δεν είναι εύκολο να ανατραπούν. Η πανδημία, η ακρίβεια, ο βαθμός της απογοήτευσης ακόμα και της οργής των πολιτών από μέτρα και συμπεριφορές, τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης και γενικότερα η οικονομία –αλλά και οι απρόβλεπτοι παράγοντες, όπως οι πυρκαγιές ή άλλα γεγονότα-ρουβίκωνες (διαβάσεις)-, αποτελούν το καθένα ξεχωριστά και όλα μαζί έναν “πολιτικό διάδρομο” που δεν συνιστά περίπατο για την κυβέρνηση. Ωστόσο, το προβάδισμα είναι σαφές και μέχρι σήμερα άνετο, κατά τέτοιο τρόπο που να οδηγεί στο συμπέρασμα πως οι επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις διαθέτουν φαβορί και αουτσάϊνερ (Μητσοτάκης και Τσίπρας).

*Ο όρος χρησιμοποιείται ευρέως από τον εκλογικό αναλυτή Απ. Πιστόλα και έχει ενδιαφέρον
12 Δεκ 2021
Κυριακάτικο κέρασμα: Intercity Ι και ΙΙ

Έτσι ειμ’ εγώ, ταξιδεύω από μέρος σε μέρος, δε μένω πουθενά πολύ καιρό. Τελευταία δούλευα στα Πυρηναία, στα σύνορα με τη Γαλλία, χιόνια – you know. Σερβιτόρα είμαι, σερβιτόρα… Μια εδώ, μια εκεί… δε μου αρέσει να μένω στο ίδιο μέρος… Σε όλη την Ευρώπη έχω πάει, αλλά από Ασία μονάχα στην Ταϊλάνδη. Εκεί το έκανα το τατουάζ, χαχαχα…

I know, μιλάω δυνατά και γελάω ακόμα πιο δυνατά… οι άνθρωποι με κοιτάνε περίεργα… Αλλά, πολύ σοβαροί δεν είναι; Να αυτές οι κυρίες πίσω, πολύ σοβαρές… δε γελάνε ποτέ; Μπα, εσύ δεν είσαι σοβαρός, είσαι ΟΚ, χαχαχα…
Κάνει κρύο, κι εγώ είμαι μ’ αυτό το μπλουζάκι… ευτυχώς έχω το σάλι… σε πειράζει να βάλω τις κάλτσες μου;
Γράθιας… Στην Ιμπίθα, έκανε ζέστη… you know, από την Ιμπίθα είμαι, εκεί είναι το σπίτι μου, η μαμά μου… πήγα και τους είδα… και τηλεφώνησε η φίλη μου από Σαλόνικα, μαζί δουλεύαμε στα Πυρηναία, you know – και μου λέει γιατί δεν έρχεσαι τώρα που δεν έχει δουλειά να περάσουμε μαζί καμιά δεκαριά μέρες; Θα γυρίσουμε σε διάφορα μέρη… όχι δεν τα ξέρω, δεν έχω ιδέα που θα πάμε, χαχαχα…
Αχ, γιατί να απαγορεύεται το τσιγάρο σ’ αυτό το τραίνο, χαχαχα… καπνίζω πολύ… αυτά είναι ρουμάνικα τσιγάρα, μου τα έδωσε ένας φίλος από Ρουμανία και θυμήθηκα, η φίλη μου κάνει συλλογή από πακέτα, θα της το πάω… Αλλά πρέπει κάποτε να το κόψω, είναι όμως δύσκολο, you know… Πρέπει να σταματήσω να πίνω κιόλας, με είδες πριν, έπινα μπύρα… Είμαι πια είκοσι οχτώ, δεν είμαι κοριτσάκι, you know…
Όχι, σπάνια κλαίω… είμαι γελαστό παιδί, δε σκέφτομαι και πολύ… Για μένα έχει σημασία η ελευθερία και η ανεξαρτησία, όπως σ’ όλες τις κοπέλες, you know, όχι ρομάντζα και λουλούδια και αηδίες… Μόνο μια φορά I was in love, πάνε τέσσερα χρόνια… αλλά αυτό κρατάει λίγο καιρό, έτσι δεν είναι;
Αχ, ωραία η μπύρα, thanks… αλλά κάποτε πρέπει να σταματήσω να πίνω… θέλω να κάνω κι ένα παιδί, in the future… με περιμένουν, μου είπε η Μάρθα, θα κάνουμε πάρτυ απόψε, you know, αλλά δεν ξέρω αν θα με κρατάνε τα πόδια μου γιατί το πρωί ταξίδεψα με τραίνο ως τη Μπαρθελόνα, μετά πήρα το αεροπλάνο για Ατένα και μετά τραίνο για Σαλόνικα… αλλά είμαι συνηθισμένη στα ταξίδια, you know…
Λες να προλάβω να καπνίσω το τσιγάρο στη Λαρίσα; Να πάω εκεί, ανάμεσα στα βαγόνια; Λες να με πετάξουν από το τραίνο; Θα τους πω πορφαβόρ, σπανιόλα λόκα είμαι, χαχαχα… Άσε, θα περιμένω τη Λαρίσα… Να πιούμε μια μπύρα ακόμα, τι λες;
*
Τελικά είχες δίκιο, χαραμίστηκε το πούρο, ίσα που πρόλαβα να το ανάψω και να ρουφήξω μια, αλλά τι να κάνουμε κι εμείς οι εξαρτημένοι; Η Σπανιόλα πρόλαβε και το πήγε μέχρι τη μέση το τσιγαράκι της…
Ισπανική φιλολογία διδάσκω, στην Κρήτη κάτω, ανεβαίνω τώρα Θεσσαλονίκη γιατί παίζει ένα συνέδριο… παραλίγο να μπλέξω και με την πορεία, μένω Λεωφόρο Αλεξάνδρας κοντά, μόλις πλησίασα βλέπω μπάτσοι πήχτρα. Παλιός τώρα εγώ σ’ αυτά, κωλώνω; Τι τρέχει ρε παιδιά λέω, πίσω είναι αναρχικοί, γίνεται χαμός μου λέει ένας. Λέω στον εαυτό μου, για πρόσεχε έτσι με το καπελάκι και το σακίδιο στην πλάτη, ώρες να σε περάσουνε για αναρχικό και τραβήξεις καμιά αδέσποτη τώρα στα πενήντα…
Να μη τα πολυλογώ, φτάνω στο σπίτι, μπροστά είναι κάτι σκαλάκια, γεμάτα ΜΑΤ κι εγώ βαδίζω προς τα κει. Βγάζω λοιπόν τα κλειδιά, σηκώνω το χέρι ψηλά και τα κουδουνίζω, να καταλάβουνε, ιδιοκτήτης που θέλει να μπει στο σπίτι του.
Μπαίνω, φτιάχνω καφέ, βγαίνω στο μπαλκόνι. Άμα ακούω τον ήχο της πορείας… Μια ζωή, στο Ρήγα ήμουνα δηλαδή… γιατί γελάς; Α, το ακούς συχνά αυτό τώρα τελευταία, ε, είμαστε κι εμείς πολλοί κάποτε, μην κοιτάς τώρα που είμαστε όλοι πάρε τον ένα και βάρα τον άλλονε, αλλοτριωμένοι του κερατά…
Αλλά μόνον εμείς; Ο Ολλανδός ήτανε του Κουκουέ και διάβαζε το Κεφάλαιο του Μάρξ μανιωδώς, το ίδιο κι ο άλλος της Νεοσέτ… Οι τρεις είμαστε φιλαράκια, αυτοί προκόψανε, εγώ όχι… αλλά πολύ διάβασμα στο Κεφάλαιο! Λες γι’ αυτό να έγιναν πετυχημένοι καπιταλίστες, να το οφείλουνε στη μελέτη του Μαρξ; Τώρα αυτή δεν καταλαβαίνει γιατί γελάμε…
Το πρώτο μου διδακτορικό το έκανα στη Θεσσαλονίκη, στη Φιλοσοφία… Σαχλαμαρίτσες… Άμα ακούς καθηγητής πανεπιστημίου, πιάσε τα τέτοια σου… Αλλά πριν είχα δουλέψει φάμπρικα, είχα κάνει ΣΕΛΕΤΕ, βοηθός διορθωτή δοκιμίων, διορθωτής… είχα πολλά και διάφορα… Θα καταλήξεις διαφημιστής ρε, μου έλεγε ο Ολλανδός, σοβαρέψου! Πράγματι, κάποτε που είχα μεγάλες απενταρίες μοίραζα διαφημιστικά κάτω από τις πόρτες…
Με την πολιτική καθάρισα το 1982 και είπα τέρμα. Μέχρι τότε άφηνα τα πάντα και έτρεχα εδώ και κει, διάβαζα… πολύ διάβασμα! Πολιτική, οικονομία αλλά και αβέρτα ποίηση και φιλοσοφία… Α, πως έμπλεξα με τα Ισπανικά… τεμπέλιαζα στην Αθήνα, ώσπου γνώρισα μια Ισπανίδα και όταν έφυγε πήγα να τη βρω. Για να έχω άλλοθι, γράφτηκα στο πανεπιστήμιο εκεί, πιο αστείοι από εμάς είναι, μη νομίζεις… Ε, σιγά σιγά τελείωσα, έκανα και δεύτερη διατριβή, για να πηγαινοέρχομαι μετά που είχα επιστρέψει στην Ελλάδα…
Αλλά ήταν σπουδαίες εμπειρίες… Γνώρισα τον Αντόνιο Γκαδές και μιλήσαμε, γνώρισα ένα δυο συντρόφους του Λόρκα, η Ισπανία μου άρεσε πολύ…
Ε, μετά γύρισα, παντρεύτηκα, έκανα παιδί, μπήκα και στο κόλπο, στο πανεπιστήμιο… Φτάσαμε κιόλας; Μα δεν προλάβαμε να πούμε τίποτα… Άντε γεια, χάρηκα … Μπουένας νότσες, σενιορίτα Μάρθα!
12 Δεκ 2021
Από την πανδημική στην ενδημική COVID και ο ανασταλτικός ρόλος της Όμικρον

Καθώς η παραλλαγή Ομικρον έρχεται στο επίκεντρο στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιστήμονες αναθεωρούν τις προβλέψεις τους για την πανδημία της Covid-19 για το επόμενο έτος. Μόλις λίγες εβδομάδες πριν, οι ειδικοί προέβλεπαν ότι οι χώρες θα αρχίσουν να βγαίνουν από την πανδημία το 2022, έπειτα από τις αναζωπυρώσεις που προκάλεσαν οι παραλλαγές Αλφα, Βήτα, Γάμμα και Δέλτα. Οι πρώτες χώρες που θα έβγαιναν από την πανδημία θα ήταν οι χώρες που θα συνδυάζουν υψηλό επίπεδο έκθεσης των πληθυσμών στον ιό μέσω της προσβολής και υψηλή προστασία του πληθυσμού μέσω του εμβολιασμού.

