Η Κρίστα Πάικ παραμένει ζωντανή και νοσηλεύεται μετά την αποτυχημένη προσπάθεια εκτέλεσής της με θανατηφόρα ένεση στο Τενεσί. Η 50χρονη κρατούμενη έλαβε δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης, όμως εξακολούθησε να αναπνέει και να έχει καρδιακό παλμό, σύμφωνα με τους δικηγόρους της και μαρτυρίες από την αίθουσα εκτέλεσης.
Η Πάικ επρόκειτο να εκτελεστεί στη φυλακή υψίστης ασφαλείας Riverbend, στο Νάσβιλ, για τη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ το 1995. Η υπόθεση είχε ήδη περάσει από έναν πολύωρο δικαστικό μαραθώνιο, καθώς το 6ο Εφετείο είχε αναστείλει προσωρινά την εκτέλεση, πριν το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ επιτρέψει τελικά στην πολιτεία να προχωρήσει.
Το περιστατικό έχει προκαλέσει νέο κύκλο αντιδράσεων γύρω από τη θανατική ποινή στις ΗΠΑ, αλλά και σοβαρά ερωτήματα για το πρωτόκολλο εκτελέσεων του Τενεσί. Η πολιτεία ανακοίνωσε ότι η Πάικ μεταφέρθηκε σε εξωτερική ιατρική μονάδα, ενώ ο κυβερνήτης Μπιλ Λι διέταξε ανεξάρτητη έρευνα και «πάγωσε» τις υπόλοιπες προγραμματισμένες εκτελέσεις για το 2026.
Η αποτυχία αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή η Πάικ θα γινόταν η πρώτη γυναίκα που θα εκτελούνταν στο Τενεσί εδώ και περισσότερα από 200 χρόνια. Από την επαναφορά της θανατικής ποινής στις ΗΠΑ το 1976, έχουν εκτελεστεί πολύ λιγότερες γυναίκες από άνδρες, γεγονός που καθιστά την υπόθεση ακόμη πιο ασυνήθιστη.
Δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης και μια εκτέλεση που δεν ολοκληρώθηκε
Η διαδικασία ξεκίνησε στη Riverbend Maximum Security Institution το βράδυ της Τετάρτης. Σύμφωνα με την υπεράσπιση, χορηγήθηκαν δύο σύριγγες πεντοβαρβιτάλης, του φαρμάκου που χρησιμοποιεί το Τενεσί στη συγκεκριμένη μέθοδο εκτέλεσης.
Ωστόσο, η Πάικ δεν έχασε τις αισθήσεις της με τον τρόπο που προβλέπει η διαδικασία. Οι δικηγόροι της κατέθεσαν επείγον αίτημα, υποστηρίζοντας ότι εξακολουθούσε να έχει καρδιακό παλμό και να αναπνέει. Μάρτυρες ανέφεραν ότι ακουγόταν να αναπνέει και να ροχαλίζει ακόμη και μετά τη δεύτερη δόση.
Οι συνήγοροί της ζήτησαν να σταματήσει η διαδικασία και να της παρασχεθεί ιατρική φροντίδα. Λίγο αργότερα, η Πάικ μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο.
Η κατάσταση της υγείας της δεν είχε γίνει γνωστή μέχρι τις τελευταίες διαθέσιμες ενημερώσεις. Η υπεράσπιση ανέφερε ότι δεν είχε ενημερωθεί για την ακριβή κατάστασή της μετά τη μεταφορά της.
Το κενό στο πρωτόκολλο του Τενεσί
Το πιο κρίσιμο στοιχείο της υπόθεσης αφορά το ίδιο το πρωτόκολλο της πολιτείας.
Το Τενεσί υποστηρίζει ότι οι σωφρονιστικές αρχές ακολούθησαν κάθε προβλεπόμενο βήμα. Το υπουργείο Διορθώσεων ανακοίνωσε ότι η διαδικασία πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με το νόμιμο πρωτόκολλο που έχει εγκριθεί από το γραφείο του γενικού εισαγγελέα.
Το πρωτόκολλο προβλέπει δεύτερο σετ συριγγών σε περίπτωση που ο κρατούμενος δεν έχει πεθάνει μετά το πρώτο. Δεν φαίνεται, όμως, να προβλέπει τι ακριβώς πρέπει να συμβεί εάν ο κρατούμενος εξακολουθεί να βρίσκεται στη ζωή μετά και τη δεύτερη χορήγηση.
Αυτό ακριβώς το κενό βρέθηκε στο επίκεντρο της υπόθεσης. Η πολιτεία ανακοίνωσε ότι δεν επιτρέπονται επιπλέον διαδικασίες πέραν εκείνων που προβλέπονται στο πρωτόκολλο.
Ο κυβερνήτης Μπιλ Λι ανακοίνωσε παράλληλα ότι διέταξε ανεξάρτητη, τρίτη έρευνα για να διαπιστωθεί τι ακριβώς συνέβη. Οι υπόλοιπες προγραμματισμένες εκτελέσεις στο Τενεσί για το 2026 δεν θα πραγματοποιηθούν μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία ελέγχου.
