08 Ιαν 2026

Μήνας: Οκτώβριος 2021

  • Οι πιο πλούσιοι εκπέμπουν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα

    Οι πιο πλούσιοι εκπέμπουν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα

    Οι πιο πλούσιοι μολύνουν πολύ περισσότερο τον πλανήτη σε σχέση με τους πιο φτωχούς και θα πρέπει να τους επιβληθούν στοχευμένα μέτρα, αναφέρει έρευνα του World Equality Lab (WIL) που δημοσιεύθηκε χθες Τετάρτη, λίγες ημέρες πριν την έναρξη της COP26, της παγκόσμιας διάσκεψης για το κλίμα που πραγματοποιείται στη Γλασκώβη.

    Την ώρα που τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα που εκλύθηκαν στην ατμόσφαιρα φέτος συναγωνίζονται με αυτά προ πανδημίας, κάθε ένας από το 1% των πιο πλούσιων προκάλεσε κατά μέσο όρο 110 τόνους διοξειδίου του άνθρακα το 2019, τονίζεται στην έρευνα αυτή επικεφαλής της οποίας ήταν ο οικονομολόγος Λουκά Σανσέλ, συνδιευθυντής του WIL.

    Συνολικά το 1% των πλούσιων ευθυνόταν το 2019 για το 17% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα εξαιτίας των καταναλωτικών του συνηθειών και των επενδύσεών του.

    Το 10% των πιο πλούσιων ευθυνόταν για τη μισή ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα που εκλύθηκε στην ατμόσφαιρα.

    Στον αντίποδα, οι μισοί πιο φτωχοί κάτοικοι του πλανήτη προκάλεσαν το 2019 κατά μέσο όρο την έκλυση 1,6 τόνου διοξειδίου άνθρακα το άτομο, ποσότητα που αντιστοιχεί συνολικά στο 12% των παγκόσμιων εκπομπών.

    «Υπάρχει μια μεγάλη ανισότητα στο πόσο συμβάλει ο καθένας στο κλιματικό πρόβλημα», τόνισε ο Σανσέλ.

    Εκτός από τους πιο πλούσιους ανθρώπους, οι πιο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου έχουν πολύ πιο αυξημένο αποτύπωμα άνθρακα, αν ληφθούν υπόψη τα προϊόντα που κατασκευάζονται στο εξωτερικό και τα οποία στη συνέχεια εισάγουν.

    Η Ευρώπη αντιπροσώπευε το 2019 περίπου το 25% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

    Μεταξύ των λύσεων που προτείνει το WIL είναι οι δημόσιες πολιτικές να λαμβάνουν περισσότερο υπόψη τη συμβολή των ατόμων στην εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα προκειμένου να καταπολεμούν τις συμπεριφορές που ρυπαίνουν περισσότερο.

    «Αυτό μπορεί να γίνει μέσω εργαλείων που θα στοχοθετούν τις επενδύσεις σε δραστηριότητες που ρυπαίνουν περισσότερο τον πλανήτη ή που σχετίζονται με ορυκτά καύσιμα», επισημαίνεται στην έκθεση.

    Εξάλλου ο Σανσέλ, έκανε λόγο για την υιοθέτηση «σταδιακού οικολογικού φορολογικού συντελεστή στον πλούτο».

    «Ένα τέτοιο εργαλείο θα μπορούσε να είναι πιο βιώσιμο πολιτικά από τους φόρους στην κατανάλωση άνθρακα που πλήττουν ιδιαίτερα τα πιο χαμηλά εισοδήματα και οι οποίοι δεν καταφέρνουν να μειώσουν τις εκπομπές των πιο πλούσιων», εξήγησε.

  • O Hayden Christensen επιστρέφει στον κόσμο του Star Wars ως Darth Vader στη σειρά “Ahsoka”

    O Hayden Christensen επιστρέφει στον κόσμο του Star Wars ως Darth Vader στη σειρά “Ahsoka”

    Η live-action βερσιον της Ahsoka Tano, που ενσάρκωσε η Rosario Dawson μας συστήθηκε στη 2η σεζόν του The Mandalorian με εντυπωσιακό τρόπο και η αγαπημένη Jedi του κοινού λατρεύτηκε ακόμα περισσότερο. Εδώ και καιρό γνωρίζαμε πως βρίσκεται υπό ανάπτυξη η δική της σειρά στο Disney Plus με τίτλο “Ahsoka”, ωστόσο τώρα μαθαίνουμε τα πρώτα νέα. 

    Το THR μεταδίδει επίσημα πως ο Hayden Christensen θα βάλει ξανά την στολή του Darth Vader και θα τον υποδυθεί για τις ανάγκες του Ahsoka, αφού ήδη θα τον έχουμε δει στη σειρά “Obi-Wan Kenobi” ως Anakin Skywalker/ Vader απέναντι στον Ewan McGregor. Εκεί όπου η Lucasfilm έχει τάξει στους fans μια “ρεβάνς” μεταξύ των πρώην δάσκαλο/μαθητή και φίλων. 

    Και πως να μην εμφανιστεί ο Vader στο σόου της Ahsoka αφού παίζει καίριο ρόλο στην εξέλιξη του χαρακτήρα της διότι κάποτε ήταν ο Jedi Master της. Όλοι ξέρουμε πως κατέληξε αυτό και ιδιαίτερα πως “έκλεισε” η ιστορία των δύο στην 7η σεζόν του Clone Wars

    Ωστόσο δεν έχει ξεκαθαριστεί πώς θα εμφανιστεί στο Ahsoka, μιας και η σειρά θα λαμβάνει χώρα στο timeline του The Mandalorian, δηλαδή 5-6 χρόνια μετά το Return of the Jedi, όπου ο Vader σκοτώθηκε στη μάχη του Death Star II. 

    Με αυτές τις εξελίξεις δεν αποκλείεται να ακούσουμε πως το Ahsoka θα ξεκινήσει τα γυρίσματα εντός του 2022. 

    Πηγή: Unboxholics

  • Βαρύ πένθος για τον πολιτικό κόσμο της χώρας – Εφυγε από τη ζωή η Φώφη Γεννηματά

    Βαρύ πένθος για τον πολιτικό κόσμο της χώρας – Εφυγε από τη ζωή η Φώφη Γεννηματά

    Εχασε τη μάχη με την επάρατο η επικεφαλής του Κινήματος Αλλαγής. Νοσηλεύονταν στον Ευαγγελισμό. «H Πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ Φώφη Γεννηματά απεβίωσε μετά από πολυετή μάχη και παρά τις προσπάθειες των θεραπόντων ιατρών», αναφέρει η ανακοίνωση.

    Παρά τη μάχη που έδωσε η Φώφη Γεννηματά, έφυγε σήμερα από τη Ζωή.

    Η ανακοίνωση του νοσοκομείου Ευαγγελισμός:  «Σήμερα 25/10/2021 και ώρα 12:04 μμ στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, απεβίωσε η Πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ Φώφη Γεννηματά μετά από πολυετή μάχη και παρά τις προσπάθειες των θεραπόντων ιατρών. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους της»

    Σε πένθος βύθισε τον πολιτικό κόσμο της χώρας, η είδηση του θανάτου της Φώφης Γεννηματά σήμερα, λίγο μετά το μεσημέρι, νικημένη από τον καρκίνο. Κόρη του πρώην υπουργού και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Γεωργίου Γεννηματά, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ, έφυγε σήμερα από τη ζωή, στα 57 της χρόνια. Είχε γεννηθεί στην Αθήνα στις 17 Νοεμβρίου του 1964 και ήταν μητέρα τριών παιδιών.

    Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής (Α’ Αθήνας) με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Τον Απρίλιο του 2000 και στις 21 του ίδιου μήνα εξελέγη γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων. Στις 3 Οκτωβρίου του 2001, επανεξελέγη γραμματέας του προεδρείου της Βουλής.

    Το 2001 μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ

    Το Μάιο του 2000, εξελέγη γραμματέας της διαρκούς κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής. Τον Οκτώβριο του 2001, στο 6ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη για πρώτη φορά μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, εξελέγη από την ΚΕ γραμματέας του Τομέα Παιδείας και Εκπαίδευσης του κόμματος. Τον ίδιο μήνα, εξελέγη γραμματέας της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής.

    Υπερνομάρχης Αθηνών-Πειραιώς το 2002 και το 2006

    Στις νομαρχιακές εκλογές του Οκτωβρίου του 2002, εξελέγη υπερνομάρχης Αθήνας-Πειραιά στο Β’ γύρο με ποσοστό 56,3%, υποστηριζόμενη από το ΠΑΣΟΚ.

    Το Μάρτιο του 2003, εξελέγη πρόεδρος της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας (ΕΝΑΕ) με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και του Συνασπισμού της Αριστεράς.

    Στις 3 Ιουλίου του 2003, επανεξελέγη από την Κεντρική Επιτροπή μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του κόμματος.

    Τον Αύγουστο του 2003, ορίστηκε μέλος της 12μελούς Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Επιτροπή των Περιφερειών της ΕΕ.

    Το Μάρτιο του 2005, εξελέγη μέλος του νεοσύστατου Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και επανεξελέγη το Δεκέμβριο του 2006.

    Τον Οκτώβριο του 2006, με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη υπερνομάρχης Αθήνας-Πειραιά από τον Α’ γύρο με ποσοστό 43,4%.

    Λίγες ημέρες πριν τις βουλευτικές εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου του 2007, παραιτήθηκε από υπερνομάρχης Αθηνών-Πειραιώς, προκειμένου να είναι επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια ο Άρειος Πάγος δεν έκανε δεκτή την υποψηφιότητά της, λόγω συνταγματικού κωλύματος που δεν επιτρέπει σε αιρετό δημοτικό άρχοντα δευτέρου βαθμού να είναι υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές κατά τη διάρκεια της θητείας του, ακόμα και αν έχει παραιτηθεί.

    Το Μάρτιο του 2008, στο 8ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του κόμματος και στη συνέχεια εξελέγη από το Εθνικό Συμβούλιο, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου.

    Το πρώτο κυβερνητικό αξίωμα

    Τον Οκτώβριο του 2009, ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην πρώτη κυβέρνηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου.

    Στις 26 Μαρτίου 2012, ύστερα από απόφαση του νέου αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου, ανέλαβε εκπρόσωπος Τύπου του Κινήματος, θέση που διατήρησε έως και τις 26 Ιουνίου του 2013, οπότε ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας.

    Το Μάρτιο του 2013, επανεξελέγη μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κινήματος.

    Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από το 2015

    Στις 15 Ιουνίου του 2015, εξελέγη νέα πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Στις 30 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ, Θανάση Θεοχαρόπουλο και ενόψει των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου ανακοίνωσαν τον εκλογικό συνδυασμό των δύο κομμάτων υπό τον τίτλο “Δημοκρατική Συμπαράταξη”. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου η Δημοκρατική Συμπαράταξη έλαβε ποσοστό 6,28% και εξέλεξε 17 βουλευτές.

    Η δημιουργία του ΚΙΝΑΛ

    Τον Ιούλιο του 2017, από το βήμα του συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε την δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα και κάλεσε να συμμετάσχουν σε αυτό κόμματα και πολιτικές κινήσεις που θα ήθελαν να εκφράσουν τον χώρο της Κεντροαριστεράς στην Ελλάδα. Επίσης δήλωσε ότι μέχρι το τέλος του έτους θα διεξαχθούν εκλογές για την ανάδειξη, από τα μέλη και ψηφοφόρους των κομμάτων που θα ενταχθούν στο εγχείρημα, του ηγέτη του νέου πολιτικού φορέα.

    Εκτός από το ΠΑΣΟΚ, την συμμετοχή στην πολιτική κίνηση ανακοίνωσαν: Το Ποτάμι, η Δημοκρατική Αριστερά, το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών, η Ανανέωση, οι Μεταρρυθμιστές της Αριστεράς οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία, η Ένωση Δημοκρατικής Εθνικής Μεταρρύθμισης και η Φωνή Δημοκρατίας.

    Στις 12 Νοεμβρίου του 2017, πραγματοποιήθηκε ο πρώτος γύρος των εκλογών για την ανάδειξη του επικεφαλής του νέου πολιτικού φορέα της Κεντροαριστεράς, στο οποίο έλαβαν μέρος εννέα υποψήφιοι.

    Ψήφισαν 211.191 άτομα και έλαβαν: η Φώφη Γεννηματά 73.939 ψήφοι (42,50%), ο Νίκος Ανδρουλάκης 43.735 ψήφοι (25,14%), ο Γιώργος Καμίνης 23.520 ψήφοι (13,52%), ο Σταύρος Θεοδωράκης 17.062 ψήφοι (9,81%), ο Γιάννης Μανιάτης 7.417 ψήφοι (4,26%), ο Γιάννης Ραγκούσης 4.162 ψήφοι (2,39%), ο Κωνσταντίνος Γάτσιος 2.877 ψήφοι (1,65%), ο Απόστολος Πόντας 924 ψήφοι (0,53%) και ο Δημήτρης Τζιώτης 343 ψήφοι (0,20%).

    Επειδή κανένας από τους υποψηφίους δεν κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία, στις 19 Νοεμβρίου του 2017 διεξήχθη και δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο πρώτων στο οποίο συμμετείχαν 156.103 άτομα με την Φώφη Γεννηματά, να αναδεικνύεται επικεφαλής του νέου σχηματισμού με με το 56,75% των ψήφων.

    Στις 28 Νοεμβρίου 2017, ανακοίνωσε το όνομα του νέου κόμματος: ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ και στις 2 Δεκεμβρίου συγκροτήθηκε το εξαμελές Πολιτικό Συμβούλιο, αποτελούμενο από τους: Φώφη Γεννηματά, Σταύρο Θεοδωράκη, Νίκο Ανδρουλάκη, Γιώργο Καμίνη, Θανάση Θεοχαρόπουλο και τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.

    Τα πρώτα χρόνια 

    Η Φώφη Γεννηματά κατά τη διάρκεια των σπουδών της ασχολήθηκε με το φοιτητικό συνδικαλισμό και εντάχθηκε στην προσκείμενη στο ΠΑΣΟΚ φοιτητική παράταξη ΠΑΣΠ.

    Το 1986, έγινε μέλος της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας.

    Το 1987, άρχισε να εργάζεται στην Εθνική Τράπεζα και παράλληλα στο πολιτικό γραφείο του πατέρα της μέχρι το 1989. Την περίοδο της οικουμενικής κυβέρνησης Ζολώτα (1989), ανέλαβε καθήκοντα στο ιδιαίτερο γραφείο του τότε ΥΠΕΘΟ Γεννηματά.

    Την περίοδο 1990-1993, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, ανέλαβε το συντονισμό των δραστηριοτήτων του Γεννηματά, που τότε ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ.

    Το 1993, όταν ο Γεννηματάς ανέλαβε τα υπουργεία ΥΠΕΘΟ και Οικονομικών, έγινε συντονίστρια του ιδιαίτερου γραφείου του. Από το 1996, ήταν εκλεγμένη πρόεδρος του Ομίλου ”Γιώργος Γεννηματάς”.

    ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ ΑΞΙΩΜΑ – ΘΕΣΗ ΑΠΟ ΕΩΣ

    ———————————————————–

    – Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης 07/10/2009 07/09/2010 Β

    – Αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, 07/09/2010 17/06/2011 Β

    Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων

    – Αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, 17/06/2011 11/11/2011 Β

    Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων

    – Αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών 11/11/2011 26/03/2012 Β

    – Αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας 25/06/2013 14/06/2014 Β

    – Αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας 10/06/2014 27/01/2015 Β

    ΕΚΛΟΓΕΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΕΚΛ.ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Ε Κ Μ Α

    ————————————————————————-

    09/04/2000 ΠΑΣΟΚ Α’ Αθήνας Ν *

    06/05/2012 ΠΑΣΟΚ Επικρατείας Ν

    17/06/2012 ΠΑΣΟΚ Επικρατείας Ο

    25/01/2015 ΠΑΣΟΚ Β’ Αθήνας Ν

    20/09/2015 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ(ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) Β’ Αθήνας Ν

    07/07/2019 ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ Β3′ ΑΘΗΝΩΝ Ν

    ΣΗΜ.: * Β3΄ΝΟΤΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ

    Σημ.: Στις 31 Δεκεμβρίου 2002, παραιτήθηκε επειδή ανέλαβε καθήκοντα υπερνομάρχη Αθηνών-Πειραιώς και αντικαταστάθηκε στη Βουλή από την Ελένη Ανουσάκη στις 7

    Ιανουαρίου 2003.

    ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

    Επώνυμο: ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ

    Όνομα: ΦΩΤΕΙΝΗ (Φώφη)

    Πατρώνυμο: ΓΕΩΡΓΙΟΣ

    Φύλο: ΓΥΝΑΙΚΑ

    Ημερομηνία Γέννησης: 17/11/1964

    Ημερομηνία Θανάτου: 25/10/2021

    Τόπος Γέννησης: Ελλάς, Στερεά Ελλάδα, νομός Αττικής, Αθήνα

    Οικογενειακή Κατάσταση: Έγγαμη, Ανδρέας Τσούνης, δύο κόρες, ένας γιος

    Σπουδές: Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση Νομικής Σχολής Αθηνών

    Επάγγελμα: ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ

    Γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά

  • SΖ: Η Εύβοια ως παράδειγμα της κλιματικής αλλαγής

    SΖ: Η Εύβοια ως παράδειγμα της κλιματικής αλλαγής

    Η Süddeutsche Zeitung  αναφέρεται στην αλλαγή του μεσογειακού κλίματος παίρνοντας ως παράδειγμα την Εύβοια και γράφει πως «ένα ταξίδι στην Εύβοια δείχνει τι μπορούν να κάνουν οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες αφού η γη θερμαίνεται ολοένα και πιο πολύ».

    Το ρεπορτάζ αναφέρεται στις εμπειρίες των κατοίκων από τις πυρκαγιές το καλοκαίρι και τις πλημμύρες το φθινόπωρο και επισημαίνει πως: «Εδώ και αρκετό καιρό, υπάρχει επιστημονική συναίνεση στο ότι η περιοχή της Μεσογείου σε μια παγκόσμια σύγκριση θερμαίνεται πάνω από τον μέσο όρο.

    ‘Είμαστε ήδη γύρω στους δύο βαθμούς’, λέει ο Χρήστος Γιαννακόπουλος, διευθυντής ερευνών στο Ινστιτούτο Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιµης Ανάπτυξης (ΙΕΠΒΑ) του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. «…’Τις πιο δροσερές εποχές έχουμε περίπου έναν βαθμό περισσότερο από ό,τι στην προβιομηχανική εποχή, το καλοκαίρι είναι τρεις βαθμοί’».

