16 Σεπ 2026

Μήνας: Μάιος 2021

  • 80 χρόνια μετά την ηρωική πράξη των Γλέζου – Σάντα ο αγώνας για τη δικαίωση της Αντίστασης συνεχίζεται

    80 χρόνια μετά την ηρωική πράξη των Γλέζου – Σάντα ο αγώνας για τη δικαίωση της Αντίστασης συνεχίζεται

    Το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ) τιμά την επέτειο των 80 χρόνων από το «ηρωικό κατόρθωμα» των Αποστόλη Σάντα και Μανώλη Γλέζου οι οποίοι τη νύχτα της 30ης προς 31η Μάϊου του 1941 κατέβασαν τη σημαία του Γ’ Ράιχ από την Ακρόπολη.

    Ογδόντα χρόνια μετά, υπενθυμίζει το ΕΣΔΟΓΕ, η Γερμανία δεν έχει αποδώσει στην Ελλάδα τις οφειλές για τα εγκλήματα της ναζιστικής κατοχής και προβαίνει σε ενέργειες αναφορικά με την ιστορική μνήμη τις οποίες το Συμβούλιο χαρακτηρίζει «επιθετικές» και την καλεί να τις εγκαταλείψει και να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις με την Ελληνική Δημοκρατία της οποίας η επίσημη αξίωση για τις αποζημιώσεις αποτυπώνεται στο ψήφισμα της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων της 17ης Απριλίου 2019.

    Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΕΣΔΟΓΕ:

    «Ογδόντα ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από το βράδυ της 30ης προς την 31η Μαΐου, που δύο νέα παιδιά, 19χρονοι φοιτητές, ο Απόστολος Σάντας και ο Μανώλης Γλέζος, πατριώτες, οργισμένοι με τους κατακτητές, όπως εξάλλου και οι φίλοι τους και συμφοιτητές τους, υπέστειλαν την πολεμική σημαία του Γ’ Ράιχ με τον αγκυλωτό σταυρό από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης. Πρόκειται για την πρώτη πράξη Αντίστασης, μετά τον παλλαϊκό ξεσηκωμό της Μάχης της Κρήτης, απέναντι στη ναζιστική Γερμανία  και τον Άξονα!

    Με εξυπνάδα, λογική, θάρρος και ψυχραιμία, αφού μελέτησαν επί μέρες, βρήκαν το σημείο απ’ όπου θα ανέβαιναν στον ιερό βράχο. Επέλεξαν να πραγματοποιήσουν το εγχείρημά τους το βράδυ της 30ης Μαΐου, διότι την προηγούμενη ημέρα είχε πέσει η Κρήτη, μετά από γενναία Αντίσταση του Κρητικού Λαού, των Αστράτευτων Μαχητών. Και τα κατάφεραν, στέλνοντας σε όλη την Ελλάδα και όλη την κατεχόμενη Ευρώπη το μήνυμα ότι ο αγώνας συνεχίζεται και ότι ο Άξονας δεν είναι ανίκητος!

    Ογδόντα χρόνια μετά απ’ αυτό το ηρωικό κατόρθωμα, που δικαίως προκαλεί ακόμη και σήμερα το θαυμασμό της ανθρωπότητας, και εβδομήντα έξι χρόνια μετά το τέλος της βάρβαρης Κατοχής η ΟΔΓ, καθολικός διάδοχος του Γ΄ Ράιχ, δεν έχει εκπληρώσει τις απαράγραπτες και θεμελιωμένες στο Δίκαιο και την Ιστορία υποχρεώσεις της για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξε η ναζιστική Γερμανία στην Ελλάδα. Η Ελληνική Δημοκρατία αξιώνει την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, την καταβολή επανορθώσεων για την καταστροφή και λεηλασία της χώρας, την έντοκη επιστροφή του κατοχικού δανείου και τον επαναπατρισμό των αρχαιολογικών και πολιτιστικών αγαθών που έχουν κλαπεί ή λεηλατηθεί την περίοδο της Κατοχής.

    Παρά τα όσα κατά καιρούς διακινεί η γερμανική κρατική προπαγάνδα, η Ελλάδα δεν έχει παραιτηθεί από τις αξιώσεις της, που είναι «νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες». Αν και η Ελλάδα έχει κατ’ επανάληψη αξιώσει επίσημα την απόδοση των γερμανικών οφειλών, εντούτοις το ιστορικό και σχεδόν ομόφωνο ψήφισμα της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων της 17ης Απριλίου 2019 αποτυπώνει επίσημα, για πρώτη φορά, την ενότητα και την αποφασιστικότητα του Ελληνικού Λαού υπέρ της μεθοδικής και σθεναρής διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών. Καλούμε, συνεπώς, την Ελληνική Κυβέρνηση να αγωνιστεί ώστε να υλοποιηθεί η βούληση του Ελληνικού Λαού.

    Καλούμε την Ο.Δ. της Γερμανίας να εγκαταλείψει την αδιάλλακτη και αλαζονική της συμπεριφορά και να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις με την Ελληνική Δημοκρατία για τη δίκαιη επίλυση του μείζονος αυτού ζητήματος, πράξη που θα αποβεί ωφέλιμη και για τις δύο χώρες. Η πρόσφατη συζήτηση του ζητήματος στη Γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή, ανήμερα της 200ης επετείου της Επανάστασης του 1821, αποτελεί αισιόδοξη εξέλιξη, μία ρωγμή στο τείχος της αδιαλλαξίας της γερμανικής κυβέρνησης. Ελπίζουμε να έχει ουσιαστική συνέχεια.

    Καλούμε επίσης τη γερμανική κυβέρνηση να εγκαταλείψει τις επιθετικές της ενέργειες εναντίον της Ελλάδας («Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας», «Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον», «Ελληνογερμανική Συνέλευση», πρόγραμμα «MOG/ Μνήμες από την Κατοχή στην Ελλάδα» κ.α.) με τις οποίες επιδιώκει τον «σωφρονισμό» της ιστορικής μνήμης, την αναθεώρηση της Ιστορίας και την υπονόμευση της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών.

    Απαιτούμε και δεν επαιτούμε! Δεν έχουμε ίχνος μνησικακίας ή εκδίκησης, αντίθετα τρέφουμε αισθήματα σεβασμού και αλληλεγγύης προς τον Γερμανικό Λαό, όπως και κάθε Λαό. Όμως η απόδοση των γερμανικών οφειλών είναι μία απαράγραπτη ηθική, ιστορική, νομική, πολιτική και οικονομική υποχρέωση της Γερμανίας προς την Ελλάδα που πρέπει να εκπληρωθεί. Οι διεθνείς συνθήκες και η ιστορική αλήθεια πρέπει να είναι σεβαστές απ’ όλους.

    Ογδόντα χρόνια μετά το ηρωικό κατόρθωμα της Ακρόπολης συνεχίζουμε ανυποχώρητα τον αγώνα για την υπεράσπιση της ιστορικής μνήμης και τη δικαίωση της Αντίστασης και της θυσίας του Ελληνικού Λαού».

  • Ξανά βραδιές κάτω από τ’ αστέρια στα Κέντρα Επισκεπτών του Εθνικού Αστεροσκοπείου

    Ξανά βραδιές κάτω από τ’ αστέρια στα Κέντρα Επισκεπτών του Εθνικού Αστεροσκοπείου

    Οι βραδιές κάτω από τα αστέρια έχουν ξεκινήσει και πάλι στα Κέντρα Επισκεπτών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στο Θησείο και στην Πεντέλη. Ειδικότερα, κάθε Παρασκευή και Σάββατο όσοι επισκεφθούν το Αστεροσκοπείο της Πεντέλης, μπορούν να παρακολουθήσουν αστρονομικές συζητήσεις από τους αστρονόμους του Κέντρου και να παρατηρήσουν τη Σελήνη, τους πλανήτες ή και τους αστέρες (καιρού επιτρέποντος).

    Οι παρατηρήσεις διεξάγονται με ψηφιακά μέσα για λόγους ασφαλείας του προσωπικού και των επισκεπτών. Η ώρα προσέλευσης ορίζεται από τις 20:30 και το πρόγραμμα ξεκινά στις 21:00. Η δράση εξελίσσεται σχεδόν αποκλειστικά στον εξωτερικό χώρο του Κέντρου. Πληροφορίες και κρατήσεις: 210-3490022 καθημερινές 10-2μμ.

    Οι βραδιές κοινού στο Κέντρο Επισκεπτών Θησείου πραγματοποιούνται κάθε Τετάρτη, Παρασκευή και Σάββατο, ώρες: 21:00 – 22:30. Οι επισκέπτες περιηγούνται στο Μουσείο Γεωαστροφυσικής, όπου εκτίθενται ιστορικά επιστημονικά όργανα των τελευταίων δύο αιώνων και σύγχρονο αντίγραφο του Μηχανισμού των Αντικυθήρων. Καταλήγουν στον λόφο της Πνύκας για παρατήρηση του ουρανού από το ιστορικό τηλεσκόπιο Δωρίδη με ψηφιακά μέσα. Πληροφορίες: 210-3490055 και 210-3490160.

    Σε όλους τους χώρους των Κέντρων Επισκεπτών τηρούνται οι ισχύοντες περιορισμοί και τα υγειονομικά μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορονοϊού. Η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική για όλους. Η γενική είσοδος κοστίζει 5 ευρώ, ενώ για άνεργους και ΑΜΕΑ είναι δωρεάν.

  • Παπαδημούλης: Να πάψουμε να αφήνουμε την ευρωτουρκική ατζέντα να την καθορίζει η Μέρκελ

    Παπαδημούλης: Να πάψουμε να αφήνουμε την ευρωτουρκική ατζέντα να την καθορίζει η Μέρκελ

    Συνέντευξη στον ρ/σ Real FM 97.8 και την εκπομπή των δημοσιογράφων Σεραφείμ Κοτρώτσου και Πάνου Αμυρά, παραχώρησε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Δημήτρης Παπαδημούλης.

    Η συζήτηση επικεντρώθηκε στην επικαιρότητα με αφορμή και την επίσκεψη του Μ Τσαβούσογλου στη Θράκη και συμμετείχε από την πλευρά της ΝΔ, η ευρωβουλευτής Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου.

    Π. Αμυράς: Με αφορμή και την σημερινή συνέντευξη Τσαβούσογλου στο Βήμα, ο οποίος δεν αποκλείει την προσφυγή στη Χάγη αλλά την συνδέει με διμερείς διαπραγματεύσεις και για υπόλοιπα θέματα. Υπάρχουν περιθώρια για συζητήσεις και για άλλα θέματα, πέραν της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ; Και αυτό το λέω γιατί έχουμε ακούσει και από την πλευρά του κ. Κατρούγκαλου, να αναπτύσσει την άποψη ότι μπορεί να πάμε σε ένα Ελσίνκι +

    Δημ. Παπαδημούλης: Καταρχήν θα ήθελα να πω, να κρατούμε ‘μικρό καλάθι’ σε σχέση με τις προβλέψεις για την επίσκεψη Τσαβούσογλου. Δεν θα πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι πριν από μία εβδομάδα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με μία συντριπτική και σπάνια σε έκταση πλειοψηφία -και με τη συμβολή όλων των Ελλήνων και Κυπρίων ευρωβουλευτών- ενέκρινε ένα ψήφισμα για την Τουρκία, σφοδρά επικριτικό για το καθεστώς Ερντογάν και πολύ πιο αυστηρό από τα κοινά ανακοινωθέντα των Συνόδων Κορυφής τα τελευταία δύο χρόνια. Αφήνει επίσης ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο κυρώσεων, που απ’ ότι βλέπω στις Συνόδους Κορυφής έχει ‘μπει στο ράφι’.

    Συμφέρει την Ελλάδα, ακριβώς επειδή η γραμμή της Άγκυρας είναι να λέει ‘κάτι και για Χάγη’ αλλά να την αποφεύγει για παραπάνω από 40 συναπτά έτη – από το 1976, όταν την πρωτοδιατύπωσε ως γραμμή της χώρας ο Κωνσταντίνος Καραμανλής-, να συνδέσουμε την ευρωτουρκική ατζέντα με τα εθνικά συμφέροντα. Και από αυτή την άποψη, νομίζω ότι πρέπει να βάλουμε την Χάγη, ως δέσμευση και προοπτική αν δεν ευοδωθεί και δεν ολοκληρωθεί ο διάλογος και δεν υπάρξει συμφωνία διμερής: ‘Πάμε στη Χάγη για να λύσουμε τη διαφορά που υπάρχει για υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ’, με αυτά για τα οποία ενδιαφέρεται η Τουρκία. Αυτή την στιγμή η Τουρκία και ειδικά το καθεστώς Ερντογάν, έχει τεράστια οικονομικά προβλήματα, ο Ερντογάν έχει φθορά, παρατηρείται μια έξαρση σε ό,τι αφορά την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς Δικαίου και καίγεται για την αναβάθμιση της τελωνειακής σχέσης ΕΕ-Τουρκίας. Άρα, νομίζω ότι θα πρέπει να γίνει εθνική στρατηγική και όχι αντικείμενο ενδοπολιτικής και εσωκομματικής αντιπαράθεσης στην Ελλάδα, το να βάλουμε την δέσμευση της Τουρκίας για Χάγη -αν δεν υπάρξει διμερής συμφωνία- στην ατζέντα των ευρωτουρκικών συζητήσεων.

    Με την πρόσθετη εμπειρία που μου δίνει και η ιδιότητά μου, ως του έλληνα Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μπορώ να σας πω ότι εάν η Ελλάδα το ζητήσει αυτός στις Συνόδους Κορυφής και διεκδικήσει έναν ενεργό ρόλο στον ευρωτουρκικό διάλογο και δεν τον αφήσει να χαράσσεται σχεδόν αποκλειστικά από το Βερολίνο και τους στενούς του συμμάχους, τότε έχουμε τις πιθανότητες να πιέσουμε αποτελεσματικά την Άγκυρα να αναγκαστεί να επιλέξει τον δρόμο της Χάγης. Αλλιώς Χάγη θα λέμε και Χάγη δεν θα βλέπουμε.

    Π. Αμυράς: Πιστεύετε κι εσείς, κε Παπαδημούλη, ότι αυτές οι διερευνητικές συνομιλίες που γίνονται, η επίσκεψη Τσαβούσογλου, η προετοιμασία μιας συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν, γίνονται από την πλευρά της Άγκυρας, προκειμένου να βελτιώσει και να εξωραΐσει την εικόνα της και τις σχέσεις της με την Δύση, τις ΗΠΑ με τις οποίες βρίσκονται στο ναδίρ, αλλά και την ΕΕ. Τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση προκειμένου να προωθήσει τα εθνικά μας θέματα και, αν δεν το κάνει.

    Δημ. Παπαδημούλης: Η Τουρκία υιοθετεί μια ηπιότερη ρητορική και μαζεύει τα πλοία της, πάντα παραμονές των Συνόδων Κορυφής. Και μόλις περάσει η Σύνοδος Κορυφής, που βγάζει ένα ‘ξενέρωτο’ κείμενο που δεν έχει καν τη λέξη κυρώσεις, ξαναρχίζει τα ίδια. Επομένως, αυτό που μας ενδιαφέρει και μας συμφέρει ως χώρα, είναι η πατριωτική γραμμή: Να πάψουμε να αφήνουμε την ευρωτουρκική ατζέντα να την καθορίζει η Μέρκελ και ο Μάας, με την Ελλάδα στον ρόλο του παρατηρητή. Γιατί στο Βερολίνο ξέρετε, κυριαρχούν κυνικά οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα.

    Πάνος ΑμυράςΔεν θα έχουμε βέβαια Μέρκελ από τον Σεπτέμβριο

    Δημ. Παπαδημούλης: Θα έχουμε μια γερμανική γραμμή στο θέμα, κε Αμυρά, να μην έχουμε αυταπάτες.

    Σεραφείμ Κοτρώτσος: Ειδικά στην περίπτωση που εκλεγεί ο Λάσετ

    Δημ. Παπαδημούλης: Μην λοξοδρομήσουμε. Έλεγα, λοιπόν, ότι έτσι εξηγείται -από τα συμφέροντα που κυριαρχούν στις Συνόδους Κορυφής- η κραυγαλέα απόσταση ανάμεσα στο πολύ καλό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που συνδιαμορφώσαμε και ψηφίσαμε όλοι μαζί και πέρασε με πάνω από 600 ναι, με τα νερόβραστα κείμενα των Συνόδων Κορυφής που δεν μας ικανοποιούν ως Ελλάδα – και πιστεύω διακομματικά.

    Έχετε ακούσει την ευρωπαϊκή ηγεσία να πιέζει την Τουρκία για να πάει στη Χάγη, με ένα συνυποσχετικό που να σέβεται το διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας; Εγώ δεν την έχω ακούσει. Αυτό πρέπει, λοιπόν, να ζητήσουμε. Και δεν καταλαβαίνω, γιατί δεν το ζητά ο Κυρ. Μητσοτάκης που έχει αυτή την γραμμή και την λέει πολύ καθαρά η Ντ. Μπακογιάννη. Η μόνη εξήγηση που βλέπω – και είμαι έτοιμος να ακούσω άλλη- είναι ότι συνυπολογίζει την αντίδραση Σαμαρά που λέει όχι και στις διερευνητικές επαφές, και τις επιφυλάξεις του Κ. Καραμανλή. Είναι δύο πρώην πρωθυπουργοί.

  • Απάντηση του ΥΠΕΞ στον Τσαβούσογλου για τα περί “τουρκικής μειονότητας”

    Απάντηση του ΥΠΕΞ στον Τσαβούσογλου για τα περί “τουρκικής μειονότητας”

    Την αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών προκάλεσαν οι δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου περί “τουρκικής μειονότητας” στη Θράκη. 

