Μήνας: Μάιος 2021

Παράνομη στο 94% της η αποψίλωση του Αμαζονίου

Σχεδόν όλη η αποψίλωση του τροπικού δάσους του Αμαζονίου είναι παράνομη και η υπόσχεση του προέδρου της Βραζιλίας να εξαλείψει τη μάστιγα αυτή δεν είναι ιδιαίτερα ρεαλιστική με δεδομένη την έλλειψη διαφάνειας όσον αφορά τη χρήση των γαιών στην περιοχή αυτή, εκτίμησαν οργανώσεις προστασίας του περιβάλλοντος σε έκθεσή τους που δόθηκε στη δημοσιότητα χθες Δευτέρα.

Η έκθεση, καρπός έρευνας που διενεργήθηκε από πανεπιστημιακούς και ειδικούς οργανώσεων προστασίας του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένου του βραζιλιάνικου παραρτήματος του World Wildlife Fund (WWF), υπογραμμίζει πως το 94% της καταστροφής του δάσους στην Αμαζονία και στην περιοχή «Ματουπίμπα», που συμπεριλαμβάνει τμήματα των πολιτειών Μαρανιάου, Τοκαντίνς, Πιαουί και Μπαΐα, είναι παράνομη.

Η κατάσταση αυτή οφείλεται κυρίως στην ανικανότητα των αρχών να απογράψουν, για παράδειγμα, τη νόμιμη χρήση των γαιών αυτών από τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους και τους υλοτόμους, υπογραμμίζεται στην έκθεση.

«Η διαφοροποίηση μεταξύ της νόμιμης και της παράνομης υλοτομίας είναι παράγοντας-κλειδί για να εξασφαλιστεί ότι η γεωργική και η δασική παραγωγή δεν θα αμαυρώνεται από περιβαλλοντικά εγκλήματα», εξηγείται στο κείμενο.

Αφότου ανέλαβε την εξουσία ο Ζαΐχ Μπολσονάρου, το 2019, η αποψίλωση του τροπικού δάσους έχει κορυφωθεί: τους δώδεκα μήνες ως τον Αύγουστο το 2020, η αποψίλωση του δάσους του Αμαζονίου αυξήθηκε κατά 9,5%, καταστράφηκε επιφάνεια μεγαλύτερη από αυτήν ολόκληρης της Τζαμάικας, σύμφωνα με επίσημα δεδομένα.

Ο ακροδεξιός πρόεδρος δέχεται έντονη διεθνή πίεση για να αλλάξει πολιτική ως προς το ζήτημα της προστασίας του περιβάλλοντος. Η αγροτοδιατροφική βιομηχανία της χώρας του, στην οποία ξεχωρίζουν μεγάλοι εξαγωγείς κρέατος και σόγιας, ανησυχεί για τις συνέπειες αυτής της πίεσης.

Παρά την υπόσχεση που έχει κάνει ο Ζαΐχ Μπολσονάρου ότι θα έχει εξαλείψει την παράνομη αποψίλωση του δάσους ως το 2030, την οποία οι συντάκτες της έκθεσης χαρακτηρίζουν μη ρεαλιστική, η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε σχέδιο νόμου που χαλαρώνει τους όρους και τις προϋποθέσεις όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος για τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις και για τον τομέα της ενέργειας.

Το κείμενο αυτό, το οποίο ακόμη εκκρεμεί να εγκριθεί από τη Γερουσία, προβλέπει ιδίως ότι θα αρκεί μια απλή υπόσχεση ότι θα τηρούνται οι κανόνες για την περιβαλλοντική προστασία για να αρχίζουν έργα διάνοιξης δρόμων ή εγκατάστασης γραμμών ηλεκτροδότησης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
05 Μάι 2021
«Θέλουμε τις σχολές μας πίσω»: Συνεχίζουν τα διά ζώσης αντιμαθήματα

Με μεγάλη μαζικότητα πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα της Δευτέρας το έκτο δια ζώσης αντι-μάθημα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με θέμα «Ιστορικές και διεθνείς προεκτάσεις του παλαιστινιακού ζητήματος».

Το προηγούμενο διάστημα οι φοιτητές και οι φοιτήτριες είχαν πραγματοποιήσει μια σειρά από αντι-μαθηματα, έχοντας ως βασικό τους αίτημα την επιστροφή στις σχολές τους.

Στο πλαίσιο αυτό, αντι-μαθηματα έχουν πραγματοποιηθεί και σε άλλες σχολές άλλων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων (π.χ. ΕΚΠΑ, ΓΠΑ, ΑΠΘ κ.α.).

Το αντι-μάθημα που διοργάνωσαν χθες το απόγευμα οι φοιτητές του Παντείου περιλάμβανε την συζήτηση με τον Νεκτάριο Μπουγδάνη, υποψήφιο διδάκτορα.

Να σημειωθεί ότι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες τηρούσαν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας (μάσκες, αποστάσεις).

Πάνω από έναν χρόνο τώρα τα πανεπιστήμια είναι κλειστά. Την ώρα που άλλες δραστηριότητες έχουν ανοίξει, η κυβέρνηση δεν λαμβάνει συνολικά μέτρα για την ασφαλή επιστροφή όλων των φοιτητών στις σχολές τους. Όπως, άλλωστε, δηλώνουν και οι ίδιοι οι φοιτητές επιθυμούν να επιστρέψουν στις σχολές τους και στα μαθήματά τους με όλα τα μέτρα προστασίας που απαιτούνται και για τον λόγο αυτό θα συνεχίσουν τον αγώνα τους καλώντας σε συλλαλητήριο την επόμενη εβδομάδα.

«Οι σχολές μας μπορούν και πρέπει να ανοίξουν»

Ο Γιώργος Λυκοπάντης, φοιτητής στο Πάντειο, ο οποίος συμμετέχει στην «Πρωτοβουλία φοιτητών/-τριών Παντείου ενάντια στο νόμο Κεραμέως – Χρυσοχοΐδη» σημείωσε τα εξής:

«Το τελευταίο διάστημα στο Πάντειο, μέσα από τον συντονισμό των Συλλογικών φορέων αλλά και με πρωτοβουλίες του Φοιητικού Συλλόγου πραγματοποιήθηκαν αρκετά μαθήματα με στόχο το ξαναζωντάνεμα της σχολης μας.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες από την πρώτη στιγμή αγκάλιασαν τις συγκεκριμένες δράσεις με αποκορύφωμα το χθεσινό μάθημα της Πρωτοβουλίας που βρέθηκαν στο Πάντειο περίπου 100 φοιτητές για να το παρακολουθήσουν. Αποδεικνύουμε στην πράξη στην κυβέρνηση που αδιαφορεί για τις σπουδές μας και μας εμπαίζει, ότι οι σχολές και πρέπει και μπορούν να ανοίξουν.

Μετά από 1.5 χρόνο τηλεκπαίδευσης και την στιγμή που ανοίγουν απο τα ιδιωτικά ΙΕΚ μέχρι και τα καζίνο, οφείλει να πάρει η κυβέρνηση όλα τα μέτρα υγειονομικής προστασίας και να γυρίσουμε ξανά στις σχολές μας με ασφάλεια».

Πηγή: Left
05 Μάι 2021
Στου τουρισμού την…συνενοχή

Πριν 48 ώρες ο πρωθυπουργός κατά τη συνάντησή του με τον (φερόμενο ως υποψήφιο με τη Ν.Δ στις επόμενες εκλογές) δήμαρχο Θεσσαλονίκης Κων. Ζέρβα δήλωσε σε τόνους αισιοδοξίας πως η πανδημία φεύγει. Χθες, έχοντας δίπλα του τον εθνικό μας πανδημιολόγο Σωτήρη Τσιόδρα, “βάρυνε” αισθητά τον λόγο του και τόνισε πως “πολλοί συμπολίτες μας φαίνεται να πιστεύουν ότι έχουμε ήδη οριστικά ξεμπερδέψει με την πανδημία, πράγμα το οποίο προφανώς δεν συμβαίνει”, στηλίτευσε την “ανευθυνότητα” και προανήγγειλε αυστηρά μέτρα. Αντίφαση; Τουλάχιστον.

Μέχρι το τέλος Μαϊου, όπως ανακοίνωσε ο ΓΓ του υπ. Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους, θα έχει εμβολιαστεί πλήρως (και με τις δύο δόσεις) περίπου το 20% των ενηλίκων. Ποσοστό ικανοποιητικό, ίσως, εάν δει κανείς την μία όψη του νομίσματος με τους 100.000 εμβολιασμούς ημερησίως, μάλλον μικρό, όμως, ως προς τον επιθυμητό στόχο της ανοσίας του πληθυσμού (70%). Ήδη η κυβέρνηση αναπροσαρμόζει το πρόγραμμα εμβολιασμού μεταφέροντας σκευάσματα από διάφορες περιοχές της χώρας προς τα “δημοφιλή” νησιά σε μια προσπάθεια να υλοποιήσει αυτό που ονόμασε “Γαλάζια Ελευθερία”. Η Johnsson&Johnsson ενημέρωσε ήδη πως θα καθυστερήσει τις προγραμματισμένες παραδόσεις της.

Την ίδια ώρα η κυβερνητική εκπρόσωπος Αριστοτελία Πελώνη δήλωσε πως η μείωση από δύο σε ένα των self tests που υποχρεούνται να κάνουν κάθε εβδομάδα μαθητές και γονείς αποφασίστηκε κατόπιν εισηγήσεως της επιτροπής λοιμωξιολόγων. Δύο μέλη της επιτροπής (Αθ. Εξαδάκτυλος και Αχ. Γκίκας) την διέψευσαν, αναφέροντας πως η εισήγηση αφορούσε δύο τεστ εβδομαδιαίως και όχι ένα. Εύλογο το ερώτημα και θηριώδης η αντίφαση. Ποιον/ποια να πιστέψεις; Ο λόγος των ειδικών έναντι του λόγου της κυβερνητικής εκπροσώπου. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Τι δείχνουν όλα αυτά; Αναμφίβολα, μια ορμή προς την κανονικότητα, ένα άγχος επιστροφής στα συνήθη και, ακόμα περισσότερο, την μεγάλη αγωνία να επαναλειτουργήσει η οικονομία. Αλλά η πανδημία που φεύγει…”μένει πάντα εδώ”. Ο κ. Τσιόδρας το είχε πει καθαρά προ ημερών όταν αναφέρθηκε στο αρνητικό παράδειγμα της Χιλής, όπου η πανδημία επέστρεψε μετά από ένα εκτεταμένο πρόγραμμα εμβολιασμών επειδή άπαντες χαλάρωσαν.

Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Η απάντηση οδηγεί, τελικά, στο ίδιο το ασταθές οικονομικό μοντέλο της χώρας και προδίδεται από τις αποικιακού τύπου υποδοχές τσάρτερ και κρουαζιεροπλοίων- άλλοτε με κόκκινα χαλιά, κι άλλοτε με αψίδες νερού, και λουλούδια, πολλά λουλούδια και τοπικό φολκλόρ.

Είναι γνωστό πως ο τουρισμός συνεισφέρει πάνω από το 20% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Εάν συνυπολογίσει κανείς και τους συναφείς κλάδους (προμηθευτές, επισιτισμός κλπ.) το ποσοστό είναι σημαντικά μεγαλύτερο. Μια σκληρά τουριστικοκεντρική οικονομία οδηγεί εκ των πραγμάτων και σε μια τουριστικοκεντρική διαχείριση της πανδημίας. Στην κυβερνητική ρητορική “η πανδημία φεύγει” επειδή πρέπει να έρθουν οι τουρίστες. Πρόκειται για μια συζήτηση που δυστυχώς κρύβει ενόχους και συνενόχους. Το βιώσαμε και πέρυσι, το βλέπουμε ξανά και φέτος- αν και είναι αλήθεια με σημαντικό όπλο τους εμβολιασμούς.

Η ίδια ρητορική θέλει (εναγωνίως) να φτάνει φέτος η τουριστική κίνηση -άρα και τα έσοδα- στο 50% εκείνης του 2019, όταν, δηλαδή, φιλοξενήσαμε περίπου 35 εκατ. επισκέπτες. Πέρυσι (2020) φτάσαμε περίπου στο 20%, πράγμα που σημαίνει πως επιδιώκουμε, φέτος, να υπερδιπλασιάσουμε το αποτέλεσμα. Είναι εφικτό; Μπορεί, αν και οι εκπρόσωποι του τουρισμού θεωρούν πως κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο.

Το κρίσιμο είναι πως για να φτάσουμε αυτό τον στόχο κάποιοι ρέπουν σε υγειονομικές εκπτώσεις που ενδεχομένως να προκαλέσουν σοβαρούς κινδύνους. Πολλά θα κριθούν, ως φαίνεται, από την βρετανική ετυμηγορία στις αρχές Ιουνίου σχετικά με το εάν η Ελλάδα (ολόκληρη ή κάποιες τουριστικές περιοχές) θα μπει στην πράσινη λίστα, όπως η ανταγωνίστρια Πορτογαλία προς την οποία κατευθύνεται ήδη ένα μεγάλο τμήμα των Βρετανών τουριστών.

Όλα περιστρέφονται αναγκαστικά γύρω από τον τουρισμό κι αυτό εγκλωβίζει την ίδια την χώρα σε μια πολύ συγκεκριμένη λογική. Δεν θέλουμε τουρίστες; Φυσικά και θέλουμε, αν και από εκεί μπορεί να αρχίσει μια πολύ μεγάλη συζήτηση για το είδος και την κατεύθυνση του τουριστικού μας προϊόντος. Το μεγάλο θέμα, όμως, πέρα από τις ανόητες και ανούσιες απευθείας συνδέσεις των καναλιών με την άδεια Μικρή Βενετία στη Μύκονο, και την νωχελική ακόμα Οία, είναι εάν και έως πότε η ελληνική οικονομία πρέπει να αγωνιά κάθε χρόνο ώστε ένα στα τρία ευρώ που θέλει να εισπράξει να προέρχονται από τον τουρισμό.

Πρακτικά, αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να συρρικνωθεί το τουριστικό έσοδο. Τουναντίον, θέλουμε να αυξηθεί κι άλλο. Εκείνο που προέχει, όμως, είναι η συνολική αύξηση του ΑΕΠ από παραγωγικές οικονομικές δραστηριότητες που θα απελευθερώνουν την οικονομία μας από την ομηρεία του τουρισμού. Μιας “μονοκαλλειέργειας”, δηλαδή, που μια πανδημία, ένας πόλεμος, μια τρομοκρατική ενέργεια, οι γεωπολιτικές εξελίξεις, τα μεταναστευτικά ρεύματα, ή η κλιματική αλλαγή μπορούν να την καταστρέφουν.

Πρόσφατα ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίασε το “Ελλάδα 2.0”, χθες ο Αλέξης Τσίπρας το “Ελλάδα+”. Αμφότερα έχουν ενδιαφέρον ως προτάσεις αξιοποίησης των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης, κάπου συγκλίνουν, κάπου αποκλίνουν, αλλά σε κάθε περίπτωση ιχνηλατούν το μετά της πανδημίας. Επειδή, όμως, όλα αυτά περιέχουν ισχυρές δόσεις “επικοινωνισμού” και επειδή οι λύσεις υπερβαίνουν την θητεία μιας κυβέρνησης, είναι σαφές σε όποιον είναι σώφρων και δεν είναι φανατικός πως πρέπει να υπάρξει πραγματικά εθνικό σχέδιο.

Που να συρρικνώνει την επίδραση του τουριστικού προϊόντος στην οικονομία (χωρίς να συρρικνώνει, φυσικά, το έσοδο) και να αυξάνει όλες εκείνες τις δραστηριότητες που θα βοηθήσουν την χώρα να δημιουργεί πόρους από πολλές πηγές. Η Ισπανία, η Ιταλία, ακόμα και η Πορτογαλία το έχουν καταφέρει σε σημαντικό βαθμό.

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης. Και το 2020, και, τώρα, το 2021, η πανδημία ξεγύμνωσε τις ατέλειες του ψευτοπαραγωγικού μας μοντέλου- μαζί με την απογύμνωση του μικρού κοινωνικού μας κράτους. Είτε 2.0, το πεις, είτε +Plus, εκείνο που μένει είναι η Ελλάδα…

Φωτό επάνω από το creteplus.gr
05 Μάι 2021
Όλα της συνεπιμέλειας δύσκολα και η ΝΔ… προβληματισμένη

Από τις αρχές του μήνα ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα για τη πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας αφορά το νομοσχέδιο που περνάει το Υπουργείο Δικαιοσύνης και ο Κώστας Τσιάρας με θέμα την συνεπιμέλεια.

Η συγκεκριμένη κίνηση της Κυβέρνησης έχει σηκώσει θύελλα αντιδράσεων και αυτό είναι λογικό, αν συνδυαστεί το γεγονός πως σύσσωμη η Αντιπολίτευση, αλλά και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αντιδρούν αρνητικά.

Για να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά από την πλευρά του το Υπουργείο αναπτύσσει τη λογική, ότι μέσα από το νομοσχέδιο που κατέθεσε στη Βουλή όπου και θα συζητηθεί στην Ολομέλεια την Τετάρτη (19/5), προχωράει σε ακόμα μεγαλύτερη μη διάκριση των δύο γονέων ενός παιδιού μετά το διαζύγιο τους, αλλά και στο τεκμήριο του 1/3 που αφορά το κάθε πότε θα βλέπει ο γονέας που δεν διαθέτει την επιμέλεια του τέκνου, αλλά και το χρονικό διάστημα διαμονής του τέκνου μαζί του.

Βέβαια εδώ να τονιστεί πως το 1/3 μέσα στο νομοσχέδιο είναι αυθαίρετη έννοια και δεν αναφέρει αν πρόκειται για 1/3 εβδομάδας, μήνα ή έτους, κάτι που έφερε έντονες διαμαρτυρίες από όλα τα κόμματα.

Παράλληλα με το νομοσχέδιο του ο κύριος Τσιάρας θεωρεί ότι καθιερώνει και την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, ενώ η μέθοδος επίλυσης των διαφορών των δύο γονέων θα γίνεται ακόμα και με διαμεσολαβητή και το δικαστήριο θα αποτελεί την πιο… ακραία λύση του προβλήματος.

Αυτά τα στοιχεία είναι τα βασικά που αναδεικνύει η Κυβέρνηση και ο κύριος Υπουργός για το νέο νόμο που καταθέτουν, όμως αν κοιτάξει κανείς την άλλη πλευρά θα δει ότι υπάρχουν πολλές “γκρίζες ζώνες”.

Μία από τις βασικές διαφωνίες στο νομοσχέδιο της συνεπιμέλειας είναι το γεγονός πως αναφέρεται η από κοινού και εξίσου άσκηση της γονικής μέριμνας κάτι που όπως κατανοεί ο καθένας είναι ιδιαίτερα δύσκολο, αφού ούτε καν κατά τη διάρκεια του γάμου ισχύει η συγκεκριμένη νομική φράση για τους δύο παντρεμένους γονείς.