Ο δικαστικός μαραθώνιος πριν από την εκτέλεση
Η αποτυχημένη εκτέλεση ήρθε έπειτα από μια ημέρα δικαστικών ανατροπών.
Το 6ο Εφετείο των ΗΠΑ είχε εκδώσει προσωρινή αναστολή περίπου μία ώρα πριν από την προγραμματισμένη έναρξη της διαδικασίας. Η υπεράσπιση ζητούσε περισσότερο χρόνο για να εξεταστούν επιχειρήματα σχετικά με το ιστορικό κακοποίησης της Πάικ στην παιδική της ηλικία και τις συνθήκες υπό τις οποίες καταδικάστηκε.
Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε στη συνέχεια την απόφαση του Εφετείου και επέτρεψε στην πολιτεία να προχωρήσει.
Έτσι, η Πάικ οδηγήθηκε τελικά στην αίθουσα εκτέλεσης, μόνο για να καταλήξει η διαδικασία με τη μεταφορά της σε νοσοκομείο.
Η δολοφονία που οδήγησε στην καταδίκη
Η Κρίστα Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ το 1995. Η ίδια ήταν τότε 18 ετών και η Σλέμερ συμμετείχε, όπως και η Πάικ, σε πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης νέων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, η Πάικ και ο τότε σύντροφός της, Τανταρίλ Σιπ, επιτέθηκαν στη Σλέμερ και τη σκότωσαν. Η δολοφονία είχε προκαλέσει μεγάλη δημοσιότητα, μεταξύ άλλων λόγω ενός ανεστραμμένου πενταγράμμου που είχε χαραχθεί στο σώμα του θύματος.
Η Πάικ έχει αρνηθεί ότι χάραξε η ίδια το σύμβολο. Στην αίτησή της για χάρη είχε υποστηρίξει ότι σκόπευε να επιτεθεί στη Σλέμερ, αλλά δεν σκόπευε να τη σκοτώσει.
Η υπεράσπισή της επικαλέστηκε επίσης σοβαρό ιστορικό κακοποίησης στην παιδική της ηλικία και υποστήριξε ότι στοιχεία σχετικά με αυτό δεν είχαν αξιολογηθεί επαρκώς από τους ενόρκους που την καταδίκασαν σε θάνατο.
Η μητέρα του θύματος περίμενε την εκτέλεση επί δεκαετίες
Για την οικογένεια της Κόλιν Σλέμερ, η υπόθεση έχει διαφορετική διάσταση. Η μητέρα της, Μέι Μαρτίνεζ, είχε εκφράσει την επιθυμία να πραγματοποιηθεί η εκτέλεση της Πάικ, υποστηρίζοντας ότι περίμενε επί δεκαετίες την εφαρμογή της καταδίκης.
Η ίδια ταξίδεψε από τη Φλόριντα στο Τενεσί για να παρακολουθήσει την εκτέλεση της γυναίκας που καταδικάστηκε για τον θάνατο της κόρης της.
Η αποτυχία της διαδικασίας επαναφέρει έτσι ταυτόχρονα δύο διαφορετικές πλευρές της υπόθεσης: από τη μία την οικογένεια του θύματος και την καταδίκη για ένα έγκλημα που διαπράχθηκε το 1995 και, από την άλλη, το ερώτημα για το κατά πόσο μια πολιτεία μπορεί να ολοκληρώσει μια θανατική ποινή όταν η προβλεπόμενη διαδικασία αποτυγχάνει.
Μια πρωτοφανής εξέλιξη για τη θανατική ποινή στις ΗΠΑ
Η Ρόμπιν Μάχερ, εκτελεστική διευθύντρια του Death Penalty Information Center, χαρακτήρισε το περιστατικό «μοναδικό και ασύγκριτο», σύμφωνα με το Associated Press. Στο παρελθόν έχουν καταγραφεί αποτυχημένες προσπάθειες εκτέλεσης, κυρίως όταν οι αρχές δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν φλεβική πρόσβαση. Η περίπτωση της Πάικ διαφέρει, καθώς είχαν χορηγηθεί δύο δόσεις του φαρμάκου και η κρατούμενη παρέμενε ζωντανή.
Το τι θα συμβεί από εδώ και πέρα παραμένει ανοιχτό. Η Πάικ εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με την καταδίκη σε θάνατο, ενώ η ανεξάρτητη έρευνα που διέταξε το Τενεσί αναμένεται να εξετάσει τόσο την εφαρμογή του πρωτοκόλλου όσο και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες η διαδικασία δεν οδήγησε στον θάνατό της.
Η υπόθεση, πάντως, έχει ήδη προσθέσει ένα εξαιρετικά ασυνήθιστο κεφάλαιο στην ιστορία της θανατικής ποινής στις Ηνωμένες Πολιτείες: μια εκτέλεση που ξεκίνησε, χορηγήθηκαν δύο θανατηφόρες δόσεις και τελικά η καταδικασμένη μεταφέρθηκε ζωντανή στο νοσοκομείο.
