11 Ιαν 2026

Μήνας: Οκτώβριος 2021

  • La Casa De Papel: Το πρώτο trailer του φινάλε

    La Casa De Papel: Το πρώτο trailer του φινάλε

    Αυτό ήταν, είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στο μεγάλο και εκρηκτικό φινάλε του La Casa De Papel και το Netflix μας το υπενθύμισε με ένα πρώτο trailer από το Vol. 2 της 5ης και τελευταίας σεζόν.

    Αν και είχαμε πάρει μια πρώτη γεύση από αυτό στο TUDUM event, τώρα αυτό το teaser trailer είναι τόσο συναισθηματικά φορτισμένο αφού ξεκινά με την κενή (;) υπόσχεση του Καθηγητή πως δε θα αφήσει κανένα άλλο μέλος της Συμμορίας να χαθεί. 

    Θα μπορέσει να την εκπληρώσει τώρα που τα υπόλοιπα μέλη νομίζουν πως έχει χαθεί και το δέσιμο μεταξύ τους αρχίζει να διαλύεται;

    Η άλλοτε ποτέ “Τέλεια Ληστεία” μετατράπηκε σε αιματοβαμμένο εφιάλτη για τους μασκοφόρους ληστές μας, όπως είδαμε στα πρώτα πέντε επεισόδια της 5ης σεζόν και στα υπόλοιπα πέντε που απομένουν, θα δούμε πως κλείνει μια για πάντα η ιστορία τους. Ελπίζουμε μια για πάντα δηλαδή. 

    Το πιο επικό part όλων

    Ο δημιουργός του LCDP, Alex Pina μίλησε σε πρόσφατη συνέντευξή του για το Vol. 2 του φινάλε λέγοντας:

    Αποφασίσαμε να δουλέψουμε σε ένα πολύ επιθετικό ύφος και είδος τοποθετώντας τη Συμμορία με την πλάτη στον τοίχο. Στο Volume 2 επικεντρωθήκαμε στην συναισθηματική κατάσταση των χαρακτήρων. Ένα ταξίδι στον συναισθηματικό τους χάρτη που μας συνδέει απευθείας με την αναχώρησή τους. 

    Η αδρεναλίνη ζει στο DNA της Τέλειας Ληστείας. Κάθε 30 δευτερόλεπτα γίνεται κάτι που αναστατώνει τους χαρακτήρες και κάτι που δίνει στροφές στη δράση. Η αδρεναλίνη μαζί με τα ολοένα και πιο έντονα συναισθήματα από τους απίθανα περίπλοκους, συγκλονιστικούς και απρόβλεπτους χαρακτήρες συνεχίζονται μέχρι το τέλος της ληστείας στην Τράπεζα της Ισπανίας. 

    Ωστόσο η Συμμορία θα βρεθεί σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις και σε έναν άγριο πόλεμο: είναι το πιο επικό μέρος από όλα τα μέρη που έχουμε γυρίσει. 

    To Β’ Μέρος της 5ης σεζόν του La Casa De Papel θα κάνει πρεμιέρα στις 3 Δεκεμβρίου αποκλειστικά στο Netflix. 

    Πηγή: Unboxholics

  • Ανάλυση: Η ουσία πίσω από τις υπογραφές της συμφωνίας με τις ΗΠΑ

    Ανάλυση: Η ουσία πίσω από τις υπογραφές της συμφωνίας με τις ΗΠΑ

    Θα ήταν άτοπο εάν η επέκταση της συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες κρινόταν μόνο από το κείμενο που υπέγραψαν οι Νίκος Δένδιας και Άντονι Μπλίνκεν. Και θα ήταν άδικο να αξιολογηθεί στον επικοινωνιακό άξονα “ιστορική επιτυχία”- “Ελλάδα προκεχωρημένο φυλάκιο του αμσρικανικού δόγματος” που διαμορφώνει η αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης. Υπάρχουν θετικά σημεία, υπάρχουν και εύλογα ερωτήματα και δίκαιες ενστάσεις και επιφυλάξεις. Ο δημόσιος διάλογος, ως συνήθως, γίνεται με σχήματα και στερεότυπα και δεν αγγίζει την ουσία. Και το ερώτημα που ανακύπτει είναι εάν πράγματι “η Ελλάδα αγόρασε προστασία από τις ΗΠΑ έναντι της Τουρκίας” και πόσο (ακριβά) το πλήρωσε…

    Αξίζει να διατυπωθούν ορισμένες παρατηρήσεις προς κατανόηση της σημασίας της:

    • Η Ουάσιγκτον προσκομίζει άμεσα γεωπολιτικά και επιχειρησιακά οφέλη από την συμφωνία. Ναι, πρόκειται για “ψήφο εμπιστοσύνης” στη χώρα μας, όπως είπε ο πρωθυπουργός, η ψήφος, όμως, αυτή συνδυάζεται με το γεγονός πως η Ελλάδα προσφέρει στις ΗΠΑ την δυνατότητα να οργανώσει σε βάθος χρόνου (πενταετής και μετά επ΄ αόριστον) μια φαραωνικών διαστάσεων βάση με ακτίνα δράσης από τα σύνορα της Ρωσίας μέχρι την Μέση Ανατολή, το Ιράν, και, φυσικά, τη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Μια ματιά στον χάρτη πείθει εύκολα για την αξία της Αλεξανδρούπολης, του Λιτοχώρου, του Βόλου και πιθανών “θυγατρικών” της Σούδας στο Αιγαίο.

    Στην αμερικανική βάση στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, αναφέρθηκε ( δελτίο ειδήσεων Star) ο Ρώσος πρέσβης στην Ελλάδα, Αντρέι Μάσλοβ, τονίζοντας πως η Μόσχα «τάσσεται κατά της επέκτασης του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς».
    «Θα έλεγα πως το πλησίασμα των στρατιωτικών υποδομών του ΝΑΤΟ προς τη Ρωσία, θα προκαλέσει τα απαραίτητα ρωσικά στρατιωτικά αντίμετρα» .
    Ακόμη, εκτιμά πως η πολιτική που εφαρμόζει η Δύση είναι «εσφαλμένη» και «κοντόφθαλμη» ενώ ξεκαθάρισε πως «δεν είμαστε εμείς εδώ για να αναλάβουμε αυτές τις επιθετικές και μη φιλικές κινήσεις».

    Αντρέϊ Μασλόβ, Ρώσος πρέσβης στην Αθήνα
    • Οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν ποτέ την επιδίωξη να συμμορφώσουν την Τουρκία και να αναιρέσουν την ασταθή -ως προς τα αμερικανικά συμφέροντα- στρατηγική της, είναι σαφές, όμως, πως δια της Ελλάδας διαθέτουν πια μια ισχυρή εναλλακτική στην ευρύτερη περιοχή. Ο προσανατολισμός, μάλιστα, αυτού του σχεδιασμού προς την επιρροή της Ρωσίας στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί σε ορατό μέλλον μέσω της Τουρκίας εξαιτίας της αμφισημίας του Ερντογάν που ικετεύει για F-35 την ώρα που συνεχίζει να φλερτάρει με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.
    • Η Ελλάδα, από την πλευρά της, αναβαθμίζει σχεδόν στον απόλυτο βαθμό το δόγμα του “ανήκομεν εις την Δύση” και ταυτιζόμενη εις το έπακρον με την Ουάσιγκτον επιχειρεί μέσω των τριών αμυντικών συνεργασιών -με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, και τα ΗΑΕ- να εξισορροπήσει την προκλητική απροθυμία του ΝΑΤΟ να διαδραματίσει ειρηνευτικό ρόλο στο Αιγαίο και την νοτιοανατολική Μεσόγειο. Εδώ μπορεί να εντοπίσει κανείς την αντίφαση: οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφεύγουν εμμέσως να υιοθετήσουν την εδραιωμένη από το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας ελληνική θέση και καταφεύγουν στις “ίσες αποστάσεις” (έναντι Αθήνας και Άγκυρας) ως το ισχυρότερο μέλος και “καθοδηγητής” του ΝΑΤΟ, εκτός του βορειοατλαντικού συμφώνουν, ωστόσο, στέκονται υπέρ της χώρας μας με την διμερή αμυντική συμφωνία.
    to-keimeno-tis-amyntikis-symfonias-elladas-ipa-fotografies-561539530
    • Η αμερικανική παρουσία στην Αλεξανδρούπολη έχει σαφή στόχευση προς τη Ρωσία. Αυτό είναι μάλλον βέβαιο πως σταδιακά θα αφαιρέσει από την ελληνική διπλωματία την δυνατότητα που είχε παραδοσιακά να συνομιλεί ευέλικτα με τη Μόσχα και ενίοτε να αναλαμβάνει και μικρούς ρόλους διαμεσολάβησης ή μείωσης των κραδασμών. Επιπλέον, η Αθήνα φαίνεται να εγκαταλείπει οριστικά το γερμανικό δόγμα έναντι της Ρωσίας (ενεργειακά κ.ά) και υιοθετεί πλήρως τη στρατηγική των Αμερικανών. Το “πολυδιάστατο” της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής παύει εκ των πραγμάτων να είναι τόσο ισχυρό όσο ήταν κατά το παρελθόν. Η δήλωση του Ρώσου πρέσβη για “ρωσικά στρατιωτικά αντίμετρα” δεν πρέπει να υποτιμάται.
    • Η Ελλάδα φαίνεται πως κερδίζει μια συμβολική σημαντική μάχη εντυπώσεων. Η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής με τη Γαλλία και η εγγύηση των ΗΠΑ για την εδαφική ακεραιότητα και, κυρίως, τα κυριαρχιακά δικαιώματα (ΑΟΖ) αλλά και η πιθανή αμερικανική στρατιωτική παρουσία (με εκπαιδευτικά και άλλα μοντέλα, πιθανώς και με την αξιοποίηση της Καρπάθου) στα νησιά του Αιγαίου, αναιρεί σε μεγάλο βαθμό τις προκλητικές αιτιάσεις της Τουρκίας για την αποστρατικοποίηση των νησιών και θέτει σε νέα βάση το τουρκικό casus belli. Όλα αυτά, φυσικά, θα κριθούν επί του πεδίου όταν και εφόσον η Ελλάδα ασκήσει το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων της, αρχής γενομένης από την θαλάσσια περιοχή νοτίως και νοτιοανατολικά της Κρήτης (περιοχή που εντάσσεται στο δόγμα περί “αιτίας πολέμου” της Άγκυρας), καθώς και στο Καστελόριζο. Οι κινήσεις αυτές κρίνονται επιβεβλημένες, ιδιαίτερα μετά τις συμφωνίες με την Ουάσιγκτον και το Παρίσι, για να σταθεί εφικτό να παραχθούν γεωπολιτικά “τετελεσμένα” και να ακυρωθεί στην πράξη το παράνομη τουρκολιβυκό σύμφωνο.

    “Η πρόσφατα ενημερωμένη MDCA εμφανίζει προφανώς την απόλυτη αποφασιστικότητα μας για αμοιβαία διασφάλιση και προστασία της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας των χωρών μας από ενέργειες που απειλούν την ειρήνη, συμπεριλαμβανομένης της ένοπλης επίθεσης ή της απειλής…Οι Ηνωμένες Πολιτείες βλέπουν την Ελλάδα ως σταθερό σύμμαχο και εταίρο του ΝΑΤΟ. Επικροτούμε τον ρόλο της Ελλάδας ως περιφερειακού ηγέτη και πυλώνα σταθερότητας. Οιι ΗΠΑ παραμένουν προσηλωμένες στην υποστήριξη της ευημερίας, της ασφάλειας και της δημοκρατίας της Ελλάδας”.