Επίσης μεγάλη συζήτηση προκάλεσε και το περιβόητο 1/3 καθώς όλη η Αντιπολίτευση διαφώνησε κάθετα και αυτό είναι και εύλογο, αφού οι δικαστές και οι διαμεσολαβητές θα πρέπει να ελέγχουν ακόμα και τις ώρες διαμονής του παιδιού με τον γονέα, ενώ ανέφικτη και ουσιαστικά ανεφάρμοστη είναι και η καθημερινή λογοδοσία του γονέα που μένει μαζί με το τέκνο στον άλλο γονέα, αφού μπαίνουμε στα χωράφια της προσωπικής ζωής του καθενός.

Τέλος εξίσου αρνητικές ήταν και οι αντιδράσεις για το άρθρο που αφορά την κακή άσκηση γονικής μέριμνας και κυρίως για τις προϋποθέσεις των οριστικών δικαστικών αποφάσεων, καθώς όπως αναφέρουν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης τα φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας που υπάρχουν δεν θα δίνουν περαιτέρω λύσεις στα θύματα (μητέρες ή τέκνα).

Το πιο εντυπωσιακό πάντως από όλες αυτές τις ημέρες συζήτησης του νομοσχεδίου ήταν η αντίδραση που προέκυψε από το εσωτερικό του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και από δύο βουλευτίνες οι οποίες έχουν αφήσει το δικό τους στίγμα στη συντηρητική παράταξη και ο λόγος για την Μαριέττα Γιαννάκου και την Όλγα Κεφαλογιάννη.

Και οι δύο αντέδρασαν αρκετά αιχμηρά στο νομοσχέδιο και συγκεκριμένα σε 10 άρθρα του τα οποία απαίτησαν στη Βουλή από τον Κώστα Τσιάρα να διαφοροποιηθούν για να συνεχιστεί η συζήτηση και να ψηφίσουν θετικά.

Μάλιστα η κυρία Γιαννάκου άφησε και αιχμές ενάντια στον Υπουργό λέγοντας χαρακτηριστικά: “Είδαμε απίθανες οργανώσεις π.χ. τους “ενεργούς μπαμπάδες” και τρομερές διαφημίσεις υπέρ του νομοσχεδίου που σημαίνει χρήμα πολύ.Τόσο πολύ αγαπούν τα παιδιά τους που δεν μπορούν να συντάξουν μια επιστολή ή μήπως είναι ένα γραφείο που διαθέτει και το χρήμα και στέλνει όλα αυτά με ψευδή ονοματολογία. Οι καθαυτό επιστημονικοί φορείς που ήρθαν, ήταν αντικειμενικοί και έκαναν τις ίδιες παρατηρήσεις που κάναμε και εμείς. Αντίθετα, οι λιγότεροι φορείς που επικροτούν το νομοσχέδιο έκαναν παρατηρήσεις που δεν είχαν σχέση με το πραγματικό συμφέρον του παιδιού. Οι φορείς είναι ενθουσιασμένοι. Φοβάμαι ότι το σχέδιο νόμου θα δημιουργήσει περισσότερες δικαστικές προσφυγές και περισσότερα προβλήματα μεταξύ των γονέων”.

Ακόμα μία ιδιαίτερα έντονη τοποθέτηση κατακεραυνώνοντας το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης έκανε και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σπύρος Λάππας μιλώντας “Στο Κόκκινο 105,5” και τονίζοντας ότι: “Μέχρι τώρα το συμφέρον του παιδιού είχε αναχθεί σε βασικό πυλώνα της πυραμίδας των δικαιωμάτων του Οικογενειακού Δικαίου και αυτό κατηύθυνε και τις αποφάσεις αλλά και τη βούληση του εφαρμοστή του δικαίου, υποτάσσοντας τις ανάγκες, τις επιδιώξεις και τις σχέσεις των γονέων απέναντι στο συμφέρον του παιδιού.

Το νομοσχέδιο που εισάγεται σήμερα ερήμην της νομικής κοινότητας και των γυναικείων οργανώσεων είναι καταστρεπτικό για τους πυλώνες του Οικογενειακού Δικαίου καθώς λέει ότι το συμφέρον του παιδιού θα εξαρτάται εν πολλοίς από τη σχέση, τις επιδιώξεις και τις επιθυμίες των γονέων. Πρόκειται για μετατόπιση του κέντρου φιλοσοφίας του Οικογενειακού Δικαίου και αυτό βρίσκει αντίθετη τη νομική κοινότητα”.

Οι αντιδράσεις όπως αποδεικνύεται από τα κόμματα είναι έντονες, αλλά αυτή τη στιγμή γύρω από έναν νομοσχέδιο που αφορά γονείς και παιδιά δεν έχουμε ακούσει τίποτα από τους πρωταγωνιστές. Και ειδικά η πλευρά των γονέων θα έπρεπε να έχει κληθεί από τη Κυβέρνηση να τοποθετηθεί και να πει και τη δική της γνώμη.

Εδώ επιτρέψτε μου παράλληλα μία μικρή προσωπική αναφορά, καθώς όπως πολλοί άνθρωποι έτσι και εγώ έζησα σε μία οικογένεια της οποία οι δύο γονείς χώρισαν όσο βρισκόμουν σε νεαρή ηλικία. Ανεξάρτητα από νόμους και συνθήκες πάντα οι γονείς είτε είναι μαζί είτε όχι οφείλουν να βάζουν πάντα ως κύριο μέλημα τους το καλό του παιδιού τους και σε αυτό δεν μπορεί να επέμβει καμία Κυβέρνηση με κανέναν τρόπο.

Το μόνο σίγουρο είναι πως με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο Τσιάρα για τη συνεπιμέλεια που ψηφίζει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη φέρνει σε νέες αβέβαιες βάσεις την ζωή των διαζευγμένων γονέων με τα παιδιά τους και μεταξύ τους και δεν διασφαλίζει κάτι περισσότερο για τις δύσκολες περιπτώσεις.

Άλλωστε το πόσο θα βλέπει ή θα μπορεί να βλέπει ένας γονέας το παιδί του ή να μένει μαζί του δεν μπορεί να το ορίσει κάποιος δικαστής ή διαμεσολαβητής.

(Μία προσωπική μαρτυρία: Εγώ όπως και πολλοί άλλοι τυχεροί σε τέτοιες περιπτώσεις χωρισμένων με παιδί όποτε ήθελα έβλεπα τον κάθε γονιό μου και έμενα με όποιο επιθυμούσα και αυτό δεν έχει τη δυνατότητα να το επιβάλλει ή να το απαγορέψει ο οποιοσδήποτε)

Και κάτι τελευταίο: η Κυβέρνηση για ακόμα ένα πολύ σημαντικό ζήτημα που αυτή τη φορά απασχολεί την οικογένεια, επιλέγει τη μετωπική σύγκρουση κάνοντας στην άκρη ακόμα και δικά της πολύτιμα στελέχη.

Όσο πιο πολύ βαράει κάποιος τη μπουνιά στο μαχαίρι τόσο περισσότερο πονάει και ματώνει και αν η Κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει να μην επουλώνει τις πληγές της, τόσο θα πλησιάζει αυτό που κανείς στη Νέα Δημοκρατία και στο Μαξίμου δεν θέλει να σκέφτεται…
05 Μάι 2021
Πανδημία και δημογραφικό: Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε

Η αλλαγή του οικονομικού μοντέλου είναι ο μοναδικός δρόμος για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος και των συνεπειών του στην οικονομία, στην απασχόληση και το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας. Η διατήρηση του παρόντος (ανύπαρκτου) μοντέλου με τις όποιες λογιστικές «αλχημείες» στο ασφαλιστικό θα οδηγήσει και πάλι στο μονόδρομο των περικοπών και θυσιών μετά (;) την πανδημία.

Διασταλτικά, η έννοια της πανδημίας προσλαμβάνει τα υποστασιακά της χαρακτηριστικά όταν η δυναμική της ανθρώπινης δραστηριότητας αναστέλλεται και εξελικτικά αυτό σημαίνει ότι η ανάπτυξη εισέρχεται σε λιμνάζοντα νερά.

Το προσδόκιμο ζωής

Η εξέλιξη «τρέχει» σε μικροσκοπικό και μακροσκοπικό επίπεδο και στο τέλος διαμορφώνεται από τις πιεστικές καταστάσεις, μία νέα πραγματικότητα, άδηλη τη στιγμή της βαθιάς έντασης, αλλά απότοκος της ανάγκης δημιουργίας οδών διαφυγής.

Στην περίπτωση της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, η πανδημία του κοροναϊού διαφοροποιεί το προσδόκιμο ζωής, πάνω από 11.000 νεκροί υπάρχουν ήδη στην Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων κατοίκων, διαρρηγνύει κάθετα την κοινωνική και οικονομική οργάνωση κράτους και των διαρθρωμένων σχέσεων μεταξύ κρατών, αλλά την ίδια στιγμή ενεργοποιεί μηχανισμούς πλήρωσης του κενού μετασχηματίζοντας κάθε υπάρχουσα δομή και προσδίδοντάς της χαρακτηριστικά ικανά να την οδηγήσουν στην τρίτη και τέταρτη δεκαετία του αιώνα μας.

Η συνταγή του μετασχηματισμού δεν είναι εκ των προτέρων γνωστή, όπως γνωστή δεν είναι η τάση της δημογραφικής κρίσης που ξεκίνησε σε πολλές χώρες πολύ πριν την έλευση της πανδημίας, ακόμα και σε κράτη με ακμαίες οικονομίες, όπως η Ιαπωνία. Το δημογραφικό φαίνεται να επιβιώνει μέσα από την λαίλαπα της πανδημίας και να στοιχειώνει τους ζωντανούς που καλούνται τώρα να διαχειριστούν την πορεία της ζωής τους σε χώρες με πλούσιο παρελθόν αλλά με προβληματικό παρόν.

Στα λιμνάζοντα νερά έχει βυθιστεί ολόκληρο το ανθρώπινο οικοσύστημα αλλά τα προγνωστικά μοντέλα δεν λένε με ασφαλές ποσοστό βεβαιότητας τι θα μείνει όταν η φύγει η παλίρροια. Τα ανθρώπινα χέρια, το περιθώριο εργασίας, πόσοι νέοι άνθρωποι θα υπάρχουν να ρίξουν νερό στον μύλο της ανάπτυξης, πόσοι θα γεννιούνται κάθε χρόνο για να ρίχνουν καύσιμο στην ατμομηχανή.

Το πρόβλημα γίνεται πολυπλοκότερο για μικρές χώρες με μεταπρατικού τύπου οικονομική διάρθρωση όπως η Ελλάδα αλλά χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν ενοφθαλμίζoνται τα παρακλάδια του και σε χώρες οικονομικά ισχυρές, όπως αυτή του Ανατέλλοντος Ηλίου, με το τεράστιο εξωτερικό χρέος που διακρατούν σε ομόλογα οι ηλικιωμένοι κάτοικοί της, που είναι περισσότεροι από τους νέους, που έχουν το μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής στον κόσμο και αναγκαστικά βλέπουν τα εγγόνια τους να δουλεύουν για να μην χρεοκοπήσουν οι ίδιοι ενώ αυτή καθαυτήν η χώρα είναι η καλύτερη δανείστρια στον κόσμο.

Το 1828 που έγινε η πρώτη απογραφή στην Ελλάδα, βρέθηκαν 753.400 άτομα. Η τελευταία απογραφή του 2011 έδειξε ότι ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε γύρω στο 1% σε σύγκριση με την απογραφή του 2001, σε 10.816.286 κατοίκους.

Φέτος το φθινόπωρο θα γίνει η νέα απογραφή από την ΕΛΣΤΑ και κατά ορισμένες εκτιμήσεις αναμένεται να καταγραφεί μείωση κυρίως λόγω της αρνητικής φυσικής κίνησης (οι γεννήσεις υπολείπονται των θανάτων) και μικρότερης επίδρασης του μεταναστευτικού ισοζυγίου. Η αναλογία των γυναικών θα είναι ελαφρώς υψηλότερη των ανδρών, ενώ η ηλικιακή σύνθεση του πληθυσμού θα φανερώνει έντονα τη διαδικασία της δημογραφικής γήρανσης, η οποία θα πλήττει άνισα ορισμένους νομούς και περιφέρειες της χώρας. Η διάμεση ηλικία του πληθυσμού θα είναι κοντά στα 45 έτη – κάτι που άλλωστε διαφαίνεται σε εκτιμήσεις της Eurostat – ενώ σε ορισμένους νομούς ίσως να βρίσκεται κοντά ή να ξεπερνά τα 50 έτη (Ευρυτανία, Πρέβεζα, Φωκίδα, Σέρρες).

Η γήρανση του πληθυσμού διαπιστώνεται άλλωστε από τη συρρίκνωση του πληθυσμού παιδιών μέχρι 14 ετών και αύξηση των ατόμων άνω των 65 ετών, που στην πρώτη περίπτωση μάλλον θα κυμαίνεται κάτω από το 15%, ενώ στη δεύτερη σίγουρα πάνω από το 20% με σημαντική βαρύτητα των άνω των 80 ετών. Χωρίς αμφιβολία, η χώρα μας συνεχίζει να κατατάσσεται στη συστάδα με τις πλέον γερασμένες χώρες της Ευρώπης και του πλανήτη.

Με δεδομένη τη συρρίκνωση του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας, στην περίοδο της κρίσης, ο δείκτης εξάρτησης θα δείξει ότι αντιστοιχούν λιγότερα από τρία άτομα σε ηλικία εργασίας (15-64 ετών) για κάθε άτομο ηλικίας 65 ετών και άνω, ενισχύοντας προβληματισμούς που, μεταξύ άλλων, σχετίζονται με την εξέλιξη της σχέσης συνταξιούχων προς ασφαλισμένους. Αλλωστε σύμφωνα με εκτιμήσεις της Eurostat, η Ευρυτανία το 2019 καταγράφει την υψηλότερη τιμή του δείκτη εξάρτησης στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ενωση (69,7%), την υψηλότερη διάμεση ηλικία (55,5 έτη) και ποσοστό ηλικιωμένων (36,7%). Η ανισότητα όχι μόνον στο μέγεθος αλλά και στη διάρθρωση του πληθυσμού θα είναι πιο έντονη για ορισμένες περιοχές της χώρας.

Η πανδημία λειτούργησε ως επιταχυντής υπαρχουσών τάσεων, όπως συχνά έχει αναφερθεί, με το ενδιαφέρον να εστιάζεται κυρίως σε αλλαγές στον τρόπο εργασίας, στις συναλλαγές και στο μοντέλο λειτουργίας των επιχειρήσεων. Λιγότερο έχει αναδειχθεί η καταλυτική επίπτωση της πανδημίας στο δημογραφικό πρόβλημα και οι συσχετισμοί του με το μέλλον της εργασίας.

Οι εργατολόγοι αναφέρουν ότι αν και έχει μειωθεί το προσδόκιμο ζωής, κατά λιγότερο από ένα έτος, το αποτύπωμα στο εργατικό δυναμικό δεν θα είναι σημαντικό. Αυτό που πρέπει να αξιολογηθεί και να μετρηθεί είναι οι γεννήσεις, που έχουν μειωθεί όπως δείχνουν τα πρώτα στοιχεία, καθώς και οι επιπτώσεις της νέας κρίσης σε θέσεις εργασίας και εισοδήματα.Λιγότεροι Έλληνες κατά 200 χιλ.

Σύμφωνα με την naftemporiki.gr, αν επαναληφθεί το φαινόμενο της κρίσης της προηγούμενης δεκαετίας και οι γεννήσεις είναι μειωμένες σε ένα ποσοστό της τάξης του 20%, καθώς ήδη τα στοιχεία στις χώρες της Ε.Ε. συγκλίνουν σε αυτόν τον ρυθμό και ταυτόχρονα υπολογιστεί αύξηση θανάτων μέχρι 15%, τότε στο τέλος της δεκαετίας οι Έλληνες θα είναι λιγότεροι κατά περίπου 200 χιλ., σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, με εύλογες συνέπειες στο εργατικό δυναμικό. Ταυτόχρονα θα είναι πιο γερασμένοι και με λιγότερες δεξιότητες, πρόβλημα που αντιμετωπίζουν, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, οι περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες.

Γονιμότητα κάτω από τα ποσοστά αναπλήρωσης

Εξάλλου, η τάση που θέλει τον ανθρώπινο πληθυσμό να μεγαλώνει ηλικιακά και τη γονιμότητα να μειώνεται υπήρχε και πριν από την πανδημία. Ενώ η γήρανση είναι εμφανής στις ανεπτυγμένες οικονομίες για κάποιο χρονικό διάστημα, το δημογραφικό έλλειμμα εξαπλώνεται τώρα στην Κίνα και σύντομα αναμένεται να φτάσει στη Λατινική Αμερική. Πριν από τριάντα χρόνια μόνο ένα μικρό μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού ζούσε στις λίγες χώρες που εμφανίζουν ποσοστά γονιμότητας σημαντικά κάτω από αυτά που απαιτούνται για την αναπλήρωση κάθε γενιάς, πάνω από δύο παιδιά ανά γυναίκα. Αλλά μέχρι το 2013 περίπου το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού ζούσε σε χώρες με ποσοστά γονιμότητας κάτω από το ποσοστό αναπλήρωσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένει ότι μέχρι το 2060 ο πληθυσμός της Γερμανίας θα συρρικνωθεί κατά το ένα πέμπτο και ο αριθμός των ατόμων σε ηλικία εργασίας θα μειωθεί από 54 εκατομμύρια το 2010 σε 36 εκατομμύρια το 2060. Η εργατική δύναμη πολλών χωρών περιορίζεται λόγω της μείωσης των γεννήσεων, ενώ αυξάνεται η ανάγκη για τη φροντίδα μεγαλύτερου αριθμού ηλικιωμένων, ένα μίγμα που ασκεί πιέσεις στην αγορά εργασίας και στην οικονομία.

Σύμφωνα με την Korn Ferry ο πιο σημαντικός μετασχηματισμός του ανθρώπινου δυναμικού από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έχει δημιουργήσει μια παγκόσμια έλλειψη ταλέντων, τέτοια που 85 εκατομμύρια ρόλοι αναμένεται να αντιμετωπίσουν έλλειψη των κατάλληλα καταρτισμένων στελεχών μέχρι το 2030.

Αναβάθμιση δεξιοτήτων

Οι τεχνικές και οι προσωπικές δεξιότητες όπως η δημιουργικότητα, η ικανότητα συνεργασίας και η ηγεσία θα συνεχίσουν να έχουν αυξημένη ζήτηση, αλλά σύμφωνα με τη ManpowerGroup οι υποστηρικτικές θέσεις εργασίας στον τουρισμό, στο διοικητικό και νομικό κλάδο θα υποστούν μείωση. Για να προετοιμαστούν, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αναβαθμίσουν τόσο τις τεχνικές όσο και τις προσωπικές τους δεξιότητες που θα συνεχίσουν να είναι σε ζήτηση.

