16 Σεπ 2026

Μήνας: Μάιος 2021

  • Ξεκινάει η πτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης για μικρές επιχειρήσεις και νοικοκυριά από την 1η Ιουνίου

    Ξεκινάει η πτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης για μικρές επιχειρήσεις και νοικοκυριά από την 1η Ιουνίου

    Μικρές επιχειρήσεις, ελεύθεροι επαγγελματίες και φυσικά πρόσωπα έχουν τη δυνατότητα από την 1η Ιουνίου 2021 να ρυθμίσουν τις οφειλές τους προς τράπεζες, διαχειριστές δανείων, δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία, είτε μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας του εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών ή μέσω της διαδικασίας της εξυγίανσης.

    Σημειώνεται ότι η διαδικασία εξυγίανσης συνοδεύεται υποχρεωτικά από επιχειρηματικό σχέδιο με χρονική διάρκεια ίση με αυτή της συμφωνίας, το οποίο εγκρίνεται από τους συμβαλλόμενους.

    Οι νομικοί συνεργάτες των επιμελητηρίων δέχονται όλο και πιο συχνά ερωτήματα σχετικά με το θέμα και με άρθρα τους υπενθυμίζουν τους όρους της νομοθεσίας ενώ οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αναζητήσουν απαντήσεις για όλες τις ερωτήσεις τους στην ηλεκτρονική σελίδα της Ειδικής Γραμματείας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους.

    «Πρακτικός Οδηγός: Προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης» δημοσιεύτηκε και στην ηλεκτρονική σελίδα του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών από τη νομική συνεργάτη του επιμελητηρίου Σουζάνα Κλημεντίδη.

    Όπως αναφέρεται, η διαδικασία εξυγίανσης αποτελεί συλλογική προπτωχευτική διαδικασία, που  αποσκοπεί στη διατήρηση, αξιοποίηση, αναδιάρθρωση και ανόρθωση της επιχείρησης υπό  την προϋπόθεση ότι πληρούται η αρχή της μη χειροτέρευσης της θέσης των πιστωτών.

    Ως «Αρχή μη χειροτέρευσης» νοείται κάποιος μη συναινών πιστωτής να μην  βρεθεί, σε χειρότερη θέση από τη θέση στην οποία θα βρισκόταν σε περίπτωση πτώχευσης του οφειλέτη.

    Δικαιούχοι είναι φυσικά ή νομικά πρόσωπα – οφειλέτες που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα με έδρα στην Ελλάδα ή που βρίσκονται σε παρούσα ή επαπειλούμενη αδυναμία εκπλήρωσης ληξιπρόθεσμων χρηματικών υποχρεώσεων στο σύνολό τους, ή απλώς υπάρχει πιθανότητα αφερεγγυότητάς τους.

    Αρμόδιο δικαστήριο είναι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, το οποίο δικάζει με τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας και οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε τακτικά ή έκτακτα ένδικα μέσα, εκτός αν ορίζεται αλλιώς.

    Προϋποθέσεις

    Συμφωνία Εξυγίανσης με πρωτοβουλία οφειλέτη:
    – Αναγκαία η παροχή συναίνεσης των θιγόμενων πιστωτών, οι οποίοι εκπροσωπούν περισσότερο από το 50% των απαιτήσεων που έχουν ειδικό προνόμιο (υποθήκη, προσημείωση υποθήκης, ενέχυρο κ.α.) και περισσότερο από το 50% των λοιπών απαιτήσεων, σε κάθε περίπτωση όσων θίγονται από τη συμφωνία εξυγίανσης.

    – Θεωρείται ότι δεν θίγεται η απαίτηση ενός πιστωτή όταν, κατά τη συμφωνία εξυγίανσης, δεν επηρεάζεται η νομική κατάσταση που είχε πριν από την επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης.

    – Ο υπολογισμός του ποσοστού πλειοψηφίας για τη συναίνεση των πιστωτών υπολογίζεται με βάση την Κατάσταση Πιστωτών, η οποία πρέπει να επισυνάπτεται στη συμφωνία, να συμπεριλαμβάνει όλους τους πιστωτές, ανεξαρτήτως προνομίων, που είχαν απαιτήσεις έστω και μη ληξιπρόθεσμες κατά του οφειλέτη και να έχει ημερομηνία όχι προγενέστερη των 3 ημερολογιακών μηνών από την ημερομηνία υποβολής της συμφωνίας στο δικαστήριο.

    – δεν λαμβάνονται υπόψη οι πάσης φύσης απαιτήσεις υπό αίρεση.

    Συμφωνία Εξυγίανσης με αποκλειστική πρωτοβουλία πιστωτών που συγκεντρώνουν την απαραίτηση πλειψηφία και χωρίς τη σύμπραξη του οφειλέτη, μόνο στις ακόλουθες περιπτώσεις:
    – εφόσον ο οφειλέτης βρίσκεται, κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας, σε παύση πληρωμών ή,

    – αν πρόκειται για κεφαλαιουχική εταιρία, εφόσον το σύνολο των ιδίων κεφαλαίων του οφειλέτη είναι κατώτερο του 1/10 του κεφαλαίου της εταιρείας, ή

    – εφόσον ο οφειλέτης δεν έχει υποβάλει προς καταχώρηση οικονομικές καταστάσεις 2 τουλάχιστον διαδοχικών χρήσεων, ή,

    – αν πρόκειται για εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις λύσης της.

    Στην περίπτωση συναίνεσης οφειλέτη και σύμπραξης μετόχων (συνέλευση των μετόχων):
    – Αν ο οφειλέτης είναι νομικό πρόσωπο, η συναίνεσή του στη συμφωνία εξυγίανσης παρέχεται αποκλειστικά με απόφαση της διοίκησης και όχι με απόφαση των εταίρων (ΓΣ), ακόμα και σε περίπτωση που σύμφωνα με το νόμο απαιτείται απόφαση εταίρων (π.χ αύξηση κεφαλαίου,, μεταβίβαση ακινήτου της εταιρίας).

    – Αν απαιτείται κατ’ εξαίρεση σύμπραξη ή συναίνεση των εταίρων, το δικαστήριο έχει την ευχέρεια να διορίσει ειδικό εντολοδόχο, με την εξουσία να συγκαλέσει γενική συνέλευση και να  ασκήσει το δικαίωμα παράστασης και ψήφου εκείνων των μετόχων ή εταίρων του οφειλέτη που δεν συμπράττουν.

    – Οι μη συμπράττοντες μέτοχοι ή εταίροι διατηρούν δικαίωμα αποζημίωσης έναντι της εταιρίας και των πιστωτών, σε περίπτωση που στο πλαίσιο διαγνωστικής δίκης αποδειχθεί ότι μετά την εκκαθάριση θα απέμενε υπολειμματική αξίωσή τους

    Συναίνεση δημόσιου και δημόσιων φορέων:
    – Το δημόσιο, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, δημόσιες επιχειρήσεις και φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, συναινούν στη σύναψη συμφωνίας εξυγίανσης με μόνη την υπογραφή της συμφωνίας.

    – Θεωρείται ότι συναινούν ακόμα κι αν δεν υπογράψουν τη συμφωνία, σε περίπτωση που πληρούνται οι ακόλουθες προυποθέσεις:

    α) όταν η βεβαιωμένη βασική οφειλή προς αυτά κατά τον χρόνο υπογραφής της συμφωνίας εξυγίανσης δεν υπερβαίνει το ποσό των 15.000.000 ευρώ,

    β) όταν βεβαιώνεται από έκθεση εμπειρογνώμονα ότι δεν θα περιέλθουν σε χειρότερη θέση ως προς τις απαιτήσεις τους κατά τον χρόνο υπογραφής της συμφωνίας, από τη θέση στην οποία θα περιέρχονταν σε περίπτωση πτώχευσης, και

    γ) όταν σύμφωνα με έκθεση εμπειρογνώμονα, οι βεβαιωμένες απαιτήσεις τους είναι ποσό μικρότερο από το σύνολο των απαιτήσεων των ιδιωτών πιστωτών.

    Η συμφωνία εξυγίανσης

    Η συμφωνία εξυγίανσης μπορεί να έχει ως αντικείμενο οποιαδήποτε ρύθμιση αφορά στην οικονομική κατάσταση (ενεργητικό ή παθητικό) του οφειλέτη. Ο νόμος προβλέπει ειδικότερα τις κάτωθι ρυθμίσεις:

    – Απεριόριστη μεταβολή των όρων των υποχρεώσεων του οφειλέτη προς το σύνολο των πιστωτών, συμπεριλαμβανομένων  και τρεχουσών ή συναφθεισών ρυθμίσεων με φορείς του δημοσίου ή φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης.(π.χ. μεταβολή χρόνου εκπλήρωσης, μεταβολή επιτοκίου κ.α.),

    – Κεφαλαιοποίηση υποχρεώσεων του οφειλέτη με έκδοση μετοχών κάθε είδους ή κατά περίπτωση εταιρικών μεριδίων,

    – Ρύθμιση των σχέσεων των πιστωτών μεταξύ τους μετά την επικύρωση της συμφωνίας (ενδεικτικά δυνατότητα αποποληρωμής μιας κατηγορίας πιστωτών μόνο εφόσον ικανοποιηθεί πλήρως μια άλλη κατηγορία, ρύθμιση θεμάτων διοίκησης της επιχείρησης του οφειλέτη μετά την κεφαλαιοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών),

    – Μείωση απαιτήσεων έναντι του οφειλέτη,

    – εκποίηση περιουσιακών στοιχείων ή μέρους τους, καταβολή επιπλέον ποσών σε περίπτωση καλυτέρευσης της οικονομικής θέσης του οφειλέτη,

    – Ανάθεση διαχείρισης της επιχείρησης του οφειλέτη σε τρίτο με βάση οποιαδήποτε έννομη σχέση περιλαμβανομένης ενδεικτικά της εκμίσθωσης ή της σύμβασης διαχείρισης,

    – Μεταβίβαση επιχείρησης (ή μέρους της) σε τρίτο,

    – Αναστολή ατομικών και συλλογικών διώξεων των πιστωτών,

    – Λήψη ενδιάμεσης ή νέας χρηματοδότησης,

    – Διορισμός προσώπου που θα επιβλέπει την εκτέλεση τω όρων της συμφωνίας.

    – Καταβολή συμπληρωματικών ποσών προς εξόφληση απαιτήσεων σε περίπτωση βελτίωσης της οικονομικής θέσης του οφειλέτη

    Διαδικασία δικαστικής επικύρωσης

    Η συμφωνία εξυγίανσης συνάπτεται με ιδιωτικό έγγραφο [εκτός αν οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνονται απαιτούν σύνταξη δημοσίου εγγράφου (π.χ. τροποποίηση καταστ. ΕΠΕ)] και συνοδεύεται από επιχειρηματικό σχέδιο, ενώ σε καμία περίπτωση δεν ισχύει αν δεν επικυρωθεί από το δικαστήριο (εκτός αν κατά τη βούληση των συμβαλλομένων το σύνολο ή μέρος των όρων της ισχύουν μεταξύ τους και χωρίς την επικύρωση κατά τις διατάξεις του κοινού δικαίου), σύμφωνα με τα παρακάτω:

    – Κατάθεση αίτησης επικύρωσης στο Πολυμελές Πρωτοδικείο της περιφέρειας του οποίου ο οφειλέτης έχει το κέντρο των κύριων συμφερόντων του, είτε από τους πιστωτές (όταν δεν υπάρχει σύμπραξη οφειλέτη), είτε από τον οφειλέτη.

    Απαραίτητα τυπικά στοιχεία είναι η ταυτότητα του οφειλέτη, οικονομικά στοιχεία (ενεργητικού-παθητικού), περιγραφή των μερών και των απαιτήσεων που επηρεάζονται, κατηγορίες πιστωτών, περιγραφή των όρων της προτεινόμενης ρύθμισης.

    Συνοδευτικά έγγραφα είναι:

    –          Συμφωνία, χρηματοοικονομικές καταστάσεις, κατάσταση πιστωτών, βεβαιώσεις χρεών προς το Δημόσιο ή και άλλα έγγραφα κατά περίπτωση

    –          Έκθεση εμπειρογνώμονα, η οποία περιέχει οικονομική ανάλυση της συνδρομής των όρων της συμφωνίας, καθώς και βεβαίωση για την εγκυρότητα των στοιχείων της κατάστασης πιστωτών (Ουσιαστικά αναλύει στον δικαστή οικονομικές προϋποθέσεις βιωσιμότητας του οφειλέτη).

    –          Ειδικά στην περίπτωση που η συμφωνία συνάπτεται χωρίς τη σύμπραξη οφειλέτη, συνυποβάλλεται και αίτηση πτώχευσης, η οποία αν δεν υποβληθεί συνεπάγεται το απαράδεκτο της αίτησης επικύρωσης, σε περίπτωση που ο οφειλέτης βρίσκεται ήδη σε παύση πληρωμών.

    Στη συνέχεια η διαδικασία έχει ως εξής:

    – Η αίτηση επικύρωσης συζητείται εντός διμήνου από της υποβολή της.

    – Στη σχετική συζήτηση κλητευεται υποχρεωτικά τουλάχιστον 20 μέρες πριν ο οφειλέτης, στην περίπτωση που η συμφωνία συνήφθη με αποκλειστική πρωτοβουλία των πιστωτών, άλλως η συζήτηση είναι απαράδεκτη

    – Η αίτηση δημοσιοποιείται εντος 5 ημερών στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας. Αν είναι γνωστή η ηλεκτρονική διεύθυνση των θιγόμενων μερών, ο αιτών οφείλει να ειδοποιήσει εντός 20 ημερών από τη δημοσιοποίηση και όχι αργότερα από 2 ημέρες πριν τη συζήτηση της αίτησης.

    – Επιπλέον, δύναται να παρέμβει προφορικά οποισδήποτε έχει έννομο συμφέρον και ιδίως εκπρόσωπος των εργαζομένων, ενώ ο δικαστής δύναται να κλητεύσει οποιοδήποτε πρόσωπο, εφόσον το κρίνει απαραίτητο.

    – Εφόσον υπάρχουν απαιτήσεις προς το δημόσιο και άλλους δημόσιους φορείς, διατάσσεται υποχρεωτικά η κλήτευσή τους.

    Αποτελέσματα κατάθεσης της αίτησης

    Από την κατάθεση της αίτησης μέχρι την έκδοση απόφασης και για διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τους 4 μήνες, ισχύουν για τον οφειλέτη (με δυνατότητα επέκτασης και για τον εγγυητή ή συνοφειλέτες) τα εξής:

    – Αυτόματη αναστολή ατομικών και συλλογικών μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης απαιτήσεων που έχουν γεννηθεί μέχρι την έκδοση απόφασης. Συνεπώς επιτρέπεται κατάθεση-εκδίκαση αγωγών ή απλή επίδοση διαταγής πληρωμής.

    – Αναστολή δυνατότητας λήψης ασφαλιστικών μέτρων ( (κατάσχεση, προσημείωση, αφαίρεσης ή μετακίνησης κινητών πραγμάτων της επιχείρησης)

    – Απαγόρευση διάθεσης ακινήτων και εξοπλισμού της επιχείρησης του οφειλέτη

    – Αναστολή προθεσμιών και παραγραφής των απαιτήσεων των πιστωτών, καθώς και των δικαιωμάτων των εγγυητων και συνοφειλετών,

    – Ενδεχομένως και απαγόρευση (με δικαστική απόφαση) καταγγελίας συμβάσεων

    – Απαγόρευση συμψηφισμού απαιτήσεων που γεννήθηκαν πριν την κατάθεση της αίτησης.

    Επικύρωση συμφωνίας

    Το δικαστήριο επικυρώνει τη συμφωνία εφόσον έχει υπογραφεί από τον οφειλέτη και τις απαιτούμενες πλειοψηφίες των πιστωτών ή μόνο από τους πιστωτές (σε περίπτωση που δεν υπάρχει σύμπραξη οφειλέτη).

    Αν δεν υπάρχουν οι απαραίτητες πλειοψηφίες, η συμφωνία επικυρώνεται όταν:

    – Έχει εγκριθεί από πιστωτές που εκπροσωπούν περισσότερο από το 60% του συνόλου των απαιτήσεων κατά του οφειλέτη και περισσότερο από το 50% των απαιτήσεων με ειδικό προνόμιο

    – Οι θιγόμενοι πιστωτές που δεν έχουν συναινέσει, έχουν ευνοικότερη μεταχείριση σε σχέση με άλλους πιστωτές που δεν έχουν προτεραιότητα

    – Καμία κατηγορία θιγόμενων μερών δεν μπορεί να λάβε αξία μεγαλύτερη της συνολικής απαίτησής της προς τον οφειλέτη

    – Ειδικά για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, η συμφωνία πρέπει να έχει προταθεί από τον οφειλέτη ή να εξασφαλίζεται η συναίνεσή του,

    Επιπλέον απαιτείται σε κάθε περίπτωση:

    – Πιθανολόγηση της βιωσιμότητας της επιχείρησης και της μη χειροτέρευσης της θέσης των πιστωτών από τη συμφωνία

    – Η μη ύπαρξη δόλου ή μη παραβίαση αναγκαστικού δικαίου, ιδίως του δικαίου του ανταγωνισμού

    – Ισότιμη μεταχείριση όλων των πιστωτών

    – Συναίνεση οφειλέτη ή έλλειψη παρέμβασης μέχρι τη συζήτηση της αίτησης επικύρωσης κατά της αποδοχής της (στις περιπτώσεις που η συμφωνία υπογράφεται αποκλειστικά από τους πιστωτές), ή παρέμβαση χωρίς απόδειξη της χειροτέρευσης της νομικής και οικονομικής του κατάστασης.

    Το Δικαστήριο δεν επικυρώνει όταν:

    – Δεν πληρούνται οι παραπάνω προϋποθέσεις

    – Πιθανολογείται ότι με τη συμφωνία εξυγίανσης θα εξακολουθεί να υπάρχει παύση πληρωμών, οπότε και κηρύσσει την πτώχευση, αν έχει ήδη κατατεθεί σχετική αίτηση.

    Σημειώνεται ότι προβλέπεται η δυνατότητα τριτανακοπής κατά επικύρωσης από μη διάδικο (30μέρες από δημοσίευση σε μητρώο).