Σε αυτές τις περιοχές, αναμενόταν ότι η Covid θα εξελισσόταν σε ενδημική νόσο, ενδεχομένως με λιγότερο σοβαρές περιοδικές ή εποχικές εκρήξεις. Τα εμβόλια, τα οποία ήταν διαθέσιμα για μεγάλο μέρος του 2021 στις πλούσιες χώρες, θα έφθαναν το επόμενο έτος στο μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού.

Αλλά η ταχεία εξάπλωση της υψηλής μεταδοτικότητας παραλλαγής Ομικρον, η οποία ανιχνεύθηκε στο τέλος του Νοεμβρίου, και η ενδεχομένως μεγαλύτερη ικανότητά της να επαναμολύνει τους ανθρώπους σε σχέση με τις προκατόχους της, υπονομεύουν αυτήν την ελπίδα για την εξέλιξη της πανδημίας.

Ηδη, πολλές χώρες επιστρέφουν στη λήψη μέτρων που είχαν χρησιμοποιηθεί σε προηγούμενες φάσεις της πανδημίας: ταξιδιωτικοί περιορισμοί, χρήση μάσκας, αποφυγή μεγάλων συναθροίσεων τις ημέρες των γιορτών.

Αν και δεν βρισκόμαστε πίσω στην αφετηρία, μεγαλύτερο μέρος του κόσμου θα χρειασθεί να εμβολιασθεί ή να εκτεθεί στην Covid για να ξεπερασθεί η πανδημία, δηλώνουν στο Reuters ειδικοί λοιμωξιολόγοι.

«Οι άνθρωποι έχουν απαυδήσει από την πανδημία και ένας θεός ξέρει πόσο έχω απαυδήσει κι’εγώ, αλλά, αν δεν καταφέρουμε να πιέσουμε τους ηγέτες μας να αναλάβουν δράση επειγόντως, πραγματικά προβλέπω ότι το 2022 θα είναι μία επανάληψη του 2021», δηλώνει η δρ Angela Rasmussen, ιολόγος της Vaccine and Infectious Disease Organization του University of Saskatchewan του Καναδά.

Ακόμη και αφού η Covid εξελιχθεί σε περισσότερο ενδημική νόσο, νέες παραλλαγές θα εμφανίζονται και εποχικές αναζωπυρώσεις θα συμβαίνουν τα επόμενα χρόνια.

«Θα υπάρχει πάντα ένας αριθμός κρουσμάτων της Covid, νοσηλειών και θανάτων», δηλώνει ο δρ Amesh Adalja , ειδικός λοιμωξιολόγος του Johns Hopkins Center for Health Security. «Πολλοί άνθρωποι δεν το έχουν αντιληφθεί αυτό».

Η ελπίδα είναι ότι ο ιός θα εξασθενήσει σε σημείο που δεν θα διαταράσσει την ζωή. Αλλά το να ζεις με την Covid-19, δεν σημαίνει ότι ο ιός δεν αποτελεί πλέον απειλή.

Αντίθετα, οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι έτοιμοι να προσαρμοσθούν όταν θα εμφανίζεται η επόμενη παραλλαγή, δηλώνει ο δρ Tom Frieden , επικεφαλής του Resolve to Save Lives και πρώην διευθυντής του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC). «Μπορεί να χρειάζεται σε δεδομένες χρονικές στιγμές να προσδιορίζεται ότι είναι ασφαλέστερο να κάνει κανείς ορισμένα πράγματα σε σχέση με άλλες χρονικές περιόδους».

Από την πανδημική στην ενδημική Covid

Ορισμένοι επιστήμονες δεν είναι τελείως έτοιμοι να εγκαταλείψουν την ελπίδα ότι ορισμένες περιοχές του κόσμου θα βγουν από την πανδημία τον επόμενο χρόνο. Περισσότερα από 270 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν προσβληθεί από την Covid, σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ενώ το 57% περίπου του παγκόσμιου πληθυσμού έχει λάβει τουλάχιστον μία δόση εμβολίου, που παρέχει εν δυνάμει προστασία η οποία δεν υπήρχε πριν από δύο χρόνια.

«Ακόμη και αν αυτή η ανοσία δεν είναι τόσο υψηλή απέναντι στην Ομικρον, δεν σημαίνει ότι είναι άχρηστη. Και η ανοσία αυτή είναι περισσότερο αποτελεσματική απέναντι στην σοβαρή νόσηση από ό,τι απέναντι στην μετάδοση», λέει ο δρ David Dowdy, εποιδημιολόγος του Johns Hopkins.

Μέχρι στιγμής, οι περισσότερες από τις μελέτες που ερευνούν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων κατά της Ομικρον έχουν επικεντρωθεί στα εξουδετερωτικά αντισώματα, που είναι και ευκολότερο να μετρηθούν. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος από πλήρως εμβολιασμένα άτομα δείχνουν ότι η Ομικρον έχει μάθει να ξεφεύγει από τα εξουδετερωτικά αντισώματα που δημιουργούν τα εμβόλια. Αλλά είναι πιθανόν ότι η χορήγηση αναμνηστικής δόσης αποκαθιστά την προστασία.

Στο επίπεδο της κυτταρικής ανοσίας, φαίνεται ότι τα Τ λεμφοκύτταρα παραμένουν ικανά να αναγνωρίσουν την παραλλαγή Ομικρον. Πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι αυτή η δεύτερη γραμμή άμυνας θα προλάβει νοσηλείες και θανάτους.

«Υπάρχουν ακόμη πολλοί άνθρωποι» που απειλούνται, διότι είναι ακόμη ανεμβολίαστοι, δηλώνει η δρ Celine Gounder , ειδική λοιμωξιολόγος του New York University. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους πιστεύει ότι θα περάσει κάποιος χρόνος μέχρι να περάσουμε από την πανδημική στην ενδημική Covid-19.

Στο μεταξύ, να ζεις με την COVID το 2022 θα σημαίνει μάλλον αξιολόγηση των τοπικών κινδύνων και ατομική προστασία μέσω του εμβολιασμού, της χρήση μάσκας και της τήρησης των αποστάσεων.

«Οταν θα πάω στα μαγαζιά το απόγευμα, θα βοηθήσει να ξέρω σε τι επίπεδο βρίσκεται η Covid στην κοινότητά μου», δηλώνει ο δρ Robert Wachter, πρόεδρος του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (Σαν Φρανσίσκο).

«Δεν θα υπάρχει ένα στάδιο πανδημίας. Θα υπάρχουν διαφορετικά στάδια για διαφορετικούς ανθρώπους και για διαφορετικές περιοχές. Και θα συνεχίσει να είναι έτσι για το ορατό μέλλον».
12 Δεκ 2021
Η εποχή των δολοφονων;

Από καιρό δεν παρακολουθώ τον ρητορικό βίο του κυρίου Πολάκη, προτιμώντας να βλέπω τον παγκοσμίου ψυχοπλακώματος «Σασμό»,που οι Κρητικοί ανέχονται, πάλι μη ξέροντας το γιατί.

Η λέξη «δολοφόνοι» ακούστηκε δυο φορές από βουλευτές του Σύριζα και είναι κρίμα, αφου αυτό το κόμμα ,που το έθρεψε ΚΑΙ ο Καμένος,δεν χρειάζεται πυξίδα και κλισιόμετρο για να εκτιμήσεις την εξέλιξή του.

Βέβαια, ποτέ δεν θα φτάσει στον Κρητικαλισμό της Μητσοτακικής Σελήνης. Αμφότερα τα κόμματα, τελείως άμαθα στον ανθρώπινο πόνο και τραυλά εκατό φορές περισσότερο από εμέ, έχουν χτυπηθεί από τον κοροναϊό της πολιτικης μέθης.Κι ελπίζω να φύγει το προφανές τρακ από τον Ανδρουλάκη, ώστε να κρίνουμε την ποιότητα του δικού του τραυλισμού.

Για την ώρα, ο θάνατος είναι κοντά κι εμείς δεν έχουμε εισιτήριο για την πλάβα του Αχέροντα, μήτε στις αποσκευές μας τρεις παντσέτες για τον Κέρβερο.

Με τα πνευμόνια υστερικώς αναβράζοντα, θα κείμεθα σε προθανάτιο διαστημόπλοιο, μετρώντας τις στιγμές και την πειθαρχική μας ιστορία από τότε που έσκασε ο λοιμός και η λοιμική γενικώς.

Τα εμβόλια τα τσιμπηθήκαμε, μάσκες τρίδιπλες φορέσαμε, αλλά η περίπτωση «Όμικρον» διαθέτει ένα προβληματάκι: το κολλάς ανέτως ακόμη και άν έως σήμερα, υπάκουσες σε όλες τις συνταγές των αρχαίων ελληνοσύρων μάγων.΄

Ετσι και σε εντόπισαν οι υπάλληλοι της λοιιμκής, την εγάμησες, προσεκτικέ καντιποτένιε. Όσο για την Τρίτη δόση που προθύμως την μπήχτηκες μήνα Δεκέμβριο, ο Μπουρλά ο σαλονικιός υπόσχεται χαπάκι και άλλα καλούδια στα όρια της ανοχής που σου δίδουν οι αρμόδιοι.

Ενα επικίνδυνο μίγμα ερασιτεχνικού συνδικαλισμού, γιατροί που ερμηνεύουν τα πάντα ως απροθυμη ειδικότητα, ανούσιες και πάντα ανακριβείς ειδήσεις και επιχειρησιακές ζώνες τρελούμπαλων που συγκρούονται με τρελιάρηδες.

Και ο Πολάκης ,κουρασμένος από την βιοπάλη της ημέρας, βλέπει τον Μαθιό στον «Σασμό» και πιστεύει πως θα τον έπαιζε καλύτερα.

Νομιζω πως άδουν άπαντες την μαντινάδα: “γεια και χαρά σας βρε παιδιά και τ΄αεροπλάνο πέφτει” “έλα, έλα και τ΄αεροπλάνο πέφτει”.
12 Δεκ 2021
Δ. Κωνσταντακόπουλος / Αφγανιστάν: «Κόλαση επί της Γης»

Περίπου 23 εκατομμύρια Αφγανοί, δηλαδή πάνω από τον μισό πληθυσμό της χώρας, αντιμετωπίζουν επίπεδα έντονης πείνας και 8,7 εκατομμύρια αντιμετωπίζουν κίνδυνο λιμού σύμφωνα με το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων του ΟΗΕ, το οποίο κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να παραμερίσει τα πολιτικά ζητήματα και να επέμβει για να αποφευχθεί μια καταστροφή.

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου*

«Κόλαση επί της Γης» ήταν η έκφραση που χρησιμοποίησε ο εκτελεστικός διευθυντής του Προγράμματος Τροφίμων του ΟΗΕ David Beasley επιχειρώντας να περιγράψει τις προοπτικές που διαγράφονται για το Αφγανιστάν, στο BBC. Προσέθεσε ότι το Αφγανιστάν είναι η χειρότερη ανθρωπιστική κρίση σήμερα στη Γη.