    “Η Ελλάδα, κράτος δικαίου, παραμένει σταθερά προσηλωμένη στο Διεθνές Δίκαιο και στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων”, αναφέρει ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Αλέξανδρος Παπαϊωάννου και προσθέτει:

    “Εφαρμόζει πλήρως τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συνθήκη της Λωζάννης, η οποία αναφέρεται ρητά και ξεκάθαρα σε Μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη. Η Μουσουλμανική Μειονότητα στην Θράκη, αριθμεί περίπου 120.000 Έλληνες κατοίκους.

    Οι συνεχείς προσπάθειες διαστρέβλωσης της πραγματικότητας αυτής από την Τουρκία, καθώς και οι αιτιάσεις περί δήθεν μη προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών αυτών, ή περί δήθεν διακριτικής μεταχείρισης είναι αβάσιμες και απορρίπτονται στο σύνολό τους.

    Η Ελλάδα θα επιθυμούσε την βελτίωση των σχέσεων με την Τουρκία. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου.

    Καλούμε την Τουρκία να σεβαστεί τους θεμελιώδεις κανόνες αυτούς, συμπεριλαμβανομένης της συνθήκης της Λωζάννης την οποία επίσης υπέγραψε και έχει την υποχρέωση να εφαρμόζει”.

  • Βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ για τους “Παρόντες” του Γιώργου Αυγερόπουλου

    Βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ για τους “Παρόντες” του Γιώργου Αυγερόπουλου

    Οι «Παρόντες» βραβεύτηκαν με το βραβείο Ορφέας Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στο Los Angeles Greek Film Festival.

    Η ταινία είναι μια παραγωγή της SmallPlanet, που έγινε για λογαριασμό του iMEdD (incubator for Media Education and Development), και αποτελεί συνέχεια και μετεξέλιξη του ομώνυμου πολυμεσικού πρότζεκτ που ξεκίνησε το iMEdD τον Απρίλιο του 2020.

    Η ταινία εξετάζει την εξέλιξη και τη διαχείριση της πανδημίας στην Ελλάδα, η οποία πριν προλάβει να επουλώσει τις πληγές της δεκαετούς οικονομικής και κοινωνικής τραγωδίας, κλήθηκε να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη υγειονομική κρίση της πρόσφατης ιστορίας.

    Με φόντο το διαλυμένο δημόσιο σύστημα υγείας, οι επιφανείς πρωταγωνιστές της διαχείρισης της νέας κρίσης μπλέκονται με τις ιστορίες των αφανών ηρώων της. Πολιτικές αποφάσεις και παρασκηνιακοί χειρισμοί μπαίνουν στο μικροσκόπιο και αντιπαρατίθενται με τις μάχες όσων σηκώνουν καθημερινά το βάρος των επιπτώσεων.

    https://twitter.com/gavgero/status/1398923474744360961

    Ο Αυγερόπουλος, παρατηρώντας για έναν χρόνο την εμπειρία της πατρίδας του, αναδεικνύει μια οικουμενική πραγματικότητα, θέτοντας κρίσιμα ερωτήματα για τη νέα μετα-Covid εποχή που βρίσκεται ήδη εδώ.

    Για τον Γιώργο Αυγερόπουλο ο πυρήνας του φιλμ βρίσκεται στα μαθήματα που πήραμε από την πανδημία αλλά και στο τι θα μας ξημερώσει την επόμενη μέρα. «Ο κορωνοϊός μάς έμαθε καταρχάς ότι αν το κράτος θέλει, μπορεί. Μας έδειξε ότι όλο αυτό που ζήσαμε τα δέκα χρόνια της σκληρής λιτότητας με διακηρύξεις για ελάχιστο κράτος, ενδυνάμωση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και της παντοδύναμης αγοράς αποτελούν μακρινό παρελθόν, αφού, χάρη σε έναν μονοκύτταρο οργανισμό, τεράστια ποσά διοχετευτήκαν στις παγκόσμιες οικονομίες. Φτάσαμε, μάλιστα, στο σημείο η Ευρωπαϊκή Ένωση να καταγγέλλει γνωστή φαρμακοβιομηχανία για το θέμα των εμβολίων»

  • Γιατί οι καπνιστές δυσκολεύονται να κόψουν το κάπνισμα

    Γιατί οι καπνιστές δυσκολεύονται να κόψουν το κάπνισμα

    Το κάπνισμα είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου εκδήλωσης στεφανιαίας νόσου. Ο κύριος λόγος που οι καπνιστές δυσκολεύονται να κόψουν το κάπνισμα είναι η ισχυρή σωματική και κυρίως ψυχολογική εξάρτηση από τη νικοτίνη που περιέχει ο καπνός. Δεύτερος σημαντικός λόγος για τη μεγάλη διάδοση του καπνίσματος είναι ότι οι βλαβερές του συνέπειες δεν εκδηλώνονται αμέσως, αλλά ύστερα από αρκετά χρόνια.

    Τα παραπάνω αναφέρονται σε μελέτη, με τίτλο «Κάπνισμα και Στεφανιαία Σύνδρομα- Η χρήση του καπνού πριν και μετά το Οξύ Στεφανιαίο Σύμβαμα- Παθητικό κάπνισμα», που πραγματοποίησαν οι Β. Βασιλακόπουλος, Π. Ροδίτης, Σ. Θεοδωρίδου, Γ. Παπαγόρας, Χρ. Τσουμής, Ε. Κυπιρτίδου και Στ. Λαμπρόπουλος από την Καρδιολογική Κλινική του νοσοκομείου Κοζάνης.

    Μελετήθηκαν οι επιδράσεις του καπνίσματος σε 95 ασθενείς (67 ενεργοί καπνιστές και 28 παθητικοί), εκ των οποίων οι 71 άνδρες και οι 24 γυναίκες που νοσηλεύτηκαν στην Καρδιολογική Κλινική του νοσοκομείου Κοζάνης με Οξύ Στεφανιαίο Σύμβαμα (ΟΣΣ), καθώς και οι καπνιστικές τους συνήθειες μετά το εξιτήριο, όπως και η σχέση του παθητικού καπνίσματος και του ΟΣΣ.

    Η μελέτη βασίστηκε σε ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν οι ασθενείς στη διάρκεια της νοσηλείας. Η καπνιστική τους συνήθεια αξιολογήθηκε τηλεφωνικώς ύστερα από 3 και 6 μήνες και ο βαθμός εξάρτησης από τη νικοτίνη μετρήθηκε με το fagerstrom τεστ εξάρτησης από τη νικοτίνη t. Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών ήταν τα 64 έτη, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας έναρξης καπνίσματος τα 19 ∓ 7 έτη. Το 82,3% των ασθενών δήλωσε ότι διέκοψε το κάπνισμα στους 3 μήνες, ενώ το 29,9% ότι το ξανάρχισε στους 6 μήνες. Το 76% τρεφόταν με λιπαρές τροφές, το 49,4% δεν ασκούταν, το 59,3% είχε υπέρταση, το 32,5% είχε παχυσαρκία , το 40% έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη και το 51,2% από υπερλιπιδιαιμία. Το 57,5 % των ασθενών είχε μεγάλο βαθμό εξάρτησης από την νικοτίνη και απουσία ελέγχου στο κάπνισμα. Οι ασθενείς που διέκοψαν το κάπνισμα στους 6 μήνες είχαν χαμηλό σκορ στο fagerstrom τεστ εξάρτησης από τη νικοτίνη σε σχέση με αυτούς που το διέκοψαν στους 3 μήνες και το ξανάρχισαν. Οι 28 παθητικοί καπνιστές με ΟΣΣ είχαν μέση ηλικία 67 έτη και το 75,6% δήλωσε ότι σύχναζε σε δημόσιους χώρους όπου κάπνιζαν άλλοι.

    Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι : « Η ηλικία δεν φάνηκε να συσχετίζεται με την υποτροπή στο κάπνισμα. Οι παράγοντες που σχετίζονται άμεσα με την υποτροπή είναι ο αριθμός των τσιγάρων που κάπνισαν οι ασθενείς πριν την είσοδό τους στο νοσοκομείο και ο εθισμός τους στην νικοτίνη».

    Τα αποτελέσματα της μελέτης θα παρουσιαστούν αύριο στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νοσημάτων Θώρακος που διοργανώνει τη Εταιρεία Νοσημάτων Θώρακος Ελλάδος στη Θεσσαλονίκη.

  • Ο Συμεών κι ο Σίμος…

    Ο Συμεών κι ο Σίμος…

    Όταν ο Συμεών Κεδίκογλου αποφάσισε να κατέλθει στην πολιτική -όπως λένε οι γνωρίζοντες- έμαθε πως εκείνο που μετρά στο ονοματεπώνυμό του είναι το δεύτερο (επώνυμο): Κεδίκογλου. Και τον συμβούλευσαν να μην επιτρέψει ποτέ να τον αποκαλούν με το υποκοριστικό “Σίμος”. Προφανής ο λόγος και δεν έχει να κάνει με την εξωτικού κάλλους παραλία της Ελαφονήσου που έχει επανειλημμένως βραβευτεί σε μία από τις καλύτερες της Ευρώπης.

    Το όνομα Κεδίκογλου διαθέτει ειδικό βάρος στην Εύβοια (τόπος καταγωγής του). Τα δύο ξαδέλφια, ο Σίμος -γιος του ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ Βασίλη Κεδίκογλου- και ο Συμεών -γιος του στρατηγού Άγγελου Κεδίκογλου-, μπορεί να διέθεταν Πασοκικό γονιδίωμα, η πολιτική, όμως, πρέπει να υπακούει και στους κανόνες της επιβίωσης.

    Ο γιός του υπουργού και ισχυρού πολιτικού παράγοντα στην Εύβοια, αφού πέρασε από την δημοσιογραφία, προτίμησε να εκχωρήσει μέρος της οικογενειακής φήμης στη Ν.Δ και έφθασε μέχρι και εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης Σαμαρά και δη στην πιο σκοτεινή περίοδό της, όταν ανακοίνωσε το “μαύρο” στην ΕΡΤ.

    Φορέας της δημοκρατικής παράταξης» ο ΣΥΡΙΖΑ για τον Συμεών Κεδίκογλου, που προσχωρεί στο κόμμα - The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, Τηλεόραση

    Ο ξάδελφος, εξ ανάγκης (;), επέλεξε το ΠΑΣΟΚ, για να καταλήξει, ωστόσο, κι αυτός υφυπουργός Παιδείας της συγκυβέρνησης. Ο πρώτος παραμένει στη Ν.Δ, ο δεύτερος επιστρέφει στην πολιτική δια της Κουμουνδούρου και φιλοδοξεί πως το φωτογραφικό ενσταντανέ της συνάντησής του με τον Αλέξη Τσίπρα θα γίνει το διαβατήριό του για μια βουλευτική έδρα.

    Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υποδέχθηκε τον Συμεών Κεδίκογλου όχι, φυσικά, ως μεταγραφή που αλλάζει τα πολιτικά δεδομένα αλλά ως μία χρήσιμη προσθήκη.

    Στις εκλογές του 2019, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκέντρωσε στην Εύβοια περίπου 35% και η Ν.Δ 36,6%. Πολύ μικρότερη του πανελλαδικού μέσου όρου η διαφορά, ο δε ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε να λάβει ποσοστό κατά περίπου τέσσερις μονάδες μεγαλύτερο από το εθνικό του ποσοστό.

    Η Εύβοια δεν είναι μια τυχαία εκλογική περιφέρεια, όπως επισημαίνουν οι εκλογολόγοι, και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης φιλοδοξεί στις επόμενες εκλογές να ξεπεράσει το κυβερνών κόμμα- με την συνδρομή (και) του Συμεών. Αξίζει, δε, να σημειωθεί πως το ΚΙΝ.ΑΛ συγκέντρωσε -στις ίδιες εκλογές- 8,5%, ποσοστό αισθητά μεγαλύτερο απί την εθνική του επίδοση.

    Για τον δερματολόγο-αφροδισιολόγο Συμεών, το πολιτικό του come back δια του ΣΥΡΙΖΑ του ανοίγει σοβαρές πιθανότητες εκλογής. Η αξιωματική αντιπολίτευση εκλέγει δύο βουλευτές και εάν κατορθώσει να περάσει τη Ν.Δ μπορεί να εκλέξει ακόμα και τέσσερις. Αλλά κι αυτό να μην καταστεί εφικτό, μία από τις δύο έδρες του θα μπορούσε να διεκδικηθεί από τον γιό του στρατηγού και ανιψιό του ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ. Ο ίδιος, άλλωστε, εξελέγη τρεις φορές: μια το 2009, και άλλες δύο στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 (το 2015 ήταν στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ αλλά δεν εξελέγη, όπως και το 2019 που κατήλθε με το ΚΙΝ.ΑΛ).

    Για τον Συμεών, η σκοπιμότητα προσχώρησης στον ΣΥΡΙΖΑ είναι προφανής. Το ερώτημα που διατυπώνουν ορισμένοι αφορά στο εάν τον χρειάζεται ή όχι ο Αλέξης Τσίπρας. Κι εδώ, όμως, οι κανόνες της πολιτικής είναι αδυσώπητοι. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει πως η διεύρυνση προς την κεντροαριστερά περνάει σε μεγάλο βαθμό μέσα από τα αναπαλλοτρίωτα -ακόμα- πράσινα λιβάδια. Ο Συμεών Κεδίκογλου, ή η Κατερίνα Μπατζελή της Φθιώτιδας (υπουργός Γεωργίας της κυβέρνησης Παπανδρέου) είναι τέτοια χρήσιμα πρόσωπα, παρότι δεν διαθέτουν την λάμψη ούτε του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη που αυτο-εκχωρήθηκε στη Ν.Δ του Κυριάκου Μητσοτάκη, ούτε της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου και του Γιάννη Ραγκούση που εντάχθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ. Κυνισμός; Ίσως. Ωστόσο, όταν το κυβερνών κόμμα έχει ως αντιπρόεδρο τον πολιτικό που (μια εποχή) το “στόλισε” περισσότερο από οιονδήποτε πολιτικό του αντίπαλο, γιατί να παραξενεύει η ένταξη του εξ Ευβοίας πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ;

    Για τον Αλέξη Τσίπρα, όμως, προκύπτει κι ένα άλλο θέμα. Η ύφανση του ιστού μιας νέας ομάδας διακυβέρνησης χρειάζεται νήματα από μεγάλο μέρος του χρωματικού πολιτικού καμβά αλλά -κυρίως- και φρέσκα πρόσωπα εκτός του σκληρού πυρήνα της πολιτικής. Δεδομένου ότι το “φυτώριο” του ΣΥΡΙΖΑ δεν επαρκεί, και αρκετοί εξ αυτού είναι παραδομένοι στη νιρβάνα των τάσεων και των συνιστωσών, είναι λογικό να αναζητήσει στελέχη είτε από την αγορά και την κοινωνία, είτε να κάνει μικρές, έστω, μεταγραφές. Ο Συμεών Κεδίκογλου και άλλοι που θα ακολουθήσουν ανήκουν στην δεύτερη κατηγορία.

    Εκεί, όμως, που ο Αλέξης Τσίπρας καθυστερεί δραματικά είναι στην αναζήτηση και προσέλκυση προσώπων από την άλλη δεξαμενή (αγορά και κοινωνία). Είναι σοβαρό έλλειμμα για την οικοδόμηση του νέου αφηγήματος διακυβέρνησης αυτό και προϋποθέτει αυτογνωσία πως η επιστροφή στην εξουσία δεν μπορεί να γίνει εύκολα με το στελεχικό δυναμική της πρώτης διακυβέρνησης.

    Εν κατακλείδι, χρήσιμος κάθε Συμεών αλλά για τα τοπικά πρωταθλήματα. Το μεγάλο κάδρο απαιτεί και άλλα πρόσωπα με εμπειρία και συμβολισμούς…

  • “Μαύρα μαντάτα” για τον τουρισμό: Έχει ανοίξει μόλις το 10% των ξενοδοχείων

    “Μαύρα μαντάτα” για τον τουρισμό: Έχει ανοίξει μόλις το 10% των ξενοδοχείων

    Λίγες ημέρες μετά το επίσημο άνοιγμα του ελληνικού τουρισμού, μόλις το 10% των ξενοδοχειακών μονάδων της χώρας έχει ανοίξει τις πύλες του, με τους περισσότερους επιχειρηματίες να έχουν αναβάλλει το άνοιγμα τους για τα μέσα Ιουνίου, σημειώνει η αντιπρόεδρος του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου

    Για τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου μεταθέτουν οι φορείς και επαγγελματίες της τουριστικής βιομηχανίας της χώρας τις εκτιμήσεις τους για σημαντικές ροές τουριστών στην Ελλάδα από τις αγορές του εξωτερικού. Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ κάνουν λόγο για έναν μηδενικό Μάϊο αλλά και έναν υποτονικό Ιούνιο σε ό,τι αφορά τις ελεύσεις ξένων επισκεπτών στην Ελλάδα, με τη ξενοδοχειακή βιομηχανία της χώρας να κρατάει στάση αναμονής, όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η αντιπρόεδρος του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδας Χριστίνα Τετράδη.

    Λίγες ημέρες μετά το επίσημο άνοιγμα του ελληνικού τουρισμού, το 10% των ξενοδοχειακών μονάδων της χώρας έχει ανοίξει τις πύλες του, με τους περισσότερους επιχειρηματίες να έχουν αναβάλλει το άνοιγμα τους για τα μέσα Ιουνίου, σημειώνει η κυρία Τετράδη.