    Αποτελέσματα επικύρωσης της αίτησης

    Τα αποτελέσματα επικύρωσης της αίτησης είναι:

    – Δέσμευση του συνόλου των πιστωτών, ακόμη κι εκείνων των οποίων οι απαιτήσεις δεν έχουν συμπεριληφθεί στη συμφωνία, εφόσον έχοουν γεννηθεί μέχρι την έκδοση της απόφασης.

    – Περιορισμός των υποχρεώσεων των εγγυητών ή συνοφειλετών μέχρι το ποσό της απαίτησης που ρυθμίζεται, μόνο με συναίνεση πιστωτών.

    – Ευθύνη οφειλέτη απέναντι σε εγγυητή ή συνοφειλέτη, σε περίπτωση που ικανοποίησαν απαιτήσεις πιστωτών (δικαίωμα αναγωγής).

    – Επαναφορά της δυνατότητας εκδοσης επιταγών.

    – Αναστολή ποινικής δίωξης για τα εγκλήματα έκδοσης ακάλυπτης επιταγής και καθυστέρησης καταβολής οφειλών προς ασφαλιστικά ταμεία παύει να ισχύει, εφόσον οι σχετικές πράξεις τελέστηκαν πριν από την υποβολή της αίτησης επικύρωσης.

    – Ενημερότητα των ρυθμιζόμενων οφειλών προς το Δημόσιο και Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης.

    – ‘Αρση κατασχέσεων (εφόσον αυτό προβλέπεται στη συμφωνία)

    – Η συμφωνία εξυγίανσης αποτελεί εκτελεστό τίτλο.

    Άλλες δυνατότητες

    Σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης επικύρωσης, υπάρχει δυνατότητα έφεσης μόνο από τον αιτούντα.

    Επιπλέον, υπάρχει η δυνατότητα τροποποίησης της επικυρωθείσας συμφωνίας εξυγίανσης (αίτηση μεταρρύθμισης), εφόσον υπάρχει μεταγενέστερη συμφωνία όλων των μερών και σχετική έκθεση εμπειρογνώμονα. Κατά τη διαδικασία αυτή επιτρέπεται μόνο παρέμβαση, ενώ κατά της απόφασης που απορρίπτει την αίτηση επιτρέπεται έφεση μόνο από τον αιτούντα και όχι τριτανακοπή.

    Ακόμη, υπάρχει η δυνατότητα ακύρωσης της συμφωνίας εξυγίανσης, αν αποδειχθεί δόλος του οφειλέτη ή συμπαιγνία του με πιστωτή ή τρίτο και ιδίως λόγω απόκρυψης του ενεργητικού ή διόγκωσης του παθητικού. Με την απόφαση ακύρωσης οι πιστωτές αποδεσμεύονται από τη συμφωνία, ενώ ο οφειλέτης αποδεσμεύεται μόνο εφόσον δεν υπάρχει καλόπιστος τρίτος που απέκτησε περιουσιακό δικαίωμα δυνάμει της συμφωνίας.

  • Σαρηγιάννης: Θα ζήσουμε τροπικές νύχτες σε πολλές περιοχές της χώρας

    Σαρηγιάννης: Θα ζήσουμε τροπικές νύχτες σε πολλές περιοχές της χώρας

    Για τις συνέπειες που θα προκαλέσουν τα ακραία καιρικά φαινόμενα στη ζωή και την οικονομία, μίλησε στο «ECO Γεγονότα» ο καθηγητής περιβαλλοντικής μηχανικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δημοσθένης Σαρηγιάννης.

    Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει πολλές περιοχές της χώρας. Θα δούμε αυξημένες βροχοπτώσεις στην Αττική και πλημμύρες στην Κεντρική Μακεδονία στους νομούς Ημαθίας και Πέλλας.
    Τροπικές νύχτες θα ζήσουμε σε όλες τις περιοχές της Αττικής και στη Βόρεια Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη, τη Χαλκιδική τη Καλαμαριά και το Ωραιόκαστρο.

    Αντίθετα ξηρασία θα δούμε στα Βορειοανατολική Αττική σε νησιά όπως η Αίγινα και στους περισσότερους νομούς της κεντρικής Μακεδονίας.

    «Κορύφωση προς το τέλος του αιώνα»

    Ο κ. Σαρηγιάννης ερωτηθείς για το πότε θα κορυφωθούν τα σημάδια της κλιματικής αλλαγής στη χώρα τόνισε: «ότι κορύφωση θα υπάρξει προς το τέλος του αιώνα, από το 2080 κι έπειτα θα έρθει η μέγιστη κορύφωση, αλλά ήδη από το 2030-50 θα δούμε σημαντικές αλλαγές που θα επηρεάσουν την κοινωνική και οικονομική ζωή και την ποιότητα του περιβάλλοντος».

    «Η γεωργία θα έχει σημαντική αρνητική επίπτωση, θα χάσουμε ένα κομμάτι τουριστικού προϊόντος, και η αύξηση των ημερών με τροπικό κλίμα θα δημιουργήσει διαφορετικές συνθήκες λειτουργίας του τουρισμού. Άλλοι κλάδοι έχουν να κάνουν με την υγεία και το χτισμένο περιβάλλον (δηλαδή τα κτίρια) και τη διαχείριση των παράκτιων ζωνών», ανέφερε σχετικά με τους πληττόμενους κλάδους.

    Σχετικά με τις δράσεις που μπορούν να γίνουν για να διαχειριστούμε τις άνωθεν αλλαγές υπογράμμισε: «Πρέπει να κάνουμε δράσεις αμέσως, έχουμε ήδη αργήσει, μια βασική είναι η ηλεκτροφόρηση των οχημάτων στις μεγάλες πόλεις. Η βελτίωση της βελτίωσης ενέργειας στο χτιστό περιβάλλον και η έννοια της διαχείρισης υδάτων. Ένας άλλος τομέας σημαντικός, έχει να κάνει με τη διασφάλιση της καλής λειτουργίας του τομέα της υγείας, αυτό απαιτεί αλλαγές»

  • Η ιστορία μιας σημαίας

    Η ιστορία μιας σημαίας

    Την σημαία αυτή την κατέβασα με τα χεράκια μου από το βομβαρδισμένο αρχηγείο της Χαμάς, στους βομβαρδισμούς του 2012 (όποιος ξέρει λίγο, καταλαβαίνει τι σημαίνει κατεβάζεις και απαλλοτριώνεις σημαία από χώρο που ελέγχει η Χαμάς), στην πόλη της Γάζα.

    Του Σπύρου Τσακίρη*

    Είχε ξημερώσει για τα καλά, οι βομβαρδισμοί των Σιωνιστών καλά κρατούν κι εγώ περνάω μπρούτα από το αρχηγείο των Brigades Al-Qassam. Το προηγούμενο βράδυ η περιοχή είχε βομβαρδιστεί, παντού ερείπια και καπνοί, στον ιστό έστεκε κρεμασμένο ένα πανί που θύμιζε σημαία. Σχισμένο, καμένο, πονεμένο όπως ο λαός της Παλαιστίνης. Προσπέρασα. Κοντοστάθηκα, δεν μου έκανε καρδιά να το αφήσω έτσι στην μοίρα του. Είχα ένα σουγιαδακι μαζί μου, το έβγαλα, έκοψα το σχοινί και κατέβασα την σημαία. Εκεί που δεν υπήρχε ψυχή ζώσα, στο μηδέν και από το πουθενά, ο τόπος γέμισε μαυροφορέμενους ενόπλους με fullface και την πράσινη κορδέλα στο μέτωπο, σύμβολο των μαχητών της Χαμάς. Με πλησιάζει ένας τύπος και σε κατεστραμμένα αγγλικά μου λέει:

    -“Γνωρίζεις τι εκανες; Καταλαβαίνεις;;;”

    -“Ναι”, του απαντάω ξερά.

    Για λίγα δευτερόλεπτα σιωπή…

    -“Αυτή είναι η σημαία της Παλαιστίνης”, μου λέει, “η σημαία της πατρίδας μου”.

    “Εγω”, του απαντάω, “δεν είμαι Παλαιστίνιος, αλλά την σημαία της Παλαιστίνης, πληγωμένη δεν την αφήνω…”

    Δεν κάναν καμία προσπάθεια να μου πάρουν την σημαία, ούτε καν μου το ζήτησαν, το μόνο που μου ζήτησαν ήταν να τους ακολουθήσω, σε ένα πιο …ασφαλές σημείο. Τους ακολούθησα, δεν μπορούσα να κάνω κι αλλιώς. Φτιάσαμε στο δημαρχείο. Για καλή μου τύχη, όταν φτιάσαμε στον πρώτο όροφο, όπου βρίσκονταν τα γραφεία του δήμαρχου και των λοιπών προεστών, κάποιοι με γνώρισαν αμέσως, δυο ήμερες πριν ο δήμος της Γάζας με είχε βραβεύσει ας πούμε, για την προσφορά μου προς τον παλαιστινιακό λαό, (δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε εδώ αυτό).

    Με τούτα και με τ΄άλλα και ως δια μαγείας, αλλάξαν όλα και να τα τσάγια και να τα κουλουράκια και να οι χαιρετούρες.
    Ήρθε μέχρι και ο ίδιος ο δήμαρχος.

    -“Καταλαβαίνεις πόσο επικίνδυνο ήταν αυτό που έκανες”, με ρωτησε;
    -“ΟΧΙ”, του απάντησα, ορθά κοφτά. “Την σημαία εγώ δεν την αφήνω καμένη και σχισμένη και θα την πάρω και μαζί μου”.
    Με κοιτούσε για πολλά δευτερόλεπτα.
    -“Να την πάρεις”, μου λέει, “την δικαιούσαι, σου χρωστάμε…”
    -“θα την πάρω”, είπα, “θα την φυλάξω και την ημέρα που η Παλαιστίνη θα είναι ΕΛΕΥΘΕΡΗ, εγώ θα τη φέρω πίσω, εκεί που την βρήκα! Μα και αν εγώ δεν είμαι στη ζωή, κάποιος δικός μου άνθρωπος, θα επιστρέψει τη σημαία…

    Πρώτη δημοσίευση: carnetdevoyage.gr

    *ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ-FILM MAKER (http://tsakirisspyros.wix.com/photographer) Γεννήθηκε το 1962 στη Ζαχάρω Ηλείας. Από πολύ νωρίς άρχισε να ασχολείται με τη φωτογραφία. Από το 1987 εργάζεται στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», καλύπτοντας όλα τα μεγάλα ελληνικά και διεθνή γεγονότα. Από το 1999 είναι υπεύθυνος του φωτογραφικού τμήματος της εφημερίδας (καθημερινό, κυριακάτικο φύλλο, www.enet.gr). Έχει καλύψει θέματα όπως: Εμφύλιος στη Βοσνία, 1o και 2ο Πόλεμο του Κόλπου, εμφύλιος στο Λίβανο, πτώση Σοβιετικής Ένωσης, γεγονότα στην Αλβανία, πτώση Τσαουσέσκου στη Ρουμανία, Κοσσυφοπέδιο ’89, εμφύλιος στη Ρουάντα, πείνα στην Αφρική, Κούρδοι, τον βομβαρδισμό του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, καθώς και τα γεγονότα στην Παλαιστίνη και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Πέρα από την επικαιρότητα, έχει φωτογραφήσει σε χώρες όπως: Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ιορδανία, Συρία, Σαουδική Αραβία, Αρμενία, Τανζανία, Κένυα, Νότιος Αφρική, Αίγυπτος, Κύπρος, Ολλανδία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Αυστρία, αποτυπώνοντας τη διαφορετικότητα της ανθρώπινης δραστηριότητας και την παρουσία της στο περιβάλλον. Παράλληλα, έχει συνεργαστεί με το διεθνή τύπο, με το γαλλικό πρακτορείο IMAPRESS και το γερμανικό ACTION PRESS. Θέματά του έχουν δημοσιευθεί στα μεγαλύτερα ελληνικά και ξένα περιοδικά, όπως «ΓΑΙΟΡΑΜΑ», «Flame of Life», «ΔΙΦΩΝΟ», ελληνικό και ισπανικό «National Geographic», “STERN”, “TIME”, “PARIS MATCH”, “NEWSWEEK” κλπ. Από το 2009 είναι μέλος του IEPA (International Environment Photographers Association). Επίσης είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και της ΕΦΕ (Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας). Φωτογραφίες του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, σε διεθνή μουσεία. Επίσης φωτογραφία του βρίσκεται στην παγκόσμια συλλογή για τις καλύτερες φωτογραφίες του αιώνα που πέρασε. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις. Έχει ολοκληρώσει μεγάλα projects με θέματα «Τα παιδιά μπροστά στο νέο αιώνα», «Οι άνθρωποι του τύπου στην Ελλάδα», «Ψαράδες», «Άνθρωπος και Περιβάλλον». Ασχολείται παράλληλα με τη σκηνοθεσία multimedia και ντοκιμαντέρ. Έχει ολοκληρώσει τέσσερα ντοκιμαντέρ. Συγκεκριμένα τα μικρού μήκους «Vrooom» 32΄, «Μπαϊάσα – Βοβούσα» 17΄ και «Ο Θησαυρός της Λιμνοθάλασσας» 17΄, το οποίο και βραβεύθηκε το 2003 από το National Geographic και προβλήθηκε στο φεστιβάλ ECOCINEMA 2003. Επίσης το ντοκιμαντέρ, μεγάλου μήκους «Flamingo» 90΄, μία μουσική ταινία με τους Πυξ Λαξ που κυκλοφόρησε στην αγορά με τη μορφή DVD. Ακόμη, για λογαριασμό της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» σκηνοθέτησε το 2014 το ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους «ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ». Σήμερα συνεργάζεται με μεγάλα ελληνικά και διεθνή ειδησεογραφικά ΜΜΕ και διδάσκει σε σεμινάρια και δυναμικά workshops, δίνοντας έμφαση στα multimedia. Δημιούργησε την ιστοσελίδα www.carnetdevoyage.gr . Τέλος, συνεχίζει να δημιουργεί ντοκιμαντέρ με ενδιαφέρουσες ιστορίες.

  • Το φαινόμενο της “ινδικής πεταλούδας”: Ο τρόμος του Τζόνσον και η κρυφή απειλή για τον τουρισμό στη Μεσόγειο

    Το φαινόμενο της “ινδικής πεταλούδας”: Ο τρόμος του Τζόνσον και η κρυφή απειλή για τον τουρισμό στη Μεσόγειο

    Αλλαγή στρατηγικής για τη βρετανική κυβέρνηση στους εμβολιασμούς, καθώς υπάρχει έντονη ανησυχία για τον τριπλασιασμό των κρουσμάτων κορωνοϊού της ινδικής μετάλλαξης την προηγούμενη εβδομάδα, σύμφωνα με στοίχεια του Δημόσιου Οργανισμού Υγείας της Αγγλίας. Αρκετοί μιλούν για την πιθανότητα ενός φαινομένου “ινδικής πεταλούδας” που μπορεί, μετά την τρομακτική έξαρση της πανδημίας στην Ινδία, να “μετατοικήσει” στο Ηνωμένο Βασίλειο και από εκεί στην Ευρώπη, ακόμα και την Ελλάδα που αναμένει Βρετανούς τουρίστες.

    Ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον ανακοίνωσε χθες στην ενημέρωση της Ντάουνιγκ Στριτ ότι η αναμονή μεταξύ των δύο δόσεων θα μειωθεί στις οκτώ εβδομάδες – από δώδεκα που ίσχυε μέχρι τώρα – στους άνω των 50 ετών και στις ευπαθείς ομάδες σε μια προσπάθεια να θωρακίσουν τους πιο ευάλωτους οργανισμούς και να προστατεύσουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS).

    «Αρκετά δύσκολες αποφάσεις»

    Σύμφωνα με τα στοιχεία της Παρασκευής 17 άτομα έχασαν τη ζωή τους στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ καταγράφηκαν επιπλέον 2.193 κρούσματα κορωνοϊού. Το Επιστημονικό Συμβούλιο Διαχείρισης Κρίσεων (SAGE) εκτιμά ότι η ινδική μετάλλαξη μπορεί να είναι έως και 50% πιο μεταδοτική από τη μετάλλαξη του Κεντ.

    Για αυτό και ο Μπόρις Τζόνσον δήλωσε ότι η νέα μετάλλαξη μπορεί να προκαλέσει «σοβαρή διαταραχή στην πρόοδο του Ηνωμένου Βασιλείου» και να ληφθούν «κάποιες αρκετά δύσκολες αποφάσεις», θέτοντας υπό αμφισβήτηση το «ξεκλείδωμα» του τέταρτου και τελευταίου βήματος για άρση των περιοριστικών μέτρων στις 21 Ιουνίου.

    Μέχρι αυτή την ώρα υπάρχει αισιοδοξία ότι τα εμβόλια είναι αποτελεσματικά κατά της ινδικής μετάλλαξης, γι αυτό το περαιτέρω άνοιγμα στις 17 Μαΐου θα γίνει κανονικά για την Αγγλία. Δύο πόλεις όμως στην Σκωτία – Γλασκόβη και Μόρεϊ – θα παραμείνουν στο υπάρχον επίπεδο περιορισμών.

    Μπόρις Τζόνσον
    Ο Μπόρις Τζόνσον δήλωσε ότι η νέα μετάλλαξη μπορεί να προκαλέσει «σοβαρή διαταραχή στην πρόοδο του Ηνωμένου Βασιλείου»

    Ινδικής καταγωγής το 2,5% του πληθυσμού

    Τα τεστ εντείνονται σε 15 περιοχές σε όλη την Αγγλία, ανάμεσά τους και το Λονδίνο. Ήδη έχει ασκηθεί κριτική στην κυβέρνηση ότι η απόφαση να προσθέσει την Ινδία στην κόκκινη λίστα ταξιδίων στις 23 Απριλίου, ήρθε καθυστερημένα, αφού γειτονικές χώρες της Ινδίας, όπως το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν είχαν προστεθεί στις «απογορευμένες περιοχές» από τις 9 Απριλίου και μάλιστα με χαμηλότερο ποσοστό κρουσμάτων σε σχέση με την Ινδία.

    Είναι γεγονός, ότι το 2,5% του πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ινδικής καταγωγής και φέτος τον Φεβρουάριο 50.000 επιβάτες ταξίδεψαν από και προς την Ινδία, χωρίς να υπάρχουν ακόμα στοιχεία για το διάστημα λίγο πριν την απαγόρευση.

    Με βάση αυτά τα στοιχεία ασκείται κριτική στην κυβέρνηση ότι στη λήψη αποφάσεών της δεν βάσιζεται μόνο σε επιδημιολογικά στοιχεία αλλά επηρεάζεται και από πολιτικά κίνητρα.