«Είναι όσο άσχημα μπορείτε να φανταστείτε. 95% του πληθυσμού δεν έχουν επαρκή τροφή και έχουμε 23 εκατομμύρια που πηγαίνουν ήδη προς σοβαρή στέρηση (starvation). Από αυτούς εννέα εκατομμύρια χτυπάνε την πόρτα της πείνας (famine). Oι χειμωνιάτικοι μήνες έρχονται και προηγήθηκε ξηρασία. Οι επόμενοι έξι μήνες θα είναι καταστροφικοί, Πρόκειται να γίνει Κόλαση επί της Γης».

Το Αφγανιστάν οδηγήθηκε σε οικονομική κρίση όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες σταμάτησαν την απευθείας οικονομική βοήθεια μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν τον Αύγουστο. Επιπλέον δεν επιτρέπουν στην κυβέρνηση των Ταλιμπάν να αποσύρουν τα εννέα δισεκατομμύρια δολαρίων των αφγανικών εθνικών αποθεμάτων από το εξωτερικό. «Το Αφγανιστάν αντιμετωπίζει μια ολική οικονομική κατάρρευση (a total economic meltdown), καθώς σαράντα εκατομμύρια Αφγανοί αφέθηκαν πίσω όταν οι χώρες του ΝΑΤΟ έφυγαν, τον περασμένο Αύγουστο», δήλωσε ο Jan Egeland, γενικός γραμματέας του Νορβηγικού Συμβουλίου Προσφύγων, μετά από πρόσφατη επίσκεψή του στη χώρα και στους πρόσφυγες στο Ιράν, Σύμφωνα με τον κ. Egeland 5.000 Αφγανοί φεύγουν καθημερινά μόνο προς το Ιράν φοβούμενοι ότι θα πεθάνουν από πείνα και από κρύο τον ερχόμενο χειμώνα.

Το Αφγανιστάν πλήττεται από πολλαπλές και επιδεινούμενες κρίσεις, που περιλαμβάνουν οικονομική κατάρρευση, εκτεταμένες μετακινήσεις πληθυσμών εξαιτίας των μακροχρόνιων συγκρούσεων στη χώρα, ξηρασία και άλλες κλιματικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Ενημερώνοντας τους δημοσιογράφους, ο εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες Babar Baloch είπε ότι περί τα 3,5 εκατομμύρια βιαίως εκτοπισθέντες Αφγανοί, περιλαμβανομένων 700.000 που εκτοπίσθηκαν φέτος, χρειάζονται επειγόντως βοήθεια καθώς μπαίνει ο χειμώνας. Σύμφωνα με το Associated Press, στο Νοσοκομείο Παίδων Ατατούρκ της Καμπούλ, όλη η πτέρυγα για παιδιά που έχουν πρόβλημα ανεπαρκούς διατροφής είναι πλήρης, ενώ πολλά νοσοκομεία στη χώρα έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους μετά τη διακοπή της ξένης βοήθειας τον περασμένο Αύγουστο.

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες εξέφρασε επίσης ανησυχία για τους κλιμακούμενους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι Αφγανοί που προσπαθούν να φύγουν στις γειτονικές χώρες καθώς επιδεινώνεται η κατάσταση στην πατρίδα τους. Με τα σύνορα κλειστά για τη μεγάλη πλειοψηφία των Αφγανών πολλοί καταφεύγουν σε διακινητές, ενώ αυξήθηκαν οι απελάσεις Αφγανών από το Πακιστάν, το Ιράν και το Τατζικιστάν.

Όπως υπογράμμισε ο κ. Egeland του Νορβηγικού Συμβουλίου Προσφύγων, ένα μεγάλο πρόβλημα έχει να κάνει με την τεράστια εξάρτηση του Αφγανιστάν από την ξένη βοήθεια κατά τη διάρκεια των τελευταίων είκοσι ετών, μετά δηλαδή την αμερικανική εισβολή στη χώρα. Το 70% των δασκάλων, των νοσοκόμων, των γιατρών, των υδρομηχανικών, όσων έκαναν αποκομιδή απορριμμάτων και των δημοσίων υπαλλήλων ήταν στο μισθολόγιο δυτικών οργανισμών ανάπτυξης και έπαυσαν να αμείβονται. Οι τράπεζες έχουν παραλύσει λόγω του παγώματος των καταθέσεων και έτσι ακόμα και το Νορβηγικό Συμβούλιο Προσφύγων αδυνατεί να πληρώσει τους συνεργάτες του στην Καμπούλ.

Το Αφγανιστάν “παράγει” πρόσφυγες εδώ και 40 χρόνια -από την πρώτη σοβιετική εισβολή-, το 90% των οποίων ζουν σήμερα στο Ιράν και το Πακιστάν. Στο Ιράν, σύμφωνα με τον κ. Egeland, τους παρέχουν εκπαίδευση και περίθαλψη, αλλά το Ιράν δεν παίρνει μεγάλη διεθνή βοήθεια και οι νυν πρόσφυγες φοβούνται ότι θα μειωθούν οι παροχές καθώς πολλαπλασιάζονται κάθε μέρα οι νέοι πρόσφυγες (320.000 έφτασαν από τον Αύγουστο έως σήμερα, καθώς καθημερινά περνάνε τα σύνορα Ιράν και Αφγανιστάν τόσοι όσοι και το σύνολο των προσφύγων στα σύνορα Πολωνίας- Λευκορωσίας, εξαιτίας των οποίων προκλήθηκε όλη η πρόσφατη τεράστια φασαρία). Τα πράγματα περιπλέκονται από το γεγονός ότι οι αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν εμποδίζουν τη διεθνή ανθρωπιστική χρηματοδότηση των προγραμμάτων του φιλοξενίας προσφύγων.

Εκτός των άλλων προβλημάτων, το Αφγανιστάν, όπως και το Ιράν, πλήττονται τώρα και από τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, ιδίως με τις μορφές ξηρασιών. Είναι κυρίως οι νότιες, φτωχότερες χώρες που υφίστανται τις μεγαλύτερες συνέπειες του φαινομένου, παρόλο που είναι αυτές που δεν έχουν ουδόλως συμβάλλει!

Το άρθρο-έκκληση του Engeld για το Αφγανιστάν μετά το ταξίδι του εκεί στους New York Times μπορείτε να το αναζητήσετε στο https://www.nytimes.com/2021/10/12/opinion/afghanistan-taliban-g20-aid.html.

(*) Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος
12 Δεκ 2021
Διαγραφή Κουρουμπλή: Ο Αλέξης Τσίπρας αλλιώς…

Η διαγραφή Κουρουμπλή από τον Αλέξη Τσίπρα πήγε κόντρα στο ρεύμα του αντιπολιτευτικού ακτιβισμού των social media, ήταν μήνυμα και για τους επόμενους, και έγινε με το βλέμμα στραμμένο στην κεντροαριστερά και όχι στην ριζοσπαστική αριστερά.

Δεν άρεσε σε όλους εντός και πέριξ της Κουμουνδούρου, κατά κάποιους αδίκησε τον Παναγιώτη Κουρουμπλή – ως προς την πολιτική ουσία και όχι ως προς το ύφος -, και δέχθηκε επικρίσεις για «by the book αντιπολίτευση» σε συνθήκες κοινωνικού δράματος.

Επανέφερε όμως την πολιτική σύγκρουση για το «Τσιόδρας- gate» στον πυρήνα της και στο μεγάλο κάδρο: Μετά την χθεσινή κίνηση ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορεί το Σάββατο να βρεθεί απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη στην Βουλή και να αποδώσει προσωπικές πολιτικές ευθύνες για τις βαριές απώλειες της πανδημίας στο «ανώτατο επίπεδο». Να ζητήσει απαντήσεις για το εάν, ποιος και από πότε γνώριζε την μελέτη Τσιόδρα, για το εάν υπήρξε συνειδητή επιλογή εγκατάλειψης του ΕΣΥ με μετρημένο ήδη τίμημα σε ανθρώπινες ζωές, και για το εάν ψεύδεται η κυβέρνηση ή οι επιστήμονες. Θα μπορεί να το κάνει χωρίς βαρίδια τοξικότητας. Και χωρίς να δώσει – για μια ακόμη φορά – διαφυγή, άλλοθι και επιχειρήματα στην κυβέρνηση για αντιπολίτευση «επί πτωμάτων» που χαρακτηρίζει «δολοφόνους» τους πολιτικούς της αντιπάλους.

Αυτός ήταν ο ένας από τους βασικούς λόγους της διαγραφής. Η απόφαση ελήφθη με συνοπτικές διαδικασίες και κόντρα στα έως τώρα πολιτικά ήθη της Κουμουνδούρου. Ο Αλέξης Τσίπρας, από τις Βρυξέλλες όπου βρισκόταν για την σύνοδο των ευρωπαίων σοσιαλιστών, τηλεφώνησε στην γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Ολγα Γεροβασίλη και της ζήτησε να μεταφέρει στον Παναγιώτη Κουρουμπλή πως είτε ανασκευάζει άμεσα, είτε επίσης άμεσα οδηγείται σε διαγραφή.

Το μήνυμα Τσίπρα μεταφέρθηκε ατόφιο, μαζί με την επισήμανση ότι άλλο θέμα η προσωπική φόρτιση και άλλο οι πολιτικές συμπεριφορές μέσα στην Βουλή. Επ’ αυτού, είναι γνωστό στον ΣΥΡΙΖΑ ότι ο Παναγιώτης Κουρουμπλής έχει βιώσει σκληρή απώλεια προσώπου του στενού περιβάλλοντός του από κορονοϊό, το οποίο μάλιστα έφυγε σε άσχημες συνθήκες. Ο βουλευτής φάνηκε να ζυγίζει το ενδεχόμενο διορθωτικής δήλωσης, τελικά όμως δεν το αποφάσισε. Ο Αλέξης Τσίπρας μόλις ενημερώθηκε έδωσε αυτομάτως την εντολή για την διαγραφή του, και το θέμα έκλεισε.

Μαζί, μπορεί και να άνοιξε κεφάλαιο νέας πολιτικής λειτουργίας στον ΣΥΡΙΖΑ. Όχι απαραιτήτως λιγότερο δημοκρατικής και πολυσυλλεκτικής, αλλά ενδεχομένως λιγότερο χαοτικής. Οι συνομιλητές του λένε ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν σκοπεύει να επιτρέψει πια μηνύματα πολιτικής «θολούρας» και αυτοακύρωσης – θεωρεί, δε, σημείο θραύσης και καμπής για την κυβέρνηση την υπόθεση Τσιόδρα και θανάτων εκτός ΜΕΘ για να την αφήσει να εκτραπεί σε ένα ακόμη αυτογκόλ του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό ήταν επίσης ένα στοιχείο που μέτρησε στην διαγραφή Κουρουμπλή, με τις ίδιες πηγές να λένε ότι το μήνυμα αφορά πια «άπαντες» εντός του κόμματος.