     Απόροια του γεγονότος ότι ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο στις κύριες αγορές για τον ελληνικό τουρισμό (Αγγλία-Γερμανία-Ρωσία-Σκανδιναβία), μέχρι τώρα αναφέρει η κυρία Τετράδη, οι κρατήσεις για το επόμενο διάστημα είναι λίγες στα ξενοδοχεία, οι Tour Operators ζητάνε συνεχώς μειώσεις στις τιμές και την ίδια στιγμή έρχονται Ελλάδα με ελάχιστους επισκέπτες στις πτήσεις τους.

    Για την αντιπρόεδρο του ΞΕΕ είναι αδήριτη ανάγκη η Ελλάδα να γίνει πράσινη στον επιδημιολογικό χάρτη του ECDC, αφού όπως εξηγεί, ο διεθνής ταξιδιώτης που θα θελήσει άμεσα να ταξιδεύσει επιλέγει προορισμό, με βάση τα επιδημιολογικά δεδομένα που επικρατούν σε κάθε χώρα. Ημερομηνία σημαντική καταγράφεται η 7η Ιουνίου, όπου στη Μεγάλη Βρετανία, θα ανακοινωθεί μεταξύ άλλων αν η Ελλάδα από πορτοκαλί γίνει πράσινη για τους Βρετανούς.

       Ο μεγάλος γρίφος και για τον πρόεδρο των ξενοδόχων της Ρόδου, Μιχάλη Μαρκόπουλο, είναι τι ακριβώς θα γίνει με τις κύριες αγορές για τον ελληνικό τουρισμό αλλά και για το νησί των Ιπποτών, εκτιμώντας ότι μέχρι τα τέλη Ιουνίου θα έχει ξεδιαλύνει η θολή εικόνα που επικρατεί τώρα. Στην Ρόδο μέχρι σήμερα, αναφέρει, έχουν ανοίξει 25 ξενοδοχεία από τα 650 και δεν είναι απόλυτο ότι θα ανοίξουν όλα φέτος, όπως τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Με τη σειρά του ο κ. Μαρκόπουλος εστιάζει στη “σηματοδότηση” που θα έχει η Ελλάδα στον ευρωπαϊκό επιδημιολογικό χάρτη.

       Εξίσου υποτονική παραμένει και η κατάσταση στην Κρήτη, με τον πρόεδρο της Ένωσης Ξενοδόχων Ηρακλείου Νίκο Χαλκιαδάκη να τονίζει ότι στο Ηράκλειο έχει ανοίξει το 25% των ξενοδοχειακών μονάδων του νομού με τους περισσότερους ξενοδόχους να έχουν προγραμματίσει το άνοιγμα των μονάδων τους τον Ιούνιο. Μέχρι τώρα στο Ηράκλειο έχουν προσγειωθεί 500 περίπου τσάρτερ, αναφέρει ο κ. Χαλκιαδάκης, με τις αυξημένες τουριστικές ροές να υπολογίζονται μέσα Ιουλίου. Σε κάθε περίπτωση η ελπίδα για την Κρήτη είναι ότι ο Ιούλιος, ο Αύγουστος, αλλά και ο Σεπτέμβριος θα είναι καλοί μήνες για την τουριστική βιομηχανία του νησιού, όπως τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο έτερος αντιπρόεδρος του ΞΕΕ και κρητικός επιχειρηματίας Γιάννης Οικονόμου, παρά το γεγονός ότι η ξενοδοχειακή βιομηχανία υφίσταται το μαρτύριο της σταγόνας, όπως αναφέρει χαρακρηριστικά ο κ. Οικονόμου.

       Το μεγάλο ωστόσο στοίχημα για τον Μιχάλη Βαμιεδάκη επιχειρηματία – ιδρυτή της ξενοδοχειακής επιχείρησης «Vita Hotels» και του ταξιδιωτικού πρακτορείου Deltanet Travel» και πρώην εντεταλμένο περιφερειακό σύμβουλο Τουρισμού της περιφέρειας Κρήτης, δεν είναι πως “θα ανοίξει και θα τρέξει” ο ελληνικός τουρισμός, αλλά πως θα κλείσει η εφετινή τουριστική σεζόν, όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Για τον κ. Βαμιεδάκη, είναι πολύ σημαντικό να μην υπάρξουν δυσάρεστες εξελίξεις στο μέτωπο της πανδημίας (4ο κύμα κλπ), ώστε την κρίσιμη περίοδο του “Οκτωβρίου – Νοεμβρίου”, που χαράσσεται ο πτητικός σχεδιασμός της επόμενης χρονιάς και ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε ξενοδόχους και διοργανωτές ταξιδίων για τα νέα συμβόλαια και γίνονται οι πρώτες κρατήσεις, η Ελλάδα να τα έχει καταφέρει. “Τότε θα πάμε σε ένα πολύ δυνατό 2022 που θα είναι πολύ κοντά στα νούμερα του 2019”, αναφέρει ο κ. Βαμιεδάκης.

    Έπειτα από το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ολλανδία αποφάσισε να εντάξει τα νησιά του Αιγαίου στην «πορτοκαλί ζώνη» της χρωματικής κλίμακας επικινδυνότητας των ταξιδιών, λόγω κορονοϊού.

    Η απόφαση αυτή της Ολλανδίας έπεσε σαν κεραυνός στην ελληνική τουριστική αγορά, η οποία δοκιμάζεται ήδη λόγω της πανδημίας, αλλά και της αντίστοιχης απόφασης της βρετανικής κυβέρνησης να βάλει στο «πορτοκαλί» την ελληνική επικράτεια.

    Ήδη, οι μεγάλοι ολλανδικοί tour operators, μεταξύ των οποίων Corendon, Sunweb και TUI ανακοίνωσαν την αναστολή των προγραμμάτων τους, κάποιοι για 2 εβδομάδες και κάποιοι έως τις 3 Ιουνίου που θα υπάρξει επαναξιολόγηση.

    Συγκεκριμένα, η ολλανδική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι από τις 30 Μαΐου, τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου τοποθετούνται στην πορτοκαλί κατηγορία της χρωματικής κλίμακας ταξιδιών και θα απαιτούνται εξέταση – τεστ πριν την πτήση επιστροφής στην Ολλανδία και καραντίνα μετά την άφιξη.

    Το σχόλιο της Κατερίνας Νοτοπούλου, τομεάρχη Τουρισμού της ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ και του Νεκτάριου Σαντορινιού, τομεάρχη Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής:

    Κάθε μέρα πια, τα νέα για την πορεία του Τουρισμού στη χώρα μας είναι όλο και πιο δυσοίωνα. Η μια μετά την άλλη, από τις βασικές τουριστικές αγορές που στηρίζουν τον ελληνικό τουρισμό, εκδίδουν ταξιδιωτικές οδηγίες για τη χώρα μας. Μετά την υποβάθμιση της Ελλάδας στη λίστα των επισφαλών υγειονομικά χωρών από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία, χθες μόλις, η Ολλανδία, κατέταξε και αυτή τους ελληνικούς προορισμούς στην πορτοκαλί λίστα.

    Σε αντίθεση με την «ανέμελη» Κυβέρνηση και τον «άπραγο» Υπουργό Τουρισμού, οι άνθρωποι του Τουρισμού βρίσκονται σε αναστάτωση και αδιέξοδο, αφού το πολυδιαφημισμένο άνοιγμα της τουριστικής σεζόν αποδεικνύεται ασταθές και επίφοβο για τη βιωσιμότητα των τουριστικών επιχειρήσεων και των χιλιάδων θέσεων εποχικής εργασίας. 

    Παρά τη γενικότερη πορεία της πανδημίας, η έλλειψη εφαρμογής ενός έγκαιρου σχεδίου στήριξης του Τουρισμού και των νησιών μας και η υγειονομική θωράκιση των προορισμών, αποδεικνύεται τραγική πολιτική αμέλεια που θέτει σε κίνδυνο και τη φετινή τουριστική σεζόν.

    Αναμένουμε, έστω και τώρα, η Κυβέρνηση να αφήσει στην άκρη το σαθρό επικοινωνιακό της αφήγημα και να αναλάβει ουσιαστικές πρωτοβουλίες.

    H Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Έλενα Κουντουρά ζήτησε από τον Επίτροπο Εσωτερικής Αγοράς Τιερί Μπρετόν την επαρκή στήριξη του κλάδου του τουρισμού από το Ταμείο Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας

    O ίδιος o Επίτροπος είχε δεσμευτεί ένα χρόνο πριν, και να εξασφαλιστεί η πρόσβαση στη χρηματοδότηση από το Ταμείο όλων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων του κλάδου.

    Ως  συντονίστρια της πολιτικής της ομάδας στην Επιτροπή TRAN, η Έλενα Κουντουρά  διεκδικεί από πέρυσι με σειρά παρεμβάσεων η Κομισιόν να διασφαλίσει  ότι ο τουρισμός  θα λάβει την οικονομική  στήριξη που του αναλογεί από τα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά προγράμματα και εργαλεία  για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις καταστροφικές συνέπειες της πανδημίας.

    Επανερχόμενη στο κρίσιμο αυτό θέμα στο πλαίσιο της  συνεδρίασης της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου TRAN, η Ευρωβουλευτής στην ομιλία της απευθύνθηκε στον Επίτροπο Μπρετόν:

    Τον Απρίλιο του 2020 είχατε δηλώσει στην Επιτροπή μας, την ΤRΑΝ, ότι τουλάχιστον το 20% των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας θα πρέπει να κατευθυνθεί για τη στήριξη του τουρισμού μέσα από τα εθνικά σχέδια ανάκαμψης των κρατών-μελών.

    Τώρα που έχετε στα χέρια σας πολλά από τα εθνικά σχέδια, θα ήθελα να μας πείτε αν η στήριξη στον τουρισμό ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του κλάδου και στις δικές σας προσδοκίες.

    Εγώ φοβάμαι ότι βρισκόμαστε πολύ μακριά από το στόχο. Για παράδειγμα, το ελληνικό σχέδιο για το οποίο μόνο ένα μικρό κομμάτι έχει δοθεί στη δημοσιότητα – για την ακρίβεια μόνο εσείς έχετε την πλήρη εικόνα και η ελληνική κυβέρνηση – είναι ελλιπές όσον αφορά τον τουρισμό και σίγουρα μακριά από το 20% ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη τις οριζόντιες δράσεις. Θα πιέσετε για επαρκή στήριξη στον Τουρισμό; ”

    Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε η Ευρωβουλευτής στην ανάγκη στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, που  ενώ αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του ευρωπαϊκού τουρισμού,  υπάρχει ο κίνδυνος αποκλεισμού τους, καθώς σε πολλές περιπτώσεις δεν  πληρούν τα κριτήρια για την πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα λόγω της καταστροφής που έχουν υποστεί από την πανδημία.

     «Πρέπει λοιπόν να εξασφαλίσετε την πρόσβαση σε χρηματοδότηση όλων των μικρομεσαίων επιχειρήσεωναπό το Ταμείο Ανάκαμψης, και να προστατεύσετε έτσι και τις θέσεις εργασίας», προέτρεψε τον Επίτροπο Μπρετόν.

    H Έλενα Κουντουρά υπογράμμισε ακόμη την αδικαιολόγητη καθυστέρηση της Κομισιόν να επικαιροποιήσει τις συστάσεις της προς τα κράτη-μέλη για την ασφάλεια στα ενδοευρωπαϊκά ταξίδια.

    Τόνισε ότι: «Έχει υπάρξει συμφωνία για το Ψηφιακό Πιστοποιητικό COVID-19και η Επιτροπή δεν μας έχει πει ακόμα υπό ποιες προϋποθέσεις και συνθήκες θα πρέπει να το χρησιμοποιούν τα κράτη- Μέλη. Είναι ο λόγος της καθυστέρησης ότι οι επιδημιολογικές συνθήκες και ο ρυθμός εμβολιασμών απαιτούν αρνητικό τεστ ακόμα και για τους εμβολιασμένους;».

    Αναφερόμενη ακόμη στο νέο ευρωπαϊκό σήμα πιστοποίησης για την υιοθέτηση κοινών προτύπων ασφαλείας στις τουριστικές επιχειρήσεις, που ανακοίνωσε πρόσφατα η Κομισιόν, «European Tourism Covid-19 Safety Seal», η κυρία Κουντουρά επισήμανε ότι πρόκειται για πρωτοβουλία που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε ζητήσει επιτακτικά σε ψηφίσματα από τον Ιούνιο του 2020 και θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί νωρίτερα για να μπορέσουν έγκαιρα να προετοιμαστούν οι επιχειρήσεις.

    Ζήτησε σχετικά από τον Επίτροπο να διευκρινίσει πώς θα εξασφαλιστεί ότι όλα τα κράτη-μέλη θα προσφέρουν τη δυνατότητα πιστοποίησης με αυτό το σήμα, και τί θα ισχύσει στις περιπτώσεις που ήδη τα κράτη-μέλη έχουν καταλήξει σε εθνικά υγειονομικά πρωτόκολλα.

    «Δεν είναι δυνατόν να αλλάζουν συνέχεια αυτά τα πρωτόκολλα, γιατί προκαλούν σύγχυση σε επισκέπτες και επαγγελματίες», τόνισε η Έλενα Κουντουρά.

    Στην απάντησή του ο Επίτροπος Μπρετόν, περιορίστηκε στο να αναφέρει ότι ήδη 13 κράτη-μέλη έχουν συμπεριλάβει τον τουρισμό στα εθνικά σχέδια που κατέθεσαν και θα επωφεληθούν από τις ευκαιρίες του Ταμείου Ανάκαμψης. Ως προς τα  υγειονομικά πρωτόκολλα, διευκρίνισε ότι προβλέπεται ευελιξία: ο τουριστικός κλάδος στα κράτη-μέλη μπορεί να εφαρμόζει είτε τα πρωτόκολλα που καταρτίστηκαν σε εθνικό επίπεδο ή  τα κοινά πρότυπα ασφαλείας του ευρωπαϊκού σήματος «European Tourism Covid-19 Safety Seal». Δεν απάντησε ωστόσο, αν και πότε η Κομισιόν σκοπεύει να  εκδώσει συστάσεις για ενιαία πρωτόκολλα στα ταξίδια από και προς κράτη-μέλη της ΕΕ.

    Με πληροφορίες από ΑΠΕ_ΜΠΕ

  • Το επιτυχημένο παράδειγμα του Κοινωνικού Φροντιστηρίου

    Το επιτυχημένο παράδειγμα του Κοινωνικού Φροντιστηρίου

    «Αν όλοι μας προσφέραμε κάτι στο πλαίσιο της αλληλεγγύης, η κοινωνία θα ήταν λίγο καλύτερη από ό,τι τώρα και αυτό ισχύει για όλους τους τομείς, όχι μόνο την εκπαίδευση», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Πέτρος Τασσόπουλος, εθελοντής καθηγητής στο Κοινωνικό Φροντιστήριο του δήμου Αγίου Δημητρίου.

    Το Κοινωνικό Φροντιστήριο του δήμου Αγίου Δημητρίου αποτελεί ένα από τα καλύτερα παραδείγματα κοινωνικής αλληλεγγύης. Στόχος του είναι η στήριξη μαθητών Λυκείου της πόλης, των οποίων η οικογένεια δεν έχει τη δυνατότητα να ανταποκριθεί στα έξοδα ενός ιδιωτικού φροντιστηρίου. Επίσης, δυνατότητα συμμετοχής έχουν και οι απόφοιτοι, κάθε ηλικίας. Για παράδειγμα πριν λίγα χρόνια πέρασαν στις σχολές επιλογής τους δυο γυναίκες άνω των 45 ετών.

    Η ουσιαστική δουλειά που γίνεται, το καλό κλίμα μεταξύ καθηγητών και μαθητών σε συνδυασμό με τις επιτυχίες των υποψηφίων στις Πανελλήνιες έχουν οδηγήσει το κοινωνικό φροντιστήριο του δήμου Αγίου Δημητρίου στον ένατο χρόνο λειτουργίας του. Την περσινή χρονιά, 107 παιδιά παρακολούθησαν το φροντιστήριο, 32 εθελοντές καθηγητές δίδασκαν, ενώ από τους 24 υποψηφίους των Πανελληνίων, πέρασαν οι 22.

    Το 2013, μεσούσης της οικονομικής κρίσης, βλέποντας ότι πολλοί μαθητές της πόλης του Αγίου Δημητρίου, ενώ είχαν ανάγκη, αδυνατούσαν να φοιτήσουν σε ιδιωτικό φροντιστήριο κι έχοντας το παράδειγμα άλλων δήμων, ο Πάνος Μπαντούνας, σήμερα αντιδήμαρχος  σήμερα αντιδήμαρχος Κοινωνικού Φροντιστηρίου-Εθελοντισμού και Νέας Γενιάς, εισηγήθηκε από τη θέση τότε του εθελοντή στην Επιτροπή Νεολαίας του δήμου Αγίου Δημητρίου να ιδρυθεί και στον Άγιο Δημήτριο μια τέτοια κοινωνική δομή. Και τα γεγονότα πήραν το δρόμο τους.

