Την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο τα κρουασάν ψήνονται στο φούρνο…
Σύμφωνα με τον θρύλο, το 1863 οι Οθωμανοί προσπάθησαν να πολιορκήσουν για δεύτερη φορά την Αυστρία.Το σχέδιο τους ήταν να σκάψουν λαγούμι κάτω από τα τείχη της πόλης τα ξημερώματα, αλλά για κακή τους τύχη, εκείνες τις ώρες,οι αρτοποιοί που ήταν ξύπνιοι, φουρνίζοντας το ψωμί, τους πήραν χαμπάρι. Για να γιορτάσουν λοιπόν τη νίκη τους δημιούργησαν το Hornchen-προάγγελο του κρουασάν- δίνοντας του και το γνωστό σχήμα μισοφέγγαρου, που είναι σύμβολο της οθωμανικής σημαίας.
Στη συνέχεια, η συνταγή πέρασε στους Γάλλους, οι οποίοι είναι και υπεύθυνοι για την μορφή και την αποδοχή που έχει αποκτήσει το εν λόγω προϊόν.
Στην Ελλάδα απαιτείταιλίγο ψάξιμο παραπάνω, για να βρεθεί ένα αρτοποιείο που παρασκευάζει ένα κρουασάν τραγανό, να αναβλύζει αρώματα αυθεντικού βουτύρου.
Δύο είναι οι κύριοι λόγοι που κάνουν το αυθεντικό κρουασάν δυσεύρετο.
Ο πρώτος έχει να κάνει με την υψηλή τιμή του βουτύρου γάλακτος. Βλέπετε, το κρουασάν χρειάζεται γαλλικό βούτυρο 84% σε λιπαρά και το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής τους εξάγεται κατά κύριο λόγο, στις χώρες της μέσης ανατολής με αποτέλεσμα, τα αποθέματα που μένουν για την Ευρώπη, να ανεβάζουν την τιμή του.
Ο δεύτερος έχει να κάνει με το γεγονός ότι, για να παραχθεί το προϊόν χρειάζεται, ούτε λίγο ούτε πολύ τουλάχιστόν 8 ώρες!
Ο κύριος Χατζηδάκης, ως υπουργός εργασίας πλέον, αφουγκράστηκε αυτό το πρόβλημα και σαν σύγχρονος Αρχιμήδης φαίνεται να αναφώνησε: ¨Holdmybeer!¨
Χωρίς να είναι υπό την επήρεια αλκοόλ, παρουσίασε το νέο εργασιακό νομοσχέδιο,οπού μεταξύ άλλων διαφαίνονται και οι λύσεις σε αυτά τα τόσο δύσκολα προβλήματα.
Ο εργαζόμενος μπορεί να εργάζεται μόνο με τη συγκατάθεση του, για τουλάχιστόν δέκα ώρες την ημέρα, τις οποίες μπορεί να πάρει κάποια στιγμή σε ρεπό ή να της πληρωθεί με μια μειωμένη προσαύξηση της τάξεως του 40% έναντι 60% που ισχύει μέχρι και αυτήν την ώρα.
Αυτή τη διαφορά λοιπόν, η επιχείρηση θα μπορέσει να την αξιοποιήσει για την αγορά του υπερκοστολογημένου βουτύρου και να παρασκευάσει το υπέροχο κρουασάν.
Κάπου εδώ όμως, πρέπει να σας αφήσω γιατί τα κρουασάν είναι σχεδόν έτοιμα.
Μύρισε ελιές…
Εικονογράφηση: Croissant and Coffee του Julian Merrow Smith (Still life, painter born 1959 in the UK)
Ο συνασπισμός της Πράσινης Αριστεράς με τα κόμματα «Μπορούμε!», «Το Ζάγκρεμπ είναι δικό μας», «Νέα Αριστερά», «OraH» και «Για την Πόλη» αναδείχθηκε ο μεγάλος νικητής των τοπικών εκλογών που διεξήχθησαν την Κυριακή στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας.
Ο υποψήφιος δήμαρχος του συνασπισμού της Πράσινης Αριστεράς, Tomislav Tomašević, προβλέπεται να λάβει άνω του το 48% των ψήφων, γεγονός που δίνει στον συνασπισμό 24 από τις 47 έδρες στη δημοτική συνέλευση.
Ο μεγάλος ηττημένος των εκλογών ήταν οι Σοσιαλδημοκράτες (SDP), η πρώην δεύτερη πολιτική δύναμη στο Ζάγκρεμπ. Έχασαν έδαφος στην πρωτεύουσα, το Σπλιτ και το Όσιγιεκ και δεν κατάφεραν να κερδίσουν τη Ριέκα.
Δύο μήνες απομένουν για την πραγματοποίηση των… εξπρές -λόγω του σύντομου χρονικού διαστήματος διεξαγωγής τους- Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο (24/7-9/8) και σίγουρα το κλίμα που διαμορφώθηκε στην Ιαπωνία λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού δεν είναι το ιδανικότερο για τη σπουδαία γιορτή του αθλητισμού.
Ας γυρίσουμε λίγο το χρόνο πίσω περίπου την ίδια εποχή το 2020, όπου εξαιτίας της έναρξης της πανδημίας η ΔΟΕ αποφάσισε να προβεί σε μία ιστορική κίνηση και να αναβάλλει τους Ολυμπιακούς Αγώνες για το καλοκαίρι του 2021. Πλέον οι Αγώνες πλησιάζουν και οι αντιδράσεις είναι πολλές και στο εσωτερικό της Ιαπωνίας, αλλά και από επιστήμονες.
Πριν λίγες ημέρες δύο γεγονότα που αφορούν τους Ολυμπιακούς Αγώνες τράβηξαν τη προσοχή. Το πρώτο ήταν η συμφωνία της ΔΟΕ με τις BioNTech και Pfizer να διανείμουν στους αθλητές και στους συνοδούς των αποστολών τους δωρεάν τις δύο δόσεις των εμβολίων μέχρι και πριν την άφιξη τους στο Τόκιο , για όσους φυσικά το επιθυμούν καθώς όπως τόνισε οΠρόεδρος Τόμας Μπαχ ο εμβολιασμός των συμμετεχόντων δεν μπορεί να είναι υποχρεωτικός.
Η δεύτερη είδηση που θορύβησε κυρίως την Ολυμπιακό Επιτροπή είναι οι έντονες διαμαρτυρίες πολιτών συνολικά στην Ιαπωνία για την διεξαγωγή των Αγώνων φέτος λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.
Μάλιστα οι διαμαρτυρίες δεν έμειναν μονάχα στα social media, αλλά και σε πιο χειροπιαστές και θορυβώδεις πράξεις, αφού έχει δημιουργηθεί ιστότοπος με υπογραφές πολιτών για την ακύρωση της γιορτής στα τέλη Ιουλίου. Άξιο αναφοράς είναι πως μέσα σε λίγες μέρες οι υπογραφές έχουν ξεπεράσει τις 250.000!
The Olympic Games #Tokyo2020 will be held from 23 July until 8 August 2021.
Από τα πιο επίσημα χείλη της ΔΟΕ τονίζεται πως παρά τις αντιδράσεις που φέρνουν ανησυχία, οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν μπορούν να αναβληθούν και αυτό είναι λογικό γιατί μιλάμε πως σε παγκόσμιο επίπεδο η συγκεκριμένη διοργάνωση μαζί με το Μουντιάλ του ποδοσφαίρου εκτός από λάμψη, έχουν και τεράστια χορηγικά έσοδα, ενώ πλέον μπαίνουμε και στο κομμάτι της υστεροφημίας καθώς αν υπάρξει εκ νέου αναβολή η Ολυμπιακή Επιτροπή θα γελοιοποιηθεί στα μάτια όλων.
Πλέον όσο μπαίνουμε στο καλοκαίρι και με δεδομένο το γεγονός ότι δεν υπάρχουν φίλαθλοι στο Τόκιο από το εξωτερικό λόγω κορωνοϊού, η ΔΟΕ παίρνει ένα μεγάλο ρίσκο.
Να διεξαχθούν οι Αγώνες σε διάστημα μικρότερο των 15 ημερών, με ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξουν αντιδράσεις και διαμαρτυρίες μέσα και έξω από τα στάδια που μόνο καλό δεν θα κάνουν στην διοργάνωση, αλλά και στους χορηγούς.
Βέβαια αν κάποιος κοιτάξει και τη θετική πλευρά ίσως οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Τόκιο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου λίγες εβδομάδες πριν, αποτελέσουν και το έναυσμα για μία επιστροφή στην κανονικότητα των πολιτών και στο κομμάτι του αθλητισμού, αφού πλέον λόγω και των εμβολίων η πανδημία του κορωνοϊού μετράει αντίστροφα ως προς την… εξαφάνιση της.
Το μόνο σίγουρο είναι πως όσο πλησιάζει η γιορτή του αθλητισμού στο Τόκιο τόσο η ένταση θα αυξάνεται γύρω από το δίλημμα: προστασία στο έπακρο της δημόσιας υγείας ή ρίσκο λόγω των οικονομικών συμφερόντων;
ΕΔΩ διαβάστε όλα όσα θέλετε να ξέρετε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες μέσα από το επίσημο σάιτ τους
Το αποκάλυψε η Σταματίνα Τσιμτσιλή στην επιτυχημένη εκπομπή Happy Day στον Alpha: «Το συμβόλαιό της λήγει τον Ιούλιο και πάμε προς λύση της συνεργασίας και όλα δείχνουν ότι υπάρχουν συζητήσεις με τη δημόσια τηλεόραση για τη θέση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων». Ο λόγος για την Νίκη Λυμπεράκη που παρουσιάζει το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Open. Ορισμένοι κακεντρεχείς ίσως υποτιμήσουν την πληροφορία. Κακώς. Φαίνεται πως έχει στοιχεία ακρίβειας -όσο, τουλάχιστον δεν διαψεύδεται από το κανάλι της Παιανίας-, και σε κάθε περίπτωση άλλες πηγές επιβεβαιώνουν πως στην ΕΡΤ…ψάχνονται.
Η Νίκη Λυμπεράκη είναι μια καλή παρουσιάστρια ειδήσεων. Παρότι το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Open δεν κατόρθωσε να “γράψει” υψηλές τηλεθεάσεις στον σκληρό ανταγωνισμό, στην Νίκη Λυμπεράκη πιστώνεται πως έδωσε στίγμα σε ένα δελτίο ειδήσεων που έχει στο κοντρόλ τον Χρήστο Παναγιωτόπουλο (ένα από τα πιο ισχυρά ονόματα στην ενημερωτική τηλεόραση εδώ και δύο δεκαετίες) και μπροστά από τις κάμερες μερικά σημαντικά ονόματα από το παλαιό Mega.
Η παρουσιάστρια προέρχεται από τον “σκληρό” αλλά πάντοτε ισχυρό ενημερωτικά Σκάϊ αλλά παρά το γεγονός πως η δημοσιογραφική και πολιτική της ταυτότητα είναι γνωστή -και η ίδια δεν την έκρυψε-, κατόρθωσε να ισορροπήσει και να παρουσιάσει ένα δελτίο που ανέχονται με άνεση στην κυβέρνηση και συχνά απολαμβάνουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό, φυσικά, πλην της ήπιας παρουσίας της Νίκης Λυμπεράκη, φέρει, αναμφίβολα, και την σφραγίδα του Χρήστου Παναγιωτόπουλου.
Μια (πιθανή;) αποχώρηση της συμπαθούς παρουσιάστριας από το Open δεν αποκλείεται να αλλάξει αυτές τις ισορροπίες, ιδιαίτερα εάν, όπως λέγεται, στη θέση της βρεθεί ένα άλλο πρόσωπο από τον Σκάϊ, το οποίο είναι απόλυτα συνδεδεμένο με την κυβέρνηση. Εκεί οι ισορροπίες μπορεί να διαταρραχθούν, αλλά αυτό θα είναι επιλογή (και) της ιδιοκτησίας του Ιβάν Σαββίδη –και των στελεχών στα οποία έχει αναθέσει το κανάλι και διέπονται από μια περισσότερο εμπορική, παρά δημοσιογραφικά, οπτική.
Μια μετάβαση, ωστόσο, της Νίκης Λυμπεράκη στην ΕΡΤ σημαίνει πιθανώς αρκετά πράγματα. Το ενημερωτικό μοντέλο της δημόσιας τηλεόρασης έχει εντόνως επικριθεί ως προσαρμοσμένο σε μια σκληρά κυβερνητική οπτική. Οι πτήσεις της στον ενημερωτικό τομέα είναι μάλλον χαμηλές και αναμφίβολα χρειάζεται μια εκ βάθρων ανανέωση από το πρωϊνό μέχρι το δελτίο ειδήσεων. Το γνωρίζουν άπαντες στο ραδιομέγαρο, πρωτίστως το γνωρίζουν -αν και δεν το ομολογούν- οι Κωνσταντίνος Ζούλας και Γιώργος Γαμπρίτσος. Η Νίκη Λυμπεράκη θα μπορούσε να κάνει την διαφορά, εάν, φυσικά, της επιτρέψουν να είναι αυτό που καλλιέργησε τα τελευταία δύο χρόνια στο Open. Κάτι τέτοιο θα ήταν καλό για την ίδια, θα ήταν, όμως, καλό και για την ΕΡΤ.
Η ρήση “ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη” είναι γνωστή και μάλλον ακριβής. Η γνωστή παρουσιάστρια δεν είναι κούκος αλλά, οπωσδήποτε, χρειάζονται πολλά περισσότερα για να φέρουν την άνοιξη στο ραδιομέγαρο…
Τη σημαία «True South» σχεδίασε για την Ανταρκτική ο Αμερικανός δημοσιογράφος Evan Townsend για να δώσει μια διακριτή ταυτότητα στην ήπειρο και να ενθαρρύνει την προστασία της από τους υπόλοιπους κατοίκους του πλανήτη μας έναντι της κλιματικής καταστροφής.
O Townsend μίλησε προσφάτως στο Dezeen και τόνισε πως πρόκειται για την πρώτη σημαία της ηπείρου η οποία χαίρει της υποστήριξης Εθνικού Προγράμματος για την Ανταρκτική – για την ακρίβεια, έξι Εθνικών Προγραμμάτων – και ότι είναι η πρώτη σημαία που χρησιμοποιείται ευρέως εκεί.
«Η Ανταρκτική δεν έχει μόνιμους κατοίκους, αλλά είναι ένα από τα πλέον ευάλωτα μέρη στην παγκόσμια κρίση της κλιματικής αλλαγής» επισήμανε ο Townsend. «Οι περισσότεροι δεν έχουν την ευκαιρία να πάνε εκεί και δεν υπάρχουν “ πολιτιστικοί πρεσβευτές”, δεν υπάρχουν διπλωμάτες που να εκπροσωπούν την Ανταρκτική. Κατά συνέπεια, πιστεύω ότι μια σημαία είναι ένα πραγματικά σημαντικό εργαλείο για τη δημιουργία μιας αίσθησης σύνδεσης μεταξύ του κοινού εν γένει και αυτής της ηπείρου για την οποία έχει ευθύνη» υπογράμμισε.
Στο κέντρο της σημαίας, μια σε γραφίστικη εκδοχή μύτη βελόνας μια πυξίδας δείχνει το σημείο του πλανήτη μας στο οποίο βρίσκεται η Ανταρκτική, ενώ ως καθρέφτισμα από πάνω, μια τριγωνική, λευκή βουνοκορφή αποτυπώνει το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της γεωγραφίας της ηπείρου. «Έχω πάει σε κάποια μέρη στην ήπειρο» εξήγησε ο Townsend. «Όπου όμως και να πας, αν υπάρχει κάτι στον ορίζοντα αυτό θα είναι η κορυφή ενός χιονοσκέπαστου βουνού ή ενός παγετώνα».