    Πηγή: DW

  • Στην απομόνωση στον Δομοκό ο Χρυσαυγίτης Λαγός

    Στην απομόνωση στον Δομοκό ο Χρυσαυγίτης Λαγός

    Συγκεκριμένα, ο χρυσαυγίτης ευρωβουλευτής, αμέσως μετά την άφιξή του στις φυλακές, θα υποβληθεί αμέσως σε μοριακό τεστ και θα οδηγηθεί σε ειδικό χώρο όπου δεν θα έχει επαφές με άλλα άτομα, μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα που αναμένεται ότι θα είναι έτοιμα αύριο το πρωί.

    Τότε και εφόσον το τεστ είναι αρνητικό, θα έχει συνέντευξη με τον διευθυντή των φυλακών, προκειμένου να καθοριστεί ο χώρος της κανονικής κράτησής του.

    Σημειώνεται ότι οι υπόλοιποι χρυσαυγίτες που κρατούνται στις φυλακές Δομοκού, έχουν δηλώσει ότι δεν έχουν πρόβλημα να μείνει μαζί τους ο Λαγός, παρά τις διαφορές που οδήγησαν και στην ανεξαρτητοποίηση του στην Ευρωβουλή.

    Ωστόσο, εάν ο ίδιος δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο, θα οδηγηθεί σε κελί της ίδιας πτέρυγας, που θα μοιραστεί με κάποιον άλλον ποινικό κρατούμενο.

    Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο δικηγόρος του κρατούμενου θα υποβάλει άμεσα αίτηση για την μεταγωγή του Λαγού στις φυλακές Κορυδαλλού, επικαλούμενος την ευρωβουλευτική ιδιότητά του, την οποία διατηρεί.

    Μετά την υποβολή του αιτήματος θα συνεδριάσει η Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών, η οποία θα αποφασίσει αν θα το κάνει δεκτό ή όχι, χωρίς να υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την έκδοση της απόφασης.

    Πάντως, όπως έλεγαν αρμόδιοι παράγοντες στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η ΚΕΜ θα συνυπολογίσει διάφορες παραμέτρους πριν καταλήξει στην απόφαση, καθώς το κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού είναι αφενός φυλακή υποδίκων, ενώ επίσης το 70% των κρατουμένων είναι αλλοδαποί, κάτι που δημιουργεί και θέμα ασφάλειας για τον Γ. Λαγό, λόγω και της ρατσιστικής δράσης της εγκληματικής οργάνωσης.

  • ΗΠΑ: Επικίνδυνα χημικά στο μητρικό γάλα γυναικών

    ΗΠΑ: Επικίνδυνα χημικά στο μητρικό γάλα γυναικών

    Την τοξική χημική ουσία PFAS, που δεν διασπάται στον ανθρώπινο οργανισμό, εντόπισαν Αμερικανοί επιστήμονες στο μητρικό γάλα του συνόλου των 50 γυναικών, που συμμετείχαν σε ιατρική μελέτη. Τα επίπεδα της τοξικής ουσίας στο μητρικό γάλα βρίσκονταν μάλιστα σε συγκέντρωση 2.000 φορές μεγαλύτερη από αυτή που συστήνουν ειδικοί ως ασφαλή για το πόσιμο νερό.

    «Το πόρισμα της μελέτης προκαλεί μεγάλη ανησυχία και υπογραμμίζει τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν τα νεογέννητα μωρά. Η έρευνα έδειξε ότι η μόλυνση του μητρικού γάλακτος με PFAS είναι σχεδόν καθολική στις ΗΠΑ και ότι τα βλαβερά αυτά χημικά μολύνουν την τελειότερη τροφή της φύσης», λέει η Ερικα Σρέντερ, συντάκτρια της έρευνας και επικεφαλής της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης «Toxic Free Future».

    Η κατηγορία ουσιών PFAS συμπεριλαμβάνει 9.000 χημικές ενώσεις, που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία συσκευασίας τροφίμων, στον ρουχισμό, στις αδιάβροχες μοκέτες και στα αντικολλητικά μαγειρικά σκεύη, μεταξύ άλλων. Αποκαλούνται «παντοτινά χημικά», καθώς δεν διαλύονται στη φύση και συσσωρεύονται στο ανθρώπινο σώμα. Η χρήση τους συνδέεται με εμφάνιση καρκίνου, γενετικών ανωμαλιών, παθήσεων του θυρεοειδούς, μείωση του ποσοστού σπέρματος και άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας. 

    Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε χθες στην αμερικανική επιστημονική επιθεώρηση «Environmental Science and Technology» διαπίστωσε ιδιαίτερα αυξημένα ποσοστά της βλαβερής ουσίας στο μητρικό γάλα, που έφθαναν ακόμη και τα 1.850 ppt (μέρη ανά τρισεκατομμύριο). Η ομοσπονδιακή υπηρεσία τοξικών ουσιών ορίζει ότι τα PFAS στο πόσιμο νερό δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 14 ppt.

    Παρά την ανησυχία που προκαλούν τα δεδομένα της μελέτης στους ερευνητές, δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμη έρευνα για την ύπαρξη της ουσίας στο σώμα νεογνών. Η δρ Σίλα Σατιαράνα του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, που ηγήθηκε της μελέτης, λέει ότι έρευνες σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες απέδειξαν ότι οι ουσίες της κατηγορίας PFAS ευθύνονται για διαταραχές της ορμονικής λειτουργίας και του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Παρότι η μελέτη βασίστηκε σε σχετικά μικρό δείγμα, μόλυνση μητρικού γάλακτος από τις συγκεκριμένες ουσίες διαπιστώθηκε σε γυναίκες κάθε κοινωνικού και εισοδηματικού στρώματος. Οι έγκυοι και οι λεχώνες θα πρέπει να αποφεύγουν τις συσκευασμένες με πλαστικό τροφές, τη χρήση αδιάβροχων ρούχων και αντικολλητικών μαγειρικών σκευών.

  • Γ. Βάμβουκας/ Ανταγωνιστικότητα, Ιδού η Ρόδος, Ιδού και το Πήδημα!

    Γ. Βάμβουκας/ Ανταγωνιστικότητα, Ιδού η Ρόδος, Ιδού και το Πήδημα!

    Η παγκόσμια Οικονομική Ιστορία διδάσκει ότι οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης μιας χώρας προσδιορίζονται άμεσα και καθοριστικά από το επίπεδο “ανταγωνιστικότητας” του οικονομικού της συστήματος.

    Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (European Commission) ορίζει την ανταγωνιστικότητα ως «την επίτευξη υψηλού και αυξανόμενου βιοτικού επιπέδου των κατοίκων μιας χώρας και τη διατήρηση της ανεργίας σε όσο το δυνατόν χαμηλότερα ποσοστά». Σύμφωνα με το Συμβούλιο Ανταγωνιστικότητας των ΗΠΑ «η ανταγωνιστικότητα ορίζεται ως η ικανότητα αύξησης του πραγματικού εισοδήματος των Αμερικανών πολιτών και η δυνατότητα παραγωγής προϊόντων υψηλής ποιότητας, τα οποία να ανταποκρίνονται στη ζήτηση των παγκόσμιων αγορών». Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (World Economic Forum) ορίζει την ανταγωνιστικότητα ως «την ικανότητα μιας χώρας να επιτυγχάνει υψηλούς αναπτυξιακούς ρυθμούς και να διατηρεί το κατά κεφαλήν ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) σε υψηλά επίπεδα».

    Η Ελλάδα από πλευράς ανταγωνιστικότητας κατατάσσεται στην τελευταία θέση μεταξύ των 19 χωρών-μελών της Ευρωζώνης. Μετά το 2007 η χώρα μας αντιμετωπίζει σοβαρά αναπτυξιακά προβλήματα. Την περίοδο 2007-2020, το πραγματικό ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) από 250,5 συρρικνώθηκε στα 168,3 δις ευρώ (€), που αντιστοιχεί σε ποσοστό μείωσης -32,8%. Σε συνθήκες αποτελμάτωσης της εγχώριας οικονομίας, κατά την περίοδο αυτή το μέσο ποσοστό ανεργίας διαμορφώθηκε γύρω στο 21%.

    Η καθίζηση της εθνικής μας οικονομίας συνοδεύτηκε από την ακάθεκτη άνοδο του δημοσίου χρέους, καταδεικνύοντας την παταγώδη αποτυχία της ασκούμενης μακροοικονομικής πολιτικής. Την περίοδο 2007-2020, το δημόσιο χρέος της κεντρικής κυβέρνησης από 239,7 δις € ή 103% του ΑΕΠ εξακοντίστηκε στα 374 δις € ή 225,2% του ΑΕΠ. Τον Φεβρουάριο του 2021, το δημόσιο χρέος της κεντρικής κυβέρνησης έφθασε τα 380,1 δις €, αντιπροσωπεύοντας έτσι το 232% του ΑΕΠ. Ως γνωστόν, το 2012, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας είχε κουρευτεί 138 δις €. Άρα, αν δεν υπήρχε το ψαλίδισμα των 138 δις, το δημόσιο χρέος της χώρας θα ξεπέρναγε σήμερα τα 500 δις ευρώ.

    Η έξοδος της εγχώριας οικονομίας από το τέλμα και η ώθησή της σε αναπτυξιακή τροχιά, προϋποθέτει την αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας του οικονομικού μας συστήματος. Πρωταρχική επιδίωξη της ασκούμενης μακροοικονομικής πολιτικής πρέπει να είναι η ενεργοποίηση του παραγωγικού δυναμικού σε οικονομικούς κλάδους με ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Στους κλάδους δραστηριοποιούνται επιχειρήσεις, με συνέπεια ο βαθμός ανταγωνιστικότητας των κλάδων να προσδιορίζεται άμεσα από το επίπεδο ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. Για να καταστεί μια χώρα ανταγωνιστική πρέπει να διαθέτει επιχειρήσεις με αισθητή την παρουσία τους στην εγχώρια και κυρίως στη διεθνή αγορά.

    Οι επιχειρήσεις παράγουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες. Η διεύρυνση της παραγωγικής βάσης εξαρτάται από τη δυνατότητα των ελληνικών επιχειρήσεων να παράγουν ανταγωνιστικά προϊόντα, με σημαντική διείσδυση στις διεθνείς αγορές. Οι κυβερνήσεις με τις υιοθετούμενες κοινωνικοοικονομικές πολιτικές οφείλουν να διαμορφώσουν το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο, που θα συντελέσει στη βελτίωση του επιπέδου ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την άνοδο του εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών.

    Οι επιχειρήσεις πραγματοποιούν το εξαγωγικό εμπόριο μιας χώρας και γι’ αυτό η συμβολή τους στην αναπτυξιακή διαδικασία είναι καθοριστική. Χώρες που διαθέτουν επιχειρήσεις με αισθητή παρουσία στο διεθνές εξαγωγικό εμπόριο, θεωρούνται ανταγωνιστικές και ικανές να επιτυγχάνουν υψηλούς αναπτυξιακούς ρυθμούς. Οι εξαγωγές της Ελλάδας σε αγαθά και υπηρεσίες κυμαίνονται γύρω στα 60 δις ευρώ. Απεναντίας, χώρες με παρόμοιο πληθυσμιακό δυναμικό σαν της Ελλάδας, όπως Αυστρία, Ολλανδία, Σουηδία, Δανία, Σιγκαπούρη, Βέλγιο, Ιρλανδία, Ισραήλ, κ.ά., πραγματοποιούν ετησίως εξαγωγές της τάξης των 200, 300, 400 και 500 δις ευρώ.

    Το δίδαγμα που αποκομίζεται από τα δρώμενα της διεθνούς οικονομίας, είναι ότι το βάρος της αναπτυξιακής πολιτικής με μακρόπνοο ορίζοντα θα πρέπει να εστιάζεται στην ισχυροποίηση του εξαγωγικού τομέα της οικονομίας. Με απλά λόγια, ο εξαγωγικός τομέας πρέπει να καταστεί η κινητήρια δύναμη της αναπτυξιακής διαδικασίας, ώστε η χώρα να μεταβεί σε υψηλότερα στάδια οικονομικής προόδου.

    Ανεξάρτητα του περιεχομένου του οποιουδήποτε προγράμματος οικονομικής πολιτικής, οι αναπτυξιακές επιδόσεις της Ελλάδας και η διατηρησιμότητα της αναπτυξιακής διαδικασίας, εξαρτώνται από την πρόοδο του εξαγωγικού μας εμπορίου. Η αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας του οικονομικού μας συστήματος προσδιορίζεται από την ανοδική πορεία του εξαγωγικού εμπορίου. Αν υποτεθεί ότι την περίοδο 2021-2031, οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών από τα 60 αυξάνονταν στα 110 δις ευρώ, τότε με μαθηματική ακρίβεια την περίοδο αυτή ο μέσος ετήσιος αναπτυξιακός ρυθμός της ελληνικής οικονομίας θα προσέγγιζε το 3%. Ανταγωνιστικότητα, Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

    Γιώργος Α. Βάμβουκας, Καθηγητής Οικονομικών και Οικονομετρίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

  • Από τον Ζάεφ στα ελληνοτουρκικά: Εξωτερική πολιτική “rolling stone” και το δίλημμα Μητσοτάκη

    Από τον Ζάεφ στα ελληνοτουρκικά: Εξωτερική πολιτική “rolling stone” και το δίλημμα Μητσοτάκη

    Εάν εξαιρέσει κανείς το γεγονός πως ο Ζόραν Ζάεφ αναχώρησε από την Αθήνα με κάποιες αμφιβολίες σχετικά με το ποιας χώρας πρωθυπουργός είναι (#βορειος_γειτονας), κατά τα λοιπά η κυβέρνηση υπήρξε επαρκώς φιλόξενη προς τον επίσημο επισκέπτη της. Και συμφωνίες για επενδύσεις υπογράφτηκαν, και φωτογραφικά ενσταντανέ με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Άδωνι Γεωργιάδη υπήρξαν, και ομιλία στο Delphi Forum εκφώνησε. Ο ίδιος, δε, ανταπέδωσε με περισσή αβρότητα επισημαίνοντας τον στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή, το αντίθετο, δηλαδή, απ΄ ότι έκανε ο προκάτοχός του, εθνικιστής Νικολά Γκρουέφσκι, ο οποίος είχε βάλει από πόρτες και παράθυρα την Τουρκία στα δυτικά Βαλκάνια μέσω Σκοπίων.

    Ο Ζόραν Ζάεφ, όμως, έκανε και κάτι περισσότερο -ίσως όχι σε συνεννόηση με το Μέγαρο Μαξίμου. Συνομιλώντας με τον Αλέξη Τσίπρα τόνισε πως “σήμερα πλέον, η κυβέρνηση είναι πολύ υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών και είμαι πολύ ευχαριστημένος για αυτό”. Επ΄αυτού δεν είχαμε αμφιβολία, δεδομένου ότι η κυβέρνηση έχει δηλώσει πως όχι μόνο θα εφαρμόσει αλλά και θα “τιμήσει” την συμφωνία των Πρεσπών, ο δε υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας την είχε αποκαλέσει “ιστορική”, μιλώντας στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ (αν και η σχετική αναφορά…χάθηκε εκ των υστέρων στην μετάφραση), η δε Ντόρα Μπακογιάννη, μόλις προχθές, παρουσίασε την συμφωνία περίπου ως κατάληξη μιας πορείας επίλυσης που φέρει την σφραγίδα των κυβερνήσεων της Ν.Δ.

    Είπε, όμως, επιπλέον, κάτι σημαντικό ο Ζόραν Ζάεφ. Αναφερόμενος στα τρία μνημόνια συνεργασίας, ο κ. Ζάεφ έκανε λόγο για «υπόσχεση» από τον κ. Μητσοτάκη, εκφράζοντας την «χαρά» του για αυτά. «Το ένα είναι για την επιτήρηση του FIR της Βόρειας Μακεδονίας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, το δεύτερο είναι για την στήριξη της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας και το τρίτο είναι για την οικονομική συνεργασία. Άλλωστε η Συμφωνία των Πρεσπών σηματοδοτεί μία στρατηγική εταιρική σχέση», σημείωσε, χαρακτηρίζοντας ως «μοντέλο επίλυσης διαφορών» τη Συμφωνία των Πρεσπών, «διότι αποδεικνύει πώς άνθρωποι που κοιτούν στο μέλλον, μπορούν να προχωρήσουν αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος».

    Εφόσον μέχρις ώρας δεν έχει υπάρξει διάψευση από κυβερνητικούς κύκλους, ο “μαρτυριάρης” κ. Ζάεφ έχει λάβει διαβεβαίωση πως σύντομα θα ψηφιστούν τα σχετικά μνημόνια από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Πότε όμως; Ο βουλευτής Γιάννης Λοβέρδος, ερωτηθείς σχετικά (Real fm) είπε “καθήστε πρώτα να δούμε πότε θα έρθουν στη Βουλή, μην βιάζεστε” (χαμογελώντας).

    Για τα εσωτερικά τελεσίγραφα του Αντώνη Σαμαρά και βουλευτών που επηρεάζονται απ΄ αυτόν έχουν ειπωθεί και γραφτεί πολλά. Τα μνημόνια συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία, ωστόσο, αποτελούν -πέραν της προφανούς χρησιμότητάς τους για την προώθηση της ΣτΠ- και ένα ιδιόμορφο πολιτικό case study για την κυβέρνηση και προσωπικά για τον πρωθυπουργό.

    Εδώ μπαίνει στην ιστορία και ο Αλέξης Τσίπρας. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης διατύπωσε (Delphi Forum) μια ενδιαφέρουσα πρόταση σχετικά με τα ελληνοτουρκικά (σχετικό άρθρο έγραψε στο “AN” η Νικόλ Λειβαδάρη). Ακριβέστερα, ζήτησε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη -εν όψει της Συνόδου Κορυφής του Ιουνίου- να συνδέσει την αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης ΕΕ-Τουρκίας (την οποία ήδη συζητούν η Μέρκελ με τον Ερντογάν και προωθούν Φον ντερ Λάϊεν, Μισέλ και Μπορέλ) με την πορεία προς τη Χάγη και ειδικότερα με ένα σχέδιο που θα αποκαθιστά και θα διορθώνει τις γκρίζες παραμέτρους της Σημιτικής πολιτικής του Ελσίνκι. Δηλαδή, χωρίς την αναγνώριση συνοριακών και άλλων διαφορών, αλλά με ένα συνυποσχετικό που θα αναφέρεται στην μία διαφορά των (οικονομικών) θαλασσίων ζωνών.