    Άντονι Μπλίνκεν, υπουργός Εξωτερικών ΗΠΑ
    • Από την άλλη, η κυβέρνηση επέλεξε να προσχωρήσει στην αμερικανική απαίτηση για μια συμφωνία “εσαεί”. Μέχρι πρότινος διαφήμιζε την πενταετή επέκταση της αμυντικής συνεργασίας -αυτή ήταν άλλωστε και η δήλωση του πρωθυπουργού την ώρα που υπογραφόταν στην Ουάσιγκτον από τους κ. Δένδια και Μπλίνκεν-, ωστόσο ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών ήταν σαφής (infinity) πως πρόκειται για μια “επ’ αόριστον” συμφωνία. Δεν θα υπάρξει ελληνική κυβέρνηση που θα καταγγείλει δύο χρόνια πριν την λήξη της την παρούσα συμφωνία (ήτοι σε 3 χρόνια από τώρα), ώστε να ξεκινήσει νέα διαπραγμάτευση και να ακυρωθεί η επ΄ αόριστον επέκτασή της. Η απόφαση αυτή είναι δεσμευτική και εμποδίζει (;) να διεκδικήσει μελλοντικά κάτι περισσότερο (υπό νέες γεωπολιτικές συνθήκες ή για άλλους λόγους) μια ελληνική κυβέρνηση, ή να ελέγξει την Ουάσιγκτον εάν δεν τηρήσει το περιεχόμενο της επιστολής Μπλίνκεν στον Μητσοτάκη. Πρόκειται αναμφίβολα για μια “βαριά” απόφαση που δεσμεύει πλέον το εγχώριο πολιτικό σύστημα. Εάν η σημερινή κυβέρνηση δεν κατόρθωσε να τροποποιήσει -για το τελευταίο σημείο στίξης- την Συμφωνία των Πρεσπών που κατήγγειλε ως “εθνικά επιζήμια” και ενδοτική, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πως στο βάθος του ορίζοντα ουδείς πρωθυπουργός στην Αθήνα δεν θα δοκίμαζε να αλλάξει την συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ.
    Επιστολή Μπλίνκεν στον Δένδια με εγγυήσεις για τα ελληνικά νησιά- Κλείδωσε ... | Πολιτική Ειδήσεις

    Εν κατακλείδι,

    Η Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) Ελλάδας- ΗΠΑ είναι προς τη θετική κατεύθυνση εάν ενταχθεί σε μια γενικότερη στρατηγική για την εξωτερική πολιτική. Θα ήταν σημαντικό εάν κάτι τέτοιο αποτελούσε αποτέλεσμα μιας πολιτικής συμφωνίας στο ανώτατο επίπεδο. Δεν θα συμβεί. Ο Νίκος Δένδιας θα ενημερώσει, προφανώς, τους εκπροσώπους των κομμάτων, θα υπάρξουν, ως συνήθως, αντιπαράθέσεις μεταξύ των αρχηγών στη Βουλή και η ζωή θα πάρει το δρόμο της.

    Όλοι ευχόμαστε, τόσο η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής με τη Γαλλία, όσο και οι εγγυήσεις (;) της κυβέρνησης Μπάϊντεν για την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας να μην κριθούν “επί του πεδίου”. Να μην χρειαστεί, δηλαδή, να τις εφαρμόσουμε σε συνθήκες οξείας κρίσης (θερμό επεισόδιο ή ακόμα περισσότερο πολεμική συμπλοκή) με την Τουρκία. Όχι μόνο γιατί θα έχουμε φτάσει στο “σημείο μηδέν” αλλά και διότι μπορεί να εκπλαγούμε δυσάρεστα από την φερεγγυότητα των υπογραφών στα κείμενα.

    Συμβολικά, αποτρεπτικά, γεωπολιτικά έχουν αναμφίβολα μεγάλη αξία. Δημιουργούν αίσθηση και προκαλούν την ανησυχία του Ταγίπ Ερντογάν που αγωνιωδώς αναζητά εταίρους και σημεία στήριξης στο εσωτερικό της χώρας του, με την οικονομία υπό κατάρρευση και τον ορίζοντα των προεδρικών εκλογών ορατό (2023).

    Ούτε οι μεμψιμοιρίες, ούτε, όμως, και οι διθύραμβοι έχουν θέση στο δημόσιο διάλογο…

  • Αηδία και θλίψη!

    Αηδία και θλίψη!

    Τις εικόνες τις είδαμε, οι πιο πολλοί τις έζησαν κιόλας και τις χόρτασαν όλοι. Νερά παντού, δρόμοι ποτάμια, καταρράκτες από το πουθενά, λάσπες, φουσκωμένοι χείμαρροι, μποτιλιαρίσματα ωρών, λεωφορεία υποβρύχια, μαθητές κασκαντέρ και γεφυροποιοί, αυτοκίνητα αναποδογυρισμένα.

    Καμία πρωτοτυπία. Επανάληψη της επανάληψης και στις καθ’ ημάς συνήθειες και αναμονές.

    Καύσωνας σημαίνει πυρκαγιά και καταστροφή. Βροχή σημαίνει μποτιλιάρισμα. Καταρρακτώδης βροχή ίσον η απόλυτη καταστροφή για ανθρώπους, ζωές και περιουσίες. Τα χιόνια δεν θα συζητηθούν καθότι ποτέ δεν ήμασταν χιονοχώρα ως εκ τούτου και με πέντε νυφάδες μπορεί να γίνει της επί χρήμασι εκδιδομένης το σιδηρούν κιγκλίδωμα ( ελεύθερα η μετάφραση).

    Οργή; Ναι οργή!
    Αγανάκτηση; ναι και τέτοια.
    Θυμός; Απόλυτος και δίχως τέλος.

    Μα κυρίως αηδία και θλίψη για την δύσμοιρη χώρα του Σουρή στα χίλια εννιακόσια κάτι λίγο, που συνεχίζει ακάθεκτη στα δύο χιλιάδες είκοσι και ένα, να παραμένει ίδια και απαράλλακτη. Που επιμένει να γεννά γαϊδάρους όπως τότε, πριν από τότε και θα συνεχίζει και μετά από τώρα στο διηνεκές και τους αιώνες.
    Που και που θα γεννάει και κάναν ήρωα, για το ξεκάρφωμα και για να μην χαθεί η σπορά.!!

    Κατά κανόνα όμως θα γεννά γαϊδάρους και γαϊδάρες για να την βασανίζουν και να παιδεύουν τους δύσμοιρους κατοίκους της όσοι και όποιοι και αν είναι.

    Θα τους τοποθετεί σε θέσεις επιτελικές και περίοπτες, θα τους αναθέτει ευθύνες και θα τους παραδίδει τα κλειδιά για να έχουν να παίζουν και κορδώνονται αναμετάξυ τους ποιος έφαγε τα περισσότερα και ποιανού η μίζα δεν κωλώνει πουθενά.

    Θα τους καμαρώνει αντάμα με το σκεπάρνι του γύφτου και θα τους παρελαύνει με χαϊμαλιά και τσαρούχια με φούντα. Όχι τυχαία φούντα, φούντα με μαργαριτάρι που δεν του λείπει του γνωστού και μη εξαιρετέου ψωριάρη, γκομενιάρη, λαδιάρη, γκαζιάρη, μανάρι και όλα ανεξαιρέτως τα εις άρη και άρι…

    Αηδία και θλίψη. Θλίψη και αηδία. Να ζεις πάνω στο καλύτερο οικόπεδο του πλανήτη και να διαφεντεύουν την τύχη σου και τις τύχες των συγκατοίκων σου γάιδαροι και γαιδάρες. Να φυτεύεις θησαυρούς και να στους κάνουν κάρβουνο τυχάρπαστοι και μπαταξήδες. Να υφαίνεις έργα τέχνης και να τα ξεσκίζουν κόρακες και γύπες με το έτσι θέλω. Να σε πνίγουν οι λάσπες και να σε καίνε οι φωτιές που τις έφεραν και να πρέπει να δώσεις και λόγο στα τομάρια και τα ερπετά.

    Αηδία και θλίψη, που ένα σου όνειρο δεν θα γίνει πραγματικότητα και αν γίνει θα στην μετατρέψουν σε εφιάλτη, αργυρώνητοι σαλταδόροι, λίγδηδες και ψωραλέοι ξεπεσμένοι αριστοκράτες. Κρατικοδίαιτες περσόνες και τηλεοπτικές πόρνες κάθε φύλλου και μηδενικής ηθικής θα κατευθύνουν σκέψεις και επιλογές. Θα οδηγούν στο τέλειο αδιέξοδο και στον πιο γλιστερό δρόμο, το πόπολο και την πλέμπα. Τον λαουτζίκο, τους ιθαγενείς, που με ευπιστία αντιλαμβάνονται πως τα καθρεφτάκια και οι χάντρες είναι δώρα ανεκτίμητης αξίας.

    Αηδία και θλίψη.. στάχτη, καταστροφή, λάσπη, απόνερα μιας ακόμη γέννας άθλιων μηδενικών που τολμούν να διεκδικήσουν θέση ανάμεσα στα νούμερα και τους αριθμούς, ως ισάξιοι παίκτες.

    Μα πως; Που άμα προσθέσεις μηδενικό σε οποιονδήποτε αριθμό ( κάνεις την πράξη της πρόσθεσης) ο αριθμός παραμένει ίδιος, αν τον πολλαπλασιάσεις τον κατέστρεψες, αν τον διαιρέσεις ή αφαιρέσεις θα πάρεις μια από τα ίδια.

    Αηδία και θλίψη που επιλέγουμε τον πολλαπλασιασμό άρα και την καταστροφή. Τώρα, πριν, πιο πριν από το πριν και μετά από το μετά, δια βίου και στο διηνεκές.

    Αηδία και θλίψη.. τελεία παύλα…

  • ΣΥΡΙΖΑ: Η ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία δεν ταιριάζει σε μία Ελλάδα με ανεξαρτησία, αξιοπρέπεια και εθνική κυριαρχία

    ΣΥΡΙΖΑ: Η ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία δεν ταιριάζει σε μία Ελλάδα με ανεξαρτησία, αξιοπρέπεια και εθνική κυριαρχία

    Κριτική στην ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ με ανακοίνωσή του, στην οποία υποστηρίζει ότι «με τη σημερινή υπογραφή της συμφωνίας με τις ΗΠΑ ο κ. Μητσοτάκης γίνεται ο πρώτος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης που εκχωρεί επ’ αόριστον στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε ελληνικό έδαφος».

    Συνεχίζοντας την κριτική του στον πρωθυπουργό υποστηρίζει ότι «το κάνει, μάλιστα, ανακοινώνοντας με μεγάλη περηφάνια, ότι η συμπερίληψη στρατιωτικής εγκατάστασης στην Αλεξανδρούπολη παρέχει ‘δυνατότητα ταχείας μεταφοράς και στάθμευσης αμερικανικών δυνάμεων στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία’. Βάζοντας έτσι την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή επικίνδυνων εντάσεων στη Μαύρη Θάλασσα. Ως αντιστάθμισμα σε αυτές τις σοβαρότατες παραχωρήσεις, έχουμε μόνο γενικόλογες αναφορές στο σεβασμό της κυριαρχίας μας».

    Ακολούθως, προσθέτει ότι με τη συμφωνία «δεν εξασφαλίζεται, όμως, καμία συγκεκριμένη αμερικανική παρουσία, εμπλοκή ή δέσμευση για τη στήριξη αυτής της κυριαρχίας απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα, ιδίως στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο». Κλείνοντας υποστηρίζει: «Η ελληνοαμερικανική συμφωνία του κ. Μητσοτάκη ταιριάζει γάντι στο νέο του δόγμα, αυτό του προβλέψιμου συμμάχου και της ‘Ελλάδας- προκεχωρημένου δυτικού φυλακίου’, αλλά δεν ταιριάζει ανάμεσα σε δυο ισότιμους εταίρους και σε μια Ελλάδα με ανεξαρτησία, αξιοπρέπεια και εθνική κυριαρχία».