Οσοι διαφωνούν λένε ότι ο Κουρουμπλής ήταν το εύκολο θύμα και πως ο πρόεδρος του κόμματος δεν έχει δείξει ανάλογη ηγετική πυγμή στις ακρότητες Πολάκη. Κάποιοι λένε επίσης ότι «σύρθηκε» στην γραμμή Σκορυλέτη – Φίλη και «Ομπρέλας» και ότι, ακόμη, πήρε θέση απέναντι στο αίσθημα οργής που επικρατεί στην κοινωνία.

Με δεδομένο πάντως ότι ο πραγματικός κόσμος δεν είναι τα social media και η Βουλή δεν είναι πολιτικό καφενείο, ο Αλέξης Τσίπρας μάλλον κινήθηκε με πολιτικό ορίζοντα πέραν του timeline του Twitter. Και παρ΄ότι η θέση του ταυτίστηκε χθες με εκείνη του Πάνου Σκουρλέτη και του Νίκου Φίλη, το βλέμμα του δεν ήταν στραμμένο ούτε στο βαθύ κόμμα, ούτε στην ριζοσπαστική καθαρότητα. Κοίταξε ευθεία προς τον κόσμο της κεντροαριστεράς που ζητά απαντήσεις, λύσεις και όχι ιαχές, με επίγνωση και των διεργασιών που γίνονται στον χώρο, αλλά και των εγχειρημάτων ανασύνθεσης του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου…
12 Δεκ 2021
Βόρεια Μακεδονία: Σε αναμονή για το νέο Πρωθυπουργό

Στα κεντρικά γραφεία του SDSM, ο Ζόραν Ζάεφ παρέδωσε χτες το απόγευμα τη θέση του προέδρου του κόμματος στον νεοεκλεγέντα Ντίμιταρ Κοβάτσεφσκι.

Ο Ντίμιταρ Κοβάτσεφσκι εξελέγη νέος πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Βόρειας Μακεδονίας SDSM στις πρόωρες εσωκομματικές εκλογές της 12ης Δεκεμβρίου με 37.649 ψήφους από τα μέλη.

Ο Κοβάτσεφσκι αντικαθιστά τον Ζόραν Ζάεφ, ο οποίος ήταν αρχηγός του SDSM από το 2013 και ο οποίος μετά την αποτυχία στις τοπικές εκλογές του Οκτωβρίου ανακοίνωσε την παραίτησή του τόσο από την ηγεσία του κόμματος όσο και από τη θέση του πρωθυπουργού.

Δεν έλειψαν οι φιλοφρονήσεις μεταξύ του απερχόμενου Ζάεφ και του νέου Προέδρου του κόμματος, καθώς ο Καβάτσεφσκι ήταν η επιλογή του πρώην προέδρου για την ηγεσία του SDSM, αλλά και ο επόμενος Πρωθυπουργός.

Όμως δεν έγινε ξεκάθαρο ούτε από όσα διημείφθησαν μεταξύ του πρώην και νυν αρχηγού αλλά ούτε από την εκπρόσωπο του κόμματος Μπογκντάνκα Κούζεσκα πότε αναμένεται η αλλαγή στην ηγεσία της Κυβέρνησης και ο ανασχηματισμός της.

Σε μια περίοδο όπου όλα δείχνουν ότι θα υπάρξει οργασμός διαβουλεύσεων με την νέα κυβέρνηση της Βουλγαρίας, ενδεχομένως θα χρειαστεί το σύνολο της εμπειρίας του Ζόραν Ζάεφ για τη διευθέτηση των διαφορών μεταξύ Σόφιας και Σκοπίων.

Κύριο μέλημα μετά το τέλος της πολιτικής κρίσης στη Βόρεια Μακεδονία για την Κυβέρνηση, σύμφωνα με την Κούζεσκα, είναι να ανταπεξέλθει σε όλες τις τρέχουσες και μελλοντικές προκλήσεις της χώρας.

Οικονομία, ενέργεια και πανδημία είναι τα μείζονα θέματα που έχει να διαχειριστεί η Κυβέρνηση, μετά την αύξηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας με τη είσοδο του Αλβανικού κόμματος Εναλλακτική πριν από λίγες μέρες.

Ο Ζόραν Ζάεφ το έχει αποφασίσει να αποχωρήσει από την εξουσία και ενδεχομένως από την πολιτική. Θεωρεί ότι πέτυχε σημαντικά πράγματα στη διάρκεια της θητείας του, αλλά δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την ήττα στις αυτοδιοικητικές εκλογές, ενεργώντας παρορμητικά ανακοινώνοντας την παραίτηση του από την ηγεσία του κόμματος και της χώρας.

Όπως τόνιζαν στο ΑΝ πηγές κοντά στον Ζάεφ, επιθυμεί να ηρεμήσει και να αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας. Τον παρορμητισμό του τον πλήρωσε ακριβά, αν κι όπως μας είπαν, αισθάνεται ότι έπραξε το σωστό.

Ηλικιακά στον πολιτικό χρόνο, είναι νέος. Έχει μεγάλα χρονικά περιθώρια για να συμμετάσχει και γιατί όχι να επανέλθει κάποια στιγμή στο ανώτερο αξίωμα της χώρας, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας.

Ο Ζόραν Ζάεφ, έδειξε ότι είναι ένας πολιτικός με θάρρος και αποφασιστικότητα. Είναι ένα πολιτικό κεφάλαιο σε μια περιοχή που έχει ανάγκη από αυτό το είδος πολιτικών.
12 Δεκ 2021
“Έμφραγμα” στις πτήσεις από το Ελ. Βενιζέλος

«Επεσε» το ραντάρ του Κέντρου Ελέγχου περιοχής Αθηνών (ΚΕΠΑΘ) και υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση σε όλες τις πτήσεις από το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη ενημέρωση από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας.
12 Δεκ 2021
Ραγδαίες εξελίξεις: Κυβερνητική κρίση – “Παγωμένα” τα ΜΜΕ

Πρωτοφανής είναι η κυβερνητική κρίση όπως αποτυπώνεται από το σύνολο σχεδόν των κυβερνητικών ΜΜΕ με ρεπορτάζ και αναλύσεις για τις ραγδαίες εξελίξεις και το τι μέλλει γενέσθαι.

Αφορμή η μελέτη Ελλήνων μετεωρολόγων η οποία αποκαλύπτει ότι μπήκε για να καλά ο Χειμώνας και μάλιστα ότι ο χιονιάς είναι προ των πυλών και ότι ενδέχεται να χιονίσει και στην Αττική.

«Ένα ακόμη ισχυρό ψυχρό κύμα μας επιφυλάσσει για το κλείσιμό της η εβδομάδα που διανύουμε εδραιώνοντας πλέον για τα καλά το χειμωνιάτικο καιρικό μοτίβο κάνοντάς μας να ψάχνουμε το πόσο μπορεί να διαρκέσει αυτό και αν θα γιορτάσουμε έτσι και την ημέρα των Χριστουγέννων» αναφέρει γνωστός μετεωρολόγος ο οποίος μάλιστα προειδοποιεί πως ο καιρός θα αγριέψει ακόμη περισσότερο!

Σοκ!

Το συγκλονιστικό, σε αυτή την περίπτωση, είναι ότι η μελέτη ήταν ήδη γνωστή από το περασμένο καλοκαίρι και ότι η κυβέρνηση και μάλιστα σε ανώτατο επίπεδο είχε ενημερωθεί για την έλευση του Χειμώνα, το αργότερο μέχρι την 15η Δεκεμβρίου (χθες δηλαδή).

Οι μετεωρολόγοι είχαν μάλιστα δείξει σε κυβερνητικά στελέχη χάρτες όπου απεικονίζονται οι αέριες μάζες, πολικές αέριες μάζες από τη Ρωσία και την ανατολική βορειοανατολική Ευρώπη. Και η κυβέρνηση επέλεξε να το κρύψει, αντίθετα, μέσω διαρροών φρόντιζε να διαμηνύει ότι απλώς θα έχει λίγη δροσούλα και το καλοκαίρι θα κρατήσει για πάντα και ότι θα υπάρξει ανοιξιάτικο κύμα επενδύσεων…

Συγκλονισμένοι οι άνθρωποι της ενημέρωσης προσπαθούν να διαχειριστούν αυτή την πραγματικά πρωτοφανή αποκάλυψη ενώ κυβερνητικά στελέχη δηλώνουν, παρά το πρώτο σοκ, να πέσουν στην μάχη κατά της κακοκαιρίας έτσι ώστε να υπάρξει άλλη μία μεγάλη νίκη, όπως αυτές κατά των πυρκαγιών αλλά και της πανδημίας.

Την ίδια στιγμή, η ανεύθυνη αντιπολίτευση των ολετήρων, επιχειρεί να αλλάξει την ατζέντα με αναφορές και δηλώσεις μίας κάποιας έρευνας για τη θνητότητα εκτός ΜΕΘ, κάποιων “Τσιόδρα” και “Λύτρα”. Οι συνήθεις, ανεύθυνες αντιπολιτευτικές ανοησίες δηλαδή, που δεν αξίζουν καν αναφοράς από τα τηλεοπτικά δελτία… Εδώ ο κόσμος χάνεται και αυτοί, στην Κουμουνδούρου πέρα βρέχει.

Πάλι καλά δηλαδή που έχουμε τους θεόσταλτους να μας σώσουν!

12 Δεκ 2021
Σωτήρης Τσιόδρας: από εκπρόσωπος, ξανά επιστήμονας;

Η δημοσίευση της μελέτης των καθηγητών Σωτήρη Τσιόδρα και Θεόδωρου Λύτρα σε ιατρική επιθεώρηση, κυρίως, όμως η δημοσιοποίησή της από τον δεύτερο, φαίνεται πως αποτελεί το “σημείο θραύσης” στις σχέσεις της κυβέρνησης με την επιστημονική κοινότητα και τον επιδημιολόγο που καθήλωνε το πανελλήνιο στο πρώτο κύμα της πανδημίας. Η γραπτή δήλωση του κ. Τσιόδρα, ωστόσο, δημιουργεί την εντύπωση πως ευρισκόμενος υπό πίεση για τις αντιδράσεις προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει σχετικά με το ότι δεν πρέπει η μελέτη του να γίνει αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης.

Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: γνώριζε ή όχι ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υποστηρίζει πως δεν γνώριζε, ο καθηγητής Θ.Λύτρας δηλώνει πως ενημέρωσαν για τα αποτελέσματα της έρευνας “σε ανώτατο επίπεδο”, ο δε κ. Τσιόδρας αποφεύγει να τοποθετηθεί σχετικά με αυτό. Καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του.

Ο Σωτήρης Τσιόδρας απέχει από τα πανδημικά “εγκόσμια” εδώ και πολύ καιρό, δεν έπαψε ποτέ, όμως, να είναι επικεφαλής της 40μελούς επιστημονικής ομάδας που εισηγείται μέτρα και ο ίδιος παραμένει στη θέση του βασικού συμβούλου του πρωθυπουργού. Όπως έχει ανακοινωθεί παλαιότερα, παραδίδει κάθε εβδομάδα τις εισηγήσεις του στον Κυριάκο Μητσοτάκη και η κυβέρνηση τον επικαλείται όποτε επιθυμεί να στηρίξει επιστημονικά τις πολιτικές αποφάσεις της.