    Και το δημοσίευμα συνεχίζει: «Παίρνει από την τσάντα του ένα σημείωμα με πληροφορίες και γραφικά. Σε διάφορους χάρτες της Ελλάδας τονίζει με χρώμα σε ποια σημεία ανά έτος αυξάνεται ο αριθμός των ημερών με ακραίο κίνδυνο πυρκαγιάς και πόσο. Σε ένα ακραίο σενάριο, εάν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου συνεχίσουν να αυξάνονται παγκοσμίως όπως πριν, θα είναι έως και 45 επιπλέον ημέρες ετησίως μέχρι το τέλος του αιώνα. Αλλά ακόμη και σε ένα «ήπιο» σενάριο, εάν η αύξηση επιβραδυνθεί, θα φθάσει τις 25. Η αύξηση του κινδύνου δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα. Σε κάθε περίπτωση, ο κίνδυνος πυρκαγιάς θα αυξηθεί κατακόρυφα, ειδικά στη δυτική Ελλάδα όπου αυτή τη στιγμή υπάρχει ακόμη ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός δασών. Επίσης το βόρειο τμήμα της Εύβοιας, το οποίο οι φωτιές και οι πλημμύρες που ακολούθησαν έπληξαν τόσο βίαια αυτό το καλοκαίρι, είναι σε βαθύ κόκκινο σε όλα τα σενάρια στον αντίστοιχο χάρτη».

    Πηγή: DW

  • Κανείς δεν ξέρει τίποτα για τους Έλληνες Ρομά

    Κανείς δεν ξέρει τίποτα για τους Έλληνες Ρομά

    Παρά τη μακρά παρουσία τους στην Ελλάδα, οι Έλληνες γνωρίζουν ελάχιστα για εκείνους. Αυτά έγραφε τον περασμένο Απρίλιο, με αφορμή το παγκόσμιο συνέδριο Ρομά που διοργανώθηκε στην Αθήνα, ο Φλόριαν Σμιτς για τη DW.

    Στη Θεσσαλονίκη όλοι γνωρίζουν τον Δενδροπόταμο. Πολλές είναι οι φήμες που κυκλοφορούν σχετικά με την γειτονιά των Ρομά που βρίσκεται απέναντι από τον σταθμό των ΚΤΕΛ – μία από τις πιο φτωχές περιοχές της Θεσσαλονίκης. Τεράστια ανεργία και χαμηλό μορφωτικό επίπεδο είναι  τα δύο βασικά χαρακτηριστικά της φτωχογειτονιάς, τα οποία για εκείνους που την βλέπουν από έξω μεταβάλλονται σε ναρκωτικά και εγκληματικότητα. Και αυτό είναι ένας από τους λόγους που οι δημοσιογράφοι δεν είναι καλοδεχούμενοι στον Δενδροπόταμο: «Ε, εσύ με την κάμερα, φύγε από δω», φωνάζει ένας κάτοικος, καθώς περιπλανιόμαστε στα σοκάκια με τον Γιάννη Μάντζα. Ως Έλληνας Ρομά και ο ίδιος, γνωρίζει πολύ καλά τα στερεότυπα που χαρακτηρίζουν την κοινότητα, ενώ επισημαίνει πως ακόμη και οι ίδιοι οι Ρομά γνωρίζουν ελάχιστα για τους ίδιους: «Αν δούμε τι ξέρουνε οι άλλοι για τους Ρομά, και τι ξέρουν οι Ρομά για τους ίδιους, καταλήγουμε στο ίδιο αποτέλεσμα: Δεν ξέρει κανείς τίποτα».

    Για τον Γιάννη η άγνοια που περιβάλλει την ιστορία και τον πολιτισμό των Ρομά είναι η βασική πηγή πολλών προβλημάτων, τα οποία αντιμετωπίζει η κοινότητα: «Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που πρέπει να λυθεί. Η εκπαίδευση είναι η μόνη λύση». Αλλά αυτό ισχύει και για τον ίδιο: Στο σχολείο ήταν ένας από τους λίγους μαθητές-Ρομά που έφτασε μέχρι το Λύκειο. Ο ρατσισμός που έπρεπε να αντιμετωπίσει βρισκόταν παντού, ένιωθε περιθωριοποιημένος.Ακόμη και κατά τη διάρκεια της θητείας του στον Ελληνικό Στρατό τα προβλήματα που συνάντησε λόγω της καταγωγής του τον ακολουθούσαν. Παρόλα αυτά επενδύοντας στη μόρφωση παρατήρησε ότι οι διακρίσεις εναντίον του γίνονταν σπανιότερες. Αυτό θεωρεί πως έχει να κάνει με την γλώσσα: «Το μεγαλύτερο όπλο, και κάτι που πρέπει να μάθουν όλοι οι Ρομά, είναι η ελληνική γλώσσα».

    Αυτή την φιλοσοφία έκανε επάγγελμα ο Γιάννης Μάντζας: Δραστηριοποιείται στην Ελλάν Πασσέ, την Πανελλαδική Συνομοσπονδία Ελλήνων Ρομά, μελετά την ιστορία και πολιτισμό της κοινότητας, διοργανώνει εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά, αλλά προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης για γυναίκες. Αν και οι Ρομά έχουν πρόσβαση φυσικά στην σχολική εκπαίδευση, η ελληνική γλώσσα παραμένει ένα σημαντικό εμπόδιο: «Ένα από τα βασικά προβλήματα είναι, ότι κάποιες οικογένειες είναι δίγλωσσες, μιλάνε στο σπίτι την μητρική γλώσσα, την Ρομανή, και στο σχολείο μιλάνε Ελληνικά. Όταν αντιμετωπίζεις στο σχολείο μία άγνωστη γλώσσα, σε κάποιες περιπτώσεις, έχεις προβλήματα». Ταυτόχρονα όμως θα πρέπει και η ίδια οι κοινότητα των Ρομά να αποκτήσει μεγαλύτερη ευαισθησία απέναντι στη μάθηση, αναφέρει ο Γιάννης. Θεωρεί πως για να λυθούν τα προβλήματα με έναν βιώσιμο τρόπο, θα πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη τους και οι δυο πλευρές.

    Φαινόμενα δομικού ρατσισμού στην κοινωνία

    Οι ρυθμοί με τους οποίους η ελληνική πολιτική επιχειρεί να μειώσει το χάσμα ανάμεσα στους Ρομά και την ελληνική κοινωνία παραμένουν εξαιρετικά αργοί. Τα στερεότυπα κυριαρχούν ακόμη στην κοινή γνώμη. Μάλιστα, τον Μάιο του 2018 ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Αθανάσιος Δαβάκης σε μία προεκλογική εκδήλωση στην Σπάρτη δήλωσε πως «όσον αφορά στο πολιτικό κόστος που λέει κάποιος, παρακαλώ και απαγορεύω σε οποιονδήποτε αθίγγανο, γύφτο, και δεν συμμαζεύεται, να με ψηφίσει. (…) Όποιος με ψηφίσει δεν τον αναγνωρίζω. Από πλευράς αυτής της κοινωνικής ομάδας». Η δήλωση προκάλεσε αντιδράσεις και ο Δαβάκης ζήτησε δημόσια συγνώμη, στην οποία όπως ανέφερε προέβη εξαιτίας της «έντονης παραβατικής συμπεριφοράς» στην περιοχή.Παρόλα αυτά το συμβάν υπογραμμίζει πως στην παγίδα τον κλισέ και των διακρίσεων, αντί να κινητοποιούνται ώστε να βρεθούν λύσεις.

    Ο Σπύρος Μαρκέτος, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία, ανήκει στην μειοψηφία των ακαδημαϊκών που έχουν εντρυφήσει στην κοινότητα των Ρομά. Όπως επισημαίνει, ακόμη και ο ίδιος ο ορισμός των «Ρομά» δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρος: «Όπως συμβαίνει στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, πολλοί από εκείνους με ρομανικές ρίζες αποφεύγουν να δηλώσουν δημόσια την ταυτότητά τους, εξαιτίας του αντιτσιγγανισμού, ο οποίος είναι διαδεδομένος».

    8-9 Απριλίου: Παγκόσμιο συνέδριο Ρομά στην Αθήνα

    Σε όλα τα κόμματα υπάρχουν και εκπρόσωποι των Ρομά, εξηγεί ο καθηγητής Μαρκέτος, αλλά μόλις τα τελευταία χρόνια ιδρύθηκε η Ελλάν Πασσέ, μία αναγνωρισμένη συνομοσπονδία ελλήνων Ρομά και μία μορφής λόμπι για τους 300.000 Ρομά που ζουν στην Ελλάδα. Η ομοσπονδία διεκδικεί καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και περισσότερη αναγνώριση των Ρομά στην κοινωνία.

    Φέτος η διοργάνωση της Διεθνής Επετειακή Συνδιάσκεψη Ρομά 1971-2021 έγινε στην Αθήνα. Η συνδιάσκεψη τελούσε υπό την αιγίδα της προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Και αυτό είναι ακόμη μία ένδειξη πως οι πολιτικοί δεν μπορούν πλέον να αγνοούν την κοινότητα ή να την χρησιμοποιούν για να δημαγωγήσουν προεκλογικά. Για τον Σπύρο Μαρκέτο μεγάλη σημασία έχουν και οι πρωτοβουλίες που αφορούν το σύστημα υγείας, την εκπαίδευση και τις συνθήκες στέγασης. «Οι γυναίκες χρειάζονται επίσης ιδιαίτερη στήριξη, αλλά η πρόσφατη η κινητοποίηση ομάδων γυναικών δίνει ελπίδες».

    Μέχρι την οριστική λήξη όμως του διαρθρωτικού αντιτσιγγανισμού υπάρχει ακόμη μακρύς δρόμος για τον Μαρκέτο: «Εν ολίγοις θεωρώ πως η κινητοποίηση των ίδιων των Ρομά είναι το κλειδί για να βελτιωθεί η κατάστασή τους. Το ελληνικό κράτος θα αναλάβει να δράσει μόνο όταν υπάρξει πίεση από κάτω. Αλλά με τις παρούσες συνθήκες της οικονομικής κρίσης και της πανδημίας, καθώς και με την αύξηση των ρατσιστικών φαινομένων, δεν είμαι αρκετά αισιόδοξος για το μέλλον», ομολογεί.

    Ρεπορτάζ με διαφορετικό πρίσμα

    Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν όμως και τα ίδια τα ΜΜΕ – κάτι που επισημαίνει και η Αλεξία Καλαϊτζή, δημοσιογράφος από την Θεσσαλονίκη: «Τα ελληνικά μέσα καλύπτουν κυρίως θέματα που έχουν σχέση με τον πληθυσμό Ρομά όταν εμπλέκεται κάποια εγκληματική ενέργεια η κάποια διαμαρτυρία». Και για αυτόν τον λόγο ο Δενροπόταμος έχει τη φήμη μίας «κακόφημης και επικίνδυνης γειτονιάς»

    Για τον λόγο αυτό κάνει συχνά σχετικά ρεπορτάζ και η ίδια: «Γίνονται σημαντικές προσπάθειες για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και της καταπολέμησης του κοινωνικού αποκλεισμού. Μιλώντας μαζί τους κατανοώ ότι αισθάνονται πολύ άσχημα όταν παρά την προσπάθεια που γίνεται, κάποιοι προβάλλουν τα αρνητικά στερεότυπα που υπάρχουν για τους Ρομά πάνω τους», επισημαίνει.

    Η Αλεξία Καλαϊτζή ελπίζει σε μία διαφορετική διαχείριση του ζητήματος προβολής των Ρομά και από τους συναδέλφους της. Άλλωστε οι Ρομά είναι πιο πολυδιάστατοι, από όσο τους επιτρέπουν τα ΜΜΕ να εμφανίζονται:  «Δυστυχώς είναι λίγα τα ρεπορτάζ που αναδεικνύουν την πλούσια κουλτούρα των Ρομά, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και τις πρωτοβουλίες που λαμβάνουν χώρα για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής».

    Φλόριαν Σμιτς, Θεσσαλονίκη

    Επιμέλεια: Χρύσα Βαχτσεβάνου

  • Σενάρια απλής αναλογικής…

    Σενάρια απλής αναλογικής…

    Η εσωκομματική εκλογή στο ΚΙΝ.ΑΛ και, κυρίως, η καταλυτική για τις εξελίξεις υποψηφιότητα του Γιώργου Παπανδρέου, έβαλε στη δημόσια συζήτηση το δίλημμα σχετικά με τις επόμενες εκλογές. Ως γνωστόν, η πρώτη αναμέτρηση θα διεξαχθεί με το σύστημα της απλής αναλογικής και εφόσον η διαδικασία των εντολών σχηματισμού κυβέρνησης σε καθένα από τα τρία πρώτα (σε δύναμη) κόμματα δεν τελεσφορήσει τότε η χώρα θα οδηγηθεί εκ νέου στις κάλπες με το εκλογικό σύστημα του (κλιμακωτού) μπόνους που ψηφίστηκε στην παρούσα Βουλή με πρόταση της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

    Στην πρώτη του δήλωση ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε αναφορά στην προοπτική προοδευτικής διακυβέρνησης και εισέπραξε την απάντηση του Ανδρέα Λοβέρδου ότι εφόσον εκλεγεί εκείνος στην ηγεσία δεν τίθεται κανένα θέμα σύγκλισης με τον ΣΥΡΙΖΑ –“του Σπίρτζη, του Ραγκούση, της Ξενογιαννακοπούλου και του Κουρουμπλή”, όπως είπε κατηγορηματικά.

    Παρότι όλοι οι υποψήφιοι θέτουν πρώτο στην ατζέντα τους το θέμα της πολιτικής αυτονομίας, εκ των πραγμάτων η απλή αναλογική καθιστά “επίδικο” το εάν και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας σε προοδευτική κατεύθυνση. Στόχος που περιλαμβάνεται στην ιδρυτική διακήρυξη του ΚΙΝ.ΑΛ, ωστόσο ερμηνεύεται πολλαπλώς.

    Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από την άλλη, έχει καταστήσει σαφές και με κατηγορηματικό τρόπο πως θα επιδιώξει την αυτοδυναμία της Ν.Δ και θα οδηγήσει τη χώρα σε δεύτερες κάλπες εφόσον κάτι τέτοιο δεν καταστεί δυνατό στις πρώτες της απλής αναλογικής. Και είναι μάλλον προφανές πως δεν μπορεί να καταστεί, δεδομένου ότι η εκλογική αριθμητική δίνει αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος (απλή αναλογική) με ποσοστό περίπου 47%!

    Η δύναμη των κομμάτων με βάση τα ποσοστά που έλαβαν στις εκλογές του Ιουλίου του 2019 και οι έδρες που θα ελάμβαναν σε εκλογές με απλή αναλογική

    Όσο, όμως, απόμακρο κι αν είναι το σενάριο αυτοδυναμίας για τη Ν.Δ εάν αναδειχθεί πρώτο κόμμα στην κάλπη της απλής αναλογικής, τόσο ανέφικτο φαίνεται και το σενάριο προοδευτικής κυβέρνησης συνεργασίας του δεύτερου κόμματος εάν αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Όπως φαίνεται από τον παραπάνω πίνακα και με την συνθήκη ότι η επόμενη Βουλή θα προσομοιάζει στη σημερινή ως προς τα κόμματα που θα περάσουν το κατώφλι εκπροσώπησης του 3%, θα έπρεπε να συνεργαστούν ο ΣΥΡΙΖΑ (ως δεύτερο κόμμα με εντολή σχηματισμού κυβέρνησης) με το ΚΙΝ.ΑΛ, το ΚΚΕ και το Μερα 25 για να συγκεντρώσουν 158 βουλευτές. Το ΚΚΕ έχει δηλώσει ρητώς πως δεν θα συναινούσε σε μία τέτοια συνεργασία και μάλλον το “ποτέ μην λες ποτέ” δεν ισχύει στην περίπτωσή του.

    Ο Αλέξης Τσίπρας, βεβαίως, έχει θέσει ως προϋπόθεση τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ “έστω και με μία ψήφο”, καθώς η πρωτιά θα ανατρέψει την κατανομή εδρών του πίνακα. Σε μία τέτοια περίπτωση η συνεργασία του με το ΚΙΝ.ΑΛ (στην περίπτωση που αρχηγός του αναδειχθεί ο Γιώργος Παπανδρέου και εφόσον επαληθευτεί η πρόβλεψη (;) πως θα συναινούσε σε μια τέτοια κατεύθυνση) θα μπορούσε όντως να οδηγήσει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας.

    Αυτή είναι ίσως και η μοναδική “ασφαλής” πιθανότητα να ευοδωθεί το σενάριο Τσίπρα.

    Ωστόσο, στην Κουμουνδούρου εκτιμούν και στο Μέγαρο Μαξίμου φοβούνται πως η κατάσταση θα γίνει περίπλοκη εάν η Ν.Δ κερδίσει μεν τις εκλογές της απλής αναλογικής αλλά με μικρή διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Επισημαίνεται, δε, από αναλυτές πως μια διαφορά κάτω από 5% θα προκαλούσε νέα δεδομένα.

    Σε μία τέτοια περίπτωση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έπρεπε να εξηγήσει (δυσκολότερα) γιατί δεν υιοθετεί το αίτημα περί συνεργασιών που θα εξέπεμπε η λαϊκή ετυμηγορία και οδηγεί τη χώρα στην περιπέτεια της δεύτερης κάλπης και εκβιάζει την αυτοδυναμία. Κάτι τέτοιο μπορεί μεν να ενισχύσει το δίλημμα που θέτει, μπορεί, όμως, και να επιστρέψει ως μπούμερανγκ και να ενισχύσει το αίτημα περί κυβέρνησης συνεργασίας κάτι που ίσως ωφελήσει το δεύτερο κόμμα.

    Όπως είχε αναφέρει σε ρεπορτάζ του πριν λίγο καιρό (πριν τις εξελίξεις περί την υποψηφιότητα Παπανδρέου) το “Βήμα”, το πολλαπλό σενάριο που συζητείται στον ΣΥΡΙΖΑ είναι: συμμετοχή, στήριξη, ή ανοχή σε μια κυβέρνηση προοδευτικής συνεργασίας. Το Σύνταγμα προβλέπει στην περίπτωση μη αυτοδυναμίας διερευνητικές εντολές στα πρώτα τρία σε εκλογική δύναμη κόμματα για σχηματισμό κυβέρνησης. Για να τελεσφορήσει μια διερευνητική εντολή θα πρέπει να προκύπτει από τις διαβουλεύσεις με τα άλλα κόμματα είτε πλειοψηφία 151 ψήφων (κυβερνητική πλειοψηφία) είτε έστω 120 θετικών ψήφων εφόσον αποτελούν πλειοψηφία επί των παρόντων. Αυτό προϋποθέτει ότι κάποιοι βουλευτές θα απέχουν από τη διαδικασία παροχής ψήφου εμπιστοσύνης ώστε διά της ανοχής τους να διευκολύνουν τον σχηματισμό κυβέρνησης δίχως να την έχουν ψηφίσει (κυβέρνηση μειοψηφίας/ανοχής). Σε αριθμούς αυτό σημαίνει ότι μια κυβέρνηση μπορεί να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης-ανοχής ακόμα και με 120 θετικές ψήφους, υπό την προϋπόθεση ότι θα ψηφίσουν συνολικά 239 βουλευτές και οι υπόλοιποι 61 δεν θα συμμετέχουν, ώστε να προκύπτει η απαιτούμενη απόλυτη πλειοψηφία (120 έναντι 119) επί των παρόντων που προβλέπει το Σύνταγμα για την ψήφο εμπιστοσύνης.