Τουλάχιστον τα δύο τρίτα των ενηλίκων σε κάθε κράτος-μέλος της Ε.Ε. συμφωνούν ότι η κυβέρνησή τους πρέπει να επενδύσει κατά προτεραιότητα στην εκπαίδευση των ενηλίκων. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα του Cedefop, το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 92% και είναι μεταξύ των υψηλότερων της Ε.Ε.

Το επιχείρημα υπέρ του καθορισμού της εκπαίδευσης και της κατάρτισης των ενηλίκων ως προτεραιοτήτων ενισχύεται από το ότι το 47% του ενήλικου ελληνικού πληθυσμού δήλωσε πως δεν διαθέτει ορισμένες τεχνικές δεξιότητες και το 38% πως δεν διαθέτει ορισμένες βασικές δεξιότητες τις οποίες χρειάζεται για να μπορεί να εκτελεί τα εργασιακά του καθήκοντα στο απαιτούμενο επίπεδο, σε σύγκριση με το 28% και το 22% αντίστοιχα κατά μέσο όρο στην Ε.Ε. Οι ενήλικες στην Ελλάδα έχουν θετική άποψη για την εκπαίδευση και την κατάρτιση. Πάνω από το 85% των ερωτηθέντων δηλώνει πως αποφέρουν πραγματικά οφέλη και βοηθούν τα άτομα να βρουν εργασία, να εξελιχθούν επαγγελματικά και να αυξήσουν τις αποδοχές τους. Το 79% πιστεύει επίσης πως η εκπαίδευση και η κατάρτιση των ενηλίκων μπορούν να μειώσουν την ανεργία.

Η ανάγκη για επικοινωνία και η εξ αποστάσεως εργασία

Μια άλλη τάση της πανδημίας αναφορικά με το δημογραφικό, σύμφωνα με την naftemporiki.gr, είναι η αύξηση των κοινωνικών εντάσεων και ανισοτήτων, ιδίως όσον αφορά τις φυλετικές διακρίσεις. Αυτό σημαίνει ότι οι οργανισμοί πρέπει να εστιάσουν περισσότερο στη διαφάνεια αναφορικά με το ανθρώπινο κεφάλαιο, με τις πρωτοβουλίες συμπερίληψης οι οποίες θα λειτουργήσουν ως το κλειδί για την ανάκαμψη και την ανάπτυξη. Οι αναλυτές της ManpowerGroup παρατηρούν ότι όλο και περισσότερο οι εργαζόμενοι και οι πελάτες απαιτούν από τις εταιρείες επίσημη στάση για θέματα της κοινωνικής δικαιοσύνης, της κλιματικής αλλαγής και άλλων παγκόσμιων ζητημάτων. Όπως οι πελάτες μπορούν να υποστηρίξουν τους οργανισμούς που ευθυγραμμίζονται με τις αξίες τους, με τον ίδιο τρόπο οι επιχειρήσεις μπορούν να επιλέξουν ταλέντα τα οποία λαμβάνουν ουσιαστική στάση στα σχετικά θέματα.

Πηγές: naftemporiki.gr -in.gr
05 Μάι 2021
“Πατριώτες εκατομμυριούχοι” διαδηλώνουν στις ΗΠΑ: Αυξήστε μας τους φόρους!

Το ζούμε ΚΑΙ αυτό! Διαδήλωση έξω από το σπίτι του Τζεφ Μπέζος πραγματοποίησε χθες η οργάνωση «Πατριώτες Εκατομμυριούχοι», οι οποίοι τάσσονται υπέρ της αύξησης της φορολογίας στους πλουσιότερους Αμερικανούς.

Η συγκεκριμένη οργάνωση, η οποία πρόσκειται πολιτικά στους Δημοκρατικούς, αποτελείται από Αμερικανούς με ετήσιο εισόδημα τουλάχιστον 1 εκατ. δολαρίων ή περιουσιακά στοιχεία αξίας τουλάχιστον 5 εκατ. δολαρίων. Το “κίνημά” δημιουργήθηκε το 2010, όταν μία ομάδα 138 εύπορων ατόμων ζήτησε επισήμως από το αμερικανικό Κογκρέσο να “κάνει το σωστό” για το καλό της χώρας, αυξάνοντας τους φόρους τους με σύνθημα “Η χώρα μας σημαίνει πολλά περισσότερα από τα λεφτά μας” και “Cut the bull—-. Tax the rich” (Κόψτε τις βλακείες, φορολογήστε τους πλουσίους) !

Η κινητοποίηση λαμβάνει χώρα ανήμερα της Ημέρας των Φόρων και εντάσσεται στην προσπάθεια των «Πατριωτών Εκατομμυριούχων» να προωθήσουν την αύξηση της φορολογίας των πλουσίων.

Μιλώντας στο πρακτορείο CNBC, οι επικεφαλής της οργάνωσης κάνουν λόγο για μια διαμαρτυρία περίπου 30 ατόμων στην οικία του ιδρυτή της Amazon στη Νέα Υόρκη. Οι διαδηλωτές δε, κρατούν πανό, τα οποία αναγράφουν «Κόψτε τον “ταύρο”, φορολογήστε τον πλούτο».

Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, έχει επανειλημμένως ταχθεί υπέρ της αύξησης της εταιρικής φορολογίας, με στόχο την χρηματοδότηση των προγραμμάτων δημοσιονομικής τόνωσης, τα οποία επιδιώκουν την τόνωση της αμερικανικής οικονομίας.

Η πρόταση του Λευκού Οίκου περιλαμβάνει την αύξηση του εταιρικού φόρου στο 28% από 25% προηγουμένως, καθώς και την αύξηση του ατομικού φόρου για τους πλουσιότερους φορολογούμενους από 37% σε 39,6%.

Οι Ρεπουμπλικάνοι, ωστόσο, δεν εμφανίζονται διαθέσιμοι να στηρίξουν τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις, αντιδρώντας στην αύξηση των φόρων.

Με καθαρή περιουσία άνω των 185 δισ. δολαρίων, ο Τζεφ Μπέζος έχει καταστεί στόχος αρκετών Δημοκρατικών, θεωρώντας ότι θα έπρεπε να πληρώνει περισσότερους φόρους, κάτι στο οποίο συντελούν και οι προκλητικές -κατά πολλούς- δαπάνες για αγορές κατοικιών, σκαφών κι άλλων ειδών πολυτελείας.

Η όξυνση των οικονομικών και ταξικών ανισοτήτων στις ΗΠΑ και το προβάδισμα κάποιων μερίδων του κεφαλαίου προκαλούν ανησυχία σε άλλες μερίδες της αστικής τάξης.

Πως ξεκίνησε το κίνημα των εκατομμυριούχων

Δύο χρόνια μετά την καπιταλιστική κρίση του 2008, μερικές δεκάδες δισεκατομμυριούχοι με επικεφαλής τον πρώην μεγαλοεπενδυτή του κερδοσκοπικού χρηματοπιστωτικού ταμείου «Blackrock», Μόρις Περλ, έφτιαξαν τη λεγόμενη ομάδα των «πατριωτών εκατομμυριούχων» (patrioticmillionaires.org). Αυτοί ζήτησαν από την κυβέρνηση του τότε Προέδρου, Τζ. Ου. Μπους, καθώς και των διαδόχων του να αυξήσουν σημαντικά τη φορολογία στους πάμπλουτους Αμερικανούς προς όφελος π.χ. της δημόσιας Υγείας και Εκπαίδευσης, που βρίσκονται σε βαθιά παρακμή. Πρότειναν επίσης αύξηση των μισθών των Αμερικανών εργαζομένων «ώστε να καλύπτουν τις βασικές ανάγκες» (προφανώς για να περιοριστεί το φαινόμενο του φτωχού εργαζόμενου που έχει τόσο πενιχρό μισθό που αδυνατεί να εξασφαλίσει στοιχειώδη στέγη).

Οι «πατριώτες εκατομμυριούχοι», στους οποίους συμμετέχει και ο γνωστός σκηνοθέτης Στ. Σπίλμπεργκ, επανεμφανίστηκαν τον Ιούλη του 2020 στέλνοντας σε αμερικανικά και διεθνή ΜΜΕ επιστολή με την υπογραφή «80 εκατομμυριούχοι για την ανθρωπότητα».

Οι… φιλάνθρωποι καπιταλιστές ζήτησαν από τις κυβερνήσεις δεκάδων χωρών να αναδιανείμουν μέρος του παραγόμενου πλούτου μέσω αύξησης της φορολογίας στους πλούσιους και στις μεγάλες εταιρείες, για να στηρίξουν δήθεν τη δημόσια Υγεία λόγω πανδημίας.

Από τα 200 μέλη των Patriotic Millionaires, οι 41 ζουν στη Νέα Υόρκη, στην πολιτεία με τους περισσότερους πλούσιους αλλά και τους υψηλότερους φόρους. Τόσο ο κυβερνήτης,όσο και το νομοθετικό σώμα της πολιτείας ανήκουν στην παράταξη των Δημοκρατικών που επιθυμεί να περιορίσει την ανισότητα μεταξύ των κοινωνικών ομάδων τόσο στην πολιτεία όσο και σε ολόκληρη τη χώρα. Το 1% των πλουσιότερων ανθρώπων της Νέας Υόρκης ελέγχει περίπου το 31% του εισοδήματος του κράτους, σύμφωνα με στοιχεία από το Ινστιτούτο Οικονομικής Πολιτικής.

Φυσικά, οι προοδευτικοί ακτιβιστές έχουν υποστηρίξει εδώ και χρόνια ότι οι υψηλότεροι φόροι στους πλούσιους δεν θα έβλαπταν την οικονομία της πολιτείας, όπως ισχυρίζονται αρκετοί πολιτικοί, με τον φόβο ότι πολλοί θα μεταναστεύσουν σε άλλες πολιτείες, όπως η Φλόριντα. Ωστόσο, η συγκεκριμένη ομάδα βασίζεται στο γεγονός ότι αυτοί που θέλουν την υπερφορολόγηση είναι οι ίδιοι οι πλούσιοι.

Ο τρέχων φόρος του κράτους επηρεάζει όσους βγάζουν πάνω 300.000 δολάρια ετησίως. Ωστόσο, όσοι βγάζουν εκατομμύρια δεν επιβαρύνονται περαιτέρω. Ψηφίστηκε το 2009.

Μέχρι το 2016, ο αριθμός των εκατομμυριούχων που κατέβαλαν φόρους στη Νέα Υόρκη αυξήθηκε κατά 72%, με το συνολικό εισόδημα των εκατομμυριούχων να αυξάνεται κατά 54% την εποχή εκείνη, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Φορολογικής Πολιτικής, ένα μη κερδοσκοπικό think tank. Τα εισοδήματα των μη εκατομμυριούχων αυξήθηκαν κατά 33% την ίδια περίοδο.

Εκτός από την καθιέρωση ενός νέου φόρου, με τον οποίο η ομάδα δήλωσε ότι θα μπορούσε να συγκεντρώνει περισσότερα από 3 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, οι «Πατριώτες Εκατομμυριούχοι» θέλουν επίσης να κλείσουν το παραθυράκι των επιτοκίων, το οποίο επιτρέπει στους διαχειριστές των hedge funds (αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου) να φορολογούνται με πολύ χαμηλότερο ομοσπονδιακό συντελεστή για μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους.
05 Μάι 2021
Δύο στους τρεις Γάλλους δεν θέλουν τον Μακρόν ως υποψήφιο

«Ιδιαίτερα ανησυχητική» χαρακτηρίζει η γερμανική Handelsblatt την πολιτική κατάσταση στη Γαλλία ,λιγότερο από ένα χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές.

«Η ακροδεξιά υποψήφια Μαρίν Λε Πεν είναι σε άνοδο και οι Ευρωπαίοι παραβλέπουν την καταιγίδα που έρχεται από το δυτικό άκρο της Γηραιάς ηπείρου», προειδοποιεί η γερμανική εφημερίδα και κρούει τον κώδωνα: «Οι ακροδεξιοί είναι πιο κοντά από ποτέ στην ανάληψη εξουσίας στη Γαλλία».

Η 52χρονη Μαρίν Λε Πεν δέχτηκε πάντως ένα ισχυρό πλήγμα τις τελευταίες ημέρες, κατηγορούμενη ότι η ίδια και το κόμμα της «Εθνικός Συναγερμός» υπεξαίρεσαν 6,8 εκατομμύρια ευρώ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την μισθοδοσία ανύπαρκτων συνεργατών των ευρωβουλευτών του κόμματός.

Η εβδομαδιαία εφημερίδα «Le Journal du Dimanche», δημοσίευσε μάλιστα την περασμένη Κυριακή και την σχετική, τελική έκθεση του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την καταπολέμηση της διαφθοράς και των οικονομικών και φορολογικών παραβάσεων (Oclciff. Μια έρευνα που ξεκίνησε το 2015 και σύμφωνα με τους ανακριτές, το γαλλικό ακροδεξιό κόμμα φέρεται να δημιούργησε ένα «δόλιο σύστημα κλοπής ευρωπαϊκών κεφαλαίων προς όφελός του».

Η Μαρίν Λε Πεν περιγράφεται από την Journal du Dimanche ως “ηθικός υποκινητής και δικαιούχος αυτού του συστήματος» και δεν αποκλείεται να οδηγηθεί ενώπιον της δικαιοσύνης. Η Λε Πεν απορρίπτει τις κατηγορίες , υποστηρίζοντας ότι κάποιοι θέλουν να τη βλάψουν ενόψει των εκλογών.

Μένει να φανεί βέβαια τι επιπτώσεις θα έχει μια πιθανή δίωξη κατά της ακροδεξιάς υποψήφιας. Σε μια περίοδο μάλιστα που έρευνα του Ινστιτούτου Kantar για το δίκτυο Franceinfo και την εφημερίδα “Le Monde”, έδειξε επίσης ότι η υποστήριξη στο κόμμα της Λε Πεν αυξάνεται στη Γαλλία. Το 29% των ερωτηθέντων συμφωνούν με τις ιδέες του ακροδεξιού «Εθνικού Συναγερμού» και το ποσοστό αυτό έχει αυξηθεί κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες τον τελευταίο χρόνο.

Αντίθετα, το ποσοστό του 43χρονου Γάλλου Προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν έχει «κολλήσει» στο 24% . Το χειρότερο είναι όμως άλλο: Οι δύο στους τρεις Γάλλους δεν θέλουν καν να θέσει ο Μακρόν εκ νέου υποψηφιότητα. Δημοσκόπηση του ινστιτούτου IFOP για λογαριασμό του εντύπου “La Lettre d’Expansion» ,που δημοσιεύει συνδρομητικές εμπιστευτικές πληροφορίες, έδειξε ότι το 63% των Γάλλων τάσσονται κατά μιας νέας υποψηφιότητας Μακρόν στις προεδρικές εκλογές την άνοιξη του 2022 και μόλις το 37% τον θέλει και πάλι υποψήφιο.

Τα κακά μαντάτα για τον Γάλλο Πρόεδρο δεν σταματούν εδώ. Ο Ζακ Αταλί, ο διάσημος επικοινωνιολόγος και σύμβουλος κάποτε του αείμνηστου Γάλλου προέδρου Φρανσουά Μιτεράν, εξέπληξε πολλούς προβλέποντας ότι η Μαρίν Λε Πεν θα κερδίσει τις προεδρικές εκλογές.

Παραδοσιακός σοσιαλιστής ο Αταλί ,αν και όπως διευκρινίζει δεν επιθυμεί την είσοδο της κόρης του Ζαν Μαρί Λε Πεν στο Μέγαρο του Ελιζέ , σημειώνει χαρακτηριστικά: “Αν έπρεπε να κάνω πρόγνωση σήμερα, νομίζω ότι η Μαρίν Λε Πεν θα εκλεγεί τον επόμενο Μάιο». Όπως εξηγεί ο Ζακ Αταλί «η Μαρίν Λε Πεν εκμεταλλεύεται όλα τα λάθη των αντιπάλων της» και ο Μακρόν αλλά και το κόμμα του «θα μπορούσαν να πληρώσουν ένα βαρύ τίμημα αφού επωφελήθηκαν από τα λάθη των άλλων ,πέντε χρόνια νωρίτερα».

Πληρώνει τον νεοφιλελευθερισμό και τον αυταρχισμό

Ποιο τίμημα πληρώνει ο Μακρόν; Μα την νεοφιλελεύθερη πολιτική που εφαρμόζει στην οικονομία σε συνδυασμό με τον αυταρχισμό και την καταστολή δημοκρατικών ελευθεριών που επιδεικνύει στην κοινωνία. Σε συνδυασμό μάλιστα με την κάκιστη αντιμετώπιση της πανδημίας, το μίγμα γίνεται εκρηκτικό και εξηγεί γιατί οι δύο στους τρείς συμπατριώτες του δεν τον θέλουν ούτε καν υποψήφιο! Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ο Μακρόν προηγείται ελαφρά βέβαια της Λε Πεν στον δεύτερο γύρο, αλλά η ακροδεξιά υποψήφια επωφελείται από το γεγονός ότι η εικόνα του Γάλλου προέδρου έχει καταστραφεί.

«Πριν πέντε χρόνια, ο Μακρόν θεωρήθηκε ως φορέας ελπίδας, ξεπερνώντας τον ανταγωνισμό Δεξιάς-Αριστεράς στη Γαλλία. Σήμερα, ωστόσο, θεωρείται ένας συντηρητικός πολιτικός. Η κρίση του Covid κατέστρεψε την οικονομική επιτυχία των μεταρρυθμίσεων του», τονίζει ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, Τόμας Χάνκε και εκτιμά ότι : «Όσο χαμηλότερη είναι η προσέλευση των ψηφοφόρων, τόσο λιγότερες θα είναι οι πιθανότητες επανεκλογής του 43χρονου Μακρόν».

Ο Γερμανός καθηγητής υποστηρίζει ότι ο Μακρόν αγωνίζεται σε ένα πολιτικό έδαφος όπου μπορεί μόνο να χάσει : «Προσπαθεί να ψαρέψει “στη δεξαμενή των δεξιών ψηφοφόρων» ,γράφει η γερμανική FAZ και εξηγεί: «Ως αποτέλεσμα, χρησιμοποιεί εδώ και μήνες έναν λόγο που ήταν άγνωστος γι’ αυτόν: ασφάλεια και τάξη.