    Για τους γνωρίζοντες, η πρόταση Τσίπρα είναι πολύ κοντά σε αυτό έχουν κατά νου στο υπουργείο Εξωτερικών, γνωρίζοντας τις σχετικές πιέσεις που θα ασκηθούν από τον ευρωπαϊκό παράγοντα, πιθανώς, δε, και τις ΗΠΑ.

    Υπό κανονικές συνθήκες, ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να αξιοποιήσει την πρόταση Τσίπρα και να συγκροτήσει εθνικό πλαίσιο σχετικά με τα ελληνοτουρκικά ώστε να φθάσει στρατηγικά εξοπλισμένος στη Σύνοδο Κορυφής.

    Για να συμβεί, όμως, κάτι τέτοιο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να υπερβεί τα εσωκομματικά εμπόδια που φαλκιδεύουν ουσιαστικά την όποια προσπάθεια και τον αναγκάζουν σε μια διπλωματική αβελτηρία με γεωπολιτικές συνέπειες. Ο Αντώνης Σαμαράς, για παράδειγμα, του έστειλε σχετικά πρόσφατα το μήνυμα (άρθρο του στην “Καθημερινή”) “όχι διερευνητικές, όχι Χάγη”.

    Όταν, λοιπόν, κωλυσιεργεί για το προφανές της ψήφισης των εφαρμοστικών μνημονίων συνεργασίας μιας συμφωνίας (Πρέσπες) που υλοποιεί και “τιμά” επειδή αδυνατεί να συγκρουστεί με τον Αντώνη Σαμαρά -δημιουργώντας την εντύπωση πως τελεί σε πολιτική ομηρεία-, πως θα μπορούσε να προωθήσει μείζονες πολιτικές και να λάβει τόσο σοβαρές αποφάσεις στα ελληνοτουρκικά; Από την μία του προσφέρεται ενα πεδίο συναίνεσης με την αξιωματική αντιπολίτευση, από την άλλη δέχεται την απειλή μιας συγκρουσιακής διαφοροποίησης με ένα τμήμα της Ν.Δ.

    Ο τρόπος, δε, που χειρίστηκε ως αξιωματική αντιπολίτευση την Συμφωνία των Πρεσπών επιστρέφει ως φάντασμα από το τοξικό και διχαστικό παρελθόν. Γι αυτό και οι αποφάσεις που καλείται να λάβει θα είναι και κρίσιμες και δύσκολες. Θα αναλάβει, άραγε, το πολιτικό κόστος, όπως ο προκάτοχός του, ή θα αφήσει τον βράχο της εξωτερικής πολιτικής να κυλήσει άσκοπα προς το μέλλον (Rolling Stone); Kαι δεν αναφέρομαι, φυσικά, ούτε στο αμερικανικό περιοδικό περί την ποπ κουλτούρα, ούτε στο ομώνυμο θρυλικό συγκρότημα, το logo του οποίου δανειστήκαμε (αυθαιρέτως) για την εικονογράφηση του άρθρου. Αλλά σε μια “figurative” -“nomadic” (όπως αποδίδουν τον όρο τα λεξικά), δηλαδή περιπλανώμενη, εξωτερική πολιτική που απλώς κινείται χωρίς να καταλήγει…

  • Τι λένε οι Τούρκοι για τους Έλληνες και τι γνώμη έχουμε εμείς για τους γείτονες

    Τι λένε οι Τούρκοι για τους Έλληνες και τι γνώμη έχουμε εμείς για τους γείτονες

    Το πρόγραμμα Τουρκίας του ΕΛΙΑΜΕΠ σχεδίασε μια έρευνα κοινής γνώμης που καταγράφει τις στάσεις και τις απόψεις των πολιτών για τα ελληνοτουρκικά θέματα και τις σχέσεις των δύο χωρών, η οποία έτρεξε ταυτόχρονα σε Ελλάδα και Τουρκία.

     Όπως μεταδίδει το Real.gr, Έλληνες και Τούρκοι την ίδια χρονική περίοδο, απάντησαν στις ίδιες ερωτήσεις, για το πώς βλέπουν οι μεν τους δε, πόσα ξέρουν οι μεν για τους δε, πού συμφωνούν και πού διαφωνούν στα θέματα των διμερών σχέσεων, πόσο μοιάζουν, πόσο διαφέρουν. Με τη στήριξη της διαΝΕΟσις, η έρευνα αυτή έτρεξε από την εταιρεία ερευνών MRB στην Ελλάδα και τον ερευνητικό οργανισμό KONDA στην Τουρκία. 

    Οπως γράφει ο Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Μπίλκεντ και Επικεφαλής του Προγράμματος Τουρκίας του ΕΛΙΑΜΕΠ, το 2020 υπήρξε η δυσκολότερη χρονιά για τις διμερείς ελληνοτουρκικές σχέσεις από την κρίση Οτζαλάν του Φεβρουαρίου 1999. Κατά τούτο η αποτύπωση των αντιλήψεων της ελληνικής και τουρκικής κοινής γνώμης είναι πλέον ενδιαφέρουσα και πιο επίκαιρη παρά ποτέ. Η διεξαγωγή ταυτοχρόνων δημοσκοπήσεων με παρόμοιο ερωτηματολόγιο στην Ελλάδα και την Τουρκία επιδιώκει να συμβάλλει στην καλύτερη ενημέρωση της κοινής γνώμης στις δύο χώρες στην ευαίσθητη αυτή συγκυρία. Είναι, κατά μια έννοια, μια άσκηση αλληλοκατανόησης και ταυτόχρονα αμοιβαίας αυτογνωσίας. Έργο της ερευνητικής σύμπραξης διαΝΕΟσις/ΕΛΙΑΜΕΠ, οι δημοσκοπήσεις διεξήχθησαν από δύο διακεκριμένες εταιρείες δημοσκοπήσεων στην Ελλάδα και την Τουρκία, την MRB και την KONDA αντιστοίχως. Έλαβαν χώρα μεταξύ 19 και 21 Φεβρουαρίου 2021, με τη συμμετοχή 1.022 Ελλήνων και 1.163 Τούρκων πολιτών. Ταυτόχρονα, πραγματοποιήθηκαν και δώδεκα εις βάθος συνεντεύξεις με Έλληνες ειδικούς επί των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Τα κύρια πορίσματα των δημοσκοπήσεων μπορούν να συνοψισθούν ως εξής:

    1. Η Τουρκία παραμένει παρούσα στον ελληνικό δημόσιο διάλογο με πολύ εντονότερο τρόπο από ό,τι η Ελλάδα στον τουρκικό δημόσιο διάλογο. Η Ελλάδα παραμένει εκτός του οπτικού πεδίου του μέσου Τούρκου πολίτη. Ελάχιστοι έχουν μεγαλώσει ακούγοντας αρνητικές αναφορές για τους Έλληνες, αλλά και ελάχιστοι έχουν επισκεφθεί την Ελλάδα. Μόλις 3% των Τούρκων δηλώνουν ότι έχουν επισκεφθεί την Ελλάδα έναντι 37% των Ελλήνων που έχουν επισκεφθεί την Τουρκία. 47% των ερωτηθέντων Ελλήνων δηλώνουν ότι έχουν γνωρίσει κάποιον Τούρκο, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό των ερωτηθέντων Τούρκων που έχουν γνωρίσει κάποιον Έλληνα είναι μόλις 14%. Μια ισχυρή πλειοψηφία και στις δύο χώρες (ισχυρότερη όμως στην Τουρκία) δηλώνει ότι θα μπορούσε να έχει έναν πολίτη της γείτονος για φίλο τους: 60% των Ελλήνων και 74% των Τούρκων δηλώνουν ότι θα μπορούσαν να έχουν ως φίλο έναν Τούρκο ή Έλληνα αντίστοιχα. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι μικρό μόνον μέρος του τουρκικού πληθυσμού διαθέτει διαβατήριο αλλά και τα οικονομικά μέσα για να ταξιδεύσει στο εξωτερικό για λόγους αναψυχής. Από την άλλη, ο μέσος Έλληνας πολίτης είναι περισσότερο εξωστρεφής, έχει ισχυρότερες προσλαμβάνουσες παραστάσεις για την Τουρκία. Μαθαίνει περισσότερα για την γείτονα μέσα στην οικογένειά του αλλά και μέσω των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης. Συχνά όμως η ενημέρωση που έχει είναι αρνητικά φορτισμένη, όπως προκύπτει και από τις εις βάθος ποιοτικές συνεντεύξεις.

    2. Οι διμερείς διαφορές στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο προκρίνονται ως το σοβαρότερο πρόβλημα στις διμερείς σχέσεις. Τούτο δεν εκπλήσσει δεδομένων των γεγονότων του τελευταίου έτους, υπογραμμίζει όμως και την ανάγκη για την εμπέδωση της στρατηγικής που θα θέσει ως προτεραιότητα την επίλυση των διαφορών βάσει του διεθνούς δικαίου. Mε αυτό συμφωνεί και η πλειονότητα των ειδικών που συμμετείχαν στις εις βάθος συνεντεύξεις.

    3. Αμφότερες οι δημοσκοπήσεις αναδεικνύουν ότι Έλληνες και Τούρκοι πολίτες προκρίνουν την επίλυση των διμερών διαφορών με ειρηνικά μέσα, μολονότι διαφωνούν ως προς τη διάγνωση των ευθυνών για την απουσία λύσης. 59% των Ελλήνων και 70% των Τούρκων ερωτηθέντων θεωρούν ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές μπορούν να επιλυθούν ευκολότερα με διάλογο και συνεννόηση. 68% των Ελλήνων και 73% των Τούρκων θεωρούν ότι οι Τούρκοι/οι Έλληνες είναι γείτονες και πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος φιλικής συμβίωσης μαζί τους.

    4. Ενώ η πλειονότητα των πολιτών και στις δύο χώρες εμφανίζεται να ανησυχεί για το ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου, αυτή η ανησυχία αποτυπώνεται ισχυρότερη στην ελληνική παρά στην τουρκική κοινή γνώμη. Τούτο εξηγείται και λόγω της υπερέκθεσης της τουρκικής κοινής γνώμης σε ειδήσεις πολεμικής εμπλοκής της Τουρκίας κατά τα τελευταία χρόνια.

    5. Σε αμφότερες τις χώρες υπάρχει δυσπιστία ως προς τον μεσολαβητικό ρόλο που μπορεί να παίξει η διεθνής κοινότητα (διεθνείς οργανισμοί και μεγάλες δυνάμεις) για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών. Κυριαρχεί η αντίληψη ότι η μεσολάβηση θα είναι μεροληπτική υπέρ της άλλης πλευράς. Η δυσπιστία αυτή παραμένει ισχυρή καθ’ όλον τον άξονα αριστεράς-δεξιάς. Αξιοσημείωτη είναι η καλπάζουσα δυσπιστία της τουρκικής κοινής γνώμης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και αυτή ενός ικανού τμήματος της ελληνικής κοινής γνώμης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρά ταύτα η ελληνική κοινή γνώμη προκρίνει τον διάλογο με τη μεσολάβηση διεθνών οργανισμών, ενώ η τουρκική κοινή γνώμη προτιμά τις διμερείς επαφές χωρίς τη μεσολάβηση τρίτων.

    6. Ενώ η πλειονότητα της τουρκικής κοινής γνώμης δηλώνει την υποστήριξή της στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η αντίθεση της πλειονότητας της ελληνικής κοινής γνώμης στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει ότι η στρατηγική που μετέτρεπε την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας σε εργαλείο για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών δεν θεωρείται πλέον ρεαλιστική. Όπως προκύπτει και από τις εις βάθος συνεντεύξεις, αναζητείται πλέον άλλος μοχλός για την προώθηση της επίλυσης των διμερών διαφορών επί τη βάσει του διεθνούς δικαίου.

    7. Ο ιδεολογικός άξονας δεξιάς-αριστεράς φαίνεται ότι λειτουργεί προγνωστικά για τις απόψεις των πολιτών σε αμφότερες τις χώρες αναφορικά με τις διμερείς σχέσεις. Οι πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται ιδεολογικώς αριστερά του κέντρου κατά τεκμήριο διακατέχονται από μετριοπαθέστερες απόψεις αναφορικά με τις διμερείς διαφορές και είναι θετικότερα διακείμενοι προς τους πολίτες της γείτονος.

    8. Παρά το γεγονός ότι η σημασία που αποδίδουν η ελληνική και τουρκική κοινή γνώμη στο Κυπριακό φθίνει, είναι ενδιαφέρον ότι η πλειονότητα των ερωτηθέντων και στις δύο χώρες συμφωνούν στη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Τούτο έχει ιδιαίτερη σημασία με δεδομένη και την πρόσφατη αναβίωση του διεθνούς ενδιαφέροντος για το Κυπριακό, αλλά και την υπαναχώρηση της Τουρκίας και της τουρκοκυπριακής ηγεσίας στην υποστήριξη λύσης διχοτομικού χαρακτήρα.

    9. Οι νέοι, καθώς και οι πολίτες υψηλότερου μορφωτικού επιπέδου σε Ελλάδα και Τουρκία, διάκεινται ευμενέστερα προς τη γείτονα χώρα. Τούτο πιθανόν συνδέεται και με την αποκέντρωση της ενημέρωσης και τον φθίνοντα ρόλο των παραδοσιακών ΜΜΕ για τις δυναμικές ομάδες πληθυσμού, αλλά και στις αυξημένες ευκαιρίες επαφών και γνωριμιών που αυτές οι ομάδες διαθέτουν.

    10. Η θρησκεία παραμένει καταλυτικό σημείο ταυτοτικής αναφοράς σε Ελλάδα και Τουρκία και επηρεάζει καίρια και τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις για τη γείτονα.

    11. Η τουρκική κοινή γνώμη διατηρεί μια αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση η οποία τελεί σε δυσαρμονία με τα θεμελιώδη μεγέθη της τουρκικής οικονομίας αλλά και τις επιδόσεις του πολιτικού συστήματος κατά τα τελευταία έτη, όπως προέκυψε και από τα πορίσματα των εις βάθος ποιοτικών συνεντεύξεων. Εξηγεί όμως και την παράταση της πολιτικής ηγεμονίας του προέδρου Ερντογάν παρά τα εντεινόμενα προβλήματα εντός και εκτός Τουρκίας.

    12. Τα πορίσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν την ύπαρξη μιας κατακερματισμένης κοινωνίας στην Τουρκία, γεωγραφικώς και ιδεολογικώς, όπως προέκυψε και από τις εις βάθος ποιοτικές συνεντεύξεις.

    Συνοψίζοντας, η έρευνα αναδεικνύει δύο κοινωνίες σε μετάβαση, οι οποίες ενδιαφέρονται να αναπροσδιορίσουν τις μεταξύ τους σχέσεις υπό το βάρος των υπαρκτών χρονιζόντων διμερών προβλημάτων αλλά και των εσωτερικών κοινωνικών δυναμικών.

    Πηγή: Real.gr

  • Jonathan Miller/ Ο Μπαρνιέ δεν θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας

    Jonathan Miller/ Ο Μπαρνιέ δεν θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας

    Επιτρέψτε μου να βγω κόντρα στο ρεύμα και να προβλέψω ότι ο Μισέλ Μπαρνιέ, που προσπαθεί να αναθερμάνει την εν πολλοίς ξεχασμένη πολιτική του σταδιοδρομία εκμεταλλευόμενος τη θητεία του ως διαπραγματευτή της ΕΕ για το Brexit, δεν πρόκειται να είναι ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας.

    του Jonathan Miller (*)

    Ο Μπαρνιέ είναι αυτή τη στιγμή διάσημος (αλλά, υποπτεύομαι, μόνο για 15 λεπτά) για την πρότασή του να ανασταλεί για τρία ως πέντε χρόνια η μετανάστευση προς τη Γαλλία. Κακά νέα για τους Σουηδούς, που ήλπιζαν να περάσουν τη σύνταξή τους σε κάποιο κάστρο της Δορδόνης. Σοβαρά, όμως, μόνο αυτό έχει να πει; Οι επιθέσεις εναντίον της αστυνομίας στη Γαλλία, που προκαλούν ήδη συζητήσεις περί εμφυλίου πολέμου, μοιάζει να γίνονται από ανθρώπους που βρίσκονται ήδη στη χώρα. Και πώς σκοπεύει να κρατήσει έξω τους μετανάστες;

    Ένα από τα παράδοξα της προεκλογικής εκστρατείας της Γαλλίας είναι ότι η υποψηφιότητα του Μπαρνιέ αντιμετωπίζεται πιο σοβαρά στη Βρετανία απ’ό,τι στη Γαλλία. Στη χώρα του, όπου κατοικώ, δεν καταγράφεται η υποψηφιότητά του στις μεγάλες δημοσκοπήσεις. Οι γείτονές μου σχεδόν δεν τον έχουν ακούσει. Κόμμα δεν έχει. Και στον κατάλογο των υποψηφίων παρατηρείται ήδη συνωστισμός.

    Η τελευταία φορά που ο 70χρονος Μπαρνιέ έπαιξε κάποιο ρόλο στο Παρίσι ήταν πριν από 15 χρόνια. Ακριβώς επειδή η σταδιοδρομία του δεν προχωρούσε, αναγκάστηκε να μετακομίσει στις Βρυξέλλες. Δεν έχει ιδέα πώς θα λύσει το πρόβλημα της αναταραχής. Φαντάζεται πως πρέπει με κάποιον τρόπο να αλλάξει το Σύνταγμα.

    Παρά το συνεχιζόμενο ενδιαφέρον γι’αυτόν στη Βρετανία, δεν βλέπω να σπεύδουν τα πλήθη να υποστηρίξουν τον βαρετό Μπαρνιέ. Οι ψηφοφόροι έχουν πολλά άλλα πράγματα στο μυαλό τους. Η Γαλλία μπορεί να μη βρίσκεται μπροστά σε έναν εμφύλιο πόλεμο – αν και υπάρχουν εκατοντάδες περιοχές όπου η αστυνομία φοβάται να εμφανιστεί -, βρίσκεται όμως στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Και κανείς από τους υποψηφίους δεν έχει κάτι να πει γι’αυτό.

