06 Ιούλ 2026

Δείτε επίσης

  • Home
  • Headlines
  • Κράτος Δικαίου: H σύγκρουση Αθήνας–Κοβέσι απειλεί τα ευρωπαϊκά κονδύλια στην Ελλάδα

Κράτος Δικαίου: H σύγκρουση Αθήνας–Κοβέσι απειλεί τα ευρωπαϊκά κονδύλια στην Ελλάδα

Image

NewsEdit
Συντακτική Ομάδα
AnatropiNews

Αθήνα–Κομισιόν στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας: θεσμική ρήξη και οικονομικό ρίσκο

Η σύγκρουση ανάμεσα στην Αθήνα και την European Public Prosecutor’s Office εισέρχεται σε νέα φάση, μετά την επιστολή της επικεφαλής της, Λάουρα Κοβέσι προς την European Commission, με την οποία θέτει ζήτημα συμβατότητας πρόσφατων αλλαγών στην ελληνική ποινική δικονομία με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Στο τραπέζι τίθεται πλέον ανοιχτά το ενδεχόμενο ενεργοποίησης του Κανονισμού Αιρεσιμότητας, ενός μηχανισμού που συνδέει τη ροή ευρωπαϊκών κονδυλίων με την τήρηση του κράτους δικαίου.

Η επιστολή δεν αντιμετωπίζεται ως τυπική θεσμική παρέμβαση. Αντιθέτως, εντάσσεται σε μια ευρύτερη συζήτηση για τη λειτουργική ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Ελλάδα και για το κατά πόσο οι πρόσφατες νομοθετικές παρεμβάσεις επηρεάζουν την ικανότητά της να διερευνά υποθέσεις διαχείρισης ευρωπαϊκών πόρων και πιθανής διαφθοράς.


Η επιστολή της Κοβέσι και τα σημεία τριβής με την ελληνική νομοθεσία

Στην επιστολή της προς την Κομισιόν, η Λάουρα Κοβέσι κάνει λόγο για «βεβιασμένες τροποποιήσεις» στον ελληνικό Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, οι οποίες –όπως υποστηρίζει– δημιουργούν εμπόδια στην έρευνα υποθέσεων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της European Public Prosecutor’s Office.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις ρυθμίσεις που αφορούν κακουργηματικές υποθέσεις με εμπλοκή βουλευτών, με την εκτίμηση ότι ενδέχεται να περιορίζεται η επιχειρησιακή δυνατότητα των ευρωπαίων εντεταλμένων εισαγγελέων στην Ελλάδα.

Παράλληλα, η επιστολή θίγει και την απόφαση του ελληνικού ανώτατου δικαστικού οργάνου για τη θητεία τριών εντεταλμένων εισαγγελέων, με την παράταση δύο ετών αντί της πλήρους πενταετίας να εκλαμβάνεται από την ευρωπαϊκή πλευρά ως ζήτημα που αγγίζει την ανεξαρτησία του θεσμού.


Το εργαλείο αιρεσιμότητας και το προηγούμενο σε Ουγγαρία και Πολωνία

Η αναφορά στον Κανονισμό Αιρεσιμότητας (2020/2092) ανεβάζει κατακόρυφα το πολιτικό και οικονομικό διακύβευμα. Ο συγκεκριμένος μηχανισμός επιτρέπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση να παγώνει ή να περιορίζει χρηματοδοτήσεις όταν διαπιστώνεται κίνδυνος για τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση και το κράτος δικαίου.

Η εφαρμογή του δεν είναι θεωρητική. Έχει ήδη ενεργοποιηθεί σε κράτη-μέλη όπως η Ουγγαρία, όπου πάγωσαν σημαντικά ευρωπαϊκά κονδύλια λόγω ζητημάτων διαφάνειας και δικαιοσύνης, αλλά και στην Πολωνία, με αιχμή την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και τη σύνδεση με το Ταμείο Ανάκαμψης.

Η πιθανή αναφορά της Ελλάδας σε αντίστοιχο πλαίσιο δεν έχει ενεργοποιηθεί θεσμικά, ωστόσο η απλή συζήτηση δημιουργεί πίεση σε επίπεδο αγορών, επενδυτικής εμπιστοσύνης και ευρωπαϊκής αξιοπιστίας.


Αθήνα και Λουξεμβούργο σε θεσμικό τεστ συνεργασίας

Το επόμενο διάστημα θεωρείται κρίσιμο για τις σχέσεις της Αθήνας με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς δικαιοσύνης. Στην Αθήνα, κυβερνητικές και δικαστικές πηγές αναφέρουν ότι οι πρόσφατες ρυθμίσεις κινούνται εντός συνταγματικού πλαισίου και αποσκοπούν στην επιτάχυνση των διαδικασιών.

Αντίθετα, από την πλευρά της Λουξεμβούργο, όπου εδρεύουν κρίσιμοι ευρωπαϊκοί θεσμοί, το ζήτημα αντιμετωπίζεται υπό το πρίσμα της θεσμικής συνεργασίας και της αποτελεσματικότητας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η πολιτική διάσταση. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης έχει ήδη δεχθεί επιστολές διαμαρτυρίας από την Κοβέσι, ενώ κυβερνητικές πηγές επιμένουν ότι δεν τίθεται ζήτημα υπονόμευσης της ευρωπαϊκής δικαστικής συνεργασίας.


Το επόμενο βήμα της Κομισιόν και το πολιτικό αποτύπωμα

Η τελική αξιολόγηση περνά στην European Commission, η οποία καλείται να κρίνει αν οι ελληνικές νομοθετικές ρυθμίσεις επηρεάζουν τη λειτουργία της European Public Prosecutor’s Office και αν συντρέχουν λόγοι ενεργοποίησης του μηχανισμού αιρεσιμότητας.

Το ζήτημα ξεπερνά πλέον τα όρια μιας θεσμικής διαφωνίας. Αγγίζει τον πυρήνα της σχέσης εμπιστοσύνης ανάμεσα σε εθνικές κυβερνήσεις και ευρωπαϊκούς θεσμούς και διαμορφώνει ένα πεδίο αυξημένης πολιτικής και οικονομικής αβεβαιότητας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η αντιπαράθεση δεν εξελίσσεται μόνο ως νομική διαφωνία, αλλά ως τεστ αντοχής για το ίδιο το ευρωπαϊκό σύστημα ελέγχου της διαφάνειας και της δικαιοσύνης.

Δείτε επίσης