    Τούτων δοθέντων, το σενάριο Τσίπρα μπορεί να αποκτήσει υπόσταση μόνο εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ είτε κερδίσει στην κάλπη της απλής αναλογικής, είτε χάσει αλλά με μικρή διαφορά από τη Ν.Δ. Κι εφόσον, βεβαίως, το ΚΙΝ.ΑΛ -εάν κερδίσει την εκλογή για την ηγεσία ο Γιώργος Παπανδρέου- σημειώσει ένα αξιοπρεπές ποσοστό που θα ενισχύσει το προφίλ του και θα απελευθερώσει την όποια διαπραγμάτευση.

    Στην περίπτωση, φυσικά, που την εκλογή στο ΚΙΝ.ΑΛ κερδίσει ο Ανδρέας Λοβέρδος, το σενάριο αυτό παύει να υφίσταται. Αλλά ακόμα και στην πρώτη περίπτωση (επικράτησης του Γιώργου Παπανδρέου) οφείλει κανείς να λάβει υπόψιν του και την πιθανότητα διάσπασης και αποχώρησης βουλευτών -μετά τις εκλογές-, οι οποίοι θα διαφωνήσουν με την σύγκλιση με τον ΣΥΡΙΖΑ.

  • Μίσος!

    Μίσος!

    Τα ΜΜΕ, η δεξιά πολυκατοικία και τα αφηγήματα της, τα φανερά και τα κρυφά, τα επίσημα και τα ανεπίσημα, η ελληνική δικαιοσύνη με τις αποφάσεις της, η εκκλησία κλπ, τα χουντικά κατάλοιπα που ίσως δεν είναι απλά κατάλοιπα, η φτωχοποίηση και η ιδιωτεία, αλλά και ο εγγενής πρωτογονισμός, η κακή εκδοχή της παραδοσιακότητας και του επαρχιωτισμού που δεν έβγαλε ποτέ την αυτοδικία από το toolkit της, δεκαετίες τώρα κατασκευάζουν, τρέφουν και ανατρέφουν το τέρας που λέγεται νοικοκυραίος…

    Αυτό το πράγμα που μισεί ότι υπάρχει έξω από το σπίτι του, που μισεί τους ανθρώπους, που φοβάται ότι περπατάει, που μισεί τους νέους, μισεί τους ξένους, μισεί τους γύφτους, μισεί τους γκέι, μισεί τις γυναίκες, μισεί την τέχνη, μισεί την τεχνολογία, μισεί την επιστήμη, μισεί τα πανεπιστήμια, μισεί τη σκέψη, μισεί την κουλτούρα, μισεί την δικαιοσύνη, μισεί την πραγματική δημοκρατία, μισεί το κράτος, μισεί οτιδήποτε συλλογικό, μισεί οτιδήποτε και οποιονδήποτε προσπαθεί να τον προστατέψει, μισεί τα πάντα.

    Και ακόμα και αυτά που αγαπά τα αγαπά μισώντας όλα τά άλλα… Αγαπά τα παιδιά του μισώντας τα παιδιά των άλλων, αγαπά το θεό του μισώντας όσους δεν πιστεύουν σε αυτόν, αγαπά την πατρίδα του μισώντας τις πατρίδες των άλλων, αγαπά την ομάδα του μισώντας τις ομάδες των άλλων, αγαπά το αυτοκίνητο του το σπίτι του όχι επειδή είναι δικό του και το πήρε τίμια αλλά επειδή δεν είναι των άλλων… Τους οποίους άλλους δεν έχει πρόβλημα να γαμήσει για να αποκτήσει αυτά που εκείνοι δεν έχουν και μετά να τους τα τρίψει στη μούρη…

    Γιατί βασικά το μόνο που του έμαθαν είναι να κοιτάζει τί κάνουν οι άλλοι και να ετεροπροσδιορίζεται, και έτσι ο ευκολότερος τρόπος για να αγαπήσει τον εαυτό του είναι να μισεί όλους τους άλλους…

    Γιατί βασικά μισεί τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτή είναι η ρίζα του φασισμού.

    Χάρης Χεϊζάνογλου – Αρχιτέκτονας Μηχανικός ΑΠΘ

    Πρώτη δημοσίευση στο Facebook

  • «Η ζήτησις προβλέπεται μεγίστη» – Η πρώτη λαϊκή αγορά το 1929

    «Η ζήτησις προβλέπεται μεγίστη» – Η πρώτη λαϊκή αγορά το 1929

    Ξημερώματα Σαββάτου 18 Μαΐου 1929, στην πλατεία Θησείου αρχίζουν να καταφθάνουν σούστες από τη λαχαναγορά με τον καταπράσινο θησαυρό του Αττικού κάμπου, που “κρατούσε ακόμη επάνω του τα μαργαριτάρια της πρωϊνής δροσιάς”.

    Πέντε αστυφύλακες δίνουν θέση στις σούστες, για να ξεφορτώσουν το φορτίο τους, που ύστερα από λίγο υψώνεται σε πυραμίδες, σε διάφορες μεριές της πλατείας. Στις οκτώ το πρωί, η πρώτη λαϊκή αγορά της Αθήνας είναι έτοιμη. Οι Αθηναίοι βλέπουν δίπλα στις σούστες με τα κηπευτικά, τα καρότσια των πλανόδιων μικροπωλητών που ζήτησαν κι εκείνοι μια θέση στη λαϊκή αγορά. Δαντέλες, κορδέλες, χασέδες, τσίτια, πιάτα, γυαλικά, μαχαιροπήρουνα τετζερέδες, κουβαρίστρες, βελόνες γέμισαν την πλατεία του Θησείου, μαζί με τα λαχανικά, τα εδώδιμα και τα οπωρικά. Δύο μεγάλες ομπρέλες έχουν στηθεί και γύρω στις 9.30 φθάνει ο δήμαρχος Σπύρος Πάτσης, οι διευθυντές της Αστυνομίας, υπουργοί και ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος. Ακολουθεί η τελετή του αγιασμού, και ομιλία του πρωθυπουργού. Ο Ελ. Βενιζέλος αναφέρεται στη σημασία των λαϊκών αγορών για την εργατική τάξη και την οικονομία του τόπου. Τονίζει πως για να πετύχουν οι αγορές, απαιτείται οι παραγωγοί να μην ολιγωρούν να προσφέρουν απευθείας τα προϊόντα τους, χωρίς τις παρεμβάσεις των διαφόρων μεταπρατών. Τον λόγο παίρνει στη συνέχεια ο υπουργός Εσωτερικών Κωνσταντίνος Ζαβιτσιάνος, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Παναγής Βουρλούμης και ο δήμαρχος Σπ. Πάτσης. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος είναι ο πρώτος που προβαίνει σε αγορές στην πλατεία Θησείου. Σύμφωνα με τις εφημερίδες της εποχής, ψωνίζει αγκινάρες, κουκιά, κεράσια, σαπούνι και πορτοκάλια. Ο πρωθυπουργός γεμίζει το ζεμπίλι που του έδωσαν στην πλατεία και το παράδειγμα του ακολουθούν οι υπουργοί και ο δήμαρχος. Και τότε αρχίζει η… “κοσμοχαλασιά”. Γυναίκες, ως επί το πλείστον, περικυκλώνουν τα παραπήγματα, τις σούστες και τα καροτσάκια. Οι πωλητές, από το ύψος μιας κασέλας ή μιας καρέκλας, διαφημίζουν τα είδη τους, κάτω από τους ήχους της φιλαρμονικής του Δήμου.

    -Εδώ τα κουκιά τα αγιασμένα από τους παπάδες!

    -Εδώ οι αγκινάρες που ψώνισε ο Βενιζέλος!

    -Πάρτε, στη φτήνια τα κολοκυθάκια από το περιβόλι της Δημήτραινας!

    Ως το μεσημέρι οι σούστες είχαν αδειάσει και οι κάσσες “έχασκαν” αναποδογυρισμένες κάτω από τον ήλιο του Αττικού ουρανού.

    Σε αυτό το πανηγυρικό κλίμα, για καταναλωτές και πωλητές, στις 18 Μαϊου του 1929, η πρώτη λαϊκή αγορά της Αθήνας ήταν γεγονός και χαρακτηρίστηκε “λαϊκή νίκη”, κατά του “φοβερού κοινωνικού εχθρού, της ακριβείας του βίου”, όπως σημείωναν οι εφημερίδες μια ημέρα μετά.

    Για την έναρξη της λειτουργίας των λαϊκών αγορών είχε προηγηθεί, τον Ιανουάριο του 1929, Διάταγμα του Παύλου Κουντουριώτη “περί καθορισμού ημέρας και χώρου λαϊκών αγορών εν Αθήναις”. Χρειάστηκαν 4 μήνες για να αρχίσει η λειτουργία των λαϊκών αγορών. Η εφημερίδα “Ακρόπολις” την ημέρα των εγκαινίων της πρώτης λαϊκής αγοράς των Αθηνών, στην πλατεία Θησείου ανέφερε ότι ελπίδα της κυβέρνησης ήταν η ανακούφιση των λαϊκών τάξεων. Ακολουθεί το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας “Ακρόπολις”

    “Εφημερίδα Ακρόπολις

    Σάββατο 18 Μαϊου 1929

    ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΘΗΣΕΙΟΝ ΑΙ ΛΑΙΚΑΙ ΑΓΟΡΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ

    Μια ωραία προσπάθεια αρχίζει σήμερα με την οργάνωσι των λαϊκών αγορών, με τις οποίες η Κυβέρνησις ελπίζει να ανακουφίση τις λαϊκές τάξεις, που θα μπορούν πλέον να προμηθεύουν τα τρόφιμά τους εις την συνοικίαν των και φθηνότερα κατά πολύ από τις τιμές που υπάρχουν στην αγορά.

    Εις εξ μεγάλες λαϊκές συνοικίες των Αθηνών, θα υπάρχει μια φορά την εβδομάδα η λαϊκή αγορά.

    Κάθε Δευτέραν εις την συνοικίαν της Κυψέλης, κάθε Τρίτην εις την συνοικίαν Βεϊκου, κάθε Τετάρτην εις το Παγκράτι, κάθε Πέμπτην εις τους Αμπελοκήπους, κάθε Παρασκευήν εις τον σταθμόν Λαρίσης και κάθε Σάββατον εις το Θησείον.

    Ο πτωχός οικογενειάρχης κάθε συνοικίας από αυτές, θα μπορή να προμηθεύεται έτσι ό,τι του χρειάζεται για όλη την εβδομάδα κερδίζων και την διαφοράν της τιμής αλλά και τον κόπον και τα μεταφορικά που εχρειάζοντο έως τώρα δια να πηγαίνει στην κεντρική αγορά.

    ΠΟΙΑ ΕΙΔΗ ΘΑ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ

    Σήμερα, θα εμφανισθή εις το Θησείον, η πρώτη λαϊκή αγορά. Δια την εγκατάστασιν της, διετέθη ολόκληρος η ανατολική πλευρά της πλατείας του Θησείου, από την οδόν Απολλοδώρου, μέχρι του καφενείου Πετσαλή. Όλος αυτός ο χώρος, εκαθαρίσθη και διεμοιράσθη εις μικρά τετράγωνα, εις το καθ΄ένα από τα οποία θα εγκατασταθεί και ένα πρόχειρο παράπηγμα. Διετέθη επίσης και χώρος εις τον οποίον θα συγκεντρωθούν σούστες και κάρρα, όπως θα φθάνουν από τα χωριά με τα φρεσκότατα λαχανικά, που θα πωλούνται απ΄ευθείας πλέον εις τους καταναλωτάς.

    Εις τα πρόχειρα παραπήγματα, θα εγκαταστήσουν σήμερα πρατήρια, οι εξής:

    -Π. Καραγκούνης, Πρατήριον ελαίων και ελαιών.

    -Π. Σταματιάδης, Εδώδιμα και ιδιαίτερως βακαλάον και ρέγγες.

    -Μαμάης και Αδάμης, Βακαλάον

    -Στεφανίδης και Μαρκουλάκης, Λαχανικά Αλεξανδρείας και ξηρούς καρπούς

    -Τανκιάνογλου, Αυγά

    -Κολοβός, Ζυμαρικά

    -Χατζηιωσήφ και Τζορμπατζόγλου, Λίπη, γάλακτα, βακαλάος και τσίροι

    -Αδελφοί Χατζηγεωργίου, Σάπωνες και λίπη

    -Εταιρία “Βιό”, Σάπωνες

    -Εταιρία “Κ. Αλεξόπουλος”, Σάπωνες και λίπη

    -Γεωργικός Συνεταιρισμός Ασπροπύργου, Λαχανικά

    -Μιχαλοδηματράκης, Χορταρικά και αγγινάρες

    -Δεκαέξ έμποροι της Λαχαναγοράς, Λαχανικά

    -Αδελφοί Λεμπέση και άλλαι Εταιρίαι, Συμπυκνωμένα γάλακτα

    ΑΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΘΕΙΣΑΙ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ

    Κατεβλήθη εντελώς ιδιαιτέρα φροντίς δια να εξασφαλισθή όσον το δυνατόν μεγαλειτέρα ποσότης τροφίμων εις τας Λαϊκάς Αγοράς, ώστε να είναι επαρκής δια την ζήτησιν, η οποία προβλέπεται μεγίστη.

    Ούτω, σήμερον, εις την εγκαινιαζομένην Λαϊκήν Αγοράν του Θησείου, θα υπάρχουν οι εξής ποσότητες:

    Πατάτες, 5.000 οκάδες

    Κρεμμύδια, 1.000 οκάδες

    Λεμόνια, 50 κοφίνια

    Ραδίκια, 2.000 οκάδες

    Ντομάτες, 2.000 οκάδες

    Αγγινάρες, κουκιά και μαρούλια εν υπεραφθονία

    Ζυμαρικά, 1.000 οκάδες

    Βακαλάος, 100 σάκκοι

    Ρέγγες, 50 βαρέλια

    Βούτυρον, 500 οκάδες

    Σάπωνες, 100 κιβώτια

    Ελαίαι, 10 βαρέλια

    Έλαιον, 500 οκάδες

    Γάλακτα, 500 κιβώτια

    ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΤΩΝ

    Όπως ανεκοίνωσε χθες η υπηρεσία της Αγορανομίας, αι τιμαί των ειδών αυτών που θα πωλούνται εις τας λαϊκάς αγοράς, καθωρίσθησαν κάτω των κανονικών, ως εξής:

    Πατάτες προς δραχμές 5-6 κατ΄οκάν αντί των δραχ. 7,50, όπως πωλούνται εις άλλας αγοράς. Κρόμμυα 3,50 δραχ αντί 5 δραχ. Λεμόνια λεπτά 70 έκαστον αντί 1 δραχ. Ραδίκια 2.50 αντί 4 δραχ. Δεματικά 35 λεπτά έκαστον δέμα αντί 60. Ντομάτες 11,50 αντί 14. Αγγινάρες 1,50 το ζεύγος αντί 3 δραχ. Μαρούλια 50 λεπτά αντί 1 δραχ. Κουκιά 2 δραχ.αντί 4. Ζυμαρικά προς 12 δραχ. κατ΄οκάν αντί 16. Βακαλάος Αννώ 18 αντί 22. Ρέγγες 22 αντί 26. Βούτυρα γάλακτος 100 αντί το 118. Λίπος 36 αντί 50. Τυρός φέτα 36 αντί 38. Όσπρια 18 αντί 22. Σάπωνες 18 αντί 22. Ελαίαι 12 αντί 16. Έλαιον 52 αντί 58. Γάλακτα συμπυκνωμένα προς δραχ. 5 κατ΄οκάν αντί δραχ. 6. Πουλερικά προς δραχ. 60 κατ΄οκάν αντί των 75 δραχ. Αυγά προς 1.30 αντί 1,80.

    ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ ΤΩΝ

    Δια την κανονικήν λειτουργίαν των Λαϊκών Αγορών, η Αστυνομία Πόλεων έλαβεν όλα τα επιβαλλόμενα μέτρα. Χθες την εσπέραν δε, ο Διευθυντής της Αστυνομίας κ. Καλυβιάτης, απηύθυνε σχετικώς την κατωτέρω διαταγήν:

    Προς άπαντα τα Τμήματα Τάξεως και Υπηρεσίας

    Πέμπομεν υμίν προσηρτημένως αντίτυπον του υπ. Αριθ.51 της 14-5-29 Τεύχους Β΄Φύλλου της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως εν ω δημοσιεύθη η υπ. Αριθ.92 από 8ης Μαϊου ε.ε. Αστυνομική Διάταξις “Περί μέτρων Τάξεως εν ταις Λαϊκαίς Αγοραίς” και παραγγέλλομεν όπως μεριμνήσετε δια την εφαρμογήν της.

    Προς εφαρμογήν της Διατάξεως ταύτης και δια την επιτυχίαν του επιδιωκομένου σκοπού εντελλόμεθα το εξής:

    1) το Τμήμα Αγορανομίας

    α) θα μεριμνά δια την υπόδειξιν εις τους πωλητάς των θέσεων εν αις θα τοποθετούνται προς πώλησιν είδη τροφίμων, λαχανικών κλπ.

    β) Θα τοποθετή εις τα καταλλήλους θέσεις τα σχετικάς πινακίδας και θα μεριμνά δια την μετά την λήξιν της Αγοράς άμεσον περισυλλογήν των, με την μεταφοράν εις το Τμήμα, και εκ νέου τοποθέτησίν των εις τον τόπον εις ον θα λαμβάνη χώραν η αγορά της επομένης ημέρας.

    2) Το Τμήμα τροχαίας κινήσεως

    α) Θα αναλάβει την μέριμναν της ρυθμίσεως της κινήσεως των τροχοφόρων ζωήλατων και ζώων.

    β) θα υποδεικνύη τας θέσεις εν αις θα σταθμεύουν τα οχήματα και ζώα κατά τον χρόνον της διεξαγωγής της αγοράς.