    Ο πρόεδρος Μακρόν μιλά για την Ευρώπη την ώρα που οι ψηφοφόροι μιλούν για την ασφάλεια. Οι νέοι ψηφοφόροι δεν ενδιαφέρονται για τα όνειρά του για την Ευρώπη. Θέλουν να πηγαίνουν στο σπίτι τους χωρίς να κινδυνεύουν να τους μαχαιρώσουν. Η εκστρατεία του εμβολιασμού πηγαίνει καλύτερα, αλλά ο Μακρόν δεν μπορεί να εμβολιάσει τον πληθυσμό κατά της κατάλυσης του νόμου και της τάξης. Τα μέτρα που λαμβάνει κατά του ισλαμικού τρόμου είναι αναποτελεσματικά. Πολλές χριστιανικές εκκλησίες γίνονται αντικείμενα εμπρησμών.

    Η Αριστερά είναι κομματιασμένη, η Δεξιά κάνει συμφωνίες με τον Μακρόν και μερικές φορές με τη Λεπέν. Ο Ερίκ Ζεμούρ, ο λαμπρός προβοκάτορας του CNews και της Figaro, δεν αποκαλύπτει τις προθέσεις του. Ο Εντουάρ Φιλίπ, ο πρώην πρωθυπουργός που απολύθηκε από τον Μακρόν, δείχνει να φοβάται να τα βάλει με το παλιό του αφεντικό. Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, η πιο δημοφιλής προσωπικότητα της Αριστεράς, είναι ένας κλόουν, ένας Τζέρεμι Κόρμπιν της Γαλλίας.

    Και η Μαρίν Λεπέν, που θεωρητικά μπορεί να νικήσει τον Μακρόν, είναι πάντα ακατάλληλη. Από οικονομία δεν έχει ιδέα. Στην τηλεόραση είναι άχρωμη. Αδυνατεί να αντιμετωπίσει τον Μακρόν ξανά και ξανά. Οι θέσεις της για την Covid-19 είναι ομιχλώδεις. Δεν είναι ρατσίστρια ή φασίστρια, είναι απλώς εντελώς άχρηστη. Πιο άχρηστη από τον Μακρόν; Θα το αποφασίσουν οι ψηφοφόροι.

    Εδώ είμαστε λοιπόν. Ενας πρόεδρος χαμένος στο ευρωπαϊκό νέφος. Η Δεξιά στα χέρια της τρομακτικής Λεπέν, εκτός αν την ανατρέψει ο Ζεμούρ. Απόστρατοι και εν ενεργεία στρατιωτικοί να υπογράφουν επιστολές διαμαρτυρίας. Αρκετοί δευτερεύοντες υποψήφιοι, που μπορεί να δημιουργήσουν χάος στον πρώτο γύρο, στις 10 Απριλίου. Και ίσως ένας δεύτερος γύρος στις 24 Απριλίου με αντιπάλους ξανά τον Μακρόν και τη Λεπέν. Ισως και όχι.

    Από όλη αυτή τη φλύαρη βαβέλ, προκύπτει κάποιο όραμα για τη Γαλλία; Απ’ ό,τι φαίνεται όχι. Και σίγουρα δεν το εκπροσωπεί ο Μπαρνιέ, ένας άνθρωπος του χθες.

    (*) Ο Τζόναθαν Μίλερ είναι συγγραφέας του βιβλίου «Γαλλία, μια χώρα στα πρόθυρα νευρικής κρίσης»

    (Πηγή: The Spectator)

  • Μέση Ανατολή: Δεν υπάρχουν Άγγελοι στη Γη της Επαγγελίας

    Μέση Ανατολή: Δεν υπάρχουν Άγγελοι στη Γη της Επαγγελίας

    Η νέα κλιμάκωση της έντασης και οι ένοπλες επιθέσεις στο Ισραήλ, ένθεν κακείθεν, δεν προκάλεσε εντύπωση σε όσους παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στην περιοχή. Είναι σύνηθες φαινόμενο να προκαλείται ένταση για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης είτε για τους Ισραηλινούς είτε για τους Παλαιστινίους. Τόσο το Ισραήλ για τους Παλαιστίνιους όσο και η Παλαιστινιακή οντότητα για τους Ισραηλινούς είναι η βαλβίδα ασφαλείας για να εκτονώνουν αντιδράσεις και πιέσεις στην εσωτερική τους πολιτική σκηνή.  

    Η πολιτική αστάθεια που προκάλεσαν οι αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις-τέσσερεις μέσα σε 2 χρόνια- στο κράτος του Ισραήλ και η απόφαση της Παλαιστινιακής Αρχής να προχωρήσει σε εκλογές μετά από 15 χρόνια, έδωσαν την ευκαιρία σε ριζοσπαστικοποιημένες ομάδες Ισραηλινών και Παλαιστινίων να υποδηλώσουν την παρουσία τους, προσδοκώντας να ενισχύσουν την επιρροή τους στους πολίτες.

    Οι εσωτερικές έριδες στο παλαιστινιακό στρατόπεδο, μεταξύ Χαμάς και Φατάχ αλλά και νεοφυών ριζοσπαστικοποιημένων ομάδων για το ποιος θα επικρατήσει συντηρεί εδώ και χρόνια το εκρηκτικό σκηνικό στο εσωτερικό τόσο στη Ραμάλα, το de facto διοικητικό κέντρο των Παλαιστινίων, όσο και στη Γάζα το προπύργιο της Χαμάς.

    Η απόφαση των ΗΠΑ να μεταφέρουν την πρεσβεία τους στην Ιερουσαλήμ και οι Συμφωνίες του Αβραάμ για την ομαλοποίηση των σχέσεων του Ισραήλ με αραβικές χώρες, έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου στις ηγετικές παλαιστινιακές ομάδες για την μελλοντική τους ύπαρξη αλλά και την προσωπική επιβίωση των ηγετών τους.

    Η πικρή αλήθεια είναι ότι οι ηγέτες των Παλαιστινίων, με πρόσχημα την ίδρυση Παλαιστινιακού Κράτους, φροντίζουν για τα προσωπικά τους οφέλη κι όχι για τους πολίτες που βρίσκονται υπό την διοίκηση τους. 

    Η εξομάλυνση των σχέσεων του Ισραήλ με τον αραβικό κόσμο, θα σημάνει αυτομάτως μείωση της βοήθειας, ιδιαίτερα σε στρατιωτικό υλικό, αποδυναμώνοντας ως επί το πλείστον την Χαμάς και τον ρόλο των ηγετών της. Επιπρόσθετα η πίεση θα είναι πολύ μεγαλύτερη για την εξεύρεση κοινά αποδεκτής λύσης με το Ισραήλ για την αναγνώριση και οριοθέτηση του Παλαιστινιακού Κράτους σε συνεργασία ενδεχομένως με τον Abbas.

    Ο 86χρονος Mahmud Abbas Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής και ηγέτης της Φατάχ στη Δυτική Όχθη, είναι ο αδύναμος κρίκος για την Χαμάς κι όλες οι προσπάθειες από την Λωρίδα της Γάζας εναντίον του Ισραήλ προφανώς και στοχεύουν και εναντίον του Abbas. Σε μια κίνηση τακτικής ο Παλαιστίνιος ηγέτης μετά την κλιμάκωση της έντασης στην Ιερουσαλήμ, ακύρωσε τις εκλογές της 22ας Μαΐου, γνωρίζοντας ίσως ότι η Φατάχ και ο ίδιος θα έχαναν τις εκλογές.

    Από την άλλη ο κατηγορούμενος για διαφθορά Benjamin Netanyahu, Πρωθυπουργός του Ισραήλ από το 2009, δεν είναι διατεθειμένος να απομακρυνθεί από την εξουσία και την όση προστασία του προσφέρει αυτή. Η επιτυχημένη διαχείριση της πανδημίας μπορεί να μην έδωσε στο Likud το κόμμα του Netanyahu μεγαλύτερη εκλογική δύναμη στις εκλογές του περασμένου Μαρτίου, αποδυνάμωσε όμως τον πρώην εταίρο του και εν δυνάμει πρωθυπουργό Benny Gantz, όπως είχε συμφωνηθεί το 2020 για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Η κλιμάκωση της έντασης, αν μη τι άλλο συσπειρώνει μεγάλο μέρος των ακροδεξιών στοιχείων γύρω από τον διαχειριστή της κατάστασης Netanyahu, ο οποίος ευελπιστεί είτε στη στήριξη του για μια νέα θητεία ή την ενίσχυση του κόμματος του σε νέες εκλογές.

    Τα προβλήματα στην κοινωνία τόσο για τους Εβραίους όσο και για τους Άραβες του Ισραήλ είναι μεγάλα μετά την πανδημία του κορωνοϊού και η διαχείριση τους, ιδιαίτερα στην ανεργία των νέων και την φτωχοποίηση των πολιτών, είναι πάρα πολύ δύσκολη και ο Netanyahu χρειάζεται την μέγιστη πολιτική στήριξη.    

    Όπως όλα δείχνουν η νέα ένταση εξυπηρετεί το πολιτικό σύστημα τόσο στο Ισραήλ όσο και στους Παλαιστινίους. Η ένταση και η βία αποπροσανατολίζουν τους πολίτες από τα προβλήματα τους, συσπειρώνει τις συντηρητικές και εξτρεμιστικές ομάδες και δίνει ανάσα ζωής σε αμφισβητούμενους από τους πολίτες ηγέτες.

    Επιπλέον η ένταση αυτή ενεργοποιεί περιφερειακές δυνάμεις, όπως η Τουρκία και το Ιράν, που αναζητούν η μεν Τουρκία ένα νέο πεδίο δράσης για την ηγεμονία του Ισλαμικού κόσμου, το δε Ιράν την αποσταθεροποίηση και αποδυνάμωση του εχθρικού Ισραήλ, τη μόνη δύναμη στην περιοχή της Μέσης Ανατολής που παραμένει ο άμεσος κίνδυνος για την ύπαρξη του Ιρανικού Καθεστώτος.

    Αν αναζητά κανείς αγγέλους στην σύγκρουση Ισραήλ Παλαιστίνης, δεν θα τους βρει. Δεν υπάρχουν Άγγελοι στην Γη της Επαγγελίας, παρά μόνο συμφέροντα και πολιτικοί τακτικισμοί, εις βάρος των λαών και των πολιτών.

  • Οι φόβοι της Μισέλ Ομπάμα για τις κόρες της

    Οι φόβοι της Μισέλ Ομπάμα για τις κόρες της

    Η Μισέλ Ομπάμα, (Michelle Obama, πρώην Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ), άνοιξε την καρδιά της και εξομολογήθηκε για τους φόβους της σχετικά με την ασφάλεια των παιδιών της ως μαύρες γυναίκες στην αμερικανική κοινωνία, παραδεχόμενη ότι ανησυχεί για αυτές «κάθε φορά που μπαίνουν σε ένα αυτοκίνητο μόνες τους».

    Η πρώην Πρώτη Κυρία καλεσμένη στο «CBS This Morning», αποκάλυψε ότι είναι ενθουσιασμένη για τα μελλοντικά σχέδια της μεγαλύτερης κόρης της, Μάλια αλλά ανησυχεί για τους κινδύνους που ίσως αντιμετωπίσει δημόσια ως «έγχρωμη». Η 22χρονη Μάλια θα βρεθεί στην αγορά εργασίας μόλις αποφοιτήσει από το Χάρβαρντ τον Μάιο – μια μετάβαση που εμπνέει υπερηφάνεια όσο και ανησυχία στη προστατευτική μαμά της.
     
    «Είμαι ενθουσιασμένη για τα μετέπειτα σχέδια της, όπως όλοι οι γονείς για τα παιδιά τους», είπε στην οικοδέσποινα της εκπομπής «CBS This Morning» Γκέιλ Κινγκ, (Gayle King) και συνέχισε: «Δεν θέλω να σκέφτεται και ν’ ανησυχεί κατά την είσοδό της στο χώρο εργασίας για το πώς θα την αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι λόγω του χρώματος της».

  • Φυσικώς κατεστραμμένα social

    Φυσικώς κατεστραμμένα social

    Ανέκαθεν η φυσική ως επιστήμη μου κέντριζε το ενδιαφέρον. Το πώς λειτουργούν τα πράγματα γύρω μου. Μαζί με τη βιολογία που μου μάθαινε το πώς λειτουργούν σε μικροσκοπικό επίπεδο. Οπότε όταν εκείνον τον Γενάρη του 2009 το έδαφος ανά τακτά διαστήματα ξεκίνησε να σείεται κάτω από τα πόδια μου, άρχισα να το μελετώ λίγο παραπάνω.

    Λίγο τα ρήγματα της πόλης όπου σπούδαζα στην Ιταλία, λίγο την ιστορική τους δραστηριότητα που έφτανε στην καρδιά του μεσαίωνα. Το Ιταλικό γεωδυναμικό ινστιτούτο είχε κάνει καλή δουλειά και διέθετε πολλά δεδομένα online για την εποχή. Μια εποχή των blog, των απαρχών του twitter και της αρχής των κοινωνικών δικτύων όπως Facebook και Plurk, για τους πιο σκληροπυρηνικούς.

    Σπουδάζοντας στη L’Aquila, βρισκόμουν επάνω από έναν ορυμαγδό ρηγμάτων που στο παρελθόν είχαν δώσει πολλούς, μεγάλους και καταστροφικούς σεισμούς. Λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα που διάβαζα online αλλά και νοιώθοντας καθημερινά μικρούς σεισμούς να λαμβάνουν χώρα, ολοένα και πιο συχνούς σε έναν ορίζοντα τριών μηνών, το συμπέρασμα ήταν πως κάτι μεγάλο, ισχυρό και επικίνδυνο έρχεται.

    Ως μέσο προσωπικής εκτόνωσης χρησιμοποιούσα το blog μου και το twitter. Μιλούσα, έβγαζα τις ανησυχίες μου και, με φίλους, είτε πραγματικούς είτε διαδικτυακούς τότε, συζητούσαμε. Και όσο συζητούσαμε, τόσο οργάνωνα τη διαφυγή μου σε περίπτωση που γίνει κάτι τρομερό. Αρχικά είχα μαζέψει τα βασικά όπως πορτοφόλι, διαβατήριο, χρήματα, κλειδιά αυτοκινήτου, παπούτσια, μπουφάν. Τα απολύτως απαραίτητα δηλαδή για να κινηθώ εφόσον ο σεισμός χτυπήσει. Όσο όμως πλήθαιναν οι μικροσεισμοί άρχισα και να κοιμάμαι με αυτά πάνω μου. Ντυμένος. Φορώντας τα παπούτσια μου και το μπουφάν μου. Όχι στο κρεβάτι μου. Δίπλα στην εξώπορτα.

    Γιατί δεν έφευγα; Είναι απλό. Όπως σε όλες τις καταστροφές, οι “ειδικοί” ήταν καθησυχαστικοί. Αποφεύγοντας τον πανικό, διατεθειμένοι να θυσιάσουν ανθρώπινες ζωές. Ψιλιασμένος αλλά και αβέβαιος για την ερασιτεχνική γνώση μου για τα ρήγματα, περίμενα.

    Ώσπου το ξημέρωμα της 6ης Απριλίου 2009, έγινε το μεγάλο μπαμ.
    Και ήταν μπαμ. Πολλά μαζεμένα και κατά ριπάς. Έτσι τουλάχιστον ακούστηκε στα αυτιά μου ο ήχος των βράχων και του εδάφους που σειόταν και ισοπέδωσε την πόλη.

    Δώδεκα χρόνια μετά, μια πανδημία χτυπάει την υφήλιο. Πανδημία σαν αυτές που μελετούσα στη σχολή. Σαν αυτές που σε ταινίες, σωρηδόν, ο καθένας μας έχει δει. Άγνωστος ιός. Άγνωστες οι επιπτώσεις. Τίποτα και καμία επιστημονική μελέτη δεν είχε εκπονηθεί για τον συγκεκριμένο ιό. Η ανθρωπότητα βάδιζε στα σκοτεινά. Γνώριμη η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αν και πολύ διαφορετική στο είδος.

    Αντί για μπουφάν και διαβατήριο, γέμισα την κατάψυξη με κατεψυγμένο σπανάκι και κοτόπουλο. Μην και μπω σε καραντίνα και δεν έχω ψυχή να με βοηθήσει. Αντί για να κοιμάμαι δίπλα στην εξώπορτα, έκλεισα την εξώπορτα ερμητικά και άνθρωπο δεν έβλεπα εκτός από τους συναδέλφους στη δουλειά. Αντί για να διαβάζω περί ρηγμάτων και ιστορικής δραστηριότητάς τους, πνίγηκα στη μικροβιολογία της σχολής και τις επιστημονικές δημοσιεύσεις από ξένα μέσα ενημέρωσης. Όπως και στην Ιταλία, που λόγω απόστασης αποζητούσα επικοινωνία μέσω social δικτύων, έτσι και τώρα, λόγω αποστασιοποίησης, τα social έβριθαν συζητήσεων, συνήθως άσκοπων, περί μέτρων, σταθμών, κρουσμάτων, ψευδών αληθειών και αληθινών ψεμάτων.

    Στο σεισμό, αφότου έγινε το μεγάλο μπαμ και ενημέρωσα την οικογένειά μου πως είμαι καλά, έσβηνα το κινητό μου για να διατηρήσω την μπαταρία, καθώς δεν υπήρχε ρεύμα και φυσικά ήμουν εκτός σπιτιού. Όταν κατάφερα να φορτίσω το κινητό μου έγραψα στο twitter και ανέβασα και κάποια ανάρτηση στο blog μου ώστε να ενημερώσω πως είμαι καλά. Ζωντανός τουλάχιστον. Τότε, είδα πως πολλοί από αυτούς που γνώριζα, ή όχι, είχαν ανησυχήσει για μένα, είχαν ποστάρει μηνύματα συμπαράστασης αλλά ακόμα και ενημερωτικά blog της εποχής είχαν αναφερθεί. Λίγα megabyte δημοσιότητας; Θα έλεγα λίγη ανθρωπιά κοινωνικότητας σε έναν κόσμο που άλλαζε. Που γινόταν βοηθητικά ηλεκτρονικός.

    Στην πανδημία, η ανθρωπιά κοινωνικότητας έγινε κι αυτή πάνδημη. Όλοι μας αναγκαστήκαμε να γίνουμε “μετανάστες” στην αποστασιοποίηση μιας καραντίνας μέσα στα ίδια μας τα σπίτια. Τα κοινωνικά δίκτυα πλέον δεν ήταν μόνο μέσο εκτόνωσης, αλλά εμπεριστατωμένης ενημέρωσης, ανεξέλεγκτης έστω, αλλά τουλάχιστον πηγαίας. Ήταν ένα μέσο επικοινωνίας σε μια κατ’ ανάγκη, αποξενωμένη υφήλιο.

