20 Σεπ 2026

Μήνας: Δεκέμβριος 2021

  • Ανάγνωσμα προς τρίτους

    Ανάγνωσμα προς τρίτους

    H Λέξη «ανανέωση» και η φράση «να φεύγουν οι πρωινοί» στις εκλογές του ΚιΝΑΛ ηχούν ως κύμβαλα αλαλάζοντα.

    Η πρωτιά Ανδρουλάκη, εννιά πόντους πάνω από Εκείνον Που Θα Τα Άλλαζε Όλα μοιάζει πλασματική για όποιον συχνάζει σε εκλογικά μαγειρεία.

    Η πρωτιά του Κρητικού ευρωβουλευτή, σκαλώνει σε δύο έκδοχα: είτε οι οπαδοί του Λοβέρδου να μάθουν πως ο δελφίνος τους έγειρε τη βάρκα υπέρ του Γεωργάκη εναντι κυριαρχικών ανταλλαγμάτων, είτε οι εκλεκτοί του Γερουλάνου, του Χρηστίδη και του Καστανίδη να προτείνουν κάτι ελκυστικό για το πολιτικο μέλλον της προτίμησής τους.
    Σε κάθε περίπτωση, να περιμενετε πολύ ράδιο αρβύλα εναντίον του Ανδρουλάκη, παρεκτός και ο πρωτεύσας να εχει δώσει προκαταβολικώς τα τάματά του.

    «Κανονικά» ο Ανδρουλάκης θα φερθεί ως «άνθρωπος χωρις ιδιότητες» και εάν ξεπεράσει τον σκόπελο του β γύρου, θα λειτουργήσει ως απορροφητήρας των κεντρώων, των πασόκων και των «προοδευτικών» τύπου Ξενογιαννακοπούλου, που καλλιεργούν από καιρό ως μεσακάρηδες τα χωράφια του Σύριζα, όπου σπείρανε σκουπόχορτο αντί λεβάντα. Δηλαδή φυτό που δεν πιάνει τιμή.

  • Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα/ Ο Ντενγκ Σιάο Πινγκ, ο Ανδρουλάκης και ο ΣΥΡΙΖΑ

    Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα/ Ο Ντενγκ Σιάο Πινγκ, ο Ανδρουλάκης και ο ΣΥΡΙΖΑ

    Τις πρώτες 48 ώρες από τη νίκη του Νίκου Ανδρουλάκη στον πρώτο γύρο της εσωκομματικής μάχης διαδοχής στο ΚΙΝ.ΑΛ, η “ανάλυση” που διατυπώνεται από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εστιάζεται στην πανωλεθρία που υπέστησαν οι δημοσκοπήσεις. Σωστό αλλά μάλλον άσχετο. Πρόκειται περισσότερο ως ένδειξη αμηχανίας ή αναμονής μέχρις ότου διαμορφωθούν οι συνθήκες, ή, χειρότερα, σε μια προσπάθεια προεξόφλησης της διάψευσης των δημοσκοπήσεων (που υπέστησαν την πανωλεθρία σχετικά με το ΚΙΝ.ΑΛ), οι οποίες όπως προέβλεπαν την επικράτηση του Ανδρέα Λοβέρδου έτσι επιμένουν ότι η Ν.Δ προηγείται με περίπου δέκα ποσοστιαίες μονάδες.

    Από την άλλη, κύκλοι που πρόσκεινται στην Κουμουνδούρου με έντονη δραστηριότητα και στα social media απαξιώνουν τον νικητή του πρώτου γύρου ως δημιούργημα του πασοκικού κομματικού σωλήνα και πολιτικό τέκνο του Ευάγγελου Βενιζέλου. Ακόμα κι αν θεωρηθεί κι’ αυτό σωστό, τι ακριβώς είναι που προκαλεί έκπληξη; Σε ένα πολιτικό σύστημα όπου κυριαρχούν εδώ και πολλά πολλά χρόνια τα πολιτικά τζάκια και οι κομματικές επετηρίδες, γιατί επιλεκτικά αναδεικνύονται τα κομματικά ένσημα του ευρωβουλευτή και η δεινότητά του στον χειρισμό της διαλέκτου των μηχανισμών και της εσωκομματικής ίντριγκας;

    Είναι περίεργο, μάλιστα, όταν αυτό το “επιχείρημα” το χρησιμοποιούν δημοσίως ακόμα και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ διότι παραπέμπει σε “αυτομαστίγωμα”. Δεν ήταν, άλλωστε, βουτιά στην κομματική επετηρίδα της Αριστεράς η ανάδειξη του πολύ νέου, τότε, Αλέξη Τσίπρα; Ή μήπως προήλθε από την Μεγάλη του Λαού Σχολή και δεν είχε διαβεί ποτέ τις πόρτες των κομματικών συνάξεων και των συνιστωσών; Εάν ο Ανδρουλάκης ήταν πολιτικό τέκνο του Βενιζέλου, ο πρώην πρωθυπουργός δεν ήταν στα πρώτα βήματά του πρόταση ανανέωσης του Αλαβάνου; Ανάλογη πορεία είχε αρχικά με τον νικητή της Κυριακής στο ΚΙΝ.ΑΛ. Μια πορεία, όμως, που με την χαρισματικότητά του και την σκληρή (αυτο)εκπαίδευση κατόρθωσε να της προσδώσει χαρακτηριστικά κοινωνικού ρεύματος, τέτοια ώστε να παραλάβει έναν ΣΥΡΙΖΑ του 3% και πολύ σύντομα να τον μετατρέψει σε κόμμα εξουσίας και την πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς. Δεν σημαίνει αυτό πως ο νικητής της Κυριακής στο ΚΙΝ.ΑΛ, εφόσον επιβεβαιώσει την κυριαρχία του στον δεύτερο γύρο, έχει εξασφαλισμένη ανάλογη πορεία με τον Αλέξη Τσίπρα (πρακτικώς κάτι τέτοιο φαντάζει απίθανο, οι συγκρίσεις, δε, εξαντλούνται μόνο στα παραπάνω), όμως, δεν είναι αυτός ο λόγος για να τον απορρίπτει κανείς.

    Χέρι -χέρι Βενιζέλος και Ανδρουλάκης
    Κύκλοι που πρόσκεινται στην Κουμουνδούρου με έντονη δραστηριότητα και στα social media απαξιώνουν τον νικητή του πρώτου γύρου ως δημιούργημα του πασοκικού κομματικού σωλήνα και πολιτικό τέκνο του Ευάγγελου Βενιζέλου…

    Άστοχες και άτοπες τέτοιες προσεγγίσεις, λοιπόν. Οι αρχηγοί και οι πρωθυπουργοί της μεταπολίτευσης προήλθαν είτε μέσα από τους διαδρόμους της οικογενειοκρατίας (τζάκια), είτε μέσω της ανέλιξης στα κομματικά όργανα και την θητεία σε μηχανισμούς. Το πρώτο είναι αναμφίβολα προβληματικό, το δεύτερο είναι σε μεγάλο βαθμό αναγκαίο. Ως προς το πρώτο η Ελλάδα κρατά γερά τα σκήπτρα σε ολόκληρη την Ευρώπη (τρεις πολιτικές οικογένειες που αθροιστικά κυβερνούν τα 2/3 της τελευταίας 50αετίας- για να μην βυθιστούμε στην παλαιότερη πολιτική ιστορία), ως προς το δεύτερο είναι κάτι που το συναντάμε στα περισσότερα ευρωπαϊκά πολιτικά συστήματα.

    Η μομφή, λοιπόν, στον Ανδρουλάκη δεν μπορεί να εστιάζεται στο κομματικό παρελθόν του, αλλά στο σημερινό ιδεολογικό και πολιτικό του πρόσημο και, κυρίως, στο εάν έχει τις δυνατότητες και την στρατηγική να παραγάγει πολιτικό αποτέλεσμα για το κόμμα του και ευρύτερα εάν μπορεί να συνεισφέρει στην κινητικότητα και την ανανέωση του πολιτικού συστήματος. Ως προς αυτά θα κριθεί.

    Μέχρι τότε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ οφείλει να αναλύει τις συνθήκες στο πεδίο της πραγματικότητας. Διότι, εν τέλει, όσοι “τρολάρουν” το παρελθόν του Ανδρουλάκη θα έπρεπε να το αντιπαραθέτουν με την φλόγα στο τζάκι των Παπανδρέου. Και εν κατακλείδι, όπως έλεγε ο Ντενγκ Σιάο-Πινγκ (αν και την εισήγαγε πρώτος ο Μάο Τσε Τουνγκ) ” Δεν έχει σημασία αν η γάτα είναι άσπρη ή μαύρη, αρκεί να πιάνει ποντίκια”.

    Διότι, εάν και όταν φτάσει η ώρα να επιβεβαιώσεις το αφήγημα της προοδευτικής διακυβέρνησης δεν θα ξινίσεις τα μούτρα επειδή ο Ανδρουλάκης υπήρξε “λοχαγός” του (όποιου) Βενιζέλου. Αλλιώς, μένεις μόνος σου στη γωνία επαιρόμενος για την αγωνιστική σου καθαρότητα…

  • Καληνύχτα, Αλέξανδρε

    Καληνύχτα, Αλέξανδρε

    Άδειαζε το κεμέρι. Κάπου στης Ανατολής τα μέρη. Εκείνο το 2008. Η καταιγίδα ερχόταν, πολλοί την είχαν προβλέψει αλλά κανείς δεν περίμενε την οικονομική έκτασή της. 

    Ένας νεαρός πρίγκιπας της Ανατολής, απόγονος του Σεβάχ του θαλασσινού που νόμιζε πως μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο, δολοφονήθηκε στυγνά, ψυχρά, σπαραξικάρδια. 

    Κάπου στα Εξάρχεια άστραψε μια λάμψη από το όπλο του δολοφόνου Κορκονέα. 

    Δεκατρία χρόνια αργότερα ο δολοφόνος κυκλοφορεί ελεύθερος, ο νεαρός πρίγκιπας της Ανατολής, ο Αλέξανδρος, δεν είναι πουθενά. Έμεινε στα μάτια όλων, 15 ετών, δολοφονημένος σε μια γωνιά κάπου στα Εξάρχεια. 

    Η στυγνή δολοφονία του χάραξε ανεξίτηλα την υπογραφή νομιμοποίησης της έκτοτε γιγάντωσης της αστυνομικής βίας, που δεν περισώζεται με καμία “επιστροφή στα θρανία” για τις ομάδες καταστολής. Όσα επεισόδια έγιναν εκείνο το Δεκέμβρη, όσα δακρυγόνα κι αν έφαγε μέχρι και ο τελευταίος επισκέπτης των Αθηνών, εμού συμπεριλαμβανομένου, ήταν απλώς υπενθύμιση για δάκρυα. Δάκρυα για την αθωότητα που δολοφονήθηκε. Ενός παιδιού, ενός λαού, μιας ή και περισσότερων γενιών Ελλήνων. 

    Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παδιού την αφοβιά, της γενιάς του Αλέξανδρου, των γενεών που είχαν την τσίπα να χύσουν δάκρυα για την εγκαθίδρυση ενός βαθέως κράτους που έως τότε απλώς κροτάλιζε την ουρά του και έκτοτε ξεκίνησε να κυκλοφορεί έρποντας και ατιμώρητο, πέφτουν πάνω του τα στίφη σαν ακράτητα σκυλιά.

    Τα φίδια δηλητηρίασαν κι αλλους, τον Παύλο, τον Ζακ, μετανάστες, άσημους στα αυτιά των ΜΜΕ και συνεχίζουν να δαγκώνουν ατιμώρητα. 

    Νικημένο μου ξεφτέρι, δεν αλλάζουν οι καιροί.

    Με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί.

    Μέγιστη υποχρέωση όλων είναι η 6η Δεκέμβρη να παραμείνει σύμβολο ανάγκης για ουσιαστική ασφάλεια και αληθινή δικαιοσύνη. Όσο κάποιοι φοβούνται την 6η Δεκέμβρη, τόσο η σπίθα ελπίδας παραμένει ζωντανή. Όσο υπάρχουν ΜΜΕ που είναι πρόθυμα να αλλοιώσουν βίντεο ντοκουμέντο ώστε να ξεπλύνουν τους ενόχους. 

    Ο Μάνος Χατζηδάκις είχε δηλώσει πως «Ανάμεσα σ’ ένα παιδί 15 χρόνων με μολότοφ κι έναν τριαντάρη εκπαιδευμένο αστυνομικό με πιστόλι, εγώ είμαι πάντα με το μέρος του παιδιού», για μια άλλη δολοφονία, αυτή του Μιχάλη Καλτεζά το 1985. Πάλι από βόλι αστυνομικού. 

    Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δεν κρατούσε καμία μολότοφ. 

    Ο Απόγονος του Σεβάχ του Θαλασσινού που νόμιζε πως μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο, δεν πρόλαβε.

    Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ

    Καληνύχτα…

  • Pandora Papers: Στη δημοσιότητα ονόματα και διευθύνσεις Ελλήνων

    Pandora Papers: Στη δημοσιότητα ονόματα και διευθύνσεις Ελλήνων

    Στη δημοσιότητα έδωσε η Διεθνής Κοινοπραξία Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) τους Έλληνες που περιλαμβάνονται στα Pandora Papers. Πρόκειται για μία πρώτη λίστα με συνολικά 239 εγγραφές και 78 διευθύνσεις, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων γνωστούς επιχειρηματίες.

    Υπενθυμίζεται ότι τα Pandora Papers αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες διαρροές οικονομικών εγγράφων όπου αποκαλύπτονται ο μυστικός πλούτος και οι συναλλαγές παγκόσμιων ηγετών, πολιτικών και δισεκατομμυριούχων. Τα Pandora Papers αποτελούν την τελευταία σε μια ακολουθία διαρροών τα τελευταία επτά χρόνια, μετά τα FinCen, τα Paradise Papers, τα Panama Papers και τα LuxLeaks.