Αντιμετωπίζει τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα στις υποβαθμισμένες περιοχές εξαπολύοντας κυνηγητό εναντίον των εμπόρων ναρκωτικών και των ακραίων μουσουλμάνων. Παρότι η οδός προς το Μέγαρο των Ηλυσίων μπορεί να μοιάζει –για την ώρα– κλειστή στη Μαρίν Λε Πέν, το κόμμα της κατήγαγε ήδη σημαντική νίκη, επιβάλλοντας τις ιδεολογικές και πολιτικές προτεραιότητές του, όπως είναι το μεταναστευτικό, η ασφάλεια και η συζήτηση γύρω από την έννοια της εθνικής ταυτότητας.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν, επίσης, ότι η απάθεια έχει εδραιωθεί ως αντίδραση στην άνοδο της Ακροδεξιάς. Ο πρόεδρος Μακρόν προσπαθεί τώρα να ανακόψει τη διαρροή ψήφων προς την άκρα Δεξιά με έστω και καθυστερημένες πρωτοβουλίες κοινωνικού χαρακτήρα για την αντιμετώπιση της φτώχειας και την επέκταση της γονικής άδειας. Οι πρωτοβουλίες αυτές περνούν, όμως, απαρατήρητες από τους ψηφοφόρους της Αριστεράς, οι οποίοι εστιάζουν την κριτική τους στον νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα των οικονομικών μεταρρυθμίσεων.

Παίζει στο γήπεδο της Λε Πέν

Σε κάθε ομιλία που κάνει ο Μακρόν για τους μουσουλμάνους, αναφέρεται στην προστασία των συνόρων ή την ανάγκη ενίσχυσης της αστυνομίας και του στρατού και έτσι κάνει τεράστια χάρη στη Λε Πεν. «Η απόφαση του Μακρόν να εστιάσει τη συζήτηση γύρω από τον κίνδυνο που παρουσιάζει το εξτρεμιστικό Ισλάμ για τη Γαλλική Δημοκρατία αποτελεί παραδοχή ήττας», τονίζει η Handelsblatt. Και αυτό γιατί φέρνει την αντιπαράθεση ακριβώς στο γήπεδο στο οποίο η ηγέτις της ακροδεξιάς έχει τις μεγαλύτερες δυνατότητες, δηλαδή την εσωτερική ασφάλεια. Ετσι ,ο Μακρόν ,παγιδεύεται», τονίζει η γερμανική εφημερίδα. Αυτό το κλίμα τρέφει την ακροδεξιά και πυροδοτεί ακόμη και κινδύνους πραξικοπήματος .

Η εφημερίδα “Valeurs Actuelles” δημοσίευσε δύο μανιφέστα από εν ενεργεία και απόστρατους αξιωματικούς , οι οποίοι κατηγορούν τους πολιτικούς ότι έχουν χάσει την αίσθηση τιμής και τάξης. Απειλούν μάλιστα ότι ο στρατός θα πρέπει να παρέμβει και να “αναλάβει μια δράση” για να εγγυηθεί την ασφάλεια των Γάλλων. Σύμφωνα με μία έρευνα αξιόπιστου ινστιτούτου, το 58% των Γάλλων υιοθετούν την προειδοποίηση των στρατιωτικών. Μπορεί να είναι μια φωτογραφία της στιγμής, αλλά πάντως ,καταγράφεται!

Η Μαρίν Λε Πεν έσπευσε να συμφωνήσει αμέσως με τους στρατιωτικούς και να τους καλέσει να ενταχθούν στο κόμμα τους. Με την ανάλυση των αξιωματικών συμφώνησε επίσης και η κεντροδεξιά, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης, Ρασιντά Τατί.

Με τη δεξιά στροφή , ο Γάλλος πρόεδρος ελπίζει να κερδίσει τους μετριοπαθείς συντηρητικούς ψηφοφόρους . Αλλά ,με τον νέο του προσανατολισμό, ο Μακρόν αποκλίνει από τον πολιτικό του πυρήνα, αυτόν ενός μη ιδεολογικού μεταρρυθμιστή που ασχολείται με τις ευκαιρίες του ατόμου για καλύτερη ζωή και πρόοδο. Οι σύμβουλοι του Γάλλου προέδρου ελπίζουν ότι θα δημιουργήσουν γύρω από τον Μακρόν έναν νέο, χαλαρό σχηματισμό φιλελεύθερων και συντηρητικών οπαδών. Ετσι, στις περιφερειακές εκλογές του Ιουνίου ,ο Μακρόν υποστηρίζει αρκετούς συντηρητικούς υποψηφίους. Με τον τρόπο αυτό, διαγράφει όμως σε μεγάλο βαθμό το δικό του κόμμα «La République en Marche» (LREM). Ένα κόμμα , που θεωρείται πλέον “διάττων αστέρας» ,στη Γαλλία και απειλείται με πανωλεθρία στις περιφερειακές εκλογές του Ιουνίου. Αυτό σημαίνει ότι και στην υποθετική περίπτωση που ο Μακρόν θα κέρδιζε τις εκλογές του 2022 ,δεν θα είχε τη δική του πλειοψηφία στη γαλλική Βουλή στις επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές , όπως το 2017.

«Ένα χρόνο πριν από τις αποφασιστικές εκλογές, η πολιτική τάξη στη χώρα αρχίζει να μοιάζει με εκείνη της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης ,πολύ περισσότερο από εκείνη της 5ης Γαλλικής Δημοκρατίας» , προειδοποιεί η FAZ.

Αποξένωση από την κεντρο-αριστερά

Πώς και με ποιο νέο όραμα μπορεί ο Γάλλος πρόεδρος να διεκδικήσει την επανεκλογή του ,παραμένει επίσης ανοικτό. Οι σύμβουλοί του, έψαξαν για ένα νέο «ξεκίνημα», κάποια νέα θέματα Δεν υπάρχει ακόμη τίποτα συγκεκριμένο. Τι θα προβάλει ο Μακρόν για να διεκδικήσει μια δεύτερη θητεία; Μόνο νόμο και τάξη; Είναι μια ερώτηση χωρίς απάντηση, προς το παρόν.

Θα επικαλεστεί τον κίνδυνο της ακροδεξιάς; Οι κεντρο-αριστεροί και αριστεροί ψηφοφόροι φαίνεται να έχουν πάρει οριστικά διαζύγιο με τον Γάλλο πρόεδρο.

Αντίθετα, η Μαρίν Λε Πεν επωφελείται από την όλη εξέλιξη. Εχει μεταμορφωθεί σε μία υποψήφια της συστημικής δεξιάς και -σε αντίθεση με το παρελθόν- μόνο μια μειοψηφία των Γάλλων την βλέπει ως απειλή για τη δημοκρατία. «Δοκιμάσαμε τα πάντα, γιατί όχι τώρα και τη Μαρίν Λεπέν; Αυτή είναι η διάθεση που εξαπλώνεται μέσα στον πληθυσμό» , προειδοποιεί ο καθηγητής Τόμας Χάνκε.

Αλλωστε, ουδείς άλλος υποψήφιος φαίνεται μέχρι στιγμής να κερδίζει πόντους στον αναμέτρηση: Στο στρατόπεδο της Αριστεράς, ο Ζαν Λικ Μελανσόν θα είναι και πάλι υποψήφιος ,αλλά με πολύ μικρές πιθανότητες να μπει στο δεύτερο γύρο, καθώς το Γαλλικό Κομμουνιστικό κόμμα ανακοίνωσε ήδη χωριστή υποψηφιότητα. Οι Σοσιαλιστές και οι Πράσινοι εξακολουθούν να αναζητούν υποψήφιο, με τη δήμαρχο του Παρισιού Αν Ινταλγκό να έχει επίσης δείξει ενδιαφέρον. Αλλά μέχρι εκεί!

Στην κεντροδεξιά έχουν εμφανιστεί ως πιθανοί υποψήφιοι για την προεδρία, ο επικεφαλής διαπραγματευτής για το Brexit, Μισέλ Μπαρνιέ και ο βουλευτής Ξαβιέ Μπερτράν, αλλά χωρίς μεγάλη δυναμική ,προς το παρόν. Η «αστικοποίηση» της Λε Πεν ως δεξιάς εναλλακτικής λύση στον Μακρόν,αφήνει λίγο χώρο στην κεντροδεξιά. Αλλωστε , μετά την αποχώρηση και τη δίωξη κατά του Νικολά Σαρκοζί, η γαλλική κεντροδεξιά δεν μπόρεσε να αναδείξει μια ισχυρή ηγετική προσωπικότητα…

Πρώτη δημοσίευση: δημοκρατία
05 Μάι 2021
Π. Βλαχογιαννόπουλος/ Η πανδημία ανακόπτεται στη γειτονιά και όχι στα νοσοκομεία

Η κυβέρνηση απέτυχε να οργανώσει ένα σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας μετά το πρώτο κύμα της πανδημίας, όταν είχε χρόνο. Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας ήταν ο απαραίτητος μηχανισμός για την πρώιμη ανίχνευση των κρουσμάτων, την αναζήτηση των επαφών τους, την ανίχνευση των βαρέως πασχόντων, ώστε να τους χορηγηθούν φάρμακα (κυρίως πλάσμα αναρρωσάντων ασθενών, μονοκλωνικά αντισώματα και ορισμένοι αντιφλεγμονώδεις παράγοντες) πριν χειροτερέψουν και εισαχθούν στο νοσοκομείο.

Είναι γνωστό ότι στα τελικά στάδια πριν τη διασωλήνωση αλλά και στην ΜΕΘ αυτά τα φάρμακα δεν λειτουργούν πλέον. Το σύστημα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας θα μπορούσε να συμβάλλει στην θεραπεία των χρονίων παθήσεων του πληθυσμού, οι οποίες αποτελούν παράγοντα κινδύνου για θάνατο από τη νόσο COVID-19. Η πανδημία ανακόπτεται στη γειτονιά και όχι στα νοσοκομεία.

Η κυβέρνηση απέτυχε να προβλέψει το μέγεθος, την οξύτητα και την ένταση του δεύτερου κύματος της πανδημίας, το οποίο τη βρήκε απροετοίμαστη και πανικοβλημένη. Επένδυσε όλες τις δυνάμεις της στα εμβόλια τα οποία όντως είναι ένα ισχυρό (αλλά όχι απόλυτο) όπλο για την αντιμετώπιση της πανδημίας και έστρεψε τις ελπίδες του λαού σε αυτά για την έξοδο από τον συνεχή εγκλεισμό. Τώρα κατανοούμε ότι μολυνθέντες ή εμβολιασθέντες επαναμολύνονται, περνούν ασφαλώς την νόσο με ήπια συμπτώματα, αλλά δυνατόν να την μεταδώσουν.

Συνεπώς ο ιός θα παραμείνει σε θύλακες της κοινωνίας και θα γίνει ενδημικός. Θα τον συναντήσουμε πάλι, υπάρχει δε η πιθανότητα να βρεθούν δύο διαφορετικά στελέχη ιών στον ίδιο ξενιστή και τότε ένα καινούργιο στέλεχος μπορεί να αναπτυχθεί από αυθόρμητο ανασυνδυασμό αυτονόμων τμημάτων RNA των δύο ιών και δημιουργία ενός καινούργιου ιού που δεν θα τον καταπολεμούν τα εμβόλιά μας― ένα φαινόμενο που ονομάζεται antigenic shift (αλλαγή αντιγόνου).

Η διασπορά του ιού και σήμερα ακόμη στη χώρα μας είναι τεράστια: Μας ανακοινώνει ο ΕΟΔΥ θετικότητα 3,4% , η οποία είχε φθάσει και στο 10% παλιότερα. Η μελέτη έγκρισης του εμβολίου της BioNTech/Pfizer, ήτοι του BNT162b2 mRNA εμβολίου διεξήχθη σε επιδημιολογικά βεβαρημένες περιοχές όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Βραζιλία, οι ΗΠΑ και η Νότιος Αφρική. Όπως προκύπτει από την μόλυνση των εθελοντών που πήραν placebo, η θετικότητα (ή μόλυνση) έφτασε το 0,88% (162 περιπτώσεις στις 18.325 εθελοντές) (N Engl J Med 2020;383:2603-15. DOI: 10.1056/NEJMoa2034577). Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: Είτε δεν ξέρουμε τι μας γίνεται και δεν κάνουμε καμία επιδημιολογική επιτήρηση, είτε ότι η διασπορά στη χώρα μας είναι τεράστια και θα θάβουμε νεκρούς όλο το καλοκαίρι.

Θέλω να σχολιάσω την κατάσταση των νοσοκομείων: Όσο και αν έχομε διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου, η πολιτεία δείχνει να έχει ξεχάσει ότι εκτός του COVID-19 υπάρχουν και άλλα νοσήματα.

Τον τρέχοντα μήνα το Νοσοκομείο στο οποίο εργάζομαι είναι το μόνο εφημερεύον νοσοκομείο για περιστατικά μη- COVID-19, στην Ανατολική Αττική αλλά διαθέτει και μονάδα για περιστατικά COVID-19.

Μία Παθολογική κλινική έχει μετατραπεί σε κλινική COVID-19 και οι άλλες δύο Παθολογικές Κλινικές μοιράζονται το 24ωρο της εφημερίας. Κατά τον Μάρτιο και Απρίλιο, αλλά συχνά και τον Μάιο, σε έναν ή δύο συμβατικούς θαλάμους των παθολογικών κλινικών νοσηλεύονται ασθενείς με ποικίλα προβλήματα αλλά και ταυτοχρόνως υποψία για λοίμωξη COVID-19. «Ύποπτο» περιστατικό σημαίνει κλινική εικόνα συμβατή με COVID-19 και rapid test αρνητικό. Όταν την επομένη έλθουν τα αποτελέσματα του μοριακού test ένας στους τρείς ασθενείς με κλινική υποψία βγαίνει θετικός. Ο μεν θετικός ασθενής εισάγεται στην κλινική COVID-19 , ενώ τα άλλα δύο άτομα που πιθανότατα θα θετικοποιηθούν, δεν μετακινούνται και συχνά μολύνονται και μεταδίδουν τη νόσο.

Παρά το ότι οι κλινικές COVID-19 διαθέτουν περιορισμένο αριθμό κρεβατιών για «ύποπτα» περιστατικά COVID-19, αυτά είναι μονίμως κατειλημμένα. Συνεπώς τα ύποπτα COVID-19 περιστατικά που ήλθαν σε επαφή με θετικό κρούσμα παραμένουν στην κλινική και μολύνουν. Αυτός ο μηχανισμός έχει καταστήσει τα νοσοκομεία τόπους υπερμετάδοσης του ιού, σχεδόν παρόμοιους με κάθε χώρο ή μέσον συνωστισμού.

Σχεδόν πάντα οι Παθολογικές κλινικές έχουν επιπρόσθετα κρεβάτια (φορεία ή ράντσα) τα οποία στοιβάζονται ως «προσθήκες» στους θαλάμους των τριών κρεβατιών. Όπως καταλαβαίνετε το όριο των ατόμων ανά τετραγωνικά μέτρα εσωτερικού χώρου τηρείται στα πολυκαταστήματα, αλλά δεν τηρείται στα νοσοκομεία μας. Θάλαμοι ανδρών και γυναικών δεν υπάρχουν πλέον. Όλοι οι θάλαμοι είναι μεικτοί και κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια έχει πλέον εξανεμιστεί.

Αν ρωτήσετε ένα μέλος του προσωπικού των μονάδων COVID-19 για την δουλειά τους εκεί θα σας πει: «Δουλειά υπάρχει, είναι έντονη, αλλά είναι απλή: Να τι θέλει ένας ασθενής με COVID-19, ο οποίος δεν πληροί κριτήρια για διασωλήνωση και συνεπώς παραμένει σε συμβατικό κρεβάτι: Οξυγόνο με μάσκα σε υψηλή ροή, remdesivir, δεξαμεθαζόνη και αντιβιοτικά αν υποπτευθούμε επιλοίμωξη από κοινά μικρόβια».

Τι θα συμβεί όμως αν αυτός ο ασθενής έχει παραλλήλως παγκρεατίτιδα; πόσοι περισσότεροι γιατροί θα πρέπει να ασχοληθούν με αυτόν (χειρουργοί, απεικονιστές, παθολόγοι, ίσως γαστρεντερολόγοι, κλπ); Πόσο εύκολο είναι ένας ασθενής με COVID-19 να μπει στον μοναδικό αξονικό τομογράφο όταν ο τομογράφος θα πρέπει ακολούθως να κλείσει για απολύμανση και εξαερισμό για τουλάχιστον 2 ώρες;

Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι το «αφήγημα» της κυβέρνησης πολύ απέχει από του να είναι επιτυχημένο. Ο κ Κικίλιας σε δελτίο τύπου του Υπουργείου του ανέφερε στις 16 Μαρτίου 2016 ότι «Συνολικά, ο ιδιωτικός τομέας παραχωρεί στην Αττική, στις δύο Υγειονομικές Περιφέρειες, άλλες 550 κλίνες….. Προστίθενται δε άλλες 10 κλίνες ΜΕΘ από τον ιδιωτικό τομέα, παραχωρούνται στο ΕΣΥ, δηλαδή, από τις 130 φτάνουμε στις 140 στην Αττική, κλίνες ΜΕΘ για μη- COVID-19 περιστατικά» (https://eody.gov.gr/wp-content/uploads/2021/03/20210317.pdf). Δεν αμφισβητούμε τα λεγόμενα του Υπουργού, αλλά θέλουμε να τονίσουμε ότι αυτές οι κλίνες κοστίζουν πιθανότατα περισσότερο από ότι οι κλίνες των δημοσίων νοσοκομείων. Ένα άλλο πρόβλημα με τη διευθέτηση αυτή είναι ότι τα εν λόγω νοσοκομεία δεν εφημερεύουν πρωτογενώς για τους ασφαλισμένους του ΕΣΥ. Οι ασφαλισμένοι πρέπει να συνωστιστούν στα εξωτερικά Ιατρεία επειγόντων των δημοσίων νοσοκομείων, να εισαχθούν σε αυτά αν υπάρχει επιβεβαιωμένη ανάγκη εισαγωγής και αν δεν έχουν πολύπλοκα προβλήματα μελέτης να περιμένουν ένα μοριακό test αρνητικό για COVID-19, ώστε τότε μόνον να αναρτηθεί το όνομά τους σε μια ηλεκτρονική πλατφόρμα μέσω της οποίας θα επιλεγούν από κάποιο ιδιωτικό νοσοκομείο. Τα πράγματα λοιπόν δεν είναι εύκολα.