    Ίσως τα κοινωνικά δίκτυα κατάντησαν να μην είναι τόσο αγνά. Ίσως η πληροφορία που διακινείται μέσα σε αυτά να μην είναι έγκυρη πάντα. Εντάξει, συνήθως. Σε αντιπαραβολή με το 2009 που ήμασταν πιο “γνωστοί” μεταξύ μας ηλεκτρονικά, που τα γραπτά μας και οι αναρτήσεις μας ήταν λίγο πιο πηγαία και αθώα, να ήταν πιο εύκολα εμπιστεύσιμα. Το 2021, σίγουρα η σαπίλα που κυριαρχεί στα κοινωνικά δίκτυα μαζί με ένα καλειδοσκόπιο πληροφορίας δίχως μέτρο και σταθμά, έχει σπιλώσει εκείνη την εποχή της διαδικτυακής “αθωότητας”. Η σαπίλα όμως της πληρωμένης, εκτός social, πληροφορίας επαναφέρει την αδήριτη ανάγκη για μια φόρμουλα πληροφόρησης που να μπορεί να δημιουργήσει ένα κλίμα παλιάς, έγκυρης και αληθινής διακίνησης πληροφορίας.

  • Ο Ελύτης για την Ελλάδα και τον ελληνισμό

    Ο Ελύτης για την Ελλάδα και τον ελληνισμό

    Διακόσια χρόνια μετά την έναρξη του Αγώνα για την κήρυξη του ελληνικού κράτους και 110 χρόνια μετά τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη, η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου, που υπήρξε η σύντροφος της ζωής του, παρουσιάζει μιαν αντιπροσωπευτική επιλογή όχι από ποιήματα αλλά από πεζά του κείμενα για την Ελλάδα και τον ελληνισμό. 

    Σε ένα κομψά σχεδιασμένο τομίδιο, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ίκαρος υπό τον τίτλο «Η Ελλάδα του Ελύτη», η Ηλιοπούλου ανθολογεί χωρία και αποσπάσματα από τα βιβλία του ποιητή «Ανοιχτά χαρτιά» (1974), «Εν λευκώ» (1983) και «Συν τοις άλλοις» (2011, περιλαμβάνει εκλογή από τις συνεντεύξεις του).

    Κείμενα που μιλούν, όπως παρατηρεί η ανθολόγος στο εισαγωγικό της σημείωμα, για την Ελλάδα, την ιστορία του ελληνισμού, την ελληνική γλώσσα, την ελληνική θάλασσα και το Αιγαίο, την ελληνική φύση, την ελληνική τέχνη και την ελληνική πραγματικότητα.

    Τι ακριβώς μπορούμε να αποκομίσουμε από ένα τέτοιο απάνθισμα; Μεταπολιτευτικά, ο Ελύτης μπήκε συχνά στο στόχαστρο με επίκεντρο το τι φρονούσε για την Ελλάδα, αλλά και το πώς προσέγγιζε το Αιγαίο πέλαγος και το ελληνικό φως.

    Πολλές φορές έγιναν νύξεις για την υπέρμετρη εθνική του ιδεολογία, για τον μονολιθικό τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε την ελληνική γλώσσα, εξυμνώντας με ενθουσιασμό τις υπεριστορικές αρετές της, καθώς και για την ωραιοποιητική του αντίληψη για το Αιγαίο και για τις ελληνικές θάλασσες.

    Αρκεί να ξεφυλλίσουμε, έστω και με στοιχειώδη προσοχή, το ανθολόγιο της Ηλιοπούλου για να διαπιστώσουμε πως η κριτική που ασκήθηκε με αυτούς τους όρους στον Ελύτη βρίσκεται μακριά από το πραγματικό νόημα των γραπτών του, όταν δεν βαδίζει στην περιοχή του καθαρού μύθου.

    Ο ποιητής ξεκαθαρίζει ευθύς εξαρχής πως η Ελλάδα δεν αντιπροσωπεύει για τον ίδιο ένα πατριωτικό ή φυσιολατρικό αίσθημα, αλλά ένα είδος έκστασης και θάμβους. Το ίδιο ισχύει για το ελληνικό φως, που περιέχει όχι μόνο την απαστράπτουσα λάμψη του μα και το κενό ή σκιά και το μαύρο. Μικρή χώρα, απλωμένη σε μικρή έκταση, η Ελλάδα αποτελεί ένα σύνολο από πέτρες, βουνά, νερά, βράχους και θάλασσες οι οποίες πηγαίνουν πέρα από τον περιορισμένο τόπο τους, συνενώνοντας το Μυρτώο και τον Αχελώο με την Κριμαία, το Τέξας και τον Μισισιπή.

    Όσο για το Αιγαίο, δεν είναι γραφικότητα ή αφελής νεανικότητα, αλλά η ορμή και η διαύγεια του ακατάληπτου σε έναν ούτως ή άλλως πολυμερή και πολυπολικό κόσμο. Σε αναλόγως μυστηριακό και πολυσθενές κλίμα θα μιλήσει ο Ελύτης και για την ελληνική φύση, και κάπως έτσι καταλαβαίνει και την έννοια του κάθε άλλο παρά ελληνοπρεπούς ελληνισμού. Από την εποχή των προσωκρατικών και τα ελληνιστικά χρόνια μέχρι το Βυζάντιο και τον χριστιανισμό, τα πιο ετερόκλητα στοιχεία κινητοποιούνται και επιστρατεύονται προκειμένου να καταλήξουν στις πιο διαφορετικές ποικιλίες και διασταυρώσεις.

    Και η ελληνική γλώσσα; Οι λέξεις, ο ήχος και η μακραίωνη επιβίωση των ελληνικών; Ο Ελύτης δεν είναι επιστήμονας και γλωσσολόγος ή μελετητής. Βλέπει τα φαινόμενα και τα καταγράφει ως ποιητής και η οπτική του έχει για άλλη μια φορά να κάνει με το θάμβος και με το θαύμα. Η γλώσσα αποκαλύπτει το μυστήριο της γέννησης των πραγμάτων, το ξαφνικό αγκάλιασμα της ψυχής μας με τη δύναμη και το βάθος υποβολής του φθόγγων, από εδώ αντλεί η γλώσσα το ήθος και την ηθική της, από εδώ ανασύρει και τη μεγάλη χρονική της διάρκεια. Γιατί η γλώσσα είναι μεταξύ άλλων ή είναι πρωτίστως ποίηση και επειδή η ελληνική ποίηση, από τη Σαπφώ και τον Όμηρο, μέχρι και τις ημέρες μας έχει καταφέρει να διατηρήσει στο ακέραιο, αν και με εντελώς διαφορετικό τρόπο κάθε φορά, τόσο το μέταλλο όσο και το μέγεθος της φωνής της.

    Η Ελλάδα είναι για τον Ελύτη άσπρο και μαύροΔύση και Ανατολή, δημόσιος χώρος με πλήθος ιστορικές παραμορφώσεις, αλλά και τοπίο ανάπτυξης και κατίσχυσης του ατόμου, και εν κατακλείδι ένα αξεχώριστο άθροισμα φυσικών και ηθικών ποιοτήτων χωρίς ιδεολογικό και ρητορικό πρόσημο.

    Όπως το λέει ο ίδιος: Ελιά και Λουΐζα, Μάρμαρο και Πευκώνας, Νεράντζι και Θαλασσόβραχος, πάντοτε στα όρια του θαύματος.

  • Εικοσάρηδες και εφημερίδες: Τους χωρίζει η… άβυσσος της αμεσότητας των social media

    Εικοσάρηδες και εφημερίδες: Τους χωρίζει η… άβυσσος της αμεσότητας των social media

    Εν έτη 2021 η κυκλοφορία των εφημερίδων καθημερινών και Κυριακάτικων συρρικνώνεται δραματικά, αφού η κρίσιμη και πολυπληθής ηλικιακή ομάδα των 20-29 τους γυρίζει τη πλάτη σε μεγάλο βαθμό και υπάρχουν αρκετοί λόγοι για αυτό το γεγονός.

    Ναι στην Ελλάδα από το 2009 και μετά δεν ήρθε μονάχα η οικονομική και κοινωνική κρίση, αλλά και η “έκρηξη” του ίντερνετ στη καθημερινότητα των πολιτών, με αποτέλεσμα τα ΜΜΕ και κυρίως ο έντυπος τύπος (εφημερίδες, περιοδικά) να υποστούν εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία, ένα “τσουνάμι” αρνητικών αλλαγών.

    Οι κυκλοφορίες των εφημερίδων δεν κατέρρευσαν αυτά τα χρόνια μονάχα εξαιτίας της έντονης παρουσίας του ίντερνετ και των social media, αλλά και από το γεγονός πως τα ΜΜΕ δέχθηκαν πολλά “πυρά” για την αρνητική εξέλιξη της οικονομίας και της πολιτικής στο τόπο από τους πολίτες και μάλιστα σε αυτή τη “βουβή”… κατηγορία πρωτοστάτησαν οι νέοι.

    Προφανώς όπως είναι λογικό όταν κάτι στη ζωή εξελίσσεται όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση το διαδίκτυο, οι νέο πρωτοστατούν στις αλλαγές και τις ενσωματώνουν σε μεγάλο βαθμό στη καθημερινότητα τους, σε σχέση με τους μεγαλύτερους ηλικιακά συμπολίτες τους.

    Η ενημέρωση τους πλέον προέρχεται κυρίως από τα σάιτ, αλλά και από τα social media μέσων ή διάφορων ενημερωτικών λογαριασμών που δεν έχουν σχεδόν καμία σχέση με τη παραδοσιακή ενημέρωση που επέλεγε να λαμβάνει ο πολίτης από το 2010 και πιο πίσω.

    Οι εφημερίδες το 2021 έχουν φτάσει σε σημείο να πουλούν στη καλύτερη των περιπτώσεων καθημερινά λίγες χιλιάδες φύλλα όχι γιατί απαραίτητα δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, αλλά εξαιτίας του γεγονότος πως τους λείπει η ταχύτητα και η αμεσότητας της οποιαδήποτε είδησης.

    Οι νέοι ειδικά η ηλικιακή ομάδα 20-29 όταν κάτι συμβεί θα το μάθει σε λίγο δευτερόλεπτα απλά πατώντας την οθόνη του κινητού της και εισχωρώντας στη διαδικτυακή άβυσσο της ενημέρωσης.

    Η βασική αιτία του προβλήματος της απομάκρυνσης της νέας γενιάς από τον έντυπο τύπο δεν αφορά μόνο την ταχύτητα, αλλά και το ενδιαφέρον που προκαλεί μία εφημερίδα σε έναν εικοσάρη σήμερα να την αγοράσει.

    Φυσικά μπορεί η ποιότητα της παρουσίασης της είδησης να είναι ανώτερη από του διαδικτύου, αλλά αυτό δεν αφορά την πλειοψηφία των εφημερίδων παρά μονάχα τη μειοψηφία.

    Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει και το γεγονός πως το μεγαλύτερο μέρος τους τάσσεται σε μία πολιτική η κομματική πλευρά και αυτό είναι κάτι που απομακρύνει το νέο αγοραστικό κοινό, αφού στο σήμερα οι νέοι πολίτες ασχολούνται περιφερειακά με τη πολιτική και όχι με το ίδιο “χρωματισμένο” πάθος των περασμένων δεκαετιών.

    Αλλά το ερώτημα είναι παρότι οι εφημερίδες προσπαθούν η κάθε μία με το δικό της τρόπο να αυξήσουν τις πωλήσεις τους στις πιο νέες ηλικίες, οι άνθρωποι 20-29 ετών πόσο ενδιαφέρονται για τις εφημερίδες, την επιβίωση και τις ειδήσεις που παρουσιάζουν;

    Δυστυχώς η απάντηση που προκύπτει αν κάποιος ρωτήσει τη πλειοψηφία των σημερινών εικοσάρηδων είναι όχι ότι έχουν χάσει την επαφή τους με τον έντυπο τύπο, αλλά τελικά πως δεν την είχαν ποτέ. Το ίντερνετ αποτελεί τη πρώτη, βασική και πολλές φορές μοναδική επιλογή για την ενημέρωση τους.

    Και αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα, ότι ίσως η νέα γενιά που έχει μεγαλώσει με ένα λάπτοπ, ένα τάμπλετ και ένα smartphone από πολύ νωρίς δεν έχει την ίδια τριβή με την εφημερίδα ή το περιοδικό όπως οι παλαιότερες γενιές πολιτών.

  • Λαγός: Από “μπράβος” του Μιχαλολιάκου, στην Ευρωβουλή κι από εκεί στη φυλακή

    Λαγός: Από “μπράβος” του Μιχαλολιάκου, στην Ευρωβουλή κι από εκεί στη φυλακή

    Στα χέρια της ελληνικής Δικαιοσύνης θα βρεθεί σε λίγες ώρες ο ευρωβουλευτής Γιάννης Λαγός προκειμένου να οδηγηθεί σε κατάστημα κράτησης για να εκτίσει την ποινή των 13 ετών και 8 μηνών που του επιβλήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2020 από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων που δίκασε την υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή.

    Το μέχρι πριν λίγα χρόνια ισχυρό στέλεχος της Χρυσής Αυγής που είχε υπό την εποπτεία του την περιφέρεια Πειραιά και φρόντιζε για την ασφάλεια του νυν κρατούμενου αρχηγού της οργάνωσης , μεταφέρεται από κλιμάκιο αστυνομικών στην Αθήνα από την βελγική πρωτεύουσα όπου και συνελήφθη στα τέλη Απριλίου. .

    Σήμερα αναμένεται να βρεθεί ενώπιον του Εισαγγελέα Εκτέλεσης Ποινών στο Εφετείο προκειμένου να λάβει το φυλακιστήριο που θα συνταχθεί, με βάση την απόφαση που εξέδωσε το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων στις 22 Οκτωβρίου 2020 επί των αναστολών στους καταδικασθέντες, με το οποίο θα οδηγηθεί τις επόμενες ώρες , πιθανότατα στις φυλακές Δομοκού.

    Ο επί σειρά ετών βουλευτής της Χρυσής Αυγής (2012-2019) ξεκίνησε την διαδρομή του στην Χρυσή Αυγή ως μέλος της φρουράς του Νίκου Μιχαλολιάκου, ο οποίος όχι μόνο τον έθεσε υποψήφιο βουλευτή αλλά και τον τοποθέτησε και σε κομβικής σημασίας θέσεις εντός του κόμματος, όπως το Πολιτικό Συμβούλιο αλλά και το Πειθαρχικό Συμβούλιο. Τον Ιούνιο του 2019 ο Γιάννης Λαγός εξελέγη ευρωβουλευτής με την Χρυσή Αυγή, ωστόσο ένα μήνα ανεξαρτητοποιήθηκε από το κόμμα το οποίο έμεινε εκτός Βουλής στις εκλογές του Ιουλίου.

    Ο Γιάννης Λαγός ήταν ο αρχηγός στις περιοχές που έγινε η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η επίθεση στους Αιγύπτιους Αλιεργάτες αλλά και η επίθεση σε βάρος ων μελών του ΠΑΜΕ. Το Πέραμα, η Νίκαια , το Κερατσίνι και οι γύρω περιοχές είναι ο τόπος που γεννήθηκε και μεγάλωσε το 1972 ο μετέπειτα βουλευτής Β΄ Πειραιά . Οι Τοπικές Νίκαιας και Περάματος σε αυτόν “έδιναν λόγο” ενώ ειδικά η οργάνωση της Νίκαιας ήταν εκείνη που δεχόταν επαίνους από τους κορυφαίους της Χρυσής Αυγής για την δράση της .

    Τα δεκάδες στοιχεία, μηνύματα, βίντεο και άλλα που εξετάστηκαν στην δίκη φαίνεται πως δεν άφησαν καμία αμφιβολία στο δικαστήριο ότι ο Λαγός είχε σημαντική εμπλοκή στις τρεις ενέργειες που έκαναν μέλη της εγκληματικής οργάνωσης . Το δικαστήριο με την απόφαση του έκρινε ουσιαστικά πως κανένα κατώτερο μέλος της εγκληματικής οργάνωσης δεν μπορούσε να κάνει το παραμικρό αν δεν είχε εξασφαλίσει την συναίνεση των ιεραρχικά ανώτερων του. ‘Αλλωστε ο πυρηνάρχης της Νίκαιας αλλά και άλλοι μάρτυρες είπαν σαφώς στο δικαστήριο πως το “εντολή Λαγού” ήταν το απαραίτητο στοιχείο για όποια ενέργεια έπρεπε να κάνουν τα μέλη.

    Ο νυν ανεξάρτητος ευρωβουλευτής , συνελήφθη για την υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης στις 28 Σεπτεμβρίου 2013 μετά από ένταλμα που εκδόθηκε για τον αρχηγό και άλλα επιτελικά στελέχη της Χρυσής Αυγής. Τέσσερις ημέρες μετά , κρίθηκε προφυλακιστέος και οδηγήθηκε μαζί με τον αρχηγό του, στις φυλακές Κορυδαλλού. Αποφυλακίστηκε με όρους τον Μάρτιο του 2015 , ωστόσο τον Ιούλιο οδηγήθηκε ξανά στην φυλακή λόγω παραβίασης περιοριστικών μέτρων όπου και παρέμεινε ως τον Σεπτέμβριο του 2015 οπότε και αποφυλακίστηκε.

    Τον περασμένο Ιανουάριο ο Γιάννης Λαγός καταδικάστηκε τελεσίδικα σε ποινή οκτώ μηνών ως ηθικός αυτουργός της επίθεσης που είχε γίνει στον χώρο “Συνεργείο” στην Ηλιούπολη τον Ιούλιο του 2013. Μαζί του καταδικάστηκαν μέλη της Χρυσής Αυγής αλλά και ο νυν κρατούμενος στις φυλακές Δομοκού πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής Νίκος Μίχος που εκτίει ποινή 6 ετών ως μέλος της εγκληματικής οργάνωσης.

