Ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής, σε συνέντευξή του στο AnatropiNews, καταθέτει τις εκτιμήσεις του για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και τις γεωπολιτικές προεκτάσεις του Great Sea Interconnector.
Στη συνέντευξη αναφέρεται στους χειρισμούς της Αθήνας απέναντι στην Άγκυρα, στα περιθώρια διπλωματικού διαλόγου και στις εξελίξεις γύρω από το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, διατυπώνοντας τις δικές του εκτιμήσεις για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ελληνική εξωτερική πολιτική.
Συνέντευξη στον Χρόνη Διαμαντόπουλο
-Πώς αξιολογείτε τη σημερινή πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων; Η διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας και η αποφυγή εντάσεων μπορούν να οδηγήσουν σε ουσιαστική εξομάλυνση ή η Τουρκία εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τον διάλογο ως μέσο προώθησης των ευρύτερων διεκδικήσεών της;
Η προσδοκία ουσιαστικής εξομάλυνσης με την Τουρκία συνιστά επικίνδυνη αυταπάτη, διότι παραβλέπει την ουσία και τη φύση των τουρκικών απαιτήσεων στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο (συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου!) και τη Θράκη. Αυτό που η Τουρκία επιδιώκει μεθοδικά και με συνέπεια από το 1974 και εντεύθεν είναι η αναίρεση της ελληνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, όπως αυτές διαμορφώθηκαν μεταπολεμικά, όταν δηλαδή η Ελλάδα απέσπασε τα Δωδεκάνησα (1947) και διεκδίκησε, κατά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, την Κύπρο.
Θέλουμε να περιέλθουμε, έναντι της Τουρκίας, στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα ό,τι έχει απομείνει από τη Συρία; Τότε ας επιδιώξουμε «ουσιαστική εξομάλυνση»…
Ο διάλογος με την Τουρκία έχει νόημα μόνο από θέση πολιτικής (= διπλωματικής + στρατιωτικής) ισχύος. Μόνο έτσι μπορούμε να αποκρούσουμε τις απαιτήσεις και να επιβάλουμε τη διατήρηση του επαπειλούμενου status quo. Έχουμε την απαιτούμενη ισχύ, πρωτίστως εν διανοία και δευτερευόντως επί του πεδίου, διπλωματικού και στρατιωτικού;
-Η Άγκυρα επιμένει σε μια διαφορετική αντίληψη για τα ζητήματα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, ενώ η Αθήνα διατηρεί σαφείς κόκκινες γραμμές. Πόσο πιθανό είναι να υπάρξει πραγματική πρόοδος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και ποια θα πρέπει να είναι τα όρια της ελληνικής διπλωματικής προσέγγισης;
Η Αθήνα δεν διατηρεί κόκκινες γραμμές, και δη σαφείς. Κραυγαλέα απόδειξη αποτελούν η Κάσος και το καλώδιο, από το 2024 μέχρι και σήμερα. Υπό τις παρούσες συνθήκες και ιδίως με τα πρόσωπα που διαλέγονται με την Τουρκία, η μόνη ρεαλιστική εκτίμηση είναι η κατάρρευση, τύπου Αυγούστου 1922, δίχως να δώσουμε μάχη, έστω άτεχνα και ατελέσφορα.
Με την παρούσα κυβέρνηση ίσως γλιτώσουμε τα αίματα, μολονότι αυτό δεν συνέβη στην περίπτωση του αποσπάσματος που απερίσκεπτα θυσιάσαμε στη Βεγγάζη προ τριετίας! Όμως, οπωσδήποτε και με μαθηματική ακρίβεια, εκχωρούμε την κυριαρχία μας…
– Το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, Great Sea Interconnector, έχει εξελιχθεί σε μια υπόθεση με ιδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα. Πιστεύετε ότι η υλοποίησή του αποτελεί πλέον ένα κρίσιμο τεστ για την αξιοπιστία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και τη δυνατότητα της χώρας να υπερασπίζεται τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο;
Συμφωνώ ως προς τη γεωπολιτική βαρύτητα του ζητήματος. Η υλοποίηση των ερευνών για την πόντιση του καλωδίου είναι επουσιώδης, αφ’ ης στιγμής η Γαλλία αναγνώρισε εγγράφως και σε πολιτικό επίπεδο (δηλαδή στο πλέον ουσιώδες!!) αρμοδιότητα της Τουρκίας στην ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη που πρόσφατα οριοθετήσαμε με την Αίγυπτο.
Η υλοποίηση του έργου υπό καθεστώς δύσκολα αναστρέψιμης ζημίας της κυριαρχίας μας αποτελεί ξεκάθαρη ήττα της Ελλάδας. Εάν, εάν θέλουμε να την ανατρέψουμε, οφείλουμε πρώτα να συνειδητοποιήσουμε τι μας έχει συμβεί…
-Πώς πρέπει να αντιδράσει η Ελλάδα εάν προκύψουν νέες τουρκικές αντιδράσεις ή απόπειρες παρεμπόδισης των εργασιών για το καλώδιο; Ποιος μπορεί να είναι ο πραγματικός ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Γαλλίας, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος;
Δεν θα παρεμποδίσει πλέον η Τουρκία την υλοποίηση του έργου. Έλαβε εν προκειμένω το μείζον αντάλλαγμα από όσα ήλπιζε.
-Βλέπουμε ότι ένα ενεργειακό έργο μπορεί να επηρεάσει άμεσα τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Υπάρχει κίνδυνος το καλώδιο να αποτελέσει αφορμή για μια νέα ελληνοτουρκική κρίση ή μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να λειτουργήσει ως καταλύτης για μια διαφορετική σχέση συνεργασίας στην περιοχή;
Το καλώδιο λειτούργησε ως καταλύτης στον κλονισμό της ελληνικής κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Για ποια «διαφορετική σχέση συνεργασίας» μιλάτε, όταν επίκειται η νομοθέτηση της Γαλάζιας Πατρίδας από την τουρκική Εθνοσυνέλευση;








