16 Σεπ 2026

Μήνας: Μάιος 2021

  • Η ιστορική φωτογραφία που “κόπηκε” από την Έκθεση για τα 40 χρόνια της Ελλάδας στην Ε.Ε.

    Η ιστορική φωτογραφία που “κόπηκε” από την Έκθεση για τα 40 χρόνια της Ελλάδας στην Ε.Ε.

    Οι μακεδονομάχοι της ΝΔ και του ΥΠΕΞ δεν θεώρησαν σημαντική την ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών για την παρουσία της Ελλάδας στην Ε.Ε.

    Ενώ προτάθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ για την έκθεση φωτογραφίας που διοργανώνεται στο Ζάππειο, η Συμφωνία των Πρεσπών δεν κρίθηκε από τη Νέα Δημοκρατία και το υπουργείο Εξωτερικών ως σημαντική στιγμή στα 40 χρόνια της Ελλάδας στην Ευρώπη.

    Η παραπάνω φωτογραφία «δεν πέρασε στην τελική φάση» και στην οποία, εκτός από τους Τσίπρα και Ζάεφ, βλέπουμε Φεντερίκα Μογκερίνι (ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε. για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας), Γιοχάνες Χάαν (επίτροπος Περιφερειακής Πολιτικής Ε.Ε.), Μάθιου Νίμιτς

  • Φιλοζωικοί φορείς προς Μητσοτάκη: “Μην καταδικάζετε σε θάνατο τα αδέσποτα”

    Φιλοζωικοί φορείς προς Μητσοτάκη: “Μην καταδικάζετε σε θάνατο τα αδέσποτα”

    Σε ανοιχτή τους επιστολή 150 φιλοζωικοί φορείς ζητούν από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να «επανεξετάσει, να αλλάξει και να μην προωθήσει στη Βουλή για ψήφιση διατάξεις που θα σημάνουν τη καταδίκη των αδέσποτων για πολλά χρονιά ακόμη». Σε διαφορετική περίπτωση να το αποσύρει»

    Οι φιλοζωικοί φορείς ζητούν την προστασία των ζώων και όχι τον εγκλεισμό τους σε άθλια κυνοκομεία της χώρας που απέχουν από την «προστασία», χαρακτηρίζοντας την έγκλημα κατά της ζωής. «Κανένα από τα ημίμετρα του νομοσχεδίου δεν πρόκειται να αλλάξουν ούτε καν να βελτιώσουν την κατάσταση στις αποθήκες αυτές ζωντανών πλασμάτων» σημειώνουν.

    Τονίζουν επίσης ότι σε ένα νόμο για την προστασία των ζώων δεν χωράνε ούτε οι κυνηγοί, ούτε οι κτηνίατροι, ούτε οι εκτροφείς, παρά μόνο οι φορείς εκείνοι, που παγκόσμια αποτελούν τον πυλώνα της προστασίας τους και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους φιλοζωικούς οργανισμούς .

    Επισημαίνουν 13 σημεία του νομοσχεδίου που «πρέπει πάσει θυσία» να απαλειφθούν ή να προστεθούν πριν αυτό πάει στην Βουλή, σαν ελάχιστες προϋποθέσεις «για να μην έχουμε ένα νόμο, πολύ χειρότερο από αυτόν που έχουμε τώρα σε ουσιώδη ζητήματα». «Σε διαφορετική περίπτωση σας καλούμε να το αποσύρετε. Να μην επιτρέψετε να οδηγηθούν χιλιάδες ζώα σε κλουβιά και ευθανασίες, να μη συνεχίσει η Ελλάδα να είναι ένα απέραντο κολαστήριο ζώων, με τον νόμο αυτή τη φορά»

    Ανάμεσα στα 13 σημεία που ζητούν να αλλάξουν είναι «ο εγκλεισμός υγιών ενήλικων ζώων σε καταφύγια, οι αυθαίρετες ευθανασίες, η εξόριση κυνοκομείων σε δυπρόσιτες περιοχές, ενώ ζητούν υποχρεωτική στείρωση των δεσποζόμενων, και ίδρυση δημοτικών κτηνιατρείων». Ζητούν να μη μπαίνουν εμπόδια στην περίθαλψη, να καταργηθεί το δέσιμο των ζώων, να σταματήσει η κακοποίησή τους, να κλείσουν τα παράνομα εκτροφεία και να απαγορευτεί η ηλεκτρονική πώληση ζώων.

    Αναλυτικά η ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό:

    «Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ, ελπίζαμε, πιστέψαμε, στηρίξαμε, πανηγυρίσαμε για μια αλλαγή επιτέλους στη χώρα μας στη μελανή σελίδα της σύγχρονης ιστορίας της, που λέγεται αδέσποτα ζώα συντροφιάς.

    Μια αλλαγή που όχι μόνο δε βλέπουμε να έρχεται αλλά αντίθετα προ των πυλών έχουμε μια μεγαλύτερη τραγωδία για τα εκατομμύρια αδέσποτα.

    Μας είπαν αιθεροβάμονες γι αυτή την ελπίδα και την αισιοδοξία μας, μας είπαν αφελείς, μας κατηγόρησαν ότι τρέφουμε αυταπάτες και ότι οι ελπίδες μας ήταν φρούδες.

    Προτιμάμε να είμαστε αιθεροβάμονες και καλόπιστοι παρά κακόπιστοι αλλά μέχρις ενός ορισμένου σημείου.150  φιλοζωικοί φορείς σας ζητάμε να τους διαψεύσετε.
    Ζητάμε να τηρήσετε το λόγο σας για ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό, πολιτισμένο νόμο που θα προστατεύει πραγματικά τα ζώα και κάτι τέτοιο δεν αποτελεί το νομοσχέδιο που ήλθε για διαβούλευση.

    Ζητάμε να επανεξετάσετε, να αλλάξετε και να μην προωθήσετε στη Βουλή για ψήφιση διατάξεις που θα σημάνουν τη καταδίκη των αδέσποτων για πολλά χρόνια ακόμη.

    Ζητάμε να βάλετε πάνω από όλα το συμφέρον της χώρας, ζητάμε να κλείσετε την πηγή που δημιουργεί τα αδέσποτα, ζητάμε να κλείσετε τα αυτιά στα κροκοδείλια δάκρυα κυκλωμάτων και συντεχνιών και στις μεγαλόστομες θεωρίες περί αντισυνταγματικότητας.

    Ζητάμε την υποχρεωτική στείρωση για κα ποια χρόνια. Μη την ακυρώνετε, μην την παραπέμπετε στις ελληνικές καλένδες. Υπάρχουν αντίστοιχα τέτοια παραδείγματα σε χώρες της Ευρώπης, όπως για παράδειγμα του Βελγίου.

    Βάλτε το μαχαίρι βαθιά στο πρόβλημα και λύστε το. Κόψτε το Γόρδιο δεσμό που μας συνδέει με τα εκατομμύρια αδέσποτα της χώρας. Είναι στο χέρι σας και μόνο.

    Ζητάμε αυτό που υποσχεθήκατε. Την προστασία των ζώων. Αλλά ο εγκλεισμός στα άθλια κυνοκομεία της χώρας πόρρω απέχει από την έννοια αυτή και είναι έγκλημα κατά της ζωής.

    Αυτό είναι το έγκλημα και όχι η μόνο επωφελής για τα ζώα στείρωση, όπως διατείνονται μερικοί. Κανένα από τα ημίμετρα του νομοσχεδίου δεν πρόκειται να αλλάξουν ούτε καν να βελτιώσουν την κατάσταση στις αποθήκες αυτές ζωντανών πλασμάτων.

    Κύριε Πρωθυπουργέ, σε ένα νόμο για την προστασία των ζώων δεν χωράνε ούτε οι κυνηγοί,  ούτε οι κτηνίατροι, ούτε οι εκτροφεις κοκ παρά μόνο οι φορείς εκείνοι, που παγκόσμια αποτελούν τον πυλώνα της προστασίας τους και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους φιλοζωικούς οργανισμούς.

    Εμπιστευτείτε μας.

    Δεν θα σας κουράσουμε άλλο.

    Επισυνάπτουμε τα 13 σημεία που πρέπει πάσει θυσία να απαλειφθούν ή να προστεθούν στο σχέδιο νόμου πριν αυτό έλθει στην Βουλή.

    Είναι οι ελάχιστες προϋποθέσεις για να μην έχουμε ένα νόμο, πολύ χειρότερο από αυτόν που έχουμε τώρα σε ουσιώδη ζητήματα.

    Σε διαφορετική περίπτωση σας καλούμε να το αποσύρετε. Να μην επιτρέψετε να οδηγηθούν χιλιάδες ζώα σε κλουβιά και ευθανασίες, να μη συνεχίσει η Ελλάδα να είναι ένα απέραντο κολαστήριο ζώων, με τον νόμο αυτή τη φορά.

    Θα μας βρείτε κάθετα διαφωνούντες σε κάτι τέτοιο. Και θα είμαστε ανυποχώρητοι και ανυποχώρητες. Είμαστε φιλήσυχοι πολίτες που απεχθανόμαστε όμως τη βία  σε κάθε ανήμπορο πλάσμα αλλά ταυτόχρονα και επαναστάτες με αιτία.

    Οι φιλόζωοι της χώρας δεν θα ανεχτούν άλλη κοροϊδία, δεν αντέχουν άλλη οδύνη. Η κοινωνία δεν αντέχει άλλη βαρβαρότητα, δεν θέλει άλλα αδέσποτα.

    Όσα κι αν εγκλειστούν στα κυνοκομεία πάλι έξω θα είναι κατά εκατομμύρια. Οι λόγοι έχουν κατά κόρο αναλυθεί.Μην δαπανάτε και πετάτε εκατομμύρια σε κυνοκομεία.  Κάντε με τα χρήματα αυτά  στειρώσεις αδέσποτων  και δημοτικά κτηνιατρεία..

    Τόσο απλή και αποτελεσματική λύση, που φωνάζει από μακριά,  αλλά που δυστυχώς κανένας από τους αρμόδιους τους πρώην και τους νυν δεν την υιοθετεί.
    Απορίας άξιον το γιατί.

    Με εκτίμηση, οι παρακάτω φορείς:

    Τα 76 σωματεία της Π.Φ.Π.Ο

    Τα 8 σωματεία της Ζωοφιλικής Ομοσπονδίας Αττικής κ Σαρωνικού με την Ζωοφιλική Ένωση Ηλιούπολης Ζ.Ε.Η.

    Η Πανελλήνια Ομάδα κατά της κακοποίησης των Ζώων

    Κερκυραϊκή Εταιρεία Προστασίας Ζώων

    Ελληνικό Παρατηρητήριο Δικαιωμάτων Ζώων

    Ελληνικό Παρατηρητήριο Βιοποικιλότητας

    Φιλοζωική Βοήθεια Μεριμνώ

    Πανελλήνια ομάδα κατά της κακοποίησης ζώων Σαλαμίνας

    Φ.Σ. Η Κιβωτός του Νώε Χανιά

    Πανελλήνια ομάδα κατά της κακοποίησης ζώων Αργολίδας

    Takis shelter Ιεράπετρα

    Φιλοζωικό Σωματείο φίλοι ζώων και ανθρώπων

    Skiathos Cat welfare association

    Πανελλήνια ομάδα κατά της κακοποίησης των ζώων Ναυπλίου

    Κιβωτός του Θοδωρή, Χίος

    Φιλοζωικός Σύλλογος Ν.Φιλαδέλφειας

    Φιλοζωική Δράση Εθελοντών Αγίας Μαρίνας Κορωπίου

    The Cat’s Pysamas

    Φίλοι Ζώων Καρπάθου

    Φιλοζωικό Σωματείο Εορδαίας Αδέσποτη Στοργή

    Φιλοζωικό Σωματείο “Αδέσποτη Ελπίδα”

    Σύλλογος Φιλόζωων Πτολεμαΐδας

    Φιλοζωικός Σύλλογος Χανίων Το Νησί

    Φιλοζωικό Σωματείο Προστασίας Αδέσποτων Ζώων Πτολεμαΐδας “Οι Αδέσποτοι Ήρωες”

    Φιλοζωική Ομάδα Ένας Ήρωας Θεσσαλονίκη

    Φ.Σ. Αταλάντης Ζώα χωρίς όνομα

    Φ.Σ. Κομοτηνής ΛΑΙΜΑ

    Φιλοζωική Ένωση Κρυονερίου ΦΕΚ

    Αδέσποτες Φωνές Stray Voices

    Φιλοζωική Εθελοντική Ένωση Μοσχάτου Ταύρου Ρέντη Νίκαιας

    Φιλοζωική Κρεστενών

    Φιλοζωική Ομάδα Φωκίδας

    Φιλοζωικός Σύλλογος Σαλαμίνας ΚΑΡΔΙΑ

    Σύλλογος ΣΠΟΑΖΕ Ερυθρών

    Φιλοζωική Μαλεσίνας

    Φιλοζωική Ένωση Κομοτηνής-Μαρωνείας-Σαπών

    Οικολογική Συμμαχία Περιφέρειας Αττικής

    zoosos.gr δημοσιογραφικό φιλοζωικό blog

    ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ (πολιτισμός-περιβάλλον-ζωοφιλία)

    Φιλοζωική Ομάδα Κισσάμου

    Φιλοζωική Ένωση Περιστερίου

    Φιλοζωικό Σωματείο Αγ. Βαρβάρας

    Φιλοζωικός Σύλλογος Εθελοντών Θερμαϊκού ο Σείριος

    Φιλοζωικός Σύλλογος Ε.Φ.Α.Λ.

    Φιλοζωική Ομάδα Βούλας

    ΚΟΡΩΠΙ (πολιτισμός-περιβάλλον-ζωοφιλία)

    Εθελοντές Φιλόζωοι Λιβαδειάς

    Σχέσεις Στοργής Κιάτο

    Φιλοζωική Ένωση Άργους Ορεστικού

    Ορμή, Φιλοζωική Ένωση Δήμου Θερμαϊκού

    Φιλοζωική Ομάδα Λαγονησίου

    Σύλλογος Φίλων Ζώων Αριδαίας

    Φιλοζωικός Σύλλογος Σιάτιστας

    ΣΚΟΠΕΛΟΣ( πολιτισμός-περιβάλλον-ζωοφιλία)

    Φιλόζωοι Άσσου Κορινθίας

    Ζωοφιλικός Σύλλογος Πετρώματος

    Φιλοζωικός Σύλλογος Λοκρίδας

    Ζωοφιλική Καλύμνου hands of Kalymnos

    Φιλοζωική Αιγάλεω Οι Άγγελοι των Δρόμων

    Ζακυνθινός Όμιλος Μέριμνας Ζώων

    Φιλοζωική Ένωση Δήμου 3 Β

    Φιλοζωική Ένωση Βούλας

    Φιλοζωική Περιβαλλοντική Κίνηση Δραπετσώνας

    Φορείς για τα Δικαιώματα των Ζώων

    Dreamdancers Θεσσαλονίκη

    Vegan22 Greece

    Δράση για την Άγρια Ζωή

    Social Spirit Greece

    Liber Animal

    Patras For All Animals

  • Ακρόπολη: “D(i)orάκι” 270.000 ευρώ

    Ακρόπολη: “D(i)orάκι” 270.000 ευρώ

    Αφού την τσιμέντωσαν, αφού πήγαν να τις κρεμάσουν πινακίδες με τα ονόματά τους, τώρα την παραχωρούν για κολεξιόν μόδας σχεδόν τζάμπα!

    Οπως αποκαλύπτει η “Εφημερίδα των Συντακτών” ο οίκος μόδας Dior θα καταβάλει για τη χρήση του συμβόλου του παγκόσμιου πολιτισμού, το (επίσης) συμβολικό ποσό των 270.000 ευρώ.

    Σύμφωνα με το ρεπορτάζ οι άνθρωποι του οίκου Dior ζήτησαν την αποκλειστική παραχώρηση του μνημείου για 14 και 15 Ιουνίου, από τις 5.00 το απόγευμα μέχρι τις 10.00 το βράδυ. Με δεδομένο ότι λόγω θερινής περιόδου λειτουργεί με συνεχές ωράριο (8.00-8.00) θα κλείσει για τους επισκέπτες το συγκεκριμένο τρίωρο; Επιπλέον ζήτησαν (και έλαβαν αφού δόθηκε ομόφωνη γνωμοδότηση από το ΚΑΣ) την παραχώρηση του Παλαιού Μουσείου της Ακρόπολης για τέσσερις ημέρες (12, 13, 14 και 15 Ιουνίου) καθώς θα αποτελέσει τον χώρο προετοιμασίας, με 24ωρη χρήση.

    Για τις ανάγκες της φωτογράφισης-υπερπαραγωγής θα χρησιμοποιηθούν οκτώ 9μετρα φορτηγά που θα μεταφέρουν τον εξοπλισμό αλλά και το κέτερινγκ για το πλήθος των ανθρώπων που θα εργαστούν για την επίτευξη του εγχειρήματος. Να πού θα χρειαστεί και το τσιμέντο. Οπως έγινε γνωστό ο οίκος Dior θα καταβάλει μόλις 270.000 ευρώ. Να θυμίσουμε ότι το 2017, όταν ο οίκος Gucci ζήτησε να κάνει επίδειξη μόδας στην Ακρόπολη, ήταν πρόθυμος να καταβάλει 2.000.000 ευρώ ως χορηγία στα αναστηλωτικά έργα της.

    Τα μέλη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, με πρόεδρο τη γενική γραμματέα Μαρία Βλαζάκη, είχαν απορρίψει το αίτημα με ομόφωνη απόφαση και με το σκεπτικό ότι μια τέτοια εκδήλωση δεν συνάδει με τον χαρακτήρα του μνημείου.

    Μαζί με την Ακρόπολη παραχωρούνται στον Dior οι Ναοί του Ποσειδώνα στο Σούνιο και του Διός στη Νεμέα, το Ωδείο Ηρώδου Αττικού και η αρχαία Αγορά των Αθηνών για φωτογράφιση, αεροφωτογράφιση, ημερήσιες και νυχτερινές λήψεις, χορευτικά δρώμενα με χρήση ηχείων και μουσικής κ.ά. Οπως ήταν αναμενόμενο χθες, το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων έδωσε θετική γνωμοδότηση για την επίδειξη μόδας στο Καλλιμάρμαρο στις 17 Ιουνίου.

    “Ο,τι πάρεις, ένα τάλιρο!” που λέγαμε και την εποχή της δραχμής…

  • Δημιουργήθηκε νέος μεγαλύτερος και πιο ολοκληρωμένος «χάρτης» της σκοτεινής ύλης στο σύμπαν

    Δημιουργήθηκε νέος μεγαλύτερος και πιο ολοκληρωμένος «χάρτης» της σκοτεινής ύλης στο σύμπαν

    Οι επιστήμονες της μεγάλης διεθνούς κοινοπραξίας Μελέτης της Σκοτεινής Ενέργειας (Dark Energy Survey-DES) παρουσίασαν τον μεγαλύτερο και πιο ολοκληρωμένο μέχρι σήμερα «χάρτη» της σκοτεινής ύλης στο σύμπαν, της αόρατης ύλης που εκτιμάται ότι αποτελεί περίπου το 25% της συνολικής συμπαντικής ύλης, έναντι 5% της ορατής ύλης και 70% της σκοτεινής ενέργειας. Είναι αξιοσημείωτο ότι η κατανομή της σκοτεινής ύλης φαίνεται να είναι τέτοια που, σύμφωνα με τουλάχιστον μερικούς επιστήμονες, δημιουργεί κάποιες αμφιβολίες για την ορθότητα της γενικής θεωρίας σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν.

    Οι 400 ερευνητές από επτά χώρες χρησιμοποίησαν την κάμερα σκοτεινής ενέργειας -μία από τις ισχυρότερες του κόσμου με ανάλυση 570 megapixel- που υπάρχει στο διαμέτρου τεσσάρων μέτρων τηλεσκόπιο «Βίκτορ Μπλάνκο» στη Χιλή, για να αναλύσουν -με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης- 226 εκατομμύρια γαλαξίες, αποκαλύπτοντας έτσι ένα «πάτσγουορκ» με τεράστιες ολοσκότεινες κενές περιοχές πολύ χαμηλής πυκνότητας ύλης (όπου η βαρύτητα μπορεί να συμπεριφέρεται διαφορετικά) και πιο φωτεινές περιοχές (όπου είναι συγκεντρωμένη η σκοτεινή και η ορατή ύλη).

    Η αφανής σκοτεινή ύλη -που ονομάστηκε έτσι ακριβώς επειδή είναι αόρατη- ασκεί επίδραση πάνω στην ορατή ύλη, παραμορφώνοντας το φως που φθάνει στη Γη από τα μακρινά άστρα και γαλαξίες. Όσο μεγαλύτερη είναι η παραμόρφωση τόσο μεγαλύτερη τεκμαίρεται ότι η είναι η συγκέντρωση της σκοτεινής ύλης σε έναν γαλαξία ή σε κάποια άλλη περιοχή του σύμπαντος. Η βαρυτική δύναμη της σκοτεινής συγκρατεί τους γαλαξίες μεταξύ τους σε δομές κοσμικών «ιστών».