  • Άνοιξε για το κοινό η έκθεση «1821 Πριν και Μετά» στο Μουσείο Μπενάκη

    Άνοιξε για το κοινό η έκθεση «1821 Πριν και Μετά» στο Μουσείο Μπενάκη

    Η έκθεση του Μουσείου Μπενάκη για τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης άνοιξε σήμερα τις πύλες της στο κοινό. Πανέτοιμη ήδη από τον Μάρτιο 2021 η έκθεση συναντιέται με το κοινό, από την πρώτη ημέρα ανοιχτών μουσείων και με όλα τα μέτρα που επιβάλουν τα υγειονομικά πρωτόκολλα.

    Καταλαμβάνει όλο το κτίριο της Πειραιώς και αφηγείται 100 χρόνια νεότερου ελληνισμού με τρόπο συναρπαστικό, υποστηριζόμενη και από την ευρηματική σκηνογραφία που εξυπηρετεί το πολυεπίπεδο αφήγημα του μουσείου για το «1821 Πριν και Μετά». Με μικρότερες εκθέσεις ενσωματωμένες στην κεντρική ενότητα που διατρέχει τον κάθε όροφο.

    Εκατοντάδες σπάνια αντικείμενα, έργα τέχνης, αρχειακό υλικό μεταμορφώνουν την εμπειρία της έκθεσης σε διάλογο της ιστορίας με την τέχνη, με τρόπο επικό «αλλά ταυτόχρονα προσγειωμένο, όπως είναι οι συλλογές του μουσείου Μπενάκη» είπαν σεμνά οι ιστορικοί Τάσος Σακελαρόπουλος και Μαρία Δημητριάδου, οι δύο επιμελητές της έκθεσης στην διάρκεια ξενάγησης των δημοσιογράφων. Εδώ και τέσσερα χρόνια προετοίμαζαν την έκθεση, βγάζοντας από τις αποθήκες του Μουσείου Μπενάκη υλικό το οποίο εκτίθεται για πρώτη φορά στην μεγαλύτερη έκθεση που έχει διοργανώσει στην ιστορία του το Μπενάκη.

    Η έκθεση ξεκινά από τον β όροφο με την προεπαναστατική περίοδο από το 1770 και τα Ορλωφικά, τον ρόλο των Ελλήνων ηγεμόνων στην Μολδοβλαχία, τους Έλληνες διανοούμενους στην οθωμανική αυτοκρατορία, αλλά και την καθημερινή ζωή ορθόδοξων και μουσουλμάνων, περνά στον α΄όροφο αφιερωμένο στα χρόνια της Επανάστασης 1821-1827 και στη συνέχεια, στο ισόγειο του κτιρίου όπου εξιστορούνται οι προσπάθειες συγκρότησης του ελληνικού κράτους.

    «Δεν είναι συνέδριο -άρα δεν λύνει επιστημονικά προβλήματα- είναι έκθεση οπότε δεν δημιουργεί προβλήματα» είπαν χαρακτηριστικά οι δύο επιμελητές.

    Από το εύρος και τον πλούτο της έκθεσης ξεχωρίζουν πολλά εκθέματα. Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί η θέα του αφιερωματικού τοίχου με τα αγγελτήρια θανάτου και κηδειών ηγετών του Αγώνα της Ανεξαρτησίας όπως και η προθήκη με τις ηθικές αμοιβές και τα μετάλλια στο όνομα των ηγετών, σε μια προσπάθεια συμβολισμού της Επανάστασης για την ύπαρξη της νεότερης Ελλάδας. Προέρχονται από τη συλλογή του Αντώνη Μπενάκη και δείχνουν ταυτόχρονα τον τρόπο που γίνονται οι τελετές. Για παράδειγμα, στο πρόγραμμα μετακομιδής των οστών του Γρηγορίου Ε’ (22/4/1871) φαίνεται όλη η διάρθρωση της γραφειοκρατίας του κράτους από τις θέσεις τους στην Μητρόπολη.

    Η έκθεση «1821 Πριν και Μετά» είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Άγγελου Δεληβοριά και του Μαρίνου Γερουλάνου, στους δύο ανθρώπους που, καθένας με τον τρόπο του, συνδέονται με την ιστορία, τη διαμόρφωση και την ανάπτυξη του μουσείου. Διοργανώνεται από το Μουσείο Μπενάκη με τη σύμπραξη της Τράπεζας της Ελλάδος, της Εθνικής Τράπεζας και της Alpha Bank. Για τις ανάγκες της έκθεσης συγκεντρώθηκαν επίσης έργα από ιδιωτικές συλλογές και οικογένειες απογόνων αγωνιστών του 1821.

    Παράλληλα με την έκθεση κυκλοφορεί ο μνημειώδης κατάλογος 1.218 σελίδων.

    Στο πωλητήριο παραδοσιακοί τεχνίτες, σχεδιαστές και καλλιτέχνες μελέτησαν επί μήνες τα σύμβολα, την εικονογραφία και τους πρωταγωνιστές της Επανάστασης και ζωντάνεψαν τα συστατικά υλικά της έκθεσης «1821 Πριν και Μετά» (χαρτί, μέταλλο, ξύλο, ύφασμα, πηλός) με προτάσεις πρωτότυπων αντικειμένων.

    Η είσοδος στην έκθεση «1821 Πριν και Μετά» είναι δυνατή αποκλειστικά και μόνο με την προμήθεια ηλεκτρονικού εισιτηρίου (e-ticket) και την επιλογή συγκεκριμένης χρονικής ζώνης επίσκεψης.

  • 80 χρόνια από την πρώτη κατοχική κυβέρνηση – Τύπος: Πόλεμος στα πρωτοσέλιδα, πρεμιέρες στα οπισθόφυλλα

    80 χρόνια από την πρώτη κατοχική κυβέρνηση – Τύπος: Πόλεμος στα πρωτοσέλιδα, πρεμιέρες στα οπισθόφυλλα

    Ογδόντα χρόνια κλείνουν… Από κείνον τον Μάιο του 1941. Από την πρώτη κατοχική κυβέρνηση υπό τον Γεώργιο Τσολάκογλου. Με τους Γερμανούς να έχουν εγκαταστήσει τα αρχηγεία τους στις μεγάλες ελληνικές πόλεις και να έχουν κρεμάσει στην Ακρόπολη το ναζιστικό τους σύμβολο.

    Με τον Χίτλερ να επαινεί τον ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών, διαβεβαιώνοντας πως τάχα σαν φίλη έρχεται η Γερμανία και όχι σαν κατακτήτρια. Έτη τού παραλόγου προοιωνίζονται για την Ελλάδα κι ας προσπαθούν στην αρχή οι Γερμανοί κατακτητές να περάσουν μέσα από τις σελίδες του ελληνικού Τύπου την ψευδαίσθηση της επιστροφής στη χαρωπή κανονικότητα μετά την ήττα των Ιταλών… Έτη του παραλόγου. Πρώτα για τον πόλεμο, που είναι από μόνος του μια παράλογη συνθήκη. Κι έπειτα για την καθημερινότητα του ταλαιπωρημένου ελληνικού λαού, που καθρεφτίζεται οξύμωρη στις σελίδες των εφημερίδων της εποχής…

       Σαν σε δύο παράλληλα σύμπαντα, σαν σε δύο διαφορετικά αλλά ταυτόχρονα επίπεδα, του πολεμικού ζόφου από τη μια και των καθιερωμένων συνηθειών από την άλλη, εξελίσσεται η ζωή στα αστικά κέντρα. Στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της εποχής, με μεγάλα, πηχυαία γράμματα η κατευθυνόμενη από τους κατακτητές ενημέρωση. Αποφάσεις της κατοχικής διοίκησης, διαταγές επί ποινή θανάτου για τους παραβάτες «φίλους» Έλληνες. Εδώ, στη μόστρα των φύλλων ενημέρωσης, οι εικόνες από τον πόλεμο παρουσιάζονται με μέτρο. 

       Η αγριότητα περιστρέφεται γύρω από τους… κακούς συμμάχους που δεν εννοούν να κατανοήσουν το αγαθό όραμα του Φύρερ… «Ο ΧΘΕΣΙΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΑΓΚΕΛΑΡΙΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ΥΜΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΗΡΩΪΣΜΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΟΥ – Η ΗΤΤΑ ΒΑΡΑΙΝΕΙ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΛΙΚΑΝ ΤΟΥ» δημοσιεύει η κεντρική είδηση στον φύλλο της τής 5ης Μαΐου 1941, η «μεγάλη απογευματινή εφημερίς ΑΘΗΝΑΪΚΑ ΝΕΑ». 

    Στην πίσω σελίδα διαφημίσεις, κοινωνικά, ραδιόφωνο, θεάματα… «Ο κινηματογράφος όλου του κόσμου ΚΥΒΕΛΗΣ – ΟΥΦΑ εγκαινιάζει σήμερον πρόγραμμα ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΟΝ / ΔΥΟ ΕΡΓΑ εφετεινής παραγωγής 1) την αριστουργηματικήν ταινίαν 4 ΥΠΕΡΟΧΟΙ ΣΥΖΥΓΟΙ με τα αδελφάς Λέιν 2) την αστυνομικήν μεγάλην ταινίαν Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΔΟΚΤΟΡΟΣ Χ με τον Χόμφρεϋ Μπόγκαρτ και την Ροζ Μαρί Λέιν – ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΘΑΥΜΑ»!

       Πρεμιέρες θεατρικών παραστάσεων, επιτυχίες του Χόλυγουντ… «Δεν έμεινε άνθρωπος που να μη δη για δεύτερη και τρίτη φορά τη μεγαλύτερη ταινία των τελευταίων ετών Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ με τις Σάρα Λώτον και Μωρήν Ο΄Χάρα» διαφημίζει ο αιθουσάρχης των κινηματογράφων ΡΕΞ και ΠΑΝΘΕΟΝ στο οπισθόφυλλο της εφημερίδας «ΒΡΑΔΥΝΗ» την 31η Μαΐου 1941 και στην όψη του ίδιου φύλλου δημοσιεύονται «αι πρώται φωτογραφίαι από την κατάληψιν της Κρήτης υπό των γερμανικών στρατευμάτων»!

       ΟΙ «ΦΙΛΟΙ» ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΟΥΝ ΟΙ ΠΕΖΟΙ ΣΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ – ΤΟ «ΗΜΙΕΠΙΣΗΜΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ» ΤΡΟΦΟΔΟΤΕΙ ΤΟ ΑΘΗΝΑΪΚΟ…

       «ΠΡΩΪΑ», «ΕΣΤΙΑ», «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», «ΑΘΗΝΑΪΚΑ ΝΕΑ», «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ», «ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ», «ΒΡΑΔΥΝΗ»… Εφημερίδες ιστορικές, επιζήσασες ίσαμε σήμερα κάποιες, τοποθετημένες, αλλά όχι ξεχασμένες, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας οι περισσότερες. Και μέσα σ΄ όλα ένα «ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟΝ ΦΥΛΛΟΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΔΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΗΦΘΕΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΔΑΦΟΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ». 

    Είναι το έντυπο, που εμφανίζεται σχεδόν ταυτόχρονα με τον ανατριχιαστικό ήχο των εχθρικών ερπυστριών στους δρόμους της ελληνικής πρωτεύουσας. Εκδίδεται από τη Βέρμαχτ, κυκλοφορεί ατάκτως και δημοσιεύει σε δύο γλώσσες, Ελληνικά και Γερμανικά, τις βασικές διαταγές της ανώτατης στρατιωτικής διοίκησης του κατακτητή. Στο έντυπο Νο 5 κοινοποιείται η διαταγή περί «απαγορεύσεως παροχής βοηθείας εις τους ανήκοντας εις εχθρικάς στρατιωτικάς δυνάμεις». Η διαταγή ισχύει από της 9ης Μαΐου 1941 και για τους παραβάτες προβλέπει «ποινήν θανάτου, εις ελαφροτέρας δε περιπτώσεις ειρκτήν ή φυλάκισιν». Μέσω του «υπηρεσιακού φύλλου», ο κατακτητής ενημερώνει τους κατακτημένους για ό,τι κρίνει σοβαρό. Ειδάλλως, προωθεί τις αποφάσεις του στις αστυνομικές διευθύνσεις, μέσω των οποίων ενημερώνονται οι εφημερίδες. Σε κάθε περίπτωση, η διαταγή είναι διαταγή και η ποινή για τους παραβάτες είναι ειρκτή ή και θάνατος! Ακόμα και στις πιο… ευφάνταστες απαιτήσεις του κατακτητή. Στο φύλλο της 9ης Μαΐου 1941, η εφημερίδα «ΠΡΩΪΑ» δημοσιεύει απόφαση για το πώς ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να κινούνται οι πεζοί στα πεζοδρόμια! Η είδηση αναφέρει: «Οι πεζοί υποχρεούνται όπως εφεξής βαδίσωσιν μόνον επί των πεζοδρομίων και των ειδικών δια τούτους διαβάσεων. Εις τα οδούς ένθα το πλάτος του πεζοδρομίου επιτρέπει την κίνησιν των πεζών κατ΄ αμφοτέρας τας διευθύνσεις εφ΄ ενός εκάστου πεζοδρομίου, οι πεζοί υποχρεούνται να βαδίζωσι πάντοτε προς το δεξιόν του πεζοδρομίου προς αποφυγήν συνωστισμού και παρακωλύσεως της κυκλοφορίας των λοιπών […] Απαγορεύεται η στάσις και η παραμονή των πεζών επί των πεζοδρομίων άνευ αποχρώντος λόγου και πέραν του λελογισμένου χρονικού ορίου […] Η κίνησις των πεζών επί των διαβάσεων δέον να γίνεται με βήμα γοργόν…». Οι Γερμανοί επιχειρούν να εκπαιδεύσουν με στρατιωτική πειθαρχία τους «φίλους» κατακτημένους. Υποψιάζονται τα πάντα, ελέγχουν τα πάντα…

       Ο Τύπος που κατά το έπος του ΄40 έβριθε πατριωτικών μηνυμάτων προς ενθάρρυνση των Ελλήνων στρατιωτών, των μαχόμενων τον Ιταλό στα αλβανικά εδάφη, είναι πλέον υπό τον έλεγχο του νέου εχθρού, που κατά πώς φαίνεται δεν αφήνει τίποτε στην τύχη. Από την εγκατάσταση των γερμανικών στρατευμάτων στα σημεία – κλειδιά της χώρας (Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Κεντρική Μακεδονία, το ανατολικότερο κομμάτι της Θράκης και κάποια νησιά) και ώσπου να «πέσει» και η Κρήτη, οι ελληνικές εφημερίδες (εκτός από κάποιες ομογενειακές όπως ο «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», που όταν φτάνει σε ελληνικό έδαφος -ασφαλώς, παράνομα- προσφέρει την άλλη ματιά των ειδήσεων που επιλέγονται από τις δυνάμεις κατοχής) «φιλοξενούν» νέα πάντα θετικά για τους Γερμανούς και αρνητικά μόνο για τους συμμάχους. Οι όψεις των δισέλιδων εφημερίδων, όταν δεν δημοσιεύουν απευθείας ενυπόγραφες ανταποκρίσεις Γερμανών δημοσιογράφων από τα μέτωπα δράσης του ναζιστικού στρατού, «φιλοξενούν» τηλεγραφήματα του Αθηναϊκού Πρακτορείου, τα οποία προς αποφυγήν ταπεινωτικών ταυτίσεων ξεκινούν με τη φράση κλισέ: «το ημιεπίσημον Γερμανικόν Πρακτορείον πληροφορείται εκ Ρώμης […] εκ Σόφιας […] εκ Βουκουρεστίου […] εκ Τόκιο […] εκ Βουδαπέστης […] εξ Αθηνών […] κλπ».

       Ο ελληνικός Τύπος εμφανίζεται εντελώς αμήχανος. Στις σελίδες των εφημερίδων χοροπηδάει φρενιασμένο το δόγμα του υπουργού Προπαγάνδας του Χίτλερ. Ο Γκαίμπελς παραληρεί… «ΣΑΔΙΣΤΑΙ – ΚΑΚΟΥΡΓΟΙ – ΛΗΣΤΑΙ / Αγγλικά κτήνη βασανίζουν Γερμανούς στρατιώτες και ενεργούν βανδαλισμούς επί πτωμάτων» «ενημερώνει» με πηχυαίο τίτλο στην εφημερίδα «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» της 27ης Μαΐου 1941 ο πολεμικός ανταποκριτής Ρόντεμερ! Στα ελληνικά πρωτοσέλιδα οι εμπνευστές των στρατοπέδων συγκέντρωσης δίνουν μαθήματα ανθρωπιάς!

       Μεσούντος ενός ακόμη παράλογου πολέμου, εκπορευόμενου από έναν παράφρονα, καθώς ο Τύπος φιλτράρεται και σερβίρεται από αυτόν τον τελευταίο, οι εκδότες που επιλέγουν να κρατήσουν ανοικτές τις εφημερίδες τους, καταβάλλουν προσπάθειες να μετριασθεί η οδύνη. Στη μπροστινή σελίδα η διεθνής και εσωτερική ζοφερή επικαιρότητα, χτενισμένη, ωραιοποιημένη… Στην πίσω ό,τι μπορεί να θυμίζει την παλιά, καλή, ελεύθερη Ελλάδα. Καμμία φορά και σε συνδυασμό με τα νέα δεδομένα… Μέσα σε πλαίσιο, σε περίοπτη θέση, στην εφημερίδα ΠΡΩΪΑ, δαιμόνιος ασφαλιστής διαφημίζει ότι η εταιρεία του «ΑΝΕΥ ΕΠΑΣΦΑΛΙΣΤΡΟΥ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥ του άμαχου πληθυσμού»!

       Αλλά, όπου δεν χωρά λόγος ευθύς και αποκαλυπτικός, χωρά λόγος πλάγιος και συγκεκαλυμμένος. Όσο κι αν οι επιφυλλίδες περιορίζονται κατά κανόνα σε ανώδυνα σχόλια της καθημερινότητας, σπουδαίοι χρονογράφοι της εποχής φροντίζουν να «σφηνώνουν» στα κείμενά τους πατριωτικά συνθήματα και ενθαρρυντικά μηνύματα προς τους κατακτημένους Έλληνες, οι οποίοι είναι πλέον μυημένοι στην αποκρυπτογράφηση…

       ΩΔΗ ΤΟΥ ΒΑΡΝΑΛΗ ΣΤΟ ΣΗΣΑΜΕΝΙΟ ΚΟΥΛΟΥΡΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΠΙΑ ΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ – ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΣΤΗΝΟΥΝ ΤΗ «ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΗΝΗ»

       Στην όψη του φύλλου της ΠΡΩΪΑΣ της 9ης Μαΐου 1941, σε ένα αριστουργηματικό χρονογράφημα υπό τον τίτλο «Υπήρξε…» περί την παύση της κυκλοφορίας του σησαμένιου κουλουριού (!), που «σε όλη του τη ζωή υπήρξε τέκνον του λαού, κι όμως η ζωή του αυτή εστάθηκε πάντα ηρωική», ο Κώστας Βάρναλης αναπολεί με νόημα… «αν κολλήσει κανείς αυτό το ψωματένιο μηδενικό στο μάτι του ως είδος μονόκλ, θα ιδή να ξαναγυρίζουν μακριά στο βάθος του χρόνου λησμονημένες εικόνες της παλιάς αθηναϊκής ζωής. Αληθινά το κουλούρι κλείνει μέσα στον κρίκο του περισσότερα απ΄ όσα ο Απόλλων μέσα στη λύρα του…».

