Την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου χιλιάδες Ναπολιτάνων βγήκαν στους δρόμους.
Το ετερόκλητο πλήθος των διαδηλωτών που ξεκίνησε από την Piazza Dante και περνώντας από όλους τους κεντρικούς δρόμους της πόλης κατέληξε στην Piazza Municipio μπροστά από το δημαρχιακό μέγαρο, χωρίς να προβεί σε βανδαλισμούς και έκτροπα, αν και υπήρξαν στιγμές έντασης με τους αστυνομικούς.
Φοιτητές, μαθητές, άνεργοι, εργαζόμενοι μερικής ή πλήρους απασχόλησης, μετανάστες, αγρότες ενώθηκαν κάτω από το βάρος σοβαρών κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων.
Η Νάπολη αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αντιδραστικής πολιτικής και κοινωνικής αντίστασης. Είναι ένα παράδοξο από μόνη της.
Ο πολυπολιτισμικός και πολυεθνικός της χαρακτήρας με μετανάστες κυρίως από τη Σρι Λάνκα, την Ουκρανία, την Κίνα, το Πακιστάν, αλλά και τη Ρουμανία, την Αλβανία και το Μαρόκο ορίζει τη σύγχρονη ταυτότητά της. Παράλληλα, τα θέματα της ανεργίας, της επισφαλούς απασχόλησης με θολές συμβάσεις εργασίας , του ακριβού κόστους στέγασης και διαβίωσης, της νεανικής παραβατικότητας με τα μεγάλα ποσοστά ανολοκλήρωτης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, της επιρροής και δύναμης της Camorra (που ψαρεύει τα πιόνια της στις υποβαθμισμένες γειτονιές της Sanita’ και της Scampia) απαιτούν άμεσες και πρακτικές λύσεις.
Η εκρηκτική αύξηση του τουρισμού στην περιοχή τα τελευταία χρόνια ,από την άλλη πλευρά, δεν έχει καταφέρει να μοιράσει δίκαια το κέρδος προς ανακούφιση των ασθενέστερων.
Πρόσφατη σχετικά με αυτό είναι η τοποθέτηση του Πάπα Λέοντα ΙΔ’ στην Piazza del Plebiscito κατά την ομιλία του με αφορμή την επίσκεψή του στη Νάπολη τον περασμένο Μάιο τονίζοντας την παρουσία της φτώχιας και των κοινωνικών ανισοτήτων παρά τις ορδές των τουριστών, μιλώντας για τα «περίχωρα στην καρδιά της πόλης». Διαχειριστής αυτής της κατάστασης είναι ο δήμαρχός της, Gaetano Manfredi. O γεννημένος το 1964 πολιτικός, εκλεγμένος από το 2021 ως ανεξάρτητος, αν και ιδεολογικά κατατάσσεται στον χώρο της Κεντροαριστεράς (έχοντας υπάρξει μέλος του κεντροαριστερού δημοκρατικού κόμματος Partito Democratico- PD και το Κίνημα των 5 Αστεριών/ Movimento delle Cinque Stelle-M5S) προσπαθεί να βρει λύσεις στα παραπάνω άλυτα εδώ και δεκαετίες προβλήματα.
Η τωρινή ,λοιπόν, κοινωνική δυσαρέσκεια και αντίδραση έχει το παράλληλό της σε ένα γεγονός του τέλους του Β Παγκοσμίου Πολέμου, στις «Τέσσερις ημέρες της Νάπολης» (Le Quattro giornate di Napoli), χαρακτηριστικό παράδειγμα μαζικής, αν και αυθόρμητης κινητοποίησης απέναντι σε μια διαφορετικού είδους καταπίεση, αυτή της ναζιστικής κατοχής. Η γενικευμένη αυτή κινητοποίηση ήρθε ως απάντηση στην εισβολή της Γερμανίας στην Ιταλία, η εξουσία της οποίας επιβλήθηκε πολύ γρήγορα και στην πόλη αυτή του Νότου. Αυτή είχε με τη σειρά της προκληθεί από την εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία, την ανατροπή και σύλληψη του Benito Mussolini (Ιούλιος του 1943) και την υπογραφή της Ανακωχής του Cassibile (είναι ένα μικρό χωριό κοντά στις Συρακούσες) στις 3 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου.
Η σκληρή και απολυταρχική στάση των Ναζί απέναντι στους Ναπολιτάνους δεν έμεινε αναπάντητη. Οι προθέσεις τους έγινα ξεκάθαρες αμά τη αφιξει τους. Αποφασίστηκε η άμεση απέλαση όλων των ενήλικων ανδρών. Από τις 27 έως και τις 30 του Σεπτέμβρη άνθρωποι όλων των ηλικιών και όλων των κοινωνικών τάξεων, ανάμεσά τους πολλά παιδιά (με χαρακτηριστικό το παράδειγμα τον 10χρονου Gennarino Capuozzo, ο οποίος σκοτώθηκε στα οδοφράγματα) ξεχύθηκαν στους δρόμους. Το διακύβευμα μέγιστο και κοινό: η ίδια τους η ύπαρξη και το μέλλον τους βρισκόταν σε μέγιστο κίνδυνο. Το αντάρτικο πόλης ελλείψει αξιόλογου οπλισμού, με εξαίρεση κάποια όπλα που αφαιρέθηκαν από τους Γερμανούς, χρησιμοποίησε για την άμυνα και επίθεσή του παλιά έπιπλα,, πέτρες και αυτοσχέδιες βόμβες μολοτοφ. Το αποτέλεσμα αυτής της αυθόρμητης εξέγερσης οδήγησε μέσα σε τέσσερις ημέρες στην απελευθέρωση της πόλης από τα ναζιστικά στρατεύματα προτού φτάσουν οι Σύμμαχοι.
Αν και το ιστορικό πλαίσιο αυτής της συλλογικής κινητοποίησης είναι διαφορετικό από το σημερινό, αυτό που αξίζει να κρατήσουμε είναι ότι οι Ναπολιτάνοι έχουν στο DNA τους την αντίσταση και την αντίδραση σε κάθε είδους κοινωνική αδικία και καταπίεση. Το ραντεβού τους ανανεώθηκε για τις 30 του Οκτώβρη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δε θα υποχωρήσουν εύκολα. Η λαϊκή δυσαρέσκεια και τα υπαρκτά και έντονα κοινωνικά ζητήματα απαιτούν άμεσες και δραστικές παρεμβάσεις και λύσεις. Ένα δύσκολο πρόβλημα, αλλά πεδίον δόξης λαμπρον για τους ασκούντες τη εξουσία, τοπική και κεντρική.