    Ο ερευνητής δρ Νάιαλ Τζέφρι της Σχολής Ecole Normale Superieure του Παρισιού και του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL) δήλωσε στο BBC ότι ο νέος «χάρτης» συνιστά «ένα πραγματικό πρόβλημα για τη φυσική», επειδή δείχνει ότι «ίσως ο Αϊνστάιν είχε λάθος». Πρόσθεσε ότι «ίσως νομίσετε πως αυτό είναι κακό πράγμα, ότι ίσως η φυσική καταρρέει. Όμως, για έναν φυσικό είναι κάτι υπερβολικά συναρπαστικό. Σημαίνει ότι μπορούμε να ανακαλύψουμε κάτι πραγματικά καινούργιο για το πώς είναι το Σύμπαν».

    Ο καθηγητής Κάρλος Φρενκ του βρετανικού Πανεπιστημίου του Ντάραμ, ο οποίος συνέβαλε στην ανάπτυξη της σύγχρονη κοσμολογικής θεωρίας με βάση το έργο του Αϊνστάιν, δήλωσε ότι έχει ανάμικτα συναισθήματα ακούγοντας τα νέα. «Πέρασα τη ζωή μου δουλεύοντας πάνω σε αυτήν τη θεωρία και η καρδιά μου λέει πως δεν θέλω να τη δω να καταρρέει. Όμως, ο εγκέφαλός μου λέει πως οι μετρήσεις που έγιναν είναι σωστές και έτσι πρέπει να διερευνήσουμε τη δυνατότητα μίας νέας φυσικής», ανέφερε. «Αυτό είναι κάτι που με κάνει πολύ νευρικό και φοβισμένο, επειδή εισερχόμαστε σε μία τελείως άγνωστη επικράτεια και ποιος ξέρει τι πρόκειται να βρούμε», πρόσθεσε.

    Όπως σημείωσε ο Τζέφρι, ο χάρτης δείχνει σαφώς πως οι γαλαξίες (μεταξύ αυτών και ο δικός μας) αποτελούν τμήμα μίας ευρύτερης αόρατης δομής λόγω της σκοτεινής ύλης. Έως τώρα οι επιστήμονες είχαν διαμορφώσει μία ακριβή ιδέα για την κατανομή της ύλης, ξεκινώντας 400.000 χρόνια πριν τη Μεγάλη Έκρηξη (Μπιγκ Μπανγκ) δημιουργίας του σύμπαντος, χάρη στο τροχιακό τηλεσκόπιο «Πλανκ» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), που μέτρησε τα απομεινάρια της κοσμικής ακτινοβολίας μικροκυμάτων υποβάθρου, γνωστής και ως «λυκόφωτος της δημιουργίας».

    Συνδυάζοντας τα στοιχεία του «Πλανκ» και τις θεωρίες του Αϊνστάιν, οι αστρονόμοι, όπως ο Φρενκ, ανέπτυξαν ένα μοντέλο που προβλέπει πώς θα έπρεπε να είναι η κατανομή της ύλης κατά τα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια που έχουν μεσολαβήσει μέχρι σήμερα. Η επίσημη ανακοίνωση της κοινοπραξίας DES αναφέρει ότι ο νέος «χάρτης» συνάδει με τις θεωρητικές προβλέψεις. Ορισμένοι ερευνητές, όμως, επεσήμαναν πως, με βάση τις νέες παρατηρήσεις και τον «χάρτη» DES, υπάρχει μία μικρή απόκλιση, καθώς η ύλη φαίνεται στην πραγματικότητα να είναι ελαφρώς (κατά λίγες ποσοστιαίες μονάδες) πιο ομοιόμορφα κατανεμημένη από ό,τι αναμενόταν με βάση τον Αϊνστάιν και τις προβλέψεις του κυρίαρχου κοσμολογικού μοντέλου.

    «Ίσως ανακαλύψαμε κάτι πραγματικά θεμελιακό για τον ιστό του σύμπαντος. Η τρέχουσα θεωρία βασίζεται σε πολύ ατελείς πυλώνες από άμμο. Και αυτό που μπορεί να βλέπουμε τώρα είναι η κατάρρευση ενός από αυτούς τους πυλώνες», τόνισε ο Φρενκ.

    Άλλοι, όμως, όπως ο καθηγητής Όφερ Λαχάβ του UCL, εμφανίστηκαν πιο συγκρατημένοι και απρόθυμοι να βγάλουν λάθος τον Αϊνστάιν, τουλάχιστον όχι ακόμη. Όπως είπε ο καθηγητής, «το μεγάλο ερώτημα είναι εάν η θεωρία του Αϊνστάιν είναι τέλεια. Φαίνεται να περνάει κάθε τεστ, αλλά με μερικές αποκλίσεις εδώ κι εκεί. Ίσως η αστροφυσική των γαλαξιών χρειάζεται κάποιες μικροδιορθώσεις. Στην ιστορία της κοσμολογίας υπάρχουν παραδείγματα που προβλήματα λύθηκαν, καθώς επίσης παραδείγματα που άλλαξε ο τρόπος σκέψης. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε εάν η νέα “ένταση” στην κοσμολογία θα οδηγήσει σε μία νέα επαναστατική επιστημονική αλλαγή».

    Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

  • Το σκοτεινό διάλειμμα του 2019 (και του Κυριάκου Μητσοτάκη)

    Το σκοτεινό διάλειμμα του 2019 (και του Κυριάκου Μητσοτάκη)

    O Aντώνης Σαμαράς μπορεί και να την ζήλεψε την χθεσινή στιγμή του πρωθυπουργού στο Ζάππειο.  Ενώπιος ενωπίω με το μέλλον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάσισε να συνομιλήσει με το χθες.

    Στο σταυροδρόμι προς την επόμενη μέρα της Ευρώπης, εκείνος έστριψε στον δρόμο για το χωριό. Και μπροστά στην – υποβαθμισμένη σε παρουσία και εκπροσώπηση – ευρωπαϊκή ηγεσία, αντί οράματος κατέθεσε φιλιππικό κατά του εγχώριου αντιπάλου.

    Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε την επέτειο των 40 χρόνων από την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση για να ντυθεί κομματάρχης.

    Πληροφόρησε τον, μάλλον σαστισμένο, Σαρλ Μισέλ ότι η Ελλάδα είναι η χώρα που στο «σκοτεινό διάλειμμα του 2015» κινδύνευσε να αλωθεί από τις αντιευρωπαϊκές «φασιστικές» δυνάμεις του αριστερού και ακροδεξιού εχθρού. Εξήγησε στον, ζαλισμένο, Νταβίντ Σασόλι, την θεωρία των δύο άκρων σε εκδοχή πιο προωθημένη και από εκείνη του Χρύσανθου Λαζαρίδη. Και διεκδίκησε επάξια το χειροκρότημα του, παρόντος, Αντώνη Σαμαρά, περιγράφοντας πως οι, τότε «προοδευτικές» και νυν κυβερνώσες, δυνάμεις «κράτησαν τον τόπο στην Ευρώπη» και «συνέτριψαν τον διχαστικό λαϊκισμό».

    Μπροστά στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δίδαξε χθες εθνικό διχασμό. Μπροστά σε μια κοινωνία που ζητά λύσεις, συναινέσεις και υπερβάσεις υπέδειξε πόλωση και μισαλλοδοξία.

    Αισθητικά, προσέβαλε το ευρωπαϊκό savoir vivre και τους βασικούς κανόνες πολιτικής αγωγής. Μαζί με την πάγια παράδοση που θέλει τους ηγέτες να μην μεταφέρουν τα εν οίκω στον ευρωπαϊκό δήμο.

    Πολιτικά, επέδειξε πολιτικό άγχος και ανασφάλεια – μια ανασφάλεια αδικαιολόγητη για έναν πρωθυπουργό που εμφανίζεται κυρίαρχος, ακλόνητος αι αδιαμφισβήτητος στις δημοσκοπήσεις

    Ιστορικά, υπέπεσε σε ανακρίβειες. Διότι το 2015 εμπεριείχε όντως «σκοτεινά διαλλείματα» και στην ευρωπαϊκή, και στην ελληνική του διαδρομή. Τα οποία όμως μάλλον δεν χώρεσαν στην επιλεκτική μνήμη του πρωθυπουργού.

    Το Βερολίνο, φερ’ ειπείν, το 2015 είχε ένα «πεφωτισμένο» δίδυμο. Την Ανγκελα Μέρκελ και τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Οι οποίοι, όπως έκρινε αυτή την εβδομάδα το ίδιο το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας, έπαιζαν μόνοι τους την τύχη μιας χώρας στα ζάρια και αποφάσιζαν επίσης μόνοι τους την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Χωρίς να ενημερώνουν καν το γερμανικό κοινοβούλιο, όπως όφειλαν και όπως αποφάσισε το Δικαστήριο της Καρλσρούης.

    Η Ευρώπη επίσης είχε μια ντουζίνα και πλέον τραπεζίτες που έπαιζαν κερδοσκοπικά παιχνίδια με το ελληνικό χρέος και μοιράζοντας inside πληροφόρηση για τα ελληνικά ομόλογα την ώρα που η χώρα κατέρρεε. Και αυτό το ανακοίνωσε, μόλις προχθές, η αρμόδια επίτροπος Ανταγωνισμού, ανακοινώνοντας μαζί και βαριά πρόστιμα σε κορυφαίες επενδυτικές τράπεζες.

    Η Ελλάδα είχε, ακόμη, έναν απερχόμενο πρωθυπουργό που αποφάσισε να αφήσει, ως προσωπικό πολιτικό κληροδότημα, στην χώρα άδεια ταμεία. Μαζί με τα κλειδιά του Μαξίμου κάτω από το χαλάκι της πόρτας.

    Και οι τάξεις των, κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τότε «προοδευτικών δυνάμεων» είχαν νυν βουλευτές που έδιναν τον, υπέρ πάντων πατριωτικό αγώνα από τα τηλεπαράθυρα, φωνάζοντας «Βάστα Σόιμπλε» κι «Γερούν γερά».

    Σ’ αυτά τα «διαλείμματα» ήρθε να προστεθεί και η χθεσινή φιέστα του Ζαππείου. Ηταν το σκοτεινό διάλειμμα του 2019. Και του Κυριάκου Μητσοτάκη…

  • Γιάννης Σφενδυλάκης/ Πάμε στοίχημα;

    Γιάννης Σφενδυλάκης/ Πάμε στοίχημα;

    Διαβάζουμε για τη μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή που προκάλεσε η πυρκαγιά στο Σχίνο Κορινθίας και κατέκαψε τα Γεράνεια Όρη.

    Πάνω από 71.000 στρέμματα γης έγιναν κάρβουνο. Ενημερωνόμαστε από τα  Π.Ο.Π. εγχώρια Μ.Μ.Ε. για τις δηλώσεις του κυρίου Χαρδαλιά, οι οποίες κάνουν αναφορά στη νίκη της πυροσβεστικής. Για αυτούς, η πυροσβεστική ¨κέρδισε το στοίχημα¨. Προφανώς, ο λογογράφος και ο κύριος Χαρδαλιάς αγνοούν την κακή ιστορία που έχει η χώρα με τα στημένα παιχνίδια, για χάρη του παράνομου στοιχήματος.

    Όποιος χάνει στα χαρτιά κερδίζει στην αγάπη, λέει ο σοφός λαός. Αναρωτιέμαι όποιος κερδίζει ¨στοιχήματα¨ τι άλλο να χάνει άραγε, εκτός από πράσινους πνεύμονες;

    Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γίνεται αναφορά ότι, στην περίπτωση που η ΝΔ πέσει, η νέα κυβέρνηση θα παραλάβει μεταφορικά “καμένη γη” λόγω των νομοσχεδίων που περνάνε στη βουλή. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, με το σώμα της πυροσβεστικής υποστελεχομένο και χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό, η επόμενη κυβέρνηση -αν υπάρξει- θα παραλάβει καμένη γη στην κυριολεξία. Σε καμία περίπτωση, μια τέτοια κατάσταση δεν θα είναι ευχάριστη για κανένα.

    Από την άλλη, υπάρχει μια περίπτωση  καμένου, όπου όλοι είναι ευχαριστημένοι. Και αναφερόμαστε στην καμένη κρέμα ή crèmebrulee,που λένε στο χωριό μου από την πλευρά της μάνας μου αυτή τη φορά. Τη συναντάμε πρώτη φορά, το 1691 σε ένα βιβλίο με συνταγές του άλλου σεφ FrancoisMassialot. Πρόκειται για μια πλούσια κρέμα αρωματισμένη με βανίλια, την οποία πασπαλίζουμε με ζάχαρη και στην συνέχεια την καίμε μέχρι να σχηματιστεί η καραμέλα. Η συνταγή και η εκτέλεση είναι πάρα πολύ απλή.

    Για την καμένη κρέμα θα χρειαστείτε:

    410 γραμμάρια κρέμα γάλακτος 35% σε λιπαρά

    175 γραμμάρια γάλα πλήρες

    117 κρόκους αυγών (περίπου 6 κρόκους από αυγά μεσαίου μεγέθους)

    88 γραμμάρια ζάχαρη

    1 φασόλι βανίλιας Μαδαγασκάρης

    Καστανή ζάχαρη για την καραμέλα

    Για την παρασκευή:

    1. Σχίστε την βανίλια στη μέση και με την άκρη του μαχαιριού μαζέψτε τους σπόρους από το εσωτερικό.
    2. Σε μια κατσαρόλα τοποθετείστε το γάλα, τη ζάχαρη και το φασόλι βανίλιας μαζί με τους σπόρους και ζεστάνετε σε μέτρια φωτιά μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και ζεσταθεί το γάλα.
    3. Καλύψτε με μια μεμβράνη την κατσαρόλα για δέκα λεπτά για να πάρει το γάλα όσο το δυνατόν περισσότερο άρωμα από την βανίλια (ιδανικά αν δεν βιάζεστε αφήστε την κατσαρόλα καλυμμένη για ένα 24ωρο).
    4. Σουρώστε το γάλα και ενσωματώστε την κρέμα γάλακτος μαζί με τους κρόκους.
    5. Μοιράστε την κρέμα σε ένα πυρίμαχο σκεύος θέλουμε η κρέμα να minimumπάχος 3 εκατοστά, τοποθετείστε σε προθερμασμένο φούρνο και ψήστε για περίπου 1 ώρα στους 90℃.
    6. Βγάλτε το γλυκό από το φούρνο και αφήστε το ξεκουραστεί για μια ώρα πριν το βάλετε στο ψυγείο.
    7. Όταν είστε έτοιμοι να την δοκιμάσετε, απλώστε μια στρώση λεπτή από καστανή ζάχαρη και με ένα φλόγιστρο κάψτε την μέχρι να γίνει καραμέλα.

    Βάζω στοίχημα ότι είναι η πιο εύκολη καμένη κρέμα που θα έχετε φτιάξει.

    Εικονογράφηση: Marc Chatov“Crème Brûlée” – Contemporary Realism – Still Life

  • Στον πάγο η πανεπιστημιακή αστυνομία – Διαψεύδει η κυβέρνηση

    Στον πάγο η πανεπιστημιακή αστυνομία – Διαψεύδει η κυβέρνηση

    «Παγώνει» μέχρι νεωτέρας η Πανεπιστημιακή Αστυνομία που προκάλεσε τις σφοδρές αντιδράσεις του φοιτητικού κινήματος και της αγωνιζόμενης νεολαίας. Πρόκειται για ένα ακόμη άδειασμα κορυφαίων υπουργών της κυβέρνησης, όπως του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και της Νίκης Κεραμέως.

    Παρά τις επίσημες ανακοινώσεις των συναρμόδιων υπουργείων ότι αστυνομικοί θα άρχιζαν να εγκαθίστανται στα ΑΕΙ από τον περασμένο Απρίλιο κανένα ίχνος τους δεν φάνηκε, πλην των επεμβάσεων της ΕΛΑΣ, σε περιπτώσεις καταλήψεων σε μεγάλα ιδρύματα ακριβώς για να μην προχωρήσει το σχέδιο.

    Σύμφωνα με Τα Νέα, η εγκατάσταση της πανεπιστημιακής αστυνομίας εντός των ανώτατων ιδρυμάτων δεν αναμένεται να γίνει το φθινόπωρο, για λόγους που επίσημα διατυπώνονται ως διεκπεραιωτικοί: καθυστερήσεις στην πρόσληψη απαιτούμενων αστυνομικών, ψυχολόγων, αλλά και διεκπεραίωσης των τυπικών διαδικασιών που πρέπει να προηγηθούν της εφαρμογής του θεσμού.

    Έτσι προς το παρόν το θέμα παγώνει και μετατίθεται αργά το φθινόπωρο ή και τον νέο χρόνο.

    Σύμφωνα με το dikaiologitika.gr που επικαλείται πηγές των ΑΕΙ, πρυτάνευσε τελικά η άποψη ότι πρέπει να περιφρουρηθεί η ειρήνη στο εσωτερικό των ιδρυμάτων, ειδικά σε μια ακαδημαϊκή χρονιά που είναι πιθανόν να ξεκινήσει με εντάσεις, με 20.000 – 25.000 άτομα να μένουν εκτός πανεπιστημίων, τμήματα που θα κλείσουν λόγω χαμηλού ενδιαφέροντος ή αμφίβολης επαγγελματικής αποκατάστασης των αποφοίτων τους και με έναν δύσκολο νόμο – πλαίσιο για την ανώτατη εκπαίδευση να συντάσσεται.

    Προκειμένου, λοιπόν να μη γίνουν τα ΑΕΙ η εστία εντάσεων, η φύλαξή τους θα γίνεται σε πρώτη φάση από τις διοικήσεις τους – κατόπιν αποφάσεων των ίδιων.

    Ομάδες φύλαξης που υπάγονται στις Πρυτανείες

    Έτσι θα λειτουργήσουν κανονικά μόνο οι ομάδες φύλαξης των ΑΣΕ που θα υπάγονται στους πρυτάνεις, οι Επιτροπές Ασφαλείας Πανεπιστημίου, ενώ προχωρούν οι απαραίτητες κινήσεις για την προμήθεια των συστημάτων επιτήρησης και φύλαξης των εσόδων και τον εξόδων των εγκαταστάσεών τους.

    Τα περισσότερα ΑΕΙ μάλιστα έχουν προχωρήσει την προμήθεια και την εγκατάσταση των συγκεκριμένων συστημάτων.

    Μια διαδικασία που επίσης αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί αργά το φθινόπωρο ή προς της αρχή του επόμενου έτους.

    Το σχέδιο για την πανεπιστημιακή αστυνομία προχωράει κανονικά, τόνισε στον ΣΚΑΪ 100,3 ο υφυπουργός Παιδείας Άγγελος Συρίγος, σχολιάζοντας δημοσίευμα σύμφωνα με το οποίο αναβάλλεται η εφαρμογή του συγκεκριμένου μέτρου.

    Ο κ. Συρίγος σημείωσε ότι ήδη έχουν βγει επιτροπές ασφαλείας, και μάλιστα ορισμένα πανεπιστήμια έχουν ήδη κάνει διαγωνισμούς και έχουν δώσει τα σχέδια ασφαλείας.

    Ο υφυπουργός σημείωσε ότι οι συγκεκριμένες αστυνομικές δυνάμεις θα είναι άοπλες, και θα έχουν σταθερή παρουσία μέσα στα πανεπιστημιακά ιδρύματα.

    Πολλά πανεπιστήμια έχουν ζητήσει τις προδιαγραφές για να εφαρμοστεί το μετρό της κάρτας εισόδου για να μπαίνουν υπό έλεγχο οι φοιτητές. Εκτίμησε ότι το μέτρο αυτό θα λειτουργήσει από το Νοέμβριο και μετά. 

    Τι αναφέρουν ΤΑ ΝΕΑ

    Όπως αναφέρει σήμερα η εφημερίδα “τα Νέα”, η κυβέρνηση “παγώνει” τον νόμο Χρυσοχοϊδη-Κεραμέως για την ίδρυση αστυνομικού σώματος στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά.

    • Όπως αναφέρει η εφημερίδα “στον πάγο μπαίνει μέχρι νεωτέρας ο θεσμός της αστυνομίας των ΑΕΙ”, κάτι που, όπως λέει, γίνεται για “διεκπεραιωτικούς λόγους” που έχουν να κάνουν με τις προσλήψεις που εξαγγέλθηκαν, ωστόσο κατά βάση θα συμβεί για την εξασφάλιση “ειρήνης στο εσωτερικό των ιδρυμάτων”.

    Κατά την εφημερίδα, η φύλαξη ανατίθεται στις διοικήσεις τους και εγκαθίστανται μόνο συστήματα επιτήρησης του χώρου (κάμερες).

    Η είδηση δημιουργεί εύλογα πολλά ερωτηματικά καθώς ο συγκεκριμένος νόμος, που είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις της συνόδου πρυτάνεων, των φοιτητών και της μεγαλυτερης μερίδα των κομμάτων της αντιπολίτευσης με πρώτον τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είχε παρουσιαστεί ως μία εμβληματική κυβερνητική μεταρρύθμιση στον χώρο της ανώτατης παιδείας. Η κυβέρνηση επί μακρόν παρουσίασε τα πανεπιστημιακά ιδρύματα ως χώρους ανομίας και “ορμητήρια” ταραχοποιών στοιχείων και ήρθε σε σύγκρουση με μεγάλη μερίδα της κοινωνίας, παρότι επικαλούνταν τις δημοσκοπήσεις που έδειχναν πως η πρωτοβουλία της συγκέντρωνε αποδοχή.