    Στην έρευνα των Pandora Papers που κράτησε δυο χρόνια συμμετείχαν πάνω από 650 δημοσιογράφοι από 117 χώρες, οι οποίοι ξετίναξαν 6.500.000 φακέλους με 30.000 υπεράκτιες εταιρείες.ADVERTISING

    Ακολουθούν οι Έλληνες που εμπεριέρχονται στα Pandora Papers:

    OfficerLinked to
    YIANNIS SIMOSISGreece
    SOLOMON KAPETAGreece
    FLORA MAIRY TZEIN KATSAOUNIGreece
    ANTARAS KONSTANTINOSGreece
    PANAGIOTA GIANNOPOULOUGreece
    PANAGIOTIS KOUTALIDISGreece
    PANAGIOTIS KOUTALIDISGreece
    PANAGIOTIS KOUTALIDISGreece
    KORALIA HELENI VOURAKIGreece
    APOSTOLOS ATHANASOPOULOSGreece
    CHRISTOS ATHANASOPOULOSGreece
    CONSTANTINE KARATZASGreece
    CONSTANTINA KATSIKIGreece
    STELLA KALLIOPIGreece
    STELLA KALLIOPIGreece
    VASILEIOS BIRISGreece
    EVRIPIDIS ADAMOUGreece
    ANAGNOSTIS ADAMOSGreece
    GEORGIOS KOPSIDAKISGreece
    LOANNIS KONSTADINIDISGreece
    SPYRIDON GILOMASGreece
    MARIA GILOMASGreece
    SOLOMON CAMHISGreece
    GANKTY-GKY NATANGreece
    GEORGE VOGIATZISGreece
    PANAGIOTOUDA VOGIATZISGreece
    MYRTO KAROTSIERIGreece
    ATHANASIOS AMAXOPOULOSGreece
    KONSTANTINOS PILADAKISGreece
    ANTONIOS PASCHALIDISGreece
    GEORGIOS THEODOSIS MALIOURISGreece
    MARTINOS KONSTANTINOSGreece
    EMMANUELBRGA CALDISGreece
    VASILEIOS VANOSGreece
    EVMORFIA CHATZIPASCHALIGreece
    SPYRIDON CHRISTAKISGreece
    ATHANASIOS KOKORISGreece
    EMMANOUIL KALDISGreece
    EMMANUEL CALDISGreece
    IOANNIS CHR. YIOTISGreece
    ANDREAS RIGASGreece
    KONSTANTOS KONSTANTINOSGreece
    SOFIA ALEXIADOUGreece
    PADELEIMON KASETASGreece
    SERGIOS KONSTANTINIDISGreece
    LOUKIA MOATSOUGreece
    ALEXANDROS GERONTIKOSGreece
    DIMITRIOS LEKKASGreece
    PANAGIOTIS ALAFOGIANNISGreece
    STELLA KALLIOPIGreece
    DIMITRIOS BOURASGreece
    DIMITRIOS PSARADAKISGreece
    IOANNIS DAVELOPOULOSGreece
    KONSTANTINOS DAVELOPOULOSGreece
    ALEXANDROS STRATOSGreece
    IOANNIS ATH YIOTISGreece
    KONSTANTINOS KANELLAKISGreece
    ANDREAS KASTRINAKISGreece
    ALEXIOS ANDREAS KASTRINAKISGreece
    TONI SALTIELGreece
    SOLITA SALTIELGreece
    ROZI SALTIELGreece
    NIKO SALTIELGreece
    KALLIOPI KOULOUMPOUROUGreece
    AIKATERINI KOULOUMPOUROUGreece
    ALEX TSATSARONISGreece
    ALEX TSATSARONISGreece
    ANASTASIA KANTANAKIGreece
    ILIAS MARGARITISGreece
    GEORGE SAPOUNAKISGreece
    PANAGIOTIS CHRYSOCHOSGreece
    ANTONIOS TASOULASGreece
    KALLIOPI KONIGreece
    EVRIPIDIS DONTASGreece
    CHIZAR MACHAOURIGreece
    EVANGELOS CHARATSISGreece
    DEBORAH HORNGreece
    STELLA KALLIOPIGreece
    PETROS POULMENTISGreece
    IOANNIS DRAGNISGreece
    PARASKEVAS DRAGNISGreece
    RASELI KAPETAGreece
    ATHANASIOS STERGIOPOULOSGreece
    ESPERANZA CRISTINA SIMON PACHOUBrazil, Greece
    DEMETRIADES DIMITRIOS EVAGGELOSSwitzerland, Greece
    CATHERINE CHRISANTY CAMBOURAKISFrance, Greece
    CHRISTOS PROVIDASGreece, South Africa
    ALEGRA CALDERON DE SAIASGreece, Venezuela
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS APOSTOLOPOULOSAustria, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    ALEXANDROS PSAROPOULOSUnited Arab Emirates, Greece
    ANDREAS POTAMIANOSSwitzerland, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    THEODOROS GIANNOUSISGreece, Monaco
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    AIKATERINI ROLOGISCyprus, Greece
    DIMITRIOS KOPELOUZOSGreece, Monaco
    ALEXEI MASMANOVCyprus, Greece
    THEODOROS ANAGNOUUnited Kingdom, Greece
    MARIA ANAGNOU KOTSONIUnited Kingdom, Greece
    MAURICE MOISES FRANCES PAPADOPOULOSSpain, Greece
    SAMOUIL MATSASSwitzerland, Greece
    EFSTRATIOS APERGISGreece, Sudan
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    KONSTANTINOS STRANOMITISGreece, Malta
    ANASTASIOS CHRISTAKISUnited Kingdom, Greece
    LARISA GIANNOULIDOUBulgaria, Greece
    NTIPSY ZOULAINA MOLINA TAMAGIOSpain, Greece
    MICHAIL POLATUnited Arab Emirates, Greece
    MICHAIL POLATUnited Arab Emirates, Greece
    KONSTANTINOS PETRIDISUnited Arab Emirates, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    ALEXIOS PATOURIDISGreece, Monaco
    EFSTATHIA PYLARINOUSwitzerland, Greece
    CHRISTOFOROS STRATOSUnited Kingdom, Greece
    ALEXANDRA STRATOSUnited Kingdom, Greece
    CHARLOTTE MARIA YPATIA STRATOSUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    KONSTANTINOS PETALASUnited Kingdom, Greece
    CONSTANTINO APOSTOLO RUSODIMOS RUSODIMOSGreece, Panama
    CHALARAKI CHRYSANTHIGreece, Malta
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    KONSTANTINOS PETRIDISUnited Arab Emirates, Greece
    TZOUMANA PETRIDIUnited Arab Emirates, Greece
    LEA PODLUBNAIGreece, Israel
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    SESIL LEVY HANOCHBrazil, Greece
    ANDREAS VOURLOUMISGreece, Hong Kong
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    ELENI PRASKELICyprus, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    DIMITRIOS ANTONIOS ANYFANTAKISUnited Arab Emirates, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    SAVVAS HADJIKYRIAKOUCyprus, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    MONICA-DICKY PUPERGreece, Netherlands
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS KANTASGreece, Monaco
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    SAVVAS HADJIKYRIAKOUCyprus, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    SAVVAS HADJIKYRIAKOUCyprus, Greece
    SAMOUIL MATSASSwitzerland, Greece
    SAMOUIL MATSASSwitzerland, Greece
    MERYL LEVYGreece, Israel
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    ANGELOS MICHALOPOULOSGreece, Monaco
    ANGELOS MICHALOPOULOSGreece, Monaco
    BYRON NICOLAIDESGreece, Turkey
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    GEORGIOS DEMATHASUnited Kingdom, Greece
    IOANNA VARDINOYANNISSpain, Greece
    ALEXANDROS PANAYOTOPOULOSGreece, Italy
    ADIGONI GALINEOUFrance, Greece
    THEODOSSIA KARAIOSSIFOGLOUFrance, Greece
    MICHAEL LOCKWOODUnited Kingdom, Greece
    MICHALIS HADJIYIANNISCyprus, Greece
    MARINOS KIAYIASCyprus, Greece
    IOANNIS KOULAKOGLOUUnited Kingdom, Greece
    IOANNIS KOULAKOGLOUUnited Kingdom, Greece
    IOANNIS KOULAKOGLOUUnited Kingdom, Greece
    KONSTANTINOS TRINTAFILLIDISUnited Kingdom, Greece
    EFSTATHIOS VOGIATZISGreece, South Africa, Zambia
    NIKOLAOS TSANTSARAKISCyprus, Germany, Greece
    ANDREAS RIZAL VOURLOUMISGreece, Hong Kong, Indonesia
    ANDREAS RIZAL VOURLOUMISGreece, Hong Kong, Indonesia
    ALICHI ELENI GEORGOPULUGreece, Italy, Monaco
    IOANNIS PRODROMOS IOSIFIDISGreece
    IOANNIS PRODROMOS IOSIFIDISGreece
    IOANNIS PRODROMOS IOSIFIDISGreece
    IOANNIS PRODROMOS IOSIFIDISGreece
    VASILEIOS PAPADOPOULOSGreece
    DIMITRIOS ARGYROSGreece
    MICHAIL MAVROMMATISGreece
    ANGELOS GRIGOROPOULOSGreece
    IOANNIS MARGARNOISGreece
    EFSTATHIOS GIANNAKOPOULOSGreece
    EFSTATHIOS GIANNAKOPOULOSGreece
    VIITA CHEREPANOVGreece
    FOTIOS RONTOGIANNISGreece
    KONSTANTINOS TRIGKASGreece
    ILIAS LIANOSUnited Kingdom, Greece
    VITALIY CHEREPANOVGreece, Ukraine
    IOANNIS DELIDAKISGreece, Romania

    Οι ελληνικές διευθύνσεις:

    AddressLinked to
    11 AMARILIDOS STREET, VOULIAGMENI, 166 71 ATHENS GREECEGreece
    MINOULI 9, VRILISSIA ATTIKIS ATHENS 15235 GREECEGreece
    EVANGELISTRIAS 6, AGIA PARASKEVI, ATHENS 15342 GREECEGreece
    NEZER STREET 29, GLYFADA ATHENS 16674 GREECEGreece
    KYPROU STR.5, ATHENS 15452 GREECEGreece
    ATHANNSION DIAKOU 41, FILOTHEI ATHENS 15237 GREECEGreece
    33 RUE PAUL MELA, SALONIQUE 54622 GREECEGreece
    6 D. GOUNARI STREET, SALONIQUE 54621 GREECEGreece
    33 RUE MELA, SALONIQUE 54622 GREECEGreece
    6 PALAION GERMANOU STREET, FILOTHEIGreece
    PSIHARI N.24, KALITHEAGreece
    ATHANNSION DIAKOU 41, FILOTHEIGreece
    ADONON 8 BYRON ATHENS GREECEGreece
    DODONIS 14, KIFISSIA ATTIKISGreece
    11 ETHINIKIS ANTISTASEOS, NEA ERYTHREN ATTIKIS, 14671 GREECEGreece
    29 ARGITHENS 19002 PENTA ATTIKIS GREECEGreece
    29 ARGITHEAS, LOF. ARGITHEAS, PEANIA 19002 GREECEGreece
    10 THERMOPYLON STREET, ATTIKIS AMAROUSIO 15124 GREECEGreece
    10 SPORGILOU STREET, ATHENS 11361 GREECEGreece
    26A, SOFOCLEOUS STREET, GLYFADA GREECEGreece
    44, PROMITHEOS STREET, GLYFADA GREECEGreece
    3 HERODOTOU STR., KIFISIA, ATHENS 14563 GREECEGreece
    4 SOURI STR., PEIRAEUS 18547 GREECEGreece
    PLATIA IROON KYPROU, 17123 NEA SMYRNI ATHENS GREECEGreece
    PLATIA IROON KYPROU, 17123 NEA SMYRNI, ATHENS GREECEGreece
    8, STISSIHOROU STREET 10674, ATHENS GREECEGreece
    ATTIKOY 13, ATHENS GREECEGreece
    19 RODITI 16678 GLYFADA ATHENS GREECEGreece
    9B KOUKOUNARIAS ST., KIFISSIA 14561 GREECEGreece
    AIDINIOU STREET 5, NEA SMIRINIGreece
    NEZER STREET 29, GLYFADAGreece
    KALVOU 31, PALEO PSYCHICO ATHENS GREECEGreece
    OLYMPIONIKOU DIADOCHOU CONSTANTINOU 12, 15237 FILOTHEI ATHENS GREECEGreece
    19 KIDONION STREET NEA SMYRNI ATHENS 17121 GREECEGreece
    LIVADAKI 303, 203 00, LOUTRAKI ATHENS GREECEGreece
    KOLETI 152 36 P. PENTELI GREECEGreece
    AG. LAURAS 57, 14122, IRAKLIO, ATHENS GREECEGreece
    11 ROMA STREET, IONANNINA, 45332 GREECEGreece
    8 AYIAS SOFIAS STREET, NEA SMYMI ATHENS 17123 GREECEGreece
    3, KORAI STREET ATHENS GREECEGreece
    33 KARAOLI DIMITRIOU STREET FILOTHEI, ATHENS 12327 GREECEGreece
    50 RODON STREET ATHENES GREECEGreece
    GREECEGreece
    17 NAVARINOU STREET, MAROUSI ATHENS GREECEGreece
    18 KISSAVOU STREET .P PSYCHIKO GREECEGreece
    18 LOKASTIS STREET, ZOGRAFOU 15771 GREECEGreece
    SCOPELO 35, KIPSELI ATHENS GREECEGreece
    EVXINOU PONTOU 25 & C. PAPADAKI, STAMATAS ATTICA 14575 GREECEGreece
    OCTOVRIOU STREET 165 VOLOS 38211 GREECEGreece
    MATHAIOU LIOUGA 11, 16675 ATHENS GLYFADA GREECEGreece
    NIKIS AVENUE 23, 54625 THESSALONIKI GREECEGreece
    SCOPELO 35, KIPSELI ATHENS GREECEGreece
    1 AIGINIS STR. GLYFADA GREECEGreece
    20 ZAMAKOU & SEMELIS, 166 74, GLYFADA GREECEGreece
    PAPANIKOLAOU STRE 8, 146 71 NEA ERUTHRAIA, ATHENS. GREECEGreece
    XANTHIS STR. 40-42, 136 76 THRAKOMAKEDONES, ATHENS GREECEGreece
    GIASEMION 10, EKALI, ATTIKI ATHENS 14578 GREECEGreece
    CHARILAOU TRIKOUPI 138, NEA ERYTHREA, ATTIKI ATHENS 14671 GREECEGreece
    95 CHELIDONOUS STREET KIFISIA ATTICA GREECEGreece
    GRANIKOU 5 SERRES GREECEGreece
    FILELLINON 18, PERAIA THESSALONIKI GREECEGreece
    19 MEGALOU, ALEXANDROU ST., 15773 ATHENS, GREECEGreece
    19 MEGALOU STR., ATHENS 15773Greece
    NIKOU SAFIANOU 15, KERKYRA 49100Greece
    NIKOU SAFIANOU 15, KERKYRA 49100, GREECEGreece
    3-5 RINIAS ST, 11362 ATHENSGreece
    4B, KO, VOULA 16673Greece
    4B, KO STREET, VOULA, 16673, GREECEGreece
    ELEON 40 KIFISIA, ATHENS GR-14564, GREECEGreece
    ELEON 40 KIFISIA, ATHENS GR-14564Greece
    ELAION 40 KIFISIA, ATHENS 14564Greece
    19 DIOS STREET, KIFISIA 14564Greece
    HIMARAS 5, 19005, NEA MAKRI,, ATTICA, GREECEGreece
    105 LAHANA STREET, 11363 ATHENSGreece
    MEGA TRUST, L. RIANKOUR 64, ATHENS, GREECE, 11523Greece
    2 AMORGOU STR, ANO GLYFADA, ATHENS 16561, GREECEGreece
    2 AMORGOU STR, ANO GLYFADA ATHENS 16561Greece
    2 AMORGOU STR, ANO GLYFADA, ATHENS, 16561, GREECEGreece
  • Θέλεις να με ελέγχεις; – Θα σε στείλω στη φυλακή πριν με στείλεις στο χώμα