Ο Townsend, ο οποίος εδώ και μισή δεκαετία εργάζεται σε εποχική βάση στην ήπειρο – και δεν έχει στις αποσκευές του επίσημες σπουδές ντιζάιν -, φιλοτέχνησε την πρώτη εκδοχή της «True South» τον χειμώνα του 2018 από τμήματα από σκηνές που δεν χρησιμοποιούνταν πλέον και από σακίδια εκστρατείας ( https://www.truesouthflag.com/ ).
Πάνω από ένας χρόνος έχει περάσει όπου τα απανωτά lockdown τα οποία, όπως αποδεικνύεται, ήταν η μόνη ”στρατηγική” της κυβέρνησης της ΝΔ για την αντιμετώπιση της πανδημίας στην Ελλάδα. Με το άνοιγμα των σχολείων τον τελευταίο μήνα η κυβέρνηση ”σέρβιρε” τα self tests σε μια προσπάθεια να απαγκιστρωθεί από τις εγκληματικές ευθύνες της, με τα μαύρα ρεκόρ κρουσμάτων, θανάτων και την διάλυση του ΕΣΥ, ρίχνοντας αυτές τις ευθύνες στις πλάτες των νοικοκυριών και των εργαζομένων.
Πέρα από υποχθόνια πολιτική σκοπιμότητα, τα self tests αποτελούν και ένα αναξιόπιστο μέσο εξέτασης σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρία Ιατρικής Βιοπαθολογίας, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων και ιατρούς ασχολούμενους στην ανίχνευση το SARS-CoV-2. Επισημαίνουν πως τα self tests έχουν πολλές πιθανότητες να δώσουν ψευδή αποτελέσματα και δεν βοηθούν στην ακριβή χαρτογράφηση. Ζήτημα είναι επίσης το που και πως θα πετιούνται τα self tests σε περίπτωση που είναι θετικά ώστε να μην διαδίδεται ο ιός.
Πέρα από τα υγειονομικά ζητήματα που ανοίγουν τα self tests, ανοίγουν και τεράστια κοινωνικά ζητήματα για τους εργαζόμενους. Ο φόβος της απόλυσης και η πίεση της εργοδοσίας, αναγκάζει τους εργαζόμενους να δηλώσουν ψευδή αποτελέσματα ώστε να μην χάσουν το πενιχρό εισόδημά τους. Αν κάποιος εργαζόμενος βγει θετικός, θα πρέπει να επαναλάβει το τεστ σε δημόσια ή ιδιωτική δομή (στη δεύτερη περίπτωση το κόστος επιβαρύνει τον ίδιο και όχι τον εργοδότη) και να παραμείνει σε καραντίνα στο σπίτι.
Να θυμίσουμε ότι η κυβέρνηση τον Σεπτέμβρη είχε ψηφίσει για τους εργαζόμενους που βγαίνουν σε καραντίνα μέτρο, που δίνει την δυνατότητα στους εργοδότες να τους απασχολούν υπερωριακά χωρίς να πληρώνουν την πρόσθετη εργασία (για πρώτη φορά στην ιστορία της εργατικής νομοθεσίας). Ένα μέτρο που νομιμοποίησε την απλήρωτη εργασία και αδυνάτισε το νομικό καθεστώς για την αναρρωτική άδεια. Όλα αυτά, ενώ έχει φουντώσει η συζήτηση για τον νέο νόμο για τα Εργασιακά (ν/σ Χατζηδάκη) που έχει καταθέσει η Κυβέρνηση, που φυσικά θα περιλαμβάνει πολύ χειρότερα μέτρα (κατάργηση πενθήμερου οκταώρου και υπερωριών, αύξηση του προσωπικού ασφαλείας, ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης κ.α.).
Αντί να προσλάβει υγειονομικό προσωπικό για μαζικά τεστ και να ενισχύσει το ΕΣΥ με ΜΕΘ, φάρμακα, θεραπείες, εμβόλια και με επιτάξεις στον ιδιωτικό τομέα, η ελληνική κυβέρνηση «πετάει» και πάλι το μπαλάκι της ατομικής ευθύνης στους εργαζόμενους, δίνει ένα καλό μερoκάματο σε μεγαλοβιομήχανους «κουμπάρους» για τα self test. Χωρίς να την ενδιαφέρει αν τηρούνται τα απαραίτητα υγειονομικά μέτρα, χρησιμοποιεί τα self test, για να ανοίξει άρον άρον την οικονομία/αγορά μόνο και μόνο για να τα τσεπώσουν οι μεγαλοκαρχαρίες του τουρισμού εν όψει του καλοκαιριού. Οι εργαζόμενοι, οι νέοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν έχουν άλλο δρόμο από το να διεκδικήσουν τα αυτονόητα: Να παλέψουν για άμεσες προσλήψεις μόνιμου υγειονομικού προσωπικού, μαζικά δωρεάν τεστ διενεργούμενα από επαγγελματίες υγείας, δημόσια και δωρεάν υγεία για όλους χωρίς προϋποθέσεις.
Τα περιοριστικά μέτρα της πανδημίας και η τάση των εγκλείστων προς τους περιπάτους στη φύση βοήθησε πολλούς να έρθουν σε επαφή με ένα από τα πιο όμορφα σημεία της Αττικής, το κτήμα Τατοϊου, εκεί που βρισκόταν τα Βασιλικά Κτήματα Ανάκτορα (Αναψυχής) και μια σειρά από άλλες εγκαταστάσεις και δραστηριότητες ποτ απολάμβανε -το πάλαι ποτέ- η βασιλική οικογένεια. Μια φωτογραφία που είδε το φως της δημοσιότητας, προ ημερών, από την “χαλαρή” επίσκεψη του διευθυντή του πρωθυπουργικού γραφείου Γρηγόρη Δημητριάδη και του υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκου Πιερακκάκη προκάλεσε εύλογα ερωτηματικά. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως δεν ήταν μόνο μία βόλτα αντι-στρες για τους δύο πολιτικούς αλλά και μία περιήγηση στον χώρο ενός από τα μεγαλύτερα “πρότζεκτ” που προωθεί η κυβέρνηση.
Το ερώτημα είναι εάν πρόκειται για ένα σχέδιο με “πράσινη” αντίληψη που θα δίνει έμφαση στην αξιοποίηση της περιοχής με μοντέλο Μητροπολιτικού Πάρκου και ήπιες υποδομές αναψυχής, ή εάν αφορά ένα σχέδιο “σκληρής ιδιωτικοποίησης”. Το γεγονός ότι πρόκειται να κατασκευασθεί ένα γιγαντιαίο γήπεδο γκολφ, malls και τουλάχιστον ένα πεντάστερο ξενοδοχείο οδηγεί στο συμπέρασμα πως η ισορροπία είναι μάλλον εύκολο να διασαλευθεί. ΥΤο “AN” παρουσιάζει την πρόταση Μενδώνη που έχει πάρει “πράσινο φως” από το Μέγαρο Μαξίμου και την αντι-πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Το ότι θα υπερισχύσει, ως φαίνεται, η πρώτη, είναι μάλλον βέβαιο…
Το χρονικό
Στις 21 Ιανουαρίου, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη παρουσίασε τις βασικές κατευθύνσεις του “πρότζεκτ”. Είχε προηγηθεί η παρουσίαση του σχεδίου σε κλειστή σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου. Όπως προκύπτει από τις δηλώσεις της κ. Μενδώνη, το σχέδιο περιλαμβάνει:
Οι θεματικές κατευθύνσεις για την ανάπτυξη και οικονομικές δραστηριότητες.
Καταλήξαμε σε 5 θεματικές κατευθύνσεις, 5 δραστηριότητες οι οποίες μπορούν να αναπτυχθούν άνετα στο κτήμα. Ιστορία και πολιτισμός. Υπαίθρια άθληση και αναψυχή. Αγροτική οικονομία, έρευνα και γνώση, ευεξία και ηρεμία.
Οικονομικές δραστηριότητες. Εδώ μελετήθηκαν οι οικονομικές δραστηριότητες που μπορούν να αναπτυχθούν σε κάθε μία από τις θεματικές περιοχές που βλέπετε στο αριστερό μέρος της διαφάνειας, αυτά που μόλις είπαμε.
Αυτές ποιες είναι; Είναι η παροχή υπηρεσιών, είναι καταστήματα και πωλήσεις αγαθών, είναι η αγροτική παραγωγή, είναι οι δυνατότητες φιλοξενίας, είναι η ανάπτυξη και η εκμετάλλευση διαφόρων περιουσιακών στοιχείων.
Το βασικό σκεπτικό της μελέτης, και με βάση αυτά τα οποία είπαμε προηγουμένως, αναπτύσσονται θεματικά οι εξής δραστηριότητες: «Ιστορία και Πολιτισμός». Οι δραστηριότητες του Πολιτισμού θα αναπτυχθούν κυρίως στην ανακτορική κτηριακή ενότητα δημιουργώντας ένα πόλο έλξης με ιστορικό και πολιτιστικό περιεχόμενο, σε απόλυτη αρμονία με το περιβάλλον και την ταυτότητα του κτήματος. Οι παρεμβάσεις οι οποίες προτείνονται εδώ είναι στην ουσία δουλειές, τα έργα, οι εργασίες τις οποίες έχουν δρομολογήσει, θα εκτελέσουν και θα συνεχίσουν να εκτελούν στο μέλλον οι υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού. Η ανακτορική ενότητα αποκαθίσταται και αξιοποιείται ώστε να είναι προσβάσιμη σε όλους τους επισκέπτες. Επίσης, αποκαθίστανται και αξιοποιούνται οι κήποι και τα συνοδευτικά κτίρια για χρήση καφέ, εστιατορίων, εργαστηρίων και διαφόρων εκδηλώσεων.
«Υπαίθρια άθληση και αναψυχή». Οι δραστηριότητες της υπαίθριας αναψυχής θα αναπτυχθούν στις μεγάλες δασικές εκτάσεις του κτήματος, προσφέροντας μία μοναδική εμπειρία επαφής με τη φύση σε πολλά και διαφορετικά προφίλ των επισκεπτών.
Οι παρεμβάσεις οι οποίες προβλέπονται είναι ένα πολύ μεγάλο μέρος του δάσους να μπορεί να γίνει προσβάσιμο στους επισκέπτες με τη διαμόρφωση μονοπατιών, ποδήλατα, ιππασία, περπάτημα, με τις απαραίτητες υποδομές ασφάλειας.
Οι παρεμβάσεις, λοιπόν, όπως είπα, αποσκοπούν στο να γίνει προσβάσιμο στους επισκέπτες το δάσος, να αναπτυχθούν διάφορες δραστηριότητες όπως είναι το trekking, τα βασικά παιχνίδια, η γνωριμία με το δάσος, παρατηρητήρια πανίδας και χλωρίδας, παιδικές κατασκηνώσεις, χώροι υπαίθριου αθλητισμού, και δημιουργία δασικού χωριού. Όλα αυτά είναι αναστρέψιμα.
Οι μελετητές πρότειναν και τη δημιουργία ενός γηπέδου golf με σχετική ακαδημία και ξενώνα. Αυτό ήδη χθες, σε πρώτη φάση, τουλάχιστον, αποκλείστηκε (σ.σ αρκετοί, ωστόσο, θεωρούν πως παρά τα όσα είχε πει η κ. Μενδώνη το σχετικό σχέδιο προχωρά). Θέλει ιδιαίτερες μελέτες μία τέτοια δραστηριότητα, ιδιαίτερα το golf, το οποίο είναι πάρα πολύ απαιτητικό σε νερό, και ξέρουμε ότι η Αττική σε πάρα πολλές στιγμές αντιμετωπίζει πλέον προβλήματα λειψυδρίας. Επομένως, το θέμα του golf, καταρχήν, δεν το αντιμετωπίζουμε θετικά.
«Η αγροτική οικονομία». Οι δραστηριότητες της αγροτικής οικονομίας θα αναπτυχθούν στις διαθέσιμες εκτάσεις στα κτίρια του κτήματος, αναβιώνοντας τις αγροτικές και κτηνοτροφικές δραστηριότητες. Οι δραστηριότητες αυτές θα έχουν κυρίως χαρακτήρα επιδεικτικό-αγροτουριστικό και θα αποτελέσουν έναν επιπρόσθετο πόλο έλξης για τους επισκέπτες. Θα αξιοποιηθεί μεγάλο μέρος των υφισταμένων κτιρίων, όπως συνέβαινε και στο παρελθόν, για τις διάφορες αγροτικές-κτηνοτροφικές δραστηριότητες, το οινοποιείο, ο ελαιώνας, αρωματικά φυτά, δασική παραγωγή. Και βέβαια, στο κομμάτι της αγροτικής ανάδειξης θα περιληφθεί και η δημιουργία του ελληνικού αμπελώνα. Είναι κάποιες συζητήσεις οι οποίες έχουν ξεκινήσει σε πολύ πρώιμη μορφή από εμάς. Στην πραγματικά, αυτό είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, που θα αναλάβει να το διαχειριστεί, με την Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Οίνου και Αμπέλου.
Ο τέταρτος τομέας είναι η έρευνα και η γνώση. Οι δραστηριότητες της έρευνας και εκπαίδευσης μπορούν να αναπτυχθούν σε υφιστάμενη και νέα δόμηση. Μιας που αναφέρω νέα δόμηση, σας επισημαίνω ότι αυτή θα είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Σε καμία περίπτωση δεν θα ξεπερνά σε όλο το κτήμα τα 3.000τ.μ., προκειμένου να υποστηριχθούν βασικές λειτουργίες των υφισταμένων κτιρίων. Οι δραστηριότητες, λοιπόν, αυτές θα αναπτυχθούν σε υφιστάμενη και νέα δόμηση, σε συναφείς με τα αντικείμενα του κτήματος τομείς, αγροτικά-περιβαλλοντικά κ.λπ., προσδίδοντας μία μονιμότητα στη χρήση του κτήματος. Σε υφιστάμενα και νέα κτίρια, ανάλογα με το τι θα επιλεγεί τελικά, θα οργανωθούν όλες οι υπηρεσίες, καθώς και η φιλοξενία ερευνητικών δραστηριοτήτων, όπως start-up επιχειρήσεων κ.λπ..
Ο πέμπτος άξονας είναι η ευεξία και η ηρεμία. Οι δραστηριότητες που αφορούν την ευεξία και την ηρεμία ολοκληρώνουν την εμπειρία του επισκέπτη, με πιο σύνθετες παρεμβάσεις και συμβάλλουν στη βιωσιμότητα και ταιριάζουν με τον συνολικό χαρακτήρα του κτήματος. Οι παρεμβάσεις θα αφορούν σε υφιστάμενα κτίρια της υποστηρικτικής ενότητας των ανακτόρων. Θα αναπτυχθούν στα κτίρια αυτά χώροι ευεξίας, φιλοξενίας, πανδοχείο δηλαδή. Σας θυμίζω ότι μέσα στο κτήμα υπήρχε το Ξενοδοχείο «Τατόιον», το οποίο από τη στιγμή που μπορεί το ίδιο το κτίριο του Τατοΐου να αναπτυχθεί και στα γειτονικά κτίρια, τα οποία είναι αρκετά μεγάλα, για παράδειγμα οι στρατώνες, μπορούν να φιλοξενήσουν ένα ξενοδοχείο υψηλών προδιαγραφών, χώρους εκδηλώσεων, καθώς και ένα υψηλών προδιαγραφών εστιατόριο.