  • Έκλεισε τμήμα της Κηφισίας λόγω συσσώρευσης νερού

    Έκλεισε τμήμα της Κηφισίας λόγω συσσώρευσης νερού

    Διακόπηκε η κυκλοφορία των οχημάτων σε τμήμα της λεωφόρου Κηφισίας, σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, λόγω συσσώρευσης μεγάλης ποσότητας νερού.

    Ειδικότερα, έκλεισε το ρεύμα κυκλοφορίας προς Αθήνα, από το ύψος του Φάρου Ψυχικού.

    Η Τροχαία πραγματοποιεί εκτροπές της κυκλοφορίας στον παράδρομο.

  • Χιλιάδες μέλη τηλεοπτικών και κινηματογραφικών συνεργείων στις ΗΠΑ προχωρούν σε απεργία

    Χιλιάδες μέλη τηλεοπτικών και κινηματογραφικών συνεργείων στις ΗΠΑ προχωρούν σε απεργία

    Χιλιάδες μέλη τηλεοπτικών και κινηματογραφικών συνεργείων θα προχωρήσουν σε απεργία στις ΗΠΑ εάν δεν καταλήξουν σε συμφωνία για καλές και ασφαλείς συνθήκες εργασίας.

    Το συνδικάτο που τους εκπροσωπεί, η Διεθνής Συμμαχία Υπαλλήλων Θεατρικής Σκηνής (IATSE), λέει ότι τα 60.000 μέλη του είναι έτοιμα να ξεκινήσουν την απεργία τους την επόμενη εβδομάδα.

    Εφ’ όσον κηρυχθεί απεργία θα σταματήσουν τα γυρίσματα σε μεγάλο αριθμό κινηματογραφικών και τηλεοπτικών παραγωγών στο Χόλιγουντ και ευρύτερα και θα επιπλέον θα επηρεαστούν οι παραγωγές στη Γεωργία, το Νέο Μεξικό και άλλα γυρίσματα της Βόρειας Αμερικής.

    Ο Μάθιου Λομπ, πρόεδρος της οργάνωσης, δήλωσε στο AP την Τετάρτη ότι η απεργία θα ξεκινήσει στις 12:01 π.μ. της Δευτέρας (ζώνη ώρας Ειρηνικού), εκτός εάν επιτευχθεί συμφωνία για εύλογες περιόδους ανάπαυσης, διαλείμματα για γεύματα και επαρκείς αμοιβές για τους χαμηλότερα αμειβόμενους εργαζόμενους.

    Ο Λόμπ ανέφερε ότι ο ρυθμός των διαπραγματεύσεων δεν είναι ικανοποιητικός και γι αυτό καθορίστηκε η ημερομηνία της απεργίας.

    «Χωρίς ημερομηνία λήξης, θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να μιλάμε για πάντα» ανέφερε σε δήλωσή του στο AP σε δήλωσή του. «Τα μέλη μας αξίζουν να καλυφθούν οι βασικές τους ανάγκες τώρα».

    Οι κινηματογραφικές και τηλεοπτικές βιομηχανίες δραστηριοποιούνται και πάλι μετά το κλείσιμο λόγω της πανδημίας.

    Τώρα που οι παραγωγές άρχισαν ξανά, οι επικεφαλής των συνδικάτων λένε ότι οι συνθήκες εργασίας έχουν χειροτερεύσει.

  • Beyond 4.0, με την Generation Y

    Beyond 4.0, με την Generation Y

    To 77% του κοινού χρησιμοποιεί πλέον κάποια συσκευή ή υπηρεσία που η λειτουργία της βασίζεται σε τεχνητή νοημοσύνη, όμως μόλις το 33% το αντιλαμβάνεται.

    Η 4η βιομηχανική επανάσταση δείχνει να βρίσκεται σε υψηλά ποσοστά εφαρμογής στην καθημερινότητά μας, αναφέρει σε ανακοίνωση της η ελληνική πολυεθνική Generation Y – International eBusiness Hub, με αφορμή τη συμμετοχή της στη μεγαλύτερη έκθεση τεχνολογίας και καινοτομίας στη ΝΑ Ευρώπη, Beyond 4.0, που διεξάγεται από τις 14 έως τις 16 Οκτωβρίου στο Διεθνές Εκθεσιακό & Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

    Η Generation Y, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, συμμετέχει στην έκθεση με δικό της περίπτερο, έχοντας ταυτόχρονα αναλάβει σειρά υπηρεσιών για τη μεγαλύτερη έκθεση τεχνολογίας όπως την ψηφιακή της προώθηση, την πραγματοποίηση έρευνας αγοράς για τους διοργανωτές, την προβολή στα social media της έκθεσης, καθώς και έρευνα ικανοποίησης χορηγών, επισκεπτών και συμμετεχόντων. Επίσης, ο Αναστάσιος Σπανίδης, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Generation Y, θα βρίσκεται ανάμεσα στις προσωπικότητες που συμμετέχουν στην έκθεση, εκπροσωπώντας την ελληνική πολυεθνική με την ομιλία του στη θεματική ενότητα “Technology Trends in the AI Era” την Παρασκευή 15/10, στις 12:00, απαντώντας σε ερωτήματα αναφορικά με τα πρότυπα που διαμορφώνουν το μέλλον του e-business και πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις προκλήσεις που επιτάσσει η ψηφιακή εποχή. Τη διοργάνωση της Beyond 4.0 έχουν αναλάβει η ΔΕΘ-Helexpo, η Be-Best και οι Industry Disruptors Game Changers (IDGC).

  • «Parrathon», μεγάλη αναδρομική του φωτογράφου Martin Parr

    «Parrathon», μεγάλη αναδρομική του φωτογράφου Martin Parr

    «Χρονικογράφο των καιρών μας» αποκάλεσε τον φωτογράφο Martin Parr ο βιογράφος του, Thomas Velski. Τώρα, το κέντρο φωτογραφίας Hangar στις Βρυξέλλες φιλοξενεί σε τρεις ορόφους μεγάλη αναδρομική έκθεση του Βρετανού φωτογράφου, με 15 σειρές φωτογραφιών που καλύπτουν καλλιτεχνική διαδρομή τεσσάρων δεκαετιών.

    Στα 23 του, ο Parr εγκαταστάθηκε μαζί με τη σύντροφό του, τη Susie Mitchell στη μικρή πόλη Hebden Bridge στο Yorkshire, το 1975. Επί πέντε χρόνια φωτογράφιζε φύση καθώς και τη ζωή εργατών, ανθρακωρύχων, αγροτών, πιστών που πήγαιναν στην εκκλησία, θηροφυλάκων και ανθρώπων που λάτρευαν τα περιστέρια. Στο πρώτο μεγάλο σώμα φωτογραφιών του έδωσε των επωνυμία «The Non-Conformists», από τα πολλά εκκλησάκια Μεθοδιστών και Βαπτιστών. Ασπρόμαυρες φωτογραφίες, όπως και αυτές του επόμενου πρότζεκτ του που φέρει την επωνυμία «The Bad Weather». Εμμονικός με τον καιρό στην Αγγλία, ο Parr εξομολογείται: «Συνήθως, σου λεν να φωτογραφίζεις μόνον όταν το φως είναι καλό και ο ήλιος λάμπει, αλλά μου άρεσε η ιδέα να φωτογραφίζω μόνο όταν ο καιρός ήταν κακός, ως έναν τρόπο να υπονομεύω τις συμβάσεις».

  • Η Aurora για το κλίμα και τον πολιτισμό στο πλαίσιο της COP26

    Η Aurora για το κλίμα και τον πολιτισμό στο πλαίσιο της COP26

    Η Aurora είναι μεταξύ των καλλιτεχνών που θα εμφανιστούν ζωντανά σε ειδική εκδήλωση για το κλίμα και τον πολιτισμό κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης των Ηνωμένων για την Κλιματική Αλλαγή – COP26 στη Γλασκώβη.

    Η Διάσκεψη πρόκειται να πραγματοποιηθεί μεταξύ 31 Οκτωβρίου και 12 Νοεμβρίου, με στόχο να «φέρει κοντά τα μέρη για να επιταχύνουν τη δράση προς τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού και της Σύμβασης Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή».
     
    H Διάσκεψη των Μερών (COP) της Σύμβασης Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή δεν πραγματοποιήθηκε πέρσι λόγω της πανδημίας.
     
    Η Σύμβαση – Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή υπεγράφη από 154 χώρες και την Ευρωπαϊκή Ένωση τον Ιούνιο του 1992 στο Ρίο, κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη και τέθηκε σε ισχύ στις 21 Μαρτίου 1994.
     
    Ο όμιλος UMA Entertainment θα διοργανώσει ειδική μη κερδοσκοπική εκδήλωση κατά τη διάρκεια της COP26, η οποία θα περιλαμβάνει συζητήσεις, ομιλίες και ζωντανή μουσική. Όλα τα κέρδη από την εκδήλωση θα διατεθούν στην ανθρωπιστική οργάνωση του Μπράιαν Ίνο, EarthPercent, καθώς και σε επιλεγμένες μη κυβερνητικές οργανώσεις με κοινωνικό αντίκτυπο στη Γλασκώβη.
     
    Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην εκκλησία του Αγίου Λουκά στο Ιστ Εντ της Γλασκώβης στις 6 Νοεμβρίου και εντάσσεται στο τριήμερο Φεστιβάλ «Beyond The Green» στο πλαίσιο της COP26 μία γιορτή της μουσικής, των τεχνών, της βιωσιμότητας και των λύσεων για καθαρότερο, πιο πράσινο, πιο υγιή πλανήτη.
     
    Η τραγουδίστρια από τη Νορβηγία, Aurora είναι η κεντρική καλλιτέχνης της συναυλίας, στην οποία θα πάρουν μέρος οι Sam Fischer και BEMZ (DJ set), Andy Cato, Groove Armada, Sarra Wild και Darwin.

  • Οι εντάσεις προκαλούν συρράξεις

    Οι εντάσεις προκαλούν συρράξεις

    Οι χτεσινές σκηνές έντασης και βίας στο βόρειο Κοσσυφοπέδιο, ήρθαν να θυμίσουν γι’ άλλη μια φορά ότι στα Βαλκάνια οι σπίθες έντασης παραμένουν ζωντανές.

    Μια λάθος κίνηση ή απόφαση μπορεί σε χρόνο ρεκόρ να αναζωπυρώσει τη φωτιά που θα κάψει την περιοχή και μαζί και την Ευρώπη.

    Η σιγουριά της ΕΕ, ότι με ζεστά ευρώ μπορούν να κρύβουν κάτω από το χαλί την απροθυμία τους να εντάξουν τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων στην ευρωπαϊκή αγκαλιά, δεν προοιωνίζει ασφάλεια, σταθερότητα και ευημερία στην περιοχή.

    Ο εκνευρισμός που έχει προκληθεί από τη στασιμότητα στη διαδικασία διεύρυνσης της ΕΕ προς τα Δυτικά Βαλκάνια, είναι εμφανής σε κάποιους ηγέτες των χωρών αυτών.

    Βυθισμένη στην εσωστρέφεια της και χωρίς πραγματικό όραμα για το μέλλον της Γηραιάς Ηπείρου, οι ηγέτες της ΕΕ, κλείνουν τα μάτια σε όσα διαδραματίζονται στην νοτιοανατολική Ευρώπη.

    Η ευρωπαϊκή απραξία οδηγεί με μαθητική ακρίβεια σε ενδυνάμωση όλων εκείνων που ποτέ δεν είδαν με καλό μάτι την προσχώρηση στην Ένωση και την παράδοση μέρους της εθνικής τους κυριαρχίας.