    Οι πληροφορίες αναφέρουν πως με εντολή πρωθυπουργού ο νόμος “παγώνει” αφού εκ των υστέρων θεωρείται εξαιρετικά δύσκολα εφαρμόσιμος και υπό τον φόβο πως με την επιστροφή των φοιτητών στα πανεπιστήμια θα προκληθούν εστίες αντιπαράθεσης και πολιτικών συγκρούσεων, ιδιαίτερα από τον Σεπτέμβριο, που θα διαταρράξουν την προβαλλόμενη επιστροφή στην κανονικότητα.

    Σύμφωνα με κυβερνητική πηγή, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που εμφανίζουν το κυβερνών κόμμα να υφίσταται σημαντική μείωση επιρροής στους νέους, με αντίστοιχη ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργεί την ανάγκη να προβληθεί περισσότερο η ηρεμία παρά η επιβολή ενός μέτρου που θα προκαλέσει αντιδράσεις.

    Η υποχώρηση, πάντως, εφόσον επιβεβαιωθεί και δια στόματος της κυβερνητικής εκπροσώπου και αρμοδίων υπουργών, συνιστά και σοβαρή ρωγμή στην εικόνα των δύο υπουργών που υπερασπίστηκαν τον συγκεκριμένο νόμο (Κεραμέως-Χρυσοχοϊδης).

    Γενικότερα, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν, πως ο πρωθυπουργός επιθυμεί να προωθήσει μέτρα αποκατάστασης της σχέσης της κυβέρνησης με τις νεότερες ηλικίες ψηφοφόρων και έγινε αντιληπτό πως η εφαρμογή του νόμου για την αστυνομία στα πανεπιστήμια δεν θα βοηθούσε, τουναντίον θα έφερνε νέο γύρο συγκρούσεων.

    «Ο κ. Τσίπρας μάς έχει συνηθίσει στο να λαϊκίζει, να ψεύδεται και να δημαγωγεί. Το ίδιο έκανε και σήμερα», επισημαίνει σε δήλωσή της η κυβερνητική εκπρόσωπος Αριστοτελία Πελώνη απαντώντας στην τοποθέτηση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη Βουλή.

    «Όσον αφορά δε στην εφαρμογή του νόμου για τη φύλαξη των ΑΕΙ, η τοποθέτηση του κ. Τσίπρα αποδεικνύει για άλλη μια φορά, το μέγεθος της ανευθυνότητάς του. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης τοποθετείται με τον πλέον επίσημο τρόπο, από το βήμα της Βουλής, με βάση δημοσιεύματα, δίχως να μπει στον κόπο να διασταυρώσει στοιχειωδώς την ακρίβειά τους. Τον πληροφορούμε λοιπόν ότι τις επόμενες μέρες δημοσιεύεται η προκήρυξη για την πρόσληψη προσωπικού φύλαξης των Πανεπιστημίων, που θα είναι απόφοιτοι ΑΕΙ».

    Και καταλήγει στη δήλωσή της η κ. Πελώνη: «Αλλά η αλήθεια δεν ήταν ποτέ συμβατή με τον κ. Τσίπρα».

  • Επίσκεψη Τσαβούσογλου: Προσπαθούμε να είναι πιο βαρετή κι από επίσκεψη υπουργού από την… Ισλανδία

    Επίσκεψη Τσαβούσογλου: Προσπαθούμε να είναι πιο βαρετή κι από επίσκεψη υπουργού από την… Ισλανδία

    Η επίσκεψη του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην Ελλάδα 30 και 31 Μαΐου, ακόνισε γραφίδες, ξεσκόνισε σημαίες και λάβαρα και σμίλευσε τίτλους πρωτοσέλιδων για την κάθοδο των «βαρβάρων».

    Οι εικασίες και τα σενάρια, διαδέχονται το ένα το άλλο στα πρωτοσέλιδα, για την έλευση Τσαβούσογλου.

    Θα πάρει το αίμα του πίσω για την «ήττα» της Άγκυρας γράφει ο ένας, θα θέσει θέμα τουρκικής μειονότητας ο άλλος, θα κάνει αυτό ή το άλλο γράφουν και γεμίζουν σελίδες επί σελίδων, «αναλυτές» μυθοπλάστες. Μόνο ότι θα ζητήσει τη μετατροπή του Παρθενώνα σε τζαμί δεν έχει γραφτεί ακόμα, αλλά που ξέρεις υπάρχει χρόνος για να γίνει κι αυτό.

    Το αν είναι λογικό ή παράλογο αυτό το κρεσέντο «πληροφόρησης» θα το δείξει ο χρόνος. Όμως το να προκαταλαμβάνεις στο τι θα συμβεί, μόνο στο πεδίο της μαντείας μπορεί να αναχθεί και όχι στη διπλωματία και τις διεθνείς σχέσεις.

    Δεν είναι άγνωστο ότι οι περισσότεροι «τουρκολόγοι αναλυτές» εν Ελλάδι δεν έχουν επισκεφθεί την Τουρκία. Η πλειοψηφία τους ενημερώνεται από την αρθρογραφία κι αυτό από μόνο του αφαιρεί την όποια αντικειμενικότητα θα έπρεπε να τους διακρίνει. Όχι πως η αντικειμενικότητα είναι το σπεσιάλ του καταστήματος, αλλά έστω για τα μάτια της αξιοπιστίας του ονόματος και της «ειδικότητας» τους θα έπρεπε να είναι πιο προσεχτικοί.

    Όμως ας αφήσουμε το τι λένε και γράφουν ενταύθα κι ας δούμε τι λένε από την άλλη πλευρά, όχι μέσα από την αρθρογραφία ή την αποσπασματική χρήση των δηλώσεων τούρκων αξιωματούχων που αναπαράγεται στην Ελλάδα, αλλά από το ρεπορτάζ και την άμεση επαφή με πηγές του τουρκικού ΥΠΕΞ που κάτι παραπάνω θα γνωρίζουν.

    «Προσπαθούμε η επίσκεψη να είναι πιο βαρετή κι από επίσκεψη Υπουργού από την Ισλανδία» ανέφεραν αποκλειστικά στο ΑΝ ανώτερες διπλωματικές πηγές της Τουρκίας. Κοινώς θέλουμε να συζητήσουμε.

    Διακαής πόθος της γείτονος είναι ο διάλογος κάτι που ενισχύθηκε μετά την υπογραφή της οριοθέτησης της ΑΟΖ, Ελλάδας-Ιταλίας. Το αν θέλει η Τουρκία να βάλει στο τραπέζι του διαλόγου την Άρτα με τα Γιάννενα, αυτό είναι θέμα της ελληνικής κυβέρνησης και του ΥΠΕΞ για να καθορίσει την ατζέντα κι όχι των δημοσιογράφων και των αναλυτών.

    Το ΑΝ είναι σε θέση να γνωρίζει ότι τον Ιούνιο του 2020 έγιναν πολλές προσπάθειες από την τουρκική πλευρά για απευθείας επικοινωνία Μητσοτάκη-Ερντογάν κάτι που απέφυγε με κάθε τρόπο η ελληνική κυβέρνηση.

    Για να επανέλθουμε όμως στο σήμερα, η επίσκεψη Cavusoglu, εντάσσεται στην προσπάθεια έναρξης ενός ουσιαστικού διαλόγου, που θα οδηγήσει σε συνάντηση κορυφής. Όπως μετέφεραν τουρκικές διπλωματικές πηγές στο ΑΝ, αυτή τη στιγμή δεν είναι κατάλληλη η ατμόσφαιρα για συνάντηση κορυφής που θα καταλήξει σε δυο μονολόγους. Χρειάζεται χρόνος υπομονή και πολύ καλή προετοιμασία.

    Η ευκαιρία που χάθηκε στην Άγκυρα, δεν θέλουν να επαναληφθεί διαιωνίζοντας την ένταση, τονίζουν εμφατικά από την τουρκική πλευρά.  

    Όλα αυτά βέβαια που σημείωσαν διπλωματικές πηγές της Άγκυρας στο ΑΝ, μένει να αποδειχτούν στην επικείμενη επίσκεψη του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην Ελλάδα, που ξεκινά σημειολογικά από την Θράκη.

  • Παρισινή Κομμούνα: Η πρώτη προσπάθεια των εργατών «για την έφοδο στον ουρανό»

    Παρισινή Κομμούνα: Η πρώτη προσπάθεια των εργατών «για την έφοδο στον ουρανό»

    Την αυγή της 18ης Μαρτίου του 1871 ξεκίνησε η πρώτη προσπάθεια των εργατών «για την έφοδο στον ουρανό». Το Παρίσι ξεσηκώνεται με μια φωνή «Ζήτω η Κομμούνα» – Το πείσμα των Κομμουνάρων κατάφερε να κρατήσει το όνειρο ζωντανό μέχρι τις 28 Μαΐου που έπεσε και το τελευταίο οδόφραγμα.

    Η παρισινή κομμούνα (18 Μαρτίου – 28 Μαΐου 1871) διήρκεσε 73 μέρες, ένα σύντομο διάστημα με εξαιρετικά βίαιο τέλος, που όμως πρόλαβε να αφήσει ανεξίτηλη τη σφραγίδα της επανάστασης και του εφικτού.

    Στη συγκεκριμένη ιστορική συνθήκη, η Γαλλία βρίσκεται ταπεινωμένη, ο Ναπολέον Γ’ όμηρος, η χώρα με συνεχόμενες ήττες σχεδόν παραδομένη στους Γερμανούς και το Παρίσι σε μια οδυνηρή πολιορκία που διήρκεσε 138 ημέρες. Η ζωή των εργατών εξαιρετικά σκληρή, τα παιδιά να εργάζονται από 8 χρονών πάνω από 15 ώρες ημερησίως. Το σύνολο της εργατικής τάξης βρίσκεται σε εξαθλίωση. Όμως σ’ αυτές ακριβώς τις δύσκολες συνθήκες και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται οι επαναστατικές λέσχες και ο παρισινός λαός να διεκδικεί πέρα από τη γαλλική ανεξαρτησία και την ολική του απελευθέρωση.

    Ο Θιέρσος (αρχηγός της εκτελεστικής δύναμης από τη γαλλική εθνοσυνέλευση), υπογράφει με τους Πρώσους μια ντροπιαστική συνθηκολόγηση, αλλά οι Παριζιάνοι «μεθυσμένοι» από τον επαναστατικό αέρα, απορρίπτουν απευθείας το τελεσίγραφο των Βερσαλλιών.

    Στις 3 περίπου τα ξημερώματα της 18ης Μαρτίου και καθώς η πόλη αντιστεκόταν στην πολιορκία των πρωσικών στρατευμάτων, βρέθηκε αιφνιδιαστικά ανάμεσα σε δύο πυρά. Από τη μία οι δυνάμεις των Πρώσων και από την άλλη η προσπάθεια αφοπλισμού των Παριζιάνων, από τα στρατεύματα του Θιέρσου.

    Ο λαός του Παρισιού αναταράζεται, γενικός συναγερμός σημαίνει και μια πανστρατιά από άντρες, γυναίκες, ακόμη και παιδιά, βρίσκονται στους δρόμους και τα οδοφράγματα. Η διαταγή είναι σαφής: «πυρ στο λαό», όμως οι στρατιώτες αρνούνται να υπακούσουν. Η επανάσταση είχε μόλις ξεκινήσει.

    2048px-Barricade_Paris_1871_by_Pierre-Ambrose_Richebourg

    Οδόφραγμα τον Απρίλιο του 1871

    Μετά την αποτυχία του αφοπλισμού της εθνοφρουράς, για το Παρίσι ξημερώνει μια ημέρα με οργανωμένες δυνάμεις. Την εθνοφρουρά που δημιουργήθηκε μετά την πτώση της 2ης αυτοκρατορίας και που πλέον δεν απαρτίζονταν μόνο από αστικά τάγματα, αλλά από το σύνολο των κοινωνικών τάξεων μαζί με ένα μεγάλο μέρος ριζοσπαστικοποιημένων εργατών και την Αντιπροσωπεία των 20 Διαμερισμάτων, εμφανώς διαποτισμένων από τις ιδέες της πρώτης διεθνούς, με τους μπλανκιστές και τους προυντονιστές να έχουν τη μεγαλύτερη επιρροή, αλλά και γιακωβίνους, δημοκράτες σοσιαλιστές και άλλες τάσεις με διακριτές θέσεις.

    Από τις πρώτες ώρες μετά τη νίκη της 18ης Μαρτίου τίθεται το ζήτημα της νομιμοποίησης και η κεντρική επιτροπή της εθνοφρουράς προκηρύσσει εκλογές, παρά τις αντιρρήσεις αρκετών εκ των αντιπροσώπων των διαμερισμάτων που προέκριναν επαναστατικά μέτρα. Τελικά, μετά από συμφωνία διενεργήθηκαν εκλογές στις 26 Μαρτίου καλώντας το λαό να εκλέξει «διοικούντες και όχι αφεντικά», με υποψηφίους από όλες τις κοινωνικές τάξεις. Οι εκλεγμένοι αστοί σύμβουλοι, παραιτήθηκαν γρήγορα με διάφορες προφάσεις.

    Στις 28 Μαρτίου με τα τελικά αποτελέσματα, συνεδριάζει για πρώτη φορά σε μια πανηγυρική ατμόσφαιρα η παρισινή κομμούνα.

    Τα διατάγματα που εγκρίνουν είναι μια σειρά μέτρων, όπως η κατάργηση των προνομίων των δημοσίων υπαλλήλων, ο διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας, η κατάργηση της θανατικής ποινής, η δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας, η επιστροφή των ενεχυριασμένων εργαλείων, το πάγωμα των ενοικίων, η εξίσωση των μισθών των υπαλλήλων κ.α.

    Στη συνέχεια προτείνεται ένα μοντέλο στο οποίο η διοίκηση δε θα είχε πρόεδρο, ούτε δήμαρχο, ούτε αρχιστράτηγο. Ενώ προτείνεται από μέρους της εθνοφρουράς, η κατάργησης του μόνιμου στρατού και η αντικατάστασή του από ένοπλο λαό, που θα παλέψει ενάντια στην καταπίεση και την υποδούλωση με πολίτες ελεύθερους που θα διοικούνται με δική τους βούληση.

    Επιμέρους ριζοσπαστικά μέτρα, παίρνονται σε διάφορα διαμερίσματα, όπως η κατάσχεση των εγκαταλειμμένων από τα αφεντικά εργαστηρίων και η απόδοσή τους, στους εργάτες.

    Η ελευθερία της έκφρασης, συντελεί στην άνθιση πολυάριθμων εφημερίδων και ένα πλήθος καλλιτεχνών προσχωρεί δίνοντας το στίγμα του. Τα ήθελαν όλα, για όλους. Τέχνες, επιστήμη, λογοτεχνία, μόρφωση, εργαστήρια. Ένας νέος κόσμος βιάζονταν να αναδυθεί. Εκκλησίες καταλαμβάνονταν για να δημιουργηθούν τοπικές συνελεύσεις χιλιάδων ατόμων, οι γυναίκες για πρώτη φορά έβρισκαν τη θέση τους διεκδικώντας το λόγο και παράλληλα την ισότητα.

    Κι ενώ η Κομμούνα αρχίζει να μορφοποιείται για να κάνει πράξη τα πρώτα επαναστατικά προτάγματα, ο Θιέρσος αναδιοργανώνεται στις Βερσαλίες, συμμαχώντας ταυτόχρονα με τους Πρώσους.

    Στις 6 του Απριλίου 1871 καίγεται η γκιλοτίνας στην Πλατεία Βολταίρου, έξω από το δημαρχείο του ενδέκατου διαμέρισματος - Χαρακτικό από το Μουσείο Carnavalet.

    Στις 6 του Απριλίου 1871 καίγεται η γκιλοτίνας στην Πλατεία Βολταίρου, έξω από το δημαρχείο του ενδέκατου διαμέρισματος – Χαρακτικό από το Μουσείο Carnavalet.

    Θεωρήθηκε ιστορικό λάθος της Κομμούνας, που έδωσε το περιθώριο να φύγουν ακαταδίωκτες οι δυνάμεις του Θιέρσου και να εγκατασταθούν στις Βερσαλλίες. Αν στην αρχική άτακτη υποχώρησή τους, η Εθνοφρουρά τους είχε καταδιώξει, τότε πιθανότατα να είχε καταφέρει και την οριστική τους διάλυσή. Όταν οι Παριζιάνοι αντιλήφθηκαν την αναδιοργάνωση του στρατού, επιχείρησαν στις αρχές Απρίλίου να τον εκδιώξουν αλλά ήταν αργά.

    Το Παρίσι πολιορκείται ξανά στις 11 Απριλίου. Από Βορρά και Ανατολή από τους Πρώσους και από Νότο και Δύση από τους Βερσαγιέζους. Ωστόσο στο εσωτερικό προσπαθεί να οργανωθεί εκ νέου η ζωή ξαναστήνοντας τις διοικητικές υπηρεσίες, τους σιδηροδρόμους κ.α.

    Η Κυριακή 21 Μαΐου 1871 θα σημάνει την έναρξη της «ματωμένης εβδομάδας» και το τέλος της παρισινής κομμούνας. Τα προπύργια είχαν μείνει αφύλακτα και τα στρατεύματα των Βερσαλλιών με 130.000 άνδρες μπαίνουν στο Παρίσι χωρίς αντίσταση. Παρά τον αιφνιδιασμό, εκατοντάδες οδοφράγματα στήνονται από άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Όμως οι Βερσαγιέζοι προχωρούν σφαγιάζοντας. Όσα κτίρια δεν πλήττονται από τους Βερσαγιέζους, πυρπολούνται από τους Κομμουνάρους προσπαθώντας να ανακόψουν την επέλασή. Το Παρίσι καίγεται από άκρη σε άκρη.

    Άποψη της Rue de Rivoli μετά τη ματωμένη εβδομάδα

    Άποψη της Rue de Rivoli μετά τη ματωμένη εβδομάδα

    Το πείσμα των Κομμουνάρων κατάφερε να κρατήσει το όνειρο ζωντανό μέχρι τις 28 Μαΐου που έπεσε και το τελευταίο οδόφραγμα.

    Ο απολογισμός της ήττας υπήρξε τραγικός. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία σκοτώθηκαν 17.000 κομμουνάροι (αριθμός που σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς δείχνει να ξεπερνά κατά πολύ τους 20.000). Πάνω από 40.000 άνδρες, γυναίκες και μικρά παιδιά θα φυλακιστούν και θα εξοριστούν στη Νέα Καληδονία. Η καταστολή υπήρξε ανελέητη, οι περισσότεροι Κομμουνάροι εκτελούνταν επί τόπου και όσες εκτελέσεις αναβλήθηκαν, ήταν εξαιτίας του φόβου της πανούκλας μιας και οι νεκροί στην πόλη ήταν αναρίθμητοι και ο κίνδυνος πανδημίας μεγάλος.

    Η παρισινή κομμούνα πνίγηκε στο αίμα. Η σφαγή και οι φρικαλεότητες που συντελέστηκαν, δεν ήταν απλώς το αποτέλεσμα μιας χαμένης μάχης. Ήταν η λυσσαλέα απάντηση της άρχουσας τάξης που κινδύνευσε να χάσει τα προνόμιά της.

    Οδόφραγμα της Place Blanche, που υπερασπίστηκαν γυναίκες κατά τη διάρκεια της ματωμένης εβδομάδας - Λιθογραφία - Μουσείο Carnavalet

    Πηγή: Left

  • Κώστας Γαβρόγλου/ Τα αδιέξοδα του νέου συστήματος εισαγωγικών εξετάσεων

    Κώστας Γαβρόγλου/ Τα αδιέξοδα του νέου συστήματος εισαγωγικών εξετάσεων

    Σε λίγες εβδομάδες αρχίζουν οι Πανελλαδικές εξετάσεις για εισαγωγή των νέων στα Πανεπιστήμια. Ποτέ τα τελευταία 50 χρόνια δεν έχουν γίνει εισαγωγικές εξετάσεις μέσα σε ένα κοινωνικό και εκπαιδευτικό πλαίσιο με τόσες πολλές παθογένειες. 

    του Κώστα Γαβρόγλου

    Τα τελευταία δύο ακαδημαϊκά χρόνια οι νέες και οι νέοι που φέτος δίνουν εξετάσεις, έχουν υποστεί μία δραματική ασυνέχεια της καθημερινότητας τους, μία βίαιη διατάραξη της κοινωνικότητας τους.  Ορισμένοι πολίτες μπορεί να νομίζουν ότι αυτό τους εξασφάλισε καλύτερες συνθήκες για να προετοιμαστούν στις εξετάσεις. Ισχύει αυτό για ελάχιστους. Για την τεράστια πλειοψήφια, όμως, μια τέτοια ανατροπή της καθημερινότητας τους, δημιούργησε σοβαρά προσωπικά και μαθησιακά προβλήματα. Γιατί, αλήθεια η Υπουργός φέρεται με τέτοια αναλγησία και επιμένει στην εφαρμογή ενός συστήματος εισαγωγής που μειώνει κατά χιλιάδες τους εισακτέους;

    Η Υπουργός Παιδείας βρήκε την χρυσή ευκαιρία, φέτος ειδικά, να καθιερώσει ένα σύστημα εισαγωγής που θα αφήνει εκτός πανεπιστημίων, σε σύγκριση με άλλες χρονιές, τουλάχιστον 20.000 επιπλέον νέες και νέους. Δεν υπάρχει ούτε ένας (ναι ούτε ένας) που να μπορεί να τεκμηριώσει επιστημονικά το νέο αυτό σύστημα. Δεν υπάρχει ούτε ένας ώστε να υπερασπιστεί, όχι την πολιτική μείωσης των εισακτέων αλλά, τον τρόπο με τον οποίο κατέληξε το Υπουργείο σε ένα τέτοιο σύστημα.