    Θέλεις να με ελέγχεις; – Θα σε στείλω στη φυλακή πριν με στείλεις στο χώμα

    Υπάρχει μια σειρά στο Νέτφλιξ, το Maid, η οποία είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και η οποία ξεχωρίζει απ’ όλες του είδους βασικά για ένα λόγο: Είναι, όπως η ταινία εκείνη του Μπενίνι για το Ολοκαύτωμα, γεμάτη βία, χωρίς ποτέ να βλέπουμε καμία σκηνή βίας.

    Ή, τουλάχιστον, έτσι όπως έχουμε μάθει να καταλαβαίνουμε τη βία.
    Η βία, όμως, δεν είναι μόνο αυτό που έχουμε μάθει να καταλαβαίνουμε και, ευτυχώς, αυτό γίνεται πλέον όλο και πιο φανερό, όλο και πιο ξεκάθαρο.
    Ήθελα πολύ να γράψω γι αυτήν τη σειρά όταν την είδα, κυρίως δε για τον απίστευτο αυτό χαρακτήρα που ερμηνεύει εξαιρετικά η Άντι ΜακΝτάουελ, της γυναίκας που πλέον έχει χαθεί στο λαβύρυνθο της διαρκούς κακοποίησης και του διπολισμού της και της ανυπαρξίας δομών ουσιαστικής βοήθειας, αλλά το είχα αφήσει.
    Στο μεταξύ, αποφάσισα να κάνω μια έρευνα για το θέμα.
    Νομίζω σήμερα είναι μια κατάλληλη μέρα για να σας πω αυτά που βρήκα.
    Είναι μια μέρα που άλλος ένας τύπος σκότωσε τη γυναίκα του επειδή «τη ζήλευε»· στην πραγματικότητα τη σκότωσε επειδη εκείνη άρχισε να φεύγει από τον έλεγχό του.
    —————
    Είναι ποινικό αδίκημα ο έλεγχος;
    Ναι.
    Δυστυχώς, όμως, όχι στην Ελλάδα. Διότι η δομή της κοινωνίας, της οικογένειας, της εργασίας, τα πάντα στην Ελλάδα βασίζονται στον έλεγχο.

    Τα πάντα στην Ελλάδα βασίζονται στον έλεγχο που ασκεί ο «δυνατότερος» στον πιο αδύναμο, είμαστε η επιτομή της φεουδαρχικής πλευράς του καπιταλισμού. Στον κανονικό δυτικό κόσμο, όμως, υπάρχει η τεράστια κουβέντα για τον «καταπιεστικό έλεγχο» ως μορφή ενδοοικογενειακής βίας και μερικές χώρες έχουν ήδη νομοθετήσει.

    Το πρώτο μέρος που νομοθέτησε και ποινικοποίησε την άσκηση ελέγχου ήταν, οφ ολ πλέισες, η Τασμανία, το 2004.
    Ακολούθησε το 2012 η πολιτεία του Κουίνσλαντ στην ηπειρωτική Αυστραλία, μετά ήρθε η πολιτεία της Καλιφόρνια, η Χαβάη και τέλος η σημαντικότερη νομοθετική ρύθμιση ως τώρα στον πλανήτη έγινε το 2018 στη Μεγάλη Βρετανία, την Ιρλανδία και τη Σκωτία.
    Τι λένε αυτοί οι νόμοι;
    Απλά πράγματα:
    Προσπαθείς να με ελέγξεις με κάθε είδους ψυχολογική πίεση;
    Θα σου κάνω μήνυση.
    Μου στερείς την πρόσβαση σε οικονομικούς πόρους;
    Θα σου κάνω μήνυση.
    Με απειλείς, με εκφοβίζεις, με απομονώνεις από φίλους και οικογένεια;
    Θα σου κάνω μήνυση.
    Παρακολουθείς το τηλέφωνό μου, άνοιξες το κομπιούτερ μου, κρατάς προσωπικές μου φωτογραφίες;
    Θα σου κάνω μήνυση.
    Με κατηγορείς διαρκώς ότι σε απατάω, ότι λεω ψέμματα, ότι είμαι τσούλα, πόρνη, έτσι, ή γιουβέτσι;
    Θα σου κάνω μήνυση.
    Το πιο σημαντικό:
    Είσαι απαξιωτικός μαζί μου, με μειώνεις, κάνεις εις βάρος μου σχόλια που με υποτιμούν;
    Θα σου κάνω μήνυση.
    Και το ακόμη πιο σημαντικό:
    Θα μου επιβάλεις τους κανόνες σου; Να ζούμε και να έχουμε σχέση όπως θες εσύ, επειδή αλλιώς θα μου πάρεις τα παιδιά, τα λεφτά, τα σκυλιά, τα γατιά, την αξιοπρέπεια;
    Ω, ναι, θα σου κάνω μήνυση.
    Και πιθανώς θα κερδίσω. Και θα πάς μέχρι και πέντε χρόνια μέσα. Για να κάνεις τσαμπουκάδες και να ασκείς ψυχολογική βία και έλεγχο εκεί που ΔΕΝ σε παίρνει.
    Τα στατιστικά λένε ότι δεν είναι ακόμη πολλές οι γυναικες που καταφεύγουν στη δικαιοσύνη για άσκηση ψυχολογικής βίας, πιθανώς πιστεύοντας ότι δεν έχουν αρκετά στοιχεία για να υποστηρίξουν την υπόθεσή τους.
    Το σύστημα ακόμη δεν είναι τέλειο. Ξέρουμε πολύ καλά ότι οι θύτες έχουν με το μέρος τους δύο πολύ σημαντικά πράγματα:
    Ένα, την κοινωνία κατά κανόνα (δείτε τα δημοσιεύματα τύπου «τη σκότωσε από υπερβολική αγάπη» και πώς διαμορφώνουν την κοινή γνώμη).
    Δύο, τις τακτικές της απέναντι πλευράς: Η άσκηση ψυχολογικής βίας επί μακρόν διαλύει ψυχολογικά το θύμα και το κάνει συχνά να αντιδρά, με συνέπεια οι θύτης να το κατηγορεί στο τέλος ότι αυτό ήταν που άσκησε βία.
    Όμως, τα πράγματα βελτιώνονται.
    Ο νόμος έχει πλέον στην υπηρεσία του πολλά όπλα, τη συμπεριφορική ψυχολογία, την εμπειρία, τη γνώση και κυρίως τα νούμερα:

    Ένα εντυπωσιακό 22% των ζευγαριών στις ΗΠΑ έχουν δηλώσει ότι έχει υπάρξει κάποιου είδους βία ανάμεσά τους, με τη συντριπτική πλειοψηφία των θυμάτων να είναι γυναίκες.

    Οι νεότερες έρευνες δείχνουν ότι οι περισσότερες περιπτώσεις σωματικής βίας ήταν η συνέπεια μακράς περιόδου ψυχολογικής βίας και ελέγχου.
    Στην Ελλάδα οι καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία ήταν στο πρώτο εξαμηνο του 2021 περισσότερες απ’ ότι ήταν το 2020 και το 2019. Μαζί.
    Είναι αλήθεια ότι η άσκηση ελέγχου είναι τόσο εμπεδωμένη από τους άντρες -είναι ο μηχανισμός τους, πώς να το κάνουμε;- που είναι πάρα πολύ δύσκολο να ξεφύγεις από αυτήν.
    Διότι εξίσου εμπεδωμένο είναι και σε μας να δεχόμαστε τον έλεγχο.
    Γιατί είναι και ο συναισθηματικός έλεγχος: «Μ’ αυτά που λες, δεν θα σε θέλει κανείς»…
    Δεν πειράζει. Ας μην με θέλει. Θα το δούμε, εξάλλου.
    Μέχρι να το δούμε, όμως, ΕΣΥ, αν προσπαθήσεις να με ελέγξεις, να με χειραγωγήσεις, να με μειώσεις, να με απειλήσεις, ή να με ακουμπήσεις όπως δεν θέλω, αν προσπαθήσεις να μου επιβάλεις τους κανόνες σου, θα πας εκεί που πρέπει.
    Μακάρι να νομοθετήσουμε κι εδώ κάποια μέρα για την ψυχολογική και συναισθηματική βία.
    Δεν γίνεται αλλιώς.
    Μέχρι τότε, πόσες φορές να το πω πια;
    Στείλτε τον στη μανούλα του μόλις κάνει το μάγκα, να χαρείτε δλδ.

  • Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις κάλπες του ΚΙΝΑΛ: Mindthegap…

    Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις κάλπες του ΚΙΝΑΛ: Mindthegap…

    Η συμμετοχή των 270.000 ψηφοφόρων στην εσωκομματική εκλογή της Κυριακής είναι σίγουρα νίκη για το Κίνημα Αλλαγής. Και μπορεί να είναι ήττα για τον ΣΥΡΙΖΑ.

    Δεν είναι ήττα γιατί η συμμετοχή αυτή έχει απαραιτήτως πάγια χαρακτηριστικά μετακίνησης ψηφοφόρων. Ούτε γιατί είναι δεδομένο πως ο νέος πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ θα συγκρατήσει το ρεύμα ανόδου του κόμματός του που καταγράφηκε στις προεκλογικές δημοσκοπήσεις – ούτε γιατί επίκειται νεκρανάσταση του παλιού, κραταιού ΠΑΣΟΚ που θα ταράξει όντως το πολιτικό σκηνικό. Για να συμβούν όλα αυτά – εάν και εφόσον συμβούν –, το ΚΙΝΑΛ θα πρέπει να διανύσει μακρύ δρόμο ακόμη. Κι ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο πιθανότερος τελικός νικητής, θα πρέπει να γράψει πολλά πολιτικά χιλιόμετρα για να αποτελέσει πράγματι τον «αντι-Τσίπρα» της κεντροαριστεράς. Πέρα από τα creditsτου νέου και άφθαρτου, θα πρέπει να δώσει καθαρό ιδεολογικό και προγραμματικό στίγμα, να πάρει θέση σε σκληρά ανοιχτά μέτωπα , να εξηγήσει τι σημαίνει και έως που φθάνει η «πολιτική αυτονομία» – να πει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει στην κρίσιμη στιγμή.

    Η μαζική συμμετοχή όμως στις κάλπες του ΚΙΝΑΛ είναι ήττα για τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί πιστοποιεί το κενό: Το μεγάλο κενό στον χώρο της κεντροαριστεράς, τον χώρο που μετέτρεψε τον ΣΥΡΙΖΑ από κόμμα του 3% σε δύναμη διακυβέρνησης και σ’ έναν από τους δύο βασικούς πόλους του πολιτικού συστήματος.