    «Δε θα ήταν φοβερή ανισότητα και αδικία να τα κατάφερναν μόνο όσοι μπορούσαν μέσα στην οικονομική κρίση να έχουν κάποια άνεση;»

    «Το Κοινωνικό Φροντιστήριο Δήμου Αγίου Δημητρίου δεν υπήρξε πολυτέλεια ή κοινοτοπία. “Γεννήθηκε” μέσα στην οικονομική κρίση από την ανάγκη να έχουν την απαραίτητη ενισχυτική διδασκαλία τα παιδιά των οικογενειών που επλήγησαν βαρύτατα», περιγράφει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Πάνος Μπαντούνας .Η Τοπική Αυτοδιοίκηση αμέσως αντιλήφθηκε το πρόβλημα και έσπευσε να καλύψει την αδήριτη ανάγκη, συνεχίζει ο κ. Μπαντούνας. «Μαθητές είχαν να αντιμετωπίσουν Πανελλαδικές, αδύναμα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες έπρεπε να βοηθηθούν. Δε θα ήταν φοβερή ανισότητα και αδικία να τα κατάφερναν μόνο όσοι μπορούσαν μέσα στην οικονομική κρίση να έχουν κάποια άνεση; Έτσι, το Κοινωνικό Φροντιστήριο κάλυψε τις ευπαθείς ομάδες και προσέφερε μέγιστη βοήθεια στις πληττόμενες οικογένειες».

    Οι συμμετέχοντες μιλούν με ενθουσιασμό για τη λειτουργία του. «Υπάρχει μια αμφίδρομη σχέση, το κέρδος δεν είναι χρηματικό, αλλά ηθικό. Βλέπουμε τους μαθητές να πετυχαίνουν, δημιουργείται μια σχέση εμπιστοσύνης, καλή συνεργασία και επικοινωνία. Ταυτόχρονα αποκτούμε εμπειρία και συνεχώς μαθαίνουμε και οι ίδιοι», περιγράφει ο κ. Τασσόπουλος, ο οποίος διδάσκει Ιστορία και Λατινικά στο κοινωνικό φροντιστήριο, ενώ παράλληλα εργάζεται σε ιδιωτικό φροντιστήριο. Σύμφωνα με τον ίδιο το κοινωνικό φροντιστήριο «δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από ένα ιδιωτικό». Υπάρχει οργάνωση και αυστηρή δομή. Το πρόγραμμα των μαθημάτων είναι πλήρες, υπάρχει εσωτερικός κανονισμός, που ακολουθείται από τους διδάσκοντες και τους μαθητές, έκτακτα μαθήματα και αναπληρώσεις μαθημάτων πραγματοποιούνται πολλές φορές και Σαββατοκύριακα, διεξάγονται συχνά διαγωνίσματα, δράσεις σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού, καθώς και δυο εξεταστικές προσομοίωσης τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Οι γονείς ενημερώνονται αμέσως σε περίπτωση απουσιών, ενώ σχετικά με τις επιδόσεις των μαθητών γίνονται ενημερώσεις γονέων σε τακτική βάση.

    Στο Κοινωνικό Φροντιστήριο πραγματοποιούνται μαθήματα Γενικής Παιδείας και των τριών τάξεων του Γενικού Ενιαίου Λυκείου, καθώς και των πανελλήνια εξεταζόμενων μαθημάτων. Η παράδοση των μαθημάτων γίνεται στο 3ο Λύκειο Αγ. Δημητρίου, κατά τις απογευματινές ώρες. Επίσης, πραγματοποιούνται και θερινά μαθήματα προετοιμασίας υποψηφίων για τις Πανελλήνιες. Η επιλογή των μαθητριών και μαθητών γίνεται με μοριοδότηση με βάση την εντοπιότητα (δημότης – κάτοικος), τα χαμηλά εισοδήματα και ειδικές κοινωνικές κατηγορίες όπως τρίτεκνες, πολύτεκνες ή μονογονεϊκές οικογένειες, άνεργοι γονείς και γονείς ή αδέλφια ΑΜΕΑ. Τα κριτήρια μοριοδότησης, καθώς και η επιτροπή ελέγχου των δικαιολογητικών ψηφίζονται από το Δημοτικό Συμβούλιο του δήμου Αγίου Δημητρίου.

    «Λειτουργεί έτσι το Κοινωνικό Φροντιστήριο και ως φυτώριο νέων επιστημόνων της πόλης μας»

    Στο φροντιστήριο διδάσκουν εθελοντές εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων. Το δυναμικό του περιλαμβάνει συνταξιούχους εκπαιδευτικούς, καθηγητές εν ενεργεία του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, καθώς και επί πτυχίω φοιτητές που κάνουν τα πρώτα τους βήματα. «Λειτουργεί έτσι το Κοινωνικό Φροντιστήριο και ως φυτώριο νέων επιστημόνων της πόλης μας», επισημαίνει ο κ. Μπαντούνας. Η επιλογή των διδασκόντων γίνεται από το Συντονιστικό Συμβούλιο του Φροντιστηρίου, μετά την κατάθεση των βιογραφικών τους και των σχετικών δικαιολογητικών σπουδών.

    Κοινωνικά φροντιστήρια άνοιξαν την τελευταία δεκαετία σε πολλές πόλεις τις Ελλάδας. Άλλα αποδυναμώθηκαν, άλλα απέκτησαν γερές βάσεις στην τοπική κοινωνία, ανάλογα με το βαθμό υποστήριξης των δομών από τους ιθύνοντες. «Κρατούν όπου υπάρχει διάθεση και καλή θέληση. Έχουμε μεράκι για αυτό το επάγγελμα. Μοιραζόμαστε την ίδια αγωνία με τα παιδιά, αν θα τα πάνε καλά στις πανελλήνιες, τα διαγωνίσματα», εξηγεί ο κ. Τασσόπουλος.

    Τη χρονιά που πέρασε, το Νοέμβριο, όταν ξεκίνησε το δεύτερο λόκντάουν, το φροντιστήριο έγινε διαδικτυακό, με 57 ηλεκτρονικές τάξεις εβδομαδιαίως. Από τις 10 Μαΐου άρχισε η επαναλειτουργία για τους μαθητές και τις μαθήτριες που θα εξετασθούν πανελλαδικώς τον Ιούνιο 2021 σύμφωνα με τις κυβερνητικές οδηγίες και τα υγειονομικά πρωτόκολλα. Οι υπόλοιπες τάξεις μέχρι σήμερα συνεχίζουν διαδικτυακά.

    Πληροφορίες για τις εγγραφές του 2021 μπορεί κανείς να βρει στην ιστοσελίδα https://dad.gr/apo-24-ma-oy-eos-4-ioynioy-oi-eggrafes-sto-koinoniko-frontistirio/ ή να καθημερινά από 15:00 έως 21:00 στο 210 9840717.

    Οι αιτήσεις για τους ωφελούμενους μαθητές/τριες και του εθελοντές/ριες ξεκίνησαν από 24 Μαίου 2021 μόνον ηλεκτρονικά, λόγω των εκτάκτων συνθηκών αντιμετώπισης της πανδημίας του κορωνοϊού, στο [email protected] και θα διαρκέσουν μέχρι και την Παρασκευή 4 Ιουνίου 2021.

    Τα θερινά τμήματα για τις Πανελλήνιες 2022 θα ξεκινήσουν την Τετάρτη 16 Ιουνίου 2021 ενώ τα μαθήματα για όλες τις τάξεις τη Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2021, τηρουμένων όλων των οδηγιών και των υγειονομικών πρωτοκόλλων.

  • 1821 – 2021: Γιατί έγινε και πώς πέτυχε η Επανάσταση;

    1821 – 2021: Γιατί έγινε και πώς πέτυχε η Επανάσταση;

    Πέραν των εορτασμών, εκείνο που θα μείνει από την επέτειο των 200 χρόνων της Επανάστασης είναι ο τρόπος που θα (ξανα)διαβάσουμε την Ιστορία της. Η Ελληνική Επανάσταση είναι ένα τεράστιο γεγονός που συνεχώς θα ξεδιπλώνεται στα μάτια μας αναλόγως των ερωτημάτων μας.

    Του Αντώνη Λιάκου

    Ο Δημήτρης Παπανικολόπουλος, σ’ ένα μικρό, ευσύνοπτο αλλά εφ’ όλης της ύλης βιβλίο, «Το 1821 ως επανάσταση. Γιατί ξέσπασε και γιατί πέτυχε» (εκδόσεις ΕΝΑ, 2021), θέτει τα δυο κεντρικότερα ερωτήματα: Γιατί έγινε επανάσταση και γιατί πέτυχε;

    Στην εποχή μας έχουν γραφεί πολλά για τις επαναστάσεις, τις εξεγέρσεις, τα κοινωνικά κινήματα, τη συλλογική δράση. Η πολιτική επιστήμη, η ιστορική κοινωνιολογία, η συγκριτική ιστορία έχουν δημιουργήσει ένα σώμα θεωρητικής γνώσης. Γιατί, πότε και πώς συμβαίνουν επαναστάσεις, πώς πετυχαίνουν ή αποτυχαίνουν; Δεν είναι καιρός να δούμε την Ελληνική Επανάσταση μέσα από αυτές;

    Το 1821 δεν χάνει τη δική του φυσιογνωμία. Ωστόσο γειώνεται στην Ιστορία. Ο συγγραφέας δεν προέρχεται από τον κύκλο των ιστορικών της Επανάστασης και της Τουρκοκρατίας.  Ίσως γι’ αυτό, βλέποντας την Επανάσταση απ’ έξω, αποτολμά μια συνολική και περιεκτική εξήγηση. Το βιβλίο αποτελείται από τρία μέρη: Πρώτο, το θεωρητικό πλαίσιο μελέτης των επαναστάσεων, δεύτερο, τις προϋποθέσεις της επανάστασης, τρίτο, το γιατί της επιτυχίας.

    Ποιες οι προϋποθέσεις της Επανάστασης;

    Η μελέτη ξεκινά από μακροϊστορικές διαπιστώσεις, όπως η αυξητική τάση του πληθυσμού στα νεότερα χρόνια. Κάθε μεγάλη αυτοκρατορία απάντησε διαφορετικά, πράγμα που καθόρισε αφενός την εσωτερική της εξέλιξη, αφετέρου τη διεθνή ισορροπία δυνάμεων και κατανομή ισχύος. Τι σημαίνουν αυτά για την Οθωμανική Αυτοκρατορία;

    Οι ισορροπίες των πρώτων αιώνων της Pax Ottomana (του 15ου και 16ου), που επέτρεψαν την αύξηση του πληθυσμού και την αναζωογόνηση των περιοχών του ελληνικού χώρου, που είχε ερημώσει από τους προηγούμενους της οθωμανικής κατάκτησης αιώνες πολέμων και καταστροφών, ανατρέπονται κυρίως από τον 18ο αι. και εξής. Ωστόσο το οθωμανικό πλαίσιο παραγωγής δεν μπορεί να απορροφήσει τα νέα πληθυσμιακά πλεονάσματα και οι πόλεις, στις οποίες κυριαρχούν οι Οθωμανοί, δεν μπορούν να γίνουν οι μοχλοί μας νέας ανάπτυξης.

    Η αποξένωση επομένως ανάμεσα στους χριστιανικούς πληθυσμούς, κατά βάση αγροτικούς, που στρέφονται σε νέες πλουτοπαραγωγικές δραστηριότητες ή εποικίζουν τα ορεινά, μεγαλώνει την απόσταση ανάμεσα στα δυο στοιχεία της αυτοκρατορίας, το μουσουλμανικό και το χριστιανικό, παράγοντας μια διπλή κοινωνία. Το πολιτικό πλαίσιο της αυτοκρατορίας (δικαιώματα) και το οικονομικό (παραγωγικές ευκαιρίες και διέξοδοι) αποδεικνύεται εξαιρετικά περιοριστικό και εκλύει δυσαρέσκεια.

    Η αναπλαισίωση της δυσαρέσκειας

    Δεν φτάνει όμως η δυσαρέσκεια για να γίνουν επαναστάσεις. Χρειάζεται και το υποκείμενο. Η οικονομική ανάπτυξη των ελληνορθόδοξων πληθυσμών έχει τονιστεί και τεκμηριωθεί ως αιτία δικτύωσης και σύμπηξής τους σε στοιχειώδες κοινωνικό υποκείμενο. Αλλά ούτε αυτή μπορεί να παραγάγει τις αιτίες μιας ανατροπής. Οι επαναστάσεις δεν γίνονται ούτε όσο τα πράγματα χειροτερεύουν ούτε όσο βελτιώνονται. Συμβαίνουν όταν η βελτίωση ανακόπτεται, όταν ματαιώνονται οι ελπίδες ή όταν οι απειλές υπερισχύουν των ελπίδων.

    Πότε συνέβη αυτό; Μετά το τέλος των Ναπολεόντειων Πολέμων. Γιατί από τους πολέμους και τον ηπειρωτικό αποκλεισμό επωφελήθηκαν οι  Έλληνες, αλλά το τέλος τους ανέκοψε την ανάπτυξη και αύξησε τις απαιτήσεις του κράτους εις βάρος τους. Το αδύνατο της επιστροφής στο χθες παρήγαγε δυσαρέσκεια.

    Αλλά για να μετασχηματιστεί η δυσαρέσκεια σε πολιτική κρίση πρέπει να ανασημασιοδοτηθεί σε νέο πλαίσιο, να εγγραφεί σε πολιτικό λόγο, πρέπει τα παράπονα να μεταφραστούν σε συνθήματα. Κι εδώ ανέλαβε ρόλο μια γενιά διαφωτιστών, την ονομάζει δεύτερη γενιά. Δεν διαδίδει καινοτομική γνώση όπως η πρώτη. Μεταδίδει όμως καινοτομικό πολιτικό λόγο, δημιουργεί διαχωριστικές γραμμές στις οποίες οι μουσουλμάνοι και οι χριστιανοί, ο σουλτάνος και οι υπήκοοί του μετασχηματίζονται σε κατακτητές και κατακτημένους.

    Δημιουργεί ένα καινούργιο φαντασιακό -την ελευθερία, την αποκατάσταση της Ελλάδας, για να συγκροτηθούν οι χριστιανοί (ελληνόγλωσσοι και πολλοί αλλόγλωσσοι) σε δρων υποκείμενο. Ο μετασχηματισμός των παραπόνων και της δυσαρέσκειας σε πολιτική αντίθεση και αιτία κινητοποιήσεων είναι από τα κρισιμότερα στοιχεία των επαναστάσεων. Αλλά καμιά επανάσταση των «από κάτω» δεν πετυχαίνει χωρίς τη σύμπραξη κάποιων ελίτ.

    Διαφορετικά προγράμματα

    Ο συγγραφέας αναφέρεται σε τέσσερις ελίτ του ελληνορθόδοξου κόσμου. Η Εκκλησία, οι Φαναριώτες, το ένοπλο στοιχείο (κλεφταρματολοί) και οι πρόκριτοι. Οι δύο πρώτες είναι εγκατεστημένες στην καρδιά της αυτοκρατορίας, οι δυο τελευταίες στην περιφέρεια, στην Πελοπόννησο και στην ηπειρωτική Ελλάδα. Πώς όμως από το ανταγωνιστικό πλαίσιο μπορεί να γεννήσει ένα εναλλακτικό σχέδιο; Και πόσα είναι αυτά; Διακρίνει δυο, ας τα ονομάσουμε συμβατικά, προγράμματα.

    Το πρώτο αφορά την προοπτική μιας εξέλιξης της αυτοκρατορίας στην οποία οι ελληνορθόδοξες ελίτ θα γίνονταν συνδιαχειρίστριες της αυτοκρατορίας μαζί με τους Οθωμανούς (οι οποίοι αποτελούσαν μια διακριτή ελίτ απέναντι στον τουρκικό και τους άλλους μουσουλμανικούς πληθυσμούς). Η προοπτική αυτή έβρισκε υποστηρικτές στις κεντρικά τοποθετημένες ελίτ, την Εκκλησία και τους Φαναριώτες.

    Το δεύτερο αφορούσε την απόσπαση περιφερειών από την αυτοκρατορία, της Πελοποννήσου σε πρώτο πλάνο, της ηπειρωτικής χώρας στη συνέχεια, και την υπαγωγή τους σε μια τοπική εξουσία υπό την προστασία μιας ξένης δύναμης. Το γεγονός της εναλλασσόμενης κυριαρχίας Βενετών και Οθωμανών στις περιοχές αυτές, που από την οπτική της Κωνσταντινούπολης αποτελούσαν εσχατιές της αυτοκρατορίας, ενίσχυε αυτή την οπτική, που ακόμη κι ο Κολοκοτρώνης την είχε δοκιμάσει.

    Η δημιουργία μιας ελληνικής επικράτειας βρίσκεται πιο κοντά στη δεύτερη παρά στην πρώτη οπτική επιθυμητής εξέλιξης των πραγμάτων. (Άλλωστε και οι δυο στρατηγικές συνυπήρχαν στον 19ο αιώνα – Μεγάλη Ιδέα και Ελληνο-οθωμανισμός). Πώς όμως από αυτή φτάνουμε στην Ελληνική Επανάσταση; Ο σ. χρησιμοποιεί την έννοια της «κινητοποίησης πόρων» και της εκμετάλλευσης των «ευκαιριών».

    Η πρώτη κατηγορία αφορά τούς οικονομικούς, ιδεολογικούς, πολιτισμικούς, οργανωτικούς, ένοπλους, ανθρώπινους κ.ά. πόρους, οι οποίοι μπορεί είτε να υπάρχουν, όπως π.χ. τα ένοπλα σώματα, είτε να δημιουργηθούν, όπως λ.χ. η Φιλική Εταιρεία. Από την άλλη πλευρά οι ευκαιρίες στις οποίες αναφέρεται αφορούν το περιβάλλον, τόσο το διεθνές όσο και της αυτοκρατορίας.

    Το βάρος του διεθνούς πλαισίου

    Παρά την αναντίρρητη εμβρίθεια του σ., ο οποίος έχει ξεσκονίσει την υπάρχουσα βιβλιογραφία, αν είχε στο οπτικό του πεδίο ορισμένες από τις σημαντικότερες μελέτες που τώρα είναι εν τω γίγνεσθαι ή μόλις έχουν εμφανιστεί, θα μπορούσε να ενισχύσει το κεφάλαιο αυτό και να καταστήσει τις ευκαιρίες κεντρικότερες ή μάλλον καταλυτικές ως προς το επαναστατικό εγχείρημα. Αναφέρομαι στις μελέτες των Μαουρίτσιο Ιζαμπέλα, του Ιλιτζάκ Σουκρού και του Δημήτρη Αρβανιτάκη.