Το 2013 η Κυβέρνηση Σαμαρά με υπουργό Υγείας τον κ Άδωνι Γεωργιάδη, εκτίμησε ότι στο πλαίσιο του ορθολογισμού των υποδομών για την Υγεία θα έπρεπε να κλείσουν τα Νοσοκομεία της Αγίας Βαρβάρας, η Πολυκλινική Αθηνών, το Νοσοκομείο Πατησίων και το Νοσοκομείο Φλέμινγκ. Το τελευταίο μετά από μεγάλο αγώνα των εργαζομένων του παρέμεινε μεν ανοικτό, συνδεδεμένο με το Σισμανόγλειο, αλλά με τα μισά κρεβάτια νοσηλείας, με 300 εργαζόμενους εκτός, και με καταργημένες κλινικές και εργαστήρια. (http://ergasianet.gr/2020/11/21/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84/)

Δεν θέλουμε να γίνουμε μετά Χριστόν προφήτες, για το λόγο αυτό δεν θα επικαλεστούμε την σημερινή συγκυρία. Το να κλείνεις Νοσοκομεία που λειτουργούν είναι σαν να μην μαγειρεύεις και να τρως στο εστιατόριο. Νομίζω ότι οι σύμβουλοι των πολιτικών ηγετών μας ήταν στην καλύτερη περίπτωση ερασιτέχνες και στη χειρότερη περίπτωση προκατειλημμένοι να συρρικνώσουν τον δημόσιο τομέα της Υγείας.

Χάθηκαν δύο εξαιρετικοί καρδιοχειρουργοί να ενταχθούν σε αυτά τα νοσοκομεία και να τα καταστήσουν κέντρα καρδιοχειρουργικής για να έρχονται πολίτες άλλων χωρών που συνωστίζονται στις ουρές στις χώρες τους για εγχείρηση ανοικτής καρδιάς; Χάθηκαν εξέχοντες αιματολόγοι (τόσους διαθέτουμε) να καταστήσουν αυτά τα ωραία κτήρια νοσοκομείων Κέντρα αριστείας για την μελέτη και την θεραπεία της Λευχαιμίας και άλλων νοσημάτων;

Όχι λοιπόν, η πολιτεία, για να μην τα ρίξω μόνο σε μία κυβέρνηση, δεν έχει όραμα. Κυριαρχούν οι μπακάλικες λογικές της μείωσης του κόστους και όχι η λογική της σχέσης κόστους/οφέλους ή κόστους/αποτελεσματικότητας. Οι λογικές της πολιτικής μας ηγεσίας είναι μίζερες και ίσως ηθελημένα κακές και επικίνδυνες.

Καθηγητής Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ
05 Μάι 2021
Γιατί η Ν.Δ έπαθε…ΣΥΡΙΖΑ; Στην Βαβέλ του Τζαβάρα, της Μαριέττας και του…Σαμαρά

Τις πρόωρες εκλογές του 2009 ο Κώστας Καραμανλής τις αποφάσισε (οριστικώς) στο V.I.P σαλόνι του Super Ferry επιστρέφοντας μετά τον 15Αύγουστο από την Τήνο. Δίπλα του -σε μία άκρη που είχαν απομονωθεί- είχε τον τότε υπερυπουργό Εσωτερικών και στενό πολιτικό του φίλο και συνεργάτη Προκόπη Παυλόπουλο. Τις δικές του αποφάσεις σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις που θα “τρέξουν” από το φθινόπωρο ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα τις λάβει κι αυτός, πιθανώς, στην κατοικία που διατηρεί στην Τήνο. Ή στο Μαράθι των Χανίων, στην πατρογονική εστία των Μητσοτάκηδων.

Δύο εφημερίδες αποτυπώνουν σήμερα την εικόνα που επικρατεί στο Μέγαρο Μαξίμου. Η “Καθημερινή” κάνει λόγο για τους “Φόβους χαλάρωσης και το plan B”.

Το περιέγραψε, άλλωστε, ο ίδιος ο πρωθυπουργός όταν, αίφνης, ανέκρουσε πρύμναν και από την “καλή χαρά” για την πανδημία του…φεύγει (όπως έλεγε στην προχθεσινή συνάντησή του με τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης) επέστρεψε στην “ανευθυνότητα” κάποιων που βάζουν εμπόδια στην επιστροφή στην κανονικότητα. Ο κίνδυνος που προκύπτει από το -ίσως βιαστικό αλλά αναγκαστικό- άνοιγμα της οικονομίας και του τουρισμού γίνεται αντιληπτός στο Μαξίμου και άπαντες αντιλαμβάνονται πως μια επιστροφή των σκληρών δεικτών της πανδημίας μπορεί να καταστρέψει τα πάντα.

Από την άλλη η δεξιά -αλλά ελαφρώς αντι-μητσοτακική “Εστία”- προβλέπει πολιτικές εξελίξεις, πιθανώς και προκήρυξη πρόωρων εκλογών, λαμβάνοντας υπ όψιν της το κλίμα που καλλιεργεί η κυβέρνηση σχετικά με την προανακριτική επιτροπή και τις αναφορές του (των βοσκοτόπων) Χρήστου Καλογρίτσα για τον Νίκο Παππά.

Εν ολίγοις, η καλλιέργεια κλίματος σκανδαλολογίας, επισημαίνει η εφημερίδα, ευνοεί τον πολιτικό σχεδιασμό που θέλει τον ΣΥΡΙΖΑ “υπό κατηγορία”, ώστε να είναι εφικτή η προεκλογική πόλωση εάν αποφασίσει, τελικώς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάτι τέτοιο (στην Τήνο, ή το Μαράθι…).

Η Ν.Δ, όμως, δεν είναι ίδια. Το άγχος για την εξέλιξη της πανδημίας και η αγωνία για τον τουρισμό, ώστε να σταθεί εφικτό να επιβεβαιωθεί το θετικό σενάριο για τους ρυθμούς ανάπτυξης και τα φετινά έσοδα, φέρουν τον πρωθυπουργό σε ένα σταυροδρόμι. Θα συνεχίσει ως έχουν σήμερα τα πράγματα, αναλαμβάνοντας το ρίσκο ενός νέου κύματος της πανδημίας (αποτέλεσμα και των χειρισμών που έγιναν έως σήμερα) το φθινόπωρο, ή θα ποντάρει όλα τα λεφτά του στην επιτυχία των εμβολιασμών και σε έναν ήρεμο θερινό διάπλου; Υπάρχουν υπέρ, υπάρχουν και κατά σε όλα τα σενάρια, μεταξύ των οποίων μέχρις ώρας αυτό των πρόωρων εκλογών είναι μάλλον το ασθενέστερο. Μπορεί να επιθυμεί τον μηδενισμό του κοντέρ, ωστόσο μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα υποψιάσει αρνητικά τους πολίτες (και γι αυτό είναι αρκετά δύσκολο να εξηγηθεί) για όσα ενδεχομένως να συμβούν εάν του δώσουν άλλη μία καθαρή εντολή. Αφήστε που οι εκλογές είναι εκλογές, βεβαιότητες δεν χωρούν και, τελικά, υπάρχει και ο Θεός που βλέπει τα σχέδια των ανθρώπων και γελά…

Η Ν.Δ, όμως, δεν είναι ίδια, κι αυτό φάνηκε έντονα τις τελευταίες μέρες. Η κυβέρνηση έπαθε…ΣΥΡΙΖΑ και όλη η παραφιλογία περί εσωστρέφειας στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης (που διακινείται εντόνως εδώ και καιρό στα συμπολιτευόμενα και αντι-ΣΥΡΙΖΑ ΜΜΕ) έχει μετακινηθεί στην κυβερνώσα παράταξη. Λες και η εσωστρέφεια είχε πατέντα…ΣΥΡΙΖΑ και με την άρση της έγινε μεταφορά “τεχνογνωσίας” στη Ν.Δ.

Όπως περιγράφει η Στεφανία Μουρελάτου στο libre, τις τελευταίες μέρες πρόσωπα, που δύσκολα θεωρούν ότι θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στα κυβερνητικά πλάνα του πρωθυπουργού, δυναμώνουν τις φωνές και τις ενστάσεις τους σε διάφορες νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση των Γιαννάκου και Κεφαλογιάννη στο νομοσχέδιο για την γονεϊκή συνεπιμέλεια. Μάλιστα το ιστορικό στέλεχος της ΝΔ δεν κάνει βήμα πίσω.

Eπέμεινε στη διαφωνία της και χθες η Μαριέττα Γιαννάκου αφήνοντας υπαινιγμούς για τον τρόπο που έγινε η διαβούλευση, την βαρύτητα που δόθηκε σε συλλόγους που υποστηρίζουν τη συνεπιμέλεια και κυρίως προβλέποντας τσουνάμι προσφυγών που θα πυροδοτήσει το εν λόγω νομοσχέδιο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: “Ηφαίστειο” η ΝΔ για τη συνεπιμέλεια-Νέα πυρά από Γιαννάκου-Καταγγέλει “συμφέροντα”

Κυβερνητικές πηγές πάντως σημείωναν ότι η διαφορετική άποψη είναι θεμιτή, αλλά άφηναν να διαφανεί ότι η φιλοσοφία του νομοσχεδίου δεν θα αλλάξει παρά τις ηχηρές εσωκομματικές αντιρρήσεις. Θεμιτή, βεβαίως, είναι και η διαφορετική άποψη στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά…

Έτερη περίπτωση είναι αυτή του Κώστα Τζαβάρα. Ο βουλευτής Ηλείας διαφωνώντας με το νέο ακαδημαϊκό χάρτη που σχεδιάζει το υπουργείο Παιδείας, ιδίως ως προς το σκέλος της κατάργησης των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στην Αμαλιάδα και στον Πύργο, δεν έκρυψε την οργή του σε ραδιοφωνική εκπομπή στον ΣΚΑΪ.

«Σας λέω λοιπόν και σας δηλώνω ότι εγώ υποψήφιος στις επόμενες εκλογές δεν θα είμαι εξαιτίας βέβαια και του γεγονότος ότι ακόμα στην Ηλεία περιμένουμε να έρθει και να δημοπρατηθεί ο δρόμος που θα αντικαταστήσει την καρμανιόλα Πύργου-Πατρών στην οποία κάθε χρόνο σκοτώνεται ο πληθυσμός ενός μικρού χωριού» είπε ο άλλοτε υπουργός στις κυβερνήσεις Καραμανλή ρίχνοντας τα βέλη του για το “lobbying” συναδέλφων του από την Δυτική Ελλάδα που “έσωσαν” πανεπιστημιακές δομές στις περιφέρειες τους.

Τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη έβαλαν εμμέσως πλην σαφώς στο στόχαστρο ο Γιώργος Κουμουτσακος, που έμεινε εκτός κυβέρνησης στον τελευταίο ανασχηματισμό, καθώς και ο ευρωβουλευτής Γιώργος Κύρτσος, που μόνο η συντέλεια του κόσμου θα τον κρατούσε στην γαλάζια ευρωλιστα.

«Αυτή η κατάσταση με το αλλεπάλληλο ξεκαθάρισμα λογαριασμών του οργανωμένου εγκλήματος στους δρόμους των πόλεών μας εξελίσσεται σε μάστιγα. Είμαι βέβαιος ότι η Κυβέρνηση θα κάνει αυτό που πρέπει» έγραψε ο κ. Κουμουτσακος στα κοινωνικά δίκτυα. Πιο αιχμηρός ο Γιώργος Κύρτσος που σημείωσε ότι η ΕΛΑΣ δεν προλαβαίνει το οργανωμένο και σκληρό έγκλημα και η κατάσταση ξεφεύγει.
Όσο και αν πολλοί εκ των συνεργατών του Κυριακού Μητσοτάκη εξοβελίζουν τις εν λόγω παραφωνίες σε “σποραδικά κρούσματα” ή “ανεξοδες μπαλωθιες, που σε καμία περίπτωση δεν θέτουν θέμα αμφισβήτησης της κυβέρνησης ή του πρωθυπουργού”, δεν παραγνωρίζουν ότι μια εικόνα κοινοβουλευτικης αταξίας έχει κόστος.

Πολλώ δε μάλλον όταν θα έρθουν στην βουλή επώδυνες μεταρρυθμίσεις ή αποφάσεις όπως τα μνημόνια συνεργασίας με την Βόρεια Μακεδονία, των οποίων ο χειρισμός θα πρέπει να είναι το λιγότερο αριστοτεχνικός για να επουλώσει ηχηρές ενστάσεις πρώην Πρωθυπουργών αυτή τη φορά.

*Η φωτό επάνω προέρχεται από παλαιότερη ανάρτηση του γιού του πρωθυπουργού στο facebook και το σύνθημα-προτροπή ίσως αποδειχθεί χρήσιμο…

05 Μάι 2021
«ΜΟΡΙΑΣ ‘21»: Αντάμωμα στην Πελοπόννησο σε 21 διαδρομές εμπνευσμένες από την Eπανάσταση

Με την συμμετοχή πάνω από 70 ιδρυμάτων, φορέων και εταιριών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα παρουσιάστηκε διαδικτυακά τη Δευτέρα 17 Μαΐου το ΜΟΡΙΑΣ ’21, η πρωτοβουλία που αναπτύσσουν το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου και η ΤΕΜΕΣ Α.Ε., απευθύνοντας ανοιχτό κάλεσμα στους απανταχού Έλληνες ν’ ανταμώσουν φέτος στην Πελοπόννησο, τον τόπο όπου εδραιώθηκε ο Αγώνας για την Ανεξαρτησία!

Η πρωτοβουλία τελεί υπό την αιγίδα της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» και πραγματοποιείται με στρατηγικούς εταίρους την Περιφέρεια Πελοποννήσου και τους Δήμους Ανατολικής Μάνης, Δυτικής Μάνης, Καλαμάτας, Κορινθίων, Μονεμβασίας, Ναυπλιέων, Πύλου-Νέστορος, Τρίπολης, καθώς και με τους Δήμους Μεσσήνης, Οιχαλίας, Τριφυλίας, σε συνεργασία με την «Πρωτοβουλία 1821-2021».

Εκπρόσωποι των φορέων που συνέβαλαν στον σχεδιασμό και την υλοποίηση του προγράμματος – όλοι τους επιφανείς προσωπικότητες της τοπική; Αυτοδιοίκησης και του επιχειρηματικού και ακαδημαϊκού χώρου- έδωσαν το «παρών» στην εκδήλωση.

Στον χαιρετισμό της, η Πρέσβυς εκ Προσωπικοτήτων της Ελληνικής Δημοκρατίας και Πρόεδρος της Επιτροπής «Ελλάδα 2021», κ. Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, δήλωσε: « Η Επιτροπή “Ελλάδα 2021” αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή το καινοτόμο αυτό πρόγραμμα, παραχωρώντας την αιγίδα της. Όχι απλώς γιατί εντάσσεται στο πλαίσιο των αξόνων που οριοθετούν το επετειακό πρόγραμμα που συντονίζει η Επιτροπή. Αλλά γιατί η ίδια η φιλοσοφία που διαπερνά το πρόγραμμα — η προσπάθεια σύνδεσης του παρελθόντος με το σήμερα, η συμμετοχή και η συστράτευση όλων των δημιουργικών δυνάμεων της περιοχής, η μέριμνα για την προβολή της τοπικής κοινωνίας και για τη δημιουργία μιας παρακαταθήκης για το αύριο— αποτελούν επίσης βασικά στοιχεία του τρόπου με τον οποίο η ίδια η Επιτροπή προσέγγισε τον εορτασμό της επετείου ».

Με τη σειρά του, ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Παναγιώτης Νίκας, σημείωσε: «Η καρδιά της Ελληνικής Επανάστασης το 1821, χτύπησε στην Πελοπόννησο! Ως Περιφέρεια, για την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση, υλοποιούμε δράσεις με κύριο χαρακτηριστικό την ποιότητα και με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και τις επόμενες γενιές, για αυτό και συνεργαζόμαστε με το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακοπούλου και τη ΤΕΜΕΣ.ΑΕ, που έχουν σπουδαία πολιτιστική δράση και προσφορά στη Μεσσηνία και ολόκληρη την Πελοπόννησο».

O Σύμβουλος στην Εθνική Τράπεζα και Συντονιστής της «Πρωτοβουλίας 1821-2021», κ. Ιωάννης Μάνος, αναφέρθηκε στη φυσιογνωμία της Πρωτοβουλίας και στον σημαίνοντα ρόλο που διαδραματίζει το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη & Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου και τόνισε ότι «Η εμβληματική δράση «ΜΟΡΙΑΣ ‘21» συνδέει την ιστορία με το μέλλον, ειδικότερα δε με την ανάπτυξη, με τη φύση και το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής και τον πολιτισμό».

Παράλληλα, σε ειδικό video που προβλήθηκε, οι Δήμαρχοι των περιοχών όπου υλοποιούνται οι δράσεις του προγράμματος, προσκάλεσαν τους Έλληνες να γνωρίσουν τον τόπο όπου άναψε η φλόγα της Επανάστασης.

Την εκδήλωση συντόνισε η κ. Αλεξάνδρα Τηλιγάδα, Co-Founder της Discover Greek Culture, εταιρία που έχει αναλάβει την υλοποίηση και τον συντονισμό του προγράμματος

Ο Πρόεδρος του Ιδρύματος Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου και της ΤΕΜΕΣ Α.Ε., κ. Αχιλλέας Β. Κωνσταντακόπουλος μοιράστηκε το όραμα του προγράμματος δηλώνοντας: «Είμαι πολύ χαρούμενος που πάνω από 70 φορείς, ιδρύματα και εταιρίες αγκάλιασαν την προσπάθεια μας και όλοι μαζί δημιουργούμε το Κάλεσμα στο Μοριά. Αυτό πιστεύουμε ότι είναι και το μεγαλύτερο μήνυμα του εορτασμού. Μαζί, μπορούμε να επιτύχουμε περισσότερα. Αυτό κατάφεραν οι πρόγονοί μας και διδάχθηκαν τόσο από τις επιτυχίες όταν ήταν ενωμένοι όσο και από τις αποτυχίες όταν δεν ήταν. H επανάσταση του 1821 μας έδειξε πως μόνο όταν όλες οι δυνάμεις του έθνους ενωθήκαν, πετύχαμε το ακατόρθωτο».

Το ΜΟΡΙΑΣ ’21 είναι ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα πολιτιστικού τουρισμού που, μέσα από 21 θεματικές διαδρομές, συνδέει εμβληματικές πόλεις της Πελοποννήσου, αναδεικνύει την ιστορία του τόπου και τον ρόλο κάθε πόλης στον Αγώνα για την Ανεξαρτησία. Οι διαδρομές είναι τριήμερες, πενθήμερες ή επταήμερες και προβάλλουν τα γνωστά και άγνωστα μνημεία κάθε πόλης, ενώ εμπλουτίζονται με 4 άξονες δράσεων που έχουν ως επίκεντρο την Ιστορία, την Τέχνη, την Γαστρονομία και τη Φύση. Την επιστημονική τεκμηρίωση του προγράμματος έχει αναλάβει το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, με τον συντονισμό του Καθηγητή Νικόλαου Ζαχαριά και την εποπτεία σε θέματα τεκμηρίωσης του ομότιμου Καθηγητή Θάνου Βερέμη και του Καθηγητή Θανάση Χρήστου. Οι δράσεις του προγράμματος θα αρχίσουν να ξεδιπλώνονται σταδιακά το επόμενο διάστημα. Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα θα βρείτε εδώ: https://www.morias21.com/

O Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Καθηγητής του Τμήματος Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής, κ. Αθανάσιος Κατσής υπογράμμισε με ομιλία του τη σχέση μεταξύ της Πελοποννήσου και του Αγώνα για την Ανεξαρτησία και δήλωσε ότι «Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου είναι πολύ υπερήφανο που έχει την έδρα του στην πιο ιστορική περιφέρεια της χώρας».