       Με ένα στοχευμένο ευθυμογράφημα στην όψη του φύλλου της ΕΣΤΙΑΣ της 16ης Μαΐου 1941, ο Σπύρος Μελάς επιχειρεί να διασκεδάσει τη «συρροή της υπαίθρου στην πρωτεύουσα, την κάθοδο των αποστρατευθέντων, την αέναο κίνησι ολοκλήρων κυμάτων προσωρινώς αστέγου πληθυσμού». Ο υπογράφων, χωρίς να το αναφέρει ανοικτά, στιγματίζει με τον τρόπο του την επίταξη πολλών κατοικιών για τις ανάγκες του κατακτητή, χαρακτηρίζοντας «πρωτότυπη» και «διασκεδαστική» την αναγκαστική φιλοξενία Ελλήνων της υπαίθρου και της πόλης σε σπίτια ξεχασμένων συγγενών. «Είνε μία καλή ποικιλία και αυτή στη μονότονη ζωή μας, να μην ξέρουμε με ποιον θα κοιμηθούμε το βράδυ» γράφει.

       Νωρίτερα, μία μόλις εβδομάδα από την άφιξη των Γερμανών στην πρωτεύουσα, στο φύλλο της τής 3ης Μαΐου 1941, «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» του Γεωργίου Αγ. Βλάχου καλούσε από την πρώτη της σελίδα τους δυναμένους «να διαθέσουν δωμάτια καλά, υγιεινά, ευπρεπή, μετά καλής επιπλώσεως και με όλας τα ανέσεις, να τα προσφέρουν εις τον Δήμον Αθηναίων, δια την εγκατάστασιν Γερμανών αξιωματικών»…

       Αλλά και οι διηγηματογράφοι, ιστορικές μορφές της λογοτεχνίας, όπως ο Γρηγόριος Ξενόπουλος με το μυθιστόρημά του «Αρραβωνιασμένοι στα ψέμματα», που δημοσιεύει σε συνέχειες η «μεγάλη απογευματινή εφημερίς ΑΘΗΝΑΪΚΑ ΝΕΑ» ή ο Γεώργιος Ασπρέας με το δικό «Ένας περιπετειώδης γάμος», που «φιλοξενείται» στη «ΒΡΑΔΥΝΗ», προσπαθούν να συνδράμουν με τον τρόπο τους στη διατήρηση ψηλά του ηθικού του υπόδουλου ελληνισμού. Η τελευταία μάλιστα έχει εγκαινιάσει από καιρό την «Εύθυμη στήλη», όπου στο φύλλο της τής 31ης Μαΐου 1941, επιχειρεί -μάλλον άκομψα και πάντως ανεπιτυχώς- να δώσει έναν κάπως ανάλαφρο τόνο στην αγωνία των Ελλήνων, που αναγκάζονται να στήνονται σε ατελείωτες ουρές για συσσίτια, μικρο-πωλήσεις ή μικρο-αγορές. Η στήλη «φιλοξενεί» το σατιρικό «Είναι σήμερα της μόδας κάθε μια νοικοκυρά και καθένας νοικοκύρης να ψωνίζη με ουρά. Με ουρά πωλούνται όλα σήμερα στην αγορά κι είδα χθες ότι πωλείται κι ένα… πιάνο με ουρά».

       Και φυσικά, μέσα σε όλες τις τονωτικές ενέσεις προς τον λαό που δοκιμάζεται, πρώτη και καλύτερη η τέχνη. Σε έναν εντυπωσιακό καλλιτεχνικό οργασμό, το Ωδείο Αθηνών, η Λυρική, τα πέντε θέατρα και οι 28 κινηματογράφοι της πόλης καλύπτουν με τις δραστηριότητές τους μεγάλο χώρο στις εφημερίδες. Μουσικοί, ερμηνευτές, ηθοποιοί κάνουν τη δική τους ανεκτίμητη προσφορά… Στο «ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ» της 29ης Μαΐου 1941, σε περίοπτη θέση, η Ανώτατη Διοίκησις του Γερμανικού Στρατού δημοσιεύει σε δίστηλο πλαίσιο ανακοίνωση – λίβελο υπό τον τίτλο «ΑΙΣΧΟΣ», επειδή «κατά τα μάχας εν Κρήτη διεπιστώθη στενοτάτη συνεργασία του ελληνικού αμάχου πληθυσμού μετά του αγγλικού στρατού»… Στην όψη του φύλλου οι Γερμανοί απειλούν τους συμμετέχοντες με θάνατο και τα χωριά, κοντά στα οποία θα παρατηρούνται τέτοιες «εκτροπές», με πυρπόληση.

    Στη δεύτερη σελίδα του ίδιου φύλλου οι Κ. Μαυρέας και Ορ. Μακρής «απαντούν» με τη νέα «λογοτεχνική, σατιρική και θεαματική επιθεώρησή» τους με τίτλο «Η ζωή συνεχίζεται» -στην οποία πρωταγωνιστούν οι Μ. Αρώνη, Λ. Λαζαρίδου, Θ. Αρώνης και Μαρ. Νέζερ- που κάνει πρεμιέρα το Σάββατο, 31 του μήνα. Αεικίνητοι και αποφασισμένοι για αντίσταση στον φόβο και την καταπίεση, οι Έλληνες ηθοποιοί αυτή την περίοδο της δοκιμασίας με την άγνωστη έκβαση παράγουν τα καλύτερά τους… Στα ψιλά της εφημερίδας «φιλοξενείται»: «Ομάς από νέους ηθοποιούς συνεκρότησαν θίασον με την επωνυμίαν “Νεοελληνική Σκηνή” και αρχίζουν παραστάσεις αύριον, Παρασκευήν, εις το καλοκαιρινόν κινηματοθέατρον “Νανά” (εις την οδόν Βουλιαγμένης) που διεσκευάσθη καταλλήλως και συμφώνως με τον νόμον περί συσκοτίσεως των φώτων. Το συγκρότημα αποτελείται από τα κυρίας και δεσποινίδας Μαίρην Γιατρά-Λεμού, Τζόλλυ Γαρμπή, Λυδίαν Καπλάνη, Φανήν Νικολαΐδου, Όλυ Παπά και τους κυρίους Αδαμάντιον Λεμόν, Μίμην Φωτόπουλον, Γιάννην Αργύρην, Ν. Καλλίδην, Νίκον Κέδρον, Γ. Φύριον, Χρ. Μπούταν και άλλους».

       Ο ΝΟΜΟΣ ΚΥΝΗΓΑ ΤΗΝ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ ΜΟΝΟΝ ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΓΟΡΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ – ΜΙΑ ΑΚΡΙΒΟΘΩΡΗΤΗ ΑΓΚΙΝΑΡΑ ΕΜΨΥΧΩΝΕΙ ΤΟ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ

       Σαν τώρα, Μάη μήνα, πριν από 80 χρόνια, πρώτες μέρες των Γερμανών στην Αθήνα, η πόλη στην οποία είτε από ανάγκη για σίτιση, είτε από φόβο, είτε από απελπισία, έχουν συρρεύσει πλήθη Ελλήνων της επαρχίας, αρχίζει πια να πλήττεται από την πείνα. Σε πολύ λίγους μήνες, η πείνα εκείνου του έτους θα μείνει στην ιστορία ως «ο μεγάλος λιμός». Οι άνθρωποι θα πέφτουν στους δρόμους από την ασιτία και όσοι εκπνέουν εκεί, θα μεταφέρονται στα κρεματόρια με τα κάρα του δήμου. Ο λαός έχει ήδη βιώσει ένα δύσκολο έπος το ΄40 και αντοχές δεν υπάρχουν. Ουδείς εκ των εκδοτών τολμά να δημοσιεύσει ντοκουμέντα του πόνου. Μόνον οι ελληνικές εφημερίδες του εξωτερικού απεικονίζουν στα πρωτοσέλιδά τους, με φωτογραφίες πεθαμένων στους δρόμους, το δράμα της καθημαγμένης Ελλάδας. Αντίθετα, στον εγχώριο Τύπο πάντα βρίσκεται χώρος για ειδήσεις σχετικές με τους Γερμανούς που στο όνομα της «φιλίας» προς τους Έλληνες προβαίνουν ενίοτε σε πράξεις «αξιέπαινης φιλανθρωπίας» μοιράζοντας «δια τους απόρους κατοίκους των Αθηνών, του Πειραιώς και των περιχώρων ρύζι, λάδι, αλάτι, παξιμάδια…» (ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ – 27 Μαΐου 1941).

       Σε λίγο, σε μαύρες αγορές, οι απισχνούμενοι θα πωλούν και την ψυχή τους για μία οκά λάδι και μια κονσέρβα. Στη σκηνή του θεάτρου «ΜΑΚΕΔΟ», οι Κοκκίνης, Άννα, Μαρία Καλουτά

    και Βασίλης Αυλωνίτης, θα… ξεδιπλώνουν κωμικά τον πόνο τους για μία «Αγκινάρα» 

    με τη συμμετοχή της Σοφίας Βέμπο σε τραγούδια Κώστα Γιαννίδη και στις εφημερίδες, στις εμετικές εξάρσεις γερμανικού κυνισμού, θα δημοσιεύονται ανακοινώσεις σαν αυτή: «Οι πωλούντες εις τιμάς υπέρ της κεκανονισμένης εις τους αξιωματικούς και στρατιώτας του στρατού κατοχής, υπόκεινται εξ ολοκλήρου εις τας συνεπείας των νόμων περί αισχροκερδείας. Παρακαλούνται όθεν οι αξιωματικοί και οπλίται του στρατού κατοχής, όπως μας παρέχωσι στοιχεία τοιούτων παραβάσεων, ώστε να υποβοηθώσιν ημάς εις την δίωξιν των αισχροκερδούντων. Τα αυτά υπενθυμίζομεν και δια τα εστιατόρια. – Εκ του υπουργείου Επισιτισμού)».

       Στον αντίποδα, ο μη καθοδηγούμενος από τις κατοχικές δυνάμεις τετρασέλιδος «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ» του Β. Τηνίου, που εκδίδεται στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, στο φύλλο του της 29ης Μαΐου 1941 δημοσιεύει: «Άγριοι εναέριοι βομβαρδισμοί των Γερμανών κατά Χανίων, Ηρακλείου και Ρεθύμνου». Στην πρώτη σελίδα παρουσιάζει διάγγελμα του Γεωργίου Β΄, από τα Λευκά Όρη, την 23 Μαΐου. Το κείμενο, που υπογράφεται από τον ίδιο τον βασιλέα και τον Εμ. Ι. Τσουδερό, καταλήγει: «Έχετε πίστην εις την τελικήν Νίκην, η οποία είναι ιδική μας. Η τιμή, η οποία σας περιμένει είναι μεγάλη, διότι σεις είσθε η τελευταία αλλά ένδοξος, και με την βοήθειαν του Θεού, ανίκητος έπαλξις του Ελληνισμού. ΤοΈθνος έχει προς σας εστραμμένα τα βλέμματα με εμπιστοσύνην και θυμασμόν».

       Σαν τώρα, Μάη μήνα, πριν 80 χρόνια…

    Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ – Τόνια Μανιατέα

     ΠΗΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ:

       Αρχείο εφημερίδων Τόνιας Α. Μανιατέα

       Θεατρικό Λεξικό Αλέξη Σολωμού

  • Η Μεγάλη Έξοδος από το lockdown: Γεμίζουν τα καράβια – “Πήζουν” τα διόδια

    Η Μεγάλη Έξοδος από το lockdown: Γεμίζουν τα καράβια – “Πήζουν” τα διόδια

    Από νωρίς το πρωί του Σαββάτου, εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, επιβιβάζονται σε αυτοκίνητα, πλοία και λεωφορεία και εγκαταλείπουν το κλεινόν άστυ μετά την άρση των περιορισμών στις μετακινήσεις.

    Οπως μεταδίδουν τα τηλεοπτικά κανάλια, με γεμάτες τις βαλίτσες οι Αθηναίοι, άλλοι για Σαββατοκύριακο, άλλοι στο εξοχικά τους κι άλλοι για δουλειά στα νησιά, φεύγουν από το λιμάνι του Πειραιά και της Ραφήνας και η ανακούφιση δεν κρύβεται. 

    Βέβαια οι έλεγχοι εξακολουθούν να είναι εντατικοί σε όλα τα λιμάνια της χώρας, καθώς οι πολίτες πρέπει να έχουν πιστοποιητικό εμβολιασμού ή αρνητικό rapid ή self test ή βεβαίωση νόσησης.

    Όσο περνάει η ώρα, τόσο αυξάνεται και η κίνηση στα διόδια. Μόνο το πρώτο 12ωρο μετά την άρση των περιορισμών, 38.795 οχήματα εξήλθαν από τα διόδια της Ελευσίνας και των Αφιδνών, των εθνικών οδών Αθηνών – Κορίνθου και Αθηνών – Λαμίας, αντίστοιχα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τροχαίας Αττικής. Ωστόσο, η κυκλοφορία στις εθνικές οδούς Αθηνών – Λαμίας και Αθηνών – Κορίνθου διεξάγεται κανονικά, χωρίς κανένα πρόβλημα, σύμφωνα με την Τροχαία.

    Ίδια εικόνα και στη Θεσσαλονίκη, όπου σχηματίζονται ουρές στους κεντρικούς δρόμους από εκδρομείς που αναζητούν ανάσες δροσιάς στις παραλίες της Χαλκιδικής ή πηγαίνουν μετά από πολλούς μήνες να ανοίξουν τα εξοχικά τους.

    Την ίδια ώρα, χωρίς sms και ραντεβού για ψώνια βγαίνουν στην αγορά οι καταναλωτές. Η χαρά είναι ακόμα μεγαλύτερη για τους εμπόρους, που ελπίζουν να “ζεστάνουν” τα ταμεία τους.

    Τους πρώτους επισκέπτες υποδέχθηκαν χθες τα μουσεία, τα οποία άνοιξαν τις πύλες του, ενώ για πρώτη φορά η απαγόρευση κυκλοφορίας ξεκίνησε στις 12:30 το βράδυ της Παρασκευής.

    Ωστόσο, το άνοιγμα των δραστηριοτήτων θα πρέπει να συνδυαστεί με μεγάλη προσοχή, καθώς ο κορονοϊός είναι ακόμα εδώ και τίποτα δεν έχει τελειώσει. Ηδη στην ενημέρωση της Παρασκευής, ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς και η καθηγήτρια Παιδιατρικής – Λοιμωξιολογίας, Βάνα Παπαευαγγέλου αναφέρθηκαν στην έξαρση κρουσμάτων σε πολλές περιοχές εξαιτίας των γιορτών του Πάσχα.

    Εξι νησιά έχουν «κοκκινίσει» από τις μετακινήσεις και το συγχρωτισμό του Πάσχα και για δέκα περιοχές χτυπά… καμπανάκι επιδημιολογικού συναγερμού, θυμίζοντας ότι η πανδημία δεν έχει τελειώσει, παρά την άρση του lockdown που σηματοδότησε η χθεσινή ημέρα με την απελευθέρωση των μετακινήσεων και το άνοιγμα του τουρισμού.
    Ικαρία, Κέρκυρα, Νάξος, Σκιάθος, Κάρπαθος, Πάτμος, Ορεστιάδα, Αγρίνιο, Μεσολόγγι και Μυλοπόταμος Ρεθύμνου ανησυχούν ειδικούς και κυβέρνηση λόγω επιδείνωσης των επιδημιολογικών δεικτών
    και παρόλο που συνολικά για τη χώρα τα μηνύματα είναι αισιόδοξα όσον αφορά σε κρούσματα, νοσηλείες, διασωληνωμένους, θανάτους.

    Υπενθυμίζεται ότι για τις ακτοπλοϊκές ή αεροπορικές μετακινήσεις προς τα νησιά -με εξαίρεση τη Λευκάδα, την Εύβοια και τη Σαλαμίνα- είναι υποχρεωτική η προσκόμιση:

    • είτε πιστοποιητικού εμβολιασμού, 14 ημέρες μετά τη δεύτερη δόση,
    • είτε αρνητικού PCR τεστ 72 ωρών,
    • είτε rapid test 24 ωρών,
    • είτε self-test 24 ωρών,
    • είτε βεβαίωση νόσησης, που θα ισχύει από 2 έως 9 μήνες μετά τη νόσηση.

    Τις αμέσως επόμενες ημέρες, πιο συγκεκριμένα από τη Δευτέρα 17 Μαΐου, θα επαναλειτουργήσουν οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, λίγες ημέρες αργότερα (21 Μαΐου) οι θερινοί κινηματογράφοι, ακόμη τα ΟΠΑΠ PLAY (24 Μαΐου) και οι ανοιχτοί πολιτιστικοί χώροι (28 Μαΐου). Επίσης, τα γυμναστήρια, τα κέντρα αισθητικής και οι χώροι δεξιώσεων (από τις 31 Μαΐου), οι οίκοι ανοχής από τις 7 Ιουνίου, ενώ από τον Ιούνιο προγραμματίζονται γάμοι και βαφτίσια σε εξωτερικό χώρο, με ανώτατο όριο 100 ατόμων.

    Ο τουρισμός ανοίγει κατ’ ουσίαν σε δύο φάσεις: από τις 14/5 και ως το τέλος Ιουνίου περισσότερο προσεκτικά, και από τον Ιούλιο περισσότερο μαζικά. «Κλειδί» του κυβερνητικού σχεδίου είναι η ασφάλεια στον τουρισμό, με τον εμβολιασμό όλων των κατοίκων των νησιών αφενός, με την τήρηση συγκεκριμένων μέτρων από τους τουρίστες αφετέρου.