Ο κίνδυνος: Γήπεδο γκολφ, μια κρίσιμη παράμετρος
Η δημιουργία γηπέδου γκολφ, κάτι που δεν υπήρχε στο κτήμα σε καμία φάση του, είναι ενδεικτική ότι οι εγκεκριμένες από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ παρεμβάσεις διαθέτουν συγκεκριμένη κατεύθυνση. Επιπλέον, γίνεται σαφές ότι το Δημόσιο θα εξασφαλίσει την αναστήλωση, αναπαλαίωση, συντήρηση και λειτουργία όλων των κτηρίων, που όμως η διαχείρισή τους θα ανατεθεί σε εταιρείες, επενδυτές, φορείς και επιχειρήσεις.
Όπως περιγράφεται στο «σχέδιο Μενδώνη», και σύμφωνα με όσα αναφέρουν εκείνοι που αντιτίθενται στον σχεδιασμό του ΥΠΠΟ, «οι δραστηριότητες της έρευνας και οι υπηρεσίες εκπαίδευσης μπορούν να αναπτυχθούν σε συγκεκριμένα υφιστάμενα κτήρια κοντά στην περιοχή ‘Χωριού’ ή/και σε νέα δόμηση», δηλαδή θα έχουμε υπηρεσίες (έναντι αμοιβής) και νέα δόμηση σε έναν προστατευόμενο τόπο. Στον τομέα της «ευεξίας» διαβάζει κανείς με ενδιαφέρον: «Θα αναπτυχθούν χώροι ευεξίας (spa), ξενώνας πολυτελείας σε ιστορικού χαρακτήρα κτήρια, χώροι εκδηλώσεων, κατάστημα καλλυντικών προϊόντων του κτήματος καθώς και γαστρονομικό εστιατόριο. Επίσης εξετάστηκε η πιθανή ανάπτυξη κατοικιών συνορευόντων με το γήπεδο γκολφ (golf residences)».
Η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ- Τι φοβούνται αρχαιολόγοι και οικολόγοι
Με μία εκτενή παρουσίαση στην “Αυγή” ο Μενέλαος Γκίβαλος παρουσιάζει αυτό που στην αξιωματική αντιπολίτευση θεωρούν πως προωθεί το υπουργείο Πολιτισμού: “Ένα Τατόϊ-κλαμπ”. Αναφέρει χαρακτηριστικά:
Ο κύριος στόχος του υπουργείου Πολιτισμού είναι η μεταβίβαση βασικών υποδομών και λειτουργιών στο ιδιωτικό, επιχειρηματικό κεφάλαιο. Ο δημόσιος χαρακτήρας αποβαίνει τυπικός και οι επιμέρους δραστηριότητες, υποδομές και λειτουργίες εκχωρούνται στο ιδιωτικό κεφάλαιο, μετατρεπόμενες σε ένα είδος μάρκετινγκ.
Ο τύπος ιδιωτικοποίησης, πέρα από απευθείας εκχωρήσεις, περιλαμβάνει την «υιοθέτηση» κτηρίων, εκτάσεων και δραστηριοτήτων, γεγονός που συνεπάγεται οικονομικό κέρδος για τους επιχειρηματίες και καταβολή αντιτίμου για τους επισκέπτες, το οποίο θα καθορίζεται σύμφωνα με το συμφέρον των ιδιωτών – πατρώνων. Θα πρέπει προς επίρρωση να σημειώσουμε ότι το υπόδειγμα και το «πνεύμα» της αξιοποίησης παραπέμπουν σε ανάλογες παρεμβάσεις που έγιναν στον «Αστέρα» Βουλιαγμένης, στο Ελληνικό κ.α.
β. Προβλέπεται να συνταχθεί ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο και αντίστοιχα Προεδρικά Διατάγματα που θα καθορίσουν τις χρήσεις γης και τους όρους δόμησης.
Στο σχέδιο αυτό, πέραν της διαδικασίας αναπαλαίωσης κτηρίων και αποθηκών, προβλέπονται πρόσθετες κτηριακές υποδομές εμβαδού 3.000 τ.μ., με ξενοδοχείο, μπουτίκ, spa και κατάστημα καλλυντικών (από ιδιωτική φαρμακευτική εταιρεία), υποδομές ιατρικού τουρισμού, κέτερινγκ και εστιατόριο (με τοπικά προϊόντα) και ανάλογες υποδομές για τις αγροτικές και κτηνοτροφικές δραστηριότητες.
γ. Η διαχείριση του όλου πλέγματος δραστηριοτήτων θα γίνει από μια Εταιρεία Ειδικού Σκοπού που θα καταρτίσει τις συμβάσεις παραχώρησης προς τους ιδιώτες.
Ο προϋπολογισμός ανέρχεται σε 130 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 50 θα δοθούν από το ταμείο ανάκαμψης(;).
Το σχέδιο που είχε αρχίσει να προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση βρισκόταν, κατά τον κ. Γκίβαλο, σε άλλη κατεύθυνση. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η “Αυγή”, η πρόταση είχε (και έχει) ως εξής:
Το συνολικό σχέδιο και οι αναπτυξιακοί, πολιτισμικοί, κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί στόχοι του ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. για την αξιοποίηση του κτήματος Τατοΐου
Πρώτο και μεγάλο ψέμα της υπουργού Πολιτισμού: Ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειψε το κτήμα Τατοΐου λόγω ιδεοληψίας και δεν είχε καμιά άποψη.
Αντίθετα με τη σκόπιμα επιλεκτική απώλεια μνήμης τής Λίνας Μενδώνη (που διατελούσε επί μακρόν γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού), την περίοδο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ συστάθηκε ομάδα συνεργασίας με συναρμόδια υπουργεία και προέκυψε Κοινή Υπουργική Απόφαση για τη συνολική αξιοποίηση του κτήματος το 2015.
Αυτή η Κοινή Υπουργική Απόφαση αναφέρεται σε ένα «Μητροπολιτικό Πάρκο Τατοΐου Ελεύθερης Πρόσβασης» (πρώην βασιλικό κτήμα Τατοΐου) δίνοντας το στίγμα και το πνεύμα μέσα από τον ίδιο τον τίτλο. Επακριβώς όριζε: «Επιτρέπεται η κατασκευή παρατηρητηρίων της αγρίας φύσης, περιβαλλοντικής και ιστορικής ενημέρωσης, καθώς και η οργάνωση και διαμόρφωση χώρων αναψυχής, χώρων δασικού παιχνιδιού, μονοπατιών, ποδηλατικών διαδρομών, υπαίθριων χώρων ανάπαυσης, η διαμόρφωση χώρων εισόδου, η διαμόρφωση και λειτουργία χώρων στάθμευσης και βοηθητικών χώρων στις προβλεπόμενες εκτάσεις». Όπως γίνεται φανερό, οι δραστηριότητες και οι λειτουργίες δεν απευθύνονται σε καταναλωτικό κοινό, αλλά στον πολίτη και στην εξυπηρέτηση των πολιτιστικών – εκπαιδευτικών και ψυχαγωγικών αναγκών του, δίχως καταβολή αντιτίμου.
Στη μουσειακή ενότητα, που είχε κομβικό ρόλο, επισημαίνεται ότι «επιτρέπονται μουσεία και συνοδευτικές χρήσεις (όπως γραφεία, πωλητήριο, καφέ – εστιατόριο, αίθουσα συνεδριάσεων) και χώροι λατρείας. Στα κτήρια της ενότητας είναι δυνατή η φιλοξενία εκδηλώσεων και εκθέσεων συμβατή με τις χρήσεις του Πάρκου Θεματολογίας». Άλλωστε η κείμενη νομολογία, που είναι προαπαιτούμενη, δεν αφήνει περιθώρια αυτοσχεδιασμών ή φαβοριτισμού σε οποιονδήποτε αποσκοπεί σε ίδιο όφελος.
Ο καθορισμός δραστηριοτήτων χωρίζεται σε τρεις ζώνες που προβλέπουν αντίστοιχα: 1. Καλλιέργειες, 2. κτηνοτροφία και 3. υπαίθριους χώρους για δημιουργικό παιχνίδι και αναψυχή, παρατηρητήρια, θεματικό χώρο σιδηροδρόμων, κήπο και άλσος των ανακτόρων και, τέλος, αλέες. Δεν υπάρχει πρόβλεψη εισιτηρίου πλην του μουσείου, δηλαδή η πρόσβαση και η συμμετοχή δεν απαιτούσαν πληρωμή αντιτίμου σε όλη την έκταση και τα κτήρια του κτήματος. Αναφορικά με τη βιωσιμότητα, είχε προβλεφθεί η πώληση προϊόντων με την επωνυμία Κτήμα Τατοΐου (ό,τι παρήγαγε στο παρελθόν, όπως λάδι, μέλι, κρασί, γαλακτοκομικά κ.ά.), καθώς και μικροί και διακριτικοί χώροι εστίασης.
Καταληκτικά, η ΚΥΑ του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με γνώμονα την προστασία της φύσης, της γνώσης του παρελθόντος, της διάχυσης γνώσεων γύρω από το φυσικό περιβάλλον που επιτρέπει τη συμμετοχή των πολιτών στο πολιτιστικό απόθεμα και την ιστορική μνήμη. Ο φορέας διαχείρισης που θα προέκυπτε θα διασφάλιζε τη νομιμότητα, την προστασία και την ανάπτυξη του κτήματος και την οικονομική διαφάνεια. Αξίες και καλές δημοκρατικές πρακτικές που δεν εμπεριέχονται στο διαφημιστικού τύπου φυλλάδιο της «Μελέτης Μενδώνη».
Η ιστορία του Τατοϊου (βικιπεδια)
Στην σημερινή τοποθεσία των ανακτόρων πιστεύεται ότι βρισκόταν η Αρχαία Δεκέλεια, δήμος των Μεσογείων της αρχαίας Αθήνας ενώ αρκετούς αιώνες αργότερα, επί Τουρκοκρατίας, το Τατόι υπήρξε οθωμανικό τσιφλίκι μαζί με τα γειτονικά του Μαχούνια και του Λιόπεσι. Μετεπαναστατικά τα τσιφλίκια αγοράστηκαν από τον Φαναριώτη ευγενή Αλέξανδρο Καντακουζηνό, για να καταλήξει, τελικώς, στον σύζυγο της θυγατέρας του, Ελπίδας, Σκαρλάτο Σούτσο.
Το 1871, ύστερα από παρότρυνση του Ερνέστου Τσίλλερ, ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ αγόρασε το κτήμα, συνολικής έκτασης 20.000 στρεμμάτων, από την οικογένεια Σούτσου αντί τριακοσίων χιλιάδων (300.000) δραχμών.[1] Αν και ο Τσίλλερ προσδοκούσε να κατασκευάσει ένα τεράστιο ανακτορικό συγκρότημα, ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ επιθυμούσε να αποκτήσει ένα κτήμα αναψυχής παρά ένα ακόμα ανάκτορο.
Γι’ αυτό το λόγο ο Τσίλλερ σχεδίασε ένα απλό διώροφο σπίτι ελληνοελβετικού ρυθμού, με δίρρικτη στέγη, το οποίο παραδόξως προοριζόταν όχι ως ανάκτορο αλλά ως βασιλικός ξενώνας, χρήση για την οποία ουδέποτε διατέθηκε. Το πρώτο αυτό κτήριο περατώθηκε το 1874 και χρησίμευσε ως η πρώτη εξοχική κατοικία της βασιλικής οικογένειας. Οι αυξανόμενες, όμως, ανάγκες της βασιλικής οικογένειας με την έλευση νέων μελών ανάγκασαν τον Γεώργιο Α΄ να ανεγείρει μια νέα εξοχική κατοικία αγγλικού τύπου. Γι’ αυτό τον λόγο επιλέχθηκε ο αρχιτέκτονας Σάββας Μπούκης, ο οποίος και εστάλη στη Ρωσία προκειμένου να αποτυπώσει μια αγροικία αγγλικού τύπου, έργο του άγγλου αρχιτέκτονα Adam Menelaus, στο συγκρότημα ανακτόρων του “Πέτερχοφ” που ανήκε στον τσάρο Αλέξανδρο Β΄, θείο της βασίλισσας Όλγας.[2] Έτσι το 1884 άρχισε η κατασκευή του νέου ανακτόρου, συνολικού εμβαδού 1.100 τ.μ.[2]
Στα τέλη του 19ου αιώνα κατασκευάστηκε μια σειρά κτισμάτων που θυμίζουν αγροτικούς οικισμούς της δυτικής Ευρώπης. Παράλληλα κατασκευάστηκε μια σειρά βοηθητικών κτιρίων όπως το σχολείο των βασιλοπαίδων, το διευθυντήριο, το ξενοδοχείο, η οικία Στούρμ, η κατοικία του δασκάλου λύντερς κ.α.
Tο 1898, έπειτα από διαδοχικές αγορές, αλλά και με την παραχώρηση στον Βασιλέα από τη Βουλή ως ιδιωτική περιουσία του πρώην εθνικού κτήματος Μπάφι, το Τατόι απέκτησε τη μέγιστη έκτασή του: 47.427 στρέμματα. Σε σχέση με τα 250.000 στρέμματα που κατείχε η οικογένεια Σούτσου και τα 300.000 του Ανδρέα Συγγρού το κτήμα του Βασιλέως δεν ήταν το μεγαλύτερο στην Αττική. Ως κτήμα αναψυχής ήταν, αντιθέτως, το πρώτο στην Ελλάδα.
Παράλληλα με τη στρεμματική του μεγέθυνση, προχώρησε δραστήρια η οργάνωση της διαχείρισής του και η ανάπτυξη της υποδομής του. Στα έργα αυτά, απολύτως πρωτοπόρα στην Ελλάδα της εποχής, προϊστάμενος ήταν ο Χανς Λουδοβίκος Μύντερ (Hans Ludvig Münter)1, Δανός δασολόγος και φιλέλληνας, καθώς και, στη συνέχεια, ο διάδοχός του στη διεύθυνση του κτήματος Ότο Βάισμαν (Otto Weismann)2. Πρώτα από όλα, όμως, το Τατόι είναι το προσωπικό δημιούργημα του Γεωργίου Α΄, που το σχεδίασε ως ένα κτήμα αναψυχής στο οποίο κυρίαρχο λόγο θα έχει το δάσος και δευτερεύοντα τα οικοδομήματα, προς μεγάλη απογοήτευση του Ερνστ Τσίλλερ, ο οποίος αρχικά εξέλαβε τον Γεώργιο ως έναν άλλο Λουδοβίκο της Βαυαρίας, και ήταν ο αρχιτέκτων της πρώτης βασιλικής κατοικίας.
Κατοικία
Το νέο σπίτι πρωτοκατοικήθηκε από τον Γεώργιο το 1889, αμέσως δηλαδή μετά τον γάμο του Διαδόχου Κωνσταντίνου, στον οποίον αφέθηκε η χρήση του παλιού σπιτιού. Μέχρι το τέλος του 19ου αι. το Τατόι είχε αποκτήσει δύο ναούς – Προφήτη Ηλία (1873) και Αναστάσεως (1899) – ένα υπασπιστήριο, μερικές οικίες για αυλικούς υπηρεσίας, ένα τηλεγραφείο, την κατοικία του διευθυντή, τρία συγκροτήματα εργατόσπιτων, ένα οινοποιείο, ένα βουτυροκομείο, τρεις στάβλους, αποθήκες, εργαστήρια και καταλύματα για τη Φρουρά. Ο παλιός ανεμόμυλος μετατράπηκε σε πύργο, μέσα στον οποίο διαρρυθμίστηκε ένα αρχαιολογικό μουσείο με τα ευρήματα των μικροανασκαφών στην περιοχή.