    3) Τα τμήματα τάξεως θα μεριμνούν:

    α) Για την εν γένει τήρησιν της τάξεως και εφαρμογήν των ωρών της ενάρξεως της λήξεως της αγοράς.

    β) Δια την υπό των συνεργείων του Δήμου “ενέργειαν αμέσου καθαριότητος άμα τη λήξει της αγοράς και εν γένει επαναφοράν της πλατείας ή χώρου εν ω ενηργήθη η αγορά εις την προτέραν αυτού κατάστασιν.

    Τα Τμήματα Τάξεως παρακαλούνται όπως μεριμνήσωσι δια την όσον ένεστι ευρυτέραν κοινοποίησιν της διατάξεως μεταξύ των κατοίκων περιφερείας των δια τοιχοκολλήσεων εν Εκκλησίαιας αναγνώσεων κλπ ούτως ώστε δια της αθρόας προσελεύσεως αγοραστών εις τα αγοράς επιτευχθεί καλύτερον ο επιδιωκόμενος σκοπός και ενισχυθούν οι εκθέται τροφίμων.

    Κατά την πρώτην εβδομάδα την Γενικήν Εποπτείαν της διεξαγωγής της αγοράς θα έχη αυτοπροσώπως ο Γενικός Επόπτης Αγορανομίας Αστυνόμος κ. Πειρουνάκης.

    ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ

    Με όλην την επισημότητα θα γίνουν σήμερον τα εγκαίνια της πρώτης Λαϊκής Αγοράς εις το Θησείον. Καθ΄όλην την διάρκειαν θα παιανίζη η μουσική του ορφανοτροφείου. Θα παραστούν ο κ. Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί, θα ομιλήση δε εξαίρων τον σκοπόν των Λαϊκών Αγορών ο υπουργός των Εσωτερικών κ. Ζαβιτσιάνος, και θα απαντήση ευχαριστών δια την καταβαλλομένην μέριμναν, ο Δήμαρχος κ. Πάτσης. Θα παραστούν επίσης κληθέντες, οι εν Αθήναις ευρισκόμενοι λόγω του Συνεδρίου των, δήμαρχοι των επαρχιακών Δήμων, αντιπροσωπεία των λαϊκών Σωματείων, αι Διοικήσεις των Επιμελητηρίων Εμπορικού και Γεωργικού κλπ.

    Α.Γιαλ.”

  • COP26: Η τελευταία μεγάλη ευκαιρία για να ανακτήσουμε τον έλεγχο του κλίματος

    COP26: Η τελευταία μεγάλη ευκαιρία για να ανακτήσουμε τον έλεγχο του κλίματος

    Επιδείνωση συγκρούσεων, εμφύλιων και διεθνών. Αύξηση της μετανάστευσης, καθώς οι άνθρωποι θα προσπαθούν να διαφύγουν από την αστάθεια που θα τροφοδοτεί η κλιματική αλλαγή. Αύξηση των στρατιωτικών εντάσεων και της αβεβαιότητας. Χρηματοπιστωτικοί κίνδυνοι.

    Αυτές είναι μερικές μόνο από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής που καταγράφονται σε εκθέσεις των υπουργείων Εσωτερικής Ασφαλείας και Άμυνας και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ. Είναι η πρώτη φορά που οι υπηρεσίες ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών ενημέρωσαν τους πολίτες για τους κινδύνους από τη κλιματική αλλαγή που αφορούν την ασφάλεια. Έκαναν σαφές ότι η άνοδος της θερμοκρασίας δημιουργεί σοβαρές προκλήσεις για τη σταθερότητα σε όλη την υφήλιο και ότι η κλιματική αλλαγή μπαίνει πλέον στο κέντρο του σχεδιασμού των Ηνωμένων Πολιτειών για την ασφάλειά τους.

    Στις εκθέσεις περιλαμβάνονται προειδοποιήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών για το πώς η κλιματική αλλαγή μπορεί να υπονομεύσει σε πολλά επίπεδα την αμερικανική ισχύ. Για παράδειγμα, χώρες όπως το Ιράκ και η Αλγερία μπορεί να χάσουν εισόδημα από τα ορυκτά καύσιμα, σε μια περίοδο που θα αντιμετωπίζουν καύσωνες και ξηρασία. Το Πεντάγωνο προειδοποίησε πως ελλείψεις στα τρόφιμα είναι πιθανό να οδηγήσουν σε αναταραχή, καθώς και σε πολέμους ανάμεσα σε χώρες για το νερό.

    Από την άλλη πλευρά, καθώς οι πάγοι λιώνουν στον Βόρειο Παγωμένο Ωκεανό, θα ενταθεί ο ανταγωνισμός για τα αλιεύματα, τα ορυκτά και άλλους φυσικούς πόρους, προειδοποιεί στην έκθεσή του το υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας. Μια άλλη αμερικανική έκθεση προειδοποιεί ότι, μέχρι το 2050, δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι είναι πιθανό να αναγκασθούν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής — στη Νότια Ασία, την υποσαχάρια Αφρική και τη Λατινική Αμερική μπορεί να φθάσουν τα 143 εκατομμύρια. Οι παγκόσμιες εντάσεις θα αυξηθούν, καθώς οι χώρες θα διαφωνούν για το πώς θα επιταχύνουν τις μειώσεις στις εκπομπές των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η κλιματική αλλαγή θα εντείνει τα διασυνοριακά σημεία ανάφλεξης και το στρατηγικό ανταγωνισμό στην Αρκτική. Και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής θα γίνουν πιο έντονα αισθητές στις αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες έχουν λιγότερα μέσα για να προσαρμοσθούν.

    Την ίδια στιγμή, κορυφαίες χρηματοπιστωτικές ρυθμιστικές αρχές χαρακτήρισαν για πρώτη φορά την κλιματική αλλαγή «αναδυόμενη απειλή» για τη αμερικανική οικονομία. Πιο συχνά και πιο καταστροφικά ακραία φαινόμενα, όπως κυκλώνες, πλημμύρες και δασικές πυρκαγιές, θα έχουν ως αποτέλεσμα καταστροφές ιδιοκτησιών, απώλεια εισοδήματος και διακοπές στη λειτουργία επιχειρήσεων, με σοβαρές επιπτώσεις στην αγορά ακινήτων και σε άλλα περιουσιακά στοιχεία, σύμφωνα με την έκθεση επιτροπής των ομοσπονδιακών και πολιτειακών αμερικανικών ρυθμιστικών αρχών.

    – «Σοβαρή προειδοποίηση» –

    Οι ηγέτες του κόσμου έχουν ραντεβού από τις 31 Οκτωβρίου στη Γλασκώβη για διαπραγματεύσεις που χαρακτηρίζονται ιστορικές. Οι συνομιλίες τους «είναι η τελευταία μεγάλη ευκαιρία για να ανακτήσουμε τον έλεγχο» του κλίματος, συνοψίζει ο ιστότοπος της διάσκεψης, της COP26. Διότι κατά κοινή διαπίστωση η κατάσταση απέχει πολύ από το να μας κάνει να αισιοδοξούμε. Ο ΟΗΕ ανακοίνωσε πως οι μεγάλες οικονομίες θα παραγάγουν το 2030 υπερδιπλάσιες ποσότητες άνθρακα, πετρελαίου και αερίου, απ’ ό,τι θα μπορούσε να συνάδει με την επίτευξη των στόχων για το κλίμα που είχαν οριστεί το 2015, στη συμφωνία του Παρισιού. Νωρίτερα, ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας είχε εκδώσει «σοβαρή προειδοποίηση», όπως ο ίδιος τη χαρακτήρισε, για την κατεύθυνση που παίρνει ο κόσμος, επισημαίνοντας πως η ενεργειακή μετάβαση είναι «υπερβολικά αργή» και ο κόσμος θα υποστεί τις κλιματικές αλλαγές και «αναταραχή» στον εφοδιασμό, αν δεν επενδύσει πιο μαζικά και γρήγορα σε πηγές καθαρής ενέργειας. Τι συμβαίνει όμως στους τομείς οι οποίοι ευθύνονται για τις μεγαλύτερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, από τις κατασκευές μέχρι τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα; Και ποιες είναι οι εξελίξεις στις τεχνολογίες που μπορεί να βοηθήσουν τον πλανήτη να ανασάνει;

  • Από την Ομάχα στο Πέραμα…

    Από την Ομάχα στο Πέραμα…

    Τις τελευταίες ώρες και με αφορμή το επεισόδιο στο Πέραμα με τον θάνατο 20χρονου Ρομά από τα πυρά αστυνομικών της ομάδας Δίας, κι ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη δικαστική έρευνα αλλά και ΕΔΕ, αρκετοί στα social media σπεύδουν να προδικάσουν και με ρατσιστική τοξικότητα δικαιολογούν τη δράση των αστυνομικών μόνο και μόνο επειδή το θύμα ήταν Ρομά.

    https://twitter.com/NexVs9/status/1452408711461363712?s=20
    https://twitter.com/kinikos_/status/1451966531185922048?s=20

    Είναι προφανές πως οι “δικαστές” του Twitter δεν έχουν την παραμικρή επαφή με την ιστορία. Ρατσισμός και διακρίσεις έναντι Ελλήνων πολιτών μόνο και μόνο για το “χρώμα” τους. Διάχυτη η ακροδεξιά αντίληψη που στεγάζεται εν προκειμένω κάτω από το hashtag #με_την_αστυνομια.

    Αξίζει, όμως, να θυμηθούμε μία από τις πολλές ιστορίες που έχει ζήσει ο Ελληνισμός στην μακραίωνη ιστορία της μετανάστευσης που τον συνοδεύει. Και όποιος σκέφτεται ας κάνει τις αναλογίες.

    Ο ρατσισμός απέναντι στους Έλληνες και το πογκρόμ της Κου Κλουξ Κλαν στην Ομάχα

    Εκτός απ’ όλα τα άλλα, οι Έλληνες μετανάστες στις Η.Π.Α. είχαν ν’ αντιμετωπίσουν, τουλάχιστον τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, ρατσιστικές συμπεριφορές από τους Αμερικανούς. Στην περιβόητη «Dillingham Commission Report» του 1911, οι Έλληνες χαρακτηρίζονται ως «άνθρωποι αμόρφωτοι, χωρίς ευγενικούς τρόπους, με ονόματα και συνήθειες παράξενες και με μια γλώσσα ιδιόρρυθμη που ούτε καν ομοίαζε με την κλασσική ελληνική γλώσσα, ενώ το χρώμα του δέρματός τους ήτο μελαμψό, και, εν πάση περιπτώσει έδιναν την εντύπωση ότι επρόκειτο περί κατωτέρας ποιότητος ανθρώπων οι οποίοι δεν ηδύνοντο ποτέ να ανέλθουν ποτέ εις το επίπεδο των άλλων Αμερικανών, δεν ήταν, δηλαδή, δυνατόν να γίνουν καλοί Αμερικανοί και άρα ήσαν ανεπιθύμητοι».

    Justice Story: Fearmongering and racism drove Greek immigrants from Nebraska - New York Daily News

    Έτσι οι Έλληνες συμπεριλήφθηκαν στις εθνότητες εκείνες που θα έπρεπε η παρουσία τους να περιοριστεί στην Αμερική, δηλαδή να μειωθεί στο ελάχιστο ο αριθμός τους.

    Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο αμερικανός Τύπος δεν συμπαθούσε τους Έλληνες μετανάστες. Τους καταλόγιζε συμπεριφορά που αποδείκνυε «φυλετική κατωτερότητα». Εντονότατη ροπή προς την εγκληματικότητα. Πάθος για τον τζόγο. Θορυβώδεις, ενοχλητικές συνήθειες και πολλά ακόμη που «δικαιολογούσαν» την επιγραφή σε εστιατόριο στην Καλιφόρνια, το 1913, «Το εστιατόριο του Τζον, αμιγώς αμερικανικό. Όχι ποντίκια, όχι Έλληνες».

    Πηγή: Vice

    Το 1909, οι Έλληνες μπήκαν και στο στόχαστρο της περιβόητης Ku-Klux-Klan. Η ρατσιστική και τρομοκρατική αυτή οργάνωση, ιδρύθηκε την παραμονή των Χριστουγέννων του 1865 στη μικρή πόλη Πουλάσκι του Τενεσί, από μια ομάδα τεκτόνων αξιωματικών του στρατού των Νοτίων, που είχαν ως σκοπό να αποκαταστήσουν την τάξη και την κυριαρχία των Λευκών στον Νότο των Η.Π.Α. Το όνομά της, προέρχεται κατά τα δύο τρίτα του, από παραφθορά της ελληνικής λέξης «κύκλος». Πολλά μάλιστα από τα πρώτα μέλη της οργάνωσης αν και Αγγλοσάξονες και φανατικοί Προτεστάντες, ήταν θαυμαστές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.

    Οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες στις Η.Π.Α.: Τα επαγγέλματά τους, οι συνθήκες διαβίωσής τους και το πογκρόμ της Κου Κλουξ Κλαν(1909)
    Οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες στις ΗΠΑ και η Κου Κλουξ Κλαν - Attica Online
    Οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες φθάνουν στις ΗΠΑ

    Στις 19 Φεβρουαρίου 1909, μετά από μια έντονη λογομαχία ενός Έλληνα εργάτη, του Γιάννη Μασουρίδη κι ενός Αμερικανού αστυνομικού, του Edward Lowery, ο Έλληνας σκότωσε τον Αμερικανό. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την ανεργία και την οικονομική κρίση της εποχής, οδήγησαν τους Αμερικανούς να κινηθούν εναντίον των Ελλήνων. Την ένταση υποδαύλιζε με τα δημοσιεύματα της, η τοπική εφημερίδα “Omaha Evening Bee”. Σε άρθρο της στις 21 Φεβρουαρίου 1909, έγραφε: «Είναι καιρός να απαλλάξουμε την πόλη μας από τους βδελυρούς αυτούς ανθρώπους και να πάρουμε εκδίκηση για το αίμα του αστυνομικού μας», και συνέχιζε:

    «Μια σταγόνα αμερικανού αίματος αξίζει περισσότερο από το αίμα των Ελλήνων όλου του κόσμου».

    Υποκινούμενος από την ΚΚΚ, το απόγευμα της ίδιας μέρας ένας εξαγριωμένος όχλος επέδραμε στη συνοικία των Ελλήνων, όπου ζούσαν 2.500 άτομα και την κατέστρεψε ολοκληρωτικά. Αμέσως μετά, ο ελληνισμός της Αμερικής, με μπροστάρη την εφημερίδα «Ατλαντίς», κινητοποιήθηκε. Δημοσιεύματα και επιστολές διαμαρτυρίας από την Εκκλησία, οργανώσεις, συλλόγους και κοινότητες, προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Η.Π.Α., είχαν σαν αποτέλεσμα αυτή να παρέμβει, να σταματήσουν οι βανδαλισμοί και οι Έλληνες να αποζημιωθούν γι τις κατεστραμμένες περιουσίες τους. Η προσεκτικότερη συμπεριφορά των Ελλήνων από τότε, η σταδιακή ενσωμάτωσή τους στην αμερικανική κοινωνία και η πνευματική και πνευματική τους ανέλιξη, σε συνδυασμό με την ίδρυση στις 22 Ιουλίου 1922, στην Ατλάντα της Τζόρτζια της AHEPA (American Hellenic Education Progressive Association), με επικεφαλής τους Γεώργιο Νικολόπουλο και Ιωάννη Αγγελόπουλο, είχαν σαν αποτέλεσμα να μην συμβούν πάλι έκτροπα σε βάρος των Ελλήνων μεταναστών.

  • Ενας τυφλός κόσμος

    Ενας τυφλός κόσμος

    Υπάρχουν πολλοί τρόποι να είσαι τυφλός, ακόμη κι αν η όρασή σου λειτουργεί κανονικότατα.

    Μπορείς να κλείνεις τα μάτια.

    Μπορείς να τα έχεις ανοιχτά και να κάνεις ότι δεν βλέπεις.

    Μπορείς να βλέπεις, αλλά να εμποδίζεις την πληροφορία να φτάσει στον εγκέφαλο.

    Μπορεί, τέλος, η πληροφορία να φτάνει στον εγκέφαλο, αλλά να τον εμποδίζεις να την αξιολογήσει.

    Ξέρετε όλοι ότι η δουλειά μου είναι τα γεγονότα. Δεν έχει σημασία αν τα καταγράφω απλώς, τα «ψάχνω» ή τα αναλύω με το δικό μου τρόπο, παραμένουν γεγονότα.

    Όταν τα καταγράφω προσπαθώ να είναι όσο πιο ακριβής και τεκμηριωμένη γίνεται η καταγραφή.

    Όταν τα αναλύω με το δικό μου τρόπο, ακολουθώ πιστά τη σκέψη του Έκο, ο οποίος είχε πει ότι «ο δημοσιογράφος οφείλει να έχει άποψη για τα γεγονότα, αρκεί να το καθιστά σαφές στον αναγνώστη ότι αυτό που λέει είναι η άποψή του».

    Προσπαθώ να το κάνω, να το καθιστώ σαφές εννοώ.

    Σε κάθε περίπτωση, πάνω απ’ όλα παραμένουν τα γεγονότα, τα οποία έχουμε εκπαιδευτεί εμείς στη δουλειά μου να τα βλέπουμε αποστασιοποιημένα και κλινικά, όπως ο γιατρός τον ασθενή του. Το αν το κάνουμε, είναι άλλη κουβέντα.

    Είτε μας αρέσουν και βολεύουν την κοσμοθεωρία μας είτε όχι, αυτά παραμένουν εκεί, πεισματικά και ακλόνητα, να σου υπενθυμίζουν ότι η αλήθεια είναι μια: Συνέβη κάτι συγκεκριμένο· όσο κι αν το στρογγυλέψεις από δω, το τριμάρεις από κει, το ζυμώσεις παραπέρα, αυτό το χαβά του, έγινε και το ξέρεις.

    Από χθες ο βράδυ έχουμε μάθει και μαθαίνουμε διαρκώς όλο και περισσότερα πράγματα για τα γεγονότα του Περάματος.

    Δεν τα μαθαίνουμε απλώς επειδή κάποιος μας τα είπε: Τα βλέπουμε μπροστά μας, τα ακουμε, είμαστε στη ντίτζιταλ εποχή, όλο και κάποιος «ενοχλητικός» θα σηκώσει το κινητό και θα καταγράψει την πραγματική πραγματικότητα. Την ατριμάριστη, την αστρογγύλευτη.