    Ηταν αρκετοί από αυτόν τον χώρο, από τους ψηφοφόρους του ΣΤΥΡΙΖΑ του 2015 και του 2019, ανάμεσα στους 270.000 της Κυριακής που σηκώθηκαν από τον καναπέ για να πάνε να ψηφίσουν πρόεδρο στο ΚΙΝΑΛ. Δεν το έκαναν γιατί τους έστειλε ο ΣΥΡΙΖΑ να ψηφίσουν Παπανδρέου και να «μαυρίσουν» Λοβέρδο – και να το ήθελε, υπάρχουν βάσιμες αμφιβολίες ότι οργανωτικά μπορούσε να το κάνει. Το έκαναν διότι λειτούργησε η παραταξιακή μνήμη, όπως είπε ο – πάντα διεισδυτικός –καθηγητής Συγκριτικής Πολιτικής Γεράσιμος Μοσχονάς.

    Και για το γεγονός ότι αυτή η μνήμη παραμένει ενεργή, και πολύ περισσότερο, για το ότι αφυπνίσθηκε, την ευθύνη την έχει ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι απίθανο, άλλωστε, κάποιοι απ’ όσους βρήκαν την Κυριακή ανοιχτές πόρτες στην Χαριλάου Τρικούπη να είχαν συναντήσει προηγουμένως τις κλειστές πόρτες της διεύρυνσης στις οργανώσεις της Κουμουνδούρου.

    Όπως δεν είναι καθόλου αμελητέο και το γεγονός – παρ’ ότι η δυναμική αυτής της τάσης παραμένει ζητούμενο – ότι το μεγαλύτερο μέρος της ανόδου του ΚΙΝΑΛ στις τελευταίες δημοσκοπήσεις αντλείτο από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της MRBοι εισροές προς το ΚΙΝΑΛ ήταν 4% από την ΝΔ και 7% από τον ΣΥΡΙΖΑ. (Εδώ, μπορεί δικαίως στην Κουμουνδούρου να θέτουν ζήτημα για την αξιοπιστία των δημοσκοπήσεων, αλλά δεν φταίνε μόνον οι δημοσκοπήσεις).

    Εν ολίγοις, η μαζική συμμετοχή στις κάλπες του ΚΙΝΑΛ είναι η υπενθύμιση ότι ουδέποτε η ελληνική κοινωνία έγινε, αίφνης και πλειοψηφιακά, αριστερή. Και ότι επίσης το 32% που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2019 δεν είναι δεμένη, πολιτική του «προίκα».

    Απλώς, ένα μεγάλο και απογοητευμένο τμήμα ψηφοφόρων του παλαιού ΠΑΣΟΚ εμπιστεύτηκε την ορμή και την υπόσχεση του Αλέξη Τσίπρα για ένα νέο προοδευτικό όραμα και μια νέα συμμαχία – «γέφυρα» μεταξύ αριστεράς και κεντροαριστεράς.

    Αυτή η συμμαχία δεν παγιώθηκε. Κι ο δεσμός δεν έγινε πολιτικός γάμος.

    Ο τριγμός αυτού του δεσμού ακούστηκε μέσα από τις κάλπες του ΚΙΝΑΛ. Και το μήνυμα έχει ήδη ληφθεί και από πολλά στελέχη στην Κουμουνδούρου που προβληματίζονται. Επισημαίνοντας, ότι η μαζική συμμετοχή στις κάλπες της Κυριακής κρούει «καμπανάκι» και για δύο ακόμη λόγους: Θυμίζει ότι οι ψηφοφόροι του παλαιού ΠΑΣΟΚ αφού έκαναν το άλμα το 2015 και μετακινήθηκαν από μια βαθιά παραταξιακή σχέση,εγγεγραμμένη στο πολιτικό DNAτους, μπορούν να το ξανακάνουν. Ισως πιο εύκολα απ’ ό,τι κάποιοι θέλουν να πιστεύουν – κι, ενδεχομένως, και ορισμένοι να επαναπατριστούν.

    Δείχνει επίσης πως το γερασμένο πολιτικά ΠΑΣΟΚ – και εδώ πολύ περισσότερο ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης – κινητοποίησε όχι μόνον τους ηλικιωμένους νοσταλγούς του παλιού brandαλλά και πολλούς νέους ψηφοφόρους. Στους οποίους μέχρι τώρα έχει καθαρό προβάδισμα ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά ενδέχεται να ενδιαφέρονται περισσότερο για  λύσεις, προτάσεις και προοπτική παρά για τοξική ιδεολογική σύγκρουση με όρους παρελθόντος.

    Με αυτή την «προίκα» πια, και με αυτούς τους προβληματισμούς, ο  ΣΥΡΙΖΑ, και ο Αλέξης Τσίπρας, καλούνται να πάρουν νέες αποφάσεις. Προσμετρώντας σοβαρά πλέον το υπαρκτό κενό – ή, άλλως, απλώς mindthegap…

  • Πομπηία: Ανακαλύφθηκε σκελετός ανθρώπου λίγα μέτρα πριν ξεφύγει από την λάβα

    Πομπηία: Ανακαλύφθηκε σκελετός ανθρώπου λίγα μέτρα πριν ξεφύγει από την λάβα

    Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το σκελετό ενός άντρα που απανθρακώθηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου Βεζούβιου το 79 μ.Χ., ο οποίος βρισκόταν λίγα μέτρα πριν τη θάλασσα. Οι ερευνητές εκτιμούν πως ήταν ηλικίας 40-45 ετών και σκοτώθηκε στην παραλία στην προσπάθειά του να δραπετεύσει από την κατεστραμμένη πόλη Ερκολάνο. 

    Οι τελευταίες στιγμές του ήταν τρομακτικές αλλά ο θάνατος ήταν ακαριαίος. Ήταν μία τη νύχτα όταν η πυροκλαστική ροή έφτασε στην πόλη με θερμοκρασίες 300-400 βαθμών Κελσίου ή σύμφωνα με κάποιες μελέτες ακόμα και 500-700 βαθμών. Ένα καυτό λευκό νέφος ξεχύθηκε προς τη θάλασσα με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων την ώρα και ήταν τόσο πυκνό που δεν είχε καθόλου οξυγόνου μέσα του. Έκαψε όλα τα ρούχα του και εξαΰλωσε τη σάρκα του. Ο θάνατος ήταν ακαριαίος. – Francesco Sirano, επικεφαλής αρχαιολογικής έρευνας

    Ο σκελετός κοιτούσε προς τα πάνω, κάτι που υποδεικνύει πως είχε γυρίσει την τελευταία στιγμή για να δει το νέφος που ερχόταν κατά πάνω του. Βρέθηκε σε μία περιοχή που έχουν βρεθεί άλλοι 300 σκελετοί μέσα σε καλύβες ψαράδων, μάλλον περιμένοντας κάποια διάσωση από το στόλο του Πλίνιου του Πρεσβύτερου. Ο άντρας όμως βρέθηκε μόνος του, μακριά από τους υπόλοιπους. Οι αρχαιολόγοι υποθέτουν πως μπορεί να ήταν ένας διασώστης ή ένας στρατιώτης που βοηθούσε άλλους ή ακόμα και ένας φυγάς που άφησε τους υπόλοιπους για να προσπαθήσει να βρει κάποιο σκάφος. Φαίνεται πως δεν ήταν ιδιαίτερα πλούσιος αφού μαζί του βρέθηκε ένα απανθρακωμένο ξύλινο κουτί το οποίο περιείχε ένα δαχτυλίδι. Ίχνη ινών υποδεικνύουν πως το κουτί βρισκόταν μέσα σε μία τσάντα.

    Το δαχτυλίδι ήταν κοκκινωπό, δηλαδή ήταν σιδερένιο αλλά είχε και κάτι πράσινο μέσα που μπορεί να είναι μπρούτζος. Το κουτί φαίνεται πως χρησιμοποιόταν για ψιλά και αν είχε μόνο αυτά στην κατοχή του, μάλλον δεν ήταν πλούσιος. 

    Πηγή: Unboxholics

  • Κρυφά από τους δημοσιογράφους το ταξίδι του Πρωθυπουργού σε Ισραήλ και Σότσι;

    Κρυφά από τους δημοσιογράφους το ταξίδι του Πρωθυπουργού σε Ισραήλ και Σότσι;

    Ένα ιδιαίτερα περίεργο γεγονός συνέβη για πρώτη φορά, όσα χρόνια καλύπτω κυβερνητικό ρεπορτάζ. Για πρώτη φορά, δεν έφτασε στους διαπιστευμένους δημοσιογράφους ενημερωτικό email για το αυριανό και μεθαυριανό, αντίστοιχα, ταξίδι του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, στο Ισραήλ και το Σότσι, με την δικαιολογία ότι υπήρξε πρόβλημα με τη αποστολή και έτσι δεν έφτασε σε όλους.

    Συνήθως σ’ αυτές τις περιπτώσεις που χρειάζεται και βίζα, για τη Ρωσική Ομοσπονδία συγκεκριμένα, δεν αποστέλλεται μόνο ένα email αλλά τουλάχιστον δυο για να διευθετηθεί το θέμα με τις βίζες. Κάτι που έχω βιώσει καθώς κάλυψα τουλάχιστον πέντε επισκέψεις στη Ρωσία, Πρωθυπουργών και Υπουργών.

    Όμως αν υπήρξε πράγματι πρόβλημα με το πρώτο email, όπου σύμφωνα με το ΥΠΕΞ υπάρχει ειδοποίηση παραλαβής, δεν θα έπρεπε να συμβεί το ίδιο και με το δεύτερο email.

    Εδώ εγείρονται ερωτήματα για ποιο λόγο δεν έγινε έλεγχος της αποστολής του email και φυσικά πως κατάφεραν να πάρουν διαπίστευση, η ΕΡΤ και άλλοι τρεις δημοσιογράφοι.

    Επειδή οι καιροί είναι πονηροί και το ταξίδι στο Σότσι, αλλά και στην Ιερουσαλήμ, δεν θα είναι και τα πιο εύκολα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη την δεδομένη στιγμή, μήπως έγινε εσκεμμένα το συγκεκριμένο λάθος με την ΜΗ αποστολή της ανακοίνωσης εκδήλωσης ενδιαφέροντος από τους δημοσιογράφους για το ταξίδι, ώστε έτσι να αποκλειστεί η συμμετοχή δημοσιογράφων που δεν είναι φίλα προσκείμενοι στην κυβέρνηση;

    Οι πληροφορίες από την Ρωσία μιλούν για υποβάθμιση του ταξιδιού Μητσοτάκη στο Σότσι, λόγω των δηλώσεων Παναγιωτόπουλου εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

    Στο δε ταξίδι στο Ισραήλ, χωρίς πλέον τον Νετανιάχου στην ηγεσία της χώρας και με τον EastMed να βρίσκεται εκτός παιχνιδιού, όλα μοιάζουν άγνωστα κι ίσως «επικίνδυνα» για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

    Όμως παρόλες τις πολιτικές δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσει ο Πρωθυπουργός κατά την διάρκεια των ταξιδιών του, δεν έχει το δικαίωμα να αποκλείει δημοσιογράφους άρα και την ενημέρωση των πολιτών, που είναι πυλώνας της Δημοκρατίας.

    Οι απαντήσεις πρέπει να είναι πολύ πειστικές για το λόγο που έγινε αυτό το «λάθος», σε μια κυβέρνηση που πανηγυρίζει για την ψηφιακή της πολιτική.

  • Τέσσερα αποτυπώματα (για και μετά το ΚΙΝ.ΑΛ)

    Τέσσερα αποτυπώματα (για και μετά το ΚΙΝ.ΑΛ)

    To ΠΑΣΟΚ είναι ΕΔΩ. Για το υπόλοιπο του γνωστού συνθήματος, που δονούσε τις συγκεντρώσεις του Ανδρέα και κάποιων εκ των επιγόνων του, ας κρατήσουμε μικρό καλάθι. Μέχρι τώρα, το τρίτο κόμμα της Βουλής που συγκέντρωσε το 8,1% του εκλογικού σώματος στις τελευταίες εκλογές, “έκλεψε” πολλά λεπτά δημοσιότητας και ο πρώτος γύρος για την ανάδειξη νέας ηγεσίας κατόρθωσε να γίνει πρώτη είδηση στα ίδια τηλεοπτικά δελτία και πάνελ που το αγνοούσαν για αρκετά χρόνια, ή το εξελάμβαναν ως ένα απαραίτητο συμπλήρωμα λόγω προϊστορίας.

    Αναμένοντας την τελική ετυμηγορία της προσεχούς Κυριακής αξίζει να επιχειρήσει κανείς μια πρώτη ακτινογραφία των “παρενεργειών” που προκαλεί αυτή η ενδιαφέρουσα αναστάτωση στα λιμνάζοντα νερά της πολιτικής.

    1ον Η ευρεία νίκη του Νίκου Ανδρουλάκη διαθέτει και πρωτογενή χαρακτηριστικά αλλά και μία έμμεση αρνητική ψήφο προς τους βασικούς ανταγωνιστές του ευρωβουλευτή. Αποτελεί, δηλαδή, μια εντολή ελπίδας για επανεκκίνηση και έως ένα βαθμό ανανέωσης, αποτελεί, δε, και την τάση όσων έσπευσαν να ψηφίσουν να απορρίψουν αφενός τον Ανδρέα Λοβέρδο, αφετέρου τον Γιώργο Παπανδρέου ως πρότυπα του “παλαιού” και εν μέρει και τοξικού. Από την άλλη, ωστόσο, η υποψηφιότητα του δεύτερου ανέβασε και τον πήχη των προσδοκιών, και το ενδιαφέρον του κόσμου. Κάτι που το πιστώθηκε με την οριακή, έστω, είσοδό του στον δεύτερο γύρο.