Παρακάτω αναλυτικά, οι 4 άξονες δράσεων του προγράμματος:

Ιστορία: Με την χρήση υψηλής τεχνολογίας και σύγχρονων οπτικοακουστικών μέσων, πίνακες Ελλήνων και ξένων δημιουργών που παραχωρήθηκαν από το Μουσείο Μπενάκη, το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο και το Λαογραφικό Μουσείο Καλαμάτας, θα ζωντανέψουν ψηφιακά σε συνδυασμό με την αφήγηση των γεγονότων από τους πρωταγωνιστές τους στην Πύλο (Οικία Τσικλητήρα), την Καλαμάτα (Πνευματικό Κέντρο), την Τρίπολη (Πετροπούλειο Κληροδότημα), την Ανατολική Μάνη (Παλιό Δημαρχείο Αρεόπολης) και το Ναύπλιο (Βουλευτικό). Το πρόγραμμα υλοποιείται με την υποστήριξη των εταιριών Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρίας Πολιτιστικού και Κοινωφελούς Έργου ΑΙΓΕΑΣ, του Κοινωφελούς Ιδρύματος Κοινωνικού και Πολιτιστικού Έργου, της KOUROS Maritime Enterprises και της Μυτιληναίος.

Παράλληλα, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Γεωργίου και Βικτωρίας Καρέλια και το Λύκειον των Ελληνίδων Καλαμάτας, θα πραγματοποιηθεί η σπονδυλωτή έκθεση Ελληνικών ενδυμασιών «Ο Μοριάς της Ελευθερίας», παρουσιάζοντας παραδοσιακές τοπικές φορεσιές της Πελοποννήσου και του Αργοσαρωνικού.

Τέχνη: Νέες και νέοι καλλιτέχνες θα παρέμβουν στο αστικό περιβάλλον επιλεγμένων πόλεων της Πελοποννήσου, με 10 μοντέρνες, δημόσιες τοιχογραφίες ηρώων που αναδεικνύουν ένα ενιαίο Πελοποννησιακό αφήγημα! Το πρόγραμμα υλοποιείται από το ΙΓ’ Εργαστήριο της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών με εποπτεία της Προέδρου του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών δρος Ερατούς Χατζησάββα, η οποία έχει την ευθύνη της ιστορικής τεκμηρίωσης και την εικαστική επιμέλεια της εικονογράφησης.

Γαστρονομία: Οι διατροφικές συνήθειες των Αγωνιστών του 1821 δίνουν την αφορμή για ένα ιδιαίτερο γαστρονομικό ταξίδι στην ιστορία, σε συνεργασία με τα 5 Επιμελητήρια της Περιφέρειας Πελοποννήσου αλλά και με Επαγγελματικούς Συνδέσμους: Υλικά, γεύσεις και μυστικά μιας μακρινής εποχής που ανέδειξαν η έρευνα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και το περιοδικό Γαστρονόμος, διασταυρώνονται σε ένα ιδιαίτερο μενού που δημιούργησε ο αγαπημένος chef Λευτέρης Λαζάρου με τίτλο «Τα Πιάτα της Επανάστασης»! Την ίδια στιγμή, ο master of wine Κωνσταντίνος Λαζαράκης επιμελείται τοπικές ποικιλίες κρασιών. Μέσα από 12 video μαγειρικής το πρόγραμμα εκπαιδεύει εστιατόρια της Πελοποννήσου στην παρασκευή των συνταγών, ενώ απευθύνει κάλεσμα σε όλα τα εμβληματικά εστιατόρια της χώρας, να εμπνευστούν και να εντάξουν στο μενού τους πιάτα εμπνευσμένα από την Επανάσταση, σύμφωνα με τη δική τους δημιουργική προσέγγιση!

Φύση: Αιωνόβια δέντρα της Πελοποννήσου αφηγούνται σημαντικές στιγμές του Αγώνα και αποκτούν ειδική σήμανση. Με αυτόν τον τρόπο, γίνονται ζωντανοί μάρτυρες των γεγονότων της εποχής. Σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και με την υποστήριξη του Ομίλου Olayan, το πρόγραμμα χαρτογραφεί τα αιωνόβια δέντρα του Μοριά και αναδεικνύει 27 δέντρα-μάρτυρες των γεγονότων της επανάστασης. Παράλληλα, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, το Κέντρο Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης Καλαμάτας και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, σχεδιάζεται εκπαιδευτική δράση σε όλα τα σχολεία της Ελλάδος

Με την ευγενική παραχώρηση του Μουσείου Μπενάκη, πίνακες με θέματα από την ιστορία της Επανάστασης αναβιώνουν με πρωτοποριακό τρόπο από Tableaux Vivants σε ανοιχτούς χώρους και βιτρίνες καταστημάτων, σε συνεργασία με τα πολυκαταστήματα attica και τη Lamda Development σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Από κοινού με την εταιρία My Greek Games, το πρόγραμμα έχει δημιουργήσει το οικογενειακό επιτραπέζιο παιχνίδι με τίτλο «Ταξίδι προς την ελευθερία», που θα διατίθεται στα PUBLIC και σε καταστήματα όλης της Ελλάδας. To Παιχνίδι δείχνει πως διαφορετικές δυνάμεις, οι οπλαρχηγοί, διανοούμενοι, πολιτικοί, πρόκριτοι και φιλέλληνες συνεργάζονται για την ελευθερία.

Ταυτόχρονα, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εξωτερικών, το The Hellenic Initiative και το South East European Studies at Oxford (SEESOX) του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, το πρόγραμμα απευθύνει κάλεσμα στους Έλληνες της διασποράς να έρθουν φέτος στην Ελλάδα, για να ζήσουν την ιστορία λέγοντας «Κι εγώ στον Μοριά»!
05 Μάι 2021
1821 – η επιθεώρηση: Φοίβος Δεληβοριάς και Δημήτρης Καραντζάς στο Βεάκειο Θέατρο

Ο Φοίβος Δεληβοριάς και ο Δημήτρης Καραντζάς έρχονται τον Ιούνιο στο Βεάκειο Θέατρο με την παράσταση “1821 – η επιθεώρηση”

Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, παρουσιάζει μια επιθεώρηση με την υπογραφή των Φοίβου Δεληβοριά και Δημήτρη Καραντζά γεμάτη μουσική, χρυσόσκονη, κριτική, χιούμορ και Ιστορία, στο Βεάκειο Θέατρο τον Ιούνιο.

Ο Φοίβος Δεληβοριάς και ο Δημήτρης Καραντζάς εξετάζουν εκ νέου τη σχέση μας με την εθνική ταυτότητα, την επανάσταση, τα κατορθώματα και τα ατυχήματα των διακοσίων ετών, τη σχέση μας με την παράδοση, τα καλώς και κακώς κείμενα και προσκαλούν μια ομάδα σημαντικών συγγραφέων και ένα θίασο πρωταγωνιστών να γιορτάσουν, να χορέψουν να σατιρίσουν και να αναρωτηθούν. Όλοι μαζί φιλοδοξούν να ξανατραγουδήσουν το «χαίρε, ω χαίρε», χωρίς να εμποδίζονται από τα «περασμένα μεγαλεία» και το «διηγώντας τα να κλαις».

Μια εκ νέου επίσκεψη στον θαυμαστό κόσμο της Επιθεώρησης.

Σύνθεση: Φοίβος Δεληβοριάς – Δημήτρης Καραντζάς
Κείμενα: Λένα Κιτσοπούλου, Γιάννης Αστερής, Γλυκερία Μπασδέκη, Κώστας Μανιάτης, Κώστας Κωστάκος, Κέλλυ Παπαδοπούλου και Φοίβος Δεληβοριάς
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Πρωτότυπη μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς
Σκηνικά: Μαρία Πανουργιά – Μυρτώ Λάμπρου
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Χορογραφία: Ζωή Χατζηαντωνίου
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ευδοξία Ανδρουλιδάκη

Παραγωγή: ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

05 Μάι 2021
SZ: Κοινωνική βόμβα ο εμφύλιος στις ισραηλινές πόλεις

Περισσότερες ρουκέτες από τη μια πλευρά, περισσότερες βόμβες από την άλλη. Κάπως έτσι διαμορφώνεται επιγραμματικά η κλιμάκωση της βίας ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Λωρίδα της Γάζας.

Όμως για πρώτη φορά στην ιστορία του Κράτους του Ισραήλ η κυβέρνηση της χώρας βρίσκεται ενώπιον ενός νέου μετώπου: του εμφυλίου σε πόλεις που μέχρι τώρα Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι συμβίωναν αρμονικά.

Κοινωνική βόμβα

Η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung με τον τίτλο “Τίμημα της άγνοιας” περιγράφει αυτήν την νέα πτυχή της διένεξης, που δεν γίνεται με όπλα και δεν μπορεί να τελειώσει με μια συμφωνία εκεχειρίας, όπως έχει γίνει πολλές φορές στο παρελθόν. “Ιδιαίτερα σε περιοχές του Ισραήλ με εβραϊκό και αραβικό στοιχείο εκρήγνυται μια κοινωνική βόμβα, που θέτει σε κίνδυνο την μέχρι τώρα συνύπαρξη (Ισραηλινών και Παλαιστινίων)” σημειώνει ο αρθρογράφος. “Αλλά ακόμη κι αν η συνύπαρξη λειτούργησε στην καθημερινότητα, αλλού περισσότερο κι αλλού λιγότερο, οι Παλαιστίνιοι δεν αισθάνονται ισότιμοι πολίτες στο Ισραήλ. Συνθέτουν το 20% του πληθυσμού και είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Τα αραβικά ως επίσημη γλώσσα απαγορεύτηκαν από το Νόμο Κράτους-Έθνους. Οι διακρίσεις είναι καθημερινότητα.Ξεκινούν από τους υπερβολικούς ελέγχους και δεν τελειώνουν ούτε με υπαινιγμούς για εκλογική νοθεία από τον πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου”.

Η εφημερίδα φιλοξενεί απόψεις του παλαιστίνιου συγγραφέα Άλι Κλέιμπο, ο οποίος μετά από σπουδές και διαμονή στις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και την Ευρώπη, ζει τώρα στον αραβικό τομέα της Ιερουσαλήμ. “Οι εξτρεμιστές, που στη Χάιφα, τη Τζάφα και την Μπατ Γιαμ κυνηγούν τους Άραβες, δεν ενεργούν αυθόρμητα” λέει. “Πρόκειται για ομάδες και κοινωνικά ρεύματα που υπάρχουν από καιρό. Είναι εμποτισμένα με την ιδεολογία του μίσους, δεν αναγνωρίζουν καμιά ανθρωπιστική αξία, αλλά διακατέχονται από το αίσθημα της εθνικής υπεροχής. Έκτροπα, όπως αυτά που είδαμε, δεν είναι πρωτοφανή στην ιστορία, υπήρχαν σε πολλές πόλεις αυτής της γης (…) Αυτά τα γεγονότα προσθέτουν στη διένεξη μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων ένα ακόμη άσχημο κεφάλαιο”.

Αλλαγή ηγετών σε Ισραήλ και Παλαιστινιακή Αρχή

Η ανύψωση της ισραηλινής σημαίας στο κτήριο της καγκελαρίας στη Βιέννη σε ένδειξη αλληλεγγύης προς το Ισραήλ προκαλεί ερωτήματα στον αρθρογράφο της αυστριακής εφημερίδας Die Presse. “Σημαίνει αλληλεγγύη προς τον ισραηλινό λαό σε αυτές τις δύσκολες ώρες, προς τους ανθρώπους που κατά τη διάρκεια των επιθέσεων της Χαμάς τρέχουν στα καταφύγια;Ή σημαίνει αλληλεγγύη με όλες τις κινήσεις του ισραηλινού πρωθυπουργού, ακόμη και με τα λάθη της κυβέρνησής του στην πολιτική απέναντι στους Παλαιστίνιους; Η αλληλεγγύη προς τον Νετανιάχου δεν μπορεί να είναι άνευ ορίων, ιδιαίτερα μάλιστα εν μέσω μίας ένοπλης διένεξης. Ο επιδεικτικός συμβολισμός, όπως μια σημαία σε ένα κυβερνητικό κτήριο, δεν κάνει διαφοροποιήσεις, σε σημείο που μπορεί να παρερμηνευθεί”. Η βρετανική εφημερίδα Observer υποστηρίζει ότι, τόσο το Ισραήλ, όσο και Παλαιστινιακή Αρχή χρειάζονται νέους ηγέτες. “Ας είμαστε ειλικρινείς, ο Νετανιάχου είναι ακατάλληλος για πρωθυπουργός του Ισραήλ. Η ντε φάκτο απόρριψη της λύσης των δύο ανεξάρτητων κρατών που υποστηρίζεται από τα ΗΕ,το αίτημα για κατάσχεση ή προσάρτηση παλαιστινιακής γης στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, η πολιτική διακρίσεων απέναντι σε Ισραηλινούς Παλαιστίνιους, η ανοχή του απέναντι σε νεοφασιστικές και ακροδεξιές ομάδες εποίκων και η πρόσφατη αστυνομική επιχείρηση στο Τέμενος Αλ Ακσά στην Ιερουσαλήμ, υποδαύλισαν την τρέχουσα κρίση.

Και ο βρετανός σχολιαστής συνεχίζει: “Ας είμαστε ειλικρινείς. Ο Μαχμούτ Αμπάς, μια φυσιογνωμία χωρίς κύρος, που προΐσταται της Παλαιστινιακής Αρχής, δεν είναι ο κατάλληλος ηγέτης για την Παλαιστίνη, ιδιαίτερα χωρίς νέες εκλογές. Αλλά ούτε και η Χαμάς είναι. Πρόκειται για μια καταπιεστική επιθετική οργάνωση, που εξαρτάται από το Ιράν και το Κατάρ, δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ και όπως φαίνεται δεν έχει κανένα ενδοιασμό να χρησιμοποιεί τον ίδιο τον λαό ως ανθρώπινη ασπίδα, για να επιβάλει την αξίωσή της, ως ηγετικής δύναμης της Παλαιστίνης. (…) Και οι δύο πλευρές χρειάζονται νέους ηγέτες, με όραμα για ειρήνη και όχι για πόλεμο. Η συμφωνία εκεχειρίας είναι ένα απαραίτητο πρώτο βήμα, χωρίς καμιά καθυστέρηση” επισημαίνει η βρετανική εφημερίδα.

ΠΗΓΗ: DW
05 Μάι 2021
Κι επειδή είμαστε φοβισμένοι, είμαστε και μόνοι μας…

Αυτό είναι ένα κείμενο που το αφιερώνω σε τρεις πολύ αγαπημένους μου ανθρώπους.

Πήρα ένα φίλο μου το πρωί τηλέφωνο, μου λέει μαζεύω τα χαλιά, του λέω χέστα τα χαλιά, έχω να σου πω κάτι σημαντικό.
Τα ‘χεσε τα χαλιά, του λέω, ξέρεις κάτι, είναι πολύ σήμαντικό, κατάλαβα μόλις χτες ότι είμαστε υγιείς…
Είμαστε τέσσερις.
Καλά, στην πραγματικότητα είμαστε άπειρα πολλοί, αλλα εμείς οι συγκεκριμένοι είμαστε τέσσερις.
Σαν μια διαστροφική εκδοχή του σεξ εντ δε σίτι, με πολύ σίτι και βάριους αμάουντς οφ σεξ.
Τρεις γυναίκες κι ένας άντρας.
Αυτός με τα χαλιά.
Μας δένουν πολλά πράγματα, είμαστε φίλοι, αλλά πιο πολύ απ’ όλα μας έδεσε μια κοινή συγκυρία, εμπειρία, κατάσταση, όπως θέλετε πείτε το:
Είμαστε όλοι φοβισμένοι.
Κι επειδή είμαστε φοβισμένοι, είμαστε και μόνοι μας.
Σε διαβάθμιση…
Ο ένας είναι μόνος του, σε σχέση. Άντρας γαρ…
Η άλλη είναι μόνη της, σε σχέση με πάρα πολλά όρια και στεγανά.
Η τρίτη είναι μόνη της, αλλά κατά καιρούς κάνει κάτι απόπειρες καταδικασμένες α πριόρι να αποτύχουν.
Η τέταρτη είναι εντελώς μόνη της, έπιασε γκόμενο τον εαυτό της μέχρι νεωτέρας.
Είμαστε όλοι φοβισμένοι.
Κι επειδή είμαστε φοβισμένοι, είμαστε και μόνοι μας.
Τι μας φόβισε τόσο πολύ;
Είναι μια ιστορία που ξεκινάει από τον πάτο κι ανεβαίνει προς τα πάνω, είναι μια ιστορία που άμα δεν πιάσει πάτο δεν ολοκληρώνεται μέσα σου ώστε να την κατανοήσεις, πολλώ δε μάλλον να τη διηγηθείς.

Στη θεωρία, μας φόβισαν όλοι αυτοί στους οποίους εμπιστευτήκαμε πιο πρόσφατα τους εαυτούς μας, τα παιδιά μας (οι τρεις), τα σπίτια μας, το μέλλον μας, τις ζωές μας, αλλά κυρίως το πιο πολύτιμο πράγμα που είχαμε: Το συναίσθημά μας.

Βρεθήκαμε συνεκδοχικά και οι τέσσερις στην ίδια θέση:

Αυτοί στους οποίους εμπιστευτήκαμε τους εαυτούς μας, τα παιδιά μας (οι τρεις), τα σπίτια μας, το μέλλον μας, τις ζωές μας, αλλά κυρίως το πιο πολύτιμο πράγμα που είχαμε, το συναίσθημά μας, αποδείχθηκαν ανάξιοι της εμπιστοσύνης μας.