    Ούτε και το Υπουργείο έχει δημοσιοποιήσει μία, έστω πρόχειρη, μελέτη για να τεκμηριώσει επιστημονικά το νέο σύστημα. Η σιωπή από πλευράς της Υπουργού ένα μόνον πράγμα πιστοποιεί: ότι το Υπουργείο προβάλλει την πολιτική μείωσης των εισακτέων ως πολιτική αναβάθμισης της εκπαίδευσης, υπάρχουν πολίτες που ενώ δεν καταλαβαίνουν τις λεπτομέρειες και τις συνέπειες του συστήματος, το επικροτούν αφού “γίνεται πιο αυστηρό”, τα διάφορα παπαγαλάκια επαναλαμβάνουν ότι ο μεγάλος αριθμός φοιτητών είναι το σοβαρό πρόβλημα του ελληνικού πανεπιστημίου και, έτσι, δημιουργείται μία καθόλου ευκαταφρόνητη πελατεία για τα ιδιωτικά κολλέγια.

    Η Υπουργός, τον τελευταίο χρόνο, έχει ευνοήσει τα κολλέγια με προκλητικά νομοθετήματα, καιρός τώρα να τα εξασφαλίσει και πελατεία.

    Όμως, μία στοιχειωδώς σοβαρή Υπουργός που θα ήθελε να είναι συνεπής με όσα λέει, θα μπορούσε να καθιερώσει τα ίδια κριτήρια εισαγωγής στα κολλέγια με αυτά για τα δημόσια πανεπιστήμια, ώστε να μην την κατηγορούν για ενίσχυση των κολλεγίων.  Ψιλά γράμματα αυτά για την κυβέρνηση.

    Πολλές χιλιάδες θα μείνουν εκτός πανεπιστημίων ακόμη και αν είναι “εύκολα” τα θέματα των εξετάσεων. Πολλοί που δεν κατανοούν τις λεπτομέρειες του νέου συστήματος εισαγωγής, έχουν την αυταπάτη ότι αν είναι “εύκολα” τα θέματα χωρίς την κατανομή δυσκολίας όπως γίνεται κάθε χρόνο, τότε θα μείνουν εκτός πανεπιστημίων λιγότεροι νέοι. Η διαφορά θα είναι ελάχιστη, και τέλος Αυγούστου θα γίνουμε μάρτυρες μιας τόσο μεγάλης μείωσης εισακτέων που δεν έχει υπάρξει όμοια της από την ίδρυση του πρώτου πανεπιστημίου στη χώρα μας το 1837!

    Η ακραία αναλγησία της Κυβέρνησης εκφράζεται και από κάτι που δεν έχει σχολιαστεί επαρκώς: το νέο σύστημα εισαγωγής αφήνει έξω από τα Πανεπιστήμια τους αποφοίτους των Εσπερινών σχολείων —δηλαδή, όσες και όσους μόχθησαν ενάντια σε μία αδύσωπητη καθημερινότητα τους και κατάφεραν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους σε Εσπερινό Λύκειο.

    Στο όνομα μιας, τελικά, εκδικητικής αριστείας, καταργείται ντε φάκτο η δυνατότητα αυτών των συμπολιτών μας να σπουδάσουν.

    Κάποια στιγμή πρέπει να γίνει μία ψύχραιμη συζήτηση για το τι ακριβώς μετράνε οι εισαγωγικές εξετάσεις και την παιδαγωγική τους αξία. Οι εισαγωγικές είναι, όντως, αδιάβλητες, αλλά εξαιρετικά προβληματικές ως προς όλα τα άλλα σκέλη τους. Επειδή στην ελληνική κοινωνία υπάρχει ένα έλλειμα αδιάβλητων διαδικασιών, ταυτίστηκαν οι αδιάβλητες Πανελλαδικές, με εξετάσεις που έχουν μία παιδαγωγική αξία, που μετράνε την αξιοκρατία. Τίποτα από αυτά δεν ισχύει δυστυχώς.

    Άν, όμως, θέλουμε να συζητήσουμε για τον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια, τότε στο κέντρο του προβληματισμού μας δεν πρέπει να είναι οι τεχνικές ρυθμίσεις των εισαγωγικών εξετάσεων, αλλά η ριζική αναμόρφωση της Γ Λυκείου και του τρόπου απόκτησης απολυτηρίου.

    ———–

    Ο Κώστας Γαβρόγλου είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην Υπουργός Παιδείας.

  • Οι ΗΠΑ ζητούν από τον ΠΟΥ να προχωρήσει στη δεύτερη φάση της έρευνάς του για την προέλευση του κοροναϊού

    Οι ΗΠΑ ζητούν από τον ΠΟΥ να προχωρήσει στη δεύτερη φάση της έρευνάς του για την προέλευση του κοροναϊού

    Οι Ηνωμένες Πολιτείες προέτρεψαν την Πέμπτη τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να προχωρήσει στη δεύτερη φάση της έρευνάς του για την προέλευση του SARS-CoV-2, του κορονοϊού που προκάλεσε την πανδημία της Covid-19, ζητώντας να έχουν οι ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες πλήρη πρόσβαση στα αρχικά δεδομένα και τα δείγματα στην Κίνα.

    Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν έχει ζητήσει από τις αμερικανικές υπηρεσίες να βρουν απαντήσεις για την προέλευση του ιού, εξηγώντας ότι εξετάζονται διαφορετικές θεωρίες, η μία εκ των οποίων μιλά για την πιθανότητα κάποιου ατυχήματος σε κινεζικό εργαστήριο.

    «Είναι κρίσιμης σημασίας η Κίνα να παράσχει στους ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες πλήρη πρόσβαση στα αρχικά δεδομένα και τα δείγματα ώστε να κατανοήσουμε την προέλευση του ιού και τα πρώτα στάδια της πανδημίας», αναφέρει στην ανακοίνωσή της η αποστολή των ΗΠΑ στον ΟΗΕ στη Γενεύη.

    Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

  • Άκης Έβενης/ Το ΡΑΠισμα του Μιθριδάτη

    Άκης Έβενης/ Το ΡΑΠισμα του Μιθριδάτη

    Ένα ΡΑΠισμα καταγγελτικό που κεντρίζει το ενδιαφέρον του συνόλου των ηλικιακών ομάδων και δεν πρόκειται απλώς για μια ερμηνευτική επισκόπηση των προβλημάτων, από έναν τραγουδοποιό.

    Με το project «Για να μη στα χρωστάω» [A ShortMusicFilm] που χωρίζεται σε επτά (7) πράξεις συνολικής διάρκειας 13΄, περίπου, το οποίο έκανε πρεμιέρα, στις 25 Μαΐου 2021, στο YouTube και σε δύο μέρες έφθασε τις 400.000 θεάσεις, ο Μιθριδάτης, καταφέρνει να διαχύσει τη RAP μουσική σκηνή σε όλες -σχεδόν- τις ηλικιακές ομάδες επειδή καταπιάστηκε με τα φλέγοντα θέματα της επικαιρότητας και άγγιξε τις λεπτές ευαισθησίες ενός λαού που ταλαιπωρείται από το 2008 με αποκορύφωμα την άσκηση της σκοτεινής πολιτικής συμπεριφοράς, που ζούμε τα δύο τελευταία χρόνια, κάτω από συνθήκες πανδημίας.

    Σε κάθε πράξη του project, υπάρχει ένα περιβάλλον που καταγγέλλεται. Ο ίδιος, καταγγελτικός, αλλά και λεξιπλάστης εμπνευσμένος με συγγραφική δεινότητα και ερμηνευτική ευελιξία, έχει, πλέον την ώριμη ικανότητα της ηχητικής ενορχήστρωσης των λέξεων αξιοποιώντας την πολυρρυθμία που του παρέχει η ίδια μας η γλώσσα.

    Εν ολίγοις, έχει όλα τα στοιχεία εκείνα που μπορεί να δουλέψει ως ένα ιδιαίτερος καλλιτέχνης με τις σύγχρονες προδιαγραφές του ακροάματος – θεάματος, αλλά, προσοχή: με τον τρόπο και τους όρους που θέτει εκείνος.

    Ζούμε σε ιδιαιτέρως δύσκολες και ταραγμένες εποχές που «οι μάγκες δεν υπάρχουν πια» και ψάχνουμε να βρούμε εκείνον τον καλλιτέχνη που θα εκφράσει όσο πιο έντονα μπορεί την συσσωρευμένη αγανάκτηση μας.
    Συνήθως οι πιο δυνατοί από αυτούς είναι εκείνοι που έχουν αστείρευτο χιούμορ διότι μπορούν να πουν τα πιο βαριά και σοβαρά πράγματα.

    Κάθε φορά που θες να κλάψεις από θυμό επειδή «ξανάρθαν ζωντανά αυτά που νόμιζες πως είχαν πεθάνει», όπως: η διαφθορά, η αστυνομική βία, η μείωση των πόρων για τη δημόσια υγεία, τη δημόσια εκπαίδευση και παράλληλα βλέπεις τις κοινωνικές επιδοτήσεις να εξαφανίζονται, απεγνωσμένα ψάχνεις να βρεις εκείνη τη δυνατή φωνή που ένας λαός παρέα θα σιγοντάρει.

    Μα πώς να βρεις τη φωνή αυτή τη δυνατή όταν, δεν συμμετέχει στα προβλήματα ενός λαού ο καλλιτεχνικός κόσμος που έγινε διάσημος και ξακουστός από τα κομματικά φεστιβάλ και με πρόσχημα την πανδημία, υπέρτατο της λογοκρισίας μήνυμα στις διαδικτυακές αναζητήσεις σου για καλλιτεχνικές δράσεις και μηνύματα με πολιτικά νοήματα, εμφανίζεται ένα «error 404: wordnotfound» Μην απορείς. Είναι όλα κλειστά γιατί «κανείς εδώ δεν τραγουδά»!

    Τα ραδιόφωνα «μουγκά»! Δεν παίζουν Πανούση, ούτε Αδέσποτες Σκύλες και Killah P, παρά μόνο από ειδήσεις Άδωνη, Λαγό και χαύγουλο Παππά κι από μουσική, ανώδυνα ακροάματα χωρίς τον δέοντα σαματά. Και εσύ νοιώθεις πως χαθήκαν τα στηρίγματα. Από ποιο ραδιόφωνο θα ακούσεις: «Οκτάωρη εργασία είναι μπαναλιτέ και κάθε υπερωρία θα είναι απληρωτέ» ή «Περνάνε νομοσχέδια εκτρώματα στα χώματα…»;

    Οι τηλεοράσεις κι αυτές «σβηστές»! Το βλέμμα σου, στέκει αποχαυνωτικά μετέωρο μπροστά στο τηλεοπτικό χάος του ψεύδους την ώρα που η κοινωνική αδικία μουλωχτά ψηφίζεται στη σκοτεινή Βουλή με νόμους που ωφελούν λίγους και βλάπτουν πολλούς. Κι όταν ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι το αφρολέξ των μαξιλαριών του καναπέ, σού ρούφηξε τη δύναμη της κραυγής, τότε τρέχεις προς στο πληκτρολόγιο για να την βγάλεις έξω να ακουστεί.

    Όμως, η απογοήτευση σου μεγαλώνει, γιατί μέσα στη σύγχυση της διαδικτυακής παραπληροφόρησης καταλαβαίνεις ότι είναι ασυμμάζευτα σκορπισμένοι οι ταυτόφωνοι, με την οργή σου. Σκέφτεσαι: Κείνο που μας τρώει κείνο που δεν μας σώζει, είναι ότι ακόμα ονειρευόμαστε σαν τον Καραγκιόζη. Μα, Γιατί; Γιατί ο Νιόνιος δεν υπάρχει πια. Τον φάγαν τα κόμματα.

    Τα όνειρα και οι εποχές αλλάξαν και η σύγχρονη πολιτικοποιημένη σκέψη των νέων, η οποία αρχίζει και ζυμώνεται κάτω από τις τρέχουσες «εξελίξεις», δεν μπορεί να εκφραστεί μέσα από τα τραγούδια που γράψαν οι σπουδαίοι ποιητές μας και μουσικοσυνθέτες μας για τα γεγονότα ενός μαύρου πολιτικού παρελθόντος μας.

    Η τωρινή έλλειψη κοινωνικής ηθικής δεν μπορεί να εκφραστεί μέσα από έργα παλιών καλλιτεχνικών δημιουργιών.
    Σήμερα αναζητούμε εκφραστές ικανούς να φλερτάρουν και να φιλτράρουν τα τρέχοντα μαύρα γεγονότα ώστε να γίνουν στα χέρια τους μελοποιημένες γροθιές με εκκωφαντικούς ρυθμούς.

    Η σπίθα για να ανάψει την ελπίδα, μόνο μέσα από την ανεξάρτητη καλλιτεχνική σκηνή μπορεί να ξεπηδήσει, διότι δεν μπορώ να φανταστώ ότι σε χώρο πάρκου του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, ή σε σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών θα ανέβει ο Μιθριδάτης για να πει: «Κυβέρνηση με σήμα το κουταλοπίρουνο κι ένα φλώρο έχεις ξαφνικά για τύραννο. Μια Πρωθυπουργάντζα που έχει στην καβάτζα κάθε ορντινάντσα, δευτεράντζα για μπροστάντζα.»

    Κι αν αυτό συνέβαινε στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, που πλέον φιλοξενεί την έπαρση κάθε φωνητικής μπεκάτσας, τότε, πρώτος θα φώναζα πως ο κόσμος ήρθε τούμπα!


    «Έγραψα στίχους, όπως συζητάω. Ακριβώς με τα συναισθήματα που βγαίνουν αβίαστα, κουβεντιάζοντας με συνανθρώπους, την βίαιη και abnormal συνθήκη που βιώνουμε. Και μέσα σε αυτές τις κουβέντες, πάντα θα είμαι ψύχραιμος, θα είμαι στρεσαρισμένος, θα είμαι κυνικός και σίγουρα εκνευρισμένος και θυμωμένος. Το χιούμορ φυσικά, άπαξ και το κατέχεις το χρησιμοποιείς πάντα σε όποια συναισθηματική κατάστα και να βρίσκεσαι. Ακριβώς αυτό αποτυπώνεται και είναι το ύφος και η έκφραση στο έργο μου. Σκοπός του έργου είναι να προβληματίσει, να προκαλέσει θέματα προς συζήτηση αλλά και συναισθήματα. Ο τίτλος του έργου είναι «Για να μην τα χρωστάω» και όπως καταλαβαίνεις, τα είπα όλα…για να μην τα χρωστάω.» – (από συνέντευξη Μιθριδάτη στοRosa.gr)

    Το σύγχρονο πολιτικό τραγούδι είναι εδώ! Υπάρχει και ΡΑΠίζει σκληρά!

    Διαβάστε τις παρακάτω επτά πράξεις του Project «Για να μη στα χρωστάω»:

    ACT I

    Κυβέρνηση με σήμα το κουταλοπίρουνο

    κι ένα φλώρο ξαφνικά έχεις για τύραννο

    Μια Πρωθυπουργάντζα, που έχει στην καβάτζα

    κάθε ορντινάντζα, δευτεράντζα για μπροστάντζα

    όλοι όρνιθες του αρίστου και funny

    και θα ‘λεγα “Εντάξει φίλε μάλλον πλάκα κάνει,

    ο Λουδοβίκος μας, ο άρχοντας, ο άναξ”

    αν ο κόσμος δεν κατάπινε όλη μέρα Xanax

    Υπουργός αηδίας και πρωτογονίας

    δίνει απλόχερα μαθήματα ηγεμονίας

    Μα και το Υπουργείο Ευχελαίου και σπηλαίου

    δίνει άλλη διάσταση στην έννοια του χυδαίου

    Φρουρού κι αρώματα, όλα τα δικαιώματα

    μες της νύχτας τα καμώματα, αυτόματα

    περνάνε νομοσχέδια εκτρώματα, στα χώματα

    διαβολοσκορπίσματα τα ανεμομαζώματα

    Συνταγματική εκτρόπα, χωρίς ντρόπα

    μια κατάστα ψυχοτρόπα, χωρίς ντόπα

    Οκτάωρη εργασία, είναι μπαναλιτέ

    και κάθε υπερωρία, θα είναι απληρωτέ

    έξω απ’ την ενορία, οι προσκυνηταί

    διαδήλωση πορεία; Ε όχι ρε ψηλέ

    Για κάθε σου απορία, έχουν μια διμοιρία

    ένας λαός σε μία δυστοπία κι ομηρία

    Ομάδες της καταστολής για να ‘σαι ασφαλής

    στα περιπολικά το κράτος είναι μερακλής

    Και μπλε στολές μες στις σχολές να βγάζουν θυμικό

    πάνω στους φοιτητές ξυλοδαρμό και χημικό

    Άκου και το πιο καθησυχαστικό

    να ‘χεις ΜΑΤατζήδες και στο καθιστικό

    ξέρεις, από κάτω από το κλιματιστικό

    και δεν θα θέλεις μάγκα μου ούτε συναγερμό

    Μιλάει για ανάπτυξη και ο fooliefunctional

    γουστάρει ρεντικουλαμέντιinternational

    Και οι Βρυξέλλες ρίχνουν γέλωτα πηγαίο

    καθώς βουτάνε τράτα, οι δίπλα στο Αιγαίο

    γι’ αυτό πήρε φρεγάτα, το αγόρι το μοιραίο

    το κατακλυσμιαίο, τι θέλεις ρε πλεμπαίο;

    “Ο καταλληλότερος” στο poll το αγοραίο

    για τον μικρομεσαίο, με αμελητέο μηνιαίο

    Πλαισιωμένος με ξεφτέρια κυβερνητικά

    τίγκα βιογραφικά, με άλφα στερητικά

    Ο αδιανόητα ανόητος κι αμετανόητος

    αυτονόητα ατιμώρητος, μα ακριβοθώρητος

    αφόρητα απτόητος και ανιστόρητος

    ο δανεικός κι αγύριστος κι ανυποχώρητος

    Ο κολλητός, ο μιλητός, ο εκλεκτός μετακλητός

    και ο μολυβοχρυσοκαντιλοπελεκητός

    Μιλιούνια από ‘δω σε κάτι μπατζανάκια

    να φτιάξει μασκουλέτα αυτός που φτιάχνει καζανάκια

    Πεσκέσι τ’ αναθέσι, για κάτι μερεμέτια

    σε κουνιάδες, συνυφάδες, ρουσφέτια και τέτοια

    στην αφάνεια, παράνοια στα χρονικά της Narnia

    τόσα σκάνδαλα που δεν χωράν’ ούτε σε Scania

    Μέλι είναι το έλλειμμα και είναι το μέλημα τους

    ν’ αφήσουν ένα ρημαδιό, ξανά στο όνομά τους

    ACT II

    Έχωέκτηαίσθα, i see dead people

    Να θηλάζουνε την πρωθυπουργική τη nipple

    Ψηφοφόροι, σουρταφέρτεςπηγαινέλες

    μόνο συνεπείς σε ποδοσφαιρικές φανέλες

    Σε Gremlin μετατρέπεται με φαγητό ο Gizmo

    και ο απολιτίκ στην πείνα, γίνεται φασίζμο

    Ακροδεξιό γκωνάρι ακρογωνιαίο

    τα τραγιά ψάχνουν τράγο αποδιοπομπαίο

    Σκόρπα μου ξανά τα Σκοπιανά, τα σκόπιμα

    περικεφαλαία σκούπα, σφυροκόπημα

    Ενώ προσφυγόπουλα, μέσα σε λασπόνερα

    βουλιάζουν οι απόπειρες σ’ οδυνηρά βαλτόνειρα

    Κουτοπόνηρα, οι “Ναι μεν αλλάδες” με ζοχάδες

    Έχουνε τη μύγα, κατ’ επέκταση κουράδες

    Μυριάδες ψήφιζαν μια ζωή κλεφτοκοτάδες

    απηύδησαν και είπαν να το ρίξουν σε φονιάδες

    Εσύ δουλίτσα να χεις και όπου γύρει η πλάστιγγα

    Εληνάρες μ’ ένα λου, αυτή η μάστιγα

    Το ‘παιζεςHughHefner, με ξένη πορτοφόλα;

    Τώρα για διακόσμηση έχεις την κατσαρόλα

    Είσαι ψηλομύτης, σε χώρα χαμηλοκώλα

    ατέρμονα λατέρνατιβ, με τρύπια αεροσόλα

    αποψάρα έχοντας, πάντα απέχοντας

    λιγάκι είσαι δουλάκι, όσο πατά ο φιλελέφαντας

    Κοίτα τη βολή κυρ Παντελή, ζωντόβολο

    συνήθισε το dildo και μετά θα ‘ναι καλόβολο

    Πάλι για το πόπολο, ούτε πόμολο ρε ‘συ

    δίνε κώλο εσύ κι εγώ πόνο στην πόλωση

    Όλα στη διαφθορά και μες στην κάμφορα

    δεν κάνει διαφορά η συμφορά και σφύρα αδιάφορα

    τον κώλο σου σε αφορά να αγαπάς παράφορα

    μην σου παίζει και η συνείδηση παιχνίδια διάφορα

    Νομίζεις είσαι άρχοντας, αλλά είσαι πληβείος

    νιώθεις μικροαστός ή μικροαστείος

    Σίγουρα ανήκεις στη σωστή κατηγορία;

