Το ερώτημα -δίλημμα που θέτει ο Κυριάκος Μητσοτάκης εν όψει εκλογών είναι γνωστό: “σταθερότητα ή χάος”, όπου το χάος ταυτίζεται με την “βαβέλ” της αντιπολίτευσης. Κατά την κυβέρνηση την σταθερότητα μπορεί να εγγυηθεί μόνο η Ν.Δ και τα έως σήμερα πεπραγμένα της εγγυώνται, όπως λέει, την συνέχιση και στην τρίτη θητεία.
ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ παραπέμπουν στα αποτελέσματα επίσημων φορέων, από την Eurostat και την ΕΛΣΤΑΤ μέχρι το ΙΟΒΕ, σύμφωνα με τα οποία περίπου επτά στους δέκα πολίτες δεν κατορθώσουν να βγάλουν τον μήνα. Είναι ακριβές.
Η κυβέρνηση σχολιάζει τις προτάσεις των δύο κομμάτων με τη δήλωση (το είπε ο Κ. Κυρανάκης) ότι “δεν υπάρχει δωρεάν στην πολιτική, κάποιος το πληρώνει”. Επαναφέρει, για παράδειγμα, το “πρόγραμμα Θεσσαλονίκης” του ΣΥΡΙΖΑ πριν 12 χρόνια και μέμφεται το ΠΑΣΟΚ για λαϊκισμό.
Ο Αλέξης Τσίπρας θα παραθέσει ολοκληρωμένο το πρόγραμμά του μέχρι τον Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ, εκεί όπου ο πρωθυπουργός θα ανακοινώσει πλήρη δέσμη παροχών και φορολογικών ελαφρύνσεων ως δέσμευση εφόσον κερδίσει ξανά τις εκλογές.
Ο επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ, κατέθεσε ήδη (OT Forum) μία πρώτη ενδεικτική πρόταση:
-Μείωση των τιμολογίων ρεύματος κατά 30% με ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος σε σταθερή προσιτή τιμή
-Δημόσιο Φορέα Στεγαστικής Πολιτικής που θα αναλάβει τον έλεγχο των funds που οδηγούν σε πλειστηριασμούς αλλά και την διαμόρφωση δημόσιου αποθέματος ακινήτων ώστε να μειωθεί το κόστος στέγασης.
-Δωρεάν μετακίνηση για όλους τους πολίτες που ζουν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
-Κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων ως ένα σύστημα που αγχώνει υπέρμετρα τους μαθητές και επιβαρύνει εξίσου υπέρμετρα τις οικογένειές τους.
-Αυξήσεις μισθών σε εργαζόμενους στην υγεία και το κοινωνικό κράτος όπως και δάσκαλους, καθηγητές με ειδικό μισθολόγιο.
Αυτή τη φορά τα μέτρα φαίνεται να είναι κοστολογημένα και έχουν συγκεκριμένη κοινωνική κατεύθυνση.
Η κυβέρνηση απαντά με ένα συμπληρωματικό δίλημμα σε αυτό περί σταθερότητας: την δημοσιονομική υπευθυνότητα. Ο υπαινιγμός είναι σαφής. Όσα προτείνουν ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ θέτουν σε κίνδυνο την δημοσιονομική σταθερότητα.
Όμως, δεν πρέπει να πάμε ακόμα μία φορά σε εκλογές με την αίσθηση ότι οι μεν μας οδηγούν σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό και οι δε επιμένουν στα επιδόματα, τα pass και τις στοχευμένες πολιτικά παροχές, όπως οι αυξήσεις στους μισθούς των Μητροπολιτών.
Αν και είναι μάλλον δύσκολο να ζήσουμε κάτι τέτοιο, μία σοβαρή και επί της ουσίας αντιπαράθεση θα ήταν να δούμε ένα ντιμπέϊτ επί των προγραμμάτων. Η δημόσια τηλεόραση θα έπρεπε να αναλάβει μία τέτοια πρωτοβουλία. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ο Γιώργος Χουλιαράκης και ο Παύλος Γερουλάνος (επικεφαλής ο καθένας τους της οικονομικής πολιτικής που προτείνει κυβέρνηση και βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης)- το ίδιο μπορεί να επαναληφθεί και με τους επικεφαλής άλλων τομέων προγραμματικών θέσεων.
Μπορεί, για παράδειγμα, να εφαρμοστεί η δωρεάν μετακίνηση των πολιτών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη; Πόσο κοστίζει; Μπορεί και πρέπει να μειωθεί ο ΦΠΑ και ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης (για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα) σε βασικά τρόφιμα και καύσιμα; Πόσο κοστίζει; Μπορούν και πρέπει να καταργηθούν ΕΦΚ και Προκαταβολή φόρου; Πόσο κοστίζει; Μπορεί να εφαρμοστεί καθ΄ ημάς το “μοντέλο Κύπρου” να μπορούν οι “κόκκινοι” δανειολήπτες να αγοράσουν το σπίτι τους με κάτι περισσότερο απ΄ ότι το κάνουν funds και servicers από τις τράπεζες, εφόσον κατορθώσουν να βρουν το ποσό που απαιτείται;
Εάν όντως θέλουμε να φτάσουμε πολιτισμένα και …”ευρωπαϊκά” στις εκλογές και οι πολίτες να έχουν σφαιρική εικόνα για όσα προτείνουν οι διεκδικούντες τη διακυβέρνηση, κάτι τέτοιο θα έπρεπε να κάνουμε.
Θα συμβεί; Δύσκολο έως απίθανο. Είναι προτιμότερες οι κραυγές ένθεν κακείθεν, οι κατηγορίες και η “θολούρα”. Τα γνωστά…
