Η Αργεντινή απέδειξε για ακόμη μία φορά γιατί παραμένει η παγκόσμια πρωταθλήτρια, ανατρέποντας στις καθυστερήσεις το εις βάρος της σκορ απέναντι στην Αγγλία και παίρνοντας τη νίκη με 2-1 στον μεγάλο ημιτελικό του Μουντιάλ 2026. Η «Αλμπισελέστε» θα διεκδικήσει την Κυριακή απέναντι στην Ισπανία το δεύτερο συνεχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, ενώ μετά τη λήξη του αγώνα προκάλεσε νέο κύκλο συζητήσεων με την ανάρτηση πανό για τις Μαλβίνες, μια κίνηση που ενδέχεται να εξεταστεί από τη FIFA.
Ανατροπή πρωταθλήτριας στο φινάλε
Για 85 λεπτά η Αγγλία έδειχνε έτοιμη να επιστρέψει σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου, διατηρώντας ζωντανό το όνειρο ενός δεύτερου τροπαίου, έξι δεκαετίες μετά την κατάκτηση του μοναδικού της τίτλου το 1966.
Η ομάδα του Τόμας Τούχελ είχε προηγηθεί στο 55ο λεπτό με τον Άντονι Γκόρντον, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε την εξαιρετική χαμηλή σέντρα του Ρότζερς και την αδράνεια της άμυνας της Αργεντινής για να γράψει το 1-0.
Η ομάδα του Λιονέλ Σκαλόνι, ωστόσο, δεν εγκατέλειψε ποτέ την προσπάθεια. Αύξησε την πίεσή της στα τελευταία λεπτά και δικαιώθηκε με δύο γκολ που έφεραν την ολική ανατροπή.
Στο 85′, ο Έντσο Φερνάντες ισοφάρισε με εντυπωσιακό σουτ έξω από την περιοχή, πετυχαίνοντας ακόμη ένα καθοριστικό γκολ μετά από εκείνο που είχε χαρίσει την πρόκριση απέναντι στην Αίγυπτο.
Στις καθυστερήσεις, και ενώ ο Μακ Άλιστερ είχε ήδη σημαδέψει για δεύτερη φορά το δοκάρι του Πίκφορντ, ήρθε η χαριστική βολή. Στο 90’+2 ο Λαουτάρο Μαρτίνες νίκησε την αγγλική άμυνα με κοντινή κεφαλιά και έστειλε την Αργεντινή στον μεγάλο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ένταση, δύναμη και λίγες φάσεις
Το πρώτο ημίχρονο χαρακτηρίστηκε περισσότερο από τις δυνατές μονομαχίες παρά από το ποδοσφαιρικό θέαμα. Οι δύο ομάδες υπέπεσαν συνολικά σε 19 φάουλ, με τον διαιτητή Ισμαΐλ Ελφαθ να έχει αρκετή δουλειά προκειμένου να διατηρήσει τον έλεγχο της αναμέτρησης.
Οι μεγάλες ευκαιρίες εμφανίστηκαν μετά την ανάπαυλα. Ο Πίκφορντ κράτησε αρχικά όρθια την Αγγλία αποκρούοντας το τετ α τετ του Χουλιάν Άλβαρες, ενώ στη συνέχεια πραγματοποίησε σπουδαία επέμβαση σε κεφαλιά του Νικολάς Γκονσάλες. Ο Μακ Άλιστερ σημάδεψε δύο φορές τα δοκάρια, προμηνύοντας την πίεση που τελικά οδήγησε στην ανατροπή.
Η Αγγλία μένει ξανά με την απογοήτευση
Η νέα αποτυχία αποτελεί ακόμη ένα οδυνηρό κεφάλαιο στην ιστορία της εθνικής Αγγλίας, η οποία εξακολουθεί να αναζητά τον δεύτερο παγκόσμιο τίτλο της μετά το 1966.
Παρά το προβάδισμα που διατήρησε για μεγάλο διάστημα, η αγγλική ομάδα δεν κατάφερε να διαχειριστεί την πίεση των τελευταίων λεπτών απέναντι σε μία Αργεντινή που απέδειξε ξανά την εμπειρία και τη νοοτροπία νικητή που τη χαρακτηρίζει τα τελευταία χρόνια.
Τελικός με φόντο το back to back
Με τη νίκη αυτή, η Αργεντινή προκρίθηκε στον τελικό του Μουντιάλ 2026, όπου θα αντιμετωπίσει την Ισπανία στο Νιου Τζέρσεϊ, με στόχο να διατηρήσει τα σκήπτρα της παγκόσμιας πρωταθλήτριας μετά την κατάκτηση του τροπαίου στο Κατάρ.
Ο Λιονέλ Μέσι και οι συμπαίκτες του βρίσκονται πλέον ένα βήμα πριν από ακόμη μία ιστορική επιτυχία, η οποία θα σημάνει το πρώτο συνεχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο για την Αργεντινή στη σύγχρονη εποχή της διοργάνωσης.
Πανό για τις Μαλβίνες και πιθανή έρευνα της FIFA
Η πρόκριση της Αργεντινής συνοδεύτηκε και από μία κίνηση με έντονο πολιτικό συμβολισμό. Μετά τη λήξη του αγώνα, ποδοσφαιριστές της «Αλμπισελέστε» ύψωσαν πανό με το σύνθημα «Las Malvinas Son Argentinas» («Οι Μαλβίνες είναι αργεντίνικες»), πανηγυρίζοντας μαζί με τους φιλάθλους.
Το πανό κρατούσαν μεταξύ άλλων οι Λισάντρο Μαρτίνες και Τζιοβάνι Λο Σέλσο, χωρίς να έχει γίνει γνωστό πώς βρέθηκε στον αγωνιστικό χώρο.
Η ενέργεια αυτή ενδέχεται να εξεταστεί από τη FIFA, καθώς ο Κώδικας Συμπεριφοράς των Σταδίων απαγορεύει την προβολή αντικειμένων με πολιτικό περιεχόμενο εντός των εγκαταστάσεων των αγώνων.
Η διαμάχη για τα Νησιά Μαλβίνες
Η διαμάχη για τα Νησιά Μαλβίνες –ή Φόκλαντ, όπως τα αποκαλεί η Βρετανία– παραμένει μία από τις σημαντικότερες εκκρεμότητες στις σχέσεις των δύο χωρών.
Το 1982 η Αργεντινή και το Ηνωμένο Βασίλειο συγκρούστηκαν στρατιωτικά για την κυριαρχία των νησιών. Ο πόλεμος διήρκεσε 74 ημέρες και κόστισε τη ζωή σε 649 Αργεντινούς και 255 Βρετανούς στρατιωτικούς, με τη Βρετανία να διατηρεί τελικά τον έλεγχο του αρχιπελάγους.
Η βρετανική πλευρά επικαλείται, μεταξύ άλλων, την επανειλημμένη βούληση της μεγάλης πλειονότητας των κατοίκων των νησιών να παραμείνουν υπό βρετανική κυριαρχία. Αντίθετα, η Αργεντινή υποστηρίζει ότι κληρονόμησε την κυριαρχία από την Ισπανία μετά την ανεξαρτησία της το 1816 και θεωρεί ότι η βρετανική κατοχή από το 1833 αποτελεί παράνομη αποικιοκρατική ενέργεια.
Η υπόθεση εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πλέον ευαίσθητα ζητήματα της διεθνούς πολιτικής και η εμφάνιση του πανό μετά από έναν τόσο φορτισμένο ποδοσφαιρικά αγώνα αναμένεται να προκαλέσει νέο κύκλο αντιδράσεων.