    Είσαι γιος του Παρταόλα ή ο γιος του Παρτατρία;

    Ναι, δεν είστε οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι

    είστε ενδιάμεσα, άρα απλά τυχαίοι

    και κάλλιο τελευταίοι, παρά τελειωμένοι

    γιατί ο τελευταίος κλείνει πόρτα καθώς μπαίνει

    ACT III

    Ενημέρωση απ’ τα Μου Μου Ε κι αλίμονο

    κι είναι όλα ανάποδα σαν σε δεξιοτίμονο

    Της κοινής γνώμης η διαμόρφωση,

    σε κάτω του μετρίου αντίληψη και μόρφωση

    Σωστή διατύπωση στην πρόταση με πόρωση

    κάνει εντύπωση η αποστήθιση με βόθρωση

    Εμπαιγμός, αποκλεισμός και αποσβόλωση

    το φρύδι απ’ την ανόρθωση, παθαίνει υπερκόπωση

    Στομωμένα στόματα με πώματα στο τσάνελ

    σέρνονται με γόνατα τα πτώματα στο πάνελ

    Σφουγγίσουν σάλια, ανάβουν μανουάλια

    τα χάλια κάτω απ’ το χαλί να αποσβεστούν τσουβάλια

    Αέρισμα στην τόμπολα, με τα ευρώ βεντάλια

    γι αυτό εσείς ρεμάλια, ό,τι προστάξουν τα κανάλια

    Η επικαιρότητα μεσα στο principality

    ψευτιλίσιους, σαν σάπιο show και reality

    Σους, σιωπή και σώπαινε, η TV μιλάει τώρα

    είναι το πολίτευμα που έχει πια η χώρα

    Πλούσια τα δώρα, ρεπορτάζ σπεκουλαδόρα

    βγαίνει στη φόρα, η παραπληροφόρα κάθε ώρα

    Όλοι στα κρεβάτια σας μέχρι να φύγει η μπόρα

    και “Νατουραλμόν” θα πει η Πάστα Φλώρα

    Πρωτοσέλιδα, για κάθε τσέλιγκα

    τα σκατά πάνε παντού πετώντας τα σε έλικα

    Τώρα fakenews, λένε την προπαγάνδα

    με χαρτοπολτό από ευρώ, φτιάχνεις ανδριάντα

    Ο ηγέτης μας στο σετ, για συνέντα τετ-α-τετ

    ρωτάει ο Pinocchio, απαντά ο Pinochet

    Μηχανορραφία η δημοσιογραφία

    του καθεστώτος φτιάχνεται η αγιογραφία

    Αλλά μη μου αγχώνεσαι, “HakunaΜatata”

    Μην είσαι πιο πολύ απ’ όσο πρέπει τρομοκράτα

    Ούτε γάτα ούτε ζημιά, καναπεδοπατάτα

    γαμάτα τα μαντάτα για την αρχοντοχωριάτα

    Ελπίζω να μη μαθευτούν ποτέ όλα τα data

    γιατί όλοι θα γίνουν εορταστική πινιάτα

    ACT IV

    Και να η πανδημία, η μοιραία γνωριμία

    όλοι στην υστερία, εν κρανίω τρικυμία

    Όλα στη ζωή σου γίναν μια παρανομία

    το “σώζων εαυτόν” να διαχέει δυσοσμία

    Η δυστυχία των πολλών, των λίγων βουλιμία

    «ο λύκος στην αναμπουμπούλα», λέει η παροιμία

    Μακάβριες στατιστικές, παίρνουνε ανήφορο

    και απόσταση το κράτος, στο λογικό μα ασύμφορο

    Εύκολο το πλάνο, για να σώσουνε κοσμάκη

    κλειδαμπάρι στο αμπάρι, τιμωρία και μπερντάκι

    Σπάσε καραντίνα, μισθουλίνιπροστιμό

    με ωμό αυταρχισμό, εκφοβισμό και σαδισμό

    Με τον ιό σαν πρόσχημα για απαγόρευση

    με μότο «Χέσε το Ε.Σ.Υ. και κάνε μας αγόρευση

    χεσ’ την ύφεση και κλάδους στη διακόρευση

    χέσε οφειλές και τα λουκέτα σε συσσώρευση»

    Σιγά μην διοριστεί, γιατρός νοσηλευτής

    και να γίνει ο κλινικής, ζητιάνος και ληστής;

    Σιγά μην επενδύσουν στραγάλι για μια Μ.Ε.Θ.

    όσοι νοσούν σπιτάκι τους, ν’ ακούσουν Megadeth

    Μέτρα προστασίας, με βάρκα την ελπίδα

    μέτρα που από άσυλο έχουνε σφραγίδα

    Μέτρα από μπαλάκια που γυρνάνε σε κληρωτίδα

    η κατακλείδα, μέτρα που σου σφίγγουν καρωτίδα

    Κι εγώ αδημονώ κι γι’ άλλο μέτρο οξύμωρο

    ταξικό, εφήμερο μα μόνιμο κι επίμονο

    «Ατομική ευθύνη» λέει η αυτού εξοχότης

    εκτός αν είσαι της κυβέρνας ή το αφεντικό της

    Τώρα βγες, μουσαφίρηδες, τουρίζμο

    Τώρα φταις, μπουντρούμι και εγκλείζμο

    Ασφαλής, χωρίς εισόδημα κι εσώκλειστος

    για να σουλατσάρει ο Ανεμελόκτιστος

    Αστεία δυναστεία που φλερτάρει επταετία

    και το Σύνταγμα, ένα όνομα απλά σε μια πλατεία

    Επιστημονική επιτροπή κάνει το κήρυγμα

    αυτοί που στον παπά, κάμνουν χειροφίληγμα

    Δεν κολλάει όμως στου Θεούλη την οικία

    αλλά να ξέρεις πως και το κιμόνο είναι θρησκεία

    Λοιμωξιολόγοι στη ζωή μας κάναν ντου

    είναι παντού o Beaker και ο DoctorHoneydew

    Τρομολάγνοι στα παραθύρια σέρνουνε σαρκίο

    και γελάω σαν τον Μπούτια στο Ερωτοδικείο

    το δεσμοφυλακείο, να γίνει θες οικείο

    μ’ sms στο φαρμακείο, για υπογλώσσιο δισκίο

    στη δουλειά με λεωφορείο και σπίτι στις εννιά

    Ψωμί λοιπόν, ελιά και Κοβίντ-19

    Χωρίς ελευθερίες, μα μην είσαι άπληστορ

    έχεις Νετφλιξέτο, έχεις και το AppleStore

    Κάθε σπιτικό ο λαβύρινθος του Πάνα

    δέρνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα

    Μεγάλοι και μικροί, τηλεργάσα, τηλεκπαίδα

    και η ζωές μας στο εξής, με τηλεχειροπέδα

    Η μάζωξη στο σπίτι πια δεν επιτρέπεται

    και η γειτόνισσα σε σπιούνο μετατρέπεται

    Τι γκαντέμια, που έκατσε η παντέμια

    και τα καρύδια των πολλών γίναν μακαντέμια

    Άλλοι προσεκτικοί κι άλλοι στέκουν προσοχή

    άλλοι σ’ όλα «Χ» κι άλλοι στην ενοχή

    άλλοι στην εξοχή, διακοπή μ’ αποδοχή

    άλλοι δεν έχουν πλέον αντοχή στην αποχή

    ή ανοχή σε άλλο διάταγμα από την Κατοχή

    ουτ’ υπομονή για τη δική σου γνώμη κι εκδοχή

    Δώστε ένα πακέτο στα μίνιονς του Kaiser

    και εύχομαι το billions να είναι ΚαλοPfizer

    Και όταν θα επέλθει η ανοσία στην αγέλη

    θα δούμε πόσες μέλισσες θα υπάρχουν στην κυψέλη

    και εν τέλει, ύστερα απ’ τη λαίλαπα του Κόβιντα

    πόσα βλήτα και απόβλητα, θα βγουν αλώβητα

    ACT V

    Ο ψεύταρος, ο δήθεν, προτρέπει σε συμμόρφωση

    κάνε πρόποση, στη μούγκα και στην κώφωση

    Βλεφαρόπτωση, στο λόγο τον νωθρό σου

    Πάρε το ορθό σου και βάλτο στον ορθό σου

    Χώσε ποίηση για να πέσει κοινοποίηση

    ούτε λόγος όμως για κινητοποίηση

    Κάνε statement, κάνε μου μία δήλωση

    και άσε τα παιδιά να κάνουνε διαδήλωση

    Καλά δεν περιμένω να σκίσεις και λιοντάρι

    κι ανάμεσα στα πόδια να φυτρώσεις και ζευγάρι

    Υποκριτική η κριτική και διακοσμητική

    αποκρουστική σου μοιάζει η αυτοκριτική

    Πιο σωστός κι απ’ όλους τους σωστούς

    πιο Χριστός κι απ’ οτι ο Ιησούς

    και ίσως, πιο ίσος κι απ’ τους ίσους

    γουστάρεις και ποντάρεις στη ρητορική του μίσους

    Ο μούφα αλληλέγγυος, δεν θέλει το διακρίσι

    μέχρι το logout και η εφαρμογή να κλείσει

    Ο ίδιος, που ο διπλανός του αν ψοφήσει

    δεν δίνει να αποχαιρετιστήριο γαμήσι

    ACT VI

    Είναι γνωστό όλοι έχουνε απόψεις

    και στο ίντερνετ το νόμισμα έχει χίλιες όψεις

    Με την χαζομάρα σου σε προφίλ προσόψεις

    συνοπτικά συνάψεις, μπορείς να πετσοκόψεις

    Κάθε σκρολ, λιθοβόλα και αφόρα

    πληθώρα από troll, στην εργατώρα

    Σαρκοβόρα σχόλια, κλακαδόραsupport

    από Θανατοφάγους του Λόρδου Voldemort

    Η μάχη θα κριθεί, πάνω στο keyboard

    στα unfollow, στα block, στα mute και στα report

    Οι μεν φωνάζουν «γίδια», οι δε φωνάζουν «πρόβατα»

    και οι δύο ακολουθούν μετά απ’ το «ροβόλα τα»

    Πιο πολλά τα σχόλια του κάθε κακιασμένου

    κι από τα πλάνα του πουλιού του Γιάννη Κοκιασμένου

    Απ’ την άλλη η μανταμίτσα, ούτε που χολοσκάει

    Δεν φτουράει τ’ αποφάϊ άμα έχεις WiFi

    Ναι μανούλι, να ποστάρεις το κουτάβι το γλυκούλι

    ένα μαρούλι, δίπλα τσάι και στο φόντο ένα bonsai

    Φίλτρο για προγούλι, νύχια, μπούτια παραλία

    Selfie στην τοποθεσία… “Αναισθησία”

    ACT VII

    Κι εμείς οι Καλλιτέχνες τα παράσιτα

    καταπίνουμε τα προσβολίδια, αμάσητα

    από τραχανάδες, γιαπηδοχαλβάδες

    αμοιβάδες να μας λεν τεμπελχανάδες

    Τουμπεκί τραγουδιστό οι διορισμένοι

    κάνουν τον MarcelMarceau οι βολεμένοι

    Και οι φίρμες να μου κάνουν τους τουρίστες

    οι πρωΪνοδουλίτσες φρικάρουν κι οι χομπίστες

    Οι αρτίστες πεταμένοι, χειροπόδαρα δεμένοι

    και μέσα στη συντέλεια, ανάγκη η πολυτέλεια;

    “Εδώ ο κόσμος χάνεται, το θέατρο να μένει

    που στο κάτω κάτω, είναι όλοι τους διεστραμμένοι”

    Βολεύει που η φάση είναι ξεφτιλισμένη

    ποιος χέστηκε που είστε πεινασμένοι;!

    Σε τηλεγλεντοκόπι, κόποι καίγονται σαν πελεκούδι

    ενίσχυση θα πάρεις της κωλότσεπης το χνούδι

    Οι διάλεκτοι της εξουσίας, για δοσοληψία

    ούτε μετά την πανδημία δεν θα ‘χουν χειραψία

    Γι’ αυτό εγώ δεν είμαι της τέχνης εργαζόμενος

    Είμαι ο σύζυγος της και ο κρυφός της γκόμενος

    MITHRIDATIS – GIA NA MIN TA CHROSTAO [A Short Music Film]

    Lyrics: Mithridatis [Greek Subtitles Available]

    Produced by Mithridatis Mix: MichalisPapathanasiou, Mithridatis

    Recording/ Mastering: MichalisPapathanasiou

    Directed by Mithridatis

    Post Production: The END

    Special Thanks to Sherif Francis

    Production Management: Amok Time Arts | In Light Studio ©2021 Amok Time Arts

  • Γιώργος Παυλάκης: «Ο κοροναϊός θα ξαναδαγκώσει – Ανοίγουμε χωρίς προδιαγραφές»

    Γιώργος Παυλάκης: «Ο κοροναϊός θα ξαναδαγκώσει – Ανοίγουμε χωρίς προδιαγραφές»

    Ιδιαίτερα ανήσυχος για τον τρόπο με τον οποίο άνοιξαν οι δραστηριότητες στη χώρα μας εμφανίστηκε ο γιατρός ερευνητής από τις ΗΠΑ, Γιώργος Παυλάκης.

    «Βάζουμε τα χέρια μας και βγάζουμε τα μάτια μας» είπε σε υψηλούς τόνους ο γιατρός ερευνητής από τις ΗΠΑ

    Όπως είπε μιλώντας σε υψηλούς τόνους ενώ υπάρχουν προδιαγραφές για τον τρόπο που πρέπει να ανοίγουν οι δραστηριότητες, στην Ελλάδα ανοίγουμε χωρίς να τηρείται οποιαδήποτε προδιαγραφή. 

    «Είναι επικίνδυνο αυτό, αψηφούμε τον κοροναϊό ο οποίος θα γυρίσει και θα ξαναδαγκώσει», είπε εμφατικά.

    Ο Γιώργος Παυλάκης επεσήμανε μιλώντας στο Mega ότι υπάρχει κίνδυνος να επηρεαστεί σημαντικά ο τουρισμός φέρνοντας ως παράδειγμα την Ολλανδία που έβαλε στο «πορτοκαλί» τη Ρόδο και τη Μύκονο, πράγμα που σημαίνει ότι όσοι Ολλανδοί επιλέξουν για τις διακοπές τους αυτά τα δυο νησιά όταν επιστρέψουν θα πρέπει να καθίσουν 10-15 ημέρες καραντίνα, μέτρο που είναι αποτρεπτικό για να επισκεφθούν τη χώρα μας.

    Ο γιατρός ερευνητής από τις ΗΠΑ επεσήμανε ακόμα ότι ανάσα θα πάρουν οι πολίτες όταν νικήσουμε το τρίτο κύμα της πανδημίας το οποίο έχει κρατήσει πολύ καιρό και τώρα κατεβαίνει αργά και βασανιστικά.

    Συγκρίνοντας τη χώρα μας με την Πορτογαλία επεσήμανε ότι εκεί μέσα σε ένα μήνα μείωσαν κατά 1200% τα κρούσματα ενώ στην Ελλάδα μετά από 50 ημέρες δεν έχουν πέσει ούτε στο 30%.

    Πηγή: Η Αυγή

  • Ψώνισε ρούχα δοκιμάζοντάς τα με το προσωπικό σου…avatar

    Ψώνισε ρούχα δοκιμάζοντάς τα με το προσωπικό σου…avatar

    Σε μια εποχή που η πανδημία κατέστησε επιβεβλημένες τις online αγορές ρούχων προκαλώντας …πονοκέφαλο σε πολλούς αφού χρειάζεται να λάβουν το πολυπόθητο πακέτο και να δοκιμάσουν αυτό που έχουν αγοράσει διαδικτυακά για να δουν αν τους κάνει, μια ομάδα φοιτητών από το Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Αιγαίου έρχεται να βάλει τέλος στην αγωνία τους.

       Η Νικολίνα Γαντά, ο Στέφανος Μουζακίτης, ο Μιχάλης Κακλής, η Ραφαέλλα Πολυδώρου και η Θεοδώρα Νασιουτζίκη ανέπτυξαν μια πλατφόρμα, στην οποία περιλαμβάνονται καταστήματα ένδυσης και βιοτεχνίες, όπου ο χρήστης μπορεί να δοκιμάσει ρούχα της επιλογής μέσω του virtual fitting. Μέσω του AvaTry, ο πελάτης θα δημιουργεί το προσωπικό του avatar εισάγοντας τις διαστάσεις του. Έπειτα θα επιλέγει ένα ρούχο και θα μπορεί να δει πώς εφαρμόζει επάνω του. Αν το νούμερο δεν είναι το ιδανικό γι’ αυτόν, τότε θα εμφανίζεται μια ένδειξη που θα τον ενημερώνει.

    To AvaTry διαγωνίζεται στον αυριανό τελικό του διαγωνισμού «JA Start Up 2021» του Junior Achievement Greece, που θα διεξαχθεί διαδικτυακά.

       Μια ιδέα που «γεννήθηκε» στην καραντίνα

       Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Νικολίνα Γαντά, η ιδέα πίσω από το AvaTry «γεννήθηκε» όταν λόγω της COVID-19 οι αγορές ρούχων γινόταν αποκλειστικά και μόνο διαδικτυακά. «Όταν ξεκίνησε το ταξίδι μας στο Junior Achievement Greece και συγκροτήθηκε η ομάδα, κληθήκαμε να βρούμε μια επιχειρηματική ιδέα. Από την πρώτη κιόλας συνάντηση, αφού συζητούσαμε για προβλήματα και ανάγκες που ταλανίζουν την κοινωνία μας και εμάς τους ίδιους φυσικά, καταλήξαμε ομόφωνα πως οι διαδικτυακές αγορές ρούχων κρύβουν πολλά προβλήματα. Με βασικότερο εμπόδιο την επιλογή του κατάλληλου μεγέθους», εξηγεί η νεαρή φοιτήτρια.

       Έτσι, λοιπόν, το AvaTry έρχεται να «απαντήσει» σ’ αυτά τα προβλήματα καθώς αποτελεί μια πλατφόρμα που περιλαμβάνει μια σειρά από ελληνικά καταστήματα ένδυσης και βιοτεχνίες, όπου ο χρήστης μπορεί να δοκιμάσει όποιο ρούχο θέλει μέσω του virtual fitting.

       Πιο συγκεκριμένα, όπως περιγράφει η Νικολίνα Γαντά, «ο χρήστης, αφού εγγραφεί στην πλατφόρμα, θα εισαγάγει τις διαστάσεις του σώματός του με τη βοήθεια μιας μεζούρας. Αμέσως μετά θα έχει δημιουργήσει το δικό του προσωπικό avatar. Έπειτα θα επιλέγει το ρούχο που επιθυμεί και θα μπορεί να δει πώς εφαρμόζει επάνω του. Αν το νούμερο δεν είναι το ιδανικό γι’ αυτόν θα εμφανίζονται κάποιες ενδείξεις που θα τον ενημερώνουν σε ποια σημεία δεν εφαρμόζεται σωστά».

       Τα πλεονεκτήματα για καταναλωτές/χρήστες της πλατφόρμας και επιχειρήσεις είναι πολλά, τονίζει η φοιτήτρια και εξηγεί: «Μπορούν να δοκιμάζουν ρούχα από τον καναπέ του σπιτιού τους με ένα μόνο “κλικ”, δεν είναι απαραίτητη η παρουσία σε φυσικά καταστήματα ένδυσης για την επιλογή του σωστού μεγέθους, ενώ υπάρχει και εξοικονόμηση χρόνου για εργαζόμενους και εργαζόμενους γονείς. Διευκολύνει επίσης τα άτομα με αναπηρία λόγω έλλειψης υποδομών στα φυσικά καταστήματα. Ως προς τα καταστήματα ένδυσης και βιοτεχνίες, το AvaTry αποτελεί ένα καινοτόμο κανάλι προβολής και διανομής και προσδίδει πλεονέκτημα για το συνεργαζόμενο κατάστημα ή βιοτεχνία έναντι των ανταγωνιστών τους, ιδιαίτερα δε τη δεδομένη χρονική περίοδο. Επιπροσθέτως, βοηθά στην προώθηση των ελληνικών βιοτεχνιών και την άμεση προβολή και προώθηση καθώς η πλατφόρμα μας αποτελεί μια νέα εμπειρία για τους χρήστες».

       Το virtual fitting ήρθε για να μείνει

       Το virtual fitting έγινε αναγκαιότητα μέσα στη καραντίνα, αλλά ήρθε τελικά για να μείνει; «Η δύναμη της συνήθειας είναι πολύ ισχυρή. Περισσότερο από έναν χρόνο πραγματοποιούμε αγορές διαδικτυακά, είτε επειδή πρέπει είτε επειδή φοβόμαστε. Ο συνωστισμός, οι κλειστοί χώροι είναι λέξεις που ακόμα φοβόμαστε», απαντά η Νικολίνα Γαντά.

       «Το virtual fitting είναι μια λύση και μια αρωγή για όλους εμάς που αποφεύγουμε την παρουσία σε φυσικά καταστήματα ή δεν προλαβαίνουμε να ψωνίσουμε ρούχα. Το AvaTry έρχεται να επαναστατήσει φέρνοντας το virtual fitting στην Ελλάδα, και, ναι, προβλέπουμε να παραμείνει ως συνήθεια για πολλούς», υπογραμμίζει.