Το Τατόι είχε επίσης αποκτήσει 400 χιλιόμετρα οδικού δικτύου/αλεών, γέφυρες, άρτιο σύστημα υδροδότησης και πυρασφάλειας, καθώς και δύο μικρές τεχνητές λίμνες, τη Χήνα και την Κιθάρα. Δεδομένου ότι το διέσχιζε ο δημόσιος δρόμος της Χαλκίδας, το κτήμα είχε το χάνι του για τους περαστικούς. Απέκτησε επίσης ένα ξενοδοχείο, το «Τατόιον», που διαφημιζόταν στους ευρωπαϊκούς τουριστικούς οδηγούς της εποχής. Αρχιτέκτων της περιόδου αυτής ήταν ο Αναστάσιος Μεταξάς. Στα 1880, ο λόφος του Παλαιοκάστρου δεχτηκε το πρώτο του μνήμα (της Πριγκίπισσας Όλγας, που πέθανε σε ηλικία έξι μηνών), τριάντα τρία χρόνια προτού ενταφιασθεί εκεί, σε τάφο απέριττο, ο Γεώργιος Α΄.
Την πρώτη δεκαετία του 20ού αι. κτίστηκαν οι πέτρινοι στρατώνες, στα δε 1913/14, επί Κωνσταντίνου Α΄, το κτίριο του προσωπικού. Είναι αξιοπρόσεκτο ότι παράλληλα με τον εξελληνισμό της Δυναστείας, το Τατόι έχανε την αρχική αισθητική του ομοιογένεια και οπωσδήποτε, όλο και πιο πολύ, τον βόρειο χαρακτήρα του.
Η μεγάλη πυρκαγιά του 1916 σηματοδότησε το τέλος της χρυσής εποχής. Κάηκε το μεγαλύτερο μέρος του δάσους, κάηκαν κατά εκατοντάδες τα ελάφια που ο Γεώργιος είχε εισαγάγει από την Ουγγαρία, οι ανακτορικοί στάβλοι, ο ναός του Προφήτη Ηλία, το μουσείο, το παλιό ανάκτορο.
Η ταραγμένη πολιτικά περίοδος που ακολούθησε δεν επέτρεπε την άμεση ανασυγκρότηση. Αυτή πραγματοποιήθηκε στα χρόνια της Α΄ Αβασίλευτης Δημοκρατίας, χάρη στη φροντίδα όλων των διαδοχικών κυβερνήσεων, χάρη επίσης στην επίβλεψη και την ικανότητα του νέου διευθυντή Βασιλείου Δρούβα (1925-1961). Στα χρόνια περί το 1930, κτίστηκε το συγκρότημα κατοικιών και εργαστηρίων, γνωστό ως μάνδρα, όπως επίσης και ο σταθμός χωροφυλακής. Η παλινόρθωση της μοναρχίας πρόσθεσε μεν στο κτήμα το κομψό διευθυντήριο, το μαυσωλείο και τα διάσπαρτα πέτρινα φυλάκια της Φρουράς, τραυμάτισε όμως βάναυσα την ίδια την έπαυλη, στη μεγάλη επισκευή των ετών 1937-39. Αρχιτέκτονες της περιόδου αυτής ήταν ο Αναστάσιος Μεταξάς, ο Εμμανουήλ Λαζαρίδης και ο Κωνσταντίνος Σακελλάριος.
Ακολούθησαν τα δύσκολα χρόνια της κατοχής, όπου ο Δρούβας ακροβατούσε ανάμεσα στον κατακτητή και το αντάρτικο της Πάρνηθας για να σώσει το κτήμα. Η πίεση του «βουνού» αυξήθηκε το καλοκαίρι του 1944. Στο διάστημα του φθινοπώρου οι λεηλασίες πλήθυναν, ώσπου καταλύθηκε στο Τατόι κάθε αρχή. Στη διάρκεια των Δεκεμβριανών το κτήμα και η έπαυλη διαλύθυκαν πλήρως και η μικρή κοινωνία του θρηνεί τα δικά της θύματα του Εμφυλίου που ξεκινούσε. Το καλοκαίρι του 1945 το κτήμα κάηκε ξανά. Τα κίνητρα ήσαν σαφώς πολιτικά.
Έτσι το Τατόι ξεκίνησε το 1946 και πάλι από το σημείο μηδέν. Για να αντισταθμίσει την απώλεια εσόδων από την καταστροφή του δάσους, ο Δρούβας έδώσε έμφαση στην παραγωγή κρασιού και στα γαλακτοκομικά προϊόντα. Στα 1952 κτίστηκε το κομψό νέο βουστάσιο, τα προϊόντα του οποίου, όπως εν γένει τα προϊόντα του κτήματος, διατίθονταν προς πώληση σε ξενοδοχεία, νοσοκομεία, ιδρύματα και στρατόπεδα. Αρχιτέκτονες της περιόδου αυτής ήταν ο Κ. Γκίνης και ο Αλ. Μπαλτατζής.
Από το τέλος του 1948 εγκαταστάθηκε στην έπαυλη μονίμως η βασιλική οικογένεια, που την κατοίκησε αδιαλείπτως ως το πρωί του Αντικινήματος κατά της Χούντας, στις 13 Δεκεμβρίου 1967.
Το Netflix έδωσε στη δημοσιότητα το επίσημο trailer του Skater Girl, μιας νέας δραματικής ταινίας που απευθύνεται σε εκείνους που παλεύουν για τα όνειρά τους. Το ινδικό φιλμ έρχεται σε σενάριο και σκηνοθεσία της Manjari Makijany με πρωταγωνιστές τους Amy Maghera, Anurag Arora και Waheeda Rehman.
Η ταινία θα παρουσιάσει τη ζωή μιας κοπέλας από την Ινδία που ανακαλύπτει τελικά ότι το μεγαλύτερό της όνειρο είναι το skating, αλλά μιας και ζει σε μία κλειστή κοινωνία, ο δρόμος της δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, για να κατακτήσει όλα αυτά που θέλει.
Το Skater Girl θα κάνει πρεμιέρα στο Netflix στις 11 Ιουνίου και παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το επίσημο trailer.
Πριν από 78.000 χρόνια, ένα παιδί τριών ετών πέθανε σε μία περιοχή της Αφρικής που σήμερα ανήκει στην Κένυα. Το παιδί ονομάστηκε Mtoto από τους αρχαιολόγους, από την λέξη “παιδί” στα Σουαχίλι και είναι ιδιαίτερο επειδή αποτελεί το πρώτο περιστατικό σκόπιμης ταφής από Homo sapiens που γνωρίζουμε έως τώρα.
Με το που επισκεφτήκαμε τη σπηλιά Panga ya Saidi, ξέραμε πως ήταν ξεχωριστή. Η τοποθεσία ήταν μοναδική. Επανειλημμένες περίοδοι ανασκαφών εκεί μας βοήθησαν να καταλάβουμε πως πρόκειτε για μοναδική τοποθεσία στη ακτή της ανατολικής Αφρικής, με εξαιρετικά αρχεία ανθρώπινης κουλτούρας 78.000 ετών, τεχνολογικών και συμβολικών δραστηριοτήτων. – Nicole Boivin, Max Plack Institute for the Science of Human History Ο σκελετός ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 2013 σε βάθος 3 μέτρων, σε ένα λάκκο κάτω από το πάτωμα της σπηλιάς, υποδεικνύοντας πως πρόκειται για τάφο. Τα μικρά κόκκαλα ήταν τόσο εύθραυστα που δεν μπορούσαν να βγουν στην επιφάνεια τότε. Το 2017 τα κόκκαλα μπήκαν σε γύψο επιτόπου και μεταφέρθηκαν στο National Research Center on Human Evolution (CENIEH) στην Ισπανία. Τα στοιχεία έδειξαν πως υπήρξε μία αποσύνθεση του πτώματος μέσα στο λάκκο που βρέθηκαν τα κόκκαλα. Ανάλυση των δοντιών επιβεβαίωσε την ηλικία του παιδιού, ενώ μικροσκοπικές και χημικές αναλύσεις αποκάλυψαν περισσότερα.
Η τοποθέτηση του παιδιού έγινε στη δεξιά πλευρά του, με τα γόνατα κοντά στο στήθος, ενώ τυλίχτηκε με κάλυμμα. Η μεταθανάτια μετακίνηση του κεφαλιού, υποδεικνύει πως υπήρχε και κάποιου είδους μαξιλαριού ή υποστηρικτικού το οποίο αποσυντέθηκε εντελώς. Όλα αυτά μας αποκαλύπτουν μία σκόπιμη ταφή με τελετουργικά στοιχεία, στα μέσα της Εποχής του Λίθου. Μάλιστα, στην ευρύτερη περιοχή ανακαλύφθηκαν πέτρινα εργαλεία.
Η συγκεκριμένη ανακάλυψη είναι ιδιαιτέρως σημαντική αφού μας επιτρέπει να καταλάβουμε πως οι πρώτοι Homo sapiens αντιμετώπιζαν τους νεκρούς τους. Πρακτικές που σχετίζονται με την κοινωνική τους δομή, τις πνευματικές πεποιθήσεις και συμπεριφορές τους, την τεχνολογία τους και τις προτεραιότητες της κοινωνίας τους.
Η ταφή των νεκρών είναι μία πολιτιστική πρακτική που μοιράζονται οι Homo sapiens και οι Neanderthals. Αυτό το εύρημα μας κάνει να διερωτόμαστε για την προέλευση και την εξέλιξη των νεκρικών πρακτικών μεταξύ δύο πολύ κοντινών ειδών του ανθρώπου και το βαθμό στον οποίο οι συμπεριφορές και τα συναισθήματα διαφέρουν στο ένα από τον άλλο. – Michael Petraglia, Max Planck Institute
Τα κόμματα της αριστεράς και ανεξάρτητοι υποψήφιοι, που θέλουν να αναθεωρηθεί σε βάθος το Σύνταγμα της Χιλής, κληροδότημα της δικτατορίας του Πινοτσέτ (1973-1990), προηγούνται έναντι της κεντροδεξιάς συμπολίτευσης μετά τις εκλογές που διεξήχθησαν προχθές Σάββατο και χθες Κυριακή στη χώρα της Λατινικής Αμερικής για να αναδειχθούν τα 155 πρόσωπα, άνδρες και γυναίκες εξίσου, που θα συγκροτήσουν τη Συντακτική Συνέλευση η οποία εντέλλεται να καταρτίσει τον νέο θεμελιώδη νόμο.
Τα κόμματα της αριστεράς έλαβαν το 33% των ψήφων, ενώ η κεντροδεξιά 21%, ενώ ανεξάρτητοι υποψήφιοι έλαβαν τις υπόλοιπες ψήφους, με πάνω από τα μισά ψηφοδέλτια (το 53%) να έχουν καταμετρηθεί.
Με βάση τα αποτελέσματα αυτά η κεντροδεξιά του Σεμπαστιάν Πινιέρα, στην εξουσία, δεν θα έχει δυνατότητα να ελέγξει τις αποφάσεις της Συντακτικής Συνέλευσης, 17 έδρες της οποίας θα κατανεμηθούν σε μέλη των αυτοχθόνων λαών της Χιλής. Θα χρειαζόταν πάνω από το ένα τρίτο των εδρών στο σώμα για να την εξασφαλίσει.
Το ποσοστό συμμετοχής έφθασε το 37%, σύμφωνα με τα δεδομένα της εκλογικής αρχής, της SERVEL.
Σύμφωνα με προβλέψεις του τοπικού τηλεοπτικού σταθμού του δικτύου CNN στη Χιλή, οι υποψήφιοι του κινήματος Chile Vamos («Χιλή Πάμε») θα καταλάβουν 38 έδρες, η κεντροαριστερά 24, η ριζοσπαστική αριστερά 30 και ανεξάρτητοι 45.
Ο Εράλδο Μουνιός, πρόεδρος του κεντροαριστερού Κόμματος για τη Δημοκρατία, παρατήρησε νωρίτερα ότι η νίκη των ανεξάρτητων, χωρίς κομματική ταυτότητα, είναι το στοιχείο που αναδεικνύει η διαδικασία. «Η ισχύς των ανεξάρτητων ανεβαίνει εντυπωσιακά. Είχαμε την αίσθηση ότι θα συνέβαινε αυτό, ότι θα είχαμε μια απόρριψη, ένα μάθημα για την πολιτική τάξη», δήλωσε.
Ο πρόεδρος Πινιέρα έκανε λόγο για «ιστορικές» εκλογές, εκτιμώντας και αυτός με τη σειρά του σε τηλεοπτικό διάγγελμά του που μεταδόθηκε πριν από λίγο ότι «οι πολίτες έστειλαν ένα δυνατό, καθαρό μήνυμα στις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις».
Οι εκλογές αυτές αρχικά θα διεξάγονταν την 11η Απριλίου, αλλά αναβλήθηκαν και αποφασίστηκε και διεξαχθούν σε 48 ώρες αντί για 24, εξαιτίας της πανδημίας του νέου κορονοϊού.
Το νέο Σύνταγμα θα αντικαταστήσει τον ισχύοντα θεμελιώδη νόμο του κράτους, που είχε καταρτιστεί το 1980, επί των ημερών της στρατιωτικής δικτατορίας του Αουγκούστο Πινοτσέτ (1973-1990). Η διαδικασία αποτέλεσε καρπό των κινητοποιήσεων του μεγαλύτερου κινήματος των τελευταίων δεκαετιών στη Χιλή, που εκδηλώθηκε τον Οκτώβριο του 2019, με κεντρικό αίτημα να υπάρξει περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη.
Η κυβέρνηση της Σιγκαπούρης προειδοποίησε χθες Κυριακή ότι παραλλαγμένα στελέχη του νέου κοροναϊού, ιδίως αυτό το οποίο αρχικά ταυτοποιήθηκε στην Ινδία, μολύνουν περισσότερα παιδιά, καθώς η πόλη-κράτος ετοιμάζεται να κλείσει τα περισσότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα αυτή την εβδομάδα και καταρτίζει σχεδιασμούς για την ανοσοποίηση των ανηλίκων.
Πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια σχολεία και κάποια κολέγια θα παραδίδουν μαθήματα αποκλειστικά με τηλεκπαίδευση από μεθαύριο Τετάρτη ως το τέλος της σχολικής χρονιάς, την 28η Μαΐου.
«Ορισμένα από αυτά τα παραλλαγμένα στελέχη (του SARS-CoV-2) είναι πολύ πιο μεταδοτικά και φαίνεται πως επιτίθενται ειδικά σε μικρότερα παιδιά», τόνισε ο υπουργός Παιδείας της Σιγκαπούρης, ο Τσαν Τσουν Σινγκ.
Πάντως κανένα από τα παιδιά που προσβλήθηκαν δεν βρίσκεται σε σοβαρή κατάσταση, απλώς κάποια έχουν ήπια συμπτώματα, καθησύχασε.
Χθες Κυριακή, οι αρχές της Σιγκαπούρης ανακοίνωσαν πως επιβεβαιώθηκαν 38 κρούσματα του νέου κορονοϊού που οφείλονταν σε εγχώρια μετάδοση σε 24 ώρες, ο υψηλότερος αριθμός από τα μέσα του Σεπτεμβρίου, 17 από τα οποία δεν έχουν ιχνηλατηθεί. Ανάμεσα στα πρόσωπα είναι τέσσερα παιδιά· τα κρούσματα αυτά συνδέονται με εστία σε φροντιστήριο.