    2ον Το αποτέλεσμα αποτελεί κόλαφο για τις δημοσκοπήσεις. Όχι για το “εργαλείο” αυτό καθ΄ αυτό όσο για την επιμονή μιντιακών και πολιτικών κύκλων να το καταστήσουν μοχλό πίεσης και καλλιέργειας κλίματος. Σε όλες τις μετρήσεις ο Ανδρέας Λοβέρδος εμφανιζόταν περίπου ως βέβαιος νικητής, κάτι που διαψεύσθηκε με τον πλέον ηχηρό τρόπο. Παρότι κάποιοι εκ των δημοσκόπων επισήμαιναν πως το εκλεκτορικό σώμα αποτελεί terra incognitta και ως εκ τούτου δεν είναι επαρκές το επιστημονικό δείγμα για να εξαχθούν συμπεράσματα, τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης βομβάρδισαν με δημοσκοπικές προβλέψεις. Ο κλάδος οφείλει εξηγήσεις και σκληρή αυτοκριτική.

    3ον Η κυβέρνηση εμφανίζεται εκ των υστέρων ικανοποιημένη για τη νίκη Ανδρουλάκη επειδή θεωρεί πως μπορεί να υφαρπάξει πασοκογενείς ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς, ταυτόχρονα, να απειλεί το δικό της εκλογικό ακροατήριο. Μετατοπίστηκε, μέσα σε λίγες ώρες, από την ευαρέσκεια για το δημοσκοπικό προβάδισμα του Ανδρέα Λοβέρδου -τον οποίο πολλά κυβερνητικά στελέχη θεωρούσαν αξιόπιστο συνομιλητή- και την διακίνηση σεναρίων σχετικά με τα οφέλη που θα προέκυπταν από μία επικράτηση του Γιώργου Παπανδρέου, στον …ενθουσιασμό για τη νίκη του ευρωβουλευτή. Η αλήθεια είναι πως το Μέγαρο Μαξίμου πρέπει να επανασχεδιάσει την στρατηγική του και ορισμένοι λένε πως δημιουργείται “παράθυρο ευκαιρίας” για πρόωρες εκλογές την άνοιξη “με το ΚΙΝΑΛ σε μετάβαση και τον ΣΥΡΙΖΑ αιφνιδιασμένο”.

    Ο μεγάλος κίνδυνος για την κυβέρνηση, ωστόσο, προκύπτει από την αδυναμία της να αντιληφθεί την κοχλάζουσα κοινωνική βάση. Μένει στην επιδερμίδα των βαρύγδουπων θετικών προβλέψεων και προβάλλει τους διθυράμβους των οίκων αξιολόγησης υποβαθμίζοντας την φωνή των αποκλεισμένων και απογητευμένων.

    4ον Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπιζε την εσωκομματική εκλογή στο ΚΙΝΑΛ με αμφιθυμία. Ήθελε και τον Ανδρέα Λοβέρδο προσδοκώντας μετακίνηση κεντροαριστερών ψηφοφόρων, ήθελε και τον Γιώργο Παπανδρέου επειδή ενίσχυε το αφήγημα της “προοδευτικής διακυβέρνησης”. Η λύση Ανδρουλάκη προβάλλει πλέον ως αχαρτογράφητη περιοχή, αφήνοντας ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα. Για κάποιους είναι ίσως η καλύτερη εκδοχή αφού θεωρείται πως μπορεί να προσδιορίσει μεν το ΚΙΝΑΛ στον χώρο του κέντρου και της κεντροαριστεράς (άρα δυνητικά να αποτελεί ένα συνομιλητή στο μέλλον), από την άλλη, όμως, δεν διαθέτει την δυναμική να προσελκύσει σημαντικό αριθμό πασοκογενών ψηφοφόρων. Δεν είναι σαφές εάν στην Κουμουνδούρου έχουν κατανοήσει πως ποτέ ο ετεροπροσδιορισμός δεν αποτέλεσε καλό σύμβουλο στην πολιτική, υπό την έννοια ότι πρωταρχική σημασία έχει εάν ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορέσει να ολοκληρώσει το πέρασμα στην (αριστερή) σοσιαλδημοκρατία ή θα παραμείνει μετέωρος και εσωστρεφής.

    Στην Κουμουνδούρου επαίρονται κάποιοι πως αποτελούν την ηγεμονική δύναμη στην κεντροαριστερά, η ηγεμονία, ωστόσο, καθορίζεται από την δυνατότητά της να εκπέμπει μακροπρόθεσμα την ισχύ της. Αυτό, όμως, παραμένει ακόμα υπό διαπραγμάτευση και δεν αφορά μόνο την εκλογική αριθμητική αλλά, κυρίως, την πολιτική και ιδεολογική επικράτηση και την πεποίθηση των πολιτών πως δεν κινδυνεύει να κλείσει “ένδοξα” τον κύκλο της.

    Ενώ, για παράδειγμα, διαθέτει ανοικτό γήπεδο απέναντι στην αλλοπρόσαλλη κυβερνητική πολιτική σε πολλούς τομείς (όπως στην πανδημία), αδυνατεί να αναλάβει το κόστος της πρωτοπορίας. Ως προς την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών, φερ’ ειπείν, και παρά τις εισηγήσεις Παπαδημούλη, Γεροτζιάφα, Φίλη κ.ά, η ηγεσία υποκύπτει στην κριτική του προστίμου -και ορθώς- και δεν διατυπώνει καθαρή άποψη.

    Υπό την έννοια αυτή και λαμβάνοντας υπόψιν τις εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ, το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να είναι ούτε μία διαδικασία εσωτερικής “τακτοποίησης” μέσω ποσοστώσεων και μεθόδων παρακάμαρας, ούτε (μόνο) θεωρείο επιβεβαίωσης της εσωκομματικής ισχύος του αρχηγού του. Πρέπει να γίνει εφαλτήριο πολιτικής και ιδεολογικής επανατοποθέτησης και διεκδίκησης της εξουσίας με σαφές εναλλακτικό αφήγημα. Βάσει αυτών, άλλωστε, θα σταθεί ίσως εφικτό να συναντηθεί και με απογοητευμένους με την κυβέρνηση ψηφοφόρους του κέντρου αλλά και με το νέο ΚΙΝΑΛ.

  • Βόρεια Μακεδονία: Κι επίσημα η Εναλλακτική στην κυβέρνηση

    Βόρεια Μακεδονία: Κι επίσημα η Εναλλακτική στην κυβέρνηση

    Οριστικοποιήθηκε η συμφωνία μεταξύ του κυβερνητικού συνασπισμού και της Εναλλακτικής, καθώς οι Ζόραν Ζάεφ και Αφρίμ Γκάσι υπέγραψαν σήμερα συμφωνία για μια νέα και σταθερή κοινοβουλευτική πλειοψηφία με τη συμμετοχή του αλβανικού κόμματος στην κυβέρνηση.

    Από μια κυβέρνηση στα πρόθυρα της κατάρρευσης, πριν από λίγες μέρες στη Βόρεια Μακεδονία, σήμερα υπάρχει μια κυβέρνηση που αύξησε την πλειοψηφία της στο κοινοβούλιο, όπου σύμφωνα με τους Ζάεφ και Γκάσι στοχεύει να εξαντλήσει την τετραετία το 2024.

    Τα ανταλλάγματα για την είσοδο της Εναλλακτικής στην κυβέρνηση, είναι τρία υπουργεία. Ένα που θα δοθεί από το Σοσιαλιστικό Κόμμα και είναι το Υγείας, ένα από το έτερο αλβανικό DUI κι αυτό είναι το Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης και ένα θα άνευ χαρτοφυλακίου υπεύθυνο για τη διασπορά.  

    Σύμφωνα με τα όσα δηλώθηκαν για την επίτευξη συμφωνίας «θυσιάστηκε» ο νυν Υπουργός Υγείας και προσωπικός φίλος του Ζάεφ, Βένκο Φιλίπτσε, ο οποίος είπε ήταν ο καλύτερος υπουργός Υγείας που είχε ποτέ η χώρα, αλλά προς όφελος του μέλλοντος της χώρας, της έναρξης των διαπραγματεύσεων με την ΕΕ και της σταθερότητας της πλειοψηφίας με την είσοδο της Εναλλακτικής, έπρεπε να γίνουν ορισμένοι συμβιβασμοί.

    Όσον αφορά την απόφαση του για αποχώρηση από τη θέση του Πρωθυπουργού, δήλωσε ότι δεν έχει αλλάξει, παραμένει για άλλες είκοσι Πρόεδρος της Κυβέρνησης, μέχρι την εκλογή του νέου αρχηγού του Σοσιαλιστικού Κόμματος στις 12 Δεκεμβρίου, που θα είναι και ο επόμενος Πρωθυπουργός.

    Δεν παρέλειψε να κατονομάσει ανοιχτά τον Ντιμίταρ Κοβάτσεφσκι ως την επιθυμία του για Πρόεδρο του κόμματος και για Πρωθυπουργό, δίνοντας στην ουσία το δαχτυλίδι της εξουσίας στον υφυπουργό Οικονομίας.

    Προτεραιότητα και για τους δυο ετέρους είναι οι διαπραγματεύσεις με τη Βουλγαρία και στο ενδεχόμενο η Σόφια να άρει το βέτο μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου ή στις αρχές Ιανουαρίου.

    Σε ερώτηση στο Ζάεφ για το τι αναμένει τις επόμενες εβδομάδες για τις εξελίξεις με τη Βουλγαρία, ανέφερε ότι οι απαντήσεις της Βόρειας Μακεδονίας στα πέντε σημεία που είχε ζητήσει η Βουλγαρία έχουν σταλεί ήδη στη Σόφια και ότι ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης στη Βουλγαρία θα ανοίξει πολλές νέες ευκαιρίες για να επιτευχθεί επιτέλους συμβιβασμός και συμφωνία μεταξύ των δυο χωρών. Ωστόσο δεν έδωσε υποσχέσεις ότι θα συμβεί κάτι πραγματικά, καθώς δεν εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τη Βόρεια Μακεδονία.

  • Δημοσκοπήσεις: “Χιούστον! Εχουμε πρόβλημα!”

    Δημοσκοπήσεις: “Χιούστον! Εχουμε πρόβλημα!”

    Την επόμενη ημέρα της ψηφοφορίας για εκλογή αρχηγού του ΚΙΝΑΛ θα πρέπει να ανοίξει επιτέλους μία μεγάλη συζήτηση η οποία αφορά ΟΛΑ τα κόμματα, όλους του πολίτες, την ίδια τη Δημοκρατία: η συζήτηση για τις δημοσκοπήσεις και το ρόλο που επιχειρούν να παίξουν στις πολιτικές εξελίξεις παρεμβαίνοντας ευθέως και μέσω των ΜΜΕ, σε αυτές.

    Τα αποτελέσματα του Α’ γύρου της ψηφοφορίας δείχνει καθαρό προβάδισμα του Νίκου Ανδρουλάκη και ντέρμπι μεταξύ Γιώργου Παπανδρέου και Ανδρέα Λοβέρδου. Να θυμίσουμε τι προέβλεπαν οι δημοσκόποι όλο το προηγούμενο διάστημα;

    GPO 6/11/2021 Λοβέρδος 27%

    Opinion Poll 9-11-2021 Λοβέρδος 31.7%

    Marc 15-11-2021 Λοβέρδος 31%

    Interview 17/11/2021 Λοβερδος 27%

    MRB 18-11-2021 Λοβέρδος 27%

    Pulse 26-11-2021 Λοβέρδος 36%

    Μέτρον Αναλυσις 26-11-2021 Λοβέρδος 37%

    GPO 29-11-2021 Λοβέρδος 27%

    Είναι φανερό ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Μα καθόλου καλά όταν όλες πέφτουν μακράν έξω του αποτελέσματος. Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά, το ζήσαμε πριν τις εκλογές του 2015 αλλά και στο δημοψήφισμα του ίδιου χρόνου. Πλέον όμως η υπόθεση “βγάζει μάτι”.

    Κάποιοι λένε ότι ίσως να φταίει η ξεπερασμένη μεθοδολογία των δημοσκόπων. Είναι η ήπια εξήγηση του “Βατερλό”.

    Κάποιοι κάνουν λόγο για ενορχηστρωμένη προσπάθεια επηρεασμού της κοινής γνώμης και ευθείας παρέμβασης στα εσωτερικά ενός κόμματος.

    Ομως ό,τι από τα δύο κι αν συμβαίνει, υπάρχει πρόβλημα. Κι αυτό δεν είναι άλλο από το ότι χρησιμοποιούνται ως πολιτικά όπλα εναντίον αντιπάλων που καθορίζονται από κάποια “αόρατα” κέντρα και όχι ως “φωτογραφίες της στιγμής”.

    Η υπόθεση είναι ιδιαίτερα σοβαρή καθώς πλέον μπαίνει ζήτημα όχι μόνο αξιοπιστίας των ερευνών γνώμης αλλά της θεσμικής λειτουργίας της δημοκρατίας. Μία απειλή που ακύρωσαν μεν στην πράξη οι 240.000 ψηφοφόροι της σημερινής αναμέτρησης αλλά δεν παύει να υπάρχει.

    Η ευθύνη της Εξεταστικής Επιτροπής για τη Λίστα Πέτσα και τις δημοσκοπήσεις, είναι ακόμη πιο αυξημένη υπό το πρίσμα της σημερινής ψηφοφορίας. Είναι μία ευκαιρία να αντιμετωπισθεί το “κακόηθες μελάνωμα” της δημοκρατίας μας πριν οι μεταστάσεις του την νεκρώσουν εντελώς.