    Με δυο λόγια: Αν η Γαλλική Επανάσταση έπαιξε καταλυτικό ρόλο, δεν ήταν ως «ευκαιρία» για μια προειλημμένη απόφαση. Μέσω των Ναπολεόντειων Πολέμων, που θα πρέπει να τους αντιληφθούμε ως πρώτο πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε καταλυτικό ρόλο, πέραν και μαζί με τα καινά δαιμόνια που διέσπειρε. Αποσταθεροποίησε μια αρχιτεκτονική ισχύος μακράς διάρκειας τόσο στο μεσογειακό όσο και στο οθωμανικό πεδίο.

    Η Μεσόγειος κυριαρχούνταν, από τον 15ο αιώνα, από τρεις μεγάλες δυνάμεις. Η ανατολική Μεσόγειος από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και η δυτική από την Ισπανία, ενώ στο κέντρο της επεκτεινόταν η βενετική επικράτεια. Ο Ναπολέων διαλύει το κράτος της Βενετίας και την ισπανική μοναρχία με διεθνείς συνέπειες από την πολιτική αναδόμηση της Ιταλίας έως την ανεξαρτησία των κρατών της Νότιας Αμερικής. Εισβάλλει στην Αίγυπτο και προκαλεί σεισμική ακολουθία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

    Στην αποσταθεροποιημένη Μεσόγειο αφενός εισέρχονται δυο νέες μεγάλες δυνάμεις, η Βρετανία και η Ρωσία, αφετέρου σε όλες τις μεσογειακές περιοχές, από την Πορτογαλία έως τον Λίβανο, μικρές και μεγάλες ομάδες, πόλεις, επαρχίες, περιφέρειες, εθνότητες, κάστες κ.λπ. μπαίνουν σε διαδικασία αναπροσδιορισμού της θέσης τους και των εξουσιών τους. Δημιουργείται ένα μωσαϊκό κινημάτων, εξεγέρσεων, επαναστάσεων. Ανάμεσά τους και η ελληνική.

    Η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρίσκεται σε μεγάλη αναταραχή από το 1806, από τον Καύκασο έως τις ακτές του Ιονίου, σε μια κρίση τοπικών εξεγέρσεων και αιματηρών καταστολών, αποκορύφωμα της οποία ήταν η σφαγή των Γενιτσάρων το 1826. Ο πόλεμος διαφορετικών συστημάτων ιδεών είναι το επιστέγασμα αυτού του σεισμού. Η Ελληνική Επανάσταση δεν έγινε σε πείσμα ενός δυσμενούς διεθνούς περιβάλλοντος. Το αντίθετο.

    Η στρατηγική επιτυχίας

    Οι ιστορικοί συνήθως σκέπτονται με την ετερογονία των σκοπών. Υπάρχει μια υπόγεια σχέση ανάμεσα στην Ιστορία και την ειρωνεία. Οι ιστορικοί δηλαδή βλέπουν τους ανθρώπους για άλλα να αγωνίζονται και άλλα να τους προκύπτουν. Οι πολιτικοί επιστήμονες βρίσκονται πιο κοντά στον πρακτικό λόγο.

    Ο Παπανικολόπουλος σωστά τονίζει ότι η επιτυχία μιας επανάστασης δεν εξαρτάται μόνο από τις συνθήκες που την προκαλούν, από δομικού χαρακτήρα παράγοντες, αλλά και από την εμπρόθετη δράση, από την ικανότητα της ηγεσίας. Από αυτή την άποψη η ιστορία της επανάστασης γίνεται ένα χρήσιμο εγχειρίδιο στρατηγικής συλλογικής δράσης. Βέβαια με την επιφύλαξη ότι οι κρίσεις βασίζονται στην ασφάλεια του εκ των υστέρων αποτελέσματος. Τέσσερις από τις παρατηρήσεις του θα αναφέρω εδώ.

    Η πρώτη αφορά τη συμμετοχή των διαφορετικών ηγετικών ομάδων. Στο βιβλίο ανασκευάζεται για τα καλά η λαϊκο-ρωμαντική αντίληψη για την αντίθεση των προκρίτων στην Επανάσταση που την έκανε ο λαός κ.λπ., μια αντίληψη που ακούγεται συχνά στην Αριστερά. Αντίθετα τονίζεται ότι όρος επιτυχίας υπήρξε ο συνδυασμός ικανοτήτων διαφορετικών ηγετικών ομάδων, τις οποίες δεν μπορεί να διαθέτει μόνο μια ηγετική ομάδα.

    Η δεύτερη αφορά τη διαλεκτική παραδοσιακού / προνεωτερικού στοιχείου και νεωτερικών / εκσυγχρονιστικών διαδικασιών. Τα ζητήματα αυτά είχαν απασχολήσει την ιστοριογραφία τη δεκαετία του 2000 (Διαμαντούρος, Λέκκας, Θεοτοκάς, Κοταρίδης κ.ά.). Το ένα δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς το άλλο. Και το παραδοσιακό δεν μπορούσε να επιβιώσει χωρίς το νεωτερικό, αλλά και το νεωτερικό πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας ως όχημα το προνεωτερικό (στο οποίο βέβαια πλήρωσε την οφειλή του). Παραδοσιακό και νεωτερικό μετασχηματίστηκαν μέσα από την πράξη της Επανάστασης.

    Η τρίτη αφορά τη σχέση εσωτερικών δυνάμεων και εξωτερικής παρέμβασης. Συχνά τονίζεται ο σωστικός ρόλος του Ναβαρίνου, αλλά σωστά αναρωτιέται ο σ.: Χωρίς την ανθεκτικότητα του επαναστατικού εγχειρήματος, χωρίς επίσης τη διπλωματική δραστηριότητα των Ελλήνων που κεφαλαιοποίησαν τις ρωγμές στο διεθνές σύστημα που είχε ανοίξει η επανάσταση, τι θα διέσωζε το Ναβαρίνο;

    Τέλος, το τέταρτο σημείο που αξίζει να προσεχθεί, επειδή ανταποκρίνεται και στις σύγχρονες τάσεις στην ιστοριογραφία, είναι η έμφαση στον ρόλο των συναισθημάτων στην Επανάσταση. Ο σ. δεν παρατηρεί απλώς τα συναισθήματα, αλλά εντάσσει την κινητοποίησή τους στην επαναστατική στρατηγική.

    Κλείνει ένας κύκλος

    Με το βιβλίο αυτό φαίνεται ότι οι μεγάλες διαφορές στην εκτίμηση της Επανάστασης του 1821, που είχαν ανοίξει στον πρώτο αιώνα της ανεξαρτησίας (με την αμφισβήτηση από τον Κορδάτο της εκδοχής της εθνικής ιστοριογραφίας), στο επιστέγασμα του δεύτερου αιώνα της ανεξαρτησίας φαίνεται να λήγουν. Η εθνική ιστοριογραφία ερμήνευε την Επανάσταση ως την πιο πετυχημένη έκφραση του διακαούς πόθου για την ελευθερία ή ως την αφύπνιση της Ελλάδας μετά από αιώνες δουλείας.

    Η κοινωνική ιστοριογραφία την έθεσε στο πλαίσιο της μετάβασης από έναν προαστικό σε έναν αστικό τρόπο παραγωγής και στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των κοινωνικών τάξεων. Μετά τον Κορδάτο επικράτησε μια εθνο-λαϊκιστική ερμηνεία της επανάστασης, όπου από τη μια μεριά ο λαός και οι κλεφταρματολοί, από την άλλη οι κοτζαμπάσηδες και ο αντιδραστικός κλήρος. Αυτή η αντίληψη ενίσχυσε και ενισχύθηκε από την κατοχική Αντίσταση προβάλλοντάς την αναδρομικά.

    Στη μεταπολεμική εποχή άρχισε να σχηματίζεται μια ερμηνεία που αντιπαρέθετε τον Διαφωτισμό και γενικά το νεωτερικό στοιχείο στο προνεωτερικό. Σ’ αυτό το σχήμα θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν τόσο αυτό που με κάποια ευρύτητα θα ονομάζαμε σχολή Δημαρά όσο και η γενιά που εμπνεύστηκε από το έργο των Ηλιού, Ασδραχά, Παναγιωτόπουλου και Κρεμμυδά.

    Ο Γκούναρ Χέριγκ έθεσε το αίτημα να μελετηθεί το 1821 μέσα από το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης των επαναστάσεων. Το βιβλίο του Παπανικολόπουλου αποτελεί μια πειστική απόκριση στο αίτημα αυτό, πράγμα που αναγνωρίζει εξαρχής ο συγγραφέας. Το γεγονός ότι κλείνει ένας κύκλος συζητήσεων για την Επανάσταση δεν σημαίνει πως η Ιστορία έπαψε να είναι πολιτικό διακύβευμα στην Ελλάδα. Απλώς το πεδίο έχει μετατεθεί στη συνολική εκτίμηση της Ιστορίας και κυρίως στην ερμηνεία της Μεταπολίτευσης και της κρίσης.

    * Ο Αντώνης Λιάκος είναι ομότιμος καθηγητής Νεότερης Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

    Πρώτη δημοσίευση: Αυγή

  • Μια σιδηροδρομική παράκαμψη που έγινε με το αίμα Εβραίων από τη Θεσσαλονίκη

    Μια σιδηροδρομική παράκαμψη που έγινε με το αίμα Εβραίων από τη Θεσσαλονίκη

    Γερμανική κατοχή, 1943. Στο σιδηροδρομικό σταθμό της Καρυάς Φθιώτιδας, δημιουργείται το χειρότερο κάτεργο της Ελλάδας όπου έως και 500 Εβραίοι από τη Θεσσαλονίκη δουλεύουν σε απάνθρωπες συνθήκες για να δημιουργήσουν έναν επίπεδο χώρο στάθμευσης για τους συρμούς. Με την ολοκλήρωση του έργου, σκελετωμένοι πλέον από τις απάνθρωπες συνθήκες και την πείνα, όσοι έχουν επιζήσει εκτελούνται και θάβονται σε μαζικό τάφο…

    Την ιστορία με όλες τις λεπτομέρειες, φέρνει στο φως ο Ανδρέας Ασσαέλ μετά από μια επίπονη έρευνα χρόνων και με αφορμή ένα άλμπουμ φωτογραφιών που έπεσε στα χέρια του σε ένα υπαίθριο παζάρι στο Μόναχο το 2002. Λάτρης της ιστορίας από μικρός λόγω και της οικογενειακής του ιστορίας – η οικογένεια Ασσαέλ είναι μία από τις 3 που σώθηκαν στη Θεσσαλονίκη χάρη στον ηρωισμό Χριστιανών φίλων – συλλέγει φωτογραφικά άλμπουμ και ανασυνθέτει γεγονότα χρησιμοποιώντας ως ψηφίδες κομμάτια από τις 25.000 ανέκδοτες φωτογραφίες που έχει στο αρχείο του.

    «Όταν πρωτοείδα το άλμπουμ σε ένα παζάρι στο Μόναχο δεν έδειξα ενδιαφέρον γιατί απέξω είχε τα διακριτικά της Todt, της παραστρατιωτικής οργάνωσης η οποία έπαιρνε μέσω πλειστηριασμών της Βέρμαχτ, έργα για να υλοποιήσει σε κατεχόμενες χώρες. Ο επιβλέπων μηχανικός που το είχε δημιουργήσει για να τεκμηριώσει με φωτογραφίες τις εργασίες που είχε κάνει, είχε συμπεριλάβει πολλές χώρες, ανάμεσά τους και την Ελλάδα. Το αγόρασα όταν έπεσε το μάτι μου σε μια φωτογραφία που δείχνει ανθρώπους να περπατούν κατά μήκος σιδηροδρομικών γραμμών και ένας απ΄αυτούς είχε στην καρδιά του ένα αστέρι. Στη σελίδα εκείνη ο μηχανικός έγραφε «Καρυά. Εργασίες σιδηροδρομικές».

    Γνωρίζοντας από τις μελέτες του ότι η Καρυά ήταν «ένα φριχτό εργοτάξιο», ο κ. Ασσαέλ, ξεκινάει να λύσει το γρίφο που κρύβονταν πίσω από τις 80 φωτογραφίες του άλμπουμ αναζητώντας επιζώντες των καταναγκαστικών έργων. Εντόπισε 4 Εβραίους εκ των οποίων ο Σαμ Ναχμίας ο οποίος δεν είναι πλέον στη ζωή, του εξιστόρησε όσα φριχτά έζησε. Αναγνώρισε μέσα από τις φωτογραφίες τις λεπτομέρειες του μέρους όπου μεταφέρθηκε από το γκέτο του Βαρώνου Χιρς, ενώ στις μαρτυρίες, συγκαταλέγονται και άνθρωποι από την περιοχή της Καρυάς και γειτονικών χωριών.

    «Η Καρυά Φθιώτιδος ήταν ένας σταθμός στη γραμμή Αθήνα – Θεσσαλονίκη, κοντά στο Λιανοκλάδι. Είναι ένα πολύ άγριο τοπίο στο όρος Οθρυς όπου τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ασσαέλ.

    Απάνθρωπη εργασία με μια λαχανόσουπα τη μέρα…

    Όπως περιγράφει ο κ.Ασσαέλ, με το έργο της Καρυάς οι Γερμανοί ήθελαν να αυξήσουν την κινητικότητα της γραμμής γι΄αυτό και έφτιαξαν στη μέση ένα είδος πάρκινγκ, όπου θα μπορούσε να μπει το πρώτο τρένο που έφτανε, καθώς η γραμμή ήταν πολύ ανηφορική και τα παλιά τρένα τότε δεν μπορούσαν να σταματήσουν στην ανηφόρα και να ξαναξεκινήσουν.

    «Ηθελαν λοιπόν να φτιάξουν μια «στρατσιέρα» όπως το λένε οι σιδηροδρομικοί, ένα φαράγγι αλλά εκεί υπήρχε ένα τεράστιο πετρώδες βουνό. Με δυναμίτη τότε, «έκοβαν» το βουνό και μετά την έκρηξη, οι εργάτες Εβραίοι έτρεχαν με βαγονάκια και τα γέμιζαν γρήγορα με μπάζα. Όλα αυτά γινόταν σε τρομερή πίεση, σε φριχτές συνθήκες. Δεν είχαν καν νερό και από φαγητό τους έδιναν μόνο λαχανόσουπα…».

    Οι άνθρωποι αυτοί, σύμφωνα με τον κ.Ασσαέλ, ήρθαν πρώτα τον Μάρτιο του ΄43 από τη Θεσσαλονίκη, «από ένα μπλόκο που έκαναν στο δρόμο και έπιασαν άνδρες να περπατούν» και μια δεύτερη ομάδα κατέφθασε τον Απρίλιο. Όταν ολοκληρώθηκε το έργο, τον Αύγουστο του ΄43, όσοι απέμειναν, εκτελέστηκαν, καθώς ήταν τόσο αποστεωμένοι που δεν θα άντεχαν καν το ταξίδι μέχρι το Αουσβιτς.

    «Υπάρχει και μια μαρτυρία του Βαφόπουλου που λέει πώς αρχές Αυγούστου μπήκε στο τρένο του και στο φαράγγι είδε όρθιους σκελετούς γυμνούς να κοιτάνε το τρένο χωρίς να ντρέπονται, δηλαδή είχαν χάσει την αίσθηση της ντροπής και δεν μπορούσαν να αντιδράσουν».

    Ογδόντα φωτογραφίες απανθρωπιάς

    Στις φωτογραφίες του κ.Ασσαέλ περιγράφεται το κάτεργο της Καρυάς αφού φαίνονται αρχικά, Εβραίοι να κατεβαίνουν από το τρένο, να προχωρούν στις γραμμές, να τους πηγαίνουν στις παράγκες τους, είναι εμφανή όλα τα κτίρια και λιπόσαρκοι άνθρωποι να δουλεύουν υπό την απειλή όπλων.

    «Εκεί, μέσα στο πλάτωμα που δημιούργησαν, έχει και πεθαμένους, γιατί, όποιος πέθαινε, τον φόρτωναν στα βαγονάκια με τα μπάζα και τον πετούσαν μαζί μ΄αυτά».

    Ελάχιστοι κατάφεραν να δραπετεύσουν από το κολαστήριο της Καρυάς όπου είχε παντού ναρκοπέδιο και συρματοπλέγματα, ενώ όπως διαπίστωσε ο κ.Ασσαέλ, «στο χωριό Καρυά τώρα, όλοι οι φράχτες είναι φτιαγμένοι με γερμανικά στρατιωτικά παλούκια που προέρχονται απ΄αυτά που στερέωναν τα συρματοπλέγματα».

    Ο εντοπισμός του μαζικού τάφου

    Στις επισκέψεις του στην Καρυά, κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, ο κ.Ασσαέλ, γνώρισε έναν ντόπιο ο οποίος του έδειξε το σημείο που πιθανότατα είναι ο μαζικός τάφος, «γιατί μου είπε ότι από κει, για πολλούς μήνες, έτρεχε ένα υγρό από τα σώματα των πεθαμένων». Μέλημά του άλλωστε είναι η περιοχή να αναδειχθεί ως μαρτυρικός τόπος και να τιμηθεί η μνήμη των Εβραίων που έχασαν τη ζωή τους. Ερευνώντας επί χρόνια το κάτεργο της Καρυάς, ο κ.Ασσαέλ έχει ήδη έτοιμο ένα βιβλίο 300 σελίδων το οποίο προλογίζει μάλιστα ο Ντίνος Χριστιανόπουλος.