Το παραλλαγμένο στέλεχος B1617 του νέου κορονοϊού μοιάζει να προσβάλλει περισσότερο τα παιδιά, συναίνεσε ο υπουργός Υγείας της Σιγκαπούρης, ο Ονγκ Γε Κανγκ. Ωστόσο, οι αρχές δεν έχουν δημοσιοποιήσει τον αριθμό των παιδιών που μολύνθηκαν από το στέλεχος αυτό.
Συνολικά, μέχρι εδώ η Σιγκαπούρη έχει καταγράψει επίσημα πάνω από 61.000 κρούσματα του SARS-CoV-2 -πολλά από τα οποία συνδέονταν με κοιτώνες ξένων εργατών- και 61 θανάτους εξαιτίας της COVID-19.
Ωστόσο «η απότομη αύξηση των κρουσμάτων που οφείλονταν σε μετάδοση στην κοινότητα (…) μας υποχρεώνει να μειώσουμε τις κινήσεις μας και τις επαφές μας τις επόμενες ημέρες», σημείωσε ο κ. Τσανγκ.
Ο εμπορικός και χρηματοοικονομικός ασιατικός κόμβος της Ασίας ως πολύ πρόσφατα δεν κατέγραφε παρά μονοψήφιους αριθμούς μολύνσεων από τον SARS-CoV-2 για μήνες.
Αν και ο αριθμός των κρουσμάτων παραμένει ακόμη ένα κλάσμα αυτών που ανακοινώνουν γείτονες της Σιγκαπούρης, οι αρχές ανησυχούν, διότι αυξάνονται. Από χθες Κυριακή, εφαρμόζονται οι αυστηρότεροι περιορισμοί στις δημόσιες συναθροίσεις και δραστηριότητες από το περυσινό lockdown.
Η εκστρατεία ανοσοποίησης στη Σιγκαπούρη έχει επιβραδυνθεί, εξαιτίας του αργού ρυθμού άφιξης δόσεων εμβολίων από το εξωτερικό. Ειδικοί εξετάζουν το εάν είναι εφαρμόσιμο και σκόπιμο να μεγεθυνθεί το μεσοδιάστημα ανάμεσα στη χορήγηση της πρώτης και της δεύτερης δόσης, σύμφωνα με τον κ. Ονγκ.
Κάτι παραπάνω από το ένα πέμπτο του πληθυσμού της Σιγκαπούρης έχει λάβει και τις δύο δόσεις των εμβολίων των Pfizer/BioNTech και Moderna. Οι αρχές σκοπεύουν να καλέσουν τους πολίτες κάτω των 45 ετών να συμμετάσχουν στο εθνικό πρόγραμμα ανοσοποίησης το δεύτερο μισό του τρέχοντος μηνός.
Κατά τον κ. Τσαν, καταρτίζονται σχεδιασμοί για τον εμβολιασμό παιδιών κάτω των 16 ετών, αφού δοθεί άδεια επείγουσας χρήσης του εμβολίου της Pfizer. Η αμερικανική φαρμακοβιομηχανία έχει υποβάλει ήδη σχετικό αίτημα στον αρμόδιο ρυθμιστικό φορέα της Σιγκαπούρης.
Η Μαργκρέτε Βεστάγκερ, εκτελεστική αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπεύθυνη για θέματα ανταγωνισμού, δήλωσε στη γαλλική εφημερίδα «Les Echos», ότι η ΕΕ πρέπει να επικεντρώσει την προσοχή της στο πρόγραμμα των 750 δισεκατομμυρίων ευρώ που εφαρμόζεται για την ανάκαμψη από την πανδημία, προσθέτοντας ότι η κουβέντα για ένα δεύτερο σχέδιο ανάκαμψης «είναι λίγο περίεργη».
Στη συνέντευξη που δημοσιεύεται σήμερα, η ίδια απέρριψε για την ώρα την ανάγκη για ένα επιπρόσθετο πακέτο οικονομικών κινήτρων.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν προτείνει ένα πακέτο 4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για την αποκατάσταση της οικονομίας των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων προγραμμάτων για τις υποδομές, την παιδική φροντίδα και την εκπαίδευση.
Η προώθηση του πακέτου Μπάιντεν προκαλεί ερωτηματικά σε μερικούς στην Ευρώπη, για το αν θα χρειαστούν περισσότερα μέτρα για την ενίσχυση των εταιριών και των επενδυτικών προγραμμάτων μετά την COVID-19.
«Είναι πολύ πρώιμο να το εξετάσουμε», δήλωσε η Βεστάγκερ στην ίδια εφημερίδα. «Το βρίσκω λίγο περίεργο να μιλάμε για ένα νέο πακέτο οικονομικών κινήτρων, το οποίο δεν είμαστε σίγουροι ότι χρειαζόμαστε, ενώ έχουμε ήδη τόσα πολλά να κάνουμε» παρατήρησε η ίδια επίτροπος.
Η Γαλλία πιέζει για ένα πιο φιλόδοξο σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης από αυτό που έχει ήδη παρουσιαστεί, παρά το γεγονός ότι τα 750 δισεκατομμύρια ευρώ, που συμφωνήθηκαν το προηγούμενο καλοκαίρι μετά το πρώτο κύμα της πανδημίας, δεν έχουν ακόμη καταβληθεί.
Ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Γαλλίας Κλεμάν Μπον ο οποίος πρόσφατα είχε καλέσει για το διπλασιασμό των υφιστάμενων κονδυλίων, δήλωσε χθες, Κυριακή, ότι η Ευρώπη θα πρέπει να εξετάσει περισσότερες επενδύσεις σε τομείς, όπως η τεχνολογία.
«Υπάρχει ένας κίνδυνος, η Ευρώπη να βρίσκεται πίσω αναφορικά με την τεχνολογία του μέλλοντος», δήλωσε ο Μπον στο ραδιόφωνο Europe 1. «Δε θέλω να χάσουμε αυτή την εξέλιξη. Χρειαζόμαστε ένα ευρωπαϊκό επενδυτικό σχέδιο, το οποίο θα υπερκαλύψει το σχέδιο μας για την ανάκαμψη» παρατήρησε ο ίδιος.
Στις 17 Μαΐου 1990, η ομοφυλοφιλία έπαψε να θεωρείται ασθένεια από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Αυτός είναι και ο λόγος που καθιερώθηκε η 17 Μαΐου ως διεθνής ημέρα κατά της ομοφοβίας.
Γνωστή και με την κωδική ονομασία IDAHO (International Day Against Homophobia), η Διεθνής Ημέρα κατά της Ομοφυλοφοβίας έχει σκοπό να συντονίσει τις διεθνείς προσπάθειες, που στοχεύουν στον σεβασμό της διαφορετικότητας των ομοφυλοφίλων, ανδρών και γυναικών.
Στις 19 Ιανουαρίου 2006 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με συντριπτική πλειοψηφία αναγνώρισε το συμβολισμό της ημέρας αυτής και με ψήφισμά του κάλεσε τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναλάβουν δράσεις για την εξάλειψη των διακρίσεων λόγω ομοερωτικού προσανατολισμού.
Η ομοφοβία (ή ομοφυλοφοβία ή ομοερωτοφοβία) είναι η αποστροφή ή οι διακρίσεις με αφετηρία τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή γενικότερα σε βάρος των LGBTQI+ ατόμων. Η λέξη είναι αντιδάνειο από την αγγλική Ηomophobia που ετυμολογείται από τις ελληνικές λέξεις ομός (όμοιος) και φοβία.
Πρωτοχρησιμοποιήθηκε το 1969 από τον Αμερικανό κλινικό ψυχολόγο George Weinberg και έγινε γνωστή με το βιβλίο του Society and the Healthy Homosexual (1971). Ως ευρύτερη έννοια αφορά το σύνολο των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και όχι απαραίτητα αποκλειστικά τους ομοφυλόφιλους.
Η ομοφοβία μπορεί να περιλαμβάνει ακόμη μίσος, εχθρότητα ή αποδοκιμασία των ομοφυλόφιλων ανθρώπων, της ομοφυλοφιλικής συμπεριφοράς, που οδηγεί στην εκδήλωση μισαλλοδοξίας.
Συχνά φτάνει ως το σημείο να εκδηλώνεται πολύ επικίνδυνα, όπως μέσω λεκτικής βίας και με ομοφοβικά εγκλήματα μίσους όπως επιθέσεις, ξυλοδαρμούς, ακόμη και φόνους.
Τα άτομα που ενεργούν με τέτοιους τρόπους περιγράφονται ως ομοφοβικά. Έρευνες έχουν δείξει ότι η ομοφοβία μπορεί να προέρχεται από θρησκευτική προκατάληψη —μάλιστα, οι απόψεις που έχουν θρησκευτική βάση είναι οι πιο δύσκολες για να αλλάξουν—, αισθήματα κοινωνικής ανασφάλειας ή ως αυτοεπιβεβαίωση του σεξουαλικού προσανατολισμού.
ΕΕ: «Όλοι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα»
«Όλοι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα» τονίζει ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ στην ανακοίνωσή του εκ μέρους της ΕΕ για τη Διεθνή Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, της Τρανσφοβίας και της Αμφιφοβίας (17η Μαΐου).
«Την Παγκόσμια Ημέρα κατά της ομοφοβίας, της τρανσφοβίας και της αμφιφοβίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβεβαιώνει τη σθεναρή της δέσμευση να σέβεται, να προστατεύει και να προωθεί την πλήρη και ισότιμη απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων, των τρανσέξουαλ και των ιντερσέξ», αναφέρει ο Ύπατος Εκπρόσωπος.
Συμπληρώνει ότι «σε όλο τον κόσμο, τα άτομα συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν βία, αποκλεισμό και διακρίσεις σε καθημερινή βάση, λόγω του πραγματικού ή αντιληπτού σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου ή των φύλων. Η ΕΕ εξακολουθεί να ανησυχεί ιδιαίτερα για το γεγονός ότι σε 69 χώρες οι συναινετικές ομοφυλοφιλικές σχέσεις ποινικοποιούνται, ενώ 11 από αυτές διατηρούν τη θανατική ποινή ως νόμιμη τιμωρία για την ομοφυλοφιλία».
«Η πανδημία COVID-19 έχει οδηγήσει σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα βίας και διακρίσεων εναντίον ΛΟΑΤKΙ ατόμων, συμπεριλαμβανομένης της ενδοοικογενειακής βίας, της ρητορικής μίσους στο διαδίκτυο και εκτός σύνδεσης και εγκλημάτων μίσους. Αντιμετωπίζουν συχνά στίγμα και διακρίσεις κατά την πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας» υπογραμμίζει ο Ύπατος Εκπρόσωπος και προσθέτει ότι «επιπλέον, η πανδημία έχει οδηγήσει σε συρρίκνωση του αστικού χώρου και αύξηση των αυθαίρετων συλλήψεων και κρατήσεων, σωματικών επιθέσεων και ψυχολογικών τραυμάτων για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προστατεύουν τα δικαιώματα των ΛΟΑΤKΙ ατόμων. Αυτές οι πράξεις είναι απαράδεκτες και η ΕΕ τονίζει τη σημασία του τερματισμού της ατιμωρησίας τους».
Η ανακοίνωση επισημαίνει ότι «η ΕΕ αναλαμβάνει δράση σε παγκόσμιο επίπεδο για την πρόληψη και την καταγγελία κάθε μορφής διάκρισης εναντίον ΛΟΑΤKΙ ατόμων, συμπεριλαμβανομένης της ομοφοβικής, αμφιφοβικής και τρανσφοβικής βίας, προωθώντας παράλληλα την πρόσβασή τους σε ίσες ευκαιρίες σε όλους τους τομείς της ζωής. Είναι σημαντικό οι νόμοι που κάνουν διακρίσεις, οι πολιτικές και πρακτικές, συμπεριλαμβανομένης της ποινικοποίησης της συγκατάθεσης ομοφυλοφιλικών σχέσεων να καταπολεμούνται παγκοσμίως. Τέτοιες πρακτικές εκθέτουν επίσης τα ΛΟΑΤΙ άτομα δυσανάλογα στην ανεργία, στον κοινωνικό αποκλεισμό και στη φτώχεια».
«Η ΕΕ θα παραμείνει στην πρώτη γραμμή των προσπαθειών για τη διασφάλιση της πλήρους και ισότιμης απόλαυσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ΛΟΑΤKΙ ατόμων. Μέσω του ανανεωμένου πλαισίου εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, ιδίως του σχεδίου δράσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία (2020-2024) και την πρώτη στρατηγική για την ισότητα LGBTIQ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 2020-2025, η ΕΕ προωθεί την ισότητα σε όλους τους τομείς της ζωής, τόσο εντός όσο και εκτός η ΕΕ» αναφέρεται.
Ο Ζοζέπ Μπορέλ σημειώνει ότι, σύμφωνα με το φετινό θέμα της Διεθνούς Ημέρας κατά της Ομοφοβίας, Τρανσφοβίας και Αμφιφοβίας, «Μαζί: Αντίσταση, Υποστήριξη, Θεραπεία!», « η ΕΕ θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει τις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου, επισημαίνοντας την ευάλωτη κατάσταση των ΛΟΑΤΙ ατόμων στην ανάκαμψη της COVID-19 και ζητώντας δικαιότερες και βιώσιμες κοινωνίες. Θα ξεκινήσει μέσω πολιτικού διαλόγου με χώρες εταίρους και θα συνεχίσει να υποστηρίζει οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την προστασία και προώθηση της πλήρους και ίσης απόλαυσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ΛΟΑΤKΙ ατόμων και του σεβασμού της διαφορετικότητας».
Καταλήγει ότι «η εξασφάλιση του δικαιώματος όλων των ατόμων να είναι ελεύθεροι να είναι αυτοί που είναι και να αγαπούν όποιον επιλέγουν απαιτεί από κοινού προσπάθειες από όλους, κάθε μέρα».
Ο πρώτος πρόεδρος που φωτογραφήθηκε μπροστά σε φράχτη ήταν ο Ντόναλντ Τραμπ. Ξόδεψε 15 δις δολάρια, επέκτεινε κατά 52 μίλια τον οχυρωματικό φράχτη των περίπου 700 μιλίων στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού που είχε ξεκινήσει επί θητείας Μπους, του πατρός, και είπε ότι αυτό ήταν το όραμά του για να κάνει «την Αμερική μεγάλη ξανά»: Να αφήσει έξω από τα σύνορα τους «κακούς μετανάστες» που «έκλεβαν τις δουλειές των καλών αμερικανικών, κι έφερναν βία, έγκλημα και ναρκωτικά».
Αυτόν τον φράχτη τον είπαν και Τείχος των Νεκρών. Υπολογίζεται ότι πάνω από 7.000 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους στα ηλεκτροφόρα σύρματα, στα γύρω κανάλια με τα τοξικά απόβλητα, ή από τις σφαίρες της Border Patrol.
Ο διάδοχος του Ντόναλντ Τραμπ, ο Τζο Μπάιντεν, σταμάτησε την επέκταση του φράχτη σχεδόν με το που μπήκε στον Λευκό Οίκο. Ηταν από τις πρώτες αποφάσεις που υπέγραψε.
«Θεωρώ ότι είναι αντιπαραγωγικό για την ασφάλειά μας, αντιπαραγωγικό για το ποιοι είμαστε ως χώρα – και, κυρίως, για το ποια σχέση έχουμε ως έθνος με την μετανάστευση», είπε.