       Μάλιστα, όπως αναφέρει η φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου, υπάρχουν ήδη σκέψεις στην ομάδα για να «ρίξουν» το AvaTry στην αγορά. «Όπως θα παρουσιάσουμε και στον διαγωνισμό, το AvaTry υπολογίζουμε να λανσαριστεί στην αγορά μέσα στο 2022», λέει η Νικολίνα Γαντά και μας καλεί να ζήσουμε την εμπειρία του virtual fitting!

       «Θα συμμετείχαμε ΞΑΝΑ και ΞΑΝΑ στον διαγωνισμό του JA Greece!»

       Virtual δεν είναι μόνο το …fitting που προτείνει η AvaTry αλλά και η συνεργασία της ομάδας εν μέσω πανδημίας. «Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να βρεθούμε από κοντά όλους αυτούς τους μήνες λόγω καραντίνας και ήταν κάτι που θέλαμε τόσο πολύ! Η επικοινωνία μας ήταν σχεδόν καθημερινή μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της πλατφόρμας του zoom, όπου και οργανώναμε τις συναντήσεις μας. Αψηφήσαμε την απόσταση και όλες τις δυσκολίες που υπήρχαν και συνεργαστήκαμε άψογα για να έχουμε το αποτέλεσμα που θέλαμε», λέει η νεαρή φοιτήτρια.

       Η ομάδα, όμως, δεν ήταν μόνη σ’ όλη αυτή την πορεία καθώς η αρωγή των καθηγητών τους από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και το διαθέσιμο υλικό με τους μέντορες από την πλατφόρμα του JA στάθηκαν καταλυτικοί παράγοντες, όπως τονίζουν, στην ανάπτυξη και επιτυχία της ιδέας τους.

       «Όλοι οι καθηγητές μας ήταν πρόθυμοι και μας βοήθησαν όλους αυτούς τους μήνες μέσω διαδικτυακών συναντήσεων δίνοντάς μας πολλές συμβουλές. Ειδικότερα, ο Δρ. Ιωάννης Κίνιας ως μέντορας μας από το Πανεπιστήμιο ήταν δίπλα μας πάντα, προσφέροντας μας την κατάλληλη καθοδήγηση και την απαραίτητη στήριξη που χρειαζόμασταν για να συνεχίσουμε», λένε.

       Όσο για την εμπειρία στον διαγωνισμό και αν θα συμμετείχαν ξανά, η απάντηση που δίνει η Νικολίνα Γαντά βγαίνει αβίαστα: «Η συμμετοχή μας στο διαγωνισμό ήταν μια αξέχαστη εμπειρία που θα θυμόμαστε για πάντα. Γνωρίσαμε καινούργιους, διαφορετικούς ανθρώπους, με τους οποίους κληθήκαμε να συνεργαστούμε σε συνθήκες καραντίνας. Καταφέραμε να εφαρμόσουμε όλη τη γνώση που λάβαμε όλα αυτά τα χρόνια κατά τη φοίτησή μας και το πιο σημαντικό, μάθαμε να δουλεύουμε σαν ομάδα για έναν σκοπό. Πλέον, μπορούμε να πούμε ότι γνωρίζουμε πώς να στήσουμε μια επιχείρηση και θα το κάνουμε με το AvaTry. Όταν κάποιος μας ρώτησε αν θα συμμετείχαμε ξανά στο διαγωνισμό JA GREECE, απαντήσαμε ομόφωνα ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ!».

  • Νέα, σκληρή λιτότητα μετά την πανδημία σχεδιάζουν τα νεοφιλελεύθερα γερμανικά «γεράκια»

    Νέα, σκληρή λιτότητα μετά την πανδημία σχεδιάζουν τα νεοφιλελεύθερα γερμανικά «γεράκια»

    «Επικίνδυνο περιστέρι» θα μπορούσαν να τον αποκαλούν τα «γεράκια» -οι Γερμανοί και Βορειο-ευρωπαίοι τραπεζίτες: Ο λόγος για τον Φάμπιο Πανέτα, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

    Ιταλός και κυρίως «Νότιος»,ο Πανέτα δεν διστάζει κάθε φορά να χαλάει τα σχέδια των Γερμανών και άλλων βορείων συναδέλφων του στην ΕΚΤ, που έχουν ως μοναδική Βίβλο τη λιτότητα και την αυστηρή δημοσιονομική πολιτική στην Ευρώπη.

    Σε μια περίοδο μάλιστα που οι περισσότεροι πολίτες αγωνιούν για το τι θα συμβεί τώρα που αρχίζουμε να μιλάμε για έναν μεταπανδημικό κόσμο.

    «Θα συνεχιστεί και μέχρι πότε το αντι-Covid bazooka που υιοθέτησε πέρυσι η Lagarde & Co ;  `Η θα επιστρέψουμε στο λεγόμενο πρόγραμμα QE της ποσοτικής χαλάρωσης , που δεν αποδείχτηκε και τόσο επιτυχημένο;» διερωτάται η ιταλική οικονομική ιστοσελίδα  «Finanzaonline».

    Τα «γεράκια» δεν παραιτούνται εύκολα.  Ηδη, χθες ο αρχι-ιέρακας της λιτότητας , πρόεδρος της γερμανικής Bundesbank , Γενς Βάιντμαν δεν δίστασε να διατάξει τις κυβερνήσεις της ΕΕ «να περικόψουν τις δημόσιες δαπάνες μετά την πανδημία για να αποφευχθεί η σύγκρουση με τη νομισματική πολιτική της ΕΚΤ», όπως είπε χαρακτηριστικά. «Πρέπει να είναι σαφές σε όλους ότι δεν βάζουμε τη  νομισματική πολιτική στην υπηρεσία της δημοσιονομικής πολιτικής», προειδοποίησε  ο Βάιντμαν ,ζητώντας ουσιαστικά  την επιβολή λιτότητας μετά την πανδημία και στοχεύοντας τα «περιστέρια» της ΕΚΤ.

    Με τη δήλωση αυτή ,ο Βάιντμαν θέλησε ουσιαστικά να απαντήσει στον ομοτράπεζό του στη διοίκηση της ΕΚΤ, Φάμπιο  Πανέτα, που σε συνέντευξή του στην ιαπωνική εφημερίδα Nikkei, είχε στείλει μήνυμα στα «γεράκια»: «Στις σημερινές συνθήκες δεν δικαιολογείται μείωση του ρυθμού αγοράς κρατικών ομολόγων και κάθε  συζήτηση σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση του PEPP είναι σαφώς πρόωρη». Ο Ιταλός τραπεζίτης προανήγγειλε μάλιστα ότι στην σύνοδο της ΕΚΤ στις 10 Ιουνίου, όπου η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα ανακοινώσει τις αποφάσεις για την νομισματική πολιτική , θα συνεχιστούν οι αγορές ομολόγων PEPP,ύψους 1,85 τρισεκατομμυρίων ευρώ ,με τον τρέχοντα αυξημένο ρυθμό.

    Αλλωστε.λίγες ημέρες νωρίτερα και η πρόεδρος της ΕΚΤ ,Κριστίν Λαγκάρντ είχε προεξοφλήσει στη σύνοδο του Eurogroup στην Λισαβώνα ότι «είμαστε αποφασισμένοι να διατηρήσουμε τους ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης, χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα  PEPP και θα το πράξουμε τουλάχιστον μέχρι τον Μάρτιο του 2022».

    «Χρειάζεται ακόμα πολύς χρόνος για να μπορέσουμε να διασχίσουμε τη γέφυρα της πανδημίας» ,λέει η Κριστίν Λαγκάρντ και προσθέτει: «Η οικονομία της Ευρωζώνης περπατά χάρη σε δύο «δεκανίκια»: ενός φορολογικού και ενός νομισματικού. Πρέπει να είμαστε σταθεροί για να μπορέσουμε να περπατήσουμε με τη δύναμή μας και με αποφασιστικό σταθερό τρόπο», τονίζει η επικεφαλής της ΕΚΤ.

    Οι απόψεις  αυτές των «περιστεριών» της ΕΚΤ διατυπώθηκαν δημοσίως καθώς τις τελευταίες ημέρες και ενόψει της συνεδρίασης της 10ης Ιουνίου, τα νεοφιλελεύθερα «γεράκια» του βορρά , βλέποντας ότι η πανδημία αρχίζει να υποχωρεί λόγω των εμβολιασμών, έχουν αρχίσει και πάλι να βγαίνουν από τα λαγούμια τους και να αξιώνουν επιστροφή στη λιτότητα σε όλη την Ευρώπη. Δεκατέσσερις Γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες αλλά και Σοσιαλδημοκράτες πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, δημοσίευσαν μάλιστα ένα μνημόνιο στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, εκφράζοντας φόβους για «κοινωνική έκρηξη και πολιτική πόλωση» , επειδή η  ΕΚΤ συνεχίζει και αγοράζει κρατικά ομόλογα των χωρών μελών της ΕΕ για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας. Ανάμεσα στους 14 υπογράφοντες είναι ο σκληροπυρηνικός Χριστιανοσοσιαλιστής ,πρώην πρωθυπουργός της Βαυαρίας , Εντμουντ Στόιμπερ αλλά και ο Σοσιαλδημοκράτης ,πρώην υπουργός Οικονομικών, Πέερ Στάινμπρουκ . Οι διακομματικοί ιέρακες του νέο-φιλελευθερισμού αντιδρούν σε κάθε σκέψη για αμοιβαιοποίηση του χρέους, τάσσονται ενάντια στο Ταμείο Ανάκαμψης και ουσιαστικά ζητάνε επιστροφή στην λιτότητα

    Τυφλωμένοι νεοφιλελεύθεροι

    Το μνημόνιο των «14» ,αναφέρει χαρακτηριστικά ότι οι «υπερβολικά επεκτατικές νομισματικές πολιτικές» της ΕΚΤ θα προκαλέσουν «δομικά αδύναμη ανάπτυξη». Ανασύρουν μάλιστα το φάντασμα του πληθωρισμού, αν και σύμφωνα με την ΕΚΤ είναι απίθανο να ξεπεράσει το 2%: τον Μάρτιο, η ΕΚΤ προέβλεπε μέσο όρο πληθωρισμού 1,5% για το 2021, 1,2% το 2022 και 1,4% το 2023. Με την ανάκαμψη να παραμένει αβέβαιη και την αύξηση του πληθωρισμού προσωρινή ,η ηγεσία της ΕΚΤ δεν θα πρέπει άλλωστε, καν να εξετάσει το ενδεχόμενο αυστηρότερης νομισματικής πολιτικής.

    Οι “14”  επικρίνουν το ίδιο ταμείο ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ύψους 750 δισεκατομμυρίων ευρώ ,το  οποίο – όπως ισχυρίζονται-«οδηγεί ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ να αρπάξουν την  ευκαιρία να προωθήσουν την ιδέα της δημιουργίας ενός κοινού χρέους…Κάτι που θα παρακάμψει τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας που δημιουργήθηκε για την εκταμίευση δανείων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης».

    Τι λένε σε απλή μετάφραση τα «γεράκια»; Επιστροφή στην αποτυχημένη και καταστροφική, αυστηρή δημοσιονομική πολιτική της λιτότητας, που μόνο δεινά απέφερε στην Ευρωπαϊκή Ενωση στα χρόνια της χρηματοπιστωτικής κρίσης.

    Μια νέο-φιλελεύθερη συνταγή που αν εφαρμοστεί μετά το τέλος της πανδημίας θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε κοινωνική έκρηξη, καθώς οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις δεν έχουν ακόμη φανεί στο σύνολό τους. Οπως γράφει μάλιστα η ιταλική ιστοσελίδα  «finanzaonline», «ο πρώην υπουργός Οικονομικών και νυν πρόεδρος της Bundestag, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ,είχε σίγουρα σχέση με την ομάδα των 14 γερμανικών «γερακιών», αν και δεν εμφανίζεται μεταξύ των υπογραφόντων. Κάποιες πηγές επιμένουν επίσης ότι στη διατύπωση του μνημονίου αυτού βοήθησε ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, Γιενς Βάιντμαν» ,σημειώνει η ιταλική οικονομική ιστοσελίδα.

    Τρομάζουν τα ζόμπι του νέο-φιλελευθερισμού

    Η παρέμβαση αυτή  δεν είναι άσχετη βέβαια, με το νέο πολιτικό κλίμα που αρχίζει να διαφαίνεται στην Ευρώπη με πρώτο σταθμό τις γερμανικές εκλογές της 26ης Σεπτεμβρίου. Οι υπέρμαχοι του νεοφιλελευθερισμού Γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες αλλά και ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν χάνουν έδαφος ,με αποτέλεσμα σε έναν χρόνο η Ευρώπη ίσως και να αλλάξει «άξονα». Ο κεϋνσιανός Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι, οι αντι-νεοφιλελεύθεροι στην πλειοψηφία τους Πράσινοι στη Γερμανία, αλλά και πολιτικοί ηγέτες που αγωνίστηκαν κατά της λιτότητας στην υπόλοιπη Ευρώπη, αναμένεται να δώσουν τον τόνο. Ακολουθώντας πολύ πιο θαρραλέα την γραμμή Μπάιντεν ,στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κάτι που τρομάζει τα ζόμπι του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι τα «γεράκια» , θα κάτσουν με σταυρωμένα τα χέρια . «Θα πουλήσουν ακριβά το τομάρι τους» ,προειδοποιεί ο επικεφαλής  οικονομολόγος του ιταλικού επενδυτικού ομίλου  AcomeA, Πασκουάλε Ντιανά.

    « Η συνεδρίαση της ΕΚΤ στις 10 Ιουνίου θα αποτελέσει πραγματικό σημείο καμπής και θα προκύψουν  πολλές παγίδες για την πρόεδρο, Κριστίν Λαγκάρντ, και τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου» ,λέει ο Ιταλός οικονομολόγος ,που διετέλεσε και διευθυντικό στέλεχος της Morgan Stanley.

    «Η συναίνεση που επικράτησε στο συμβούλιο της ΕΚΤ κατά τις πιο σκοτεινές ημέρες της πανδημίας ,θα μετατραπεί σε αυξανόμενη διαφωνία καθώς βελτιώνονται οι προοπτικές της Ευρωζώνης» ,εκτιμά ο Πασκουάλε Ντιανά. Εκτιμά πάντως πως  «σε  κάθε περίπτωση, η επιστροφή στην πολιτική της αυστηρής λιτότητας φαίνεται απίθανη,  δεδομένης της τρέχουσας τάσης, αλλά είναι ασφαλές να στοιχηματίσουμε ότι τα  «γεράκια» θα πουλήσουν τη ζωή τους ακριβά», καταλήγει ο αναλυτής της AcomeA.

    Ο αντιπρόεδρος της ΕΕ, Βάλντις Ντομπρόβσκις λέει ότι η επιστροφή στην «κανονικότητα» του Συμφώνου Σταθερότητας θα ξεκινήσει το 2023. Τι σχέση έχει βέβαια η «κανονικότητα» με τον «ζουρλομανδύα» της λιτότητας ,που επιβάλει το Σύμφωνο Σταθερότητας;

    Η Νάντια Τσάρμπι ,επικεφαλής οικονομολόγος της Pictet Wealth Management,  τονίζει ότι δυστυχώς «προς το παρόν ,οι   ηγέτες της ΕΕ υποστηρίζουν μια κεϋνσιανή πολιτική , αλλά απρόθυμα, επειδή το όραμά τους για τον κόσμο δεν έχει αλλάξει». Κάποιοι καραδοκούν να επιβάλουν τη λιτότητα μόλις μπορέσουν, λέει ο οικονομολόγος και καθηγητής στο Παρισινό Πανεπιστήμιο  Sciences Po, Φραντσέσκο Σαρακένο. «Το σχέδιο ανάκαμψης μπορεί πετύχει μόνο αν οι νοοτροπίες αλλάξουν μακροπρόθεσμα τόσο στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα όσο και στα κράτη μέλη. Αλλιώς ,θα αποτύχει», προσθέτει.

    Μπορεί κάποιοι Ευρωπαίοι ηγέτες να αρχίζουν να ορκίζονται στον Αμερικανό πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, αλλά υπάρχει μια διαφορά: Όπως λέει η Νάντια Τσάρμπι «η κύρια διαφορά μεταξύ των πακέτων τόνωσης της Ευρώπης και της Αμερικής δεν είναι απλώς ότι ο Μπάιντεν έβαλε περισσότερα χρήματα στο τραπέζι: Υπάρχει  μια άλλη  σκέψη και διαφορετικές πολιτικές δεσμεύσεις  στις δύο ακτές του Ατλαντικού .Η Ευρώπη δεν έχει σταθερή δέσμευση για δημοσιονομική επέκταση πέρα ​​από την πανδημία». Γι` αυτό και τα «γεράκια» ακονίζουν τα νύχια τους…

    Πρώτη δημοσίευση: δημοκρατία

  • Ιαπωνία: Μια ματιά στην ”σκοτεινή πλευρά” της ιστορίας της

    Ιαπωνία: Μια ματιά στην ”σκοτεινή πλευρά” της ιστορίας της

    Όταν κάποιος φέρνει στο μυαλό του την χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, λογικά τα πρώτα πράγματα που θα σκεφτεί είναι τα χαρακτηριστικά που η ίδια προβάλλει στο εξωτερικό.

    Όλοι έχουμε ακούσει για τους σαμουράι και για τις διάφορες φεουδαρχικές περιόδους της Ιαπωνίας, ξέρουμε με σιγουριά πως είναι μια από τις πιο τεχνολογικά ανεπτυγμένες χώρες στον πλανήτη και ότι στέκεται ως μια από τις μεγαλύτερες αναδυόμενες οικονομικές δυνάμεις. Λίγοι όμως γνωρίζουν για την σκοτεινή πλευρά της ιστορίας της Ιαπωνίας. Από το βίαιο άνοιγμα της οικονομίας της από τον αμερικάνικο επεκτατισμό, μέχρι τα εγκλήματα πολέμου στον Β’ ΠΠ και σήμερα με την κουλτούρα της αυτοτιμωρίας και της φίμωσης η οποία πλήττει τα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας της με ελάχιστη αντίσταση από αυτά.

    Η βεβιασμένη αστικοποιήση και εκβιομηχάνιση

    Η Ιαπωνία μέχρι και τα μέσα του 19ου αιώνα αποτελούσε μια κλειστή και απομονωμένη φεουδαρχική κοινωνία, με σκοπιμότητα την διασφάλιση της οικονομικής ακεραιότητας της απέναντι στην επέλαση της Δύσης η οποία με ραγδαίους ρυθμούς ανέπτυσσε την οικονομία της (τόσο στην Ευρώπη αλλά και στην Αμερική) μέσω της αστικής και βιομηχανικής επανάστασης. Φυσικά αυτό το σχέδιο δεν άντεξε αφού στις 31 Μαρτίου 1854 ο Μάθιου Πέρι και τα «Μαύρα Πλοία» του ναυτικού των ΗΠΑ ανάγκασαν το άνοιγμα της Ιαπωνίας προς τον έξω κόσμο, με την απειλή της πλήρους κατάκτησης του νησιού, με τη Σύμβαση της Καναγκάβα.

    Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

    Και έτσι έγινε λοιπόν. Η Ιαπωνία άνοιξε όλους τους τομείς της οικονομίας της στην δυτική επέλαση και με την βοήθεια των ΗΠΑ και την ”ευλογία” του αυτοκράτορα της μέσα σε λίγες δεκαετίες είχε πλήρως αστικοποιηθεί και εκβιομηχανιστεί. Σιδηρόδρομοι, στρατός, μόδα, πρώιμα εργοστάσια, μεγάλες πόλεις, η Ιαπωνία υοθέτησε πλήρως τα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά πρότυπα της Δύσης.

    Φυσικά με κάθε επανάσταση πάντα θα υπάρχει και μια αντεπανάσταση. Οι φεουδάρχες ένιωσαν την απειλή της αλλαγής του οικονομικού συστήματος της Ιαπωνίας το οποίο απειλούσε τα συμφέροντα τους με βασικότερη μορφή παραγωγής να γίνεται σιγά σιγά η βιομηχανική σε αντίθεση με την μέχρι τότε αγροτική. Οι τσιφλικάδες σογκούν έχοντας χάσει την εύνοια του αυτοκράτορα πέρασαν στην εμπόλεμη αντίσταση. Μέσω ενός πολύ σύντομου εμφυλίου πολέμου οι φεουδάρχες έχοντας απαρχαιωμένα πολεμικά μέσα και χωρίς κοινωνική ανταπόκριση έχασαν ενάντια στο νεοσύστατο κράτος της Ιαπωνίας το οποίο είχε την βοήθεια των ΗΠΑ. Οι σογκούν δεν είχαν παρά να συμμορφωθούν με την νέα κατάσταση, να εγκαταλείψουν τις παραδοσιακές παραγωγικές σχέσεις και να στραφούν στις πιο εκσυγχρονισμένες τακτικές.

    Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

    Η Ιαπωνία παρέμεινε για πολύ καιρό ”προτεκτοράτο” των δυτικών δυνάμεων μέχρι και τον Α’ ΠΠ, η οποία έχοντας ταχθεί με τους νικητές δεν συνάντησε τις επεκτατικές προσδοκίες της και αποχώρησε από την Κοινωνία των Εθνών σε μια απόπειρα να ανασυσταθεί ως αυτοτελής και ανεξάρτητη ιμπεριαλιστική οικονομία.

    Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και τα εγκλήματα

    Η Ιαπωνία έχοντας ταχθεί με τις Δυνάμεις του Άξονα στον Β’ Παγκόσμιο διέπραξε στο όνομα του Ιμπεριαλισμού κάποια από τα πιο τρομερά εγκλήματα πολέμου της ανθρώπινης ιστορίας. Τα Ιαπωνικά εγκλήματα πολέμου συνέβησαν σε πολλές χώρες της Ασίας και του Ειρηνικού. Κάποια από τα περιστατικά έχουν επίσης ονομαστεί ως «Ασιατικό Ολοκαύτωμα» και «Ιαπωνικές στρατιωτικές θηριωδίες». Τα χειρότερα από αυτά διαπράχθηκαν με την είσοδο του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού στην πόλη Ναντσίνγκ της Κίνας, κατά τη διάρκεια της οποίας οι Ιάπωνες στρατιώτες σκότωσαν ένα μεγάλο αριθμό αμάχων και άσκησαν λεηλασίες και βιασμούς. Αυτό το γεγονός ονομάστηκε η Σφαγή της Ναντσίνγκ.

    Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

    Οι Ιαπωνικές κυβερνήσεις ποτέ δεν παραδέχτηκαν ότι η Ιαπωνία διέπραξε εγκλήματα πολέμου. Οι Σύμμαχοι συγκάλεσαν το Διεθνές Στρατιωτικό Δικαστήριο για την Άπω Ανατολή στις 3 Μαΐου 1946 για τη δίωξη κάποιων ιαπώνων ηγετών για εγκλήματα πολέμου. Ωστόσο, οι βακτηριολογικές ερευνητικές μονάδες και τα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας που ενεπλάκησαν στον πόλεμο είχαν απαλλαγεί από ποινικές διώξεις από τον Ανώτατο Συμμαχικό Διοικητή παρά τις εκκλήσεις για δίκη και για τις δύο ομάδες. Μέλη του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος, όπως ο Σίνζο Άμπε, έχουν αρνηθεί κάποιες από τις φρικαλεότητες, όπως τη συμμετοχή της κυβέρνησης στην απαγωγή γυναικών για να χρησιμοποιηθούν ως «γυναίκες ανακούφισης» (πόρνες). Ο ίδιος μαζί με άλλα μέλη του κόμματος στην ιαπωνική κυβέρνηση, όπως ο πρώην πρωθυπουργός Γιουνισίρο Κοϊζούμι έχουν προσευχηθεί στο Βωμό Γιασουκούνι, ο οποίος είναι στημένος προς τιμήν καταδικασμένων εγκληματιών πολέμου Α΄ κλάσης.

    Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

    Κινήματα, εξεγέρσεις και ένοπλη ακροαριστερά

    Το ιαπωνικό φοιτητικό κίνημα οργανώθηκε το 1948, από τον Σύνδεσμο του Κομμουνιστικού Κόμματος Zengakuren. Κύριο αίτημα ήταν η απομάκρυνση των Αμερικανών στρατιωτών από την Ιαπωνία. Το 1959 οι φοιτητές διοργανώνουν διαμαρτυρίες – αλλά ακόμη και τότε αρχίζει ένας διαχωρισμός σε ανταγωνιστικές πολιτικές δυνάμεις.

    Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 η αντιπαράθεση σταμάτησε για λίγο καθώς οι αντίπαλες δυνάμεις ενώθηκαν στον αγώνα κατά του πολέμου στη Βιετνάμ. Από το 1967 και μετά, οι συγκρούσεις των ιαπώνων φοιτητών με την αστυνομία ήταν καθημερινές.

    Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

    Στα πανεπιστήμια, οι ενώσεις των φοιτητών στα μέσα της δεκαετίας του ’60 εκφράζουν την αντίθεσή τους στο αυταρχικό εκπαιδευτικό σύστημα. Το 1968 τα πανεπιστήμια αποτελούν θέατρο συγκρούσεων. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70, από τις συγκρούσεις στα πανεπιστήμια υπάρχουν 44 νεκροί και περίπου 5.000 τραυματίες – τα περισσότερα θύματα προερχόμενα από την παράταξη του ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού.

    Ένα ισχυρό φοιτητικό κίνημα, διεκδικητικού προσανατολισμού, θα εκφραστεί μέσα από την μαζικότερη και πιο ριζοσπαστική οργάνωση που γνώρισε ποτέ η χώρα την Zengakuren. Πολύ γρήγορα 300.000 φοιτητές θα βρεθούν υπό τη σκέπη της, και κινούμενοι όλοι από κομμουνιστικά διεθνιστικά πρότυπα -μιας και η κεντρική της επιτροπή ελεγχόταν από το ιαπωνικό Κομμουνιστικό Κόμμα- θα καταστήσουν γρήγορα την Zengakuren σε πρότυπη φοιτητική οργάνωση, ο θρύλος της οποίας θα ξεπεράσει γρήγορα τα ιαπωνικά σύνορα, φθάνοντας μέχρι τον γαλλικό Μάη.

    Αν και στη Δύση υπήρχε μία συγκεχυμένη άποψη για το τι πρέσβευε εν τέλει η Zengakuren, η επιρροή της υπήρξε τεράστια για όλα τα φοιτητικά κινήματα στη Δύση, όχι μόνο στο επίπεδο της ιδεολογικής πάλης, αλλά ακόμη και στον τρόπο διεκδίκησης και μάχης με όπλο τα κοντάρια, συνήθως σώμα με σώμα με τις ανά χώρα αστυνομίες.

    Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

    Κορυφαία στιγμή του ιαπωνικού αντιπολεμικού κινήματος υπήρξε η κατάληψη του σιδηροδρομικού σταθμού της Σινζούκου στο κέντρο του Τόκιο τον Οκτώβριο του 1968, από τις Αντιπολεμικές Συσπειρώσεις Νεολαίας, μια κίνηση που θα οδηγούσε, έστω και πρόσκαιρα, στον αποκλεισμό του ανεφοδιασμού των αμερικανικών βάσεων.

    Το πόσο είχε επηρεάσει η δράση της Zengakuren τη δυτική αντικουλτούρα (από το Μάη του ’68, μέχρι τους Weathermen) φαίνεται από ένα και μόνο γεγονός. Από το εξώφυλλο (και το οπισθόφυλλο) του περίφημου single του John Lennon και της Plastic Ono Band, “Power to the people/ Open your box” [Apple, 1971], εκεί που ο John και η Yoko ποζάρουν φορώντας τα χαρακτηριστικά κράνη της ιαπωνικής φοιτητικής οργάνωσης.

    Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

    Η πιο σημαντική μαχητική ιαπωνική οργάνωση ήταν ο Ιαπωνικός Κόκκινος Στρατός, ο οποίος ιδρύθηκε στον Λίβανο το 1971 από τη φοιτήτρια Φουζάκο Σιγκενόμπου. Ήδη από τις πρώτες του μέρες, ο Ιαπωνικός Κόκκινος Στρατός ήθελε η δράση του να είναι διεθνής και παρά το γεγονός ότι μαχόταν για την ανατροπή της μοναρχίας στην Ιαπωνία, αδελφοποιήθηκε με την PLO και άλλες αντι-ισραηλινές οργανώσεις της Μέσης Ανατολής. Γι’ αυτό και μια από τις πρώτες επιθέσεις της ομάδας ήταν στο αεροδρόμιο «Μπεν Γκουριόν» το 1972, όταν τα μέλη του έκαναν απόπειρα εκτέλεσης ισραηλινών πολιτικών ανοίγοντας πυρ και σκοτώνοντας 26 ανθρώπους όπου οι περισσότεροι από αυτούς δεν αποτελούσαν στόχους μαζί και με πολλά από τα ίδια τα μέλη της οργάνωσης. Διαβόητα χτυπήματα της ιαπωνικής ένοπλης αντάρτικης οργάνωσης περιλαμβάνουν την έφοδο του 1974 στη Γαλλική Πρεσβεία της Χάγης, με το περιστατικό να μετατρέπεται σε κατάσταση ομηρείας που διήρκεσε περισσότερες από 100 ώρες, αλλά και το κύμα χτυπημάτων σε πρεσβείες της Κουάλα Λουμπούρ το 1975. Κατόπιν, έπειτα από ένα διάλειμμα που κράτησε μια δεκαετία σχεδόν, ο Ιαπωνικός Κόκκινος Στρατός ξαναχτύπησε, έχοντας πια στο στόχαστρο το αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό που υπηρετούσε στην Ευρώπη. Το πλέον φονικό βομβιστικό χτύπημα έλαβε χώρα σε κέντρο διασκέδασης Αμερικανών πεζοναυτών στη Νάπολη τον Απρίλιο του 1988. Η ηγέτιδα του Ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού, που μέτρησε τόσες και τόσες επιθέσεις και αεροπειρατείες στη δεκαετία του 1970, συνελήφθη το 2.000, παραμένοντας καταζητούμενη για περισσότερο από 25 χρόνια.

    Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

    Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι παρόλο που η Ιαπωνία πέρασε από τις πιο δυναμικές, μαχητικές και οργανωμένες φάσεις αναταραχών και εξεγέρσεων παγκοσμίως, ιδιαίτερα την δεκαετία 60-70, σήμερα αν δεν γνωρίζαμε για όλα αυτά θα μας φαινόταν αδύνατο να φανταστούμε πως ο ιαπωνικός λαός σήκωσε ποτέ κεφάλι στους αφέντες του. Διότι η αλήθεια είναι πως για την Ιαπωνία του σήμερα είναι ασφαλές να πούμε πως είναι κινηματικά ”νεκρή”. Οι πιο πρόσφατες κινηματικές καταστάσεις στις οποίες έχει βρεθεί η κοινωνία της Ιαπωνίας ήταν όταν με την δολοφονία του Τζορτζ Φλόυντ χιλιάδες ιάπωνες κατέβηκαν στον δρόμο στα πλαίσια του παγκόσμιου κινήματος του Black Lives Matter για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στην καταπίεση και τον ρατσισμό που δέχονται οι κοινότητες των μαύρων στις ΗΠΑ. Αυτή την στιγμή η Ιαπωνία βρίσκεται σε μια κινηματική φάση ξανά με μαζικές διαμαρτυρίες ενάντια στην διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στο Τόκιο εν μέσω πανδημίας και λόγω της αργής διεξαγωγής των εμβολιασμών του πληθυσμού.

    Japan, New Zealand march to mourn George Floyd, seek change - The Mainichi

    Η Ιαπωνία του σήμερα: Η κουλτούρα και η κοινωνία

    Η Ιαπωνία του σήμερα όντας ακόμα υπο δυτική επιρροή έχει κάνει ομολογουμένως άλματα στην τεχνολογική και βιομηχανική εξέλιξη της, στην εξαγωγή κουλτούρας και στην αύξηση του βιοτικού της επιπέδου. Ωστόσο πίσω από τα λαμπερά φώτα των τεράστιων, φανταχτερών πόλεων της κρύβεται ένα τεράστιο οικονομικό χρέος (ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο) και εξευτελιστικές εργασιακές συνθήκες, ενδυναμωμένες από μια κουλτούρα ατομικής ευθύνης η οποία συνεπάγεται την αίσθηση αυτοτιμωρίας και ψυχολογικού ”ευνουχισμού” των εργαζομένων, με όλο αυτό να έρχεται να καθίσει πάνω στις παράλογες ώρες εργασίας, όντας ένας συνδυασμός εξαναγκασμού και εργασιομανίας εμπλεκόμενη με θρησκευτική ηθική. Θέτοντας το λίγο πιο συμπυκνωμένα: Η δικαιολόγηση της ταξικής ανισότητας δεν λειτουργεί πουθενά τόσο καλά όσο στην Ιαπωνία. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που η Ιαπωνία είναι η νούμερο 1 χώρα σε αυτοκτονίες και σε θανάτους από υπερκόπωση.

    Death By Overwork in Japan: Karoshi & Japanese Salarymen | Master Your Life With Martial Mind Power

    Όταν όλη σου την ζωή ζεις σε μια χώρα όπου μότο της είναι ”Ντροπή και Καθήκον” και εσύ αποτυγχάνεις να επιτελέσεις αυτό το υποτιθέμενο καθήκον που σου έχει ανατεθεί από τις ανάγκες της ”ελεύθερης αγοράς”, είναι λίγο δύσκολο να ζήσεις με την ντροπή και ακόμα πιο δύσκολο να παλέψεις για μια καλύτερη ζωή.

    Japanese Businessmen Sleeping on Streets Capture a Culture of Overwork

    Επιμέλεια: Χάρης Παναγόπουλος – Με πληροφορίες από: The Nation, defencepoint.gr

  • Το «αλάτι των βράχων»

    Το «αλάτι των βράχων»

    Ο ήλιος έχει μόλις ανατείλει στα Κύθηρα, φωτίζοντας τη φιγούρα ενός άντρα γύρω στα 80, που, όρθιος πάνω στον βράχο, σε αυτό το ασύνορο μπαλκόνι του Ιονίου, αγναντεύει για λίγο την ανατολή του Ιουλίου πάνω από την ήρεμη θάλασσα, πριν πιάσει δουλειά. Τις επόμενες ώρες θα τις περάσει σκυμμένος πάνω στον ίδιο βράχο, πολεμώντας μαζί του και ταυτόχρονα καλοπιάνοντάς τον, ώστε να του παραδώσει το αλάτι του από θαλασσινό νερό, που επί 15-20 ημέρες έπηζε μέσα σε αυτή την πέτρινη «λεκάνη».

    Ο άντρας συλλέγει στα κοφίνια του -φτιαγμένα παραδοσιακά από καλάμι και βέργες σχίνου- το περίφημο «αλάτι των βράχων», περιζήτητο από μάγειρες, σεφ και νοικοκύρηδες σε όλον τον κόσμο, από τις ΗΠΑ και τον Καναδά, μέχρι την Αυστραλία, την εξωτική Σιγκαπούρη, τις σκανδιναβικές χώρες, την παγωμένη Ρωσία και την αχανή Κίνα.

    Το αλάτι ως προϊόν αποδίδει, αλλά η δουλειά των δεκάδων αλυκάριων των Κυθήρων, που πρέπει να το αποσπούν από τον βράχο με τα χέρια τους ή με μια μεγάλη κουτάλα, κάθε άλλο παρά εύκολη είναι. Μέχρι τις 11 το πρωί, πολύ πριν ο ήλιος μεσουρανήσει, ο άντρας θα πρέπει να μαζέψει τα κοφίνια του και να φύγει από τον καυτό πια βράχο. Όση αντοχή και αν έχει κάποιος, δεν μπορεί να δουλέψει σε τόση ζέστη, δεδομένου ιδίως ότι ο βράχος, που σε μια μέρα με θερμοκρασία 38 βαθμών Κελσίου μπορεί να «πιάσει» τους 47, απαιτεί σεβασμό και εγρήγορση, για να μη γλιστρήσεις.

    «Ο βράχος είναι δύσκολο πράγμα. Κόβει και καίει. Το δέρμα στα χέρια και τα πόδια των ανθρώπων που δουλεύουν πάνω του είναι μονίμως σκασμένο. Ο βράχος γλιστράει, πέφτεις και σκοτώνεσαι. Ταυτόχρονα όμως, ο βράχος προσφέρει»: με τις φράσεις αυτές, ο Κυθήριος επιχειρηματίας Τάσος Βενάρδος ανοίγει τη συζήτηση με το ΑΠΕ-ΜΠΕ για το διάσημο αλάτι, που προσφέρουν οι περίπου 30 «αλαταρέες» (αλυκές) του νησιού. Αλαταρέες, που δεν έχουν σταθερό ιδιοκτήτη, αλλά βγαίνουν κάθε άνοιξη σε πλειστηριασμό, καθώς στο νησί ισχύει ένα ιδιαίτερο καθεστώς.

    Ένας 14χρονος ξενιτεύεται, με ένα τσουβαλάκι αλάτι στη βαλίτσα του

    Η δεκαετία του 1970 έχει μόλις ανατείλει και ο 14χρονος Τάσος Βενάρδος, γερμένος στην κουπαστή ενός καραβιού, αποχαιρετά τα αγαπημένα του Κύθηρα, για να δουλέψει σε ένα εμπορικό πλοίο ως βοηθός μάγειρα. Φυλαγμένο στη βαλίτσα του, ανάμεσα στα ρούχα, υπάρχει ένα μικρό τσουβαλάκι με αλάτι, δύο-τρία κιλά από τον κατάλευκο «χρυσό» των βράχων, που νοστιμίζει τα φαγητά της μάνας του.

    Βαραίνει η βαλίτσα του, αλλά ο 14χρονος δεν διανοείται να αφήσει το νησί χωρίς να πάρει μαζί του το ιδιαίτερο αλάτι του, που χάρη στο κάλιο που περιέχει, δεν κάνει τα χείλη σου να τσούζουν όταν τα συναντήσει, αλλά τα γλυκαίνει.

    Επτά-οκτώ χρόνια αργότερα, ο δρόμος του Τάσου Βενάρδου, πάνω από 20 ετών πλέον, τον βγάζει στην Αμερική. Το αλάτι των Κυθήρων ακολουθεί τον Κυθήριο μετανάστη στη Βαλτιμόρη, το Τέξας και τη Λουϊζιάνα, δίπλα στα ποταμόπλοια, που διασχίζουν αργά τον Μισισιπή.

    Δουλεύει μάγειρας σε ελληνικές ταβέρνες, αλλά και σε ένα δημοφιλές ιταλικό εστιατόριο, όπου οι πελάτες κλείνουν τραπέζι μέχρι και 40 ημέρες πριν, παρότι το κόστος είναι (εκείνη την εποχή!) 50-70 δολάρια το άτομο. Τα τσουβαλάκια με το «αλάτι των βράχων» διανύουν χιλιάδες μίλια ωκεανού, καταφθάνοντας αδιάκοπα από τα Κύθηρα στην Αμερική, και τα φαγητά που βγαίνουν από την κουζίνα του Κυθήριου ξεχωρίζουν για τη νοστιμιά τους, με αποτέλεσμα οι πελάτες να ρωτούν το μυστικό.

    «Το μυστικό της επιτυχίας των εδεσμάτων που μαγείρευα, ήταν το αλάτι των βράχων από τα Κύθηρα, κάτι για το οποίο πείστηκε και ο Ιταλός ιδιοκτήτης του εστιατορίου, ο οποίος αρχικά επέμενε να μαγειρεύουμε την περίφημη σάλτσα του με ιταλικό αλάτι, μέχρι που διαπίστωσε ότι το αλάτι που του πρότεινα διπλασίασε τη νοστιμιά της», λέει χαμογελώντας.

    Προσθέτει πως κι ο Κώστας Σπηλιάδης, ιδιοκτήτης των «Milos Restaurants» σε Μόντρεαλ, Νέα Υόρκη και Αθήνα (σ.σ. για τον οποίο έγινε το 2019 εκτενές αφιέρωμα στους «New York Times»), διαφήμιζε ανέκαθεν ότι οι σεφ των εστιατορίων του χρησιμοποιούν αυτό το ιδιαίτερο αλάτι. «Πελάτες στα εστιατόριά του είναι μεγάλα ονόματα των τεχνών, του θεάματος και της πολιτικής, οι οποίοι προμηθεύονται Αλάτι Βράχων και ελαιόλαδο Κυθήρων από τα μίνι “παντοπωλεία”, που διατηρεί εντός των εστιατορίων του» επισημαίνει.

    Ο ίδιος ο Τάσος Βενάρδος δεν έχει δουλέψει ως αλυκάριος. Ωστόσο, για κάποια χρόνια βοηθούσε τον πατέρα του στον βράχο που εκείνος νοίκιαζε. «Η δυσκολία που είχε το αλάτι για να μαζευτεί και η αβεβαιότητα αν θα βοηθήσει ο καιρός, για να μαζέψει αρκετό αλάτι ο πατέρας μου, ώστε να βγει το μεροκάματο, με έχει δέσει συναισθηματικά με τις αλυκές», εξομολογείται.

    Ο 80χρονος αλυκάριος

    Το μεροκάματο, συνήθως καλό, αποτέλεσε και αποτελεί κίνητρο για πολλούς Κυθήριους, ώστε να ασχοληθούν με το αλάτι των βράχων. Ο Ανδρέας Φριλίγκος (Βεδούρας) κοντεύει σήμερα τα 80. Εργάζεται ως αλυκάριος επί σχεδόν 50 χρόνια, από όταν παντρεύτηκε στα 30 του, και όταν τον ρωτάμε πώς τον «κράτησαν» επί τόσα χρόνια οι αλαταρέες, απαντά πως η δουλειά είναι μεν πολύ σκληρή, αλλά το αλάτι προσφέρει καλό μεροκάματο.

    «Τελευταία δεν πηγαίνω το ίδιο συχνά, όταν προχωράει η ηλικία δεν είναι το ίδιο εύκολο να δουλεύεις σκυμμένος πάνω στον βράχο με την κουτάλα ή το καλάθι», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ενώ προσθέτει πως στον βράχο πηγαίνεις στις 5 ή στις 6 το πρωί, με το που θα ξεμυτίσει το πρώτο φως, γιατί μετά τις 10-11 το πρωί δεν μπορείς να αντέξεις τη ζέστη.