Οι πληροφορίες θέλουν, ωστόσο, τον καθηγητή Τσιόδρα να διαφωνεί με την πολιτική της χαλαρότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση από το καλοκαίρι. Το πρώτο “καμπανάκι” είχε σημάνει τον περασμένο Απρίλιο όταν ο πρωθυπουργός ανέβαινε στο άρμα του εμβολιαστικού προγράμματος «Ελευθερία» δημιουργώντας την εντύπωση πως επιστρέφουμε στην κανονικότητα. «Δεν είναι η ώρα της χαλάρωσης… Η επιστροφή στην κανονικότητα, ό,τι και εάν σημαίνει αυτό, και όχι η εξαφάνιση της επιδημίας όπως θέλουν να ελπίζουν κάποιοι, θα γίνει με τον έλεγχο της επιδημίας», είχε πει τότε ο κ. Τσιόδρας.

«Η επιδημία συνεχίζει να μας απειλεί. Χρειάζεται διαρκής επιφυλακή. Ανησυχώ για τα μεταλλαγμένα στελέχη τα οποία οδηγούν σε επαναπροσδιορισμό της στρατηγικής αντιμετώπισης της πανδημίας σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες»
Σωτήρης Τσιόδρας, Μάϊος 2021

Εστιασμένος στο επιστημονικό του έργο και στην διεύθυνση της ομάδας των ειδικών του υπουργείου Υγείας, ο καθηγητής απείχε από τη δημοσιότητα, όποτε, ωστόσο, μιλούσε σε fora φαινόταν η απόστασή του από την εφαρμοζόμενη πολιτική που θεωρούσε ότι οι εμβολιασμοί αποτελούν πανάκεια.

Η μελέτη των δύο καθηγητών ήρθε να ανατρέψει την καλλιεργούμενη πραγματικότητα. Είχε προηγηθεί ο καθηγητής Θόδωρος Βασιλακόπουλος που είχε μιλήσει για την αυξημένη θνητότητα στις ΜΕΘ και κυρίως στις κλίνες εκτός ΜΕΘ και οι παρεμβάσεις άλλων γιατρών (Λουκίδης, Καπραβέλος, διευθυντής ΜΕΘ Μαμάτσειου Κοζάνης, Παπανικολάου κ.ά). Η κυβέρνηση, ωστόσο, υποτιμούσε τις απόψεις αυτές και έτσι φτάσαμε στην συζήτηση στη Βουλή(1η Δεκεμβρίου) όπου ο πρωθυπουργός δήλωσε κατηγορηματικά και με στόμφο πως “δεν υπάρχουν ενδείξεις πως είναι αυξημένη η θνητότητα στους διασωληνωμένους εκτός ΜΕΘ”.

Το γεγονός ότι από τον Ιούνιο είχε στο συρτάρι του την μελέτη Τσιόδρα-Λύτρα που κατέγραφε το εντελώς αντίθετο δεν θα εξέθετε ποτέ πολιτικά τον πρωθυπουργό εάν οι δύο επιστήμονες δεν αναγκάζονταν (ως είθισται και ως οφείλουν σε τέτοιες περιπτώσεις δημοσίευσης ερευνών σε επιστημονικές επιθεωρήσεις) να δημοσιοποιήσουν τα αποτελέσματά της.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο για τον Σωτήρη Τσιόδρα δεν υπήρχε άλλη επιλογή. Έπρεπε να δημοσιοποιήσει τα στοιχεία της μελέτης και το φορτίο αυτό ανέλαβε ο νεότερος βοηθός του κ. Λύτρας. Το αποτέλεσμα ήταν εκρηκτικά αποκαλυπτικό: επιβεβαιώσε την “κοινή λογική” με την οποία συγκρούστηκαν οι δηλώσεις του πρωθυπουργού και προκάλεσε μείζονα πολιτική αντιπαράθεση.

Απορεί κανείς: υπήρχε, άραγε, σοβαρός λόγος να επικαλεστεί με κατηγορηματικότητα ο πρωθυπουργός μία τόσο εμφανώς αντιεπιστημονική και παράλογη άποψη; Θα μπορούσε να είχε παραβλέψει τις επισημάνσεις του Αλέξη Τσίπρα και να προσπεράσει το θέμα. Δεν το έπραξε, κι αυτό παρότι φαίνεται πως γνώριζε τα ευρήματα της έρευνας Τσιόδρα-Λύτρα. Μείζον πολιτικό και επικοινωνιακό λάθος που επιχειρείται εκ των υστέρων να καλυφθεί με το επικοινωνιακό damage control στα φίλα προσκείμενα μέσα ενημέρωσης.

Η αλήθεια, όμως, είναι πως ο πρωθυπουργός δεν επέμεινε στην άποψη που διατύπωσε γιατί δεν μπορούσε να το αποφύγει αλλά επειδή η μελέτη Τσιόδρα-Λύτρα αποκαλύπτει επί της ουσίας τον καμβά των ευθυνών σχετικά με την υγειονομική διαχείριση της πανδημίας.

Πρώτον, το ΕΣΥ δεν αντέχει την περίθαλψη περισσοτέρων από 400 ασθενείς Covid που πρέπει να διασωληνωθούν. Δεύτερον, είναι άνισα κατανεμημένο. Τα νοσοκομεία της περιφέρειας είναι πολλαπλώς υποβαθμισμένα σε σύγκριση με εκείνα της Αθήνας, αλλά ακόμα κι αυτά έχουν προ πολλού ξεπεράσει τα όριά τους. Τρίτον, είναι σαφές πως το αφήγημα για “1200 κλίνες ΜΕΘ” καταρρέει μπροστά στα στοιχεία της μελέτης και φέρνει στο φως την ουσία που δεν είναι άλλη από το γεγονός πως το σύστημα υγείας απαιτούσε περισσότερους γιατρούς και νοσηλευτές και έγκαιρη υπαγωγή σε αυτό των στρατιωτικών νοσοκομείων, πιθανότατα και του ιδιωτικού συστήματος υγείας.

Αυτές ήταν προφανώς οι “παρενέργειες” που προσπαθούσε να αποφύγει η κυβέρνηση με την επιμονή σε μια επιστημονικά αστήρικτη άποψη και η μελέτη Τσιόδρα-Λύτρα ήρθε το επικυρώσει.

Δεν μπορεί να προβλέψει κανείς εάν κάποια στιγμή ο ίδιος ο Σωτήρης Τσιόδρας θα μιλήσει συνολικά για όσα έχουν προηγηθεί. Η μελέτη, όμως, που φέρει την υπογραφή του τον επαναφέρει από τη θέση του εκπροσώπου της κυβερνητικής διαχείρισης σχετικά με την πανδημία στην θέση του επιστήμονα της έρευνας, της ψυχρής λογικής και των αριθμών. Χάσαμε όμως πολύτιμο χρόνο. Και όπως η ίδια η μελέτη επισημαίνει, θα μπορούσαν να είχαν σωθεί ζωές ασθενών.

12 Δεκ 2021
Μία εκατόμβη, δύο εκατόμβες, τρεις και η κακή τους μοίρα

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην απάντηση προς τον Τσίπρα ξεχνά ότι η μελέτη Τσιόδρα – Λύτρα αφορά στο δεύτερο κύμα. Όταν θα γίνει η αποτίμηση του τρέχοντος κύματος, θα είναι χειρότερα τα στοιχεία.

Η Ελλάδα δεν πέρασε πρώτο κύμα, δηλαδή αιφνιδιασμό. Είχε τον χρόνο για προετοιμασία. Δεν το έκανε, πέρασε ένα σφοδρό δεύτερο κύμα (αυτό που είναι αντικείμενο της μελέτης) και περνά ένα έξω από κάθε πραγματικότητα τρίτο – τέταρτο.

Ακόμα και αυτή η μελέτη του δεύτερου κύματος έδινε τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να επανασχεδιάσει: προσλήψεις, επιτάξεις, φάρμακα για την αντιμετώπιση της νόσου, αποτελεσματικό και μαζικό πρόγραμμα εμβολιασμού για την αναχαίτιση.

Τι έκανε; Την έκρυψε και την αγνόησε. Αλαζονεία, επικοινωνία, τσαμπουκάδες και μια επίπλαστη κανονικότητα για άλλους και όχι για τις ανάγκες της περιόδου.

Είχα διαβάσει το εξής ακριβές:
Εκατόμβες νεκρών στο πρώτο κύμα είναι αιφνιδιασμός.
Εκατόμβες νεκρών στο δεύτερο κύμα είναι πολιτική ευθύνη.
Εκατόμβες νεκρών στο τρίτο κύμα είναι πολιτική επιλογή.

Όσα ψέματα -εκ του αποτελέσματος- και αν είπε ο Μητσοτάκης στη βουλή επισημαίνουν τελικά το τελευταίο.

Είναι έξω και από τα όρια του κυνισμού ιδεοληπτικές εμμονές μαζί με συμφέροντα να μην νοιάζονται για την καταστροφή, να τη θάβουν (στην κυριολεξία) και να περιμένουν να έρθει το παρακάτω.
12 Δεκ 2021
Νέος νόμος πλαίσιο Κεραμέως: Η ταφόπλακα της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης

Η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας

Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε μια κατάσταση ακήρυχτης χρεοκοπίας. Η επένδυση στην πραγματική παραγωγή βρίσκεται σε έναν στοπ, με μεγάλες βιομηχανίες να έχουν κλείσει ή να έχουν ιδιωτικοποιηθεί ή ακόμα να έχουν ιδιωτικοποιηθεί στον μεγαλύτερο βαθμό (π.χ. ΔΕΗ). Αντίθετα η κύρια επιχειρηματική δραστηριότητα έχει μεταφερθεί στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Αυτή η στροφή σε παρασιτικές μορφές επένδυσης όπως ο ”τζόγος” στο χρηματιστήριο, ο τουρισμός και τα καζίνο, μαζί με τα υπέρογκα χρέη της Ελλάδας προς την ΕΕ για τα δάνεια ”ανάκαμψης” καθιστούν την χώρα μας μια ”τουριστική δυστοπία” και μας φέρνουν στο μυαλό εικόνες της προεπαναστατικής Κούβας. Αποτέλεσμα όλων αυτών φυσικά είναι η ανεργία και ακολούθως το ”brain drain”, αφού από την στιγμή που η ελληνική οικονομία δεν επενδύει στην παραγωγή, στις τέχνες και τις επιστήμες, ένας ειδικευμένος, ένας πτυχιούχος δεν πρόκειται να ασκήσει ποτέ το επάγγελμα το οποίο σπούδασε.