Ο δεύτερος πρόεδρος που φωτογραφήθηκε μπροστά σε φράχτη ήταν ο Αντώνης Σαμαράς. Ως πρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης έχρισε, επίσης, τον φράχτη του Εβρου προσωπικό πολιτικό στοίχημα και έργο εθνικής πνοής. Είχε όραμα, πάθος και την δική του άποψη περί πατριωτισμού: «Οι θεωρίες», έλεγε, «ότι θα πρέπει να τον ρίξουμε, ώστε να μπαίνουν μέσα οι λαθρομετανάστες και να τους παρέχουμε νοσοκομειακή και ασφαλιστική κάλυψη, είναι κάτι το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να επιτρέψει ο ελληνικός λαός».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν επέλεξε τον δρόμο του Μπάιντεν – επέλεξε μοντέλο Τραμπ και Σαμαρά. Βρήκε στον φράχτη το δικό του εθνικό αφήγημα, έχτισε πάνω του τον πρώτο θρίαμβο του έθνους επί των αλλοφύλων τα τελευταία 200 χρόνια, και μαζί έχτισε και το προσωπικό πολιτικό του έπος. Τούτου δοθέντος, όρισε και την ενίσχυση του φράχτη περίπου ως το νέο εθνικό όραμα: «Είναι το ελάχιστο που μπορούσαμε να κάνουμε για την ασφάλεια των συνόρων και για να αισθάνονται οι πολίτες του Έβρου πιο ασφαλείς» είπε, και έδωσε την εντολή επέκτασης.
Παρεμπιπτόντως όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν φωτογραφήθηκε ποτέ δίπλα στον φράχτη. Άφησε την Κατερίνα Σακελλαροπούλου να γίνει η τρίτη πρόεδρος που μετέτρεψε τα Τείχη των Νεκρών σε εθνικό φόντο.
Ενδεχομένως διότι δεν είχε ακούσει εκείνο που είχε πει κάποτε ο Μιτεράν – ότι πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων.
Ενδεχομένως επίσης και γιατί κανείς δεν είχε μεταφέρει στην Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, όσα έγραφε τον Γενάρη του 2015 – στις εποχές… δόξας του φράχτη – στην «Καθημερινή» ο Σταύρος Τζίμας:
«Ένα τετράχρονο κορίτσι από τη Συρία γίνεται αντιληπτό κοντά στα σύνορα από έναν πενηντάχρονο αγρότη. Τον οδηγεί στο μέρος όπου κείτεται ένας νεκρός άντρας — ο πατέρας του. Είχε μείνει δίπλα του περίπου 10-12 ώρες, στην ομίχλη και την παγωνιά. «Ήθελε ο Θεός να ζήσει αυτό το παιδί. Εάν δεν το έβλεπα και είχα απομακρυνθεί, δεν θα άντεχε το τσουχτερό κρύο και τη φοβερή υγρασία το βράδυ», δήλωσε ο αγρότης. «Εγώ έχω ζώα και ζω στον κάμπο. Είμαι συνηθισμένος σε τέτοιες εικόνες. Έχω βρει πολλούς νεκρούς. Πέρυσι βρήκα πνιγμένα δυο παιδάκια. Νωρίτερα, έναν άλλον άντρα πεθαμένο στη σκοπιά ενός εγκαταλελειμμένου στρατιωτικού φυλακίου και μάλιστα το πτώμα του το είχαν φάει τα ποντίκια και οι αλεπούδες. Ζούμε πολλά τέτοια εμείς εδώ στον Έβρο, μη βλέπετε που δεν μαθαίνονται. Αυτό το ποτάμι είναι το ποτάμι της ντροπής για τον πολιτισμό μας…» (Η Καθημερινή, 6.1.2015)…
Όταν ήμασταν παιδιά πιστεύαμε σε κάθε είδους παραμύθι.
Μου ήρθε αυτή η φράση στο μυαλό πριν από λίγο, όπως περπατούσα, και βιάστηκα να έρθω σπίτι να τη γράψω, η πρώτη φράση φτιάχνει πάντα το κείμενο, για την ακρίβεια του δίνει σχήμα, το ξέρετε πια αυτό.
Και η τελευταία φράση τού δίνει νόημα.
Για κάποιο λόγο αυτή η αποψινή πρώτη φράση περιέλαβε όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου (μας) τον τελευταίο καιρό, τον τελευταίο πολύ καιρό, ίσως όλον τον καιρό, να γίνω πιο σαφής θέλετε;
Θα γίνω.
Όταν ήμασταν παιδιά πιστεύαμε ότι η Κοκκινοσκουφίτσα νικάει τον κακό λύκο, ότι η μαμά μας και ο μπαμπάς μας είναι οι καλύτεροι άνθρωποι στον κόσμο, ότι η αγάπη τα κερδίζει όλα, ότι αν ήμασταν ήσυχοι και δεν μιλούσαμε πολύ ίσως όλα να πήγαιναν, στο τέλος, καλά…
Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν ισχύει, φυσικά, αλλά είναι βολικό να τα πιστεύεις, ακόμα πιο βολικό είναι να μεγαλώνεις και να συνεχίζεις να τα πιστεύεις.
Ακόμη κι αν καταλαβαίνεις κάπου μέσα σου ό τι έτσι γίνεσαι στην καλύτερη νευρωτικός, στη χειρότερη διαταραγμένος, εξάλλου στην εποχή μας είναι ευχής έργο να γίνεις απλώς νευρωτικός, σε έναν απόλυτα διαταραγμένο κόσμο θα είσαι ο υγιής.
Η Κοκκινοσκουφίτσα την πατάει, τη βιάζει ο κακός λύκος και μετά πάει στο δικαστήριο ν’ αποδείξει ότι η ίδια δεν είναι ελέφαντας, δλδ ότι η φούστα της δεν ήταν υπερβολικά πολύ κόκκινη, για κάποιο λόγο μου ήρθε η ταυρομαχία στο μυαλό μ’ αυτό, κόκκινο πανί, πρόκληση· μόνο που ο ταύρος είναι άλογο όχι έλλογο. Θα μου πεις, και δίκιο θα ‘χεις, και ποιος σου είπε ότι όλοι εμείς είμαστε έλλογοι; Σωστά θα το πεις…
Η μαμά μας και ο μπαμπάς μας τα κάνανε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ σκατά, γεγονός που το πληρώνουμε με αίμα και τώρα έρχεται ένας κύριος και λέει ότι πρέπει να προσέχουν τα παιδιά υποχρεωτικά και οι δύο γονείς από κοινού, όπου τα μισά παιδιά δεν ξέρουν καν που είναι ο μπαμπάς τους, κάποια η μαμά τους, γενικά η μαμά και ο μπαμπάς περνάνε την ώρα τους βρίζοντας ο ένας τον άλλον και τρέφοντας τους Ψυ του μέλλοντος, αλλά όλα κουλ, υποχρεωτική συνεπιμέλεια, θα έρθει το ρεμάλι (αναξαρτήτως φύλου -αν και συνήθως άντρας, θα το εξηγήσουμε σε άλλο ποστ αυτό) να σου πει πώς να μεγαλώνεις το παιδί το οποίο δεν έχει δει ποτέ, κι εσύ θα λες «ναι» αν δεν θες να σε πάει -το ρεμάλι- στο δικαστήριο, αντί να το βάλεις εσύ ισόβια.
Η αγάπη ναι, τα κερδίζει όλα, με μια βασική -και δύσκολη- προϋπόθεση: Ότι ξέρουμε τι είναι και μπορούμε να τη νιώσουμε.
Σαν τις παλιές εκείνες Σταρ Ελλάς, ευχόμαστε παγκόσμια ειρήνη, άλλος είναι με το Ισραήλ, άλλος με την Παλαιστίνη, ό,τι να ΄ναι γενικώς, κάνουμε ασκήσεις ούτε καν επί χάρτου, αλλά επί της άγνοιάς μας, η βιβλιογραφία και η ουσία βλέπεις μπορει να σε θάψουν κάτω απο ένα εκατομμύριο φρέιμς «I stand with» και πάλι δεν θα έχεις καταλάβει τι είναι αυτό που υποστηρίζεις.
Η αλήθεια δεν είναι άσπρο-μαύρο. Η άγνοια είναι άσπρο-μαύρο. Η αλήθεια είναι δύσκολη και στριφνή και ζόρικη και απαιτεί γνώση και επίγνωση και σκέψη και πάνω απ’ όλα απαιτεί να ξέρεις που πατάς και που βρίσκεσαι. Η ιδεολογία μας ΔΕΝ είναι η αλήθεια. Είναι το πρίσμα μέσα από το οποίο βλέπουμε την αλήθεια. Κι αυτό είναι μέρος του ποιοί είμαστε. Δεν είναι κακό. Αρκεί να ξέρουμε τι και γιατί.
Στο τέλος ίσως όλα πάνε καλά, ίσως και δεν πάνε. Δεν έχει μεγάλη σημασία αυτό. Σημασία έχει να πάνε καλά ή όχι καλά, όχι επειδή δεν μιλάς και κάνεις το παπί, αλλά αφότου μίλησες. Ό,τι κι αν είπες.
Πιστεύαμε σε κάθε είδους παραμύθι μικροί. Μεγαλώνοντας τα είδαμε ένα-ένα να γίνονται στάχτη μπροστά στα -μυωπικά η πρεσβυωπικά- μας μάτια. Γιατί θέλουμε να τα πιστεύουμε ακόμη; Επειδή φοβόμαστε να ζήσουμε χωρίς αυτά.
Το άνοιγμα των δικαστηρίων και η άρση των μέτρων περιορισμού της αγοράς συνοδεύθηκε και με την άρση της προστασίας από τους πλειστηριασμούς, οι οποίοι είχαν παγώσει λόγω της πανδημίας. Ήδη, την Παρασκευή, 14 Μαΐου, πραγματοποιήθηκαν 14 πλειστηριασμοί, εκ των οποίων, οι 13 ανεστάλησαν και ένας μόνος προχώρησε, χωρίς, όμως, να ολοκληρωθεί διότι δεν υπήρξαν πλειοδότες.
Οι πλειστηριασμοί αυτοί αφορούν κυρίως περιπτώσεις των οποίων οι διαδικασίες είχαν ξεκινήσει από το 2020 και δεν αφορούν πρώτη κατοικία, ευάλωτα νοικοκυριά ή πληττόμενους από τον κορονοϊό. Για τους πληττόμενους ισχύει η προστασία από πλειστηριασμούς μέχρι την έναρξη του νέου πτωχευτικού νόμου για τη δεύτερη ευκαιρία και την προστασία της πρώτης κατοικίας την 1η Ιουνίου. Επίσης, την 1η Ιουνίου λήγει κάθε προστασία για όλους τους πλειστηριασμούς και για όλες τις περιπτώσεις. Από την 1η Ιουνίου όλες οι υποθέσεις για ρύθμιση ή πτώχευση θα διεκπεραιώνονται μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας της Ειδικής Γραμματείας Ιδιωτικού Χρέους.
Σε κάθε περίπτωση, από την περασμένη Παρασκευή, είτε κάποια τράπεζα είτε κάποιο fund είναι σε θέση να ξεκινήσει διαδικασία πλειστηριασμού ακόμη και πρώτης κατοικίας, η οποία δεν εντάχθηκε στο πρόγραμμα «Γέφυρα 1».
Αξίζει να υπενθυμιστεί πως είχε δοθεί μια περίοδος αναστολής των πλειστηριασμών και των λοιπών μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, η οποία υπερβαίνει τους έξι μήνες, αν υπολογιστεί ότι τα μέτρα αυτά παραμένουν «παγωμένα» από τις 7 Νοεμβρίου 2020.
Επίσης υπάρχει και το συνταγματικό δικαίωμα των οφειλετών να προσφύγουν κατά των πλειστηριασμών, ασκώντας ανακοπή και παρατείνοντας τις διαδικασίες κατά 45 ημέρες, ενώ και ο «νεκρός» Αύγουστος μεταθέτει τις όποιες εξελίξεις για αργότερα.
Επιπλέον σημειώνεται ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του πρόσφατου νόμου το «πάγωμα» των πλειστηριασμών τοποθετήθηκε μέχρι τις 13 Μαΐου ειδικά για τους πληττόμενους από την πανδημική κρίση. Για τους πλειστηριασμούς που έχουν ματαιωθεί από τις 7 Νοεμβρίου του 2020 έως τις 13 Μαΐου 2021, η διενέργεια πλειστηριασμού δεν μπορεί να γίνει νωρίτερα από τις 16 Ιουλίου.
Όσοι χαρακτηρίζονται ευάλωτοι (εισόδημα 7.000 – 21.000 ευρώ, ακίνητη περιουσία 120.000 – 180.000 ευρώ, κινητή περιουσία 7.000 – 21.000 ευρώ, ανάλογα με τη σύνθεση του νοικοκυριού κ.ά.) θα μπορούν ενδεχομένως να παραμείνουν στο σπίτι τους (εφόσον πρόκειται για πρώτη κατοικία), πληρώνοντας όμως ενοίκιο σε έναν ιδιωτικό φορέα, στου οποίου τα “χέρια” θα έχει περάσει η κατοικία!
Η διάρκεια της ενοικίασης θα είναι 12 έτη. Μάλιστα, ο ιδιωτικός φορέας μπορεί να “πετάξει” έξω τον μισθωτή εάν ο τελευταίος καθυστερήσει τρία ενοίκια και μετά την όχλησή του δεν εξοφλήσει το ληξιπρόθεσμο χρέος εντός ενός μηνός.
Μετά τη λήξη των 12 ετών της μίσθωσης δίνεται η δυνατότητα στον μισθωτή να ξαναγοράσει την κατοικία του στις τρέχουσες εμπορικές τιμές! Και χωρίς να αφαιρείται το ποσό που έχει αποπληρωθεί στο δάνειο, αλλά ούτε και τα ενοίκια. Πρόκειται για έναν σαφώς καταχρηστικό όρων υπέρ τραπεζών και funds, αλλά και ενάντια στην κοινωνία.
Πολλοί εκτιμούν πως αν δεν υπάρξει επιμήκυνση, θα υπάρχει επιτάχυνση των πλειστηριασμών από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.
Εν τω μεταξύ, στην κυβέρνηση δείχνουν να «ζεσταίνουν» το θέμα της ίδρυσης μιας bad bank για την επιπλέον μείωση των “κόκκινων” δανείων και πέραν του σχεδίου «Ηρακλής Ι και ΙΙ». Η κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε απορρίψει αυτήν την επιλογή, παρά τις συνεχιζόμενες «πιέσεις» του διοικητή της ΤτΕ Γιάννη Στουρνάρα. Κι αυτό ενδεχομένως να έχει να κάνει με το θέμα της επιμήκυνσης των τιτλοποιήσεων…
Βασικό ζήτημα στο αρχικό σχέδιο της ΤτΕ αποτελούσε η εγγύηση που θα πρέπει να «βάλει» το Δημόσιο, η οποία αγγίζει τα 8 δισ. ευρώ και μάλιστα χωρίς το παραμικρό κέρδος, ενώ υπάρχει κίνδυνος να θεωρήσουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί πως το Δημόσιο προχωρά σε απευθείας κρατική ενίσχυση των τραπεζών.
Το σχέδιο
Το σχέδιο προβαλλόταν ως λύση η οποία στηρίζεται σε μια Εταιρεία Διαχείρισης Ενεργητικού (AMC), στην οποία θα μεταφέρονταν, αρχικά στη λογιστική τους αξία, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια που θα περισσέψουν μετά την εφαρμογή του σχεδίου «Ηρακλής» στις τράπεζες και αυτά που δημιουργούνται από την πανδημία.