    Έχω εμπλακεί σε μερικές συζητήσεις από εκείνη τη στιγμή, μέσα εδώ, στις οποίες συμβαίνει το εξής καταπληκτικό:
    Βάζεις στον άλλον να δει το βίντεο, ας πούμε, και συμπεριφέρεται σα να μην υπάρχει.
    Του λές, υπάρχει καταγραφή των γεγονότων και συμπεριφέρεται σα να μην το είπες.
    Του λες, υπάρχουν οδηγίες και πρωτόκολλα τα οποία ορίζουν το και το, πάρτα και γραπτά και συμπεριφέρεται σα να μην υπάρχουν.
    Και συνεχίζει να λέει τα δικά του.
    Είναι σα να μιλάς στο απόλυτο κενό.
    Πιθανώς μιλάς όντως στο απόλυτο κενό, αυτό το κενό μεταξύ πραγματικότητας και διανοίας το οποίο δημιουργείται όταν κάποιος αρνείται να ΔΕΙ την αλήθεια.
    Ή να την επεξεργαστεί.
    Ή να την αποδεχθεί, νοτ ιμπόρταντ, το ίδιο είναι.

    Το βρίσκω κάπως τρομακτικό αυτό στο ντίτζιταλ έιτζ, διότι πες κάποτε καθένας πίστευε ότι ήθελε, ντοκουμέντα δεν υπήρχαν, αλλά σήμερα;

    Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει σε όλο το φάσμα όταν η ιδεοληψία κατακυριεύει τον άνθρωπο, όμως εμένα με αφορά μια συγκεκριμένη:

    Η κανονικοποίηση της ιδεοληψίας ως πραγματικής πραγματικότητας στην Ελλάδα του σήμερα σημαίνει ότι μπορεί δέκα οπλισμένοι αστυνομικοί να παραβιάζουν ότι κανόνα υπάρχει και μερικούς που δεν υπάρχουν, να συμπεριφέρονται σαν τάγμα ατάκτων και να κάνουν σουρωτήρι μέσα στον αστικό ιστό ένα αυτοκίνητο με τρεις άοπλους κι εσύ να λες «όλα σωστά τα έκαναν».
    – Μα, δεν τα έκαναν. Δις ματς γουί νόου. Να, δες, δεν τα έκαναν σωστά.
    – Όχι, τα έκαναν.

    Και πιστεύεις ότι τα έκαναν, παρά τις περί του αντιθέτου πληροφορίες και καταγραφές, διότι μέσα στο μυαλό σου ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ να είναι σωστός ο τρόπος με τον οποίον τα έκαναν.

    Πόσοι είναι οι συμπολίτες μας που βλέπουν με αυτή τη διαταραγμένη ματιά τα γεγονότα;
    Πολλοί. Πολύ περισσότεροι από όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε.
    Είναι εκείνοι που βρίζουν ανερυθρίαστα τους «γύφτους» από ποστ σε ποστ.
    Είναι εκείνοι που θεωρούν ότι κάθε «παραβατικός» πρέπει να εκτελείται πριν κινηθεί.
    Είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι οι ίδιοι είναι προστατευμένοι επειδή είναι νομοταγείς, διότι η ιστορία δεν τους διδάσκει ΤΙΠΟΤΑ.
    Είναι εκείνοι που στην αστυνομική βία βλέπουν προστασία των εαυτών τους από κάθε λογής «άλλο», κάθε τι ξένο προς αυτούς.
    Είναι εκείνοι, τέλος, οι μπόλικοι, που επί χρόνια έκρυβαν το γεγονός ότι η Δημοκρατία και η Ισονομία ίσως τελικά δεν τους αρέσουν και πολύ, αλλά ήταν ντροπή να πεις ανοιχτά ότι είσαι φασίστας και ρατσιστής μετά τη Δικτατορία.

    Τώρα όμως δεν είναι πλέον ντροπή και όλοι αυτοί οι μπόλικοι δεν έχουν ανάγκη πια να προσποιουνται τους δημοκρατικους και τους προοδευτικούς.

    Τωρα πάμε ολοταχώς όπισθεν σε μια κοινωνική κατάσταση στην οποία ο φασισμός και ο ρατσισμός είναι κανονικά πράγματα, το επιτρέπει η κοινωνία, το επιτρέπει και η πολιτική κατάσταση, η κυβέρνηση δηλαδή για να είμαι πιο συγκεκριμένη, η οποία ενσωμάτωσε ακροδεξιά στοιχεία με μεγάλη φυσικότητα και τα αφήνει να παίζουν μπάλα με τεράστια άνεση σε όλο το γήπεδο, στη χειρότερη μπορεί να σφυρίξει κανα φάουλ άμα πια βγάλουν πιστόλι και πυροβολήσουν το αμυντικό χαφ στο πόδι, όλα τα άλλα επιτρέπονται.

    Κανονικοποιήθηκε όλο αυτό που παλεύαμε σε όλη την Ευρώπη να σκοτώσουμε επί δεκαετίες. Ο φασισμός, η μισαλλοδοξία, ο ρατσισμός, η κρατική βία σε όλες της τις μορφές, ο αυταρχισμός, η αστυνομοκρατία.
    Κανονικοποιήθηκε εδώ και παντού σχεδόν.

    Μόνο που εδώ κανονικοποιείται χωρίς καμία αντίσταση πλέον και σε αυτό ευθύνεται και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος
    α. με τη διακυβέρνησή του «λύσαξε» τους δεξιους και
    β. κάθεται και πετάει χαρταετό ως κόμα εξουσίας που είναι πλέον, έχοντας χάσει κάθε επαφή με τη λαϊκή βάση και τα κάθε λογής κινήματα.

    Που πάμε;
    Σε έναν κόσμο «1984» φοβάμαι.

    Η πραγματικότητα δεν θα έχει πλέον καμία σημασία, παρά μόνο η ερμηνεία της από την κυβερνώσα τάξη και όσους την υποστηρίζουν τυφλά.
    Τα γεγονότα θα πάψουν να είναι γεγονότα.
    Η Δημοκρατία θα πάψει να είναι αυτονόητη.
    Η αλήθεια θα πάψει να είναι σημαντική.
    Ο ρατσισμός και ο φασισμός θα πάψουν να είναι κακά πράγματα.

    Σε έναν κόσμο τυφλό.
    Από επιλογή.

    Κι όλο αυτό ειναι η γνώμη μου

    Πρώτη δημοσίευση στο Facebook

  • Τζιν Σίμπεργκ: Ο ακτιβισμός, οι Μαύροι Πάνθηρες και το κυνήγι απο το FBI #Netflix #Seberg

    Τζιν Σίμπεργκ: Ο ακτιβισμός, οι Μαύροι Πάνθηρες και το κυνήγι απο το FBI #Netflix #Seberg

    Από τις πιο τραγικές ιστορίες του Χόλιγουντ και του ευρωπαϊκού κινηματογράφου είναι η ιστορία της Τζιν Σίμπεργκ. Η καριέρα της καταστράφηκε από το συκοφαντικό κυνήγι του FBI εναντίον της . Ο επίλογος γράφτηκε στα 40 της χρόνια στο πίσω κάθισμα ενός Renault, στο οποίο αυτοκτόνησε.

    «Παίζεις με τη φωτιά» ακούει κάποια στιγμή στην ταινία η Τζιν Σίμπεργκ, φέροντας ήδη πάνω της τα σημάδια που άφησε στο σώμα της η εμπειρία της στα πλατό του Οτο Πρέμινγκερ κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του «Saint Joan». Μόνο που φυσικά αυτό που βιώνει η ίδια δεν είναι ακριβώς παιχνίδι. Από την πρώτη σκηνή, όπου συστήνεται στο κοινό κυριολεκτικά μέσα στις φλόγες, μέχρι και το τέλος, όταν πια κάθε ίχνος της προσωπικής της ευτυχίας έχει μετατραπεί σε στάχτες, η Σίμπεργκ του Μπένεντικτ Αντριους είναι μια τραγική φιγούρα που περνά μόνιμα μέσα από την φωτιά, είτε από δική της επιλογή είτε επειδή οι καταστάσεις την έριξαν σε αυτή, προσπαθώντας να διατηρήσει ακέραια την ηθική της πυξίδα, όσο κι αν ξέρει ότι αυτό μπορεί να την οδηγήσει στο θάνατο.

    Αλλωστε ο Μπέντικτ Αντριους δεν ενδιαφέρεται για μια πλήρη βιογραφία της σταρ της Νουβέλ Βαγκ και πρωταγωνίστριας του «Με κομμένη την ανάσα» του Γκοντάρ. Αντιθέτως, εστιάζει στην καθοριστική περίοδο 1968-1971, όταν η Σίμπεργκ επέστρεψε στην Αμερική για επαγγελματικούς λόγους και βρέθηκε αναμεμειγμένη τόσο με το κίνημα του Black Power όσο και με την COINTELPRO, το κρυφό και συχνά παράνομο τμήμα του FBI που είχε ως στόχο την καταστολή των επιχειρήσεων σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτή η περίοδος ήταν που ουσιαστικά καθόρισε την πορεία της ζωής της και που προκάλεσε την αρχή της συναισθηματικής αστάθειας που ίσως οδήγησε και στο τέλος της και αυτό είναι το σημείο μηδέν που αφορά κυρίως τον Αντριους και την αφήγησή του.

    Μόνο που το «Seberg» εξ ορισμού δεν είναι μια de facto καταγραφή των αληθινών γεγονότων (καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν ρεαλιστικά αδύνατο) αλλά η υποκειμενική θεώρηση των γεγονότων από την πλευρά της ηθοποιού, βασισμένη σε αληθινά περιστατικά και σε αρχειακές καταγραφές του FBI.

    Η διάθεσή της Σίμπεργκ να βοηθήσει τα κινήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η υποστήριξή της στο κίνημα του Black Power και των Μαύρων Πανθήρων, η αποφασιστικότητά της να μην κάνει πίσω αλλά και η ρομαντική εμπλοκή της με τον μαύρο ακτιβιστή Χακίμ Τζαμάλ του Αντονι Μάκι αποτελούν όλα στοιχεία περισσότερο ενός συναισθηματικού, προσωπικού πορτρέτου που αναδεικνύει το κλίμα και την ατμόσφαιρα της εποχής παρά μιας αντικειμενικής βιογραφικής αφήγησης που ενδιαφέρεται μόνο για την υστεροφημία της πρωταγωνίστριάς της. Ουσιαστικά, ο Αντριους χρησιμοποιεί την ιστορία της Σίμπεργκ για να αποκαλύψει στο κοινό την ιστορία ενός ανθρώπου που στοχοποιήθηκε από σκοτεινά συμφέροντα και να υπογραμμίσει ότι όσα συνέβησαν τότε δεν είναι καθόλου δύσκολο να επαναληφθούν ξανά και στο μέλλον.

    Ήταν 30 Αυγούστου του 1979, όταν η ηθοποιός  σύμβολο του Γαλλικού νέου κύματος στο κινηματογράφο εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει κανένα σημείωμα στην οικογένεια ή στους φίλους της. Ο σύντροφος της Αχμέτ Χασνί Αλγερινής καταγωγής δήλωσε την εξαφάνιση της, την επόμενη μέρα το πρωί, αλλά κανείς δεν φαίνεται να πήρε στα σοβαρά την υπόθεση της.

    Η ηθοποιός είχε μια απρόβλεπτη συμπεριφορά τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Συχνά εξαφανιζόταν από τους οικείους της και εμφανιζόταν από το πουθενά. Κάθε χρόνο προσπαθούσε να αυτοκτονήσει την ίδια ημερομηνία, κάθε 25 Αυγούστου, αλλά πάντα τελικά γλίτωνε.

    Δέκα μέρες αργότερα την βρήκαν κοντά στο διαμέρισμα της,  στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου της, γυμνή, τυλιγμένη σε ένα μαύρο πόντσο, ενώ δίπλα της υπήρχαν αλκοόλ και βαρβατουρικά. Ο θάνατος της δηλώθηκε σαν αυτοκτονία, αλλά τρεις μέρες αργότερα ο σύντροφός της κατηγορήθηκε ανοιχτά για έκθεση ανθρώπου σε κίνδυνο. Ο Χάσνι ήταν γνωστός playboy, παθολογικός ψεύτης, ζιγκολό και συχνά κακοποιούσε την ηθοποιό τόσο λεκτικά όσο και σωματικά. Οι κατηγορίες κατέπεσαν γρήγορα.

    Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1979, ο δεύτερος σύζυγος της Ρομέν Γκαρί,  διπλωμάτης και βραβευμένος συγγραφέας, εμφανίστηκε σε μια μικρή press conference και κατηγόρησε ευθέως για τον θάνατο της Σίμπεργκ το FBI, το οποίο για πάνω από μια δεκαετία συκοφαντούσε ανοιχτά την ηθοποιό διαρρέοντας στον Τύπο ανυπόστατα άρθρα για την προσωπική της ζωή και την αγωνιστική της  δράση. Στο σημείωμα της δολοφονίας της ζητούσε συγγνώμη από το γιο της, αλλά δεν άντεχε άλλο τα νεύρα της. Νεύρα που είχαν τεντωθεί από ένα ανελέητο κυνήγι εναντίον της.

    Η Τζιν Σίμπεργκ, γεννήθηκε στην Αϊόβα των ΗΠΑ στις 13 Νοεμβρίου του 1938. Από μικρή ήταν ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη πάνω στα ανθρώπινα δικαιώματα. Σε ηλικία μόλις 14 ετών, λάμβανε μέρος σε εκδηλώσεις και συμμετείχε σε δράσεις της NAACP της Εθνικής Ένωσης για την Πρόοδο των Έγχρωμων ανθρώπων, αλλά και σε οργανώσεις και κινήματα σχετικά με την ισότητα των δυο φύλων ή και τα δικαιώματα των ζώων. Ήταν μια δραστήρια και αρκετά ενημερωμένη έφηβη σε μια Αμερική της δεκαετίας του ’50, η οποία κάτω από τον συντηρητισμό της έκρυβε καλά τις έντονες κοινωνικές ζυμώσεις των οποίων τα αποτελέσματα θα ξεσπούσαν τις δυο επόμενες δεκαετίες σε όλες τις πολιτείες της.

    Το 1957, ο Όττο Πρέμινγκερ, ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός ταινιών αναζητούσε ένα νέο φρέσκο πρόσωπο να ενσαρκώσει την Ζαν ντ’ Άρκ στην νέα του ταινία με κεντρικό θέμα την ζωή της άτυχης παρθένου, η οποία μπορεί να οδήγησε την Γαλλία σε νίκες, αλλά κάηκε στο τέλος ως αιρετική από τον ίδιο Βασιλιά που είχε βοηθήσει.

    Ο Πρέμινγκερ προσέφερε 150.000 δολάρια σε όποιο κατάφερνε να του φέρει ένα κορίτσι όπως το είχε φανταστεί. Συνέρρευσαν πάνω από 18.000 νέες κοπέλες, αλλά το ρόλο τον κέρδισε η Σιμπεργκ κάνοντας πλουσιότερο κατά 150.000 δολάρια τον γείτονά της, ο οποίος την πρότεινε για το ρόλο.

    Ο πρώτος της ρόλος στέφθηκε με πλήρη αποτυχία και η ίδια απογοητευμένη σκεφτόταν να μην ακολουθεί καριέρα ηθοποιού. Ο Πρέμινγκερ την ξαναχρησιμοποίησε την επόμενη χρονιά στην ταινία του ”Καλημέρα Θλίψη”, όπου και πάλι οι κριτικές ήταν καταστροφικές για τον τρόπο που έπαιζε. Τελικά η επιτυχία ήρθε στα χέρια του Πίτερ Σέλλερς το 1959 με την κωμωδία ”Το ποντίκι που βρυχάται”.

    Στα γυρίσματα της ταινίας ”Καλημέρα Θλίψη” συναντά τον πρώτο της σύζυγο, τον Γάλλο Φρανσουά Μορέιγ. Σύντομα φεύγουν για την Γαλλία και εκεί συναντούν τον σκηνοθέτη του νέου γαλλικού σινεμά Ζαν- Λυκ Γκοντάρ, ο οποίος ψάχνει μια νέα πρωταγωνίστρια για να την ταιριάξει δίπλα στον Ζαν -Πολ Μπελμοντό για την ταινία ”Με κομμένη την ανάσα” το 1960. Η ταινία γίνεται παγκόσμια επιτυχία. Εκείνη όπως και ο Μπελμοντό ενσαρκώνουν τέλεια την νέα γενιά της δεκαετίας του ’60, η οποία προσπαθεί να βρει τον εαυτό της και να αποτινάξει τα παλιά δεδομένα, τόσο εντός όσο και εκτός της μεγάλης οθόνης. Το κοντό ξανθό μαλλί της γίνεται σημείο κατατεθέν της γυναικείας χειραφέτησης. Ο Φρανσουά Τρυφώ δηλώνει γοητευμένος μαζί της.

    Εκείνη δεν φαίνεται να συγκινείται ιδιαίτερα. Παρά την επιτυχία της στην Γαλλία, εκείνη ήθελε να κάνει καριέρα στο Χόλιγουντ και στη δική της πατρίδα. Μέσα στην επόμενη πενταετία,γυρίζει κυρίως ταινίες στην Γαλλία οι οποίες σημειώνουν επιτυχία. Από το 1965 και έπειτα η καριέρα της μοιράζεται μεταξύ των δυο χωρών, παρά τις δυσκολίες που είχε να κλείνει δουλειές στο Χόλιγουντ.

    Η συκοφαντική εκστρατεία εναντίον της είχε ξεκινήσει από το FBI πριν ακόμα ξεκινήσει η καριέρα της. Όλη την δεκαετία του ’60, οι δραστηριότητες της και τα οικονομικά της περνούσαν από εξονυχιστικό έλεγχο από τις αρχές.Οι φιλίες της με Αφροαμερικάνους και η δωρεάν χρημάτων τόσο στην NACCP όσο και στο Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων στα μισά της δεκαετίας, άναψαν τα κόκκινα φώτα των αρχών. Το FBI χρησιμοποίησε κάθε αθέμιτο μέσο ώστε να καταστρέψει την φήμη της ηθοποιού και να της θέσει εμπόδια στην καριέρα της  (πρόγραμμα COINTELPRO).

    Η σχέση της με τον δεύτερο σύζυγο της Ρομέν Γκαρί, μπήκε κατευθείαν στο μικροσκόπιο από τη χρονιά 1962, όντας στην Γαλλία. Παντρεμένοι και οι δυο με άλλους συζύγους όταν ξεκίνησε η σχέση τους, σχολιάστηκε εντόνως από τις φυλλάδες του Τύπου. Αυτή ήταν όμως μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

    Το 1969, η Σίμπεργκ γυρίζει στο Μεξικό την ταινία ”Mancho Callahan” εμπλέκεται ερωτικά με τον φοιτητή -επαναστάτη Κάρλος Ορνέλλα Ναβάρρα. Μένει έγκυος μαζί του και το FBI δεν έχασε καιρό και χρησιμοποιώντας την δηλητηριώδη στήλη την Τζόις Χάμπερ στην εφημερίδα ”Los Angeles Times”,  άρχισε να διαδίδει πως το παιδί που περιμένει έχει πατέρα τον ακτιβιστή και στέλεχος των Μαύρων Πανθήρων Ρέιμοντ Χιουίτ. Ακολουθεί δεύτερο δημοσίευμα στο ”Newsweek” με το ίδιο θέμα. Το σκάνδαλο που ξεσπά είναι μεγάλο και η πίεση οδηγεί σύντομα την Σίμπεργκ να γεννήσει πρόωρα ένα κοριτσάκι το οποίο φεύγει από την ζωή στις 25/08/1970.

