Η Ντόλι Πάρτον, που πέθανε σε ηλικία 80 ετών, δεν αποχαιρετίζεται μόνο ως μία από τις σημαντικότερες μορφές της αμερικανικής country μουσικής.
Για το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ, η κληρονομιά της βρίσκεται και στον τρόπο με τον οποίο αξιοποίησε την επιτυχία και την περιουσία της για να στηρίξει ανθρώπους που βρίσκονταν στο περιθώριο. Το κόμμα την αποχαιρέτισε στα social media χαρακτηρίζοντάς την «γυναίκα της εργατικής τάξης» και «μία από τις πιο φωτεινές και τολμηρές ηρωίδες» της.
Η έμφαση στις ρίζες της Ντόλι Πάρτον
Στο μήνυμά του, το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ στέκεται ιδιαίτερα στην καταγωγή της Ντόλι Πάρτον και στη σχέση που, όπως σημειώνει, διατήρησε σε όλη τη ζωή της με τους ανθρώπους της εργατικής τάξης.
Η Πάρτον γεννήθηκε και μεγάλωσε σε φτωχή οικογένεια στο Τενεσί και κατάφερε να μετατρέψει μια δύσκολη παιδική ηλικία σε μία από τις πιο επιτυχημένες καριέρες στην ιστορία της αμερικανικής μουσικής. Η πορεία της από την αγροτική Appalachia έως την κορυφή της παγκόσμιας μουσικής σκηνής αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της δημόσιας εικόνας της.
Για το ΚΚ ΗΠΑ, ωστόσο, αυτό που έχει σημασία δεν είναι μόνο η διαδρομή προς την επιτυχία, αλλά το γεγονός ότι, σύμφωνα με την ανακοίνωση, δεν ξέχασε ποτέ από πού ξεκίνησε.
Από τη μουσική στη φιλανθρωπία
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη φιλανθρωπική δράση της Πάρτον και στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποίησε μέρος της περιουσίας και της επιρροής της για κοινωνικούς σκοπούς.
Κεντρική θέση έχει η Imagination Library, η πρωτοβουλία που δημιούργησε για την ενίσχυση της παιδικής φιλαναγνωσίας, μέσω της δωρεάν αποστολής βιβλίων σε παιδιά. Το πρόγραμμα εξελίχθηκε σε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιλανθρωπικές δράσεις της και επεκτάθηκε πολύ πέρα από το Τενεσί.
Το ΚΚ ΗΠΑ αναφέρεται επίσης στη στήριξη που παρείχε η Πάρτον σε δράσεις ανακούφισης μετά από φυσικές καταστροφές, στην εκπαίδευση και στην έρευνα για την Covid-19.
Η αναφορά στον Whitney Houston και το Νάσβιλ
Στο μήνυμα του κόμματος ξεχωρίζει και μία λιγότερο γνωστή πτυχή της οικονομικής δραστηριότητας της Πάρτον.
Πρόκειται για τα δικαιώματα από την τεράστια επιτυχία της «I Will Always Love You», την οποία έκανε παγκόσμια γνωστή η Whitney Houston. Η Πάρτον είχε γράψει το τραγούδι και, σύμφωνα με την αναφορά του ΚΚ ΗΠΑ, αξιοποίησε έσοδα από τα δικαιώματα για να επενδύσει σε μια κοινότητα μαύρων κατοίκων στο Νάσβιλ.
Η επιλογή αυτή παρουσιάζεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η Πάρτον αντιλαμβανόταν την οικονομική επιτυχία: όχι μόνο ως προσωπικό πλούτο, αλλά και ως δυνατότητα παρέμβασης στην κοινωνία.
Το μήνυμα κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων
Το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ αποδίδει στην Πάρτον και μια ευρύτερη κοινωνική στάση, σημειώνοντας ότι τάχθηκε κατά του ρατσισμού, του σεξισμού και της ομοφοβίας.
Η αναφορά έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς η Πάρτον παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό έξω από τις κομματικές αντιπαραθέσεις και κατάφερε να διατηρήσει ένα κοινό που ξεπερνούσε πολιτικές και κοινωνικές διαχωριστικές γραμμές. Η αποδοχή της από διαφορετικές πλευρές του αμερικανικού πολιτικού φάσματος υπήρξε ένα από τα χαρακτηριστικά της δημόσιας παρουσίας της.
Αυτό ακριβώς επιτρέπει σήμερα ακόμη και σε πολιτικά αντίθετους χώρους να διεκδικούν μέρος της κληρονομιάς της.
Μία διαφορετική πολιτική ανάγνωση της κληρονομιάς της
Το μήνυμα του ΚΚ ΗΠΑ ουσιαστικά επιχειρεί να εντάξει τη ζωή της Πάρτον σε ένα λεξιλόγιο που ξεπερνά τη μουσική. Οι λέξεις «αλληλεγγύη», «εργατική τάξη» και «άνθρωποι που έμειναν πίσω» βρίσκονται στον πυρήνα του αποχαιρετισμού.
«Η εργατική τάξη έχασε μία από τις πιο φωτεινές και τολμηρές ηρωίδες της», υπογραμμίζει το κόμμα, αποδίδοντας στην Πάρτον έναν ρόλο που η ίδια δεν επιδίωξε ποτέ να περιγράψει με τόσο πολιτικούς όρους.
Η αντίδραση αυτή εντάσσεται στο κύμα παγκόσμιου αποχαιρετισμού προς την Αμερικανίδα τραγουδίστρια, η οποία έφυγε από τη ζωή στις 25 Αυγούστου 2026, στο Νάσβιλ, έπειτα από σύντομη μάχη με τον καρκίνο.
Η Πάρτον αφήνει πίσω της έναν τεράστιο μουσικό κατάλογο, αλλά και ένα μοντέλο φιλανθρωπικής δράσης που έγινε αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητάς της. Για το ΚΚ ΗΠΑ, αυτή ακριβώς η πλευρά της ζωής της είναι εκείνη που πρέπει να παραμείνει ζωντανή: η ιδέα ότι η επιτυχία αποκτά διαφορετικό βάρος όταν επιστρέφει στην κοινωνία.