Όσον αφορά την εγγραφή της ζημιάς από τη μεταβίβαση των κόκκινων δανείων, οι τράπεζες θα έχουν τη δυνατότητα να την κατανείμουν σε έως επτά χρήσεις, ενώ, ταυτόχρονα, θα αξιοποιούνται στο έπακρο οι δομές των funds. Με άλλα λόγια, αυτό πρακτικά σημαίνει πως, εάν μεταβιβαστούν στην Asset Management Company (AMC) τα κόκκινα δάνεια, για παράδειγμα, μιας τράπεζας, η οποία έχει κλείσει συμφωνία με ένα fund, τότε το τελευταίο θα αναλάβει τη διαχείριση και στην περίπτωση της “κακής τράπεζας”.
Είναι πολλοί οι αναλυτές οι οποίοι θεωρούν ότι εάν η κυβέρνηση υιοθετήσει το παραπάνω σχέδιο, θα υπάρξει πολιτικό κόστος, διότι θα πρέπει να βάλει το Δημόσιο βαθιά το χέρι στην τσέπη των φορολογουμένων.
Προστασία για πληττόμενους – Τα κριτήρια
Πάντως, μέχρι την 1η Ιουνίου εξακολουθεί το καθολικό πάγωμα των πλειστηριασμών για όλες τις πληττόμενες ομάδες από τον κορονοϊό. Για την προστασία, απαιτείται αίτηση, βεβαίωση και ο ενδιαφέρομενος να πληροί συγκεκριμένα κριτήρια.
Ειδικότερα πληγέντες θεωρούνται:
1. Εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, στους οποίους παρασχέθηκε οικονομική ενίσχυση, ή ο μέσος μικτός μηνιαίος μισθός τους, αφαιρουμένων πρόσθετων ή άλλων έκτακτων αποδοχών των μηνών Μαρτίου και Απριλίου του 2020, παρουσίασε μείωση, σε σχέση με τον αντίστοιχο των μηνών Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου του 2020, σύμφωνα με την ακόλουθη κλίμακα:
α) για ποσά έως 1.000 ευρώ, μείωση ίση ή μεγαλύτερη του 10%,
β) από 1.000,01 ευρώ μέχρι 2.000 ευρώ, , μείωση ίση ή μεγαλύτερη του 20%,
γ) από 2.000 ευρώ και άνω, μείωση ίση ή μεγαλύτερη του 30%.
2. Ελεύθεροι επαγγελματίες ή φυσικά πρόσωπα που ασκούν ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα, στους οποίους παρασχέθηκε οικονομική ενίσχυση, ή των οποίων τα έσοδα του δευτέρου τριμήνου του 2020 παρουσίασαν μείωση ίση ή μεγαλύτερη του 20%, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του έτους 2019, όπως αυτό προκύπτει από τις περιοδικές δηλώσεις Φ.Π.Α.
3. Άνεργοι ή μακροχρόνια άνεργοι, στους οποίους παρασχέθηκε οικονομική ενίσχυση, σύμφωνα με σχετικές κανονιστικές πράξεις
4. Φυσικά πρόσωπα, ιδιοκτήτες ακινήτων, οι οποίοι έλαβαν μειωμένο μίσθωμα, σύμφωνα με σχετικές κανονιστικές πράξεις.
5. Εταίροι προσωπικών ή κεφαλαιουχικών εταιριών, των οποίων η λειτουργία έχει ανασταλεί υποχρεωτικά ή έχουν λάβει ενίσχυση, σύμφωνα με σχετικές κανονιστικές πράξεις, και σύμφωνα με τα τηρούμενα στοιχεία της Φορολογικής Διοίκησης.
6. Φυσικά πρόσωπα που έλαβαν ενίσχυση με τη μορφή της επιστρεπτέας προκαταβολής ή τον Μηχανισμό “Συνεργασία”, σύμφωνα με σχετικές κανονιστικές πράξεις, και οι οποίοι αποδεδειγμένα έχουν παρουσιάσει μείωση εισοδημάτων λόγω των συνεπειών της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19.
Οι οφειλέτες αυτοί θα πρέπει να πληρούν σωρευτικά και τα παρακάτω κριτήρια εισοδήματος και περιουσίας:
-η αξία της κύριας κατοικίας να μην ξεπερνά τις 250.000 ευρώ
-το υπόλοιπο της οφειλής να μην ξεπερνά τις 250.000 ευρώ. Στην οφειλή αυτή συνυπολογίζονται λογιστικοποιημένοι τόκοι από τους πιστωτές
-το οικογενειακό εισόδημα να μην ξεπερνά το μέγιστο ποσό των 45.000 ευρώ, όπως αυτό αναλύεται σε 17.000 ευρώ για έναν ενήλικα, προσαυξημένο κατά 13.000 ευρώ για τον/την σύζυγο και κατά 5.000 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο μέλος (έως 3 μέλη)
-οι καταθέσεις της οικογένειας να μην ξεπερνούν τις 25.000 ευρώ
-η συνολική ακίνητη περιουσία της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένης της κύριας κατοικίας, να μην ξεπερνά τις 500.000 ευρώ
-η αξία των μεταφορικών μέσων που αποκτήθηκαν εντός της τελευταίας 3ετίας να μην ξεπερνά τις 80.000 ευρώ.
Σικάγο στην εποχή του Αλ Καπόνε θύμιζε το βίντεο στο youtube: Ο Τούρκος αρχιμαφιόζος Σεντάτ Πεκέρ ,ντυμένος όπως ο Ντον Κορλεόνε στην ταινία «ο Νονός» να κατηγορεί υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης Ερντογάν ότι συνεργασία με το οργανωμένο έγκλημα. Ο Πεκέρ κρατάει μάλιστα στα χέρια του το βιβλίο του Μάριο Πούζο, «Ομερτά», σε μια συμβολική κίνηση ότι θα σπάσει τον όρκο της σιωπής που δίνουν οι μαφιόζοι.
Ουδείς γνωρίζει φυσικά αν οι κατηγορίες του Πεκέρ αληθεύουν. «Αλλά και ένα στα 1000 να είναι αλήθεια από όλα όσα λέει ο Πεκέρ , υπάρχει τεράστιο πρόβλημα» τονίζει στην DW ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης, Τζεμίλ Τσισέκ, καλώντας την τουρκική δικαιοσύνη να παρέμβει.
Ο αρχιμαφιόζος ,αλλά και «αξιότιμος επιχειρηματίας» Πεκέρ, είχε καταδικαστεί το 2007 σε ποινή κάθειρξης 14 ετών με την κατηγορία της συγκρότησης και καθοδήγησης εγκληματικής οργάνωσης, διάπραξης ληστειών, πλαστογραφίας κλπ. Αποφυλακίστηκε σύντομα όμως και εμφανίστηκε ως ένθερμος υποστηρικτής του Ερντογάν, βοηθώντας σημαντικά το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ στις εκλογές. «Αν γονατίσει ο Ερντογάν, θα γονατίσει και η Τουρκία», είχε ισχυριστεί επανειλημμένα μάλιστα, ο Πεκέρ, για να βραβευτεί το 2017 ως ο «φιλάνθρωπος επιχειρηματίας της χρονιάς» από την εφημερίδα Milliyet.
Η κυβέρνηση Ερντογάν του είχε δώσει αστυνομικούς για να τον προστατεύουν, καθώς ο Πεκέρ είχε… απειλήσει Τούρκους ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους που είχαν υπογράψει ένα κείμενο υπέρ της ειρήνης ότι «θα κάνει μπάνιο με το αίμα που θα ρέει από το σώμα τους!». Όταν οι ακαδημαϊκοί προσέφυγαν στη δικαιοσύνη, τα τουρκικά δικαστήρια θεώρησαν τις απειλές του αρχιμαφιόζου ως …. ελευθερία έκφρασης. Τότε, ο Πεκέρ ήταν βέβαια προστατευόμενος του καθεστώτος. Αντίθετα, χιλιάδες απλοί Τούρκοι πολίτες που θα τολμήσουν να επικρίνουν στο διαδίκτυο την εξουσία, συλλαμβάνονται αμέσως και καταδικάζονται για προσβολή του Προέδρου της Δημοκρατίας!
Η μαφία και ο γαμπρός του Ερντογάν
Όλα αυτά φούσκωσαν τα μυαλά του αρχιμαφιόζου με αποτέλεσμα να έρθει σε άμεση σύγκρουση με τον γαμπρό του Προέδρου Ερντογάν και πρώην Υπουργό Οικονομικών, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, που παραιτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2020. Ξαφνικά, η φιλο-κυβερνητική εφημερίδα Sabah ,στην οποία κυρίαρχο ρόλο παίζει ο αδελφός του Μπεράτ Αλμπαϊράκ, Σερχάτ, άρχισε να συκοφαντεί τον Πεκέρ και να τον κατηγορεί ότι ηγείται εγκληματικής οργάνωσης.
Τι συνέβη; Φαίνεται ότι κάπου τα «χάλασαν στη μοιρασιά» με το καθεστώς ,με αποτέλεσμα ο μαφιόζος να διαφύγει μέσω Βόρειας Μακεδονίας και Κοσόβου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όπου κρύβεται ,καθώς είχε αρχίσει να φοβάται για τη ζωή του.
Με τρία βίντεο που ανέβασε στο youtube και τα είδαν κάπου έξι εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου, ο Πεκέρ κατηγορεί ανθρώπους του καθεστώτος Ερντογάν ότι συνδέονται με τη μαφία. Κατονομάζει μάλιστα έναν πρώην υπουργό Εσωτερικών και τον γιο του που είναι βουλευτής του Ερντογάν, για βιασμούς ,δολοφονίες και λαθρεμπόριο με κοκαΐνη από την Κολομβία.
«Αυτές οι κατηγορίες είναι πολύ σοβαρές, διότι τα ονόματα των κατηγορουμένων οδηγούν μόνο σε ένα συμπέρασμα, εάν είναι αλήθεια: το τουρκικό κράτος κάνει δουλειές με δομές της μαφία», γράφει η γερμανική Suddeutcshe Zeitung σε ανταπόκριση του πολύ γνωστού δημοσιογράφου Τόμας Αβενάριους από την Κωνσταντινούπολη. «Εξακολουθεί να υπάρχει το διαβόητο “βαθύ κράτος” της δεκαετίας του 1990, όπου η τουρκική αστυνομία και οι μυστικές υπηρεσίες χρησιμοποιούσαν τις αιματηρές υπηρεσίες του οργανωμένου εγκλήματος και τους ακροδεξιούς εξτρεμιστές Γκρίζους Λύκους για να εξαλείψουν την αντιπολίτευση και να καταπολεμήσουν το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (PKK)», γράφει η γερμανική εφημερίδα.
Στις καταγγελίες Πεκέρ έσπευσαν μάλιστα να απαντήσουν οι πιο στενοί συνεργάτες του Ερντογάν: Ο προεδρικός σύμβουλος Ιμπραήμ Καλίν, ο υπεύθυνος Επικοινωνίας Φεχρετίν Αλτούν ,αλλά και ο πανίσχυρος υπουργός Εσωτερικών, Σουλεϊμάν Σοϊλού, δείχνοντας την ανησυχία του Παλατιού ,αλλά και να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις. Στήριξη στον Ερντογάν προσέφερε και ένας άλλος αρχιμαφιόζος: Ο διαβόητος Αλλαατίν Τσακιτζί , ανταγωνιστής του Πεκέρ στο οργανωμένο έγκλημα, που έσπευσε να υπερασπιστεί το καθεστώς Ερντογάν.
Για την ιστορία, ο Τσακιτζί αποφυλακίστηκε πέρυσι μετά από χάρη που του έδωσε ο Τούρκος πρόεδρος και τις επίμονες προσπάθειες του ακροδεξιού κυβερνητικού εταίρου του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Ο Τσακιτζί με ανάρτησή του στο Twitter υπεραμύνθηκε της …οικονομικής πολιτικής Ερντογάν και προανήγγειλε μάλιστα ότι αν επανεκλεγεί Πρόεδρος «θα διπλασιαστεί το κατά κεφαλήν εισόδημα στην Τουρκία από 9.000 σε 18.000 δολάρια». Ο μαφιόζος ,προειδοποίησε μάλιστα τους αντιπάλους του Ερντογάν ότι «όταν έρθει η ώρα, το κράτος μας θα κλειδώσει όπου τους αξίζει να βρίσκονται ,όλους όσοι έχουν μολυνθεί με κάθε είδους παράνομη βρωμιά,και θα καθαρίσει τα σπλάχνα του από εκείνους που συνεργάζονται με αυτούς τους ανθρώπους στους κρατικούς θεσμούς»
Δεν πρέπει να παραξενεύει η στάση του Τσακιτζί: Η μαφία στην Τουρκία έχει παραδοσιακούς δεσμούς με την εθνικιστική ακροδεξιά. Η τουρκική μαφία είχε συμμαχήσει με τη φασιστική οργάνωση των “Γκρίζων Λύκων», στην προσπάθεια εξόντωσης αριστερών και κομμουνιστών πολιτών , ιδίως στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Από τον Φεβρουάριο του 2018 , που ο Ερντογάν συγκυβερνά μαζί με τον ακροδεξιό Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο ρόλος της μαφίας στην πολιτική ενισχύθηκε σημαντικά και οι «νονοί», όπως ο Τσακιτζί και ο Πεκέρ, έγιναν δημόσια ,καθεστωτικά πρόσωπα!
Εξαφανίστηκαν 128 δις δολάρια και 208 τόνοι χρυσού
Ο αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας της αξιωματικής αντιπολίτευσης Εζγκιούρ Εζέλ , δεν έκρυψε τα λόγια του: «Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η κυβερνητική συμμαχία αποτελείται από το AKP, το Κίνημα Εθνικιστικής Δράσης και τη μαφία». Πολύ εύστοχα, η αντιπολιτευόμενη τουρκική εφημερίδα Birkun,έγραψε: «Ενώ περιμέναμε να γίνουμε Ιράν, αποδείξαμε να είμαστε Κολομβία ή Μεξικό. Λίγο από το ένα και λίγο από το άλλο».
Την ίδια ώρα ,οι Τούρκοι πολίτες εξακολουθούν να διερωτώνται που πήγαν τα 128 δισεκατομμύρια δολάρια από τα συναλλαγματικά αποθέματα ,τα οποία «έκαψε» όσο καιρό ήταν υπουργός Οικονομικών ο γαμπρός του Ερντογάν, Μπεράτ Αλμπαϊράκ για να στηρίξει δήθεν την τουρκική λίρα. Παρά τη διάθεση μάλιστα του τεράστιου αυτού ποσού , η τουρκική λίρα έχασε σχεδόν το 40% της αξίας της έναντι του δολαρίου.