    Η οικονομική κρίση και η πανδημία «έφεραν» περισσότερους κοντά στο αλάτι

    Οι άνθρωποι που ασχολούνταν με το αλάτι στο νησί ήταν μέχρι πρότινος περίπου 80. Ωστόσο, λόγω της οικονομικής κρίσης, της πανδημίας και της μεγάλης ζήτησης, ο αριθμός τους έχει -σύμφωνα με τον κ. Βενάρδο- αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Πλέον περί τα 120 – 130 άτομα στα Κύθηρα ασχολούνται με το αλάτι σε όλες τις φάσεις του (συλλογή, επεξεργασία και εμπόριο κτλ).

    Οι αλυκάριοι είναι συνήθως άντρες, γιατί η συλλογή του αλατιού απαιτεί και μυϊκή δύναμη. Οι γυναίκες αναλαμβάνουν το καθάρισμα του αλατιού από ξένα σώματα όπως φύκια, ξυλαράκια και πετραδάκια, «διότι οι γυναίκες έχουν συνήθως μεγαλύτερη υπομονή και το καθάρισμα του αλατιού θέλει πολύ μεγάλη», εξηγεί ο Τάσος Βενάρδος.

    Όπως λέει, πλέον δεν υπάρχουν στο νησί οικογένειες που να ζουν αποκλειστικά και μόνο από το αλάτι. Κι αυτό διότι η ιδιοκτησία των αλαταρέων δεν είναι σταθερή. «Η ακτογραμμή και οι βράχοι (αλαταρέες), βγαίνουν κάθε χρόνο σε πλειστηριασμό από την Επιτροπή Εγχωρίου Περιουσίας Κυθήρων και Αντικυθήρων και μπορεί να αλλάζουν χέρια κάθε χρόνο οι αλαταρέες. Συνήθως οι άνθρωποι που ασχολούνται είναι ψαράδες, που έχουν ως κύριο επάγγελμα την αλιεία και επιπροσθέτως, μαζεύουν το αλάτι για να ενισχύσουν τα οικονομικά τους», σημειώνει.

    Ένας πεντάχρονος μπαίνει για πρώτη φορά στις αλυκές

    Για τον 49χρονο κουρέα Θέμη Καλοκαιρινό από τον Αβλέμονα, την ενασχόληση με το αλάτι δεν την έφερε η πανδημία, ούτε η οικονομική κρίση, αλλά η μακρά οικογενειακή ιστορία. «Οι αλαταρέες είναι για εμένα οικογενειακή υπόθεση, εκεί δούλευαν ο πατέρας, οι θείοι μου και οι παππούδες μου και εκεί νιώθω πως γεννήθηκα. Το αλάτι είναι τρόπος ζωής για εμένα», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και εξηγεί πως ο ίδιος μπήκε για πρώτη φορά στην αλαταρέα σε ηλικία μόλις πέντε ετών, το 1977, αναλαμβάνοντας ρόλο …μεταφορέα.

    «Τότε μαζεύαμε αλάτι σε απόσταση 20 λεπτών από τον Αβλέμονα και κάποιος έπρεπε να το μεταφέρει στο χωριό με τον γάιδαρο. Αυτή ήταν τότε η δική μου δουλειά ως πεντάχρονου, έφερνα το αλάτι στο χωριό και ένιωθα χαρά και υπερηφάνεια γιατί μπορούσα να προσφέρω κι εγώ στην οικογένεια», σημειώνει ο Θέμης Καλοκαιρινός.

    Προσθέτει ότι το αλάτι εξασφαλίζει ένα καλό πρόσθετο εισόδημα, συμπληρωματικό σε εκείνο από την κύρια δουλειά, αλλά για να το πάρεις από τον βράχο, χρειάζεται να δουλέψεις πολύ σκληρά: «Υπάρχει ένα ρητό στα Κύθηρα: “αν θέλεις να καταραστείς κάποιον στείλε τον να δουλέψει ως αλατ(ζ)άς ή καμινάρης (στα καμίνια του ασβέστη)”. Το αλάτι το φτιάχνεις δουλεύοντας σκληρά μέσα στη ζέστη, δεν πηγαίνεις απλά να το μαζέψεις», λέει χαρακτηριστικά.

    «Πρώτα καθαρίζουμε τις κοιλότητες των βράχων από φύκια ή ξυλάκια που μπορεί να μαζεύτηκαν κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Μετά τις ποτίζουμε με θαλασσινό νερό με την αντλία, όπως θα ποτίζαμε ένα περιβόλι. Την πρώτη φορά χρειάζεται να ποτίσουμε δύο και τρεις φορές, για να πάρουμε αλάτι. Όταν το αλάτι είναι έτοιμο, κάτι που την πρώτη φορά μπορεί να πάρει μήνα ή και 40 μέρες, το μεταφέρουμε και το απλώνουμε στον ήλιο να στεγνώσει και το καθαρίζουμε. Για να στεγνώσει, μπορεί να πάρει άλλες 15-20 μέρες. Αλλά αυτή είναι όλη η επεξεργασία που υφίσταται: μάζεμα, στέγνωμα και καθάρισμα, είναι ένα αλάτι εντελώς αγνό, που το κάνει τόσο ιδιαίτερο η ίδια η περιεκτικότητα του θαλασσινού νερού των Κυθήρων σε διάφορα στοιχεία, όπως κάλιο και ιώδιο», εξηγεί.

    Με σύμμαχο τον Βοριά και «εχθρό» τους νότιους ανέμους

    Αιώνες τώρα, οι αλυκάριοι κοιτάζουν τον ουρανό μισοκλείνοντας τα μάτια κόντρα στον ήλιο, αφουγκράζονται τους ανέμους κι ατενίζουν τη θάλασσα, προσπαθώντας να μαντέψουν τις προθέσεις τους. Σήμερα, με πιο σύγχρονα μέσα στη διάθεσή τους, εξακολουθούν να προσπαθούν να προβλέψουν τον καιρό. Γιατί η φουρτούνα μπορεί να ξεπλύνει το ήδη δημιουργημένο αλάτι πάνω στον βράχο και γιατί ο Νοτιάς δεν είναι σύμμαχός τους.

    «Όταν ο καιρός γυρίσει σε νοτιά, δεν πήζει το αλάτι. Για να πήξει το αλάτι χρειάζεται βοριάς (όχι πολλά μποφόρ), διότι έτσι γίνεται η εξάτμιση του νερού από το αλάτι. Ζεσταίνει ο ήλιος τους βράχους κατά τις μεσημεριανές ώρες και ο βοριάς εξατμίζει το νερό», λέει ο Τάσος Βενάρδος, ιδρυτής της εταιρείας «KALIMERA PRODUCTS», που εμπορεύεται το αλάτι σε μεγάλα σούπερ μάρκετ της χώρας μας και σε πολλά μικρά μαγαζιά στην Ελλάδα και την Ευρώπη, αλλά και παγκοσμίως, τόσο απευθείας από την εταιρεία, όσο και μέσω της ιστοσελίδας www.greeksalt.com.

    Πώς έμαθαν για το αλάτι των Κυθήρων στη Ρωσία, την Κίνα ή τη Σιγκαπούρη;

    Κάθε χρόνο παράγονται περίπου 20 με 30 τόνοι αλάτι βράχων. Για να παραχθεί μια σεβαστή ποσότητα (4 – 5 κιλά για παράδειγμα) από μια γούρνα (αλαταρέα) θέλει κατά μέσο όρο 15 ημέρες. Το μάζεμα του αλατιού ξεκινάει από τις αρχές του Ιούνη και διαρκεί ως τα μέσα του Σεπτέμβρη.

    Οι επιχειρήσεις που ασχολούνται με το Αλάτι των Βράχων στέλνουν ετησίως, χάρη και στις ευκολίες του ηλεκτρονικού εμπορίου, περίπου 4-5 τόνους προϊόντος σε κάθε γωνία του κόσμου: ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Σιγκαπούρη, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ολλανδία, Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, Δανία, Σουηδία, Ρωσία και Κίνα.

    Πώς έμαθαν όμως οι ξένες αγορές για το ιδιαίτερο αυτό προϊόν, που παράγεται σε ένα μακρινό προς αυτές νησί του Ιονίου; «Διεθνώς το αλάτι των Κυθήρων έγινε γνωστό από τους Γιόλμαρ Ντάμ και Θεοδώρα Πετανίδου, οι οποίοι εξέδιδαν το έντυπο ALAS (All About Salt). Επίσης, από τον Κώστα Σπηλιάδη, τον ιδιοκτήτη των “Milos Restaurants”. Και, τέλος, από τον Σουηδό κύριο Gioran Svanburg και εμένα, που μέσω της εταιρείας “Κalamitsi Products”, ξεκινήσαμε την εξαγωγή του πριν 20 χρόνια, στη Σκανδιναβία, Βόρειο Ευρώπη, Ρωσία και Αμερική (μέσω των εστιατορίων του κυρίου Σπηλιάδη)», απαντά ο Τάσος Βενάρδος.

    Όταν ο δημόσιος κήρυκας -ντελάλης- έδινε τον τόνο: «Άρχεται η δημοπρασία»

    Κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας, τις αλυκές στα Κύθηρα, όπως και τις βραχονησίδες, τις διαχειριζόταν το Επιχώριον Συμβούλιον. Σήμερα, με βάση τις ισχύουσες διατάξεις και Προεδρικά Διατάγματα, οι αλυκές ανήκουν κατ’ αποκλειστικότητα στη διαχείριση της Επιτροπής Εγχωρίου Περιουσίας Κυθήρων και Αντικυθήρων, η οποία εξακολουθεί να τις μισθώνει με ετήσια δημοπρασία.

    Μια διαδικασία που «μετρά» πολλές δεκαετίες ζωής. Κάθε χρόνο, τον Μάιο, το Επιχώριον Συμβούλιον νοίκιαζε τις αλυκές με δημοπρασία στους ενδιαφερομένους και τα έσοδα πήγαιναν στο Επιχώριον Ταμείον. Ανήκαν δηλαδή στη δημόσια (μη ιδιωτική) περιουσία των Κυθήρων. Το καθεστώς αυτό διατηρήθηκε και μετά την ένωση με την Ελλάδα.

    Οι ακτές των Κυθήρων γύρω γύρω, μαζί με τις βραχονησίδες και τα Αντικύθηρα, ήταν μοιρασμένες σε 25 περιφέρειες με φυσικές γούρνες «αυτοπήκτων αλάτων». Όταν τον Μάιο δημοσιευόταν η διακήρυξη, ακολουθούσε η δημοπρασία με τον δημόσιο κήρυκα (ντελάλη) ο οποίος έδινε τον τόνο. «Άρχεται η δημοπρασία…»

    Η εκμετάλλευση των αλαταρέων και η διάθεση και εμπορία του αλατιού στα Κύθηρα, αλλά και εκτός του νησιού, δεν σταμάτησε ποτέ -παρά μόνο, κατά την περίοδο που ίσχυε το μονοπώλιο στην Ελλάδα, απαγορευόταν η εξαγωγή αυτού του «λευκού χρυσού» από το νησί των Κυθήρων…

    Αλεξάνδρα Γούτα

    * Τις φωτογραφίες παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Τάσος Βενάρδος

  • Έξι οικογένειες αφηγούνται τις ιστορίες τους

    Έξι οικογένειες αφηγούνται τις ιστορίες τους

    Η Θεσσαλονίκη αποτέλεσε το σημείο της επανασύνδεσής τους μετά από χωριστές περιπλανήσεις λόγω της προσφυγικής κρίσης, ή επιλέχθηκε ως προορισμός διαμονής τη δύσκολη περίοδο της πανδημίας, είτε ήταν μόνιμη βάση και ταυτόχρονα αφετηρία για ταξίδια στον κόσμο.

    Έξι διαφορετικών τύπων οικογένειες φωτογραφίζονται με σκηνικό το ιστορικό κέντρο της πόλης, συστήνονται μέσα από ένα βίντεο, μοιράζονται τις ιστορίες τους, αποκαλύπτουν τις ανησυχίες τους, εξηγούν τις προσπάθειες εξισορρόπησης της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής και χαράσσουν τα σχέδιά τους για το μέλλον.

    Ανταποκρινόμενες στο κάλεσμα της ομάδας του Kids of Tomorrow (KIDOT) Festival περιγράφουν δοκιμασίες που τις ενδυναμώνουν, στοιχεία που τις κρατούν ενωμένες και δίνουν τον δικό τους ορισμό στη φράση «Οικογένεια είναι…».

    «Με το νέο μας multimedia project «Οικογένεια είναι..» επιδιώκουμε να αναδείξουμε την αξία της οικογένειας και τη μοναδικότητά της» δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού – Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, «Πρακτορείο FM 104,9» ο κ. Μάκης Ανανιάδης από την ομάδα του KIDOT Festival.

    «Καλούμε την κάθε οικογένεια σε μία οικογενειακή φωτογράφιση στο Καπάνι, στη Θεσσαλονίκη, στη συνέχεια σε ένα backstage βίντεο με γρήγορες ερωτοαπαντήσεις και το τελευταίο στάδιο είναι μία συνάντηση- συνέντευξη μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας για μία εις βάθος συζήτηση» διευκρίνισε.

    Παρ’ ότι οι οικογένειες είναι από διαφορετικά πολιτισμικά υπόβαθρα, ή διαφέρουν όσον αφορά τη δομή τους, διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν κοινές αξίες, που είναι η εμπιστοσύνη, η φροντίδα, η ουσιαστική αλληλεπίδραση που θέλουν όλα τα μέλη, ανέφερε ο κ. Μάκης Ανανιάδης.

    Ταυτόχρονα εντοπίζουμε μία διαφορετική καθημερινότητα, για παράδειγμα, σε μία μονογονεϊκή οικογένεια όλα τα βάρη και τις αρμοδιότητες αναλαμβάνει ο γονιός που μεγαλώνει μόνος του τα παιδιά – σε μία επταμελή οικογένεια κατανέμονται καθήκοντα, σημείωσε.

    Η κάλυψη των βασικών αναγκών, σίτιση, στέγαση και ασφάλεια στην καθημερινότητα απασχολεί μία οικογένεια προσφύγων, τον Zakaria και τον γιο του, Taisir, οι οποίοι έφυγαν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους από τη Συρία, ταξίδεψαν στην Τουρκία και επανενώθηκαν στη Θεσσαλονίκη.

    Να μεγαλώσουν τα δυο τους παιδιά τους ως πολίτες τους κόσμου που γνωρίζουν διαφορετικές κουλτούρες και συλλέγουν εμπειρίες από πολλές χώρες επέλεξαν η Δανάη από την Ελλάδα και ο σύζυγός της Krishan από την Ινδία, οι οποίοι ζουν μόνιμα στη Νέα Υόρκη, αλλά την περίοδο της καραντίνας λόγω πανδημίας αποφάσισαν επιστρέψουν στη Θεσσαλονίκη, γενέτειρα της πρώτης.

    «Ως ομάδα που ασχολείται με το κομμάτι της οικογένειας, θέλουμε να αναδεικνύουμε τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία της. Είναι ένα εν εξελίξει πρότζεκτ, σε πρώτη φάση συμμετείχαν έξι οικογένειες, αλλά θέλουμε να συμπεριλάβουμε και άλλες μορφές οικογένειας. Για μας οικογένεια δεν είναι μόνο η βιολογική, θα μπορούσε να είναι κάποιοι πολύ καλοί φίλοι που γνωρίζονται από τα παιδικά τους χρόνια, άνθρωποι με στενούς δεσμούς στο επαγγελματικό τους περιβάλλον, ομάδες με ενεργή κοινωνική δράση, οικογένειες που ζουν μαζί και οικογένειες που επιλέγουν σε τακτά χρονικά διαστήματα να αλλάζουν τόπο διαμονής» υπογράμμισε ο Μάκης Ανανιάδης, project manager του «Οικογένεια είναι…»

    Για την υλοποίηση του project η ομάδα του KIDOT ένωσε τις δυνάμεις της με εξειδικευμένους εξωτερικούς συνεργάτες, φωτογράφους, υπεύθυνους βιντεοσκόπησης, μοντάζ, κειμενογράφησης.

    Οι οικογένειες προσεγγίστηκαν με ένα τρόπο φιλικό και ακουμπήσαμε και σεβαστήκαμε πλήρως τη μοναδικότητα και τις ιδιαιτερότητές τους, ανέφερε ο κ. Ανανιάδης επισημαίνοντας ότι μετά την καραντίνα το «Οικογένεια είναι…» ήταν μία ευκαιρία συναντήσεων και η αρχή για νέες δράσεις.

    Η ομάδα KIDOT (Kids of Tomorrow) σχεδιάζει και υλοποιεί πολυθεματικά εκπαιδευτικά Φεστιβάλ για για μικρούς και μεγάλους, συναντήσεις ψυχαγωγίας, έκφρασης και δημιουργίας με επίκεντρο το παιδί και την οικογένεια. Περισσότερες πληροφορίες για το πρότζεκτ «Οικογένεια είναι…» υπάρχουν στην ιστοσελίδα https://kidotfestival.com.

  • Το «Νοσοκομείο του Μέλλοντος»

    Το «Νοσοκομείο του Μέλλοντος»

    Σχολιάζοντας τις αλλαγές που επέφερε η πανδημία, το αρχιτεκτονικό γραφείο OMA και ο Reinier de Graaf προτείνουν, στη φετινή Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, ένα «Νοσοκομείο του Μέλλοντος».

    «Οι λοιμώδεις ασθένειες αντιμετωπίστηκαν, και κάποιοι πίστεψαν ότι πλέον δεν χρειάζεται να προετοιμαζόμαστε καθόλου για επιδημίες» επισημαίνει η ομάδα σχεδιαστών του περίπτερου. Ωστόσο, στα τέλη του 2019 η κατάσταση άλλαξε άρδην και η ομάδα σχεδιαστών τονίζει ότι «το νοσοκομείο, έτσι όπως το γνωρίζουμε, έχει πεθάνει». Κάνουν την πρόβλεψη ότι «το νοσοκομείο του μέλλοντος θα είναι σε μια συνεχή αλλαγή, μεταβάλλοντας τον χώρο του, ανταποκρινόμενο στο (εκάστοτε) γεγονός». «Αν μπορούν να εκτυπωθούν σε τρισδιάστατο εκτυπωτή όργανα (του ανθρώπινου σώματος), μήπως μπορεί να εκτυπωθεί σε τρισδιάστατο εκτυπωτή και το νοσοκομείο; Χρησιμοποιώντας ως υλικό τα απορρίμματά του, μήπως μπορεί αενάως να χτίζει τον εαυτό του;» αναρωτιούνται.

    «Το νοσοκομείο του μέλλοντος είναι ένα μέρος στο οποίο δεν θα πας ποτέ. Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα του, το νοσοκομείο του μέλλοντος θα δρα μακρόθεν, θα φροντίζει ατομικά τον κάθε ασθενή, παρακολουθώντας την υγεία του και χειρουργώντας όποτε αυτό απαιτείται. Το νοσοκομείο του μέλλοντος θα αντικατασταθεί από τη μηχανή, απελευθερώνοντας το προσωπικό του από τα καθήκοντα ρουτίνας και αφήνοντας την ακρίβεια στα χέρια συσκευών ακριβείας. Αν γίνει αυτόματο, μήπως γίνει πιο ανθρώπινο το νοσοκομείο του μέλλοντος;» καταλήγουν.

  • Οδηγός της ΑΡΣΙΣ για την πρώτη επαφή με την ελληνική γλώσσα

    Οδηγός της ΑΡΣΙΣ για την πρώτη επαφή με την ελληνική γλώσσα

    «Πρώτη επαφή με την ελληνική για πρόσφυγες και μετανάστες» είναι ο τίτλος του πρακτικού οδηγού που κυκλοφόρησε η ΑΡΣΙΣ- Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων και διανέμεται δωρεάν.

    Όπως τονίζει -σε ανακοίνωση της οργάνωσης- το ιδρυτικό μέλος της ΑΡΣΙΣ Νίκος Γαβαλάς, το υλικό του βιβλίου αποσκοπεί στη γνωστική κατάκτηση ενός βασικού υπόβαθρου χρήσης του προφορικού και γραπτού λόγου της ελληνικής γλώσσας, ώστε να διευκολύνεται η ένταξη των μαθητών στην τυπική εκπαίδευση, αλλά κυρίως η καθημερινή κοινωνική συνδιαλλαγή, η επικοινωνία και η συμμετοχή στο νέο πολιτισμικό περιβάλλον.

    Η ύλη του βιβλίου διαρθρώνεται σε δέκα κεφάλαια που εκτείνονται σε 190 σελίδες. Τα κεφάλαια περιλαμβάνουν διαλόγους, παιχνίδια ρόλων, λεξιλόγιο, πρακτική εφαρμογή (ψωνίζω σε κατάστημα, πηγαίνω σε νηπιαγωγείο και ζητάω πληροφορίες για να εγγράψω το παιδί μου, τηλεφωνώ στο ΕΚΑΒ, συμπληρώνω βιογραφικό), καθώς και θεωρία φθογγολογικού πεδίου, γραμματικής και συντακτικού.

    Η έκδοση υλοποιήθηκε από την ΑΡΣΙΣ με βάση την εμπειρία και τις πρακτικές που ακολουθήθηκαν στα εκπαιδευτικά προγράμματα των SafeZones, στο πλαίσιο του προγράμματος «Supporting the Greek Authorities in Managing the National Reception System for Asylum Seekers and Vulnerable Migrants» (SMS), που διενεργεί ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης. Το βιβλίο διανέμεται δωρεάν σε υπηρεσίες που ασκούν εκπαιδευτικό έργο σε προσφυγικούς και μεταναστευτικούς πληθυσμούς.