Η απουσία του Νίκου Καρβέλα από τη μεγάλη συναυλία της Άννας Βίσση στο ΟΑΚΑ δεν ήταν, σύμφωνα με τον ίδιο, μια απλή προσωπική επιλογή της τελευταίας στιγμής. Σε μακροσκελή ανακοίνωσή του, ο συνθέτης δίνει τη δική του εκδοχή για όσα προηγήθηκαν, μιλά για βαθιά καλλιτεχνική διαφωνία με την τραγουδίστρια και περιγράφει μια σειρά περιστατικών που, όπως υποστηρίζει, οδήγησαν στην απόφασή του να μην παραστεί.
Η τοποθέτηση του Καρβέλα έρχεται λίγες ημέρες μετά τη συναυλία της 26ης Σεπτεμβρίου, η οποία συγκέντρωσε δεκάδες χιλιάδες θεατές, ενώ η απουσία του από μια βραδιά αφιερωμένη σε μεγάλο μέρος στο κοινό τους ρεπερτόριο προκάλεσε ερωτήματα. Οι εξελίξεις γύρω από τη Βίσση και τον Καρβέλα
Ο ίδιος επικαλείται τη μακρά σχέση Άννας Βίσση και Νίκου Καρβέλα, τόσο σε προσωπικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο, υποστηρίζοντας ότι έχει συνθέσει, γράψει και ενορχηστρώσει, με ελάχιστες εξαιρέσεις, το σύνολο της δισκογραφίας της.
Όπως αναφέρει, από τα 50 τραγούδια που ερμήνευσε η Βίσση στο ΟΑΚΑ, τα 47 ήταν δικές του δημιουργίες. Κατά την άποψή του, ακριβώς αυτή η σχέση με το συγκεκριμένο ρεπερτόριο τού δίνει το δικαίωμα να εκφράζει άποψη για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται. Η μεγάλη παραγωγή στο ΟΑΚΑ, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί, είχε έντονα θεαματικό χαρακτήρα.
Ο Καρβέλας υποστηρίζει ότι μέχρι πρόσφατα υπήρχε πλήρης συνεννόηση στις κοινές καλλιτεχνικές επιλογές, αλλά πλέον διαπιστώνει «σύγκρουση μεταξύ δύο ασύμβατων καλλιτεχνικών αντιλήψεων».
Ο Καρβέλας διαφωνεί με το «φαραωνικό υπερθέαμα»
Στον πυρήνα της ανακοίνωσής του βρίσκεται η διαφωνία του με τη μορφή που πήρε η συναυλία στο ΟΑΚΑ. Ο συνθέτης υποστηρίζει ότι είχε εκφράσει εξαρχής επιφυλάξεις για την επιλογή ενός τόσο μεγάλου χώρου.
Κατά τον ίδιο, σε ένα αχανές στάδιο η μουσική χάνει μέρος της αμεσότητάς της και ένα σημαντικό τμήμα του κοινού δεν μπορεί να απολαύσει πραγματικά τα τραγούδια. Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίζεται και για το κόστος των εισιτηρίων, το οποίο, όπως υποστηρίζει, έφτανε έως και τα 400 ευρώ.
«Αντιλαμβάνομαι την τέχνη μου ως μια τέχνη λαϊκή και προσιτή», αναφέρει, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να δεχθεί τα τραγούδια του να ακούγονται από θέσεις με μειωμένη ή καθόλου ορατότητα από όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να καταβάλουν μεγάλα ποσά.
Ο ίδιος διαχωρίζει το «ωραίο θέαμα» από το «φαραωνικό υπερθέαμα», εκφράζοντας την αντίθεσή του στην ιδέα τα τραγούδια να αποτελούν απλώς το μουσικό υπόβαθρο μιας μεγάλης παραγωγής εικόνας.
Το οικονομικό ζήτημα και η αμοιβή για τη συναυλία
Ένα δεύτερο σκέλος της ανακοίνωσης αφορά την οικονομική διαφορά που έχει γίνει γνωστή τις τελευταίες ημέρες. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, στο επίκεντρο βρίσκεται ποσό που μπορεί να φτάνει τις 300.000 ευρώ. Το οικονομικό ζήτημα Βίσση – Καρβέλα
Ο Καρβέλας υποστηρίζει ότι στις προηγούμενες συναυλίες του με την Άννα Βίσση, μεταξύ αυτών και στις εμφανίσεις στο Καλλιμάρμαρο, λάμβανε ξεχωριστή αμοιβή, πέρα από τα δικαιώματα που εισπράττει ως δημιουργός μέσω του οργανισμού συλλογικής διαχείρισης που τον εκπροσωπεί.
Όπως αναφέρει, λίγες ημέρες πριν από τη συναυλία ενημερώθηκε ότι δεν θα συμμετείχε στις μουσικές πρόβες, ενώ στη συνέχεια πληροφορήθηκε ότι δεν θα λάμβανε αμοιβή από τη συγκεκριμένη παραγωγή, με την αιτιολογία ότι το κόστος της συναυλίας ήταν ιδιαίτερα υψηλό.