    Η εθνικιστική έξαρση, με ευρωπαϊκή βοήθεια, ήταν εξάλλου ο λόγος διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. Η επιλεκτική μνήμη κάποιων ευρωπαίων ηγετών, το παραχάιδεμα κάποιων άλλων προς ορισμένες χώρες και τα οικονομικά συμφέροντα που διακυβεύονται για άλλους, προκαλούν μια πολυφωνία που καταλήγει σε ασυμφωνία για τον κοινό βηματισμό των ηγετών της Ένωσης.

    Τα επεισόδια που σημειώθηκαν μεταξύ πολιτών του Κοσσυφοπεδίου σερβικής καταγωγής με την κοσοβάρικη αστυνομία, σε επιχείρηση κατά του λαθρεμπορίου δεν είναι τυχαία.

    Η ένταση είχε ξεκινήσει λίγες βδομάδες πριν, με την εισαγωγή από την κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου της υποχρέωσης των αυτοκινήτων από τη Σερβία να αλλάζουν τις πινακίδες τους με προσωρινές, στα σερβο-κοσοβάρικα σύνορα.

    Οι αποκλεισμοί των συνοριακών διελεύσεων από διαφωνούντες πολίτες και οι μετακινήσεις ενόπλων τμημάτων αστυνομίας και στρατού και από τις δυο πλευρές, προκάλεσαν ανησυχία για σύρραξη.

    Η εσπευσμένη πρόσκληση στις Βρυξέλλες των διαπραγματευτικών ομάδων για το διάλογο Βελιγραδίου-Πρίστινα, η παρουσία της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων και η προσμονή για ευχάριστα νέα από τη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ-Δυτικών Βαλκανίων στο Brdo, εκτόνωσαν για λίγο την κρίση.

    Όμως τα μηνύματα από το Brdo δεν ήταν ευχάριστα. Μόνο υποσχέσεις και χρήματα, που όμως δεν είναι ικανά για να ξεπεραστούν και να σβήσουν οι εντάσεις.

    Η καθυστέρηση στην λήψη αποφάσεων, λειτουργεί ανασταλτικά και οι εντάσεις όπως είπαμε πιο πάνω αυξάνονται.

    Επιπρόσθετα πολλοί ηγέτες των προς ένταξη χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, θεωρούν ότι η ΕΕ, λειτουργεί με δυο μέτρα και δυο σταθμά για την περιοχή.

    Ενώ γίνονται αποδεκτές από την ΕΕ, αποφάσεις κρατών μελών που είναι αντίθετες με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, ζητούν τον ουρανό με τ’ άστρα από τις βαλκανικές χώρες, στα προαπαιτούμενα για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ή το άνοιγμα κεφαλαίων.

    Ακόμα και στη διάθεση των κονδυλίων, όπως λένε οι βαλκάνιοι ηγέτες, υπάρχει υποτίμηση στις ανάγκες των χωρών τους, καθώς μοιράζονται αναλογικά πολλά περισσότερα χρήματα σε άλλες χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης, απ’ ότι στις δικές τους.

    Η δυσαρέσκεια και οι καθυστερήσεις δεν είναι καλός σύμβουλος για χώρες απεγνωσμένες για την επιβίωση τους, σε όλους τους τομείς.

    Θα πρέπει να γίνει κατανοητό αν όχι πιστευτώ ότι δεν απέχει και πολύ η πραγματικότητα από αυτό που είπε κατά τη διάρκεια της Συνόδου των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών το μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας Ερζεγοβίνης.

    «Είτε θα έχουμε ευρωπαϊκή προοπτική ή πάμε σε πόλεμο. Όχι όπως τη δεκαετία του ‘90, αλλά πόλεμο σαν την Συρία».

  • Tαινίες Πρώτης Προβολής: Δύο επικές περιπέτειες από Ρ. Σκοτ και Ντ. Βιλνέβ

    Tαινίες Πρώτης Προβολής: Δύο επικές περιπέτειες από Ρ. Σκοτ και Ντ. Βιλνέβ

    Με την τελευταία περιπέτεια του Τζέιμς Μποντ να προσγειώνεται κάτω από τα μισά εισιτήρια της πρώτης εβδομάδας, δυο επικά μπλογκμπάστερς έρχονται να ανανεώσουν το ενδιαφέρον και να τονώσουν τις εισπράξεις των ταμείων. Πρόκειται για δύο πολυαναμενόμενες αφίξεις, το επικό ιστορικό δράμα του Ρίντλεϊ Σκοτ “Η Τελευταία Μονομαχία” και η επική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας “ Dune” του Ντενί Βιλνέβ. Ωστόσο, από τις συνολικά πέντε ταινίες που κάνουν απόψε πρεμιέρα, ξεχωρίζει το μεξικάνικο δράμα “ Χαρακτηριστικά Γνωρίσματα”, που μπορεί να μην έχει πολυδιαφημιστεί, να μην έχει σταρ ή μία παραγωγή εκατομμυρίων από πίσω της, αλλά έχει τεράστιο ενδιαφέρον, ψυχή και άποψη για το ζήτημα της μετανάστευσης.

    Η Τελευταία Μονομαχία

    (“ The Last Duel”) Δραματική ιστορική περιπέτεια, αμερικάνικης και βρετανικής παραγωγής του 2021, σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ, με τους Ματ Ντέιμον, Τζόντι Κόμερ, Άνταμ Ντράιβερ, Άλεξ Λόθερ, Μπεν Άφλεκ κα.

    Ο 83χρονος πλέον Ρίντλεϊ Σκοτ επιστρέφει στην επική περιπέτεια έπειτα από αρκετά χρόνια, βασισμένος πάνω σε πραγματικά γεγονότα, που αφορούν την τελευταία νόμιμη μονομαχία στη Γαλλία του 14ου αιώνα, για να μιλήσει κατά κύριο λόγο για τη γυναίκα και τα πλήγματα που δέχεται διαχρονικά, αλλά και για την υποκειμενικότητα της αλήθειας και την πορεία του δυτικού πολιτισμού.

    Ο Ρίντλεϊ Σκοτ, που έχει κάνει μια τουλάχιστον αξιοσημείωτη πορεία στο σινεμά (“ Μπλέιντ Ράνερ”, “ Άλιεν”, “ Θέλμα και Λουίζ”, “ Μονομάχος”) κι έχει αφήσει το δικό του προσωπικό σκηνοθετικό στίγμα, εδώ με αφορμή την ιστορία της τελευταίας μονομαχίας μεταξύ του ιππότη Ζαν ντε Καρούζ και του “ φίλου” του δόκιμου ιππότη Ζακ Λε Γκρις, μετά τον βιασμό της γυναίκας του πρώτου από τον δεύτερο, θα αναδείξει τη δυσμενή θέση της γυναίκας με απλότητα, που ορισμένες φορές, όμως, φτάνει την απλοϊκότητα. Συμβάλει και αυτός, με το δικό του τρόπο, στο κίνημα του me too φανερώνοντας ότι παρά το πέρασμα των αιώνων, πολύ λίγα έχουν αλλάξει στον ανδροκρατούμενο κόσμο, τη διατήρηση των στερεότυπων και συνάμα την ύπαρξη πάντα θαρραλέων γυναικών που διαθέτουν την τόλμη να βγουν να μιλήσουν, όπως η Μαργκερίτ ντε Καρούζ, που βρέθηκε στην ίδια θέση με τον βιαστή της, μέχρι της τελευταίας τσεκουριάς στην πολυθρύλητη μονομαχία.

    Ο Ρίντλεϊ Σκοτ επιλέγει να χωρίσει την 2,5 ωρών ταινία του σε τρία κεφάλαια, δίνοντας την άποψη για τα γεγονότα και των τριών πρωταγωνιστών της ιστορίας. Στο πρώτο κεφάλαιο δίνει την “ αλήθεια” του ιππότη Ζαν ντε Καρούζ (Ματ Ντέιμον), ενός χοντροκομμένου άνδρα που ζούσε για τη μάχη, τη δόξα και την ευχαρίστηση να σκοτώνει. Στο δεύτερο κεφάλαιο την “ αλήθεια” του Λε Γκρις (Άνταμ Ντράιβερ), ενός δόκιμου ιππότη, ενός πνευματώδη, γοητευτικού, μορφωμένου, παραδόπιστου, κυνικού που διέπρεψε ως λογιστής και φοροεισπράκτορας του κόμη Πιέρ ντ’ Αλανσόν και που εκπροσωπεί το μέλλον του δυτικού πολιτισμού, την πορεία προς τη θεοποίηση του χρήματος, της αποικιοκρατίας, αλλά και της ακραίας υποκρισίας. Και στο τρίτο κεφάλαιο την αλήθεια της Μαργκερίτ (Τζόντι Κόμερ), που θα καταγγείλει τον βιασμό της, αν και με αυτή την πράξη της έχασε όλους τους συμμάχους της, τις γυναίκες, τη στενή της φίλη και βρέθηκε αντιμέτωπη με τη δυσπιστία και τη συκοφαντία, στην οποία πρωτοστάτησε η εκκλησία.

    Ο Άγγλος σκηνοθέτης, διατηρεί την ακμαία κινηματογραφική του ματιά, αν και είναι φανερό το γήρας του, σε αρκετά σημεία, καθώς ορισμένες φορές και πλατειάζει και φλυαρεί, ενώ οι σκηνές των μαχών δεν έχουν την αίγλη προηγούμενων ταινιών του (ποιος μπορεί να ξεχάσει την έναρξη του “ Μονομάχου” με τη μάχη των Ρωμαίων απέναντι στους Γερμανούς). Δίνει βαρύτητα στους χαρακτήρες, στο πνιγηρό και σκοτεινό κλίμα της εποχής, φωτίζοντας με γκριζογάλανες αποχρώσεις το παγωμένο βαλτώδες περιβάλλον, στην καρδιά της Ευρώπης, και κάνοντας φανερό γιατί θαμπώθηκαν οι Ευρωπαίοι μπροστά στον πλούτο, τα κάλλη και τον πολιτισμό της Ανατολής.

    Σίγουρα πάντως πρόκειται για μια χορταστική και καλογυρισμένη επική περιπέτεια, που βλέπεται με ενδιαφέρον μέχρι τέλους κι έχοντας τρεις άξιους πρωταγωνιστές, με τον Ματ Ντέιμον να ξεχωρίζει, που εδώ σαν πλαστελίνη μεταμορφώνεται σε έναν τετράγωνο άγριο χοντράνθρωπο, που στις πιο τρυφερές στιγμές με τη γυναίκα του ορμάει σαν κτήνος μπροστά σε ένα ανυπεράσπιστο πλάσμα….

    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Γαλλία 14ος αιώνας: Όταν ο ιππότης Ζαν ντε Καρούζ επιστρέφει από τον πόλεμο και μαθαίνει πως ένας φίλος του, o Ζακ Λε Γκρις έχει βιάσει τη σύζυγό του Μαργκερίτ, ζητά από τον βασιλιά να εγκρίνει το αίτημα του για μονομαχία. Αν χάσει, η Μαργκερίτ θα καεί στην πυρά για ψευδή κατηγορία. Οι δύο φίλοι μεταμορφώνονται σε θανάσιμοι εχθροί και είναι πρόθυμοι να ρισκάρουν τη ζωή και την υπόληψη τους -όχι μόνο τη δική τους, αλλά και της άτυχης γυναίκας- στην τελευταία νόμιμη μονομαχία για λόγους τιμής στην ιστορία της χώρας.

    Dune

    (“ Dune”) Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, αμερικάνικης παραγωγής του 2021, σε σκηνοθεσία Ντενί Βιλνέβ, με τους Τιμοτέ Σαλαμέ, Ρεμπέκα Φέργκιουσον, Ζαντάγια, Όσκαρ Άιζακ, Τζέισον Μομόγια, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Σάρλοτ Ράμπλινγκ, Χαβιέρ Μπερδέμ, Ντέιβ Μπατίστα, Τζος Μπρολίν κα.