    «Το έδειξα στην Ελλάδα αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να το εκδώσει. Πριν από 3 χρόνια όμως ήρθα σε επαφή με δύο ιδρύματα ιστορίας στη Γερμανία που εξειδικεύονται στα εγκλήματα των ναζί κατά την διάρκεια του Β’ ΠΠ και έδειξαν ενδιαφέρον. Τους παραχώρησα λοιπόν τα δικαιώματα της έρευνας και τις φωτογραφίες μου και όλο αυτό το υλικό θα γίνει μια περιοδική έκθεση που θα ξεκινήσει από το Βερολίνο και θα καταλήξει στην Ελλάδα» λέει ο κ.Ασσαέλ προσθέτοντας ότι δεν έχει βρει ακόμη κάποια συνεργασία για την έκδοση του βιβλίου του και στην Ελλάδα.

    Πρωταρχικός του στόχος παραμένει η ανάδειξη του μαρτυρικού τόπου της Καρυάς που είναι άγνωστος για τους περισσότερους.

    «Ξέρουμε ότι σε κάποια σημεία ότι είχαν κάνει κάτεργα οι Γερμανοί αλλά το χειρότερο ήταν στην Καρυά και το γεγονός είναι ότι έχω 80 φωτογραφίες που το αποδεικνύουν. Το φαράγγι στο σημείο είναι ακόμη ανέπαφο και είναι για μας σημαντικό να αναδείξουμε την ιστορία και να έχουμε έναν ακόμη μαρτυρικό τόπο, με τον εντοπισμό και του μαζικού τάφου» καταλήγει ο κ.Ασσαέλ ευχόμενος, όταν ξεκινήσει η περιοδική έκθεση με τα ιστορικά ευρήματα για την Καρυά, να έχει ολοκληρωθεί το Μουσείο Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη και η έκθεση να καταλήξει και να παραμείνει εκεί.

  • Δρόμοι της ψυχής

    Δρόμοι της ψυχής

    Φωτογράφος: Frank Lynch – Ιρλανδία

    Web site: http://lynch.ch/

  • Ο άνθρωπος που άλλαξε το ποδόσφαιρο έμαθε τι σημαίνει ήττα

    Ο άνθρωπος που άλλαξε το ποδόσφαιρο έμαθε τι σημαίνει ήττα

    Λίγο μετά το τέλος του φετινού τελικού του Champions League τα φώτα από τις κάμερες δεν ήταν στραμμένα ούτε στους νικητές της Τσέλσι, ούτε στον δακρυσμένο Κουν Αγκουέρο που ηττήθηκε στο τελευταίο του ματς με την Σίτι, αλλά στον Πεπ Γκουαρντιόλα και στο άδειο βλέμμα του προσώπου του μετά τον πρώτο χαμένο ευρωπαϊκό τελικό της καριέρας του.

    Ο Πεπ Γκουαρντιόλα αποτελεί έναν πολύ σημαντικό άνθρωπο στην ιστορία του ποδοσφαίρου προπονητικά -αφού σαν παίκτης δεν ήταν ποτέ κάτι το ιδιαίτερο- και αναμφισβήτητα αυτό που έχει δημιουργήσει όπου και αν δούλεψε αποτέλεσε παράδειγμα για τους υπόλοιπους.

    Γιατί αυτό είναι. O Καταλανός είτε χάνει είτε κερδίζει φαινόμενο για όσα έχει καταφέρει και κυρίως ο τρόπος που τα κατάφερε.

    Πάμε λίγα χρόνια πιο πίσω και πιο συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 2008, τότε η Μπαρτσελόνα με τον Γιόχαν Κρόιφ απόλυτο αφεντικό έψαχνε προπονητή μετά τη φυγή του Φρανκ Ράικαρντ με στόχο να “χτίσει” την ομάδα της επόμενης δεκαετίας πάνω στον Λιονέλ Μέσι.

    Οι δύο βασικοί υποψήφιοι ήταν ο νούμερο ένα τότε προπονητής στο κόσμο Ζοσέ Μουρίνιο και ο άσημος 37χρονος Γκουαρντιόλα που είχε αναλάβει μόλις μία χρονιά την τεχνική ηγεσία της Μπαρτσελόνα Β’ στη Μασία.

    Η επιλογή του πιο σημαντικού -κατ’ εμέ- ανθρώπου του ποδοσφαίρου όλων των εποχών ήταν ο νεαρός Πεπ και όχι ο “Special One”, σε μία απόφαση που επικρίθηκε και λοιδορήθηκε για πολύ καιρό.

    Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας ήταν ο Πεπ Γκουαρντιόλα να πετύχει απόλυτα, αφού διέθετε ένα σπάνιας ποιότητας υλικό για το ποδόσφαιρο που ήθελε να παίξει και να κατακτήσει 14 τίτλους σε 4 χρόνια, ενώ παράλληλα δημιούργησε κάτι που θα μείνει στην ιστορία: την κορυφαία ομάδα όλων των εποχών.

    Μπορεί να ακούγεται βαρύ και υπερβολικό αυτό, αλλά είναι ουσιαστικά η αλήθεια για την Μπαρτσελόνα του Καταλανού προπονητή. Με το περίφημο σύστημα “tiki taka” και το πιο υπερηχητικό και όμορφο ποδόσφαιρο κατοχής που έχουν δει τα μάτια των φιλάθλων εκείνη η Μπαρτσελόνα δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

    Πολλές ομάδες έμειναν στην ιστορία του ποδοσφαίρου για το ποιοτικό παιχνίδι τους όπως ο Άγιαξ των 70’ς, η Μίλαν των Ολλανδών, η Ρεάλ των Γκαλάκτικος, όμως σαν εκείνη την παρέα των Μέσι, Ιντιέστα, Τσάβι και Μπουσκέτς δεν έχει υπάρξει καμία.

    Το θέμα είναι βέβαια ότι εκείνη η Μπαρτσελόνα δεν ήταν το μοναδικό αριστούργημα του Καταλανού τεχνικού, αφού στη συνέχεια ήρθε η Μπάγερν Μονάχου η οποία έχει τη φήμη του αφιλόξενου συλλόγου για μη γηγενείς προπονητές και γοητεύτηκε και εκείνη από το ποδόσφαιρο που της δίδαξε.

    Μπορεί να μην κατέκτησε το Champions League -τρεις σερί χρονιές στους 4-, αλλά “σάρωσε” τα πάντα σε πρωταθλήματα και Κύπελλα και έφυγε επιτυχημένος.

    Εδώ και μία πενταετία από το καλοκαίρι του 2016 μέχρι σήμερα ο Πεπ μετακόμισε στην Αγγλία και στην Μάντσεστερ Σίτι των ζάπλουτων και γεμάτους θέληση για τρόπαια και νίκες Άραβες με κάθε κόστος και στο πιο δύσκολο πρωτάθλημα του κόσμου την Πρέμιερ Λιγκ.

    “Χτίζοντας” μία ομάδα κυριολεκτικά από το μηδέν σε συνδυασμό όμως με ένα πορτοφόλι εκατοντάδων εκατομμυρίων κάθε χρόνο, ο Πεπ “μάγεψε” με το ποδόσφαιρο του και τους πάντα δύσπιστους και αφοριστικούς Άγγλους κατακτώντας τρία πρωταθλήματα και πολλά Κύπελλα.

    Το μεγάλο μαράζι της Σίτι του Γκουαρντιόλα όμως πάντα ήταν το ευρωπαϊκό τρόπαιο. Μπορεί οι ομάδες του από το 2017 μέχρι και το 2020 να αποκλείστηκαν με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο στους “8” του Champions League, αλλά φέτος ήταν σαν η μοίρα να τους έδωσε τα πάντα και να τους έστειλε στον τελικό για πρώτη φορά στην ιστορία τους.

    Ο Πεπ τελικά όπως προείπαμε δεν κατάφερε να πάρει και με τους Άγγλους το τρόπαιο (2/3 τελικούς Cl.L.) και πλέον άρχισε αυτό που τον κυνηγάει ξανά σε ολόκληρη την καριέρα του: η αμφισβήτηση για το αν είναι μεγάλος προπονητής και winner.

    Η απάντηση στους αμφισβητίες είναι απλή. Το αν σου αρέσει το ποδόσφαιρο που παίζουν οι ομάδες του είναι θέμα γούστου, αλλά το γεγονός ότι κατέκτησε τα πάντα με τρεις συλλόγους (Μπαρτσελόνα, Μπάγερν, Σίτι) συγκεντρώνοντας 49 τίτλους και παίζοντας το καλύτερο ποδόσφαιρο σε σχέση με τους αντιπάλους του νομίζω ότι αποδεικνύει πως πρέπει να θεωρείται ένας από τους κορυφαίους.

    Ο Καταλανός όπως ο Βενγκέρ τη δεκαετία του 90’ και ο Άγιαξ του Κρόιφ το 70’έδειξαν έναν άλλο δρόμο στους ανθρώπους του ποδοσφαίρου για να πετύχουν. Τη δημιουργία και όχι την καταστροφή, τη χαρά για το παιχνίδι η οποία θα φέρνει τις επιτυχίες και όχι το η νίκη να είναι αυτοσκοπός.

    Η συζήτηση για τον Γκουαρντιόλα θα συνεχίζεται για χρόνια, όπου και να επιλέξει να βρίσκεται στο μέλλον. Το μόνο σίγουρο είναι όμως πως δεν θα σταματήσει να απασχολεί τις ποδοσφαιρικές γενιές…

  • Η Βανέσα Ρεντγκρέιβ δεν θα συμμετάσχει σε ταινία με τον Κέβιν Σπέισι

    Η Βανέσα Ρεντγκρέιβ δεν θα συμμετάσχει σε ταινία με τον Κέβιν Σπέισι

    Έγινε γνωστό πρόσφατα ότι ο Κέβιν Σπέισι θα εμφανιστεί στον πρώτο του ρόλο σε ταινία, μετά την απότομη πτώση του στο Χόλιγουντ το 2017, όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με πολλές καταγγελίες για σεξουαλικές επιθέσεις.

    Ο Σπέισι θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία «L’uomo Che Disegno Dio» του Ιταλού σκηνοθέτη Φράνκο Νέρο.

    Τα ΜΜΕ μετέδωσαν επίσης ότι η σύζυγος του Βανέσα Ρεντγκρέιβ θα είχε ρόλο στην ταινία.

    «Είμαι πολύ χαρούμενος που ο Κέβιν συμφώνησε να συμμετάσχει στην ταινία μου», δήλωσε ο Νέρο στο ABC News. «Τον θεωρώ σπουδαίο ηθοποιό και ανυπομονώ να ξεκινήσω την ταινία».

    Ωστόσο, η Βανέσα Ρεντγκρέιβ δήλωσε ότι δεν θα έχει καμία συμμετοχή στην ταινία.

    Το όνομα της Βανέσα Ρεντγκρέιβ συμπεριλαμβάνεται σε πρόσφατα άρθρα σχετικά με το κάστινγκ της επερχόμενης ταινίας «L’uomo Che Disegno Dio», αναφέρεται σε δήλωση που δημοσιεύτηκε από το Variety. «Ενώ υπήρξαν συζητήσεις σχετικά με την πιθανότητα να συμμετάσχει στο καστ, δεν θα εμφανιστεί στην ταινία» αναφέρουν στη δήλωση οι εκπρόσωποι της 80χρονης βραβευμένης με Όσκαρ ηθοποιού.

  • Η ελληνική ραπ και η Generation Z πήραν το “όπλο” τους

    Η ελληνική ραπ και η Generation Z πήραν το “όπλο” τους

    «Δε χωνεύεται ρε το πεινάω/ δε συνηθίζεται ρε το πονάω/για οξυγόνο να παρακαλάω / καθήκον και χρέος μου είναι να μιλάω»

    Σε 4μιση λεπτά, στο βίντεο κλιπ με τίτλο “Ενα καλύτερο αύριο…” που κυκλοφόρησε πριν από περίπου ένα μήνα, ο καλλιτέχνης της χιπ χοπ σκηνής 12ος Πίθηκος, εκφράζει τους προβληματισμούς και τα αιτήματά του, για μια σειρά θεμάτων, τα οποία σκέφτονται πολλοί, όπως η διαχείριση της πανδημίας, η αστυνομική βία αλλά και γενικότερα για τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται.

    Στη χώρα της ελευθερίας όλοι κουβαλάνε γκλοκ!
    Στη χώρα της δημοκρατίας σε πατάν’ στον λαιμό!
    Κυβερνάνε με γκλοπ, τα μέτρα θηλιά στον λαιμό!
    Στα όρια της χούντας, της τρέλας της πείνας

    Αναφέρεται στην αστυνομική καταστολή, στη Λίστα Πέτσα και τον ρόλο των ΜΜΕ, στα σκάνδαλα, στην ελευθερία του λόγου αλλά και στα πολιτικά δικαιώματα, την διαχείριση της πανδημίας στην Ελλάδα και όχι μόνο. Ζητά περισσότερους γιατρούς, υποστηρίζοντας ωστόσο πως τελικά το ζήτημα είναι ταξικό. Κέντρικο αίτημα: Υγεία, Παιδεία, Αξιοκρατία, Ελευθερία

    Δηλαδή όλα αυτά που εκφράζουν ή εξοργίζουν τους σημερινούς νέους από 15 έως 35 χρονών οι οποίοι κρίνουν πως οι βασικοί παράγοντες που κρίνουν το βιοτικό επίπεδο ενός πολίτη –η επαγγελματική αποκατάσταση, η υγεία, η παιδεία κ.ά.– είναι βυθισμένα στον ζόφο.

    Δήμος και κράτος, πολίτης και δύναμη
    Τι απ’ τα δυο είσαι εσύ;
    Πόσο κάνει μια ζωη;
    Μάλλον για εσάς είναι φθηνή!
    Πότε δεν είδατε ανθρώπους, για εσάς είμαστε αριθμοί!

    Σύμφωνα με τουλάχιστον τέσσερις πρόσφατες πανελλαδικές έρευνες κοινής γνώμης, οι νέοι της χώρας, δηλαδή το μέλλον της Ελλάδας, εμφανίζονται βαθιά απογοητευμένοι από τους πολιτικούς, από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, από τους θεσμούς, από τις προοπτικές τους.

    Είναι μια γενιά που μεγάλωσε κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, μια γενιά που είδε τους γονείς της να χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους, να δυσκολεύονται οικονομικά. Μια γενιά που σπουδάζει ή κάνει τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα εν μέσω μιας πρωτόγνωρης πανδημίας, εν μέσω εγκλεισμού και περιορισμών, υγειονομικού άγχους, μια γενιά που βρίσκεται στον προθάλαμο μιας ακόμα οικονομικής κρίσης πριν καλά καλά τελειώσει η προηγούμενη. 

    Το πρώτο συναίσθημα που ήρθε στο μυαλό στην πλειοψηφία των νέων ηλικίας 17-24 όταν ρωτήθηκαν ποια συναισθήματα τους διακατέχουν πιο έντονα σήμερα ως Ελληνα/Ελληνίδα ήταν η «αβεβαιότητα», σύμφωνα με πανελλαδική έρευνα του μη κυβερνητικού οργανισμού διαΝΕΟσις που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο.

    Ο κόσμος που μ’ ακούει είχε πάντα πρόβλημα επιβίωσης, και τότε και τώρα και αύριο
    Δυστυχώς ο τόπος μας δε προσφέρεται για ένα καλύτερο αύριο
    Έχει κατάρα αυτός ο τόπος να μη βελτιώνει κάτι

    Στην πανελλαδική έρευνα της Κάπα Research που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο, το 82% των νέων ηλικίας 17-34 απάντησε πως νιώθει «ανασφάλεια/αβεβαιότητα» για το μέλλον, ενώ το 53% της ίδιας ηλικιακής ομάδας δήλωσε πως πιστεύει ότι «η Ελλάδα δύσκολα θα ξανασταθεί στα πόδια της».

    Σύμφωνα με έρευνα του Μαρτίου του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς σε συνεργασία με την Prorata, 47% των νέων 17-24 δήλωσαν ότι νιώθουν λίγο ή καθόλου σιγουριά για το προσωπικό τους μέλλον.

    Δεν μπορώ να αναπνεύσω, η αδικία με πνίγει, φορτίο βαρύ!
    Μας τελειώνουνε αργά, βασανιστικά, αναπνέω με καταστολή
    Αύριο θα πεινάσει η μάνα σου και ο αδερφός σου!
    Στους δρόμους θα βγεις, με τι θα πας να τον βρεις;

    Οι νέοι άνθρωποι, όσοι σήμερα είναι από 10 έως 39 ετών, αποτελούν πάνω από το 32% του πληθυσμού της χώρας, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή πληθυσμού το 2011, ίσως και περισσότερο αν υπολογίσουμε πως λόγω υπογεννητικότητας και αύξησης θανάτων ο συνολικός πληθυσμός μπορεί να έχει μειωθεί από τα 10.816.286 που ήταν. Αυτή η γενιά, πολλά μέλη της οποίας έχουν ήδη φύγει στο εξωτερικό, αγνοείται και το νιώθει. Αυτή η γενιά, το μέλλον της Ελλάδας, έχει απογοητευτεί από τη χώρα της, δεν εμπιστεύεται τους θεσμούς της. Σύμφωνα με την έρευνα του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς, το 64% των νέων της ηλικιακής ομάδας 17-34 πιστεύει πως η ελληνική κοινωνία «μπορεί να γίνει καλύτερη με βαθιές αλλαγές».