    Ο σύζυγος της Ρομέν Γκαρί, αποφασίζει να την καλύψει δηλώνοντας πως το παιδί ήταν δικό του επίσημα.  Η σχέση τους είχε ήδη λήξει, αλλά γνωρίζοντας το κυνηγητό από το FBI και τις δράσεις του νεαρού επαναστάτη, ο δεύτερος τυπικά ακόμα σύζυγος της ως διπλωμάτης και διάσημος συγγραφέας είχε την δυνατότητα να της παράσχει προστασία απέναντι στα κακόβουλα δημοσιεύματα. Για να αποδείξουν πως το παιδί δεν ήταν του Χιούιτ διοργανώνουν ανοιχτή κηδεία και το φέρετρο του βρέφους είναι γυάλινο ώστε να φαίνεται πως το βρέφος είναι λευκό.

    Το ζευγάρι κυνήγησε δικαστικά το ”Newsweek” και κατάφερε να κερδίσει την δίκη εναντίον του, κερδίζοντας αποζημίωση για το συκοφαντικό δημοσίευμα και την δημοσίευση της απόφασης τόσο στο εξώφυλλο του όσο και σε 8 άλλες εφημερίδες.

    Η ζημιά όμως στην καριέρα και στην ζωή της ηθοποιού ήδη είχε συντελεστεί. Τα συμβόλαια τα οποία της πρότεινε το Χόλιγουντ ήταν ελάχιστα. Η ίδια συχνά γινόταν στόχος κακόβουλων δημόσιων σχολίων. Την παρακολουθούσαν συνεχώς, ενώ είχε δεχτεί και απειλητικά τηλεφωνήματα.

    Σχεδόν για 10 χρόνια, μέχρι την ημέρα που βρέθηκε νεκρή οι έρευνες και οι προσπάθειες δυσφήμησης της δεν είχαν σταματήσει λεπτό. Η Σίμπεργκ υπήρξε θύμα μιας εποχής όπου η Αμερική είχε, αλλά και εφηύρε  εχθρούς όταν το χρειαζόταν ώστε να κρατά την εσωτερική πίεση υπό έλεγχο και φόβο. Δεν ήταν μόνο εκείνη η ηθοποιός που στοχοποιήθηκε τόσο έντονα εκείνη την εποχή.

    Το ίδιο διάστημα τόσο η Τζέιν Φόντα όσο και ο Μάρλον Μπράντο αντιμετώπιζαν το ίδιο κυνηγητό και αποκλεισμό από το Χόλιγουντ. Η μια είχε τις γερές πλάτες του πατέρας της και ο άλλος δεν τον ένοιαζε καθόλου τι θα σκεφτούν για εκείνον. Η Σίμπεργκ όμως ήταν ο εύκολος στόχος, ο εύθραυστος αποδιοπομπαίος τράγος που μπορούσαν να τον ”λυγίσουν” οι αρχές με τις συκοφαντίες τους. Παράδειγμα για να φιμώσουν όποιον άλλον ”μικρό και αδύναμο” πίστευε πως θα μπορούσε να σηκώσει κεφάλι στις αμερικανικές αρχές.

    Η Σίμπεργκ μετά από έναν τρίτο αποτυχημένο γάμο με τον Ντένι Μπέρρυ, Αμερικάνο σκηνοθέτη και σεναριογράφο, γυρίζει στο Παρίσι και μένει με τον Αλγερινό σύντροφο της Αχμέτ Χασνί. Κάθε χρόνο για 9 έτη από το θάνατο της κόρης της αποπειράται να αυτοκτονήσει την ίδια μέρα που πέθανε το παιδί της στις 25 Αυγούστου, μέχρι που τα καταφέρνει τελικά τον Αύγουστο του 1979, 5 μέρες μετά την ένατη επέτειο του θανάτου της.

  • Προοπτικές για τις επόμενες δεκαετίες: Ελπίδες, απειλές και φόβοι

    Προοπτικές για τις επόμενες δεκαετίες: Ελπίδες, απειλές και φόβοι

    Στο πλαίσιο του Forum «Ελλάδα 2040», που διοργάνωσε η Επιτροπή «Ελλάδα 2021», ο καθ. Μάρτιν Ρις, λόρδος του Λάντλοου, βασιλικός αστρονόμος του Ηνωμένου Βασιλείου και κάτοχος έδρας στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, με ομιλία του αναφέρθηκε στις απειλές που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα, στις καταστροφικές επιπτώσεις που μπορεί να έχουν αυτές, αλλά και στις αποφάσεις που πρέπει να παρθούν για την αντιμετώπιση τους.

       Ο κ. Ρις τόνισε η πορεία της ανθρωπότητας τις επόμενες δεκαετίες θα είναι ανώμαλη, καθώς εκτός από την απειλή που της κλιματικής αλλαγής, που καταστρέφει με σχετικά αργό ρυθμό τον πλανήτη μας, έχουν εμφανιστεί νέες απειλές, όπως είναι οι παγκόσμιες πανδημίες και οι μαζικές επιθέσεις στον κυβερνοχώρο, που μπορούν να εκδηλωθούν ανά πάσα στιγμή και να έχουν άμεσα καταστροφικές συνέπειες.

       «Η χειρότερη από αυτές θα μπορούσε να είναι τόσο καταστροφική, ώστε ένα και μόνο περιστατικό να αποβεί μοιραίο» υπογράμμισε ο κ. Ρις, προσθέτοντας ότι το ενδεχόμενο να συμβούν αυτές οι απειλές και η πιθανή τους ένταση, ακολουθούν ανοδική γραμμή.

    Δημογραφικό πρόβλημα

       Το συλλογικό αποτύπωμα του ανθρώπου όλο και μεγαλώνει, σημείωσε ο κ. Ρις, καθώς από την δεκαετία του 1960 ο παγκόσμιος πληθυσμός έχει διπλασιαστεί και σήμερα υπάρχουν 7,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη, οι οποίοι απαιτούν περισσότερη ενέργεια και πόρους, ενώ οι προβλέψεις για το 2040 ανεβάζουν τον αριθμό του παγκόσμιου πληθυσμού στα 9 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

       Η σίτιση τόσων ανθρώπων θα αποτελέσει μια πρόκληση επισημαίνει ο Βρετανός επιστήμονας και για να αντιμετωπιστεί θα χρειαστεί περαιτέρω βελτίωση της γεωργίας, διατροφικές καινοτομίες όπως η μετατροπή εντόμων και σκουληκιών, που είναι εξαιρετικά θρεπτικά και πλούσια σε πρωτεΐνες, σε εύγευστη τροφή και παραγωγή τεχνητού κρέατος.

       Ωστόσο, όπως υπογράμμισε ο ομιλητής, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, καθώς αν ο συλλογικός αντίκτυπος της ανθρώπινης δραστηριότητας στη χρήση της γης και στο κλίμα είναι υπερβολικός, ο επακόλουθος «οικολογικός κλυδωνισμός» μπορεί να υποβαθμίσει ανεπανόρθωτα τη βιόσφαιρά μας με καταστροφικές συνέπειες.

       Ένας επιπλέον κίνδυνος που κρύβει η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, είναι πως είναι άνιση και συντελείται κυρίως σε πιο φτωχές χώρες, όπως είναι αυτές της Υποσαχάριας Αφρικής, και αυτό θα φέρει μεγάλες γεωπολιτικές πιέσεις λόγω της μεγέθυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων.

       Τα πλούσια κράτη, ιδίως τα ευρωπαϊκά, πρέπει να προωθήσουν επειγόντως ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο στήριξης της Αφρικής, κατά το πρότυπο του Σχεδίου Μάρσαλ ή του Lend-Lease Act, της βοήθειας που παρείχαν οι ΗΠΑ μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμος. «Αυτό δεν έγινε μόνο για αλτρουιστικούς λόγους, αλλά ήταν καθοριστικής σημασίας για τη σταθερότητα της υφηλίου» παρατήρησε ο κ. Ρις.

     Κλιματική Αλλαγή

       Το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής είναι εδώ και χρόνια γνωστό, αλλά αν και συζητείται πολύ, δεν αντιμετωπίζεται αρκετά, αναφέρει ο καθηγητής του Κέιμπριτζ.

       Σύμφωνα με επίσημες μελέτες, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε, μέσα στον αιώνα, μια πραγματικά καταστροφική αύξηση της θερμοκρασίας και ανατροπές που θα πυροδοτήσουν μακροπρόθεσμες τάσεις όπως το λιώσιμο των πάγων της Γροιλανδίας, τόνισε ο κ. Ρις.

       Παράλληλα, η κλιματική αλλαγή θα οξύνει και τις ανισότητες μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών, καθώς οι κάτοικοι των δεύτερων θα υποφέρουν περισσότερο από την υπερθέρμανση του πλανήτη και τις επιπτώσεις της στην παραγωγή τροφίμων και την παροχή νερού.

       Σύμφωνα με τον Ρις, θα πρέπει τα τεχνικά προηγμένα κράτη όπως τα ευρωπαϊκά, να επιταχύνουν την έρευνα και ανάπτυξη σε κάθε μορφή παραγωγής ενέργειας, με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, αλλά και σε άλλες τεχνολογίες όπου η παράλληλη πρόοδος είναι σημαντική, ειδικά στην αποθήκευση (μπαταρίες, πεπιεσμένος αέρας, αντλιοστάσια, υδρογόνο κ.λπ.) και στα έξυπνα δίκτυα, διαμορφώνοντας ενδεχομένως ένα παγκόσμιο σύνολο διασυνδέσεων.

       Όσο πιο γρήγορα προχωρήσουν αυτές οι «καθαρές» τεχνολογίες, σημείωσε ο κ. Ρις, τόσο πιο γρήγορα θα πέσουν οι τιμές τους και θα γίνουν προσιτές στις χώρες του αναπτυσσόμενου Νότου, όπου θα χρειαστεί μεγαλύτερη δυναμικότητα ηλεκτροπαραγωγής, και θα αλλάξουν πορεία προς μια οικονομία χωρίς άνθρακα.

     Η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας

       Η πρόοδος της τεχνολογία μας προσφέρει πάρα πολλά και δίνει λύσεις σε αρκετά προβλήματα, υπογράμμισε ο κ. Ρις, αλλά εν συνεχεία επισημαίνει ότι υπάρχει η ανησυχία ότι η τεχνολογία εξελίσσεται τόσο γρήγορα που πιθανόν να μην μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε σωστά και ότι η κακή χρήση της μπορεί να μας οδηγήσει σε δύσκολο δρόμο τις επόμενες δεκαετίες.

       Ο ομιλητής έφερε ως παράδειγμα τις προόδους στην μικροβιολογία, με τις νέες μεθόδους διαγνώσεων, τα εμβόλια και τα αντιβιοτικά, που προσφέρουν πολλές δυνατότητες περιορισμού των φυσικών πανδημιών. Όμως μαζί με αυτά. τόνισε, ο Ρις έρχεται και το ενδεχόμενο τεχνητών πανδημιών. Η νομοθετική ρύθμιση της βιοτεχνολογίας είναι ζωτικής σημασίας επισημαίνει ο Βρετανός επιστήμονας, αλλά όπως πάντα, υπάρχει η πιθανότητα κάποιος να παραβεί τους νόμους – μόνον που σε αυτήν την περίπτωση αυτό «θα είναι ένας εφιάλτης» είπε χαρακτηριστικά.

       Παράλληλα, κινδύνους εγκυμονούν η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης και των ρομπότ: Η τεχνητή νοημοσύνη θα αναλάβει να πραγματοποιεί από χειρωνακτικές εργασίες μέχρι νομικές εργασίες ρουτίνας, ιατρικές διαγνώσεις, ακόμη και χειρουργικές επεμβάσεις, σημείωσε ο κ. Ρις, προθέτοντας ότι αυτό δημιουργεί το ερώτημα, αν αυτή η “δεύτερη εποχή των μηχανών” θα είναι όπως οι προηγούμενες ανατρεπτικές τεχνολογίες, δημιουργώντας τόσες θέσεις εργασίας όσες καταστρέφει.

       Η είσοδος των ρομπότ στην εργασία θα δημιουργήσει ένα τεράστιο πλούτο για μια ελίτ, προέβλεψε, και έτσι, για να διατηρηθεί μια υγιής κοινωνία, θα χρειάζεται μαζική ανακατανομή αυτού του εισοδήματος, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλοι θα έχουν τουλάχιστον «τα προς το ζην», όπως υποστήριξε.

       Καταλήγοντας, στην ομιλία του ο κ. Ρις τόνισε ότι οι απειλές που περιέγραψε, όπως η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, η ανεξέλεγκτη κλιματική αλλαγή και οι απρόβλεπτες συνέπειες της προηγμένης τεχνολογίας, αφορούν το σύνολο της ανθρωπότητας και δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από κάθε χώρα ξεχωριστά.

       Για να υπάρχει σωστή αντιμετώπιση των προκλήσεων θα πρέπει οι επιστήμονες να προωθούν τις ωφέλιμες εφαρμογές του έργου τους και να προειδοποιούν για τις αρνητικές του συνέπειες, σύμφωνα με τον κ. Ρις, ενώ σημείωσε επίσης ότι οι πολιτικοί θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στα παγκόσμια και μακροπρόθεσμα μέτρα που απαιτούνται για την αντιμετώπιση απειλών, όπως η κλιματική αλλαγή και η βιοποικιλότητα.

       «Ο Covid-19 είναι μια κλήση αφύπνισης. Μας υπενθυμίζει ότι ο διασυνδεδεμένος κόσμος μας γίνεται όλο και πιο εύθραυστος – ευάλωτος σε καταστροφές που δεν είναι μόνον εθνικές, αλλά εκτείνονται σε όλη την υφήλιο. Η γενιά μας θα καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό από το πώς θα ανταποκριθούμε σε αυτή την κρίση. Έχουμε ακόμα μια πολύ μικρή ευκαιρία να ξανασκεφτούμε σοβαρά πώς θα ελαχιστοποιήσομε την πιθανότητα ακραίων καταστροφών και πώς θα αντιμετωπίσουμε τέτοιες απειλές αν πραγματοποιηθούν. Πρέπει να σκεφτόμαστε σε παγκόσμια κλίμακα, πρέπει να σκεφτόμαστε ορθολογικά, πρέπει να σκεφτόμαστε μακροπρόθεσμα – υποστηριζόμενοι από την τεχνολογία του εικοστού πρώτου αιώνα, αλλά καθοδηγούμενοι από αξίες που η επιστήμη από μόνη της δεν μπορεί να προσφέρει» είπε κλείνοντας την ομιλία του ο Βρετανός επιστήμονας.

       *Ολόκληρη η ομιλία του κ. Ρις στο Forum «Η Ελλάδα το 2040» είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα της Επιτροπής «Ελλάδα 2021», καθώς περιέχεται στην Λευκή Βίβλο «Η Ελλάδα το 2040», που συμπεριλαμβάνει όλες τις μελέτες και τις ομιλίες των συμμετεχόντων στο Forum σε ψηφιακή μορφή, με στόχο να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την ανάπτυξη μελλοντικών πολιτικών. 

  • Υπόθεση #Πέραμα: Κάτι δεν πάει καθόλου καλά στην ΕΛ.ΑΣ.

    Υπόθεση #Πέραμα: Κάτι δεν πάει καθόλου καλά στην ΕΛ.ΑΣ.

    Το έχουμε πει και θα το ξαναπούμε: Κάτι δεν πάει καθόλου καλά στην Ελληνική Αστυνομία. Και δεν είναι μόνο το χθεσινό περιστατικό με την εκτέλεση ενός άοπλου 20χρονου στο Πέραμα από επτά αστυνομικούς με 34 σφαίρες, δείγμα του πόσο ανεκπαίδευτοι είναι οι άνδρες των σωμάτων “ασφάλειας” που οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα.

    Ναι, το ένα, το πρώτο, το κεφαλαιώδες ζήτημα είναι η έλλειψη εκπαίδευσης αλλά και ο ψυχιατρικός έλεγχος όσων υπηρετούν σε “μάχιμες” θέσεις στην αστυνομία. Το έχουν ομολογήσει και σχεδόν όλες οι πολιτικές ηγεσίες του Υπουργείου (δήθεν) Προστασίας του Πολίτη, όλων των τελευταίων κυβερνήσεων της τελευταίας 30ετίας και βάλε. Και όμως δεν έχουν κάνει τίποτα απολύτως ή έστω ελάχιστα. Εάν εφτά πάνοπλοι άνδρες δεν μπορούν να ακινητοποιήσουν ένα αυτοκίνητο με τρεις πιτσιρικάδες -παραβατικούς, έστω- χωρίς να ανοίξει μύτη τότε we are in big shit που θα έλεγε και ο επιθεωρητής… Κάλαχαν.

    Επιλέγουμε την εκδοχή του “δεν μπορούν” και όχι την εκδοχή του “μπορούσαν αλλά προτίμησαν να εξασκηθούν στην σκοποβολή επειδή ο καταδιωκόμενος ήταν Ρομά”. Διότι τότε θα πάει αλλού η κουβέντα καθώς κανείς δεν πρέπει να προκαταλαμβάνει τα συμπεράσματα μιας έρευνας, που με εντολή του αρμόδιου υπουργού, βρίσκεται σε εξέλιξη.

    Κι όμως, υπάρχουν κάποιοι που παραβιάζουν κατάφωρα αυτή την αρχή. εκδίδοντας ανακοινώσεις που λίγο αργότερα διαψεύδονται από την ίδια την πραγματικότητα. Ποιοί είναι αυτοί που αποτολμούν κάτι τέτοιο; Μα η ίδια η ΕΛ.ΑΣ. που με ανακοίνωσή της έκανε λόγο για “επτά τραυματίες αστυνομικούς”. Ωστόσο, σε βίντεο που δημοσίευσε η «Καθημερινή», ακούγεται καθαρά αστυνομικός να λέει ότι δεν υπάρχουν τραυματίες αστυνομικοί. «Δεν έχουμε δικό μας. Δεν υπάρχει τραυματίας συνάδελφος» λένε οι αστυνομικοί μεταξύ τους. 