Η ένστασή του είναι συγκεκριμένη: διερωτάται γιατί το κόστος χώρου, εξοπλισμού, μουσικών, τεχνικών και λοιπών συντελεστών θεωρείται αυτονόητο μέρος της παραγωγής, ενώ η αμοιβή του δημιουργού των 47 από τα 50 τραγούδια δεν περιλαμβάνεται, σύμφωνα με τον ίδιο, στο κόστος.
Ο Καρβέλας υποστηρίζει ότι δεν ζήτησε κάτι διαφορετικό από την αμοιβή που είχε συμφωνηθεί και καταβληθεί σε προηγούμενες αντίστοιχες συναυλίες.
Το περιστατικό με τις θέσεις στο ΟΑΚΑ
Η πιο σοβαρή καταγγελία στην ανακοίνωσή του αφορά όσα, όπως υποστηρίζει, συνέβησαν λίγες ώρες πριν από την έναρξη της συναυλίας.
Σύμφωνα με τον Καρβέλα, πρόσωπο που μιλούσε για λογαριασμό της εταιρείας παραγωγής τού μετέφερε ότι ο βασικός χρηματοδότης και άλλα πρόσωπα της παραγωγής δεν επιθυμούσαν να καθίσει εκείνος, αλλά ούτε και οι οικείοι και προσκεκλημένοι του, στις θέσεις που είχαν αρχικά εξασφαλίσει.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τα αρχικά εισιτήρια ακυρώθηκαν και αντικαταστάθηκαν με άλλα, σε διαφορετικές και, όπως λέει, χειρότερες θέσεις.
Η απάντησή του ήταν ότι θα πήγαινε κανονικά στη συναυλία και θα καθόταν στις αρχικές του θέσεις. Όταν, σύμφωνα με την αφήγησή του, ρώτησε αν θα του απαγορευόταν η είσοδος, υποστηρίζει ότι έλαβε καταφατική απάντηση.
Κατά τον ίδιο, του μεταφέρθηκε επίσης ότι εάν επέμενε, θα σταματούσε οποιαδήποτε συζήτηση για την οικονομική εκκρεμότητα.
«Η Άννα γνώριζε»
Το σημείο αυτό ήταν, σύμφωνα με τον Καρβέλα, καθοριστικό για την απόφασή του να μην πάει στο ΟΑΚΑ.
Ο συνθέτης αναφέρει ότι ρώτησε εάν η Άννα Βίσση γνώριζε για τη συγκεκριμένη αντιμετώπιση και υποστηρίζει ότι έλαβε την απάντηση πως ήταν ενήμερη.
Η αντίδρασή του, όπως περιγράφει ο ίδιος, ήταν η «συντριβή».
«Ακόμα δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι η Άννα συναίνεσε σε μια τόσο μεγάλη απρέπεια εναντίον μου», αναφέρει, προσθέτοντας ότι τελικά δεν πήγε στη συναυλία.
Η απουσία του είχε ήδη αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης, καθώς ο Καρβέλας είχε εμφανιστεί στις πρόβες και είχε φωτογραφηθεί με τους μουσικούς πριν από τη μεγάλη βραδιά. Οι πρόβες πριν από τη συναυλία στο ΟΑΚΑ
Η απαίτηση για μη δημόσια αναφορά
Στην ανακοίνωσή του ο Καρβέλας αναφέρεται και σε ένα ακόμη ζήτημα που, όπως υποστηρίζει, προέκυψε μετά τη συναυλία.
Όπως λέει, τέθηκε ως προϋπόθεση για την καταβολή της αμοιβής του η υπογραφή ενός κειμένου με το οποίο θα δεσμευόταν να μην κάνει δημόσια αρνητική αναφορά στην Άννα Βίσση. Κατά τον ίδιο, στο κείμενο υπήρχε και πρόβλεψη χρηματικής ποινής σε περίπτωση παραβίασης της συγκεκριμένης δέσμευσης.
Ο συνθέτης υποστηρίζει ότι αρνήθηκε να υπογράψει, θεωρώντας ότι η οικονομική του απαίτηση δεν μπορεί να συνδέεται με περιορισμό της ελευθερίας έκφρασής του.
«Προσβολή δεν είναι να εκφράζεσαι ελεύθερα και ειλικρινά», αναφέρει, υποστηρίζοντας ότι ο δημιουργός έχει δικαίωμα τόσο στην αμοιβή του όσο και στον έλεγχο του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζεται και παρουσιάζεται το έργο του.
Η ανακοίνωση του Καρβέλα μεταφέρει έτσι τη διαφωνία από ένα αρχικό ερώτημα για την απουσία του από τη συναυλία σε μια πολύ ευρύτερη σύγκρουση γύρω από την καλλιτεχνική κατεύθυνση, την οικονομική σχέση των δύο πλευρών και τα όρια που, κατά την άποψή του, πρέπει να υπάρχουν στη διαχείριση ενός έργου που έχει συνδεθεί επί δεκαετίες με το όνομα της Άννας Βίσση.