    Σκάνδαλα, διαφθορά…
    Ανομία, φτώχεια κι ο νόμος προστάτης
    Πες μου, ρε!
    Λέω ψέμματα; Ε;
    Ή μήπως είμαι κι εγώ τρομοκράτης;
    Μήπως είμαι τρελός; Ε;
    Μήπως είμαι προδότης; Ε;
    Μήπως φταίω εγώ, που κάνατε τη χώρα την πουτάνα της Ευρώπης;
    Με νόμους που φτιάξατε ώστε να παραβιάζετε
    Τον λαο να διχάζετε!
    Τον λαό να βιάζετε!

    Το 87% των 17-34 εμπιστεύεται λίγο ή καθόλου τα πολιτικά κόμματα, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τα ΜΜΕ είναι 93%. «Αυτή είναι η πρώτη γενιά η οποία βιώνει μια υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου της μετά πολλές δεκαετίες αυξήσεων», λέει ο κ. Παυλόπουλος. Αυτή η γενιά, συμπληρώνει, βιώνει ένα αίσθημα αποστέρησης.

    Μέσα Μαζικού Εμετού, αυτοί οι ξεφτίλες τους κάνουνε πλάτες!
    Δεν είστε δημοσιογράφοι, βλάκες
    Είστε ψεύτες, είστε πελάτες!
    Ενώ άνθρωποι πηδάνε από ταράτσες, στις ειδήσεις να δείχνετε σάχλες!
    Να προσλάβετε κι άλλους γιατρούς, ρε!
    Όχι άλλους μπάτσους νταβάδες

    Οταν συγκρίνουν τον εαυτό τους με άλλες γενιές νιώθουν αδικία. Για τους νέους της Generation Z ειδικά, οι χαμηλοί μισθοί και η αβεβαιότητα σχετικά με την επαγγελματική αποκατάσταση είναι η μόνη οικονομική πραγματικότητα της Ελλάδας που έχουν γνωρίσει.

    Πώς να αγαπάω την πατρίδα;
    Ούτε την άκουσα ούτε την είδα!
    Από μικρό μου σκοτώνει τα όνειρα!
    Σπρώχνει τον γκρεμό κάθε μου ελπίδα!
    Όταν ήμουν’ παιδί μου ‘χαν πει πως είναι μια μάνα που τρώει τα παιδιά της
    Εάν θέλω να ζήσω σαν άνθρωπος, πρέπει να φύγω, να πάω μακριά της!

    Στα θέματα που προβληματίζουν τους νέους συγκαταλέγονται η κατάσταση στα πανεπιστήμια και τα ίσα δικαιώματα διαφορετικών κοινωνικών ομάδων. Στην ερώτηση «Συμφωνείτε με την τοποθέτηση ειδικής μονάδας, αποτελούμενης από αστυνομικούς, εντός των ελληνικών πανεπιστημίων;» που έγινε σε νέους 17-34 ετών στο πλαίσιο της έρευνας του Ινστιτούτου «Πουλαντζάς», το 53% απάντησε πως σίγουρα διαφωνεί, με το 21% να απαντά πως σίγουρα συμφωνεί. 

    Υγεία, παιδεία, αξιοκρατία, παιδεραστία, αίμα και βία!
    Ζήτω η νεα τρομοκρατία!
    Έχεις βύσμα, θα ζεις καλά
    Δεν έχεις βύσμα, θα τρως σκατά
    Δε γλύφεις κώλους, θα ‘σαι χαμηλά
    Εργοδότες θέλουμε, όχι αφεντικά!
    Να ‘μαστε περήφανοι για τους προγόνους
    Για τους απογόνους όμως τσιμουδιά!
    Τα παιδιά και τα εγγόνια σου δούλοι!
    Να λες τι ωραία που ήτανε παλιά…

    Σύμφωνα με την «Πανελλαδική έρευνα κοινής γνώμης για την πανδημία του κορωνοϊού – 5o κύμα» του μη κυβερνητικού ερευνητικού οργανισμού διαΝΕΟσις, το 62,3% των νέων 17-24 ετών απάντησε πως η χώρα κινείται, γενικά, προς τη λάθος κατεύθυνση. Στην ίδια έρευνα, το 36,9% της ίδιας ηλικιακής ομάδας απάντησε πως δεν έχει καθόλου εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, με το 33,8% να απαντάει σχεδόν καθόλου. Το 67% των νέων της ηλικιακής ομάδας από 17 έως 34 απάντησε στην έρευνα της Κάπα Research ότι αξιολογεί αρνητικά/μάλλον αρνητικά τη διαχείριση της κρίσης του κορωνοϊού από την κυβέρνηση.

    Ρωτά ένα 20χρονο παιδί τι όνειρα κάνει για τη ζωή
    Σ’ αυτον τον τόπο τον καταραμένο, που γίναμε σκλάβοι για το ψωμί!
    Ίσως αγαπούσα τη χώρα μου (ίσως), άμα με αγαπούσε και αυτή
    Δεν πάσχω απ’το σύνδρομο της Στοκχόλμης, σιχαίνομαι τον βιαστή!
    Βλέπω τα νέα παιδιά σαν να ‘ναι αδέρφια, σαν να ‘ναι παιδιά μου
    Για να μην πούμε ποτέ πως τα εγκατέλειψα εγώ και η γενιά μου!

    Ενα από τα μείζονα θέματα αυτής της γενιάς είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, σε αντίθεση με το Διαδίκτυο. Σύμφωνα με την έρευνα του Μαρτίου του People of Greece, 8% των νέων 18-24 που έλαβαν μέρος απάντησε πως εμπιστεύεται τον Τύπο, ενώ 50% της ίδιας ηλικιακής ομάδας δήλωσε πως εμπιστεύεται το Διαδίκτυο. Το 93% των νέων 17-34 που συμμετείχαν στην έρευνα του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς δήλωσε πως εμπιστεύεται λίγο ή καθόλου τα ΜΜΕ, ενώ το 63% του συγκεκριμένου γκρουπ ανέφερε πως ενημερώνεται 6-7 φορές την εβδομάδα από τα social media. 

    Κι όλα τα παραπάνω αποκτούν φωνή μέσα από τη ραπ…

    Οι προηγούμενες γενιές μας σακάτεψαν!
    Τώρα τους πειράζει που αντιδράμε
    Άκου να σου πω, κυρ Παντελή: άντε και γαμήσου, τίποτα δε σου χρωστάμε
    Βλέπεις ειναι και κάποιοι από εμάς που δεν κοιτάμε μόνο το συμφέρον μας!
    Φάγατε, φάγατε, φάγατε, σκάσατε, δώστε μας πίσω το μέλλον μας!
    Αποτύχατε, κύριες και κύριοι!
    Πρωταγωνιστές στο θέατρο του παραλόγου!
    Το μόνο έγκλημα που έχω διαπράξει ονομάζεται ελευθερία του λόγου!

    Ποιός είναι ο 12ος Πίθηκος

    Ο 12ος Πίθηκος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαρτίου του 1984. Είναι MC, producer, bboy kai graffiti writter τα τελευταία 15 χρόνια, έχοντας στο ενεργητικό του τους δίσκους: «Ποιος το περίμενε;» (2004), «Μόνο η Αρχή» (2007), «100% Style» (2010), «12» (2012), «Σήμερα» (2014), «Σκέψεις στο Τσιμέντο» (2016), «Αξιοπρέπεια» (2018) και πολλές συμμετοχές σε δίσκους και mixtapes διάφορων Mc’s, παραγωγών και Dj’s της Ελλάδας. Συνεργάτες και πάνω απ’ όλα φίλοι του όλα αυτά τα χρόνια είναι ο Aλέξανδρος Δρακόπουλος “DopeBeatStudios” και η Πελίνα.

    Δίπλα του πάντα είναι o Dj Waif και ο τρομπετίστας Captain P, τα crew του BLACKOUT (Bboys), Yakuza (Graffiti) και ο Popper Mr.Wane που συμμετέχουν σε διάφορα shows με χορογραφίες και διάφορα διακοσμητικά banners αντίστοιχα.

    Από το 1996 μέχρι και σήμερα, ο 12ος Πίθηκος, το χαμογελαστό παιδί της ραπ, ασχολείται όχι μόνο με τη μουσική αλλά και με ολόκληρη τη φιλοσοφία και την κουλτούρα του είδους. Υπήρξε μέλος στην πρώτη ομάδα Break Dance που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα, τη Freak style Rockets, και έκανε τα πρώτα του graffiti μικρός στο Πάρκο Χαμένων Πατρίδων στην Καλαμαριά («Όχι παιδί από σαλόνι, κοπρίτης από Σαλόνικα / ξέρεις τώρα, κανονικά και βρώμικα και μόνιμα» – «Ξεσσαλόνικα», 2011).

    Αυτή είναι η γειτονιά του σταθερά και συνειδητά, από τα παιδικά του χρόνια έως τώρα, ο τόπος που συγκεντρώνει τους αγαπημένους του ανθρώπους σε μια μικρή απόσταση («Γυρίζω πίσω στη Σαλόνικα, Ανατολικά / κάπου ανάμεσα σε Βότση μάγκα και Καλαμαριά» – «Η Βόλτα», 2014). Συμπληρώνει 15ετία στη δισκογραφία και συνεχίζει να χαμογελά πλατιά πάνω σε ταράτσες πολυκατοικιών για χάρη των επιτυχημένων του βίντεο κλιπ («Ο δρόμος γράφει για μας / αυτό είναι απ’ τα παιδιά της γειτονιάς / δε μ’ ενδιαφέρει πόσο φθηνά το πουλάς / το ραπ μας ήταν πάντα για μας» – «Για εμάς», 2019). 

    Δε χωνεύεται ρε το ‘Πεινάω!’
    Δε συνηθίζεται ρε το ‘Πονάω!’
    Για οξυγόνο να παρακαλάω!!!
    Καθήκον και χρέος μου είναι να μιλάω!

    Σας σιχαθήκαμε όλους, σαπίσατε την κοινωνία!
    Δώστε μας μια ευκαιρία, όχι από μια διμοιρία!
    Η φτώχεια γεννάει θηρία στον δρόμο για τη σωτηρία!
    Αυτό είναι διαμαρτυρία!
    Ζήτω η Ελευθερία!!!

    [Outro]
    Ένα καλύτερο αύριο, ένα καλύτερο αύριο…
    Ένα καλύτερο αύριο, θέλουμε ένα καλύτερο αύριο!
    Ένα καλύτερο αύριο, ένα καλύτερο αύριο
    Ένα καλύτερο αύριο, θέλουμε ένα καλύτερο αύριο!

  • Η Irene Skylakaki στον Κήπο του Μεγάρου, στις 11 Ιουνίου

    Η Irene Skylakaki στον Κήπο του Μεγάρου, στις 11 Ιουνίου

    Η Irene Skylakaki έχει στο ενεργητικό της τέσσερις προσωπικούς δίσκους, o τελευταίος από τους οποίους έχει τίτλο «Souvenir» και κυκλοφόρησε το 2020. Το άλμπουμ αυτό περιέχει το ομώνυμο single σε συνεργασία με τον Σουηδό τραγουδοποιό Jay-Jay Johanson.

    Σε μια ατμοσφαιρική βραδιά στον Κήπο του Μεγάρου, την Παρασκευή, 11 Ιουνίου, στις 21.00, τηρώντας όλα τα μέτρα ασφαλείας, το κοινό θα έχει την ευκαιρία ν’ ακούσει ζωντανά για πρώτη φορά κομμάτια από το «Souvenir», αλλά και γνωστά τραγούδια από όλη τη δισκογραφία της, καθώς και ιδιαίτερες διασκευές γνωστών κομματιών.

    Τα τραγούδια της Irene Skylakaki έχουν αγαπηθεί πολύ από τα ελληνικά ραδιόφωνα και έχουν βρεθεί στις κορυφαίες θέσεις των εγχώριων charts, ενώ η μουσική της έχει «ντύσει» διαφημιστικά και ταινίες.

    To φθινόπωρο του 2021 αναμένεται η κυκλοφορία του δίσκου «HYDRA» από το ομώνυμο ντουέτο, το οποίο αποτελείται από τον διεθνώς αναγνωρισμένο Βρετανό παραγωγό Danton Supple (Coldplay, U2, Morrissey, Suede, Patti Smith) και την ίδια.

    Την Irene Skylakaki θα πλαισιώσουν οι μουσικοί: Γιώργος Θεοδωρόπουλος (πλήκτρα-live παραγωγή), Χρήστος Πετεβής (βιολί), Αλέκος Βουλγαράκης (κιθάρα). Ηχοληψία: Γιάννης Λαμπρόπουλος.

    Τιμή εισιτηρίου: 15 ευρώ (γενική είσοδος). Η προπώληση έχει ήδη αρχίσει.

  • O 8oς «εμφύλιος» τελικός

    O 8oς «εμφύλιος» τελικός

    Η Βιγιαρεάλ του «Mr Europa League», Ουνάι Εμερι, «χάλασε» το… παζλ των Αγγλων στις δύο διασυλλογικές διοργανώσεις της UEFA. Μόνο μία φορά στο παρελθόν, το 2019 με τα ζευγάρια Λίβερπουλ-Τότεναμ (2-0) στο UCL και Τσέλσι-Αρσεναλ (4-1) στο UEL, μία χώρα και συγκεκριμένα η Αγγλία, είχε την απόλυτη εκπροσώπηση στους δύο τελικούς.

        Πριν από το 2019, καμία χώρα δεν… είχε ποτέ, όλους τους ευρωπαίους φιναλίστ σε μία μόνο σεζόν, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα της UEFA. Ακόμα και με τρεις στους τέσσερις, όμως πρόκειται για σπουδαίο επίτευγμα μίας χώρας. Το πλησιέστερο, εάν εξαιρεθεί το Κύπελλο Κυπέλλούχων, ήταν τρεις στις τέσσερις, που συνέβη έξι φορές και αυτήν την σεζόν, θα είναι η έβδομη.

    1980-Γερμανία: Νότιγχαμ Φόρεστ-Αμβούργο 1-0, Αϊντραχτ Φρανκφούρτης-Γκλάντμπαχ 3-3 (η Αιντραχτ κέρδισε χάρη  στα εκτός έδρας γκολ)

    1990-Ιταλία: Μίλαν-Μπενφίκα 1-0, Γιουβέντους-Φιορεντίνα 3-1 (παράταση), Σαμπντόρια-Αντερλεχτ 2-0. Τότε η Ιταλία είχε επίσης τέσσερις φιναλίστ το 1990, αλλά σε τρεις διοργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου του Κυπέλλου Κυπελλούχων, το οποίο εμφανίστηκε από το 1960 έως το 1999. Και τα τρία τρόπαια κατέληξαν στην Ιταλία.

    1995-Ιταλία: Αγιαξ-Μίλαν 1-0, Πάρμα-Γιουβέντους 2-1 (συνολικό σκορ)

    1998-Ιταλία: Ρεάλ Μαδρίτης-Γιουβέντους 1-0, Ιντερ-Λάτσιο 3-0

    2014-Ισπανία: Ρεάλ Μαδρίτης-Ατλέτικο Μαδρίτης 4-1 (παράταση), Σεβίλλη-Μπενφίκα 0-0, 4-2 στα πέναλτι)

    2016-Ισπανία: Ρεάλ Μαδρίτης-Ατλέτικο Μαδρίτης 1-1 , 5-3 στα πέναλτι, Σεβίλλη-Λίβερπουλ 3-1.
     

        Αυτός θα είναι ο 8ος τελικός με μία χώρα σε τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών/ Champions League, καθώς έχουν προηγηθεί:


    2000-Ισπανία : Ρεάλ Μαδρίτης-Βαλένθια             3-0
    2003-Ιταλία  : Μίλαν-Γιουβέντους                  0-0, 3-2 στα πέναλτι
    2008-Αγγλία  : Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ-Τσέλσι      1-1,  6-5 στα πέναλτι
    2013-Γερμανία: Μπάγερν-Ντόρτμουντ                 2-1
    2014-Ισπανία : Ρεάλ Μαδρίτης-Ατλέτικο Μαδρίτης    4-1 (παράταση)
    2016-Ισπανία : Ρεάλ Μαδρίτης-Ατλέτικο Μαδρίτης    1-1, 5-3 στα πέναλτι 
    2019-Αγγλία  : Λίβερπουλ-Τότεναμ                  2-0
    2021-Αγγλία  : Μάντσεστερ Σίτι-Τσέλσι
  • Τα ανοιχτά θέατρα υποδέχονται το κοινό τους

    Τα ανοιχτά θέατρα υποδέχονται το κοινό τους

    Μετά την έναρξη των θερινών σινεμά την προηγούμενη εβδομάδα, από χθες Παρασκευή (28/5) ξεκίνησε επίσημα το θεατρικό καλοκαίρι με τα ανοιχτά θέατρα να υποδέχονται το κοινό τους σύμφωνα με τα υγειονομικά πρωτόκολλα τα οποία προβλέπουν μεταξύ άλλων, καθήμενους θεατές, πληρότητα θέσεων στο 50%, συγκεκριμένη ταξιθεσία, χρήση μάσκας και αποστάσεις ασφαλείας.

    Δίπλα στην πλούσια λίστα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, που ξεκινάει την 1η Ιουνίου, προστίθενται νέες θεατρικές παραγωγές αλλά και πολλές επαναλήψεις καθώς και επετειακές παραστάσεις για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση που θα περιοδεύσουν και θα παιχτούν σε open air σκηνές. Το ΑΠΕ-ΜΠΕ παρουσιάζει ορισμένες από αυτές.