  • Ο μητροπολίτης Κοζάνης, οι γυναίκες και η Εκκλησία της Ελλάδας

    Ο μητροπολίτης Κοζάνης, οι γυναίκες και η Εκκλησία της Ελλάδας

    Ο Μητροπολίτης Κοζάνης λέει στο κήρυγμά του:

    «Φτιάξαμε έναν καινούργιο όρο εμείς οι Έλληνες για τις γυναίκες … για να τις εμπαίζουν και αυτές το πιστεύουν. Γυναικοκτονία λέει που αν ακουστεί στο νομικό ποινικό κόσμο ανά την οικουμένη θα γελάσει ή μάλλον θα καγχάσει. (…) Mα μου λένε “οι άνδρες μας πολλές φορές μας ταπεινώνουν”. Στο χέρι σας είναι να μεταδώσετε, να μεταγγίσετε αυτό που είστε. Έλεγαν οι μανάδες μας “εμείς οι γυναίκες ό,τι θέλουμε κάνουμε αρκεί σε κάποια στιγμή να έχουμε το στόμα μας κλειστό και μετά θα γίνει αυτό που θέλουμε. Έχει δύναμη η γυναίκα διότι έχει αισθήματα που δεν έχει ο άνδρας».

    Δείξτε γυναίκες καταλλαγή, φάτε ξύλο, αντέχετε τη βία αλλά στο τέλος, πονηρές γυναίκες που υπομένετε την ταπείνωση, θα κάνετε το δικό σας.”

    Τι ντροπή! Τι αίσχος….

    Να έχουν το στόμα τους κλειστό οι γυναίκες λοιπόν λέει ο Μητροπολίτης όταν υφίστανται βία, διότι μετά θα γίνει αυτό που θέλουν.

    Θα μου πείτε: “γιατί; δεν έχουμε ελευθερία της έκφρασης; δεν μπορεί να λέει καθείς ό,τι θέλει;” Φυσικά να λέει. Ωστόσο, άλλο να ξερνάς τη χολή σου, την αθλιότητα, την ποταπότητα κι ό,τι ευτέλεια έχεις μέσα σου ως ιδιώτης κι άλλο ως εκκλησιαστικός αξιωματούχος μιλώντας στο ποίμνιό σου. Μιλώντας στο ποίμνιό σου αμοιβόμενος με την περιουσία του φορολογούμενου πληθυσμού.

    Η λογοδοσία είναι γράμμα κενό στην Εκκλησία της Ελλάδας.

    Αυτός είναι ο Μητροπολίτης Κοζάνης, αυτή κι η Εκκλησία μας.

    Αυτοί είμαστε κι εμείς όμως…

    Τόσα χρόνια, ούτε ένα κόμμα που άσκησε εξουσία στην Ελλάδα δεν είχε το θάρρος να αντιμετωπίσει αυτό το μαύρο απόστημα.

  • Ο μακρύτερος δρόμος στον πλανήτη

    Ο μακρύτερος δρόμος στον πλανήτη

    Αυτός είναι ο μακρύτερος δρόμος στον κόσμο με τα πόδια χωρίς να χρειάζεται να διασχίσεις τον ωκεανό ή οποιοδήποτε άλλο σημαντικό εμπόδιο, διατρέχει από το Κέιπ Τάουν (Νότια Αφρική) στο Μαγκαντάν (Ρωσία).

    Δεν χρειάζονται αεροπλάνα ή βάρκες καθώς υπάρχουν γέφυρες.

    Υπάρχουν 21.808 χιλιόμετρα και χρειάζονται κατά μέσο όρο 4,310 ώρες για να περπατήσεις. Θα ήταν 187 ημέρες περπάτημα ασταμάτητα, ή 561 ημέρες περπάτημα 8 ώρες την ημέρα.

    Στην πορεία, περνάς από 17 χώρες, έξι ζώνες ώρας και κάθε εποχή του χρόνου

  • Μητσοτάκης και Τσίπρας… ψηφίζουν Παπανδρέου;

    Μητσοτάκης και Τσίπρας… ψηφίζουν Παπανδρέου;

    Αυτό τo Σαββατοκύριακο ανήκει πολιτικά – ίσως και υπαρξιακά – στο ΚΙΝΑΛ, η παράλληλη αγωνία όμως μοιράζεται στα τρία: Σε Μαξίμου, Κουμουνδούρου και δημοσκόπους.

    Ως προς τις δημοσκοπήσεις, τα μηνύματα των τελευταίων 24ώρων έκαναν λόγο για «ανατροπή». Και οι πληροφορίες για τις τελευταίες μετρήσεις έλεγαν πως «τα δεδομένα άλλαξαν», πως υπάρχει άνοδος Γιώργου Παπανδρέου και παράλληλη υποχώρηση Νίκου Ανδρουλάκη και Ανδρέα Λοβέρδου. Κοινώς, στο παρά πέντε της εκλογής νέου προέδρου στο ΚΙΝΑΛ οι δημοσκοπικές προβλέψεις ευθυγραμμίστηκαν με τις στοιχηματικές εταιρίες και δίνουν δίδυμο για τον δεύτερο γύρο Παπανδρέου – Ανδρουλάκη (με αυτή την σειρά). Εάν επιβεβαιωθούν, από Δευτέρα θα υπάρχει ξανά θέμα δημοσκοπήσεων προς συζήτηση.

    Προσώρας συζητούνται και αναλύονται σε κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ τα σενάρια της επόμενης μέρας. Στο Μαξίμου έχει ενδιαφέρον ότι η υποψηφιότητα Λοβέρδου δεν αντιμετωπίζεται πλέον με τόση θέρμη όσο – κάποιοι τουλάχιστον – την έβλεπαν αρχικά.

    Η ανάγνωση που γίνεται, μετά και από ειδικές ποιοτικές και ποσοτικές έρευνες που, κατά τις πληροφορίες, παραγγέλθηκαν, καταλήγει σε δύο συμπεράσματα: Το πρώτο είναι πως το ποσοστό του 9,5% ή και 10% που έδωσαν στο ΚΙΝΑΛ οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν είναι βιώσιμο. Διότι αντικατοπτρίζει κυρίως προσδοκίες και όχι πραγματικά δεδομένα και δεν είναι ομογενές. Το ποιος θα είναι τελικά ο νέος αρχηγός θα καθορίσει και την πραγματική δυναμική του ΚΙΝΑΛ και, όπως προκύπτει από τις εν λόγω μετρήσεις, η συστράτευση κάθε άλλο παρά διασφαλισμένη είναι. Δεν θα ακολουθήσουν όλοι οι ψηφοφόροι που σήμερα δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν ΚΙΝΑΛ τον Ανδρέα Λοβέρδο, όπως δεν θα ακολουθήσουν και όλοι τον Γιώργο Παπανδρέου, για παράδειγμα.

    Πάνω σ’ αυτή την βάση πατάει το δεύτερο συμπέρασμα που λέει πως ένα «αριστερόστροφο» ΚΙΝΑΛ υπό τον Γιώργο Παπανδρέου δεν θα κόψει ψήφους από την ΝΔ και δεν θα απειλήσει την ηγεμονία Μητσοτάκη. Αντιθέτως, στο Μαξίμου θεωρούν πως μπορεί να στείλει στην ΝΔ ψηφοφόρους του κέντρου που μέχρι σήμερα παρέμεναν στο Κίνημα Αλλαγής.

    Δεν είναι δεδομένο πως θα ισχύσει το ίδιο εάν εκλεγεί ο Ανδρέας Λοβέρδος, καθώς το κεντροδεξιό προφίλ που προβάλει ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ εκτιμάται ότι μπορεί να γίνει υποδοχέας κυβερνητικής φθοράς και δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της ΝΔ. Ο αντίλογος εδώ – που ακούγεται έντονα κυρίως από την ομάδα Σαμαρά – λέει πως ένα ΚΙΝΑΛ υπό τον Ανδρέα Λοβέρδο θα είναι πολιτικά χρήσιμο, εάν όχι απολύτως αναγκαίο, σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας της ΝΔ. Στο πρωθυπουργικό επιτελείο όμως δεν είναι πολλοί οι υποστηρικτές αυτής της άποψης. Διότι, συν τοις άλλοις, θεωρούν πως ένα Κίνημα Αλλαγής με πρόεδρο Λοβέρδο δεν θα φθάσει ποτέ συμπαγές και ενωμένο σε συγκυβέρνηση με την ΝΔ.

    Εν ολίγοις, ο  Κυριάκος Μητσοτάκης, είτε για λόγους τακτικής είτε λόγω υψηλής πολιτικής αυτοπεποίθησης, προτιμά καθαρές διαχωριστικές γραμμές και καθαρό αντίπαλο, κι αυτόν μάλλον τον βλέπει στο πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου. Εξ ου και τα τελευταία μηνύματα λένε πως, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το Μαξίμου έχει δοθεί σήμα «φρένου» σε ενδεχόμενες κινήσεις στήριξης του Ανδρέα Λοβέρδου από οργανωμένα μέλη της ΝΔ.

    Τα ίδια σενάρια διαβάζονται αντίστροφα στην Κουμουνδούρου, Και εκεί, υπάρχει ισχυρή τάση που θα ήθελε «καθαρό αντίπαλο» – τον Ανδρέα Λοβέρδο. Αρκετοί είναι εκείνοι που θεωρούν πως ο Γιώργος Παπανδρέου μπορεί να κόψει ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως από την πλευρά δυσαρεστημένου κόσμου της κεντροαριστεράς που βλέπει κλειστές τις γέφυρες της διεύρυνσης. Και οι πιο ανήσυχοι βλέπουν κίνδυνο ανόδου του ΚΙΝΑΛ και σε διψήφια ποσοστά άνω του 10%.

    Ο Αλέξης Τσίπρας δεν συμμερίζεται αυτή την ανησυχία. Δεν βλέπει ούτε εκείνος προοπτική στην τρέχουσα δημοσκοπική δυναμική του ΚΙΝΑΛ και η εκτίμηση που μεταφέρουν συνομιλητές του είναι πως δεν θα ακολουθήσουν όλοι τον νέο αρχηγό. Δεν συμμερίζεται όμως και την προσέγγιση Μητσοτάκη. Επιμένει στην ανάγκη για προοδευτική ηγεσία στο Κίνημα Αλλαγής διότι επιμένει και στο στοίχημα της προοδευτικής διακυβέρνησης. Και γνωρίζει ότι με τον Γιώργο Παπανδρέου, εκτός από αντιδεξιό μέτωπο, μπορεί να έχει και συνομιλητή σ’ αυτό το στοίχημα – ειδάλλως, η προοδευτική διακυβέρνηση κινδυνεύει να μείνει κενό σύνθημα.

    Τον Γιώργο Παπανδρέου προτιμούν, για έναν επιπλέον λόγο, και αρκετά στελέχη της Προοδευτικής Συμμαχίας και της «Γέφυρας»: Διότι θεωρούν πως η ατζέντα του πρώην πρωθυπουργού μπορεί να πιέσει και να στρέψει πιο κεντροαριστερά και τον  ΣΥΡΙΖΑ – κι εάν όχι όλον, τουλάχιστον την ηγεσία του.

    Και στα δύο επιτελεία, σε Μαξίμου και Κουμουνδούρου, κάθε άλλο παρά αποκλείεται η – ισχυρή – πιθανότητα να είναι νικητής των εκλογών ο τρίτος εκ των φαβορί, ο Νίκος Ανδρουλάκης. Δεν αξιολογείται όμως ως σενάριο που μπορεί να αλλάξει την δυναμική στο πολιτικό σκηνικό – είτε αυξάνοντας σημαντικά τα ποσοστά του ΚΙΝΑΛ, είτε προκαλώντας ουσιαστικές μετατοπίσεις. Η κάλπη της Κυριακής, και η επόμενη μέρα, θα δείξουν εάν πρόκειται για σενάριο που υποτιμάται…

  • Ανοσία στο θάνατο;

    Ανοσία στο θάνατο;

    Όταν ο κόσμος μας αποκτήσει ανοσία στην έννοια του θανάτου, το παιχνίδι της ζωής χάνεται.

    Καθημερινά ο αριθμός 100, είτε πάνω είτε κάτω, δεν αφορά ούτε στραγάλια, ούτε μελομακάρονα ούτε σακούλες από τα εμπορικά κέντρα με αγορές και μπλουζάκια. Αφορά σε ανθρώπους που εξέπνευσαν. Που εμπιστεύτηκαν το σάπιο και ανηλεώς κατακρεουργημένο με διθυράμβους, σύστημα υγείας για να σωθούν. 

    Η ενισχυτική δόση του εμβολιασμού άνοιξε στους τρεις μήνες, με ενεό τον ΠΟΥ να αναμένει την επόμενη ιατρική κίνηση του Κυριάκου να χαράσσει τον δρόμο της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας. Προκειμένου να μην κλείσει τα σχολεία, στα οποία και διασπείρεται ο ιός αφειδώς, είναι δε ικανός για περαιτέρω ρηξικέλευθες τακτικές καθημερινού εμβολιασμού. 

    Κανένας δεν ασχολείται με τους 100 ανθρώπους που μπαίνουν, ένας ένας, σε φέρετρα κάθε μέρα. Είναι πιο σημαντική άλλωστε η εξεύρεση ΜΕΘ για Μητροπολίτες, αρνητές ή όχι δεν με απασχολεί, είναι πολίτες και αυτοί με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις(είναι;). Το να πάει όμως ο απλός πολίτης περί τα 200 χλμ μακριά μετά τον σάλο για το σκανδαλώδες της εξεύρεσης ΜΕΘ για ιερωμένο, ώστε να νοσηλευτεί, απολύτως μόνος και δίχως δικό του άνθρωπο κοντά θεωρείται φυσιολογικό.

    Αναγιγνώσκοντας το κατά “Μπάμπη” ευαγγέλιο, θα μπήκε κατά προτεραιότητα ο ιερωμένος στη ΜΕΘ για να κάνει απευθείας συνομιλίες με τον Άγιο Πέτρο ως καθ’ ύλην αρμόδιος. 

