Η ζωή, το έργο και οι μεγάλες ερμηνείες του στο θέατρο και τον κινηματογράφο
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών ο Νίκος Καλογερόπουλος, ένας από τους χαρακτηριστικούς ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου, με σημαντική παρουσία παράλληλα στη σκηνοθεσία, τη σεναριογραφία, την ποίηση και το τραγούδι. Την είδηση του θανάτου του μετέδωσε η «Εφημερίδα των Συντακτών».
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας την 1η Αυγούστου 1952 και σπούδασε στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη. Από τα πρώτα χρόνια της καλλιτεχνικής του διαδρομής έδειξε ότι δεν περιοριζόταν στην υποκριτική, αλλά αναζητούσε διαφορετικούς τρόπους έκφρασης.
Από το θέατρο στην τηλεόραση
Το πρώτο θεατρικό έργο που έγραψε ήταν ο «Μπαμπούλας», το 1976, το οποίο παρουσιάστηκε στο θέατρο ΚΑΒΑ.
Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του το 1975, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Ακολούθησαν συμμετοχές σε σειρά και τηλεοπτικές παραγωγές που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα, μεταξύ των οποίων «Ο φωτογράφος του χωριού» (1977), «Οι παραστρατημένοι» και «Μεθυσμένη πολιτεία» (1980).
Το 1980 έκανε και την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση, με έναν μικρό ρόλο στην ταινία «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι».
Στα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, όπως «Χαίρε Τάσο Καρατάσο» (1985), «Όλη η δόξα όλη η χάρη» (1989), «Στο κάμπινγκ» (1989) και «Ερασιτέχνης άνθρωπος» (1999).
Οι ρόλοι που τον καθιέρωσαν στον κινηματογράφο
Η μεγάλη στιγμή στην κινηματογραφική πορεία του ήρθε το 1981, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα». Η ερμηνεία του τον ανέδειξε σε έναν από τους σημαντικούς ηθοποιούς της γενιάς του και του χάρισε βράβευση στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Το 1982 συμμετείχε στην «Άρπα Colla», ενώ το 1983 ακολούθησε η συμμετοχή του στο «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη. Για την ερμηνεία του στην ταινία τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, σε μια διοργάνωση όπου η ταινία απέσπασε συνολικά σημαντικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων και το βραβείο καλύτερης ταινίας.
Το 1984 ήρθε ένας ακόμη ρόλος που έμελλε να μείνει στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Στη «Λούφα και παραλλαγή» του Νίκου Περάκη υποδύθηκε τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλο, κερδίζοντας το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Η πορεία του στον κινηματογράφο συνδέθηκε με συνεργασίες με σημαντικούς Έλληνες σκηνοθέτες, μεταξύ των οποίων ο Νίκος Περάκης, ο Θόδωρος Μαραγκός, ο Κώστας Φέρρης και ο Νίκος Ζαπατίνας.
Η επιστροφή και η δεύτερη μεγάλη διάκριση
Μετά από μια περίοδο κατά την οποία η παρουσία του στον κινηματογράφο ήταν πιο περιορισμένη, ο Νίκος Καλογερόπουλος επέστρεψε δυναμικά στα τέλη της δεκαετίας του 1990, με τη «Θηλυκή εταιρεία» και στη συνέχεια με την ταινία «Ένας κι ένας», το 2000.
Για την ερμηνεία του στο «Ένας κι ένας» τιμήθηκε για δεύτερη φορά με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Η ταινία απέσπασε επίσης σημαντικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων και το βραβείο καλύτερης ταινίας.
Στα χρόνια που ακολούθησαν συμμετείχε σε αρκετές ακόμη κινηματογραφικές παραγωγές, διατηρώντας την παρουσία του στην ελληνική οθόνη.
Σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός
Ο Νίκος Καλογερόπουλος δεν περιορίστηκε στην υποκριτική. Το 2011 έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στον κινηματογράφο με την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου», στην οποία ανέλαβε επίσης το σενάριο και τη μουσική, ενώ συμμετείχε και ως ηθοποιός.
Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ «Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου», αφιερωμένο στη ζωή και το έργο της ποιήτριας.
Παράλληλα, είχε αναπτύξει έντονη δραστηριότητα στην ποίηση και το τραγούδι. Η πρώτη ποιητική συλλογή του, «Θετή Ταυτότης», κυκλοφόρησε το 1981, ενώ δέκα χρόνια αργότερα ακολούθησαν τα «Επιστρόφια».
Στο θέατρο έγραψε, μεταξύ άλλων, τα έργα «Σατιρικό των Ελλήνων» και «Οι κυνικοί ξανάρχονται».
Το 1994 κυκλοφόρησε τον μουσικό δίσκο «Τα δέοντα», γράφοντας ο ίδιος τη μουσική και τους στίχους όλων των τραγουδιών.
Μια πολυσχιδής παρουσία
Ο Νίκος Καλογερόπουλος υπήρξε μια ιδιαίτερη περίπτωση στα ελληνικά καλλιτεχνικά πράγματα. Με αφετηρία την υποκριτική, κινήθηκε με την ίδια δημιουργική διάθεση στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, τη σκηνοθεσία, τη συγγραφή, την ποίηση και τη μουσική.
Οι ερμηνείες του σε ταινίες όπως το «Μάθε παιδί μου γράμματα», το «Ρεμπέτικο», η «Λούφα και παραλλαγή» και το «Ένας κι ένας» αποτελούν σημαντικούς σταθμούς της καριέρας του και μέρος της ιστορίας του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του ένα έργο που ξεπερνά τα όρια της ηθοποιίας και αποτυπώνει την πορεία ενός καλλιτέχνη που επιδίωξε να εκφραστεί με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους.
