Υπάρχουν στιγμές που μια κυβέρνηση εκτίθεται όχι από αυτό που συνέβη, αλλά από τον τρόπο που αντιδρά όταν συμβεί. Η υπόθεση με το drone στη Λευκάδα θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί ως ένα σοβαρό περιστατικό ασφαλείας, με καθαρές εξηγήσεις και θεσμική ψυχραιμία. Αντ’ αυτού, ο Νίκος Δένδιας εμφανίστηκε να μιλά σαν να προσπαθεί να προσπεράσει κάτι που γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι δηλώσεις για την… εκτός χωρικών υδάτων Λευκάδα. Είναι η αίσθηση ότι πίσω από τις πρόχειρες απαντήσεις κρύβεται ένας μηχανισμός που γνώριζε πως το «ουκρανικό» έχει ήδη ακουμπήσει την ελληνική επικράτεια πολύ περισσότερο απ’ όσο παραδέχεται δημόσια.
Εκτός πάλι αν δεν το γνώριζε, οπότε τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα.
Και όσο περισσότερα κομμάτια της εικόνας εμφανίζονται — όπως οι προ μηνός άσκηση αντιμετώπισης για αντιμετώπιση πετρελαιοκηλίδας μετά από “επίθεση drone σε δεξαμενόπλοιο που μετέφερε πετρέλαιο” στην Ελευσίνα — τόσο μεγαλύτερη αμηχανία δείχνει η επίσημη σιωπή.
Γιατί όταν μια κυβέρνηση αρχίζει να τα μπερδεύει στη γεωγραφία, συνήθως έχει ήδη χάσει τον έλεγχο της πολιτικής αφήγησης.