    Επίσης, από τα στοιχεία που αποκαλύπτουν μεγάλα ΜΜΕ όπως η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και το In.gr, προκύπτει ότι το Κέντρο Επιχειρήσεων της ΕΛΑΣ είχε δώσει εντολή διακοπής της καταδίωξης η οποία απλά αγνοήθηκε.

    Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποια επικοινωνιακή ομάδα αντιμετώπισης κρίσεων εντός της αστυνομίας εκδίδει παραπλανητικές ανακοινώσεις για να προκαταλάβει τις όποιες νομικές ή άλλες εξελίξεις. Η τακτική αυτή μαζί με επιλεκτικές off-the-record διαρροές προς τα ΜΜΕ έχει πλέον γίνει “επιστήμη”.

    Κι εδώ βρίσκεται το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα της Ελληνικής Αστυνομίας μετά την έλλειψη εκπαίδευσης: η παραπλάνηση. Παραπλάνηση όχι μόνο των ΜΜΕ και δι αυτών της κοινής γνώμης αλλά και των ανακριτικών αρχών και σε επόμενο στάδιο, της ίδιας της δικαιοσύνης.

    Κάνει όμως και κάτι χειρότερο: αφ’ ενός “τρέφει” το “καλά του κάνανε” μίας μερίδας της κοινωνίας και αφ’ ετέρου βυθίζει το Σώμα σε ένα λάκκο αναξιοπιστίας για τους πιο νουνεχείς πολίτες. Και μία αναξιόπιστη αστυνομία είναι μία κακή αστυνομία η οποία συντηρεί από μόνη της την εικόνα του “μπάτσου”-“πιστολέρο”.

    Τα ίδια είχαν συμβεί με την υπόθεση Ινδαρέ. Τα ίδια με τον ξυλοδαρμό πολίτη στη Νέα Σμύρνη. Τα ίδια σε δεκάδες, σε εκατοντάδες περιπτώσεις.

    Είναι φανερό πλέον ότι εντός της Αστυνομίας λειτουργεί ένας μηχανισμός που μπαίνει μπροστά όταν υπάρχει ένα σοβαρό περιστατικό παραβίασης των κανόνων από αστυνομικούς. Το ερώτημα που προκύπτει αν αυτό γίνεται σε συνεννόηση και με την κάλυψη της πολιτικής και φυσικής ηγεσίας ή αν δρα αυτόνομα ως (παρα)κράτος εν κράτει.

    Η αντίδραση του Τάκη Θεοδωρικάκου χθες δείχνει ότι μάλλον δεν είχε ενημερωθεί για τις ανακοινώσεις και το πρόωρο “πόρισμα” της ΕΛ.ΑΣ. Μάλλον. Χωρίς να είναι βέβαιο. Γιατί αν όντως δεν ήξερε το τι έχει συμβεί και το πληροφορήθηκε δεύτερος, τότε πέρα από την έρευνα για του επτά αστυνομικούς, θα πρέπει να διατάξει έρευνα και για τους συντάκτες των ανακοινώσεων και τα ξηλώσει ολόκληρο αυτό το σύστημα παραπληροφόρησης.

    Παραπληροφόρηση, θύμα της οποίας δεν πέφτουν μόνο οι δημοσιογράφοι και οι πολίτες αλλά και κάποιοι πολιτικοί. Οπως, για παράδειγμα, ο Άδωνις Γεωργιάδης ο οποίος έσπευσε να συγχαρεί τους αστυνομικούς που εκτέλεσαν τον 20χρονο Ρομά, χωρίς να έχει τα σχετικά στοιχεία για την υπόθεση. Κάτι που συνιστά βέβαια και ανεπίτρεπτη παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης, μόνης αρμόδιας να κρίνει τις συνθήκες του περιστατικού και να αθωώσει ή καταδικάσει.

    Σε κάθε περίπτωση, η Ελληνική Αστυνομία χρειάζεται βαθιά κάθαρση και στη συνέχεια εκσυγχρονισμό και εκπαίδευση, κι αυτό δεν είναι μόνο θέμα ασφάλειας της κοινωνίας αλλά και θέμα Δημοκρατίας η οποία βρίσκεται πλέον πολλαπλώς στο απόσπασμα…

  • Π. Σκευοφύλαξ – Ν. Ερηνάκης/ Ποιοι είναι, τι φοβούνται, τι πιστεύουν οι ανεμβολίαστοι

    Π. Σκευοφύλαξ – Ν. Ερηνάκης/ Ποιοι είναι, τι φοβούνται, τι πιστεύουν οι ανεμβολίαστοι

    Έρευνα του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών «ΕΝΑ» και της ProRata: Μια ακτινογραφία των πεποιθήσεων, της «ταυτότητας» και του πώς αυτοτοποθετούνται στην κλίμακα «Αριστεράς-Δεξιάς» οι πολίτες που αρνούνται τον εμβολιασμό σε σύγκριση με τους εμβολιασμένους

    Παναγιώτης Σκευοφύλαξ και Νίκος Ερηνάκης*

    Σε ό,τι αφορά τους εμβολιασμένους, με βάση τα πρώτα ευρήματα της έρευνας την απόφαση για εμβολιασμό τροφοδοτούν δύο βασικοί παράγοντες. Αφενός η ατομική έγνοια για την προσωπική υγεία, αφετέρου το συλλογικό ενδιαφέρον για την προστασία του κοινωνικού συνόλου και των οικείων προσώπων. Επιπρόσθετα, ως κύρια πηγή για την καλλιέργεια εμπιστοσύνης προς τον εμβολιασμό αναγνωρίζονται οι ειδικοί που παρεμβαίνουν στον δημόσιο διάλογο και δευτερευόντως ο προσωπικός ιατρός.

    Σε ό,τι αφορά τους μη εμβολιασμένους, η απόφαση για μη εμβολιασμό τροφοδοτείται από κυρίως δύο πηγές. Πρώτον, από την ατομική έγνοια για την προσωπική υγεία, δηλαδή από την ανησυχία για άμεσες ή ενδεχόμενες παρενέργειες του εμβολίου. Δεύτερον, από την ενόχληση η οποία προκαλείται από την πίεση που θεωρούν ότι ασκείται για εμβολιασμό.

    Από τα παραπάνω ευρήματα προκύπτουν τρεις διαπιστώσεις:

    • Για την πλειονότητα των μη εμβολιασμένων το κίνητρο για την απόφασή τους είναι η ατομική έγνοια για την προσωπική υγεία. Δηλαδή, αν και αναγνωρίζουν την απειλή του κορονοϊού, εν τέλει θεωρούν ότι κινδυνεύουν περισσότερο από τις εκτιμώμενες από εκείνους επιπτώσεις του εμβολιασμού.
    • Για σημαντική μερίδα των μη εμβολιασμένων η αίσθηση άσκησης «πίεσης» για εμβολιασμό φαίνεται να λειτουργεί ως αντικίνητρο και ανασταλτικός παράγοντας. Δηλαδή δεν διατυπώνεται μια επί της αρχής επιφύλαξη προς τον εμβολιασμό καθαυτό, αλλά μια αντίδραση στην πρακτική με την οποία επιλέγεται αυτός να υλοποιηθεί.
    • Με την εξαίρεση των «θρησκευτικών πεποιθήσεων», δηλαδή μιας δογματικής άρνησης που όμως φαίνεται να διαδραματίζουν περιθωριακό ρόλο εν προκειμένω, τα υπόλοιπα επιχειρήματα φανερώνουν αδύναμη, ατελή και -για μια σημαντική μερίδα του πληθυσμού- αντίθετου αποτελέσματος στρατηγική επικοινωνίας και πειθούς για τον εμβολιασμό.

    Αυτή ίσως αποτελεί και την κρίσιμη παράμετρο της πλειοψηφικής απάντησης στο ερώτημα που απευθύνεται στους μη εμβολιασμένους και αφορά την πιθανότητα να αποφασίσουν να εμβολιαστούν εντός των επόμενων 12 μηνών. Στην ερώτηση αυτή το 23% απαντάει πως είναι «πολύ απίθανο» να εμβολιαστεί και το 53% δηλώνει «βέβαιο» ότι δεν θα εμβολιαστεί. Αρα, στη βάση αυτών των ευρημάτων, για την αύξηση της εμβολιαστικής κάλυψης φαίνεται να απαιτείται μια διαφορετική στρατηγική προσέγγισης και πειθούς ενός σημαντικού μέρους του πληθυσμού, το οποίο, διατυπώνοντας μη δογματικές -λιγότερο ή περισσότερο εύλογες ή και προσχηματικές- ανησυχίες και επιφυλάξεις μέχρι και τώρα, δεν πείθεται για την αξία του εμβολιασμού σε επίπεδο τόσο ατομικής όσο και συλλογικής προστασίας.

    Κάντε κλικ στη φωτογραφία για να τη δείτε μεγαλύτερη

    Διερευνώντας τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων, παρατηρούμε ότι με βάση την αυτοτοποθέτηση στον άξονα «Αριστερά – Δεξιά» οι «αριστεροί» είναι εκείνοι στους οποίους καταγράφεται το μικρότερο ποσοστό μεταξύ των μη εμβολιασμένων (14%). Στους «κεντρώους», πάλι, καταγράφεται το μεγαλύτερο (39%), ενώ στους «δεξιούς» το δεύτερο μεγαλύτερο (27%). Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι μεταξύ των εμβολιασμένων οι «κεντρώοι» είναι, πάλι εκείνοι στους οποίους καταγράφεται το μεγαλύτερο ποσοστό (39%), ακολουθούμενοι από τους «δεξιούς» (28%) και τους «αριστερούς» (26%). Διαπιστώνουμε δηλαδή ότι για το «Κέντρο» και τη «Δεξιά» υπάρχει ένας διαμοιρασμός μεταξύ εμβολιασμένων και μη, ενώ για την «Αριστερά» η πλάστιγγα γέρνει σαφώς υπέρ του εμβολιασμού. Ενδιαφέρον είναι ακόμη ότι το 20% των μη εμβολιασμένων προκύπτει από τη δεξαμενή όσων θεωρούν χωρίς νόημα τη διάκριση «Αριστερά – Δεξιά».

    Περνώντας στην αποτίμηση της κυβερνητικής διαχείρισης της πανδημίας, σε ό,τι αφορά το υγειονομικό σκέλος μεταξύ των εμβολιασμένων πλειοψηφεί η αρνητική διάθεση: το 47% την κρίνει από «αρκετά» ώς «πολύ επιτυχημένη», ενώ το 52% από «λίγο» ώς «καθόλου επιτυχημένη». Στους μη εμβολιασμένους τα αντίστοιχα ποσοστά είναι στο 4% και στο 95%, δηλαδή υπάρχει μια συντριπτική, στα όρια της καθολικής, αρνητική αποτίμηση. Σε ό,τι αφορά το οικονομικό σκέλος της διαχείρισης, τα αντίστοιχα ποσοστά των εμβολιασμένων (47% και 54%) και των μη εμβολιασμένων (8% και 91%) είναι παρεμφερή.

    Από τα παραπάνω επομένως συνάγεται ότι η απόφαση για εμβολιασμό ή μη εμβολιασμό διασταυρώνεται και με τη δυναμική των πολιτικών εξελίξεων υπό τις εξής δύο έννοιες. Από τη μία, μεταξύ όσων έχουν εμβολιαστεί διαπιστώνεται η πλειοψηφική απόρριψη της κυβερνητικής διαχείρισης, αλλά με όρους που παραπέμπουν στους κεντρικοπολιτικούς συσχετισμούς. Από την άλλη, μεταξύ των μη εμβολιασμένων η δυσπιστία απέναντι στον εμβολιασμό πλαισιώνεται από μια καθολική αμφισβήτηση της κυβερνητικής επίδοσης στη διαχείριση της πανδημίας. Αυτή η αμφισβήτηση φαίνεται να έχει δύο πτυχές. Αφενός μια αντικυβερνητική, δηλαδή μια εναντίωση στον τρόπο με τον οποίο η συγκεκριμένη κυβέρνηση έχει αποφασίσει να διαχειριστεί την πανδημία και την εμβολιαστική εκστρατεία. Αφετέρου μια ευρύτερη «αντι-συστημική» ή και «αντι-πολιτική», που σχετίζεται με διαχρονικότερες τάσεις/εκδηλώσεις κρίσης εμπιστοσύνης και κρίσης θεσμών.

    Από το σύνολο των παραπάνω ευρημάτων σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο ρυθμός των νέων εμβολιασμών κρίνεται ως μη ικανοποιητικός από τους αρμόδιους φορείς, ενώ και η εμβολιαστική κάλυψη υπολείπεται του ευρωπαϊκού μ.ό. ή και των από την πολιτεία επιδιωκόμενων στόχων, προκύπτουν τα εξής:

    Η κυβερνητική στρατηγική στη βάση μιας λογικής «προνομίων», «ποινών»/«αποκλεισμών» και ατομικής «υπευθυνότητας»/«ρίσκου» εκ του αποτελέσματος δεν έχει φανεί επαρκής. Και όχι μόνον αυτό, αλλά μοιάζει να υποδαυλίζει μια συμβολική διαίρεση μεταξύ εμβολιασμένου και μη εμβολιασμένου πληθυσμού -η οποία φαίνεται να επιχειρείται να συντηρηθεί και ως κεντρικοπολιτική πόλωση- που φαίνεται να παράγει τα αντίθετα αποτελέσματα.

    Η πόλωση που προκαλείται δεν επιτρέπει την κατανόηση της ετερογένειας του πληθυσμού των μη εμβολιασμένων. Η δε προσέγγισή του, όχι ορθά όπως φαίνεται από τα ευρήματα της έρευνας, ως ενιαίου και ομοιογενούς διαμορφώνει και εξ αντανακλάσεως ευνοϊκό έδαφος για την επιδραστικότητα της ανορθολογικής αντιεμβολιαστικής προπαγάνδας. Η οποία, σύμφωνα και με πρόσφατη μελέτη για τα κοινωνικά δίκτυα (Σμυρναίος, Παπαευαγγέλου, Τσιμπούκης, 2021), κυριαρχείται από ακροδεξιές και εν γένει αντιδημοκρατικές δυνάμεις.

    Λαμβάνοντας αυτά υπόψη και σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, για την ενίσχυση του ρυθμού νέων εμβολιασμών και την αύξηση της εμβολιαστικής κάλυψης χρειάζεται η έγκληση μέρους τού μη εμβολιασμένου πληθυσμού, κάτι για το οποίο φαίνεται να απαιτείται άλλο μείγμα στην εκστρατεία πειθούς και σίγουρα όχι η λογική της παραίτησης «η πολιτεία δεν έχει κάτι άλλο να κάνει».

    * Γενικός διευθυντής και επιστημονικός διευθυντής ΕΝΑ

    ** Η έρευνα θα δημοσιευτεί τη Δευτέρα στο www.enainstitute.org

  • Γ. Χατζηχρήστος/ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ…;

    Γ. Χατζηχρήστος/ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ…;

    Πώς γίνεται η παγκόσμια ανάπτυξη να τρέξει φέτος με 5,6% και του χρόνου με άλλο 4,5%, αλλά ταυτόχρονα η ανθρωπότητα να ετοιμάζεται να περάσει τον χειρότερο χειμώνα των τελευταίων χρόνων;

    Του Γιάνννη Χατζηχρήστου

    Πώς γίνεται το παγκόσμιο ΑΕΠ να κερδίζει ταχύτατα το χαμένο έδαφος της πανδημίας, αλλά ταυτόχρονα η περίφημη τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, να περνά το χειρότερο έμφραγμα της περίπου εικοσαετούς ζωής της, στηριγμένη μόνο σε έναν προμηθευτή επεξεργαστών στην Ταϊβάν;
    Πώς γίνεται η παγκόσμια δίψα για αγαθά να απογειώνεται, αλλά η διεθνής εφοδιαστική αλυσίδα να μποτιλιάρει σε λιμάνια, θάλασσες, αυτοκινητοδρόμους, τελωνεία και αποθήκες;

    Πώς γίνεται η ζήτηση να επιστρέφει στα προ πανδημίας επίπεδα, αλλά η προσφορά να αδυνατεί, λέει, να την ικανοποιήσει;

    Πώς γίνεται τα εργοστάσια του κόσμου στην ανατολική Ασία να δουλεύουν στο φουλ, αλλά τα δισεκατομμύρια αγαθά που παράγουν να δυσκολεύονται να φτάσουν στα ράφια και τις προθήκες της Δύσης;
    Πώς γίνεται η Βρετανία να φιλοδοξεί να γίνει ξανά θαλασσοκράτειρα του Ειρηνικού και του Ινδικού, αλλά να μη βρίσκει νταλικέρηδες;
    Πως γίνεται, ορέ κλεφτόπουλα, να έχει πέσει στην αγορά μέσα στο 20 και το 21 νέο ζεστό (αεράτο) χρήμα από τα κορονοϊοπακέτα ύψους πάνω από τα 24τρισ$ και ο παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου να λέει ότι υπάρχει έλλειμα 1,7τρισ$ στις επενδύσεις στο εμπόριο;

    Πως γίνεται να “φαίνονται” στα 200 τρισ. ευρώ οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών διεθνώς λόγω των περιορισμών, αλλά να μην πρόκειται ωστόσο για πραγματική εξοικονόμηση χρημάτων από πολλούς, όταν καταγράφεται διεθνώς ένας στους δυο μικρομεσαίους να κινδυνεύει με αφανισμό; 

    Πως γίνεται φέτος, το 2021, να είναι μια από τις καλλίτερες χρονιές στην παραγωγή γεωργικών πρώτων υλών παγκόσμια (σιτηρά, ρυζι, καλαμπόκι, σογια κλπ) και οι συνεχιζόμενες προκλήσεις στις εφοδιαστικές αλυσίδες, η αυξημένη ζήτηση από τις μεγάλες αγορές και οι πολύ μικρές απώλειες στην παραγωγή (που σχετίζονται με τις καιρικές συνθήκες), να απειλούν τους ευάλωτους πληθυσμούς σε όλο τον πλανήτη; 
    Ένα τοξικό μείγμα γεωπολιτικών συγκρούσεων, κλιματικής αλλαγής, ενεργειακής κρίσης ανευ προηγουμένου από κάτι κλειστές στρόφιγγες αερίου, και ο Covid-19 προκάλεσε την αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν, εκτός από την ενεργειακή επισφάλεια και χρόνια πείνα κατά 161 εκατομμύρια περισσότεροι τον τελευταίο χρόνο, ενώ 2,37 δισεκατομμύρια άνθρωποι -ένας στους τρεις στον πλανήτη- δεν είχαν πρόσβαση σε επαρκή τρόφιμα το 2020.
    Με σχεδόν 41 εκατομμύρια ανθρώπους να κινδυνεύουν από υποσιτισμό, το επόμενο έτος θα μπορούσε να αποδειχθεί επικίνδυνο σημείο καμπής για την παγκόσμια ευημερία και σταθερότητα με εξεγέρσεις που θα κάνουν την Αραβική Άνοιξη να μοιάζει με ειρηνική διαδήλωση οικολόγων στο Σύνταγμα…
    Πως γίνεται να αποσύρεται από παντού, και από τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία πλέον, το σετάκι των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για όλα τα πιο πάνω παράλογα, αλλά εδώ να μας απασχολεί ποιος νεοφιλελέ “πρόεδρος” θα ηγηθεί σε ένα φάντασμα-κόμμα που όλα τα πιο πάνω τα αποδέχτηκε ως φυσικά φαινόμενα να επισυμβούν, από την εποχή του Σημίτη και μετά;

    Και επειδή σχεδόν όλα τα άρθρα που διαβάζω σε όλα αυτά τα αντιφατικά και πρωτόγνωρα μένουν μόνο στην “δημοσιογραφική” περιγραφή των αποτελεσμάτων (οι “διαπιστωσάκηδες”…) και ποτέ δεν αγγίζουν οτιδήποτε επί των ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ αιτιών της κρίσης προσφοράς και ζήτησης (που ξεκίνησε το 18…) κάποιος θα πρέπει επιτέλους να πει και καμιά αλήθεια:

    Την απορρύθμιση των αγορών την έχει προκαλέσει, από την μια, η συνεχιζόμενη υπερσυσσώρευση χρήματος ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ σε ιδιαίτερα επικερδή παίγνια του καζινο-καπιταλισμού (ΚΑΙ στα λεγόμενα commodities ως έκφραση ενός μοντέρνου μαυροαγοριτισμού) αλλά και η συνεχιζόμενη δυσπιστία των ίδιων των τζογαδόρων στο ίδιο το παιχνίδι που παίζουν συστηματικά, φουσκώνοντας όλο και περισσότερο μια φούσκα με τοξικά τραπεζικά προϊόντα από τα κάθε λογής δάνεια.