Μάς φόβισε αυτό, είμαστε άνθρωποι του πρώτου κόσμου, δεν μας κυνηγάνε οι ρουκέτες στη Γάζα, ούτε η πείνα στο Σουδάν, θέλω να σας πω εδώ ότι το τραύμα είναι πολύ σχετικό πράγμα:
Όλοι έχουμε από ένα, μέχρι που εμφανίζεται ένα πιο επείγον και άμεσο και το καλύπτει.
Μετά είδαμε όλους αυτούς στους οποίους εμπιστευτήκαμε πιο πρόσφατα τους εαυτούς μας, τα παιδιά μας (οι τρεις), τα σπίτια μας, το μέλλον μας, τις ζωές μας, αλλά κυρίως το πιο πολύτιμο πράγμα που είχαμε, το συναίσθημά μας, να προχωράνε τη ζωή τους κόπι πέιστ σα να μην κουνήθηκε βλέφαρο, ενώ εμείς από την άλλη, όσο εκείνοι πήγαιναν «μπροστά», πήγαμε προς τα πίσω.
Στον πάτο, η μόνη επιλογή είναι το πίσω. Και η μόνη ελπίδα να μην φτάσεις στον πάτο είναι να το κάνεις πριν απ’ αυτόν.
Μπορείς βέβαια να πας και «μπροστά» κόπι-πέιστ χωρίς να λύσεις τίποτα.
Είναι επιλογή αυτό.
Και κοιτάξαμε, που λέτε, προς τα πίσω και αρχίσαμε να μιλάμε για την πυραμίδα των τραυμάτων που μπροστά της αυτή του Χέοπα είναι λέγκο.
Κι αρχίσαμε να σκαλίζουμε -πάντα πολύ φοβισμένοι- και να ψάχνουμε.

Γιατί εμπιστεύθηκα τον εαυτό μου, τα παιδιά μου (οι τρεις), το σπίτι μου, το μέλλον μου, τη ζωή μου, αλλά κυρίως το πιο πολύτιμο πράγμα που είχα, το συναίσθημά μου, σ’ έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε και δεν ήθελε να τα διαχειριστεί;

Κι αρχίζεις:
Σε έναν;
Γιατί, ο προηγούμενος μπορούσε;
Ή μήπως μπορούσε ο προ-προηγούμενος;
Πόσο πίσω πάει αυτό το γαμημένο;
Και ξετυλίγεται το κουβάρι μπροστά σου.
Τι κοινό έχουν όλες αυτές οι ιστορίες αναξιοπιστίας και σίριαλ κακοποίησης;
Ελεμένταρι: Εσένα.
Κοπανιέσαι, πετάς βελάκια στον εαυτό σου, λες «μα, δεν είναι δυνατόν, πώς επέτρεψα να μου συμβεί αυτό;», βαράς, αυτοτιμωρείσαι και μετά κάθεσαι και πίνεις μια μπύρα στον ανοιξιάτικο ήλιο και σκέφτεσαι:
Είμαι υγιής.
Στάθηκα.
Χτυπήθηκα.

Έκλαψα, ζορίστηκα, ξέρασα -κυριολεκτικά- το γάλα της μάνας μου, τη μάνα μου μαζί, διακόσια χρόνια από τη μία σας κάνω το σάκο του μποξ κι από την άλλη στέκομαι όρθια/ος και γίνομαι όλο και καλύτερη/ος για να σας αποδείξω και να ρεφάρω…

Τι να ρεφάρω;
Τι να αποδείξω;
Και σε ποιον;
Δεν έχω ν’ αποδείξω σε κανέναν τίποτα.
Στάθηκα.
Σκέφτηκα.
Κόβω τον κύκλο της προβληματικής επανάληψης – ρεπετίσιον κομπάλσιον που λέμε στο χωριό μου.
Τον κόβω ακόμα κι αν μου κοπεί το χέρι…
Καθένας μας έχει κι από έναν τέτοιο κύκλο.
Τεράστια νίκη όταν τον κόβεις.

Στην πράξη, λοιπόν, για ν’ αφήσουμε τη θεωρία και για να επιστρέψω στην αρχή, τι φοβόμαστε εμείς οι τέσσερις;
Τους εαυτούς μας.

Τους έχουμε βάλει κάτω και καθένας με τον τρόπο του, τους κόβουμε φέτες και τους επανασυνθέτουμε όπως εμείς θέλουμε.
Θα πετύχουμε. Επειδή το αποφασίσαμε.
Δεν υπάρχει πιο δύσκολη μάχη να δώσεις.
Απ’ αυτήν με τον εαυτό σου.
Επειδή είναι μια μάχη που δεν τη δίνεις για να κερδίσει κάποιος.
Αλλά για να υπάρξει συμφιλίωση.
05 Μάι 2021
Τι είναι πάλι αυτή η “αθηναϊκή” μετάλλαξη του ιού;

Πονοκεφάλους στους ειδικούς προκαλεί η «αθηναϊκή μετάλλαξη» γιατί πιθανόν να εμφανίζει ανθεκτικότητα στα αντισώματα είτε από φυσική ανοσία είτε από εμβολιασμό

Έντονος είναι ο προβληματισμός των ειδικών αναφορικά με την πορεία της πανδημίας του κορωνοϊού στη χώρα μας, καθώς η μετάλλαξη του ιού με το κωδικό όνομα Β 1.1.318 γνωστή και ως «αθηναϊκή μετάλλαξη» κερδίζει έδαφος στο λεκανοπέδιο της Αττικής και τα κρούσματα που εντοπίζονται ανατρέπουν τα δεδομένα.

Αρχικά αναφορικά με τη «νέα» μετάλλαξη του κορωνοϊού που προβληματίζει τις αρχές, ο Γκίκας Μαγιορκίνης στις 7 Μάϊου έκανε λόγο «για ένα στέλεχος που η πιο παλιά απομόνωση του βρίσκεται στη Νιγηρία» και το οποίο φέρει «τη μετάλλαξη E484K που σχετίζεται με ανοσολογική διαφυγή» – είναι δηλαδή μία μετάλλαξη «ύποπτη» ως προς το ενδεχόμενο να «διαφεύγει», μερικώς, από την προστασία που παρέχουν τα διαθέσιμα εμβόλια.

Το μέλος της Επιτροπής των λοιμωξιολόγων είχε επισημάνει πως «δε γνωρίζουμε πόσο σημαντική είναι» η εν λόγω μετάλλαξη. Συνεπώς, «χρειάζεται χρόνος» είχε δηλώσει, και είχε συστήσει παραπάνω επιδημιολογική επιτήρηση.

Για τις νέες μεταλλάξεις κορωνοϊού που δημιουργούνται στο κέντρο της Αθήνας, και ιδιαίτερα της «αθηναϊκής μετάλλαξης», έκανε λόγο και ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, Αθανάσιος Δημόπουλος.

Μέχρι στιγμής, τα εμβόλια είναι αποτελεσματικά έναντι όλων των μεταλλάξεων, αλλά επεσήμανε ότι θα πρέπει να προσέξουμε, ώστε στο μέλλον να μη δούμε υπερμεταλλάξεις.

Μιλώντας στον ΣΚΑΙ ο Αθ. Δημόπουλος τόνισε ότι υπάρχουν μεταλλάξεις που δημιουργούνται στο κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα ένα στέλεχος που φαίνεται ότι αυξάνει τη μετάδοση του. Ο ίδιος πρόσθεσε πως πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή από τους παγκόσμιους οργανισμούς και φορείς στα μεγάλα κράτη της Ασίας και της Αφρικής.

Όπως εξήγησε ο καθηγητής, αν δεν εμβολιαστούν οι πληθυσμοί αυτών των κρατών, ο ιός θα εξαπλώνεται και θα δίνει τη δυνατότητα σε μεταλλάξεις να αναπτύσσονται.

Επεσήμανε τη σημασία της χρήσης της μάσκας καθώς βοήθησε και στη μείωση της γρίπης. «Σχεδόν εξαφανίστηκε», είπε και υποστήριξε πως θα πρέπει να συνεχίσουμε να τις φοράμε στα ΜΜΜ και στα νοσοκομεία.

Η συγκεκριμένη μετάλλαξη πλέον έχει μεγαλύτερη διασπορά στο λεκανοπέδιο και ανιχνεύεται και σε χώρους που βρίσκονται έξω από τον κεντρικό τομέα της Αθήνας όπου είχε εντοπισθεί για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο.

Μάλιστα ρεπορτάζ της Real news αναφέρει ότι το στέλεχος Β.1.1.318 -γνωστό και ως αθηναϊκή μετάλλαξη-, εντοπίζεται περίπου στο 30% των δειγμάτων τα οποία αναλύονται στο Λεκανοπέδιο, και ο λόγος που προκαλεί ανησυχία είναι γιατί πιθανόν να εμφανίζει ανθεκτικότητα στα αντισώματα που προκύπτουν είτε από φυσική ανοσία είτε από εμβολιασμό.
05 Μάι 2021
“Άνοιγμα” σχολείων: Ποιος τη ζωή μας, ποιος την κυνηγά;

“Τώρα σοβαρά; Αλήθεια, δηλαδή; Ή κάποιος μας κάνει πλάκα;”. Οι πρώτες μου σκέψεις διαβάζοντας πριν λίγα λεπτά το παρακάτω mail είναι ανάμεικτες: Απορία, ανησυχία, θυμός, απόγνωση:

ΛΟΓΩ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ COVID ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ Δ.Δ.Ε. Α΄ΑΘΗΝΑΣ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝΑΣΤΕΛΕΙ ΤΗ ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ 17-05-2021 ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ 25-05-2021. ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΗΜΜΕΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ. ΕΠΙΣΗΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΑΠΕΧΟΥΝ ΑΠΟ ΕΞΩΣΧΟΛΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΣ ΑΝΩ ΧΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ
Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ

Μετά από 7 μήνες διαδικτυακών μαθημάτων. Μετά από δύο εβδομάδες “ανοίγματος” των σχολείων…

Η ιδιότητα ενός γονιού με παιδί που σε λιγότερο από ένα μήνα θα δώσει Πανελλαδικές, θα βιώσει δηλαδή μία από τις σημαντικότερες δοκιμασίες της ζωής του, υπερβαίνει εκείνη του δημοσιογράφου. Μια ιδιότητα που μοιράζομαι με δεκάδες χιλιάδες άλλους γονείς που ζουν μία παρόμοια κατάσταση. Να στεκόμαστε δίπλα στα παιδιά μας, μόνοι και αβοήθητοι, όπως και αυτά, απέναντι σε ένα Κράτος που επιχειρεί να καταστρέψει τις ζωές όλων μας!

Μόνοι και αβοήθητοι αντιμετωπίσαμε την αγωνία τους να προσαρμοστούν στην τηελεκπαίδευση, από πέρσι μέχρι και πριν το Πάσχα. Μόνοι και αβοήθητοι ξεκινήσαμε τα self test και μετά καθήσαμε ώρες απέναντι σε μία οθόνη, με μία πλατφόρμα που ΔΕΝ λειτουργούσε για να περάσουμε τα αποτελέσματα. Μόνοι και αβοήθητοι προσπαθούμε να μαζέψουμε και την τελευταία δεκάρα για να κάνουν περισσότερο φροντιστήριο μπας και καλύψουν τα κενά τους. Μόνοι και αβοήθητοι προσπαθήσαμε να κρύψουμε από τα παιδιά μας τη δική μας αγωνία για να μην ενταθεί η δική τους και κάψει τα μυαλά τους, αυτή την κρίσιμη χρονιά.

Κι ύστερα διαβάζω από τα εκπαιδευτικά site, όπως το καλό Alfavita:

Κλειστά σχολεία: Πάνω από 330 είναι τα τμήματα και τα σχολεία που κλείνουν – Αναλυτική λίστα. Αυξάνονται συνεχώς τα «λουκέτα» σε τμήματα και σχολεία λόγω κρουσμάτων κορονοϊού. Το υπουργείο Παιδείας δημοσιεύει τη λίστα με τα τμήματα σχολείων που κλείνουν όταν εντοπίζονται κρούσματα κορονοϊού, στην ιστοσελίδα του.
Τα σχολεία με κλειστά τμήματα έφτασαν τα 337 σε αριθμό το πρωί της Δευτέρας.

Και λίγο μετά, τα όσα απίθανα δηλώνει η αρμόδια υφυπουργός για τα self test που από δύο την εβδομάδα, αποφάσισαν ξαφνικά να γίνουν, ένα!

Η υφυπουργός Παιδείας, λοιπόν, η Ζέττα Μακρή, διέψευσε τα λεγόμενα των κ.κ. Εξαδάκτυλου και Γκίκα και τόνισε πως εξ όσων γνωρίζει η εισήγηση της Επιτροπής ήταν για ένα self test την εβδομάδα».

«Η εισήγηση της Επιτροπής εξ όσων γνωρίζω εγώ, γιατί δεν ήμουν στην Επιτροπή ούτε ξέρω τις διαφορετικές προσεγγίσεις, ήταν για ένα self test την εβδομάδα και η δική μου ερμηνεία, παρότι δεν είμαι γιατρός προφανώς επειδή υπήρξαν τα δύο τεστ την εβδομάδα αποδείχθηκε ότι ήταν επαρκή για την καταγραφή των πρώτων λίγων, δεν έχει σημασία, κρουσμάτων και στη συνέχεια με το ένα self test συνεχίζεται για τη μεγαλύτερη ασφάλεια», είπε σε άπταιστα… “εδεσσαϊκά” η Ζέτα Μακρή.

«Η δική μας απόφαση ήταν για δύο τεστ την εβδομάδα και μάλιστα στις αρχικές συζητήσεις μιλούσαμε για ένα self test και ένα rapid test», είπε ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, μιλώντας στον ΑΝΤ1 και συνέχισε: «Τώρα αν υπήρχε κάποια τροποποίηση σε χρόνο που εγώ δεν ήμουν στην επιτροπή μέσα, δεν το γνωρίζω».

Τώρα; Σοβαρά;

Η υφυπουργός ΔΕΝ ήταν στην Επιτροπή!

Ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου ΔΕΝ ήταν στην Επιτροπή!

Εγώ ΔΕΝ ήμουν στην Επιτροπή! Ποιός ΗΤΑΝ στην Επιτροπή;

Ποιός πήρε αυτή και όλες τις προηγούμενες αποφάσεις;

Ποιά Επιτροπή μας έχει βάλει στο μάτι;

Ποιος τη ζωή μας, ποιος παραφυλά
στου κόσμου τα στενά ποιος σημαδεύει;

05 Μάι 2021
La Casa De Papel: Αναμένεται το φινάλε της συμμορίας στο Netflix (ΦΩΤΟ)

Μετά από μήνες γυρισμάτων εν μέσω πανδημίας η “Τέλεια Ληστεία” φτάνει πιο κοντά στο τέλος…επιτέλους. Το Netflix, μέσα από τα κοινωνικά του δίκτυα, ανακοίνωσε πως τα γυρίσματα της 5ης και τελευταίας σεζόν του La Casa De Papel ολοκληρώθηκαν με επιτυχία.

Για την αναμνηστική φωτογραφία, η συμμορία του “Καθηγητή” (Alvaro Morte) φωτογραφήθηκε σύσσωμη με τα παλιά και τα νέα της μέλη, ακόμη και ένα που δε ζει πλέον. Αναφερόμαστε στον “Berlin” του Pedro Alonso, o οποίος βρίσκεται ανάμεσά τους, καθώς για ακόμη μια σεζόν θα εμφανιστεί μέσω των flashbacks.

Τον Ιούλιο του 2020 μάθαμε πως η ερχόμενη σεζόν θα είναι και η τελευταία, μια ανακοίνωση που ξάφνιασε τους πάντες, ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε ότι έχει ένθερμους fans σε ολόκληρο τον πλανήτη και αποτελεί την πιο δημοφιλής ξενόγλωσση πρωτότυπη σειρά του Netflix παγκοσμίως.

Ωστόσο, ο “mastermind” πίσω από τη σειρά, Alex Pina, δεν απέκλεισε μια πιθανή συνέχεια στο σύμπαν του LCDP με κάποια spinoff σειρά λέγοντας πως “δεν μπορώ να επιβεβαιώσω το οτιδήποτε αλλιώς το Netflix θα μου βάλει βόμβα στο σπίτι”. Άλλωστε αποτελεί ένα κερδοφόρο concept για τη streaming υπηρεσία, η οποία ετοιμάζει την κορεάτικη βερσιόν της “Αντίστασης”

Η 5η και τελευταία σεζόν της “Τέλειας Ληστείας” θα αποτελείται από 10 επεισόδια, περισσότερα από τις προηγούμενες δύο σεζόν του σόου από την εποχή που προβάλλεται ως “Netflix Original” σειρά.

Ακόμη, όμως, δεν δόθηκε η πολυπόθητη ημερομηνία κυκλοφορίας του φινάλε του “LCDP”. Αρχικά, το Netflix σκόπευε να προβάλλει τα τελευταία επεισόδια μέσα στο 2021 και συγκεκριμένα τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Κάτι τέτοιο, με την καθυστέρηση λόγω της πανδημίας, φαντάζει αδύνατο και οι τελευταίες -εκ των έσω- πληροφορίες αναφέρουν ότι θα παιχτούν προς τα τέλη του έτους, πιθανότατα μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021.

Πηγή: Unboxholics
05 Μάι 2021
Η Κίνα πάτησε στην επιφάνεια του Άρη για πρώτη φορά με το rover Zhurong (video)

Η Κίνα κατάφερε και αυτή να προσεδαφιστεί στην επιφάνεια του Άρη στα πλαίσια της αποστολής Tianwen-1. Όπως επιβεβαίωσαν τα κρατικά media, το lander προσεδαφίστηκε επιτυχώς πριν μερικές ώρες, αποτελώντας ένα θρίαμβο για την πρώτη κινεζική αποστολή στον Άρη.

Το lander που ενσωματώνει το rover Zhurong, ολοκλήρωσε την κάθοδο στην ατμόσφαιρα του Άρη χρησιμοποιώντας ένα αλεξίπτωτο για να ξεπεράσει τα “επτά λεπτά του τρόμου” πριν προσεδαφιστεί στο βόρειο κομμάτι της Utopia Planitia. Το orbiter βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τον Άρη από το Φεβρουάριο.

Το Zhurong rover των 240 κιλών αναμένεται να περάσει τρεις μήνες στην επιφάνεια συγκεντρώνοντας και αναλύοντας πετρώματα από την επιφάνεια του Άρη. Πρόκειται για την πρώτη χώρα που κατάφερε να ολοκληρώσει μία επιχείρηση που περιλαμβάνει περιστροφή σε τροχιά, προσεδάφιση και λειτουργία rover όλα στην πρώτη προσπάθειά της, επιδεικνύοντας τις διαστημικές ικανότητες της Κίνας. Με αυτήν την αποστολή αποδεικνύει επίσης πως είναι έτοιμη να ανταγωνιστεί Αμερικανούς και Ρώσους οι οποίοι έχουν δεκαετίες εμπειρίας σε διαστημικές αποστολές. Τα σχέδια της Κίνας προβλέπουν την κατασκευή δικού της διαστημικού σταθμού Tianhe σε τροχιά γύρω από τη Γη μέχρι το 2022, καθώς και την αποστολή αστροναυτών στη Σελήνη.

Η κύρια αποστολή του Tianwen-1 είναι να πραγματοποιήσει μία παγκόσμια και εκτεταμένη μελέτη ολόκληρου του πλανήτη με το orbiter και να στείλει το rover στο έδαφος σε τοποθεσίες με επιστημονικό ενδιαφέρον για να πραγματοποιήσει λεπτομερείς έρευνες με μεγάλη ακρίβεια και ανάλυση.