Η κατάσταση στην Παιδεία

Έχοντας τα παραπάνω στο μυαλό κάποιος θα μπορούσε να ρωτήσει ”Και ποιο το νόημα στο να σπουδάζουμε;” ”Κανένα” θα σας απαντήσουν κυβέρνηση και αστικά επιτελεία. Δεν υπάρχει κανένα νόημα με τα παραπάνω δεδομένα να βγαίνουν πτυχιούχοι – επιστήμονες από δημόσια και δωρεάν πανεπιστήμια, χρηματοδοτούμενα από το κράτος. Είναι πολύ απλά μια τεράστια σπατάλη. Και εδώ είναι που μπαίνει στην ιστορία η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας η οποία ανέβηκε στην εξουσία αποφασισμένη να εφαρμόσει επιταχυμένα τα νεοφιλελεύθερα σχέδια της για όλη την κοινωνία, με πιο βάρβαρη την επίθεση στην Παιδεία. Τον τελευταίο χρόνο είδαμε να περνάνε δύο εγκληματικοί νόμοι από το Υπουργείο Παιδείας, νόμοι οι οποίοι καταργούν βασικά κεκτημένα από το Πολυτεχνείο του 1973. Τώρα έχουμε να περιμένουμε και τρίτο. Ο συγκεκριμένος έρχεται πλέον να διαλύσει την δομή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης όπως την ξέραμε από την μεταπολίτευση.

Τι φέρνει το νέο νομοσχέδιο για την παιδεία

Δεν είναι ακόμα γνωστές όλες οι πτυχές του νομοσχεδίου οπότε θα εστιάσουμε σε τέσσερις βασικές:

Α) Η κατάργηση των τμημάτων

Το νομοσχέδιο φέρνει την κατάργηση των τμημάτων στα πανεπιστήμια. Θα υπάρχουν μόνο οι σχολές στις οποίες θα περνάει κάποιος από πανελλήνιες και αντί για τμήματα κάθε φοιτητής θα πρέπει να επιλέξει μαθήματα τα οποία θα παρακολουθεί ώστε να δημιουργήσει το δικό του πτυχίο σαν ένα ”σουπερμάρκετ γνώσεων”. Φυσικά με την κατάργηση των ενιαίων πτυχίων έρχεται και η κατάργηση κάθε έννοιας επαγγελματικών δικαιωμάτων. Έτσι στρώνεται και ο δρόμος για την κατάργηση του δωρεάν χαρακτήρα των πανεπιστημίων, αφού οι φοιτητές για να έχουν μια ”αξιόλογη” εξειδίκευση θα πρέπει να πληρώνουν προγράμματα και σεμινάρια. Επίσης με την κατάργηση των τμημάτων έρχεται κύμα συγχωνεύσεων ή κλείσιμο τομέων και ο αποκλεισμός εισακτέων αφού θα μειώνονται πλέον με βάση ολόκληρες σχολές και όχι με βάση τα τμήματα.

Β) Κομμένες οι προσλήψεις καθηγητών

Τα πανεπιστήμια θα προσλαμβάνουν καθηγητές από το εξωτερικό οι οποίοι θα μπορούν να εφαρμόζουν τηλεκπαίδευση.

Γ) Μετατροπή των ΤΕΙ σε ΤΕΕ

Τα ΤΕΙ, μετά την ”πανεπιστημιοποίηση” που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, περνούν ακόμα μια αλλαγή η οποία έρχεται να χτυπήσει ακόμα πιο βάναυσα τα επαγγελματικά δικαιώματα μας υποβαθμίζοντας περεταίρω τα πτυχία. Αυτό δημιουργεί μια κατάσταση όπου στα πανεπιστήμια αυτά θα υπάρχουν φοιτητές τριών διαφορετικών ταχυτήτων, έτσι διαλύοντας κάθε έννοια ομόνοιας στην φοιτητική κοινότητα. Μια ακόμα πτυχή της συγκεκριμένης αλλαγής είναι πως στα ΤΕΕ θα μπορούν να έρχονται να ”σπουδάζουν” από τα ΙΕΚ, καθιστώντας επίσης τις λειτουργίες των πανεπιστημίων όπως αυτές του ΟΑΕΔ.

Δ) Οικονομική αυτονόμηση των πανεπιστημίων

Δημιουργούνται επιτροπές στα πανεπιστήμια οι οποίες δεν θα αποτελούνται από ακαδημαϊκούς αλλά αντιθέτως από ανθρώπους της αγοράς, τεχνοκράτες, επιχειρηματίες και γενικότερα ιδιωτικούς παράγοντες. Αυτές οι επιτροπές έρχονται να αναλάβουν λειτουργίες και καθήκοντα που μέχρι τώρα είχαν οι πρυτανικές αρχές, αναλαμβάνοντας κυρίως την οικονομική δραστηριότητα των πανεπιστημίων. Αυτές οι επιτροπές θα είναι υπεύθυνες για την αξιολόγηση των πανεπιστημίων με βάση το πόση απήχηση θα έχουν τα προγράμματα επί πληρωμή, πόσους χορηγούς θα ελκύουν και πόσοι επιχειρηματίες θα επενδύουν σε ερευνητικά προγράμματα. Φυσικά η κακή αξιολόγηση θα φέρνει την παραιτέρω υποχρηματοδότηση, το κλείσιμο σχολών, ακόμα και το κλείσιμο ολόκληρων πανεπιστημίων…

Συντάκτης: Χάρης Παναγόπουλος (ikarosasteras)
12 Δεκ 2021
Τουρκία: Επιστροφή στον ρεαλισμό και στην εξομάλυνση των διμερών της σχέσεων

Τον διορισμό ειδικών απεσταλμένων Τουρκίας κι Αρμενίας για την εξομάλυνση των σχέσεων των δυο χωρών, χαιρέτησε ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Άντονυ Μπλίνκεν, με ανάρτηση του στο Twitter.

Την απόφαση ανακοίνωσε από το βήμα της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, σημειώνοντας ότι η Τουρκία θα κινηθεί επίσης σε συντονισμό με το Αζερμπαϊτζάν στα βήματα εξομάλυνσης με την Αρμενία.

Το είχαμε γράψει στο ΑΝ από τα τέλη Νοεμβρίου για τις κινήσεις της Τουρκίας αλλά και της Ρωσίας.

Εκτός από τον διορισμό ειδικών απεσταλμένων, ο Τσαβούσογλου, ανακοίνωσε ότι την επόμενη περίοδο θα ξεκινήσουν απευθείας πτήσεις τσάρτερ μεταξύ Ερεβάν και Κωνσταντινούπολης.

Παρά τις κακές σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών, στην Τουρκία ζουν νόμιμα ή «παράνομα» περί τις 150.000 Αρμένιοι, με το μεγαλύτερο μέρος αυτών να κατοικούν στην Κωνσταντινούπολη.

Αγκάθι στις σχέσεις των δυο χωρών υπήρξε πάντα το ζήτημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων, που συντελέστηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, με την πλέον έντονη εξόντωση να γίνεται από τους Νεότουρκους.

Η Τουρκία από την πλευρά της δεν θεωρεί ότι υπήρξε Γενοκτονία, αλλά ήταν αποτέλεσμα της εκτόπισης του Αρμενικού πληθυσμού, καθώς Αρμένιοι αντάρτες υποστήριζαν τα ρωσικά στρατεύματα κατά την εισβολή τους στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Γι αυτό το λόγο, είχε ζητήσει επανειλημμένα την σύσταση κοινής επιτροπής ιστορικών, ώστε να διερευνηθεί η περίοδος αυτή.

Αντιδράσεις σ’ αυτή την πρόταση, υπήρξε από την Διασπορά των Αρμένιων που δεν επιθυμούσαν ποτέ να υπάρξει περίπτωση αλλαγής και αποδοχής από την Αρμενική ηγεσία μιας διαφορετικής προσέγγισης του θέματος.

Ενθυμούμαι το 2015, όταν και συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από την Γενοκτονία των Αρμενίων, τον «πανικό» στην τουρκική ηγεσία για τις εκδηλώσεις αλλά και τις αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας για την μαύρη επέτειο.

Η πραγματικότητα όμως είναι πολλές φορές σκληρή και ο ρεαλισμός αναγκαίος για μια χώρα που μετά την ανεξαρτητοποίηση της από την Σοβιετική Ένωση το 1991, προσπαθούσε να επιβιώσει με την οικονομική ενίσχυση της Διασποράς.

Τα κλειστά σύνορα με την Τουρκία, ελέω του θέματος της Γενοκτονίας, η διένεξη με το Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνο Καραμπάχ, οι όχι και τόσο καλές σχέσεις με την Γεωργία και το απομονωμένο από τη Διεθνή Κοινότητα Ιράν που συνορεύει, δεν βοήθησαν στην ανάπτυξη της χώρας, αναγκάζοντας τα σχεδόν 3 εκατομμύρια των κατοίκων της χώρας να αναζητούν την τύχη τους σε άλλες χώρες.

Η ήττα το 2020 από τους Αζέρους στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, έσπρωξε την Αρμενία στο να αναζητήσει εξομάλυνση των σχέσεων της με τις όμορες χώρες της.

Η Τουρκία, αδελφή χώρα του Αζερμπαϊτζάν δεν άφησε την ευκαιρία να περάσει ανεκμετάλλευτη και μεθοδικά «έσπρωξε» την Αρμενία στο τραπέζι του διαλόγου και την εξομάλυνση των διμερών τους σχέσεων, σε συνεργασία με το Αζερμπαϊτζάν.

Πέρα όμως από την Αρμενία, η Τουρκία, μεθοδικά επαναπροσεγγίζει χώρες με τις οποίες είχαν διαταραχτεί οι διμερείς της σχέσεις. Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία, Ισραήλ και Αίγυπτος είναι οι επόμενοι στόχοι κι όπως όλα δείχνουν οι διεργασίες βρίσκονται σε καλό δρόμο για την Τουρκία.

Παρότι στην Ελλάδα θεωρούμε ότι η Τουρκία συνεχίζει τον μεγαλοϊδεατισμό της επανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και συνεχίζουμε να αναμασάμε ξεπερασμένες αντιλήψεις για την γειτονική χώρα, η πραγματικότητα είναι άλλη.

Η επαναπροσέγγιση με τη Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο, προϋποθέτει ότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η πρωτοκαθεδρία τους στον Μουσουλμανικό Κόσμο.

Ιράν, Σαουδική Αραβία και Αίγυπτος είναι οι ιεροί τόποι για τους Μουσουλμάνους και η Τουρκία, παρότι με τις νεοοθωμανικές ιδέες του Αχμέτ Νταβούτογλου προσπάθησε να μπει «σφήνα» δεν τα κατάφερε τελικά.

Η επιστροφή στον ρεαλισμό από τη γειτονική χώρα, φαίνεται ότι ανοίγει ένα άλλο κομμάτι κι αυτό είναι της οικονομίας. Με πρόταγμα την οικονομική συνεργασία, αργά αλλά σταθερά, η Τουρκία «διορθώνει» τις αστοχίες του παρελθόντος και βάζει την χώρα ο Ερντογάν σε μια νέα τροχιά, που θα την βοηθήσει σε βάθος χρόνου να διορθώσει και τα κακώς κείμενα στην οικονομία της.