    Ενήλικη υποβλητική επική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, που ξεφεύγει πολύ από την απενοχοποιημένη καλτ ταινία του Ντέιβιντ Λιντς του 1984 και που δεν περιορίζεται στο μεγαλείο της εικόνας, τα ευφάνταστα σκηνικά, την μπαρόκ αντίληψη των πραγμάτων και λόγων, το απόκοσμο κλίμα και τον ηρωισμό, αλλά εμβαθύνει πάνω στο λογοτεχνικό έργο του Φρανκ Χέμπερτ, χρησιμοποιώντας το φανταστικό κόσμο του μέλλοντος για να μιλήσει για πανίσχυρους οίκους που εξουσιάζουν ολόκληρους πλανήτες, τη ζωή. Και ταυτόχρονα ο Ντενί Βιλνέβ, αντί να καλλωπίσει το φιλμ με τις εύπεπτες σκηνές από τα συνήθη βίντεο γκέιμ που τις συνοδεύουν και να απογειώσει την εμπορικότητα τής πολυέξοδης παραγωγής, παραχωρεί χώρο στην ελληνική τραγωδία, από την οποία είχε επηρεαστεί και ο Χέμπερτ.

    Ο Καναδός σκηνοθέτης του “ Blade Runner 2049”, μας πάει στο μέλλον, όπου ισχυροί οίκοι εξουσιάζουν τους πλανήτες, ενώ υπάρχει ένα πανάκριβο μπαχαρικό που επιτρέπει την υπερπολύτιμη διαπλανητική μετακίνηση, Έτσι, στην άνυδρη Γη της Επαγγελίας, που εποφθαλμιούν για μια ακόμη φορά οι αποικιοκράτες, οι φτωχοί αγριεμένοι γηγενείς, θα αντισταθούν έχοντας συμπαραστάτη ένα αρχοντόπουλο, αν και το υπέδαφος κρύβει θανάσιμες απειλές. Όμως, η πιο θανάσιμη απειλή είναι ο φόβος, που “ σκοτώνει το μυαλό”. Ο φόβος είναι το εργαλείο ποδηγέτησης των λαών και απέναντί του ο Βιλνέβ θα επιστρατεύσει τη φαντασία, περιορίζοντας το “ επιστημονικό” στα απλώς απαραίτητα.

    Το φιλμ των δυόμιση ωρών παραμένει σφιχτοδεμένο στο μεγαλύτερο μέρος του, καθώς ο Βιλνέβ γνωρίζει πολύ καλά το είδος, το οποίο πλουτίζει με λυρισμό και τα αισθήματα του ήρωα που πρέπει να ενηλικιωθεί και να κρατήσει στους ώμους του το βάρος ενός ολόκληρου κόσμου.

    Καλός μαθητής του ακμαίου Ρίντλεϊ Σκοτ θα κρατήσει δοκιμασμένες φόρμες, τα γεωμετρικά σχήματα, το μεγαλειώδες, θα κλιμακώσει την ένταση, θα παραπέμψει έξυπνα στον “ Λόρενς της Αραβίας” και θα ανοίξει ένα νέο κινηματογραφικό κεφάλαιο, που περιμένουμε να δούμε τη συνέχεια. Άλλωστε τα μειονεκτήματα της ταινίας, περιορίζονται σε ορισμένα ασαφή σκοτεινά σημεία της ιστορίας, κάποια σημάδια σκηνοθετικής επίδειξης και κυρίως ότι το φιλμ του μοιάζει με μια τεράστια εισαγωγή των όσων θα ακολουθήσουν.

    Η ταινία στηρίζεται και στις ερμηνείες του πολυπρόσωπου καστ, με πρώτη εκείνη του ανερχόμενου νεαρού και φωτογενή σταρ Τιμοτέ Σαλαμέ, που η λεπτεπίλεπτη φιγούρα του έρχεται σε αντίθεση με την τεράστια απειλή και αυτό από μόνο του ως ιδέα έχει το ενδιαφέρον του, αν και μοιάζει περισσότερο με ένα μπιμπελό σε μια κούτα με άρβυλα…

    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Πολ Ατρείδης, ο χαρισματικός διάδοχος του Οίκου των Ατρειδών, καλείται να υπηρετήσει το ασύλληπτο πεπρωμένο του και να ταξιδέψει στον πιο επικίνδυνο πλανήτη του διαστήματος για να διασφαλίσει το μέλλον της οικογένειας και του λαού του. Με τις μεγάλες δυνάμεις να παρασύρονται σε μια ανελέητη σύγκρουση για το «μπαχαρικό των μπαχαρικών» του πλανήτη Αρράκις, της πολυτιμότερης ουσίας στην Αυτοκρατορία, μόνο όσοι δαμάσουν τον φόβο τους θα μπορέσουν να επιβιώσουν.

    Χαρακτηριστικά Γνωρίσματα

    (“ Identifying Features”) Δραματική περιπέτεια, μεξικανικής και ισπανικής παραγωγής του 2020, σε σκηνοθεσία Φερνάντα Βαλαντές, με τους Μερσέντες Χερνάντεζ, Ντέιβιντ Ιγιέσκας, Χουάν Χεσούς Βαρέλα, Άννα Λάουρα Ροντρίγκεζ κα.

    Σε μια εποχή που δεκάδες αμερικάνικες παραγωγές καταπιάνονται επιδερμικά με το μεταναστευτικό πρόβλημα στα σύνορα με το Μεξικό και ακόμη περισσότερες κραυγάζουν για τον κίνδυνο των “ εισβολέων” στις Ηνωμένες Πολιτείες, έρχεται η σπαρακτική απάντηση από την Φερνάντα Βαλαντές, με τούτο δω το αργόσυρτο – όσο και το μαρτύριο των μεταναστών – θρίλερ, ένα εξόχως πολιτικό φιλμ.

    Ένα φιλμ σκληρό, που αναδεικνύει την απάνθρωπη αντιμετώπιση ενός ζητήματος, που έχει θύματα, απαγωγές, δολοφονίες, “ εξαφανίσεις”, ρημαγμένους ανθρώπους, που κινούνται σε ένα αδιέξοδο σύνορο.

    Μια μάνα που αναζητά απελπισμένα το παιδί της, αν και όλα τα χαρτιά δείχνουν ότι έχει πεθάνει, με τη βοήθεια ενός μετανάστη που επέστρεψε απογοητευμένος από “ τη χώρα της ευκαιρίας”, θα φτάσει, παρά τις αντιξοότητες, μέχρι το τέλος την αναζήτησή της.

    Η Βαλάντες, δεν υποκύπτει στις εύκολες λύσεις και τα κλισέ, αναδεικνύει την αντίθεση των υπέροχων άγριων τοπίων με τον πόνο και τον θάνατο που κρύβουν και με αποφασιστικότητα προσθέτει στην ιστορία της αφηγήσεις που εμπλουτίζουν τη μεγάλη εικόνα του προβλήματος, ενώ με υπομονή και εγκράτεια δεν επιδιώκει τη συγκίνηση ή την αγωνία από το καλογραμμένο σενάριο που έχει μπροστά της, αλλά από το βάθος που κρύβουν οι χιλιάδες υποθέσεις των εξαφανίσεων στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού. Μια ιστορία, που δεν έχει, δυστυχώς, τέλος, θα μας απασχολεί για πολλά χρόνια ακόμη και κάποιος-κάποια πρέπει να αφυπνίσει συνειδήσεις. Και αυτό κάνει αποτελεσματικότατα η Βαλάντες, έχοντας τη συνδρομή της θαυμάσιας πρωταγωνίστριάς της, Μερσέντες Χερνάντεζ, η οποία παίρνει τον αβάσταχτο πόνο της απώλειας και τον κάνει κουράγιο. Για όλους μας…

    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Μιγκέλ έχει μόλις απελαθεί από τις ΗΠΑ και επιστρέφει στο Μεξικό, λαχταρώντας να ξαναδεί τη μητέρα του. Η Μαγκνταλένα αναζητεί τον γιο της, που εξαφανίστηκε ενώ προσπαθούσε να διασχίσει τα σύνορα. Οι δρόμοι των δύο ηρώων θα διασταυρωθούν, καθώς περιπλανώνται στις παραμεθόριες ερημιές, όπου βασιλεύουν η ανομία, η βία και η απόγνωση. Δύο μοναχικές ψυχές, παγιδευμένες σε ένα άχρονο μεταίχμιο, αναζητούν μια διέξοδο παρηγοριάς και ανακούφισης.

    Κολέκτιβ

    (“ Collective”) Ντοκιμαντέρ, ρουμανικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Αλεξάντερ Ναναού.

    Αξιοπρόσεκτο ντοκιμαντέρ για το πώς ένα διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας εμποτίζει και το σύστημα υγείας της Ρουμανίας, μιας χώρας που δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά απ’ ότι φαίνεται ακολουθεί το δρόμο που έχουν χαράξει υπεραναπτυγμένα κράτη. Ένα ντοκιμαντέρ που εστιάζει στις κρυφές παγίδες, καταστροφικές συμπεριφορές που έχει ο ευρωπαϊκός δρόμος και μάλιστα σε μια χώρα που μαστίζεται από τους ολιγάρχες και τους συμμάχους τους ξένους “ επενδυτές”, που βρίσκονται πίσω από κάθε ευκαιρία κερδοσκοπίας.

    To ντοκιμαντέρ του Αλεξάντερ Ναναού που τιμήθηκε με το Βραβείο Καλύτερου Ευρωπαϊκού Ντοκιμαντέρ στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου και το Βραβείο Κοινού LUX 2021, καταπιάνεται με την πυρκαγιά του 2015 στο κλαμπ “ Κολέκτιβ”, στο Βουκουρέστι, απ’ την οποία σκοτώθηκαν 27 άνθρωποι, ενώ σύντομα πέθαναν στα νοσοκομεία οι περισσότεροι από τους 180 τραυματίες! Οι αποκαλύψεις μίας ομάδας ερευνητών δημοσιογράφων είναι καταιγιστικές καθώς ανακαλύπτουν μια τεράστια ιατρική απάτη, ενώ η πολιτική εξουσία σε αρμονία με τα ΜΜΕ παραπλανούσαν τον λαό.

    Παρόλο που το ντοκιμαντέρ του Ναναού δίνει την αίσθηση της αδυναμίας να φτάσει στο βάθος των αιτιών, στο τέρμα των εξηγήσεων, έχει ενδιαφέρον και χρησιμότητα, σε μια εποχή ψευδαισθήσεων και εύκολης χειραγώγησης.

    Κοντορίτο

    (“ Condorito”) Παιδική ταινία κινούμενων σχεδίών, χιλιανής και περουβιανής παραγωγής του 2020, σε σκηνοθεσία Άλεξ Ορέλ και Εντουάρντο Σουλντ.

    Νοτιοαμερικάνικο παιδικό animation που ξεκινά αρκετά ελπιδοφόρα και διασκεαστικά και όσο περνά η ώρα χάνει την ορμή του, μπαίνει στα κλισέ της Disnay, χάνει την πρωτοτυπία του και διασκεδάζει μόνο τους μπόμπιρες. Και είναι κρίμα καθώς οι σκηνοθέτες έχουν ορισμένες ωραίες ιδέες παρωδώντας μια σειρά από γνωστές κινηματογραφικές περιπέτειες ή βάζουν σε χαρακτήρες του φιλμ τις μορφές γνωστών ιστορικών προσώπων ή του σινεμά. Η ταινία προβάλλεται μεταγλωττισμένη στα ελληνικά.

    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Κοντορίτο είναι ένα πουλί που ζει σε ένα γραφικό χωριό των Άνδεων, είναι ο αγαπημένος όλων κι ο ίδιος είναι ευτυχισμένος πλάι στη σύντροφό του Γιαγίτα. Όταν, όμως, κατά λάθος η μαμά της φίλης του απαγάγεται από εξωγήινους εξαιτίας μιας φάρσας, ο Κοντορίτο πρέπει να ξανακάνει τα πάντα για να κερδίσει την κοπέλα του.