#BREAKING China's Tianwen-1 probe lands on #Mars pic.twitter.com/gtzFwlpgot
— CGTN (@CGTNOfficial) May 15, 2021

Πηγή: Unboxholics
05 Μάι 2021
Γ. Βαληνάκης/ Διάλογο κάνεις για να κερδίσεις, όχι απλά για να αποκλιμακώσεις…

Έχοντας μπροστά μας κρίσιμες ελληνο-τουρκικές συναντήσεις και ευρύτερες εξελίξεις εθνικού ενδιαφέροντος, επείγει η νηφάλια ενδοσκόπηση στον εθνικό σχεδιασμό για τα ελληνο-τουρκικά και το Κυπριακό.

Στόχος μας δεν μπορεί να είναι η (τόσο εμφανής μάλιστα) θεοποίηση από μέρους μας της αποκλιμάκωσης ως αποκλειστικού και πάση θυσία στόχου: στέλνει στην άλλη πλευρά επικίνδυνα μηνύματα φόβου και υποχωρητικότητας. Αυτονόητος στόχος μιάς νέας στρατηγικής θα έπρεπε να είναι να βγούμε από τις επόμενες κρίσεις που πιθανότατα θα ακολουθήσουν, με κέρδη μετρήσιμα και ουσιαστικά.

Δεν μπορεί να εφησυχάζουμε πανηγυρίζοντας ως στόχο και επιτυχία το ότι ο Ερντογάν κρατάει (προσωρινά) τα γεωτρύπανα στα τουρκικά λιμάνια.

1. Όπως μας δείχνουν οι εστίες ανάφλεξης τριγύρω μας (Αν.Μεσόγειος, Λιβύη, Μέση Ανατολή, Καύκασος, Ουκρανία κλπ), στο νέο διεθνές σύστημα που αναδύθηκε μετά τον Ψυχρό Πόλεμο και τον Μονοπολικό Κόσμο, οι πιθανότητες ένοπλης σύγκρουσης έχουν δυστυχώς αυξηθεί. Αποτελεί γι αυτό επικίνδυνο εφησυχασμό αν σημαντικοί ιθύνοντες πιστεύουν πραγματικά ότι πολεμική σύγκρουση δεν θα υπάρξει σε καμία περίπτωση και ότι « η αποτρεπτική μας ισχύς είναι ισχυρότατη», όπως έχει λεχθεί. Οι καιροί απαιτούν μεγάλη ευελιξία και κινητικότητα (με απτά αποτελέσματα), ορθή ανάγνωση των φύσει ασταθών συμμαχιών και ρευστών συσχετισμών και άρα αυξημένη ετοιμότητα και στρατηγικό σχεδιασμό με βάση όχι το ευκταίο, αλλά το χειρότερο σενάριο.

2.Ειδικά για τη χώρα μας απαιτείται μιά νέα στρατηγική με στόχο την αποτροπή μιάς σταθερά επιθετικής Τουρκίας χωρίς υποχωρήσεις και διολισθήσεις στο διπλωματικό πεδίο. Δυστυχώς φαίνεται να διαφεύγει από πολλούς ότι η αξιοπιστία της αποτρεπτικής ικανότητας κρίνεται από τον υποψήφιο εισβολέα κι ότι γι αυτό μιά πολιτική ηγεσία πρέπει πάντα να δείχνει έτοιμη (και να το επικοινωνεί στους ορθούς τόνους) να ακολουθήσει τον αντίπαλο «μέσα στο φρενοκομείο» αν πληγεί η εθνική ακεραιότητα. Άρα, να γνωρίζει ο πιθανός εισβολέας ότι σε περίπτωση αποτυχίας της αποτροπής διαθέτουμε τόσο την πολιτική αποφασιστικότητα, όσο και τη στρατιωτική ικανότητα «ανταπόδωσης» με καίρια πλήγματα εναντίον του ( κι όχι απλής άμυνας επί του πατρίου εδάφους— άρα αρκετά πέραν της «ισοπέδωσης μιάς βραχονησίδας»).

3. Χώρες όπως η Τουρκία δυστυχώς εντάσσουν τη στρατιωτική σύγκρουση, ιδίως την «περιορισμένη» και τις υβριδικές επιθέσεις (Έβρος, Αιγαίο κλπ) στην καθημερινή φαρέτρα τους γιατί έχουν αντιληφθεί την αδυναμία της Δύσης να απαντήσει σε επιθέσεις και παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου με στρατιωτική απώθηση των εισβολέων. Γνωρίζουν λοιπόν ότι οι επιθέσεις τους θα μείνουν ουσιαστικά ατιμώρητες, «ανοίγουν θέματα», τολμούν και τελικά κάτι κερδίζουν «επί του πεδίου». Οι χώρες λοιπόν αυτής της κατηγορίας, όπως η Τουρκία, που θεωρούν τη σύγκρουση (και την απειλή χρήσης βίας) αποδεκτό μέσο πολιτικής, δεν αντιμετωπίζονται με αυτόματη προσφυγή στους συνήθεις «πολιτισμένους» διαλόγους μεταξύ Ευρωπαίων γειτόνων.

4. Στην επίλυση των διεθνών διενέξεων η ακολουθητέα διαδικασία έχει ιδιαίτερο βάρος. Τα κράτη συνήθως επιλέγουν τις διαπραγματεύσεις (που βαφτίζονται με διάφορα ονόματα για λόγους επικοινωνιακούς) ή την λίγο-πολύ άτυπη μεσολάβηση τρίτου μέρους (ή ομάδας κρατών), και λιγότερο συχνά τη δικαστική επίλυση γιατί απαιτεί συνήθως πολύ χρόνο αλλά και δεν εγγυάται την αποδοχή της απόφασης από τα δυστροπούντα μέρη. Όμως διάλογοι χωρίς όρους σπανίζουν. Συνήθως διαμορφώνεται παρασκηνιακά ένα πλαίσιο συμφωνίας με εξισορρόπηση των θεμάτων της ατζέντας ώστε να γίνει αμοιβαία αποδεκτό. Το πλαίσιο των διερευνητικών επαφών με την Άγκυρα δυστυχώς απέχει πολύ από μιά εξισορροπημένη και αμοιβαία αποδεκτή ατζέντα θεμάτων.

Κι όμως απτόητοι συνεχίζουμε με μιά διαδικασία που εν τέλει γεννήθηκε από την ήττα στα Ίμια. Το ίδιο και η στρατηγική μας στο Κυπριακό, αποτέλεσμα των ελλαδικών τύψεων για την τραγωδία του 1974.

Εν κατακλείδι, το αν, πώς και πού θα συναντηθούν οι υπουργοί Εξωτερικών ή και οι ηγέτες των δύο χωρών έχει δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Όμως, το εθνικά ενδιαφέρον και κρίσιμο που οφείλουμε να αποτιμήσουμε είναι το με ποιές θέσεις προσέρχεσαι στον «διάλογο» και τι μάχεσαι για να κερδίσεις. Ουδείς υπεύθυνος χειριστής έχει πειστικά εξηγήσει τι θα κερδίσει η Ελλάδα από τη συζήτηση επί μιάς ατζέντας θεμάτων κατά τα 4,5/5 τουρκικών και αν ο εθνικός μας στόχος είναι η ΑΟΖ των 500.000 τετρ.χλμ. που δικαιούμαστε σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας. Σε διάλογο προσέρχεσαι για να κερδίσεις, όχι απλά για να «αποκλιμακώσεις» και να χειροτερεύσεις τη θέση σου.

——————
* Καθηγητής διεθνών σχέσεων, Πρόεδρος του Ευρωπ.Κέντρου Αριστείας και πρ. υφυπουργός Εξωτερικών.

Eικόνα: the Levant / Buyenlarge / Getty Images
05 Μάι 2021
Το ευχάριστο “θρίλερ” του ΚΙΝΑΛ που θέλει να ξαναγίνει ΠΑΣΟΚ

H Φώφη, ο Ανδρέας, η Εύα, ο Παύλος, ο Νίκος. Σε ένα κόμμα του 6% που εκλογικά, πολιτικά και δημοσκοπικά προσπαθεί εδώ και καιρό να εμφανιστεί ως κάτι περισσότερο απ΄ αυτό που είναι, ακούγεται λογικό να αναγνωρίζονται τα στελέχη του με τα μικρά τους ονόματα. Αυτή η οικειότητα, ωστόσο, δεν πρέπει να παραπλανά.

Η απόληξη (ΚΙΝΑΛ) ενός ιστορικού κόμματος (ΠΑΣΟΚ) που φημιζόταν για τον βυζαντινισμό του είναι λογικό να διαθέτει κληρονομικά στοιχεία, τα οποία όσο πορεύεται προς το κρίσιμο συνέδριο του φθινοπώρου θα αναδεικνύονται περισσότερο.

Τα στρατόπεδα έχουν αρχίσει να σχηματίζονται με ευκρίνεια. Η Εύα (Καϊλή) πήρε ήδη το μέρος του Ανδρέα (Λοβέρδου) -ο οποίος διεκδικεί δυναμικά την ηγεσία- και έδειξε τον δρόμο για συνεργασία με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η τελευταία δεν εφείσθη θετικών λόγων για τον πρωθυπουργό σε μια από τις πρόσφατες εμφανίσεις της. «Στην Ευρώπη χαρακτηρίζεται ως social liberal (ο Μητσοτάκης). Αυτή είναι η εκτίμησή μου. Περισσότερο ανήκει σε αυτόν τον χώρο. Ο ίδιος έχει χτίσει μια πολύ καλή σχέση με τον Μακρόν. Το κόμμα του Μακρόν στο Ευρωκοινοβούλιο ανήκει στην πτέρυγα “renew”» τονίζει, μεταξύ άλλων στην επίμαχη συνέντευξή της η κ. Καϊλή, δημιουργώντας συνειρμούς και για τις ενδεχόμενες μελλοντικές επιδιώξεις για την ίδια και το κόμμα της, ως δυνητικός εταίρος της ΝΔ και του κ. Μητσοτάκη.

Η Εύα υποστήριζε παλαιότερα τον Νίκο (Ανδρουλάκη), έκρινε, όμως, πως είναι καλύτερο να αλλάξει στρατόπεδο και να αυτο-αναβαθμιστεί σε “υπαρχηγό” του Ανδρέα (Λοβέρδου). Ίσως και επειδή ο Ανδρουλάκης, παρότι εμπειρότατος και δημοφιλής στα εσωκομματικά δείχνει τον τελευταίο καιρό να κρατά αποστάσεις και να “γράφει” χιλιόμετρα -και μάλιστα με επιτυχία- στο Ευρωκοινοβούλιο.

Ο Παύλος (Γερουλάνος) στέκεται στη μέση και, όπως δήλωσε στον Σωτήρη Μπολάκη (συνέντευξη στο libre) πως “θέλουμε να επανασυνδεθούμε τόσο με όσους πολίτες απομακρύνθηκαν από εμάς όλα αυτά χρόνια αλλά και να γνωριστούμε με τους νέους σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και με όσους δεν αντέχουν την τοξικότητα με την οποία ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έχουν ποτίσει την πολιτική ζωή. Και αυτό το προσκλητήριο για ένα νέο προοδευτικό ξεκίνημα που θα αλλάξει τα δεδομένα, μπορεί να συμβεί μόνο με ανοιχτές διαδικασίες εκλογής προέδρου”.

Η Φώφη (Γεννηματά) θεωρείται περίπου ως ακλόνητο φαβορί αλλά τίποτε δεν είναι ακλόνητο μέχρι να το αποδείξει την ώρα της ψηφοφορίας (ηλεκτρονικής;) των συνέδρων. Υπάρχουν, βεβαίως, και άλλοι που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα παίξουν τον ρόλο τους. Εν αρχή ήν ο Γιώργος (Παπανδρέου), ο οποίος προσώρας κινείται μεταξύ αναχωρητικού “ζεν” και εργώδους παρασκηνίου. Λέγεται πως την ύστατη ώρα, κι αφού διασφαλίσει το δικό του πολιτικό μέλλον αλλά και το αντιδεξιό πρόσημο του νέου ΠασοκοΚινάλ, θα κάνει το νεύμα υπέρ της Φώφης.

Υπάρχει, όμως, και ο Χάρης (Καστανίδης). Βαρύθυμος, για πολλούς, αλλά και με σημαντικό ειδικό πολιτικό βάρος. Ορισμένοι θεωρούν πως είναι ίσως το πιο καταρτισμένο πολιτικά στέλεχος, ένας πολιτικός με σαφή αντιδεξιό προσανατολισμό που κατορθώνει να κρατά το νήμα τόσο με την ανδρεϊκή “προϊστορία”, όσο και με τα θετικά της περιόδου Σημίτη. Κάποιοι σπεύδουν να τον κατατάξουν στους φιλο-ΣΥΡΙΖΑ του ΚΙΝΑΛ, ωστόσο είναι βέβαιο πως αυτό γίνεται περισσότερο για να τον υπονομεύσουν ακριβώς επειδή τον υπολογίζουν.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι εάν “αξίζει τον κόπο να ασχολείται κανείς με το ΚΙΝΑΛ”. Όσο κι αν ο μεν Αλέξης Τσίπρας έχει θωρακίσει τα αριστερά σύνορα του διαδόχου σχήματος του ΠΑΣΟΚ (συνομιλώντας ευθέως με τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές ως κόμμα εξουσίας), ο δε Κυριάκος Μητσοτάκης τα δεξιά σύνορα με στοχευμένες κινήσεις (και…αβρότητας) στον χώρο του Κέντρου, το ΚΙΝΑΛ έχει ακόμα ρόλο να παίξει.

Εάν υπερισχύσει, για παράδειγμα, ο Λοβέρδος με την Εύα και κάποια Σημιτικά στελέχη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έχει την ασφάλεια ενός βολικού εταίρου εφόσον χρειαστεί να προσφύγει σε κυβερνητική συνεργασία μετά τις επόμενες εκλογές. Εάν η Φώφη, ή οιοσδήποτε άλλος εκ των πιθανών υποψηφίων (Καστανίδης, Γερουλάνος, Ανδρουλάκης) επιλέξουν το αντιδεξιό πρόσημο και αποκλείσουν οιαδήποτε συνεργασία με τη Ν.Δ, τότε διευκολύνεται το προοδευτικό αφήγημα Τσίπρα.

Για να είμαστε, όμως, σαφείς και επειδή πολλοί εκ των παραπάνω ομνύουν στο brand name ΠΑΣΟΚ, το συγκεκριμένο αφήγημα ελάχιστοι μπορούν να υπηρετήσουν. Στο κάτω κάτω της γραφής, η Πασοκική ταυτότητα δεν είναι επίκτητη. Και μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού εκείνοι εκ των πρωταγωνιστών του μικρού ΚΙΝΑΛικού θρίλερ που μπορούν να ισχυριστούν πως “γεννήθηκαν (πολιτικά) ΠΑΣΟΚ”.
05 Μάι 2021
Έρευνα ΠΟΥ για τους θανάτους από την πολύωρη εργασία

Διεθνής έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει την γνωστή ρήση του θυμόσοφου λαού μας. Τα πολύωρα εργασιακά ωράρια σκοτώνουν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, μια τάση που φαίνεται να χειροτερεύει την εποχή το κοροναϊού.

Στην πρώτη διεθνή έρευνα για την απώλεια ζωών που σχετίζονται με τις πολλές ώρες εργασίας, η μελέτη στο περιοδικό Environment International δείχνει ότι 745 χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν από καρδιακές παθήσεις και εγκεφαλικά το 2016. Ο αριθμός των θανάτων αυξήθηκε 30% σε σχέση με το έτος 2000. Η έρευνα αυτή έγινε σε συνεργασία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας με την Διεθνή Οργάνωση για την Εργασία.

Η έρευνα έδειξε ότι το 72% των θυμάτων ήταν μεσήλικες άνδρες. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2000-2016, ο αριθμός των θανάτων λόγω καρδιακών παθήσεων που σχετίζονταν με πολλές εργασιακές ώρες αυξήθηκαν κατά 42%, ενώ το ίδιο ποσοστό για τα εγκεφαλικά ήταν 19%. Οι περισσότεροι εκ των θανόντων ήταν μεταξύ 60 και 79, που δούλεψαν τουλάχιστον 55 ώρες την εβδομάδα όταν ήταν μεταξύ των ηλικιών 45-74. Έδειξε επίσης ότι οι κάτοικοι της περιοχής της νοτιοανατολικής Ασίας και του δυτικού Ειρηνικού –κυρίως σε Κίνα, Ιαπωνία και Αυστραλία- επηρεάστηκαν περισσότερο. Συνολικά οι ερευνητές, αξιολογώντας στοιχεία από 194 χώρες, παρατήρησαν ότι η 55ωρη εργασιακή εβδομάδα σχετίζεται με 35% περισσότερες πιθανότητες εγκεφαλικού και 17% καρδιακού επεισοδίου απ’ ότι μια εργασιακή εβδομάδα 35-40 ωρών.

Η έρευνα καταλήγει αναφέροντας ότι «τώρα που είναι γνωστό ότι περίπου το ένα τρίτο της συνολικής εκτιμώμενης επιβάρυνσης που σχετίζεται με την εργασία οφείλεται στις πολλές ώρες εργασίας, αυτό το καθιστά τον νούμερο ένα παράγοντα κινδύνου για νόσο λόγω εργασίας».

Η πανδημία επιδεινώνει την τάση

Ο ΠΟΥ ανησυχεί ακόμη περισσότερο για αυτό το φαινόμενο καθώς ο αριθμός των ατόμων που εργάζονται πολλές ώρες αυξάνεται. Αντιπροσωπεύουν επί του παρόντος το 9% του συνολικού παγκόσμιου πληθυσμού. Η πανδημία επιδεινώνει την τάση. «Η τηλε-εργασία έχει γίνει ο κανόνας σε πολλές βιομηχανίες, ενώ συχνά θολώνει τις γραμμές μεταξύ σπιτιού και εργασίας. Από την άλλη πλευρά, πολλές εταιρείες αναγκάστηκαν να μειώσουν το προσωπικό ή να κλείσουν για να εξοικονομήσουν χρήματα και τα άτομα που συνεχίζουν να απασχολούνται καταλήγουν να εργάζονται περισσότερες ώρες», δήλωσε ο δρ. Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγεσούς, γενικός διευθυντής του ΠΟΥ.

Ωστόσο, προειδοποίησε ότι «καμία δουλειά δεν αξίζει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου ή καρδιακής νόσου», συμπληρώνοντας ότι «οι κυβερνήσεις, οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι πρέπει να συνεργαστούν για να συμφωνήσουν όρια για την προστασία της υγείας των εργαζομένων».

Πηγή: Documento
05 Μάι 2021