Τα 128 δισεκατομμύρια δολάρια «εξαφανίστηκαν» από την άνοιξη του 2019 ως το φθινόπωρο του 2020-λίγο πριν δηλαδή ,παραιτηθεί από το υπουργείο Οικονομικών ο γαμπρός του Ερντογάν. Όταν μάλιστα πήγε να ερευνήσει την υπόθεση ο πρώην Κεντρικός Τραπεζίτης της Τουρκίας, Νάτσι Αγκμπάλ, ο Ερντογάν τον απέλυσε! Το ερώτημα θέτει συνεχώς και μετ` επιτάσεως η τουρκική αντιπολίτευση .Ακόμη και ο τουρκικής καταγωγής Γερμανός μποξέρ Ουνσάλ Αρίκ εκτύπωσε το ερώτημα «που πήγαν τα 128 δις. δολάρια σε …μπλουζάκι , το οποίο φοράει στις προπονήσεις του! . Αλλά οι όποιες απόπειρες για εξήγηση ακούγονται από την κυβέρνηση Ερντογάν, είναι αντιφατικές και ουδείς πείθεται. Τώρα αποδεικνύεται μάλιστα ότι «χάθηκαν» και κάπου 208 τόνοι χρυσού από τα αποθέματα της Κεντρικής Τράπεζας και άλλων τουρκικών τραπεζών , κατά τη διάρκεια της υπουργικής θητείας του γαμπρού του Ερντογάν στο υπουργείο Οικονομικών.
Ερντογάν, ο μεγαλύτερος …κτηματομεσίτης
Στην τελευταία έκθεση που ανακοίνωσε το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χρυσού σχετικά με τα αποθέματα χρυσού της Τουρκίας στο τέλος Απριλίου , ήταν 512 τόνοι και όχι 720, που είχε ανακοινώσει η Αγκυρα . Η εξαφάνιση 208 τόνων από τα αποθέματα χρυσού προκάλεσε, όπως ήταν φυσικό νέες συζητήσεις στο τουρκικό κοινοβούλιο, αλλά τα ερωτήματα που έθεσαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης έμειναν αναπάντητα.
Αλλωστε, εκτός από το χρυσό, το καθεστώς Ερντογάν έχει ξεπουλήσει και τα «ασημικά» της χώρας- ιδιωτικοποιώντας τη δημόσια περιουσία. Στα 19 χρόνια που το ΑΚΡ του Ερντογάν βρίσκεται στην εξουσία , οι ιδιωτικοποιήσεις έφτασαν τα 62,3 δισεκατομμύρια δολάρια, ωθώντας πολλούς στην Άγκυρα να κάνουν λόγο για «το μεγαλύτερο μεσιτικό γραφείο στον κόσμο» και να αποκαλούν τον Ερντογάν ως «τον παγκόσμιο κτηματομεσίτη», γράφει η αντιπολιτευόμενη ιστοσελίδα Duvar.
Η σύγκριση είναι καταλυτική: Καθ ‘όλη τη διαδικασία μαζικών ιδιωτικοποιήσεων που ξεκίνησε στην Τουρκία το 1986, έχουν πραγματοποιηθεί πωλήσεις δημόσιας περιουσίας ,ύψους 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση το κόμμα ΑΚΡ το 2002 , οι ιδιωτικοποιήσεις ανέρχονταν μόλις σε οκτώ δισεκατομμύρια δολάρια.Για να οκταπλασιαστούν στα χρόνια του Ερντογάν.
«Πρόκειται για μια απίστευτη λεηλασία δημόσιων εργοστασίων, βιομηχανικών συγκροτημάτων και ανθρώπων», λέει ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Τεκίν Μπιγκόλ και προσθέτει: Το καθεστώς Ερντογάν «έχει εξαντλήσει το ίδιο το θησαυροφυλάκιο, η χώρα έχει χρεοκοπήσει και τώρα σκέφτονται να πουλήσουν ότι πολύτιμο έχει απομείνει σε ολόκληρη τη χώρα για να καλύψουν το χάος τους. Πωλούν τη χώρα σπιθαμή προς σπιθαμή»
Όπως όλα τα φάρμακα έτσι και τα εμβόλια μπορεί να έχουν σπάνιες παρενέργειες. Ο κίνδυνος των παρενεργειών που μπορεί να έχουμε κάνοντας ένα εμβόλιο ή λαμβάνοντας ένα φάρμακο πρέπει πάντα να συγκρίνεται με το όφελος που θα προσφέρει στην υγεία μας το συγκεκριμένο σκεύασμα.
* Του αγγειοχειρουργού, Κωνσταντίνου Ζαρμακούπη
Οι αρμόδιοι οργανισμοί για τα φάρμακα σε ΗΠΑ και Ευρώπη (CDC, FDA, EMA) είναι υπεύθυνοι για την αξιολόγηση των νέων φαρμάκων και την ενημέρωση του κοινού, λαμβάνοντας υπόψη τα νεότερα ιατρικά δεδομένα. Στην COVID 19 εποχή ο ρόλος των οργανισμών αυτών καθίσταται ακόμα ουσιαστικότερος, μια και βρισκόμαστε σε κατάσταση πανδημίας, οπότε καλούμεθα όλοι μας να κάνουμε νέα εμβόλια που δεν έχουν προλάβει να δοκιμαστούν σε βάθος χρόνου.
Οι πιθανές παρενέργειες των εμβολίων του κορωνοϊού είναι γνωστές σε όλους μας. Αυτή όμως που μας τρομάζει περισσότερο είναι η θρόμβωση. Η τελευταία έχει συσχετισθεί με το εμβόλιο της Astra Zeneca στην Ευρώπη και τον Καναδά και της Johnson & Johnson στις ΗΠΑ. Είναι μια θρόμβωση διαφορετική από τις αρτηριακές και φλεβικές θρομβώσεις που όλοι γνωρίζουμε. Μετά τον εμβολιασμό μπορεί να προκληθεί μια θρομβωτική θρομβοκυτταροπενία (VITT ή TTS), η οποία εκδηλώνεται συνήθως με θρόμβωση στους φλεβώδεις κόλπους του εγκεφάλου ( CVST) ή με ενδοκοιλιακή θρόμβωση. Χρονικά εμφανίζεται μέχρι και 2,5 εβδομάδες μετά το εμβόλιο της J&J και μέχρι και 3,5 εβδομάδες μετά το εμβόλιο της Αstra Zeneca. Μπορεί να εκδηλωθεί με πολύ έντονο πονοκέφαλο, πόνο στην κοιλιά ή στη μέση που επιμένει, οίδημα και πόνο στα άκρα, προβλήματα όρασης, εκχυμώσεις ή αιμορραγία, πόνο στο στήθος ή δυσκολία στην αναπνοή.
To Αμερικάνικο CDC ανακοίνωσε 28 περιστατικά σοβαρών θρομβώσεων σε 8,7 εκατ. ανθρώπους που έλαβαν το εμβόλιο της J&J. Mέχρι τις 7 Απριλίου ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) ανέφερε 62 περιστατικά εγκεφαλικής θρόμβωσης (C VST) και 24 περιστατικά ενδοκοιλιακής θρόμβωσης σε περισσότερους από 25 εκατομμύρια εμβολιασμούς ενώ ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Eudravigilance 169 περιστατικά εγκεφαλικής θρόμβωσης και 53 περιστατικά ενδοκοιλιακής θρόμβωσης σε 34 εκατ. εμβολιασμούς.
Πρόσφατα στη Δανία και τη Νορβηγία η αναλογία θρόμβωσης (CVST) ήταν μια στους 40.000 εμβολιασμένους ηλικίας 18-65 ετών με το εμβόλιο της Astra Zeneca.
Αρχικά η επιπλοκή αυτή είχε παρατηρηθεί σε νέες γυναίκες, όμως τελευταία εμφανίζεται και στους άνδρες. Οι καταστάσεις αυτές είναι σπάνιες. Ο κίνδυνος να πάθει θρόμβωση (CVST) ένας ασθενής με COVID 19 είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο να πάθει κάποιος θρόμβωση (CVST) από το εμβόλιο.
Καμία από αυτές τις θρομβωτικές καταστάσεις ΔΕΝ προλαμβάνεται με φάρμακα και η θεραπεία με ηπαρίνη δεν ενδείκνυται στα αρχικά στάδια της θρόμβωσης. Η συγκεκριμένη θρόμβωση δεν φαίνεται να σχετίζεται με άλλους προδιαθεσικούς παράγοντες , όπως πχ οι κιρσοί, η φλεβική ανεπάρκεια, η θρομβοφιλία, η παλαιά θρόμβωση, η εμβολή. Οι μόνοι που δεν συνιστάται να κάνουν τα εμβόλια αυτά είναι ασθενείς με ιστορικό θρομβοκυτταροπενίας και θρόμβωσης από ηπαρίνη (ΗΙΤΤ).
Με τα σημερινά δεδομένα από την Ευρώπη και την Αμερική, στις χώρες, που ο κίνδυνος μετάδοσης και μόλυνσης από κορονοϊό είναι υψηλός, το εμβόλιο προστατεύει σημαντικά και , συνεπώς το όφελος είναι μεγαλύτερο από τον πιθανό κίνδυνο των παρενεργειών.
Κάθε χώρα αναπροσαρμόζει συνεχώς την εμβολιαστική της πολιτική ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν και την επιδημιολογική της κατάσταση. Για παράδειγμα, στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ο ρυθμός μετάδοσης αυτή τη στιγμή είναι χαμηλός, η Εθνική Επιστημονική Επιτροπή ( JCVI) συστήνει την χρήση εναλλακτικού εμβολίου σε άτομα ηλικίας κάτω των 40 ετών. Αυτό γίνεται με την προϋπόθεση ότι υπάρχει διαθέσιμο εναλλακτικό εμβόλιο και δεν καθυστερεί ο εμβολιασμός του πληθυσμού. Στη Δανία και τη Νορβηγία δεν χρησιμοποιείται πλέον το εμβόλιο της Astra Zeneca, λόγω του πολύ χαμηλού ρυθμού μετάδοσης του ιού.
Στη χώρα μας, με 60-70 θανάτους από κορονοϊό ημερησίως και με το σύστημα υγείας στα όριά του η αναβολή ή η αποφυγή του εμβολιασμού απλά αυξάνει την πιθανότητα σοβαρής νόσησης από τον COVID 19, γι’ αυτό και ο ΕΟΔΥ συστήνει την συνέχιση των εμβολιασμών με αυτά τα εμβόλια.
*Ο Κωνσταντίνος Ζαρμακούπης είναι Αγγειοχειρουργός MD, FACS
Προεκλογική ουτοπία ή σημείο των καιρών; Στη Γερμανία το Κόμμα της Αριστεράς προτείνει μία εξωτερική πολιτική χωρίς ΝΑΤΟ και στρατιωτικές αποστολές στο εξωτερικό.
Περίπου τέσσερις μήνες απομένουν για τις βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία και το πολιτικό τοπίο εμφανίζεται τόσο κατακερματισμένο, ώστε τα πάντα πλέον θεωρούνται πιθανά. Ακόμη και η συμμετοχή του Κόμματος της Αριστεράς (Die Linke) στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν αποκλείεται, σε περίπτωση που το αποτέλεσμα των εκλογών ευνοήσει μία αριστερή πλειοψηφία των Πρασίνων, των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) και της Αριστεράς. Είναι όμως η ίδια η Αριστερά έτοιμη και πρόθυμη να κυβερνήσει;
Μιλώντας στη Γερμανική Ραδιοφωνία (DLF) η νέα συμπροεδρεύουσα του κόμματος, Ζανίν Βίσλερ, δίνει την εξής απάντηση στο ερώτημα αυτό: «Εξαρτάται από τις πολιτικές και προγραμματικές θέσεις. Ασφαλώς θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Είμαστε το κόμμα που πρεσβεύει μία πιο δίκαιη κοινωνία, μία πιο αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος, μία ειρηνική εξωτερική πολιτική. Αυτό θέλουμε να κάνουμε και στην κυβέρνηση, αν υπάρξουν αντίστοιχες πολιτικές συγκλίσεις».
«Κόκκινες γραμμές» ενόψει εκλογών
Σε αντίθεση με άλλους επιφανείς σοσιαλδημοκράτες στο παρελθόν, ο υποψήφιος του SPD για την καγκελαρία Όλαφ Σολτς δεν έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο συνεργασίας με την Αριστερά, αν αυτό υποδεικνύουν οι συσχετισμοί δυνάμεων μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Από την πλευρά της η Ζανίν Βίσλερ εκφράζει κάποιον σκεπτικισμό, υπενθυμίζοντας ότι παλαιότερα ο ίδιος ο Σολτς, με την επιμονή του στην λογική των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, είχε εμποδίσει τις απαραίτητες δημόσιες επενδύσεις στην υγεία, την κοινωνική πολιτική, την προστασία του κλίματος.
Απαντώντας στο ερώτημα, πού θα έβαζε η ίδια τις «κόκκινες γραμμές» για μετεκλογικές συνεργασίες, η συμπροεδρεύουσα του κόμματος της Αριστεράς επισημαίνει: «Θα προτιμούσα να μιλήσουμε μετά τις εκλογές για το τί μπορούμε να υλοποιήσουμε από κοινού. Αλλά αυτό που έχουμε ήδη ξακαθαρίσει είναι ότι η Αριστερά δεν μπορεί να συμμετάσχει σε μία κυβέρνηση που δρομολογεί περικοπές στην κοινωνική πολιτική, που προωθεί ιδιωτικοποιήσεις, που στηρίζει στρατιωτικές αποστολές στο εξωτερικό, που μειώνει την ποιότητα της δημοκρατίας. Αυτές θα έλεγα ότι είναι οι κόκκινες γραμμές, γιατί βεβαίως θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα, θέλουμε και να κυβερνήσουμε, αλλά αυτό που δεν θέλουμε είναι να κάνουμε μετά τις εκλογές το αντίθετο από εκείνο που λέγαμε πριν από τις εκλογές…»
«Να καταργήσουμε το ΝΑΤΟ»
Πολλοί εκτιμούν ότι κύριο εμπόδιο για τη συμμετοχή της Αριστεράς σε μία μελλοντική κυβέρνηση δεν είναι τόσο η οικονομική ατζέντα (ελλείμματα, ιδιωτικοποιήσεις, δημόσιες επενδύσεις), όσο η εξωτερική πολιτική και ιδιαίτερα η πρόσδεση της Γερμανίας στην Ατλαντική Συμμαχία με ενεργό συμμετοχή σε στατιωτικές αποστολές στο εξωτερικό. Μάλιστα ο συμπροεδρεύων των Πρασίνων, Ρόμπερτ Χάμπεκ, σε πρόσφατη συνέντευξή του, δήλωσε ότι προϋπόθεση για να συμμετάσχει η Αριστερά σε μία κυβέρνηση με αριστερό πρόσημο, είναι να αποδεχθεί τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ.
Μπορεί λοιπόν να γίνει αντικείμενο μετεκλογικής διαπραγμάτευσης η προεκλογική δέσμευση για αποχώρηση της Γερμανίας από το ΝΑΤΟ; Η Ζανίν Βίσλερ απαντά: «Στο πρόγραμμά μας δεν λέει ότι η Αριστερά θα αποσύρει τη Γερμανία από το ΝΑΤΟ, λέει να καταργήσουμε το ΝΑΤΟ και να το αντικαταστήσουμε με ένα συλλογικό σύστημα ασφάλειας. Και αυτό δεν είναι επινόηση της Αριστεράς, παρόμοια συζήτηση είχε ήδη γίνει στη δεκαετία του ’90. Ασφαλώς και δεν θα δηλώσουμε νομιμοφροσύνη στο ΝΑΤΟ, στον καπιταλισμό ή σε ο,τιδήποτε άλλο, αλλά θα μιλήσουμε επί συγκεκριμένων προτάσεων και μου κάνει εντύπωση ότι ένας επικεφαλής των Πρασίνων- του κόμματος που ιδρύθηκε ως κίνημα ειρήνης- επιλέγει σήμερα να αναδείξει τη νομιμοφροσύνη στο ΝΑΤΟ ως προϋπόθεση για μετεκλογική συνεργασία…»