    Δεν τα κλείνετε καλλίτερα τα μαγαζιά να πάμε να φτιάξουμε τίποτα άλλα, που να μην δουλεύουν τον κόσμο, λέω εγώ;

    Πρώτη δημοσίευση στο Facebook

  • Παρέμβαση Θεοδωρικάκου για το #Πέραμα : Πειθαρχικός έλεγχος και αξιολόγηση εντός πέντε ημέρων

    Παρέμβαση Θεοδωρικάκου για το #Πέραμα : Πειθαρχικός έλεγχος και αξιολόγηση εντός πέντε ημέρων

    Την παρέμβαση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Παναγιώτη Θεοδωρικάκου έφερε το περιστατικό στο Πέραμα που προκάλεσε τον θάνατο ενός 20χρονο άοπλου.

    Συγκεκριμένα, σε ανακοίνωση του υπουργείου, τονίζεται ότι ο κ. Θεοδωρικάκος «ζήτησε από τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας να προχωρήσει κατεπειγόντως πειθαρχικός έλεγχος και ταυτοχρόνως πλήρης επιχειρησιακή αξιολόγηση της δράσης της ΕΛ.ΑΣ στο γνωστό αιματηρό γεγονός το βράδυ της Παρασκευής στο Πέραμα».

    Παράλληλα, τονίζεται ότι «η επιχειρησιακή αξιολόγηση θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέσα στις επόμενες πέντε ημέρες».

    Η ανακοίνωση του υπουργείου:

    Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Παναγιώτης Θεοδωρικάκος, ζήτησε από τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας να προχωρήσει κατεπειγόντως πειθαρχικός έλεγχος και ταυτοχρόνως πλήρης επιχειρησιακή αξιολόγηση της δράσης της ΕΛ.ΑΣ στο γνωστό αιματηρό γεγονός το βράδυ της Παρασκευής στο Πέραμα. Η επιχειρησιακή αξιολόγηση θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέσα στις επόμενες πέντε ημέρες.

  • Αποκάλυψη για τη φονική καταδίωξη στο Πέραμα: Οι αστυνομικοί δεν υπάκουσαν σε εντολές του κέντρου επιχειρήσεων

    Αποκάλυψη για τη φονική καταδίωξη στο Πέραμα: Οι αστυνομικοί δεν υπάκουσαν σε εντολές του κέντρου επιχειρήσεων

    Στην εισαγγελία Πειραιά αναμένεται να οδηγηθούν αργά το απόγευμα οι επτά αστυνομικοί που συνελήφθησαν στο πλαίσιο του αυτοφώρου με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο για την φονική καταδίωξη στο Πέραμα τα ξημερώματα του σαββάτου, που άφησε πίσω της έναν 20χρονο νεκρό και ένα συνομήλικό του τραυματία. Ο «φυγάς» που ακόμη αναζητειται από τις αρχές αφού βρισκόταν στο ίδιο αυτοκίνητο είναι 15 ετών.

    Πρόκειται για έξι αστυφύλακες και ενας αξιωματικό (υπαστυνόμος). Όλοι τους υπηρετούν στην ομάδα ΔΙΑΣ Δυτικής Αττικής. Σημειώνεται ότι η διαδικασία που ακολουθείται για τους αστυνομικούς είναι η προβλεπόμενη σε κάθε περίπτωση που υπάρχει νεκρός από αστυνομικά πυρά.

    Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες της «Καθημερινής», στη διάρκεια του περιστατικού ο εκφωνητής από το Κέντρο της Άμεσης Δράσης κατόπιν εντολής του προϊσταμένου της υπηρεσίας ζήτησε μέσω ασυρμάτου από τους αστυνομικούς να μη συνεχίσουν να ακολουθούν το όχημα και να διακόψουν την καταδίωξή του ώστε να μην υπάρξει κίνδυνος για τη σωματική ακεραιότητα των υπόπτων, των αστυνομικών αλλά και διερχόμενων πολιτών.

    Αυτήκοοι μάρτυρες μετέφεραν στην «Καθημερινή» ότι ο εκφωνητής έδωσε αρκετές φορές και σε αυστηρό τόνο εντολή καμία ομάδα ΔΙ.ΑΣ. να μην εμπλακεί με το ύποπτο όχημα.

    Ο επικεφαλής της ομάδας που μετείχε στην καταδίωξη φέρεται να έλαβε και να συμμορφώθηκε με τη διαταγή απαντώντας μέσω ασυρμάτου «ελήφθη» και διαβεβαιώνοντας τους προϊσταμένους του ότι δεν συνεχίζει την καταδίωξη.

    Θεωρώντας ότι το συμβάν έχει λήξει το Κέντρο της Άμεσης Δράσης επανήλθε στην κανονική λειτουργία του διαβιβάζοντας προς τους αστυνομικούς που εκτελούσαν βάρδια τα υπόλοιπα – άσχετα με την καταδίωξη – σήματα που εκκρεμούσαν.

    Δέκα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα ωστόσο, αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ. από το Χαϊδάρι και το Αιγάλεω, που παρά τις περί του αντιθέτου εντολές των επικεφαλής τους συνέχιζαν την καταδίωξη ενημέρωσαν μέσω ασυρμάτου το Κέντρο Επιχειρήσεων όχι μόνο ότι είχαν εμπλακεί στην ένοπλη καταδίωξη αλλά ότι οι ύποπτοι είχαν εμβολίσει τις μοτοσικλέτες τους καθώς και ότι υπήρχαν τραυματίες, στην οδό Ελπίδος στο Πέραμα.

    Κατόπιν αυτού το Κέντρο της Άμεσης Δράσης έστειλε δυνάμεις στο σημείο, ενώ για την εξέλιξη του περιστατικού ενημερώθηκε η ηγεσία της υπηρεσίας.

    Το θέμα απασχολεί έντονα το εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ. τις τελευταίες ώρες.

    Η υπόθεση έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, όχι μόνο γιατί ένας 20χρονος έχασε τη ζωή του σε συμπλοκή με την Αστυνομία αλλά και γιατί τα στοιχεία δείχνουν ότι δεν υπήρχε λόγος οι Αστυνομικοί να προχωρήσουν σε αυτή την πράξη. ;

    Ήδη, -και αυτό είναι θετικό- λίγη ώρα μόνο μετά το συμβάν υπήρξαν οι πρώτες πληροφορίες ότι γεννώνται ερωτήματα για τις ενέργειες των αστυνομικών, καθώς, όπως προέκυψε από τα πρώτα δεδομένα, οι επιβάτες του ΙΧ που επιχείρησαν να εμβολίσουν και να χτυπήσουν τους τέσσερις μοτοσικλετιστές της ομάδας ΔΙΑΣ (σ.σ επέβαιναν σε δύο δίτροχα) δεν είχαν όπλα.

    Οι αστυνομικοί τούς πυροβόλησαν χωρίς να έχουν δεχθεί πυρ και μόνο λόγω των επικίνδυνων ελιγμών τους και της προσπάθειας να τους χτυπήσουν με το όχημα τους.

    Ένταση επικρατεί το βράδυ του Σαββάτου στα διυλιστήρια Ασπροπύργου, καθώς σύμφωνα με τις πληροφορίες, ομάδα 30 περίπου νεαρών ατόμων Ρομά, καίνε λάστιχα στο δρόμο.

    Άμεσα, στο σημείο σπεύδουν εκεί δυνάμεις της Αστυνομίας για να κατευνάσουν τα πνεύματα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι στο σημείο πηγαίνει και ο «Αίαντας».

    Την ίδια στιγμή, σημειώνεται πως συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί στις 21:00 στα Εξάρχεια, για τον θάνατο του 20χρονου στο Πέραμα.

    Υπενθυμίζεται πως χθες, Παρασκευή, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, σημειώθηκε ένοπλη συμπλοκή μεταξύ αστυνομικών της ΔΙΑΣ και κακοποιών, στην οδό Ελπίδος στο Πέραμα.

  • “Πόλεμος”: Η λέξη που ακούγεται όλο και πιο συχνά στα Βαλκάνια

    “Πόλεμος”: Η λέξη που ακούγεται όλο και πιο συχνά στα Βαλκάνια

    Έντονες αντιδράσεις προκάλεσαν τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στη Βοσνία Ερζεγοβίνη(Β-Ε) από τον ηγέτη της Σερβικής Δημοκρατίας Milorad Dodik, με οχτώ Ευρωβουλευτές να συντάσουν κοινή δήλωση καταδικάζοντας τα γεγονότα στην οντότητα της Β-Ε.

    Το ανησυχητικό στην κοινή δήλωση είναι η αποστροφή «η λέξη “πόλεμος” δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ τόσο συχνά και ευρέως σε όλα τα Βαλκάνια όσο τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες, από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη μέχρι το Κοσσυφοπέδιο και όχι μόνο.»

    Το ίδιο περίπου είπε και ο Προεδρεύων της Προεδρίας της Β-Ε Zeljko Komsic στο περιθώριο της Συνόδου ΕΕ-Δυτικών Βαλκανίων στη συνάντηση των Ευρωσοσιαλιστών. «Είτε θα έχουμε ευρωπαϊκή προοπτική ή πάμε σε πόλεμο. Όχι όπως τη δεκαετία του ‘90, αλλά πόλεμο σαν την Συρία» είπε ο Komsic.

    Τρομάζει ο πόλεμος;

    Ναι, τρομάζει.

    Τρομάζει γιατί οι μνήμες είναι νωπές ακόμα στην περιοχή των Βαλκανίων από τις συρράξεις που έλαβαν χώρα στην πρώην Γιουγκοσλαβία, με χιλιάδες νεκρούς εθνοτικές εκκαθαρίσεις, εγκλήματα πολέμου, αλλαγές συνόρων και βαθύ μίσος ανάμεσα στους άλλοτε «συγκάτοικους» της Ο.Δ.Γ.

    Οι δυο φανερές εστίες αστάθειας στην περιοχή παραμένουν η Βοσνία Ερζεγοβίνη και το Κοσσυφοπέδιο.

    Στην υβριδική οντότητα της Β-Ε, οι συμφωνίες του Dayton, λειτουργούν πλέον ως τροχοπέδη  δημιουργώντας προβλήματα στη διακυβέρνηση της χώρας και την τριεθνική προεδρία. Κάτι που έθεσε στο τραπέζι των συζητήσεων το μέλος της Σερβίας και ηγέτης της Σερβικής Δημοκρατίας Milorad Dodik. Αν και είναι ο μόνος που το φωνάζει εδώ και καιρό, την ίδια άποψη χωρίς να την δημοσιοποιούν όμως, έχουν και οι ηγέτες της Βοσνιακής και Κροατικής οντότητας. Χρειάζεται μια νέα συμφωνία στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί.

    Οι αποσχιστικές τάσεις που έχει εκφράσει ο Dodik, είτε για αυτονόμηση της Σερβικής Δημοκρατίας είτε για ενσωμάτωση της στη Δημοκρατία της Σερβίας, είναι γνωστό στο Βελιγράδι ότι δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν. Όμως είναι ένα σημείο πίεσης για την επίλυση μιας άλλης διαφοράς που προκαλεί εντάσεις στην περιοχή, το Κοσσυφοπέδιο.

    Η μονομερής ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου από την Σερβία το 2008, έχει προκαλέσει εμπλοκή τόσο στην ευρωπαϊκή πορεία της Σερβίας, όσο και πολλαπλές εντάσεις στα βόρεια σύνορα του Κοσσυφοπεδίου.

    Η απόφαση του Πρωθυπουργού Albin Kurti να μην θεωρεί ως προτεραιότητα τον διάλογο Βελιγραδίου-Πρίστινα για την επίλυση των διμερών διαφορών, έχει μπλοκάρει την διαδικασία του διαλόγου και μαζί την ευρωπαϊκή προοπτική της Σερβίας, της μιας εκ των δυο χωρών των Βαλκανίων που έχουν ανοίξει μαζί με το Μαυροβούνιο διαπραγματευτικά κεφάλαια.

    Αυτό έχει αυξήσει την ένταση επικίνδυνα και μόνο από θαύμα δεν έχει γενικευθεί μια σύρραξη με απρόβλεπτες συνέπειες. Οι μετακινήσεις όμως στρατιωτικών μονάδων από τη Σερβία στα σύνορα με το Κοσσυφοπέδιο, αλλά και η αύξηση του στρατού της Πρίστινα με προσλήψεις προσωπικού και η απόφαση για δημιουργία αμερικανικής βάσης στα εδάφη του, προμηνύουν δυσάρεστες καταστάσεις.

    Η ΕΕ και οι ΗΠΑ, με ανακοινώσεις πιστεύουν ότι μπορούν να χαμηλώσουν τους τόνους και να συνετίσουν όσους εμπλέκονται στις εντάσεις που δημιουργούνται. Ούτε οι δηλώσεις Borrell για συνέχιση του διαλόγου και μείωση των εντάσεων, ούτε η χτεσινή προτροπή των ΗΠΑ προς το Κοσσυφοπέδιο να ιδρύσει την Ένωση Σερβικών Δήμων δεν έχουν αποτελέσματα.

    Αν και θεωρώ ότι ο συντονισμός των αποσχιστικών τάσεων στη Β-Ε και των εντάσεων στο Κοσσυφοπέδιο γίνονται στο πλαίσιο της πίεσης προς την Πρίστινα αλλά και το Σεράγεβο για την επίλυση των εκκρεμοτήτων τους, ένα λάθος μπορεί να προκαλέσει γενική σύρραξη.

    Όπως έχουμε γράψει ξανά στο An, οι σπίθες παραμένουν αναμμένες κάτω από τις στάχτες που άφησαν οι παλαιότερες συρράξεις κι ένας άνεμος πολέμου μπορεί να τις αναζωπυρώσει με καταστροφικές συνέπειες για όλη την περιοχή.

    Η διαφορά ανάμεσα στην απειλή πολέμου και τον ίδιο τον πόλεμο στην πράξη δεν απέχουν πολύ. Ιδιαίτερα όταν υπάρχει τόση ένταση συσσωρευμένη και μια ΕΕ αδιάφορη ως προς την ευρωπαϊκή πορεία των Δυτικών Βαλκανίων με την κωλυσιεργία της στην ενσωμάτωση των χωρών αυτών στους κόλπους της.

  • Οι μεγάλες αλλαγές στις οποίες οδηγήθηκε το Netflix λόγω του Squid Game

    Οι μεγάλες αλλαγές στις οποίες οδηγήθηκε το Netflix λόγω του Squid Game

    Σε μερικά χρόνια -αν όχι ήδη- το Squid Game ή “Παιχνίδι του Καλαμαριού“, όπως προβάλλεται στη χώρα μας, θα αποτελεί στιγμή-ορόσημο στην ιστορία του Netflix για πολλούς και διάφορους λόγους.

    Ένας από αυτούς είναι το πως πήρε την απόφαση να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο δημοσιεύει στατιστικά στοιχεία για το περιεχόμενό του στη μετά-Squid Game εποχή. 

    Στο πλαίσιο της αναφοράς που παρέδωσε για το Q3 του 2021, ο streaming κολοσσός απομακρύνεται από το σύστημα των “δύο λεπτών” ανά προβολή που χρησιμοποιούσε τα τελευταία δύο χρόνια, ενώ ακόμη παλαιότερα μετρούσε την παρακολούθηση του 70% μιας ταινίας ή επεισοδίου από έναν ξεχωριστό λογαριασμό ως μια προβολή. Αντίθετα, μελλοντικά θα ανακοινώνει τις συνολικές ώρες που παρακολούθησαν οι θεατές μια σειρά ή ταινία μέσα σε 28 μέρες από την πρεμιέρα της. 

    Όπως δήλωσε εκπρόσωπος του Netflix για αυτή την αλλαγή:

    Θεωρούμε πως το να μετράμε το engagement με ώρες προβολής είναι μια καλύτερη ένδειξη της γενικότερης επιτυχίας του περιεχομένου μας και της ικανοποίησης των συνδρομητών μας. Επίσης ταιριάζει με το πώς τρίτες υπηρεσίες μετρούν την τηλεθέαση και έτσι μεταφράζονται καλύτερα οι επαναλήψεις. 

    Πλέον θα δημοσιεύει πιο συχνά χάρη στο νέο σύστημα μέτρησης της “τηλεθέασής” του ούτως ώστε οι συνδρομητές και η βιομηχανία “να υπολογίζουν καλύτερα την επιτυχία μας στον κόσμο του streaming”. 

    Μάθαμε και επίσημα πως κατάφερε να σπάσει κάθε ρεκόρ προβολών του Netflix, καθώς τα 2/3 των συνολικών συνδρομητών του το παρακολούθησαν. 

    Πηγή: Unboxholics