Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ μιλά για τις ιατρικές πράξεις σε ιδιωτικά ιατρεία, την ανάγκη αυστηρότερων ελέγχων και την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών
Με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος, μιλά στο Anatropinews για την ασφάλεια των ιατρικών πράξεων που πραγματοποιούνται σε ιδιωτικά ιατρεία και για την αποτελεσματικότητα των ελεγκτικών μηχανισμών.
Ο κ. Γιαννάκος υποστηρίζει ότι ο πολίτης δεν μπορεί να γνωρίζει πάντοτε τους κινδύνους μιας ιατρικής πράξης και ζητά την ενίσχυση των ελεγκτικών υπηρεσιών, άμεσες παρεμβάσεις όπου διαπιστώνονται παραβάσεις, καθώς και την ολοκλήρωση των πειθαρχικών και ποινικών διαδικασιών.
Ακολουθεί η δήλωση του Μιχάλη Γιαννάκου στο Anatropinews:
«Είναι κοινό μυστικό ότι τέτοια παραϊατρεία – «σφαγεία» λειτουργούν στο κέντρο αλλά και στην περιφέρεια και μάλιστα βρίθει το διαδίκτυο παράνομων ιατρικών πράξεων, που εκτελούνται σε τέτοια ιατρεία, ενώ θα έπρεπε να πραγματοποιούνται σε νοσοκομειακούς χώρους.
Εδώ, λοιπόν, πρέπει να δούμε, δεν μπορούμε να επιρρίπτουμε ευθύνη στον πολίτη, παρότι πρέπει να είναι και αυτός προσεκτικός. Δεν υπάρχει ζήτημα ατομικής ευθύνης, γιατί ο πολίτης δεν είναι υποχρεωμένος, γιατί δεν ξέρει μια ιατρική πράξη πόσο επικίνδυνη είναι και δεν γνωρίζει με ποιες προϋποθέσεις πρέπει να διενεργείται.
Πρέπει λοιπόν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί να προστατεύουν τον πολίτη.
Και εδώ βλέπουμε ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, οι οποίοι είναι η Εθνική Αρχή Διαφάνειας, τίποτα άλλο. Γιατί το ΣΕΥΥΠ, το Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας, από το 2019 ενσωματώθηκε εκεί, στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας.
Οι Ιατρικοί Σύλλογοι, τα Πειθαρχικά Συμβούλια των Ιατρών, δεν βλέπουμε να λειτουργούν ή κωλυσιεργούν αφάνταστα, με αποτέλεσμα να υπάρχει ατιμωρησία.
Θα πρέπει, λοιπόν, η Εθνική Αρχή Διαφάνειας να ενισχυθεί με προσωπικό και η άποψή μας είναι να ξεχωρίσει το ΣΕΥΥΠ, να φύγει από εκεί το ΣΕΥΥΠ, να γίνει ξεχωριστός, ελεγκτικός μηχανισμός, το Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας.
Γιατί ξέρετε, αυτή τη στιγμή είναι 58 υπάλληλοι συνολικά, 45 στην Αθήνα και 13 στη Θεσσαλονίκη, για να ελέγξουν όλη αυτή την πανσπερμία των «σφαγείων», που υπάρχει σε όλη τη χώρα.
Θα πρέπει, λοιπόν, να ξεχωρίσει και να ενισχυθεί με προσωπικό και, επειδή μόνο με την καταγγελία δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματικός έλεγχος, τα όργανα αυτά που διενεργούν ελέγχους στους Ιατρικούς Συλλόγους θα πρέπει να μπορούν να επιβάλλουν το λουκέτο αμεσότατα, καθώς επίσης να ολοκληρώνεται η πειθαρχική και ποινική διαδικασία και να αποδίδονται ευθύνες.
Στο κέντρο, είχαμε ένα ιατρείο – «σφαγείο», από δύο κομπογιαννίτες γιατρούς, οι οποίοι φορούσαν ρούχα πεντακοσίων χιλιάδων ευρώ, έκαναν διαλέξεις με επωνύμους, σεμινάρια, συνέδρια, διαφήμιζαν αυτή την παράνομη ιατρική πράξη. Κανείς όμως δεν παρενέβη προληπτικά.
Και οι άνθρωποι αυτοί που φορούσαν ρούχα και κόσμήματα αξίας πεντακοσίων χιλιάδων δεν είχαν να δώσουν χίλια ευρώ, δύο χιλιάδες, να πάρουν απινιδωτή, μια μάσκα, οξυγόνο. Δεν ήξεραν να κάνουν αδρεναλίνη; Άσχετοι.
Ούτε ανθρωπιά. Κοίταζαν πώς θα καλύψουν τα ίχνη τους.»
