Νέο κύκλο έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις προκαλεί η συμφωνία που υπεγράφη τη Δευτέρα μεταξύ της Ελλάδας και της αμερικανικής πετρελαϊκής εταιρείας Chevron για έρευνες υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης. Η Άγκυρα κάνει λόγο για «μονομερείς ενέργειες» που, όπως υποστηρίζει, παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τις σχέσεις καλής γειτονίας.
Σε ανακοίνωσή του, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας αναφέρει ότι παρακολουθεί στενά τις δραστηριότητες που διεξάγει «μονομερώς» η Ελλάδα σε πεδία υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης, σημειώνοντας πως, αν και οι συγκεκριμένες ενέργειες «δεν επηρεάζουν άμεσα τις θαλάσσιες περιοχές δικαιοδοσίας» της Τουρκίας, εντούτοις συνιστούν –κατά την τουρκική πλευρά– παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και των αρχών καλής γειτονίας.
Η Άγκυρα συνδέει ευθέως την ελληνική πρωτοβουλία με το μνημόνιο συνεργασίας του 2019 για τις θαλάσσιες ζώνες μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, το λεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο, υποστηρίζοντας ότι οι ελληνικές ενέργειες παραβιάζουν τις προβλέψεις του. Παράλληλα, επικαλείται τις θαλάσσιες περιοχές δικαιοδοσίας που –όπως αναφέρει– η Λιβύη κοινοποίησε στα Ηνωμένα Έθνη στις 27 Μαΐου 2025.
Στην ίδια ανακοίνωση, η Τουρκία δηλώνει ότι αντιτίθεται στις «παράνομες δραστηριότητες» της Ελλάδας και επισημαίνει ότι συνεχίζει να παρέχει «την απαραίτητη υποστήριξη» στις λιβυκές αρχές ώστε να λάβουν μέτρα κατά των ελληνικών ενεργειών.
Η αντίδραση της Άγκυρας έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Αθήνα επιδιώκει να ενισχύσει τον ρόλο της ως ενεργειακού κόμβου στην Ανατολική Μεσόγειο, αξιοποιώντας το ενδιαφέρον μεγάλων διεθνών ενεργειακών ομίλων για έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές της ελληνικής επικράτειας. Η συμφωνία με την Chevron εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο, σηματοδοτώντας την είσοδο ενός από τους ισχυρότερους παίκτες της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς σε ελληνικά θαλάσσια «οικόπεδα».
Το ζήτημα των θαλάσσιων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο παραμένει σημείο τριβής μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, με την Ελλάδα να απορρίπτει το τουρκολιβυκό μνημόνιο ως άκυρο και αντίθετο στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Η νέα αυτή αντιπαράθεση επαναφέρει στο προσκήνιο τις διαφορετικές ερμηνείες των δύο πλευρών για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών και τα δικαιώματα εκμετάλλευσης φυσικών πόρων στην περιοχή, σε μια συγκυρία που η ενεργειακή ασφάλεια και οι γεωπολιτικές ισορροπίες αποκτούν αυξημένο βάρος.