  • Καραμανλικό Γκράαλ/ Πέραν τούτου;

    Καραμανλικό Γκράαλ/ Πέραν τούτου;

    H Nέα Δημοκρατία έγινε 47 χρονών, ο Κώστας Καραμανλής πάτησε τα 65 (1957) και ο Κυριάκος Μητσοτάκης διατηρεί με σχετική άνεση την ηγεμονία σε μια παράταξη που έχει δείξει πως μπορεί να συσπειρώνει τις αντιθέσεις της μεταξύ ακραίας δεξιάς και κεντροδεξιά ως “βαθύ” κόμμα εξουσίας στο οποίο η νομή της έχει πάντοτε μεγαλύτερη αξία από ιδρυτικές διακηρύξεις και ιδεολογικά ζητήματα.

    Από το 2009 μέχρι και το 2018 οι δημόσιες παρεμβάσεις του πρώην πρωθυπουργού, που φέρει τα κλειδιά της τροπαιοθήκης όπου φυλάσσεται το “Γκράαλ” του Καραμανλισμού, ήταν ελάχιστες. Η “σιωπή” του Καραμανλή ήταν ένα από τα πιο διαδεδομένα κλισέ της δημοσιογραφικής και πολιτικής πιάτσας, ακόμα κι όταν το ίδιο του το κόμμα -και φυσικά οι αντίπαλοι- του χρέωναν έμμεσα ή άμεσα την πτώχευση της χώρας και την υπαγωγή στα μνημόνια. Το Καραμανλικό “ζεν” αποδείχθηκε ανθετικό. Αντιμετώπισε στωϊκά, σχεδόν παραλυτικά, τις κατηγορίες και προτίμησε την ασφάλεια του πολιτικού αναχωρητισμού και τον τιμητικό τίτλο του θεματοφύλακα και εγγυητή της ενότητας της παράταξης.

    Κάτι που ήταν μάλλον ανακριβές δεδομένου ότι δεν άσκησε τον συγκεκριμένο ρόλο ούτε όταν η παράταξη που ίδρυσε ο θείος του υποδεχόταν με ανοικτές αγκαλιές εκείνους που ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει “άκρα”. Η πιο σημαντική δημόσια παρέμβασή του ήταν αυτή υπέρ του “Ναι”, πριν το δημοψήφισμα του 2015, δεν κατόρθωσε, ωστόσο, να αλλάξει την ροή των πραγμάτων.

    Από το 2018 και εντεύθεν μίλησε δημόσια δύο φορές. Και στις δύο εστίασε στην κοινωνικές ανισότητες και στην ανάγκη να στηριχθούν οι κοινωνικά ασθενέστεροι. Καθαρός καραμανλικός φιλελευθερισμός με κοινωνικό πρόσωπο δηλαδή.

    Στην ομιλία του για τα 47 χρόνια από την ίδρυση της Ν.Δ, κατέθεσε μια πιο ολοκληρωμένη πολιτική στάση απέναντι στις εξελίξεις- γεωπολιτικές, πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές.

    1. “Προϋπόθεση ομαλής λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι οι πολίτες να αισθάνονται ότι η πολιτεία τούς αντιμετωπίζει με ισονομία και δικαιοσύνη. Όταν οι πολίτες, η μεγάλη μερίδα αυτών, αισθάνονται αδικημένοι, παραγκωνισμένοι ή περιφρονούμενοι, η δημοκρατία τραυματίζεται και, σε ακραία προέκταση, υπονομεύεται.”
    2. Ήδη παρατηρείται παγκοσμίως διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Πληθαίνουν εκείνοι που, αν βρεθούν χωρίς δουλειά, θα τους είναι σχεδόν αδύνατον να επανενταχθούν στην παραγωγική διαδικασία. Πολλοί νέοι αισθάνονται ότι δεν θα έχουν τις ευκαιρίες που χρειάζονται για μια καλύτερη ζωή.
    3. Στο Προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, στις 2 Απριλίου 1977, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επεσήμαινε: «η δημοκρατία δεν επιβάλλεται. Η δημοκρατία βιώνεται. Και πρέπει να γίνεται πράξη στην καθημερινή ζωή του πολίτη. Προϋποθέτει τον σεβασμό της αρχής της πλειοψηφίας και του νόμου. Και προπαντός προϋποθέτει πολιτικό κλίμα ήπιο και ήρεμα πολιτικά ήθη. Η δημοκρατία δεν αντέχει στα πάθη και τους φανατισμούς». Γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τον ταραχώδη δημόσιο βίο της χώρας, τις επανειλλημμένες εκτροπές, τους διχασμούς, τον αδελφοκτόνο εμφύλιο, αλλά και τις συνήθεις υπερβολές οξύτητας και δημαγωγίας ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πίστευε βαθιά ότι εξ ίσου σημαντικός θεμέλιος λίθος για την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι η ήρεμη πολιτική ζωή, η αποφυγή ακραίων αντιαπαραθέσεων, ο δημόσιος λόγος με σεβασμό στην αντίθετη άποψη, η διαρκής προσπάθεια δημιουργίας συνθηκών εθνικής συνεννόησης.
    4. Με απλά λόγια, η θέση της χώρας, τόσο στα Βαλκάνια όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο, καθιστά ανεπίτρεπτη απερισκεψία την επικράτηση κλίματος διχαστικού και ακραίας οξύτητας. Μας το θυμίζει άλλωστε η πρόσφατη Ιστορία μας. Και στην Μικρασιατική Καταστροφή και στον Εμφύλιο, μπορεί να έχουν σοβαρές ευθύνες και ξένοι παράγοντες, όμως η οδυνηρή αλήθεια είναι ότι από μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας. Όπως σοφά υπογράμμιζε ο Καραμανλής, στις 7 Απριλίου 1983, σε δείπνο προς τιμήν του Κυπρίου Προέδρου Σπύρου Κυπριανού, «Οι ξένοι δεν θα μπορούσαν να μας αδικούν, εάν δεν τους διευκόλυναν τα σφάλματα τα δικά μας».
    5. Οφείλουμε κατά συνέπεια να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για την διαμόρφωση συνθηκών σύμπνοιας, ομοψυχίας και εθνικής συνεννόησης. Ο δημοκρατικός διάλογος και η αντιπαράθεση επιχειρημάτων πρέπει να διευκολύνει και όχι να υπονομεύει την ανάγκη σύγκλισης απόψεων για τη διαμόρφωση εθνικής στρατηγικής, πρωτίστως για τα μεγάλα εθνικά θέματα. Αυτό είναι το θεμελιώδες δίδαγμα της ιστορικής μας εμπειρίας.
    6. Η Ευρώπη στις μέρες μας, παρά την ισχύ της (οικονομική, πολιτική, πολιτιστική, ακόμα και στρατιωτική), αδυνατεί να πρωταγωνιστήσει στη διεθνή σκηνή. Αδυνατεί να επηρεάσει αποφαστικά τις εξελίξεις σε σχέση με τις συγκρούσεις, τις εντάσεις, τους ανταγωνισμούς και τις αυθαιρεσίες σε κρίσιμες περιοχές της γης, ακόμα και στην γειτονιά της. Δεν έχει καταφέρει να διαμορφώσει ενιαία και αποτελεσματική πολιτική στο μεγάλο μεταναστευτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίσει με ακόμα οξύτερο τρόπο στο μέλλον. Επέδειξε ατολμία και δυσκινησία στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Και στο υγειονομικό σκέλος και στο σκέλος των μέτρων ανάκαμψης από την ύφεση που προκάλεσε η πανδημία
    7. Είναι αναγκαίο να επισημανθεί και να στηλιτευθεί η επαμφοτερίζουσα στάση έναντι της Τουρκίας, η οποία συμπεριφέρεται ως ταραξίας στην ευρύτερη περιοχή, εγείροντας αξιώσεις που προσβάλλουν κατάφωρα και το γράμμα και το πνεύμα του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συνθηκών. Ειδικά σε ό,τι αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο, δι έργων και λόγων, απειλεί ευθέως, όχι μόνο δικαίωματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο, αλλά ακόμα και την εδαφική ακεραιότητα χωρών – μελών της ίδιας της Ευρωπαικής Ένωσης. Ορισμένα κράτη, μάλιστα, υιοθετώντας στάση επιτήδειου ουδέτερου, εμμέσως πλην σαφώς, δείχνουν να κλείνουν το μάτι προς την Τουρκία, δηλαδή να ενθαρρύνουν την απαράδεκτη και παραβατική συμπεριφορά της. «Η Ελλάδα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την ακεραιότητά της. Η Ευρώπη όμως οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι αλληθωρίζοντας οδηγείται σε αδιέξοδο. Δεν μπορεί να μην επιβάλλει κυρώσεις σε εξόφθαλμα επιθετικές συμπεριφορές. Προς όφελος όχι των μελών της, αλλά για να βρει τον εαυτό της στον δρόμο της προς το αύριο. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι ενθαρρυντική η συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας και συνιστά εθνική επιτυχία», γιατί σηματοδοτεί κοινή αντίληψη ως προς το μέλλον της Ευρώπης.
    8. Χαρακτήρισε «ημιτελές το ευρωπαϊκό οικοδόμημα», κάτι, που όπως είπε, φάνηκε και στην περίπτωση της ελληνικής κρίσης όταν «επεβλήθη ένα πρόγραμμα που σε μεγάλο βαθμό είχε χαρακτήρα τιμωρητικό, που όπως ομολογήθηκε αργότερα είχε και σοβαρά προβλήματα τόσο στο σχεδιασμό όσο και στο αποτέλεσμα».

    Κάποιοι “διάβασαν” την ομιλία Καραμανλή ως πρόβα για έναν μελλοντικό ρόλο- πιθανώς στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Η αλήθεια είναι πως ο πρώην πρωθυπουργός δεν έκανε, σε πρώτη φάση, κάτι περισσότερο από το να επιβεβαιώνει τον εαυτό του και τον ρόλου που πιστεύει πως του αναλογεί λόγω της πολιτικής παράδοσης που εκπροσωπεί και της ίδιας της ιδιοσυγκρασίας του.

    Αποτελούν όλα τα παραπάνω αιχμή προς την κυβέρνηση; Το τελευταίο που θα ήθελε ο Κώστας Καραμανλής είναι να δράσει ως ενδοπαραταξιακός πόλος. Κάτι τέτοιο απαιτεί σχέδιο, σκοπιμότητα, “συνωμοτικότητα” και καθημερινή ενασχόληση στους κομματικούς και πολιτικούς διαδρόμους. Δεν ταιριάζει κάτι τέτοιο στη φύση του που συχνά λαμβάνει διαστάσεις ραθυμίας και άνωθεν θεώρησης των εξελίξεων.

    Ως εκ τούτου, αυτό που βλέπουν ορισμένοι ως “μανιφέστο Καραμανλή” δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα γνωστό βιβλίο που έχει διαβαστεί και απαγγελθεί αρκετές φορές και επιστρέφει πάντοτε στην βιβλιοθήκη. Για να ισχυρίζονται κάποιοι πως το έχουν και να το επικαλούνται. Κατά τα λοιπά η κομματική και κυβερνητική ζωή συνεχίζεται…

  • Squid Game: Με 111 εκατ. θεατές έγινε η πιο επιτυχημένη σειρά του Netflix!

    Squid Game: Με 111 εκατ. θεατές έγινε η πιο επιτυχημένη σειρά του Netflix!

    To πιο επιτυχημένο σήριαλ με πρωτότυπο περιεχόμενο του Netflix έγινε επισήμως το «Squid Game» ή «Παιχνίδι του καλαμαριού», όπως είναι στα ελληνικά ο τίτλος. 