    Έργα αφιερωμένα στο 1821

    Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, παρουσιάζει μια επιθεώρηση με την υπογραφή των Φοίβου Δεληβοριά και Δημήτρη Καραντζά γεμάτη μουσική, χρυσόσκονη, κριτική, χιούμορ και ιστορία, στο Βεάκειο Θέατρο του Πειραιά, από τη Παρασκευή 4 Ιουνίου και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή έως τις 25 Ιουλίου. Οι δύο δημιουργοί εξετάζουν εκ νέου τη σχέση μας με την εθνική ταυτότητα, την επανάσταση, τα κατορθώματα και τα ατυχήματα των διακοσίων ετών, τη σχέση μας με την παράδοση, τα καλώς και κακώς κείμενα και προσκαλούν μια ομάδα σημαντικών συγγραφέων και ένα θίασο πρωταγωνιστών (Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Eλένη Κοκκίδου, Νίκο Καραθάνο, Γιώργο Γάλλο, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Γιάννη Νιάρρο, Λυδία Φωτοπούλου, Μαρία Καβογιάννη, Μάρθα Φριντζήλα, Χρήστο Λούλη κ.ά) να γιορτάσουν, να χορέψουν να σατιρίσουν και να αναρωτηθούν.

    Μια μάζωξη στον Κάτω Κόσμο με κεντρικό πρόσωπο τον απόντα Καραϊσκάκη είναι το θέμα της κωμωδίας «Περιμένοντας τον Καραϊσκάκη», σε πρωτότυπο κείμενο του Λάκη Λαζόπουλου ο οποίος και πρωταγωνιστεί μαζί με τη Λένα Ουζουνίδου και τον Σπύρο Γραμμένο, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Η παράσταση, που ανεβαίνει από το Θέατρο του Νέου Κόσμου, θα περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα.

    Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ), στο πλαίσιο των Επετειακών Δράσεων της Τράπεζας Πειραιώς για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, παρουσιάζει τη θεατρική παράσταση «Φιλική Εταιρεία. Η Αδελφότητα πίσω από την Επανάσταση» σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη. Πρόκειται για πρωτότυπο κείμενο της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη, βασισμένο σε έρευνα. Στο δωδέκατο θεατρικό τους έργο, συνδυάζοντας ιστορικά γεγονότα με μυθοπλασία, οι δύο συγγραφείς ξετυλίγουν επί σκηνής το μελαγχολικό νήμα που διέπει τις ζωές των ιδρυτών της Φιλικής Εταιρείας, από το τρελό και παθιασμένο όραμα της εθνικής ανεξαρτησίας ως το σκληρό και μοναχικό βίωμα της προσωπικής προδοσίας. Οι ηθοποιοί Νεφέλη Κουρή, Αγησίλαος Μικελάτος, Κώστας Νικούλι, Δέσποινα Σαραφείδου πρωταγωνιστούν στην παραγωγή του ΠΙΟΠ, που αναμένεται να κάνει πρεμιέρα στις 15/7 και να περιοδεύσει το καλοκαίρι του 2021 στους ανοιχτούς χώρους των εννέα Μουσείων του ΠΙΟΠ, αλλά και στο Ιστορικό Αρχείο του Ιδρύματος στην Αθήνα, με δωρεάν είσοδο για το κοινό.

    Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά βγαίνει από τις 28/6 σε περιοδεία με τον «Λουκή Λάρα» του Δημητρίου Βικέλα, σε σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΔΘΠ Λευτέρη Γιοβανίδη, και τον Μανώλη Μαυροματάκη στον ομώνυμο ρόλο. Ο Λ. Γιοβανίδης προσεγγίζει σκηνοθετικά και την προσωπικότητα της Μαντώς Μαυρογένους στην παράσταση «Μαντώ: la bella Greca» με τους Ευγενία Σαμαρά, Γιώργο Τσαμπουράκη και Αντιγόνη Φρυδά.

    Η «Ναπολεοντία» του Ανδρέα Στάικου μας μεταφέρει στην μετεπαναστατική Ελλάδα, του 1833, την ημέρα έλευσης του Όθωνα, στο Ναύπλιο. Θα παιχτεί από 7έως 30/6 στον Κήπο του Θεάτρου Αλεξάνδρεια, σε σκηνοθεσία της Κερασίας Σαμαρά.

    Το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Καλαμάτας με την συνεργασία του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, θα παρουσιάσει την παράσταση «Υλικό Καποδίστριας», μια θεατρική σύνθεση του Γιάννη Μαργαρίτη ο οποίος υπογράφει και την σκηνοθεσία.

    Νέες παραγωγές, επαναλήψεις και φεστιβάλ

    Ο βετεράνος Θανάσης Παπαγεωργίου συναντιέται με το ρόλο του βασιλιά Κρέοντα στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή που σκηνοθετεί ο Θέμης Μουμουλίδης. Τον ομώνυμο ρόλο ερμηνεύει η Χριστίνα -Χειλά Φαμέλλη. Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα στις 16 Ιουλίου στο Θέατρο Βράχων του Βύρωνα.

    Τον «Οθέλλο» του Σαίξπηρ σκηνοθετούν ο Αιμίλιος Χειλάκης και ο Μανώλης Δούνιας, με τον Γιάννη Μπέζο να αναλαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα την Πέμπτη 24 Ιουνίου στο Θέατρο Βράχων, ενώ θα ακολουθήσει περιοδεία σε ολόκληρη την Ελλάδα και σε μεγάλα ανοιχτά θέατρα της Αττικής.

    Το Θέατρο Τέχνης παρουσιάζει «Το Γεφύρι της Άρτας» σε νέα δραματουργία και σκηνοθεσία της Μαριάννας Κάλμπαρη και πρωτότυπη μουσική σύνθεση από τον Θοδωρή Αμπαζή. Η παράσταση, που συνδυάζει αφήγηση, ζωντανή μουσική απόδοση από μικρό μουσικό σύνολο, χορό και ακροβασία, πρόκειται να κάνει πρεμιέρα στις 20 και 21 Ιουλίου στον φυσικό της χώρο, το Γεφύρι της Άρτας, στο πλαίσιο του θεσμού «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός», και θα ακολουθήσει περιοδεία.

    Μετά την μεγάλη επιτυχία της περσινής σεζόν, ο Τάκης Ζαχαράτος «ξαναχτυπά» στο Θέατρο Άλσος με μια ολοκαίνουργια παράσταση και μας προτρέπει να τραγουδήσουμε όλοι μαζί «ΠΑΜΕ ΓΙ’ΑΛΛΑ… ολοταχώς» (από 4/6).

    Η «Φαίδρα» του Πέρη Μιχαηλίδη, μια σκηνική σύνθεση-αναφορά στην καταραμένη ηρωίδα μέσα από τα κείμενα των Ευριπίδη, Σενέκα και Ρακίνα ξεκινά τη διαδρομή της από το Θέατρο Πέτρας (26/6). Τους ρόλους ερμηνεύουν οι Ραφίκα Σαουίς, Σπύρος Περδίου και Νίκη Σερέτη και τα χορικά η Σαβίνα Γιαννάτου, ενώ τη μουσική έχει συνθέσει ο Δημήτρης Μαραμής.

    Το ψυχολογικό θρίλερ του Πάτρικ Χάμιλτον «Θηλιά» ανεβαίνει στο Θερινό Θέατρο Αθηνά σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν με τους Γωγώ Μπρέμπου, Αργύρη Αγγέλου,Παντελή Καναράκη κ.α. (από 11/6).

    Το πολυβραβευμένο έργο του Λέοναρντ Γκέρς «Οι Πεταλούδες είναι Ελεύθερες» σε σκηνοθεσία Ρέινας Εσκενάζυ, με τους Πέμυ Ζούνη, Αναστάση Ροϊλό, Εριέττα Μανούρη και Κωνσταντίνο Ελματζίογλου, ετοιμάζεται για καλοκαιρινή περιοδεία σε ολόκληρη την Ελλάδα. Πρόκειται για μια τρυφερή, ερωτική ιστορία που διαδραματίζεται σε μια εποχή που οι αντιλήψεις αλλάζουν και ο κόσμος νιώθει απελευθερωμένος από τα πρέπει – στην εποχή της χαράς και της ελευθερίας. Το τραγούδι της παράστασης γράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης.

    «ΠΛΟΥΣ – πλεύση- εν πλω- απόπλους…» είναι ο τίτλος της παράστασης που παρουσιάζει στην αυλή του θεάτρου Χυτήριο η Εταιρία Θεάτρου Μπιπ για 4 παραστάσεις ( 29, 30 και 31 Μαΐου & Τρίτη 1 Ιουνίου) σε κείμενο και σκηνοθεσία της Χριστίνας Χριστοφή. Ένα έργο εμπνευσμένο από όλα όσα ζήσαμε τους τελευταίους μήνες.

    Η Πηνελόπη Αναστασοπούλου και ο Ορέστης Τζιόβας πρωταγωνιστούν στην κωμωδία «Νυφικό Κρεβάτι» του Γιαν Ντε Χάρτογκ, σε διασκευή – απόδοση Αλέξανδρου Ρήγα – Δημήτρη Aποστόλου και σκηνοθεσία του πρώτου, η οποία θα πραγματοποιήσει μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία σε όλη την Ελλάδα (από 17/6).

    Με το κλασικό αριστούργημα της ρωσικής δραματουργίας «ο Γλάρος» του Άντον Τσέχωφ σε μετάφραση Ξένιας Καλογεροπούλου και σκηνοθεσία Νικόλα Παπαδομιχελάκη, οι C. for Circus, μετά τις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου και «το Δαχτυλίδι της μάνας» του Γιάννη Καμπύση, επιστρέφουν για λίγες μόνο παραστάσεις στις 5, 6, 8, 10, 11, 14 και 15 Ιουνίου, στην αυλή του θεάτρου Χυτήριο.

    Από το Βεάκειο ξεκινά την περιοδεία της η παράσταση «Ιστορία χωρίς όνομα» του Στέφανου Δάνδολου που σκιαγραφεί το μυθιστορηματικό έρωτα της Πηνελόπης Δέλτα και του Ίωνα Δραγούμη και σκηνοθετεί ο Κώστας Γάκης, με πρωταγωνιστές τους Τάσο Νούσια, Μαρία Παπαφωτίου, Μπέτυ Λιβανού, Νίκο Ορφανό κ.ά (από 28/5).

    Μετά τη διεθνή τους περιοδεία σε Λονδίνο και Άμστερνταμ, τα δεκάδες sold out στην Αθήνα και την περιφέρεια, «Οι κάτω από τα αστέρια» του Τηλέμαχου Τσαρδάκα- μια ιστορία αγάπης και ενηλικίωσης για τις μεγάλες προσδοκίες και τη σκληρή πραγματικότητα με φόντο τη μικρή κοινωνία της επαρχίας-, με τη Λίλα Μπακλέση και τον Κωνσταντίνο Μπιμπή, έρχονται από τις 29/5 και μόνο για επτά παραστάσεις στην ταράτσα του Θεάτρου Λαμπέτη.

    Ακόμη, η Κατερίνα Διδασκάλου συναντιέται για δέκατη χρονιά με τον θεατρικό μονόλογο του Αντώνη Τσιπιανίτη «Η πόρνη από πάνω» σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Πατρώνη στο Θέατρο Πέτρας( 18/6). Ενώ ο Μάκης Παπαδημητρίου επανέρχεται αυτό το καλοκαίρι στο ρόλο της ανατρεπτικής «Μήδειας» του Μποστ σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη που ετοιμάζεται για μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία. (από 7/7).

    Άλλες παραστάσεις που έχουν ανακοινώσει ήδη ότι θα περιοδεύσουν είναι δύο παραγωγές του Από Μηχανής Θεάτρου, το «Δάνειο» του Τζόρντι Γκαλθεράν, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά, με τους Σωτήρη Χατζάκη και Δημήτρη Μυλωνά, και η «Κληρονομιά» του Μαριβό, σε σκηνοθεσία Γιάννη Νταλιάνη με τους Μαριλίτα Λαμπροπούλου, Νίκο Νίκα, Γιάννη Σοφολόγη κ.ά.

    Στη θεατρική ατζέντα του καλοκαιριού προστίθεται και η πολυαναμενόμενη εμφάνιση της Μόνικα Μπελούτσι στο Ηρώδειο, η οποία ακυρώθηκε πέρυσι λόγω πανδημίας. Η Ιταλίδα σταρ θα διαβάσει αδημοσίευτα γράμματα της Μαρίας Κάλλας που έχει συλλέξει ο σκηνοθέτης Τομ Γουλφ, με τη συμμετοχή της Καμεράτας (21-23/9). Στο Ηρώδειο θα παρουσιαστεί και η μουσική-θεατρική-εικαστική παράσταση «Ο Μεγάλος Ξεσηκωμός» (31/8-1/9) από το Σπίτι του Ηθοποιού, σε σκηνοθεσία Ζαχαρία Ρόχα, στην οποία θα συμμετέχουν πολλοί ηθοποιοί και χορευτές (Α. Φόνσου, Α. Μπουρδούμης, Νόρα Κατσέλη, Ελένη Ράντου, Καίτη Φίνου, Μάνια Παπαδημητρίου, Σπύρος Μπίμπιλας κ.α. με τη συνοδεία ζωντανής ορχήστρας).

    «Ανάσες ελευθερίας, διεκδικήσεις δημοκρατίας, θρήνος για όσα χάσαμε και ελεγείες για την άγρια χαρά της αναχώρησης» αποτελούν κάποιες από τις θεματικές που συνδέουν υπόγεια τα δέκα έργα του φετινού MIR festival (28/6-4/7) που θα παρουσιαστούν σε ανοιχτούς χώρους της Αθήνας.

    Στο 10o Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών «Τα 12 Κουπέ», καλλιτέχνες καλούνται να δημιουργήσουν πρωτότυπα πρότζεκτ σύντομης διάρκειας και να τα παρουσιάσουν καθημερινά στον υπαίθριο χώρο της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ(11-20/6).

  • «Δουλεία»: Έκθεση στο Rijksmuseum στο Άμστερνταμ

    «Δουλεία»: Έκθεση στο Rijksmuseum στο Άμστερνταμ

    Στις προσωπικές ιστορίες δέκα ατόμων που έζησαν τα χρόνια του δουλεμπόριου, είτε ως έμποροι είτε ως σκλάβοι, εστιάζει η έκθεση-ορόσημο «Δουλεία», η οποία φιλοξενείται στο Rijksmuseum στο Άμστερνταμ.

    Η έκθεση, για την ετοιμασία της οποίας απαιτήθηκαν τέσσερα χρόνια, παρουσιάζει 140 αντικείμενα από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα· μεταξύ αυτών, δύο τεράστια πορτρέτα από τον Ρέμπραντ των Oopjen Coppit και Marten Soolmans, πάμπλουτων ιδιοκτητών εργοστασίου ζάχαρης αλλά και δυσάρεστα αντικείμενα όπως κολάρα τα οποία φορούσαν στους υποδουλωμένους ή δώρα που αντήλλαξαν Αφρικανός μονάρχης και δουλέμπορος.

    Ανάμεσα στις ιστορίες που παρουσιάζονται είναι και αυτή του Wally, ενός σκλάβου που υποχρεώθηκε να εργάζεται σε φυτεία ζαχαροκάλαμου στην ολλανδική αποικία Σουρινάμ. Μαζί με άλλους, ο Wally οργάνωσε μια αποτυχημένη εξέγερση των σκλάβων εκεί και δραπέτευσε· για το έγκλημά του, εκτελέστηκε το 1707. Στην ηχητική αφήγηση της ιστορίας, αφηγητής είναι ο Ολλανδο-σουριναμέζος πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής στο κικ μπόξινγκ Remy Bonjansky, του οποίου οι πρόγονοι εργάζονταν στην ίδια φυτεία. Το «αίμα» του Wally «έχει περάσει από γενιά σε γενιά, κι αυτό είναι ένας από τους λόγους που κατάφερα να γίνω τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στο κικ μπόξινγκ» ακούγεται να λέει η φωνή του Bonjansky στην ηχογράφηση.

  • Γκουίνεθ Πάλτροου: Οι ωραίοι (και οι ωραίες) έχουν χρέη

    Γκουίνεθ Πάλτροου: Οι ωραίοι (και οι ωραίες) έχουν χρέη

    Η επιχείρηση της Γκουίνεθ Πάλτροου με την ονομασία «Goop» στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπέστη «τεράστιες απώλειες της τάξης των 1,09 εκατομμυρίων λιρών».

    Η ηθοποιός άνοιξε το υποκατάστημα της «Goop’s London» στο Notting Hill το 2018, ωστόσο το κατάστημα έκλεισε τον Οκτώβριο.

    Πρόσωπο στην «Sun» είπε: «Oι απώλειες είναι τεράστιες. Η πανδημία δεν βοήθησε και τώρα η Γκουίνεθ Πάλτροου δεν θα το ανοίξει ξανά.»

    Η ηθοποιός ίδρυσε το «Goop» – το οποίο έχει εκτιμώμενη καθαρή αξία 191 εκατομμυρίων λιρών – το 2008, και ενώ η εταιρεία της εδρεύει στις ΗΠΑ, όσο ήταν παντρεμένη με τον Κρις Μάρτιν τη λειτουργούσε από το Ηνωμένο Βασίλειο.

    Ξεκίνησε ως εβδομαδιαίο ενημερωτικό δελτίο προσφέροντας στους θαυμαστές τις προτάσεις της από την κουζίνα του σπιτιού της για τον τρόπο ζωής της, συμπεριλαμβανομένων των αγαπημένων της συνταγών, προϊόντων, συμβουλών υγείας και φυσικής κατάστασης. Εξελίχθηκε σε ένα μοντέρνο οδηγό με μεθόδους υγιεινής δίαιτας και διαλογισμού.