Κλείνοντας ανοιχτά ζητήματα για την Τουρκία, ο Ερντογάν μπορεί να χρησιμοποιήσει το διπλωματικό του κεφάλαιο σε πιο καυτά σημεία, χωρίς να αποκλείεται αυτά να είναι η Ελλάδα και η Κύπρος.
12 Δεκ 2021
«Cancel Αντώνης»: Όλοι στην πυρά!

«Δηλαδή δεν ήξερε ο Κανάκης;» αναρωτιούνται δήθεν έκπληκτοι, δήθεν αθώοι χρήστες των social media. Είναι όμως αυτή η υγιής προέκταση μιας συζήτησης που αφορά ένα έγκλημα;

Η επικοινωνιακή διαχείριση των πρώτων ωρών μιας κρίσης, όταν οι πληροφορίες είναι συγκεχυμένες και μη τσεκαρισμένες, διαμορφώνει την έκβαση και καθορίζει το αφήγημα της ιστορίας. Εκείνες τις πρώτες ώρες, που το θυμικό υπερισχύει της λογικής, που το κοινό μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε μάζα/εισαγγελέα/δικαστή, υπάρχουν και εκείνοι που φροντίζουν για τις δικές τους υποθέσεις.

Την ώρα που η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την εγκληματική συμπεριφορά του συμπαρουσιαστή των «Αρβύλα», Στάθη Παναγιωτόπουλου, τις προεκτάσεις της και μια πρακτική που πάει να εξελιχθεί σε κοινωνική μάστιγα, κάποιοι προσπαθούν να μετατοπίσουν τη συζήτηση, ζητώντας περισσότερες «κρεμάλες». Γνωρίζοντας πως μέσω μιας ψηφιακής οχλοβοής μπορούν να προωθήσουν θέματα της προσωπικής τους ατζέντας.

«Γνώριζαν και οι άλλοι» ποστάρουν στα social media θέλοντας να ξεκινήσουν ένα cancel culture εναντίον των υπολοίπων Αρβύλα, σαν απατημένοι σύζυγοι του Μεσαίωνα που καταδίδουν τη γυναίκα τους ως «μάγισσα», εκδικητικά.

Η μοίρα όσων κάνουν σάτιρα που απευθύνεται σε τόσο μεγάλα κοινά είναι κοινή: προϊόντος του χρόνου, θα δημιουργήσουν φανατισμένους εχθρούς.

Και αν δεν τηρούν τη ρήση* του Ιούλιου Καίσαρα για τη δεύτερη σύζυγό του, Πομπηία Σύλλα, αν δεν «φαίνονται τίμιοι» δηλαδή, χάνουν το έρεισμά τους ανάμεσα στο πλήθος των τηλεθεατών που τους ακολουθούν. Αυτοί είναι οι σύμμαχοί τους, ο απλός λαός, αφού η αποστολή της σάτιρας είναι να χλευάσει τους ισχυρούς για χάρη του λαού. Όχι πως ο Αντώνης Κανάκης δεν έχει σκελετούς στη ντουλάπα του -και selfie με τον Νίκο Μαστοράκη στο κινητό του. Μόνο που είναι τελείως διαφορετικό να διαφωνεί κανείς με ένα αστείο, μια δήλωση, μια πρόσκληση από την επιχείρηση σπίλωσης.

Στο «Cancel Αντώνης Κανάκης» συμμετείχαν και κάποιοι ισχυροί. Μόνο που η κουλτούρα της ακύρωσης δεν «περπάτησε», αφού επιβάλλεται από «κάτω προς τα επάνω» και όχι το αντίθετο. Δεν «περπάτησε» γιατί ο κεντρικός παρουσιαστής και δημιουργός βγήκε στο γυαλί, παρά το σοκ και την αμηχανία του. Δεν κρύφτηκε, δεν έβγαλε ανακοίνωση μέσω κάποιου δικηγόρου, έθεσε τον εαυτό του στην κρίση του τηλεθεατή από την πρώτη στιγμή, λίγες ώρες μετά τη δημοσιοποίηση των πρακτικών του επί χρόνια συνεργάτη του.

Άρα, αυτό που θα πρέπει να συζητάμε, πέρα από το πώς θα αποτρέψουμε τέτοιες συμπεριφορές, είναι για το ρόλο εκείνων που θέλησαν να επωφεληθούν της σύγχυσης των πρώτων ωρών και να πραγματοποιήσουν μια παράπλευρη δολοφονία χαρακτήρα. Ατύχησαν, γιατί η «ανάγνωση» τους, δεν συμπίπτει με εκείνη του κοινού.

* «Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται».
12 Δεκ 2021
Δεν είναι (ακόμα) Βαβυλωνία

Είναι αληθές πως η έννοια του πολιτικού κέντρου υπάρχει μεν, ακαθορίστως δε. Παράδειγμα: η ίδρυση της Ενώσεως Κέντρου το 1961 που εξελίχτηκε με την ουρίτσα «νέες δυνάμεις» μεταπολιτευτικώς, υπό τον Γεώργιο Μαύρο, είτα τον Ζίγδη που κατέληξε ως «Ενωση Κεντρώων» του Λεβέντη.

Τόσο το ΚΙΔΗΣΟ, όσο και το ΚΙΝΑΛ, αμή και τα κόμματα τύπου Γεράσιμου Αρσένη, κόμματα του Κέντρου ήσαντε.

Μετά, άρχιζαν οι εσωτερικές μάλε-βράσε διαδικασίες. Η μακρά περίοδος της ενδεκαετίας Σημίτη, έγινε καραμανλισμός δεύτερης γενιάς, ενώ υπήρξε για δύο χρονάκια Παπανδρεϊσμός τρίτης γενιάς. Ο Μητσοτακισμός επανήλθε υπό την σκέπη του Νεποτισμού, αλλά σήμερα έπιασε ριζίδια στον Δήμο Αθηναίων, σε μία ΜΚΟ, στην κύρια εκφωνήτρια νυχτερινών ειδήσεων και άλλα.

Ο πολιτικός κόσμος σήμερα, είναι εξέλιξη μιας διακυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, που βυθίστηκε από ένα αριστεροδέξιο κόμμα (σύμπραξης Τσίπρα-Καμμένου) που επιμένει να απλώνει χέρι στην κεντροαριστερά.

Το κύριο χαρακτηριστικό της εκλιπούσης Φώφης Γεννηματά, ήταν η εκδίωξη Βενιζέλου από την πολιτική σκηνή. Ενώ ο θάνατός της αυτονόμησε τον τίτλο ΚΙΝΑΛ ως αυτόνομη κεντρώα κίνηση με ολίγη σάλτσα ΠΑΣΟΚ.

Αν θέλετε, που δεν θέλετε, τη γνώμη μου, είναι πως οι ρωγμές που ιδρύθηκαν ως «εξέλιξη Κυριάκου», όσο κρατάει ο Τσίπρας το απέραντο τίποτε, θα κρατάνε το Κινάλι σε εικόνα φράγματος του Μέγδοβα.

Δεν νομίζω να ανησυχείτε, αλλά πιο επίφοβη μου φαίνεται η παμπόνηρη αρρωστοφοβική πανδημική θρησκειογέννητη πτυχή της Ορθοδοξίας που ένα τμήμα της, πολιτικοποιημένο, προσθέτει μάρτυρες της Πίστης (και της Απιστίας) στο δεύτερο κεφάλαιο της Χρυσαυγίτικης σπονδυλωτής σαύρας.

Πρόκειται για παράδοξο, ψυχοβγαλτικο αόριστο κόμμα,που όσο και να το περιορίζεις, θα φτουράει. Βάζω στοίχημα πως έχει αφανή Αρχηγό, αλλά νύχτα κρυστάλλων δεν επεφάνη ακόμη.Για την ώρα, μας σερβίρει έναν γαλέο και απαιτεί να τον καταπίνουμε με τους χόνδρους του.

Και δεξιά παρέκκλιση προφητεύω. Με αριστερά λέπια και πράσινο κόκκαλο.
12 Δεκ 2021
Πεθαίνοντας εκτός ΜΕΘ: Το μήνυμα Τσιόδρα μετά την εκατόμβη

Στην Σουηδία, την χώρα των 10,3 εκατομμυρίων κατοίκων και του παγκόσμιου «αναθέματος» για το χαλαρό μοντέλο στην διαχείριση της πανδημίας, χθες καταγράφηκαν 5 νεκροί από κορονοϊό. Τα συνολικά νέα κρούσματα το τελευταίο τριήμερο ήταν 9.472 και ο μέσος όρος των τελευταίων επτά ημερών βρίσκεται στα 2.439.

Στην Ολλανδία των 17,5 εκατομμυρίων κατοίκων καταγράφηκαν, επίσης χθες, 74 θάνατοι και 12.760 νέα κρούσματα. Στην Ιταλία, με πληθυσμό 60 εκατομμυρίων, οι θάνατοι ήταν 120 και τα νέα κρούσματα 20.677.

Στην Ελλάδα, των 10 εκατομμυρίων κατοίκων μετρήθηκε μια ακόμη εκατόμβη: 130 νεκροί στην χειρότερη ημερήσια καταγραφή από την αρχή της πανδημίας, 19.475 θύματα συνολικά, 1.318 νεκροί μόνον μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Δεκεμβρίου και, μακράν, η πρώτη θέση στην καμπύλη θνητότητας όλης της Ευρώπης με βάση τα στοιχεία του ECDC.

H διαφορά της Σουηδίας με την Ολλανδία, την Ιταλία και την υπόλοιπη δυτική Ευρώπη είναι ότι δεν έλαβε ποτέ, ούτε λαμβάνει, περιοριστικά μέτρα, αλλά διαθέτει ισχυρή κοινωνική πειθαρχία, ισχυρή σχέση εμπιστοσύνης κοινωνίας-κράτους και εξίσου ισχυρό σύστημα Υγείας.

Η διαφορά της Ολλανδίας, της Ιταλίας και εν γένει της δυτικής Ευρώπης με την Ελλάδα είναι πως οι υπόλοιπες χώρες δεν αρκούνται στην μονοδιάστατη πολιτική των εμβολιασμών (κι ας έχουν συντριπτικά υψηλότερα ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης στον πληθυσμό τους σε σχέση με την ημεδαπή). Ακολουθούν διπλή στρατηγική εμβολιασμών και στοχευμένων περιοριστικών μέτρων: Στην Ιταλία ο Μάριο Ντράγκι ανακοίνωσε χθες πενθήμερη καραντίνα για όσους φθάνουν στην χώρα από το εξωτερικό και από σήμερα ισχύει υποχρεωτικός εμβολιασμός σε σώματα ασφαλείας, ένοπλες δυνάμεις και εκπαιδευτικούς. Στην Ολλανδία ο Μαρκ Ρούτε ανακοίνωσε παράταση του περιορισμένου ωραρίου στην εστίαση έως τις 15 Ιανουαρίου καθώς και παράταση των διακοπών των Χριστουγέννων στα σχολεία – στις τρεις εβδομάδες αντί για δύο. Οι αποφάσεις τους δεν είχαν ως αφετηρία τόσο την τρέχουσα επιδημιολογική κατάσταση, όσο την προληπτική θωράκιση έναντι της μετάλλαξης Ομικρον. Για την οποία ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποίησε χθες ότι μεταδίδεται ταχύτατα και πως, ακόμη κι εάν αποδειχθεί ότι προκαλεί πιο ήπια νόσηση, μπορεί να απειλήσει με κατάρρευση τα συστήματα Υγείας – ειδικά, δε, εκείνα που δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένα.