    Έχουμε απωλέσει κάθε είδους φυσιολογικότητα και κανονικότητα. Έχουμε γίνει άγρια θηρία που απλώς αναμένουν αριθμούς (θανάτων και κρουσμάτων) σε μια οθόνη, ώστε να συνεχίσουμε τα χριστουγεννιάτικά μας ψώνια και τις παραγγελίες μας για χοιρομέρια. Έχουμε γίνει “χασάπηδες” ψυχών και έχουμε πάψει να απαιτούμε το αυτονόητο. Την απαραίτητη περίθαλψη για όλους, ανεξαιρέτως, τους ανθρώπους γύρω μας. Στο σφαγείο αυτό αξιών και ψυχών, μόνος στόχος φαντάζει η προσωπική, κεκλεισμένων των θυρών, καλοπέραση. Και μόλις χτυπήσει η συμφορά τη δική μας πόρτα, η φωνή μας για αδικία πνίγεται σε αυτό το συνονθύλευμα απολεσθέντων αξιών. 

    Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.

    Δεν ήμουν τσιγγάνος.

    Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.

    Δεν ήμουν κομμουνιστής.

    Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα.

    Δεν ήμουν Εβραίος.

    Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα,

    Δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει…

    Martin Niemöller (στην φωτό από το εξώφυλλο του περιοδικού ΤΙΜΕ)

  • Νίκος Σταθούλης 1958 – 3.12.2021 in memoriam

    Νίκος Σταθούλης 1958 – 3.12.2021 in memoriam

    “Η Τώρα η Ποτέ…
    Η μέρα μόλις ξεκίνησε και … είναι έξι η ώρα το βράδυ.
    Μόλις έφτασε η Δευτέρα και είναι ήδη Σάββατο.
    Και ο μήνας έχει ήδη τελειώσει.
    Και η χρονιά σχεδόν τελείωσε.
    Και έχουν περάσει ήδη 40, 50 ή 60 χρόνια της ζωής μας.
    Και συνειδητοποιούμε ότι χάσαμε τους γονείς μας, τους φίλους μας.
    Και συνειδητοποιούμε ότι είναι πολύ αργά για να επιστρέψουμε.
    Έτσι απλά. Ας προσπαθήσουμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τον χρόνο που έχει απομείνει.
    Ας μην σταματήσουμε να ψάχνουμε για δραστηριότητες που μας αρέσουν. Που μας αναζωογονούν.
    Ας βάλουμε λίγο χρώμα στο γκρίζο μας.
    Χαμόγελο να βάλουμε στα μικρά πράγματα της ζωής που δίνουν βάλσαμο στις καρδιές μας.
    Και παρά τα πάντα, πρέπει να συνεχίσουμε να εκμεταλλευόμαστε αυτή τη φορά που έχουμε με ηρεμία.
    Ας προσπαθήσουμε να εξαλείψουμε το “μετά”.
    Θα το κάνω μετά.
    Θα το πω μετά.
    Θα το σκεφτώ μετά.
    Αφήνουμε τα πάντα για αργότερα σαν το «μετά» να είναι δικό μας.
    Επειδή αυτό που δεν καταλαβαίνουμε είναι ότι:
    Μετά, ο καφές κρυώνει.
    Τότε οι προτεραιότητες αλλάζουν.
    Μετά, η γοητεία είναι σπασμένη.
    Μετά, η υγεία περνά.
    Μετά, τα παιδιά μεγαλώνουν.
    Μετά οι γονείς γερνούν.
    Μετά, οι υποσχέσεις ξεχνιούνται.
    Μετά, η μέρα γίνεται νύχτα.
    Μετά, η ζωή τελειώνει.
    Και μετά είναι συχνά πολύ αργά.
    Ας μην αφήσουμε τίποτα για αργότερα.
    Επειδή ενώ περιμένουμε αργότερα, μπορούμε να χάσουμε τις καλύτερες στιγμές,
    Τις καλύτερες εμπειρίες.
    Τους καλύτερους φίλους.
    Την καλύτερη οικογένεια.
    Η μέρα είναι σήμερα. Η στιγμή είναι τώρα.
    Δεν είμαστε πλέον στην ηλικία όπου μπορούμε να αναβάλουμε για αύριο αυτό που πρέπει να γίνει αμέσως. Τώρα. Ας σκοτώσουμε το μετά…”
    ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΟΥΛΗΣ 18/2/2021

    (Θα θυμάμαι πάντα τις συζητήσεις μας, τους περιπάτους στην παρaλία της Θεσσαλονίκης και στην Πνύκα της Αθήνας, και πως μόνο αυτός κι η Μαρια Καραβία τόλμησαν να υπερaσπιστουν τον Ιόλα στα χρόνια του Αυριανισμού)

  • Χένρι Ολσεν / Τι θα γίνει με τις αμβλώσεις στις ΗΠΑ;

    Χένρι Ολσεν / Τι θα γίνει με τις αμβλώσεις στις ΗΠΑ;

    Με βάση την εναρκτήρια συνεδρίαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών για τον νόμο του Μισισίπι για τις αμβλώσεις, το στρατόπεδο κατά των αμβλώσεων φαίνεται να πετυχαίνει αυτό που επιδιώκει εδώ και δεκαετίες: να ανατρέψει την απόφαση Roe v. Wade. Αυτό θα είναι όμως το εύκολο κομμάτι της προσπάθειάς του να απαγορεύσει τις αμβλώσεις.

    του Χένρι Ολσεν*

       Η ανατροπή της Roe δεν θα καταστήσει ξαφνικά τις αμβλώσεις παράνομες σε όλη τη χώρα. Θα επαναφέρει απλώς το ζήτημα των αμβλώσεων στην πολιτική διαδικασία. Αυτό σημαίνει ότι θα έχει τον έλεγχο η κοινή γνώμη. Και η κοινή γνώμη είναι διχασμένη.

       Η Κάρλιν Μπόουμαν, από το American Enterprise Institute, έχει συντάξει έναν πολύτιμο οδηγό για τη στάση των Αμερικανών απέναντι στις αμβλώσεις από τότε που αποφασίστηκε η Roe, το 1973. Από εδώ προκύπτει ότι ο μισός πληθυσμός πιστεύει ότι η άμβλωση είναι κάτι ηθικά λανθασμένο, ένα ποσοστό ανάλογο με τους Αμερικανούς που δηλώνουν «υπέρμαχοι της ζωής». Δημοσκοπήσεις που έγιναν όμως τον τελευταίο χρόνο δείχνουν επίσης ότι το 61% με 68% των Αμερικανών πιστεύει ότι οι αμβλώσεις πρέπει να είναι νόμιμες σε όλες ή τις περισσότερες περιπτώσεις.

       Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι οικουμενικά αποδεκτές οι απόψεις των ακτιβιστών υπέρ του δικαιώματος στην άμβλωση. Ενώ είναι καθαρές οι πλειοψηφίες που υποστηρίζουν το δικαίωμα στην άμβλωση κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, οι περισσότεροι αντιτίθενται στην άμβλωση κατά το δεύτερο τρίμηνο και το ποσοστό αυτό γίνεται 80% για το τρίτο τρίμηνο. Μόνο το 43% θέλει έναν εθνικό νόμο που να προστατεύει το δικαίωμα στην άμβλωση. Το 41% λέει ότι το ζήτημα πρέπει να επαφίεται στις πολιτείες, ενώ μόνο το 11% θέλει έναν εθνικό νόμο που να περιορίζει την πρόσβαση στην άμβλωση.

       Τα στοιχεία αυτά στέλνουν ορισμένα μηνύματα στο κίνημα «υπέρ της ζωής». Το βασικότερο από αυτά είναι ότι οι υπέρμαχοι του δικαιώματος στην άμβλωση θα κινητοποιήσουν την πλειοψηφία «υπέρ της επιλογής» που υποστηρίζει τη νομιμότητα των αμβλώσεων κατά το πρώτο τρίμηνο. Οι δυνάμεις «υπέρ της ζωής» θα πρέπει να μην προσπαθήσουν να ψηφιστεί στο προσεχές μέλλον ένας ομοσπονδιακός νόμος για τις αμβλώσεις, αφού κάτι τέτοιο θα μπλοκαριστεί από τους Δημοκρατικούς στη Γερουσία.

       Οι δυνάμεις αυτές θα πρέπει να θυμούνται την περίφημη φράση του Αβραάμ Λίνκολν ότι «το κοινό αίσθημα είναι τα πάντα. Μαζί του, τίποτα δεν μπορεί να αποτύχει. Χωρίς αυτό, τίποτα δεν μπορεί να πετύχει». Αυτή τη στιγμή, το κοινό αίσθημα ευνοεί τις απεριόριστες αμβλώσεις κατά το πρώτο τρίμηνο, οπότε και γίνεται το 92% όλων των αμβλώσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι να αλλάξει αυτό, οι «υπέρμαχοι της ζωής» δεν θα μπορέσουν να κάνουν σημαντικές αλλαγές στην αμερικανική νομοθεσία για τις αμβλώσεις ακόμη κι αν η Roe φύγει από τη μέση.

       Η κοινή γνώμη βέβαια μπορεί να αλλάξει γρήγορα. Το 1996, μόνο το 27% των Αμερικανών υποστήριζαν τους γάμους των ομοφύλων και το ποσοστό αυτό είναι σήμερα 70%. Το 1958, μόλις το 4% των Αμερικανών δεχόταν τον γάμο μεταξύ ανθρώπων από διαφορετικές φυλές. Σήμερα, το ποσοστό αυτό έχει φτάσει το 94%.

       Για να παραφράσουμε τον Ουίνστον Τσόρτσιλ, η ανατροπή της Roe δεν είναι ούτε το τέλος ούτε η αρχή του τέλους. Είναι απλώς το τέλος της αρχής.   

       (*) Ο Χένρι Ολσεν είναι αρθρογράφος της Washington Post   

       (Πηγή: Washington Post)   

  • Στην καρδιά των Νικολοβάρβαρων

    Στην καρδιά των Νικολοβάρβαρων

    Μια εξάδα υποψηφίων για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ που δεν βρήκε τα κότσια να λανσαριστεί ως ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να δοκιμαστεί παρέμβλητη σε έναν δρώντα δικομματισμό, με κύριο επιχείρημα πως υπάρχει τρίτος δρόμος και κακώς δεν τον παίρνουμε.

    Ένας ήδη δοκιμασμένος αρχηγός που εξέπεσε (Παπανδρέου), ένας παλαιός επιτελικός του αρχηγού (Γερουλάνος),δύο έμπειρες παλιές καραβάνες(Λοβέρδος, Καστανίδης) και μια αντιπροσωπεία της νέας κεντρώας γενιάς (Ανδρουλάκης, Χρηστίδης) είτε έθεσαν υποψηφιότητα είτε ποντάρουν πως η πολιτική προεκλογική τους συμπεριφορά θα δυναμώσει τους πόντους των στην περίπτωση που το κόμμα τους μετεξελιχθεί σε κάτι ελπιδοφόρο.

    Είναι χρήσιμο να ελέγχουμε σε τέτοιες περιπτώσεις τα άλλα δύο άκρα της πολιτικής ζωής που βαρύνουν ως δίπολο τη χώρα , δηλαδή την Κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση, σύν την παραπληρωματική τρόικα ήτοι την Ελληνική Λύση και την Μέρα 25, θεωρώντας πως το ΚΚΕ σπανίως κινδυνεύει από έκλειψη και έλλειψη ψηφοφόρων.
    Η κυβέρνηση, δυόμιση χρόνια στην εξουσία, εκφράστηκε με άνετη πλειοψηφία, εν μέσω πανελληνίων συμφορών και πρωτότυπης διανομής στελεχών, ως ιδιότυπος περονισμός μιας πολιτικής οικογένειας που ενσωμάτωσε ατύπως τον Καραμανλισμό και την περίπτωση Σαμαρά, αλλά και μια λίστα αναμονής με επικεφαλής τον Βενιζέλο.
    Και αν η λίστα αναμονής προσώρας δεν εκφράζεται πολιτικά, έχει δίκιο: ο πρωθυπουργός διάλεξε έναν τύπο διακυβέρνησης που πετσοκόβει φιλοδοξους ανταγωνιστές, αλλά σίγουρα δεν είναι σε θέση να ξέρει από που χτυπήσει η καμπάνα της πτώσης.

    Σε πολύ χειρότερη μοίρα ο Σύριζα που από το 2019 εμπιστεύτηκε το τωόντι πρωτότυπο μοντέλο της συνύπαρξης ακροδεξιών και μαγνήτη στελεχών άλλων παρατάξεων, πλήν χαντακώνεται από τον καιρό που ο αρχηγός του, ονόματι Τσίπρας, σκέφτηκε να αναλάβει προσωπικά την τριπλή αναμέτρηση (ευρωεκλογές, δημοτικές, εθνικές) και χωρίς να πάθει ανήκεστη ζημιά, αυτοακυρώθηκε εξαιτίας της έλλειψης πολιτικού βάθους «του παιδιού».
    Το ενδεχόμενο να θεωρηθει ο Μητσοτάκης «διαλειμμα» απομει;vνεται κάπως λ;oγω της ιδιόρρυθμης συνήθειας να εκτίθενται οι υπουργοί του, διαμοιραζόμενοι σε υπουργάρες και κοινούς έντρομους διαχειριστές, υπόλογους στον Σαχίμπ τους.

    Κι όσο διατηρείται ο λαϊκος χατζηαβατισμός, δύσκολα θα καταστεί η διακυβέρνησή του ανεπαρκής. Απλώς, αν άλλοι αρχηγοί όπως ο Καραμανλής ή ο Ανδρέας Π. είχαν πιο δημοτελή σχέση με την Εξουσία, εκτιμώ πως θα κυβερνούσαν και μεταθανατίως.