    Oπως μεταδίδει το Reuters, το θρίλερ των 9 επεισοδίων, στο οποίο διαγωνιζόμενοι συμμετέχουν σε παιδικά παιχνίδια με θανατηφόρες συνέπειες σε μία προσπάθεια να κερδίσουν 45,6 δισ. γουόν (38 εκατ. δολάρια) έχει κάνει παγκόσμια αίσθηση από τη στιγμή που κυκλοφόρησε, πριν από έναν μήνα.

    Το δυστοπικό δράμα έχει εμπνεύσει σειρές ρούχων (από τις αθλητικές φόρμες που φορούν οι διαγωνιζόμενοι) μέχρι αποκριάτικες στολές.

    Εχει επίσης τροφοδοτήσει μια συζήτηση στη Νότια Κορέα για τις τοξικές, ανταγωνιστικές κοινωνίες κι έχει προκαλέσει ενδιαφέρον για τον πολιτισμό και τη γλώσσα της χώρας σε όλον τον κόσμο. «Το Squid Game έφτασε επίσημα στα 111 εκατ. θεατές», ανέφερε το Netflix στο Twitter.

    Η σειρά είναι τόσο δημοφιλής που η πάροχος υπηρεσιών διαδικτύου SK Broadband της Νότιας Κορέας μήνυσε το Netflix για να πληρώσει το κόστος της αυξημένης διαδικτυακής κίνησης και τις εργασίες συντήρησης λόγω της αύξησης των θεατών.

    Το Netflix θα δαπανήσει περισσότερα από 500 εκατ. δολάρια σε περιεχόμενο που παράγεται στη Νότια Κορέα φέτος.

  • Τους 57,4 εκατ. τόνους θα φθάσουν τα παγκόσμια ηλεκτρονικά απόβλητα το 2021

    Τους 57,4 εκατ. τόνους θα φθάσουν τα παγκόσμια ηλεκτρονικά απόβλητα το 2021

    Ένα βουνό περίπου 57,4 εκατ. τόνων ηλεκτρονικών και ηλεκτρικών αποβλήτων, πιο βαρύ και από το Μεγάλο Σινικό Τείχος της Κίνας, αναμένεται να προστεθεί στη Γη το 2021, έναντι 53,6 εκατ. τόνων το 2020, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων εν όψει της φετινής Διεθνούς Ημέρας Ηλεκτρονικών Αποβλήτων (International E-Waste Day) στις 14 Οκτωβρίου.

    Xρόνο με το χρόνο το πρόβλημα επιδεινώνεται και, από όλα αυτά τα απόβλητα, μόνο το 17,4% ανακυκλώνονται διεθνώς. Από το 2014 μέχρι σήμερα, έχουν αυξηθεί πάνω από 21%, ενώ αναμένεται να φτάσουν τα 74 εκατ. τόνους έως το 2030. Κάθε χρόνο τα ηλεκτρονικά και ηλεκτρικά απόβλητα αυξάνονται κατά τουλάχιστον δύο εκατομμύρια τόνους, κυρίως εξαιτίας της αύξησης της παγκόσμιας κατανάλωσης τέτοιων συσκευών με μέσο ετήσιο ρυθμό περίπου 3%, σε συνδυασμό με τον ολοένα μικρότερο κύκλο ζωής τους και τις περιορισμένες δυνατότητες για επισκευή τους.

    Γι’ αυτό, οι ειδικοί καλούν τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και τις κυβερνήσεις να εντείνουν τις προσπάθειες τους, προκειμένου οι νεκρές ή αχρησιμοποίητες συσκευές κάθε είδους, που μπαίνουν σε πρίζα ή δουλεύουν με μπαταρία, να καταλήξουν σε μέρη όπου είτε θα επιδιορθώνονται και θα επαναχρησιμοποιούνται, είτε θα ανακυκλώνονται, κάτι που επιφέρει εξοικονόμηση πολύτιμων πρώτων υλών και άλλων πόρων, καθώς επίσης λιγότερη επιβάρυνση του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας.

    Στην Ευρώπη εκτιμάται ότι το μέσο νοικοκυριό διαθέτει 72 συσκευές που δουλεύουν με ηλεκτρικό ρεύμα από το δίκτυο ή από μπαταρία και από αυτές οι 11 δεν χρησιμοποιούνται πια ή έχουν χαλάσει. Κάθε χρόνο άλλα τέσσερα έως πέντε κιλά μη χρησιμοποιούμενων συσκευών ανά Ευρωπαίο πολίτη έρχονται να προστεθούν στις εκτός λειτουργίας συσκευές, προτού πεταχτούν και θεωρηθούν πια απόβλητα.

    Σύμφωνα με μια γαλλική έρευνα, τα 54 από τα 113 εκατομμύρια κινητά τηλέφωνα, συνολικού βάρους 10 έως 20 τόνων, “κοιμούνται” στα συρτάρια, στα ντουλάπια και στις αποθήκες των γαλλικών νοικοκυριών – μια κατάσταση που δεν διαφέρει σε άλλες χώρες. Στις ΗΠΑ περισσότερα από 151 εκατομμύρια κινητά τηλέφωνα κάθε χρόνο – περίπου 416.000 τη μέρα – πετάγονται στα σκουπίδια και πολλά καταλήγουν σε χωματερές. Γύρω στο 40% των βαρέων μετάλλων στις αμερικανικές χωματερές προέρχονται από πεταμένα ηλεκτρονικά και ηλεκτρικά προϊόντα.

    Από άποψη βάρους, οι μεγάλες ηλεκτρικές συσκευές, όπως φούρνοι και ψυγεία, συνιστούν το μεγαλύτερο μέρος των αποβλήτων αυτών του είδους, παρά τις προσπάθειες για μια κυκλική οικονομία. Από την άλλη, στην περίπτωση των υπολογιστών, τάμπλετ και κινητών τηλεφώνων, μια βασική αιτία που αποθαρρύνει την ανακύκλωση, είναι ο φόβος των καταναλωτών για την ασφάλεια των ψηφιακών προσωπικών δεδομένων που έχουν απομείνει σε αυτές τις παλιές συσκευές, γι’ αυτό πολλοί προτιμούν να τις κρατούν αχρησιμοποίητες στο σπίτι τους, παρά να τις αποχωριστούν.

    Όμως οι συσκευές αυτές κρύβουν ένα πραγματικό πλούτο. Για παράδειγμα, σε ένα εκατομμύριο πεταμένα κινητά τηλέφωνα εκτιμάται ότι υπάρχουν 24 κιλά χρυσού, 16.000 κιλά χαλκού, 350 κιλά αργύρου και 14 κιλά παλλάδιου, πολύτιμες πρώτες ύλες που θα μπορούσαν να ανακυκλωθούν και να επιστραφούν στον κύκλο παραγωγής, αντί να εξορυχτούν άλλα παρόμοια υλικά. Ένας τόνος πεταμένων κινητών τηλεφώνων περιέχει περισσότερο χρυσό από ό,τι ένας τόνος μεταλλεύματος χρυσού. Εκτιμάται ότι κάθε χρόνο πετιούνται ή καίγονται πολύτιμα ανακυκλώσιμα υλικά αξίας τουλάχιστον 57 δισ. δολαρίων, ποσό μεγαλύτερο από το ΑΕΠ πολλών χωρών.

  • Πρωταγωνίστρια Ρωσικής Πρωτοπορίας η πόλη της Θεσσαλονίκης

    Πρωταγωνίστρια Ρωσικής Πρωτοπορίας η πόλη της Θεσσαλονίκης

    Μετά την Οδησσό, το Άμστερνταμ και τη Μόσχα είναι η σειρά της Θεσσαλονίκης να φιλοξενήσει το διεθνές συνέδριο Khardzhiev, το οποίο διοργανώνεται σε διαφορετική πόλη κάθε δύο χρόνια. Στη Θεσσαλονίκη έρχονται είκοσι διακεκριμένοι ιστορικοί τέχνης για να «ξεδιπλώσουν» άγνωστες πτυχές της τέχνης της Ρωσικής Πρωτοπορίας και να παραθέσουν την εμπειρία τους από μεγαλύτερες και μικρότερες συλλογές που σήμερα βρίσκονται σε μουσεία: από το MoMA της Νέας Υόρκης ως το Μουσείο Σαβίτσκι στην πόλη Νουκούς, κοντά στην έρημο της Αράλης στο Ουζμπεκιστάν.

    Το 4ο διεθνές συνέδριο, με τίτλο «Collector Culture of the Russian Avant-garde», πραγματοποιείται στη μνήμη του φιλόλογου, ιστορικού τέχνης και συλλέκτη Νικολάι Χαρτζίεφ (Nikolai Khardzhiev, 1903-1996), την Παρασκευή 22 και το Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2021, σε συνδιοργάνωση του МОМus- Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης- Συλλογή Κωστάκη, του Stedelijk Museum στο Άμστερνταμ και του Ιδρύματος Khardzhiev.

    «Το συνέδριο αυτό μας εδραιώνει στον χώρο της μελέτης της Ρωσικής Πρωτοπορίας, μας κάνει πρωταγωνιστές», επισημαίνει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Μαρία Τσαντσάνογλου, διευθύντρια του MOMus-Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης- Συλλογή Κωστάκη. Χάρη στην περίφημη Συλλογή Κωστάκη, τη σημαντικότερη συλλογή έργων Ρωσικής Πρωτοπορίας εκτός Ρωσίας, η επιλογή να πραγματοποιηθεί το συνέδριο στη Θεσσαλονίκη ήταν «σχεδόν αυτονόητη», σημειώνει η κ. Τσαντσάνογλου.

    Κεντρικός άξονας της φετινής διοργάνωσης είναι η ιστορία της συλλογής στη σοβιετική εποχή. Θα συζητηθεί η ευρύτερη συλλεκτική κουλτούρα, που άνθισε κατά τη διάρκεια της ρωσικής «απόψυξης», της μετασταλινικής εποχής της δεκαετίας του 1950 και του 1960, με κορυφαίους συλλέκτες όπως ο Γιώργος Κωστάκης και ο Νικολάι Χαρτζίεφ. Μια εποχή που αρκετοί συλλέκτες μάζευαν τέχνη, που δεν αποκτήθηκε είτε ποτέ είτε σπάνια από τα μουσεία και οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, που διαφορετικά θα είχε χαθεί σε μεγάλο βαθμό.

    Εκτός από το θέμα των συλλεκτών, στο συνέδριο να αναπτυχθεί και το θέμα των μουσείων που έχουν πολλά έργα Ρωσικής Πρωτοπορίας στις συλλογές τους, όπως το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, που έφτιαξε μία από τις πρώτες συλλογές Ρωσικής Πρωτοπορίας, αλλά και πολύ απομακρυσμένα μουσεία, όπως το Μουσείο Τέχνης Nukus στο Ουζμπεκιστάν, το οποίο χάρη στον διευθυντή και συλλέκτη του μουσείου Igor Savitsky, έχει πολύ σημαντικές συλλογές πρωτοπορίας. Στο συνέδριο θα διερευνηθούν και σύγχρονα θέματα, όπως οι μέθοδοι, με τις οποίες οι νέες τεχνολογίες συμβάλλουν στη διατήρηση και προβολή των συλλογών.

    Την επιστημονική επιτροπή του συνεδρίου απαρτίζουν οι: Αγγελική Χαριστού (MOMus-Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Θεσσαλονίκη), Frank van Lamoen (Stedelijk Museum, Άμστερνταμ), Lyubov Pchelkina (State Tretyakov Gallery, Μόσχα), Sjeng Scheijen (Khardzhiev Foundation, ‘Αμστερνταμ) και Μαρία Τσαντσάνογλου.