Στην Ελλάδα δεν ανακοινώθηκε τίποτα. Στην Ελλάδα δεν ανησυχούμε και, προφανώς, έχουμε λόγους να μην φοβόμαστε. Και να μην συγκινούμαστε. Ούτε για την Δέλτα, ούτε για την Ομικρον, ούτε για το γεγονός ότι πάμε να κάνουμε Χριστούγεννα έχοντας χάσει 3.000 ανθρώπους μέσα σε έναν μήνα.

Η κυβέρνηση δεν αντέδρασε στην νέα εκατόμβη, τα κανάλια δεν την έπαιξαν καν πρώτη είδηση και η επιστημονική επιτροπή του υπουργείου Υγείας δεν είχε (ξανά) καμία απάντηση να δώσει για το ρεκόρ θνητότητας. Όπως δεν είχε να δώσει στοιχεία και για το πόσοι από τους ασθενείς που καταλήγουν καθημερινά είναι διασωληνωμένοι εντός, και πόσοι εκτός, ΜΕΘ.

Ενδεχομένως, μια πρώτη εξήγηση γι αυτή την σιωπή δίνει η μελέτη Λύτρα – Τσιόδρα. Εχει ενδιαφέρον ότι ο επιδημιολόγος Θεόδωρος Λύτρας, συνεργάτης του καθηγητή Τσιόδρα, επέλεξε την χθεσινή μέρα για να δημοσιοποιήσει το αποτέλεσμα μελέτης που απέδειξε ότι – διαρκούσης της πανδημίας – η νοσηλεία εκτός ΜΕΘ σχετίζεται με 87% αυξημένη θνητότητα. Και ότι το ΕΣΥ αδυνατεί να ανταποκριθεί όταν υπάρχουν πάνω από 400 διασωληνωμένοι, με συνέπεια να πεθαίνουν ασθενείς που θα ζούσαν αν νοσηλεύονταν υπό άλλες συνθήκες.

Εχει επίσης ενδιαφέρον ότι η μελέτη, σύμφωνα με τον Θεόδωρο Λύτρα, έγινε κατόπιν πρωτοβουλίας του ίδιου του Σωτήρη Τσιόδρα. Όπως έχουν ενδιαφέρον και δύο επισημάνσεις του επιδημιολόγου στην σχετική ανάρτησή του στο twitter:

*Στην πρώτη λέει ότι η μελέτη έγινε τέλος Μαΐου και ενημερώθηκε η πολιτική ηγεσία «σε ανώτατο επίπεδο»: «Ως οφείλαμε», γράφει, «σαν λειτουργοί της Δημόσιας Υγείας τη γνωστοποιήσαμε άμεσα και επανειλημμένα σε όλους όσους λαμβάνουν τις αποφάσεις στο ανώτατο επίπεδο».

*Στην δεύτερη, ο κ. Λύτρας θέτει ενώπιον των ευθυνών τους και τους γιατρούς, και τους δημοσιογράφους: «Το αν ενισχύθηκε το ΕΣΥ ή όχι, κι αν αυτό είναι αρκετό, δε θα το πω εγώ», γράφει. «Ας μιλήσουν οι συνάδελφοι που δουλεύουν σ’ αυτό, οι ασθενείς που το ζούνε, και οι δημοσιογράφοι, που οφείλουν να κάνουν αντικειμενικό ρεπορτάζ από το πεδίο. Εγώ δείχνω τι λένε τα επιδημιολογικά δεδομένα».

Το εάν πρόκειται για μήνυμα Τσιόδρα προς το Μαξίμου ίσως έχει μικρή σημασία. Εχει όμως σημασία ότι το μήνυμα έρχεται μετά την δήλωση του πρωθυπουργού από το βήμα της Βουλής ότι ο ίδιος δεν έχει, και δεν υπάρχουν, στοιχεία που να δείχνουν μεγαλύτερη θνησιμότητα σε όσους ασθενείς βρίσκονται διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ.

Κι έχει επίσης σημασία ότι, ακόμη και κατόπιν αυτού του μηνύματος, η κυβέρνηση ουδεμία πρόθεση δείχνει να παρέμβει – είτε στην κατεύθυνση πρόσθετων μέτρων, είτε προς ενίσχυση του ΕΣΥ. Οπερ, απλώς αλά Χριστούγεννα…
12 Δεκ 2021
PES: Ο Σολτς, ο Τσίπρας και ο Ανδρουλάκης…

Ο εκ των στενών συνεργατών του νέου προέδρου του ΚΙΝΑΛ_που_θα_γινει_ΠΑΣΟΚ και αντιπρόεδρος της Βουλής Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, όταν ρωτήθηκε (από τον Νίκο Χατζηνικολάου στον Realfm) σχετικά με το εάν θα υπάρξει παρέμβαση στους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές να μην προσκαλείται ο Αλέξης Τσίπρας ήταν πολύ περισσότερο επιεικής απ΄ ότι παλαιότερα και δήλωσε μόνο πως “πρέπει εκείνος να αποφασίσει εάν θα συμμετέχει στους Σοσιαλιστές ή στην Ευρωπαϊκή Αριστερά”. Σαφής ο ελιγμός εάν θυμηθεί κανείς πως παλαιότερα είχαν διατυπωθεί ακόμα και εισηγήσεις στην αείμνηστη Φώφη Γεννηματά να ζητηθεί από το PES να μην προσκαλεί τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Αύριο Πέμπτη, ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας θα παραστεί για ακόμα μία φορά στη σύνοδο των Ευρωσοσιαλιστών και μάλιστα με αναβαθμισμένο συμβολικά και ουσιαστικά ρόλο. Όπως έγινε γνωστό, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνεται στους διακεκριμένους προσκεκλημένους του Συμβουλίου του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών (PES) σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες. Μάλιστα κάποιες από τις συναντήσεις του αναμένεται να έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη διαδικασία των ευρωπαίων σοσιαλιστών δεν αποτελεί μία από τις συνήθεις προπαρασκευαστικές συνόδους αλλά πρόκειται για μία εκδήλωση με αντικείμενο την οικονομική διακυβέρνηση στην Ευρώπη. Έτσι η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα, αποκτά ιδιαίτερη σημασία μια και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει εκφράσει πολλές φορές την πεποίθηση του ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο η Αριστερά και η Σοσιαλδημοκρατία οφείλουν να συζητούν με μια ατζέντα όπου η οικονομία βρίσκεται στην πρώτη θέση.

Στην ίδια σύνοδο θα κάνει την παρθενική του εμφάνιση και ο Νίκος Ανδρουλάκης και ακόμα κι αν το πρόγραμμα της συνόδου δεν προσφέρεται για πολλά τετ α τετ είναι βέβαιο πως ο νέος πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ θα διασταυρωθεί με τον Αλέξη Τσίπρα, έστω και για την παραδοσιακή “οικογενειακή” φωτογραφία. Η κατ’ ιδίαν συνάντηση των δύο συμφωνήθηκε -κατά την τηλεφωνική τους επικοινωνία για τα “συγχαρητήρια” σχετικά με τη νίκη του πρώτου- να πραγματοποιηθεί το επόμενο διάστημα στην Αθήνα.

Στην ίδια σύνοδο ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει συνάντηση με τον Πορτογάλο πρωθυπουργό Αντόνιο Κόστα και άλλους σοσιαλιστές ηγέτες, πιθανότατα και με τον Ιταλό επίτροπο οικονομικών Πάολο Τζεντιλόνι που θεωρείται πολύ πιθανό να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός στη χώρα του.

Εκεί θα βρίσκεται, όμως, και ο νέος Γερμανός Καγκελάριος Όλαφ Σολτς, κι αυτό προσδίδει στη σύνοδο ακόμα μεγαλύτερη αίγλη. Το PES αποκτά μετά από πάρα πολλά χρόνια έναν Γερμανό καγκελάριο, ενώ σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες οι σοσιαλιστές κερδίζουν έδαφος και ερείσματα διακυβέρνησης.

Ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει ηγέτης του ισχυρότερου ευρωπαϊκού κόμματος της Αριστεράς. Παλαιότερα η πρόσκλησή του στις συνόδου του PES είχε σε κάποιο βαθμό τον χαρακτήρα ενός αριστερού άλλοθι. Ήταν πρωθυπουργός και αριστερός, κάτι που προσέφερε μια πινελιά απόχρωσης του κόκκινου σε μια σοσιαλδημοκρατία που είτε βρισκόταν σε περιδίνηση, είτε συγκυβερνούσε (π.χ Γερμανία) με τους συντηρητικούς. Το PES, ωστόσο, με την προσθήκη του Σολτς μετατρέπεται σε ένα forum κομμάτων εξουσίας με σαφώς καλύτερη τοποθέτηση και επιρροή στα ευρωπαϊκά πράγματα.

Οι Ευρωσοσιαλιστές δεν θέλουν πια τον Τσίπρα ως τον “εξωτικό” αριστερό παρατηρητή-quest star αλλά ως μια αφορμή για ωσμώσεις. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει αρχίσει, αναμφίβολα, να αισθάνεται πιο άνετα στα σαλόνια της σοσιαλδημοκρατίας απ΄ ότι στην μικρή πολιτική βαβέλ της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, την οποία φυσικά δεν πρόκειται να απαξιώσει λόγω της ηγεμονικής του θέσης. Οι καιροί αλλάζουν, οι σοσιαλδημοκράτες αναζητούν ένα πιο κεντροαριστερό προφίλ και ορισμένοι της Αριστεράς φλερτάρουν πια σοβαρά με την σοσιαλδημοκρατία. Το μέχρι πρότινος σκληρό Die Linke, για παράδειγμα συγκυβερνά με το SPD σε κάποια ομόδπονδα κρατίδια και τελευταία εμφανίστηκε με προωθημένες απόψεις σχετικά με την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού.

Το PES θα έχει, εκ των πραγμάτων, δύο Έλληνες πρωταγωνιστές. Τον Αλέξη Τσίπρα που τον χρειάζεται (κι εκείνος τους χρειάζεται), και τον Νίκο Ανδρουλάκη που είναι ένας “new comer” πολλά υποσχόμενος, νέος και δυναμικός. Το εάν οι δύο συμπατριώτες θα παρουσιαστούν ως ειρηνικοί ανταγωνιστές ή ως εχθροί θα φανεί σύντομα…
12 Δεκ 2021