    Σε κάθε περίπτωση, αν το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ λάμβανε ισχυρό ποσοστό ψήφων, ολίγων εκατοντάδων χιλιάδων ψήφων και όχι τις αναμενόμενες 100-150 χιλιάδες, το πολιτικό σκηνικό της χώρας θα εξαφάνιζε περίσσειες και θα έσκαγαν αλλεπάλληλες κρίσεις στο εκλογικό σώμα. Αν η ζυγοστάθμιση των κουκκιών αποδειχθεί «πολύς χαμός για το τίποτε» πάντως, να ετοιμάζεστε για επιφάνεια στο αφρό του συνδυασμού μιας ακροδεξιάς, ενισχυμένης από μερικούς γκαουλάϊτερ του πανδημικού εκφοβισμού και κάποιον καταγέλαστο Φύρερ της Φοβίας.

  • Νε(κρ)οφιλελευθερισμός

    Νε(κρ)οφιλελευθερισμός

    Τι ακούμε; Τι είναι αυτά που λέγονται; Τι καταιγίδα παραλογισμού που μας κατακλύζει; Πότε διαβήκαμε το κατώφλι της λογικής;

    Η απάντηση βρίσκεται στο βίο και την πολιτεία του Ντόναλντ Τραμπ και του Βίκτορ Όρμπαν που όπως φαίνεται έχουν γίνει το “ευαγγέλιο” της επικοινωνιακής ομάδας της σημερινής κυβέρνησης. Ενα μείγμα νεοφιλελευθερισμού, ανορθολογισμού, αμοραλισμού, κυνισμού, εργαλειοποίησης της συμφοράς.

    Αποκορύφωμα αυτού του αποτρόπαιου, κυριολεκτικά απάνθρωπου και αντιεπιστημονικού επικοινωνιακού μπαράζ οι δηλώσεις, ήδη από πέρσι, πλήθους εκπροσώπων της συντηρητικής παράταξης και των θεωρητικών δημοσιολόγων της.

    “Αν είχαμε ακούσει τον ΣΥΡΙΖΑ για τις ΜΕΘ θα είχαμε πετάξει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ” έλεγε τον Σεπτέμβριο του 2020 ο τότε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας, δίνοντας το σύνθημα στα κυβερνητικά ΜΜΕ να εξαπολύσουν επίθεση κατά του ΕΣΥ, των γιατρών και των νοσηλευτών.

    “Εάν είχαμε 5.000 ΜΕΘ, θα είχαμε και μεγαλύτερο αριθμό νεκρών” είχε πει τον Νοέμβριο του 2020, ο υπουργός Επικρατείας, Γιώργος Γεραπετρίτης.

    «Πήγατε και ανακαλύψατε ένα ψευδοπρόβλημα, ότι κάποιοι διασωληνώνονται εκτός ΜΕΘ. Έτσι κρίνουν οι γιατροί. Εγώ είμαι δημοσιογράφος και βουλευτής, δεν θα πάω να κάνω τη δουλειά του γιατρού» έλεγε πριν λίγες εβδομάδες ο κ. Μπάμπης Παπαδημητρίου για προσθέσει: «κάποιος μπαίνει στη ΜΕΘ όταν έχει χάσει κάθε ελπίδα. Σαν να τον παραδίδει (σ.σ. ο γιατρός) στον Θεό και, πριν τον παραδώσει, τον βάζει στη ΜΕΘ».

    “Δεν μπορούμε μέσα σε ένα χρόνο και δεν υπάρχει και λόγος να δημιουργήσουμε ένα πολυτελές σύστημα υγείας, το οποίο μετά την πάροδο της πανδημίας θα εκλείψει ο λόγος να έχουμε πάρα πολλές ΜΕ”», δήλωσε σε συνέντευξή του, ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος, στις αρχές Νοεμβρίου. 

    Ολα τα παραπάνω πήραν όμως και επίσημη πρωθυπουργική σφραγίδα πριν τρεις ημέρες στη βουλή. Είτε κάποιος βρίσκεται σε ΜΕΘ είτε σε κρεβάτι πρόχειρα διασωληνωμένος είναι το ίδιο πράγμα, ισχυρίστηκε από το βήμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Για να ξεσπάσει θύελλα αντιδράσεων από τους ιατρούς.

    Που αποσκοπούν αυτές οι εκ πρώτης όψεως ανορθολογικές δηλώσεις; Το έκανε ξεκάθαρο η Μιράντα Ξαφά:

    «Προσελήφθησαν πολλοί περισσότεροι γιατροί και βοηθητικό προσωπικό, το οποίο θα πρέπει να μειωθεί στο βαθμό που υποχωρεί η πανδημία», δήλωσε χαρακτηριστικά μιλώντας στο Kontra Channel και την Αναστασία Γιάμαλη.

    Κι όλα αυτά ενώ καθημερινά χάνουν τη ζωή τους 80 με 90 συμπολίτες μας. Οταν οι νεκροί έφτασαν τους 18.500. Οσους δεν είχαμε στο αλβανικό μέτωπο, το 1940-41.

    Οι ίδιοι άνθρωποι που εκμεταλλεύτηκαν σε ακραίο βαθμό τους 100 νεκρούς της τραγωδίας στο Μάτι, σήμερα περιφρονούν και προσβάλλουν με τις δηλώσεις τους το σύνολο του ιατρικού κόσμου, τις χιλιάδες οικογένειες που θρηνούν τους νεκρούς τους, τους δεκάδες ασθενείς που βρίσκονται εκτός ΜΕΘ.

    Και αυτή του η στάση είναι βαθύτατα πολιτική, εμποτισμένη από την ιδεολογία του ακραίου Κέντρου, της ακροδεξιάς, του νεοφιλελευθερισμού. Αυτού που πλέον πρέπει να ονομάζουμε νεκροφιλελευθερισμό. Της μεγαλύτερης, μέχρι σήμερα απειλής του ανθρωπισμού…

    Βυθιζόμαστε στο ζόφο!

  • ΚΙΝ.ΑΛ: Θα επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις ή οι στοιχηματικές;

    ΚΙΝ.ΑΛ: Θα επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις ή οι στοιχηματικές;

    H εκλογή ηγεσίας στο ΚΙΝ.ΑΛ (5 και 12 Δεκεμβρίου) έχει αναδείξει -πέραν των άλλων- μια ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση μεταξύ δημοσκοπικών και στοιχηματικών εταιρειών. Εάν λάβουμε υπόψιν μας τις πρώτες ο Ανδρέας Λοβέρδος είναι φαβορί και αναζητείται απλώς ποιος εκ των άλλων υποψηφίων θα τον ακολουθήσει στον δεύτερο γύρο, οι δεύτερες, από την άλλη, θεωρούν πως το τελικό δίδυμο που θα συγκρουστεί θα είναι οι Γιώργος Παπανδρέου και Νίκος Ανδρουλάκης με μικρό αλλά μάλλον ευκρινές προβάδισμα για τον πρώτο.

    Οι τακτικές της τελικής ευθείας, ωστόσο, είναι αρκούντως αποκαλυπτικές για το τι θα συμβεί προσεχώς ανάλογα με το αποτέλεσμα.

    Μιλώντας το δελτίο ειδήσεων του Open (Πόπη Τσαπανίδου) ο Ανδρέας Λοβέρδος περιέγραψε για παράδειγμα τα δικά του ατού: πρώτον, την τεχνοκρατική και πολιτική του εμπειρία σε τρία υπουργεία με μεγάλη μνημονιακή κρισιμότητα (Υγείας, Παιδείας, Εργασίας), δεύτερον, το ό,τι δεν τον θέλει για αρχηγό ο …Αλέξης Τσίπρας, βάσει μιας δήλωσης που έκανε πριν μερικούς μήνες (Newsbomb, Όλγα Τρέμη) πως τον θεωρεί “δορυφόρο της Ν.Δ”, και τρίτον, ό,τι δι’ αυτού το ΚΙΝ.ΑΛ θα γίνει ΠΑΣΟΚ και σύντομα αξιωματική αντιπολίτευση.

    Ο Γιώργος Παπανδρέου, από την πλευρά του θυμίζει στις εμφανίσεις του το 44% του 2009, την διαχείριση της κρίσης του πρώτου μνημονίου, το συναινετικό προφίλ του (επισήμανε στο Mega και τον Νίκο Ευαγγελάτο, για παράδειγμα, πως είχε προτείνει συγκυβέρνηση στον Αντώνη Σαμαρά, το καλοκαίρι του 2011), την ευχαίρεια που έχει να …διεθνοποιήσει το ΚΙΝ.ΑΛ λόγω της θέσης του ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και των επαφών του στο εξωτερικό, και, φυσικά, το βάρος του ονόματός του. Στην τελική ευθεία προσπαθεί να καταστήσει σαφές πως δεν επιθυμεί να συνεργαστεί ούτε με τον ΣΥΡΙΖΑ -κάτι για τον οποίο κατηγορείται εμμέσως από τον Ανδρέα Λοβέρδο-, ούτε με τη ΝΔ και αφήνει να εννοηθεί πως όλα θα κριθούν στη δεύτερη κάλπη και όχι στην πρώτη της απλής αναλογικής.

    Ο Νίκος Ανδρουλάκης, από την άλλη, αναδεικνύεται ως ο πιο “βουβός” εκ των συνυποψηφίων του. Ενώ τελειώνει τη προεκλογική περίοδος ουδείς έχει κατανοήσει τι ακριβώς πρεσβεύει για βασικά ζητήματα σχετικά με την πολιτική ταυτότητα του κόμματος, κυρίως, όμως, ως προς το τι θα πράξει στο θέμα των συνεργασιών. Θεωρητικά φαίνεται να είναι γι αυτόν το ίδιο εύκολο να συνεργαστεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ή με τον Αλέξη Τσίπρα. Κανείς δεν τον υποτιμά, όμως πολιτική δυναμική δεν παρήγαγε, το σημαντικό πρόβλημά του, ωστόσο, είναι πως εάν εκλεγεί θα είναι…πρόεδρος Βρυξελλών και Στρασβούργου και θα έχει “τοποτηρητή” στην Αθήνα και αντικαταστάτη στις κοινοβουλευτικές μάχες σε επίπεδο αρχηγών. Παράμετρο που βάζει τις τελευταίες ημέρες έντονα ο Ανδρέας Λοβέρδος.

    Θα ήταν λάθος, επίσης, να υποτιμά κανείς τους άλλους τρεις υποψηφίους και κυρίως τον Χάρη Καστανίδη. Όχι γιατί μπορούν να βρεθούν στον δεύτερο γύρο αλλά διότι θα βοηθήσουν έμμεσα ή άμεσα να γείρει η πλάστιγγα στην μάχη της 12ης Δεκεμβρίου.

    Ο Ανδρέας Λοβέρδος εκπέμπει (τελευταία) νευρικότητα και ο Γιώργος Παπανδρέου την ηρεμία του πρώην πρωθυπουργού και της “ιστορίας” του επωνύμου του. Και για τους δύο η μάχη για την ηγεσία μπορεί να αποτελέσει είτε έναν γύρο θριάμβου, είτε την πολιτική συνταξιοδότηση. Αν και ο πρώτος δεν μπορεί να προσδοκά σε άλλη ευκαιρία, ει μη μόνο εάν μεταναστεύσει πολιτικά, ο δε δεύτερος διατηρεί ακόμα και…εσαεί το οφίκιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ενώ ως πρώην πρωθυπουργός μπορεί να οραματίζεται και άλλες θέσεις.

    Το κρίσιμο ερώτημα της προεκλογικής μάχης, βεβαίως, δεν απαντήθηκε. Μπορεί και οι τρεις βασικοί μονομάχοι να προβλέπουν το πολιτικό come back του ΠΑΣΟΚ και την ανάκτηση του προφίλ κόμματος εξουσίας, όμως μάλλον κανείς δεν το πιστεύει. Κάτι τέτοιο θα προϋπέθετε την αποσάρθρωση του ΣΥΡΙΖΑ με κάποια συντριπτική ήττα του Αλέξη Τσίπρα και την μαζική μετακίνηση κεντροαριστερών ψηφοφόρων προς το ΚΙΝ.ΑΛ. Δύσκολο έως απίθανο.

    Ως εκ τούτου παραμένει αδιευκρίνιστο τι θα πράξει καθείς εκ των βασικών υποψηφίων ως αρχηγός του τρίτου κόμματος μετά την κάλπη της απλής αναλογικής. Οι προβλέψεις είναι γνωστές, εκείνο που δεν είναι γνωστό είναι τι τελικώς θα συμβεί. Κι αυτό δεν είναι εύκολα προβλέψιμο αφού θα κριθεί από το ποσοστό που θα λάβει το ΚΙΝ.ΑΛ και από το πως θα διαμορφωθούν οι συσχετισμοί μεταξύ Ν.Δ και ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

    Οι δημοσκόποι, πάντως, πρέπει να …κάθονται στα κάρβουνα. Τυχόν διάψευση όσων προέβλεψαν το τελευταίο διάστημα δεν μπορεί να δικαιολογηθεί δήθεν από το “άγνωστο εκλεκτορικό σώμα”. Θα αποτελέσει μεγάλη ήττα και απόδειξη πως είτε αυτοβούλως, είτε υπό την πίεση μιντιακών κύκλων, έπεσαν στην παγίδα της έμμεσης χειραγώγησης. Ελάχιστοι δημοσκόποι δήλωσαν με σαφήνεια πως οι προβλέψεις τους είναι “στον αέρα” και ακόμα λιγότεροι απέφυγαν τον πειρασμό να βγάλουν φαβορί…