    Στο πλαίσιο του συνεδρίου θα πραγματοποιηθεί και η έναρξη της έκθεσης «Kazimir Malevich. From the Khardzhiev Foundation», με 23 έργα του Ρώσου δημιουργού από το Ίδρυμα Khardzhiev, παράλληλα με την έκθεση «Ιβάν Κλιούν. Υπερβατικά τοπία. Ιπτάμενα γλυπτά. Φωτεινές σφαίρες», στο MOMus-Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Μονή Λαζαριστών.

    Οι δυνατότητες των υβριδικών συνεδρίων

    Το 4ο διεθνές συνέδριο Khardzhiev -το μεγαλύτερο συνέδριο που έχει διοργανώσει το MOMus- θα είναι υβριδικό. Ύστερα από δυο χρόνια μέτρων -λόγω πανδημίας- η κ. Τσαντσάνογλου τονίζει ότι «είναι καιρός να αρχίσουμε να αναπροσαρμόζουμε τον τρόπο με τον οποίο κάνουμε τα συνέδρια», εκφράζοντας την πεποίθηση ότι ο υβριδικός χαρακτήρας διοργάνωσής τους ήρθε για να μείνει. Προσθέτει ακόμη ότι η δυνατότητα παρακολούθησης από κάθε άκρη του κόσμου αποτελεί μια εξαιρετική διαφήμιση για τη Θεσσαλονίκη και το MOMus, και σ’ αυτό θα βοηθήσει το γεγονός ότι η επίσημη γλώσσα του συνεδρίου θα είναι τα αγγλικά, διευρύνοντας με αυτόν τον τρόπο το δυνητικό κοινό.

    Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο MOMus- Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης-Συλλογές Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, μέσα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και διαδικτυακά, μέσα από την ιστοσελίδα https://collectorcultureconf2021.org

    Για τη συμμετοχή είναι απαραίτητη η δήλωση κράτησης θέσης στο https://collectorcultureconf2021.org/registration, ενώ στον χώρο τηρούνται όλες οι συνθήκες ασφάλειας της δημόσιας υγείας.

    Η είσοδος επιτρέπεται μόνο με την επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού/νόσησης, είτε Ευρωπαϊκού Ψηφιακού Πιστοποιητικού COVID-19, είτε με την επίδειξη αρνητικού εργαστηριακού rapid test έως 48 ώρες πριν την επίσκεψη. Η χρήση της μάσκας είναι υποχρεωτική καθ’ όλη τη διάρκεια παραμονής στον χώρο.

  • Επιτροπές κι επι(ν)τροπές

    Επιτροπές κι επι(ν)τροπές

    Επιτροπή: μια ομάδα ανθρώπων που από μόνοι τους δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, αλλά σαν ομάδα μπορούν να αποφασίσουν ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει

    Ούτε πέντε ούτε δέκα ούτε δεκαπέντε! Εξήντα είναι τα μέλη της επιτροπής την οποία θα συντονίζει ο Σωτήρης Τσιόδρας και, όχι, δεν πρόκειται για την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚ της Κίνας αλλά την νέα Επιτροπή Δημόσιας Υγείας και Αντιμετώπισης Πανδημίας.

    Εξήντα ! Υπάρχουν πολιτικά κόμματα με λιγότερα μέλη. Επίσης υπάρχουν χωριά με λιγότερους κατοίκους. Για να μην πούμε ότι διεξάγονται επιστημονικά συνέδρια με λιγότερους εισηγητές. Και σίγουρα ένα εκλογικό ψηφοδέλτιο περιλαμβάνει λιγότερους υποψήφιους!

    Εξήντα μέλη! Πράγμα που σημαίνει 60 καφέδες, 60 χυμούς, 60 εφυαλωμένα νερά, 120 κουλουράκια ανά συνεδρίαση. Και ελπίζουμε ότι αυτό θα είναι το ΜΟΝΟ κόστος της και δεν θα υπάρχει κόστος συμμετοχής, μετακινήσεων, διαμονής, ταξιδιών κ.τ.λ. που και πάλι δηλαδή, το κόστος για καφέδες και κουλουράκια θα μπορούσε να είναι το μηνιάτικο μίας νοσηλεύτριας σε δημόσιο νοσοκομείο.

    Προσπαθείς να αντιμετωπίσεις στα σοβαρά τη σύσταση μίας 60μελούς επιτροπής και δεν το καταφέρνεις. Δεν μπορείς να φανταστείς πως θα λειτουργεί μια τέτοια επιτροπή και θα έχει αποτέλεσμα. Και τι παραπάνω θα κάνει από την Επιτροπή Ειδικών που συστάθηκε την Ανοιξη του 2020 για να αντιμετωπίσει την πανδημία αλλά και τις ανάγκες των… τηλεοπτικών καναλιών για “ασώματες κεφαλές” covidαλογούντων επιστημόνων;

    Και αλήθεια, η Επιτροπή Ειδικών που κατάφερε να έχουμε ρεκόρ παρατεταμένου lockdown με ταυτόχρονο ρεκόρ θανάτων, θα εξακολουθήσει να λειτουργεί εκ παραλλήλου; Θα έχουμε δηλαδή δύο επιτροπές; Μία που θα συμβουλεύει τον Θάνο Πλεύρη και άλλη μία που θα “αποτελεί ένα αυστηρά ακαδημαϊκό όργανο που θα συνεργάζεται, όποτε της ζητηθεί, με τα αρμόδια Υπουργεία”; Ή μήπως δεν χωρούσαν όλοι στην πρώτη (επίσης πολυμελή) και είπαν να φτιάξουν άλλη μία για να μην παραπονιέται κανείς;

    Πραγματικά αναρωτιέται κανείς αν ζούσε ο σπουδαίος καθηγητής Επιδημιολογίας, Δημήτρης Τριχόπουλος, τι θα έλεγε για τα καμώματα των φοιτητών του και σημερινών καθηγητών…

    Ισως να μας θύμιζε τη φράση του Αλεκ Ισιγκόνις: «Η καμήλα είναι ένα άλογο που σχεδιάστηκε από επιτροπή». 

  • Η Εθνική Λυρική Σκηνή τιμά τον Μίκη Θεοδωράκη

    Η Εθνική Λυρική Σκηνή τιμά τον Μίκη Θεοδωράκη

    Η Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ) τιμά τον Μίκη Θεοδωράκη, με την παρουσίαση του εμβληματικού του έργου «’Αξιον Εστί» σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη, στις 29 και 31 Οκτωβρίου, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Η νέα εκτέλεση του έργου, με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, σε μουσική διεύθυνση Στάθη Σούλη, με σολίστ τους Γιώργο Νταλάρα και Δημήτρη Πλατανιά και με αφηγητή τον Γιώργο Γάλλο, αποτελεί την πρώτη εκδήλωση του τριετούς κύκλου «Μίκης Θεοδωράκης» μετά τον θάνατο του συνθέτη και πραγματοποιείται στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση.

    Η παραγωγή υλοποιείται με τη στήριξη της δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) για τη δημιουργία του επετειακού προγράμματος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

    Η εκτέλεση του «’Αξιον Εστί» από τις δυνάμεις της ΕΛΣ στο πλαίσιο του εορτασμού των διακοσίων ετών από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, δεν μπορεί παρά να έχει έναν συμβολικό χαρακτήρα. Το «’Αξιον Εστί» θα είναι η πρώτη εκδήλωση του κύκλου «Μίκης Θεοδωράκης» μετά τον θάνατο του σπουδαίου Έλληνα συνθέτη και είναι αυτονόητο ότι είναι αφιερωμένο στη μνήμη του. Καρπός της γόνιμης και εν πολλοίς ευφορικής περιόδου των αρχών της δεκαετίας του ’60, κατά την οποία το τραύμα του Εμφυλίου υποχωρούσε σταδιακά στο παρελθόν και νέες συλλογικότητες αναζητούσαν ενθουσιωδώς την πολιτιστική τους έκφραση, το έργο του Θεοδωράκη με τον πρωτοφανή προσδιορισμό «λαϊκό ορατόριο», βασισμένο στο ποιητικό έργο ζωής του Οδυσσέα Ελύτη, αποτέλεσε όχι μόνο ένα ορόσημο στη νεοελληνική μουσική και τη σταδιοδρομία του δημιουργού, αλλά ταυτόχρονα και μια επαναστατική χειρονομία ώσμωσης ανάμεσα στο αισθητικό και το πολιτικό, τη διανόηση και τον λαό, την τέχνη και τη ζωή.

    Γραμμένο μετά από παραίνεση του Ελύτη την περίοδο 1960-61 και σε συνέχεια της τολμηρής στροφής του Θεοδωράκη στη λαϊκή μουσική με τη μελοποίηση του «Επιτάφιου» του Γιάννη Ρίτσου, το «’Αξιον Εστί» δισκογραφήθηκε και παρουσιάστηκε δημόσια μόλις το 1964 – χρονιά του διεθνούς φαινομένου του «Ζορμπά» και της εκλογής του συνθέτη ως βουλευτή της ΕΔΑ στη Β΄ Πειραιώς, περιφέρεια του δολοφονημένου Γρηγόρη Λαμπράκη. Η καθυστέρηση οφειλόταν στην αναζήτηση εκ μέρους του συνθέτη της εύθραυστης ισορροπίας που απαιτούσε η αποτολμούμενη σύνθεση του λαϊκότροπου υλικού με την ευρωπαϊκή παράδοση. Την ίδια περίοδο, εξάλλου, ο Θεοδωράκης επιδιδόταν στην προοδευτική και υπομονετική εργασία εξοικείωσης του ανειδίκευτου κοινού με τη συμφωνική αισθητική διά μέσου της δραστηριότητας της Μικρής Ορχήστρας Αθηνών, που ο ίδιος ίδρυσε το 1962.

    Το αποτέλεσμα τον δικαίωσε και αναδείχθηκε απροσδόκητα στο εμπορικότερο απ’ όλα τα έργα του. Η επιτυχία όφειλε, αδιαμφισβήτητα, πολλά στο καλλιτεχνικό και συμβολικό βάρος των συντελεστών της πρώτης εκτέλεσης: του ηθοποιού Θόδωρου Δημήτριεφ στο μέρος του βαρύτονου-ψάλτη, του Γρηγόρη Μπιθικώτση-λαϊκού τραγουδιστή και του Μάνου Κατράκη-αναγνώστη. Παράλληλα, η φόρμα του έργου, που διατηρεί τις αναλογίες και την υφολογική τριχοτόμηση του ποιήματος του Ελύτη ανατρέχοντας ταυτόχρονα στα δομικά πρότυπα τόσο των «Παθών» του Μπαχ όσο και της Ορθόδοξης Θείας Λειτουργίας, το κατατάσσει σε ένα αξιόλογο σώμα ευρωπαϊκών έργων των μέσων του 20ού αιώνα που συνδυάζουν τις νεοκλασικές και θρησκευτικές αναφορές με την επίκαιρη ιδεολογική διαπραγμάτευση, όπως το «Ένα παιδί του καιρού μας» του Τίππετ και το, εντελώς σύγχρονο, «Πολεμικό Ρέκβιεμ» του Μπρίττεν. Κιβωτός της «μνήμης του λαού», αλλά και έντεχνο αποτύπωμα μιας εποχής, το «’Αξιον Εστί» παραμένει ένα έργο προκλητικό, ενεργό και ανοιχτό σε νέες, απρόσμενες ερμηνευτικές προσεγγίσεις.

    Στη νέα εκτέλεση του έργου από την Εθνική Λυρική Σκηνή, τη μουσική διεύθυνση θα υπογράψει ένας από τους πιο ανερχόμενους αρχιμουσικούς της νεότερης γενιάς, ο Στάθης Σούλης. Το μέρος του λαϊκού τραγουδιστή θα ερμηνεύσει ο Γιώργος Νταλάρας, η σχέση του οποίου με το έργο του Θεοδωράκη μετράει πέντε δεκαετίες, τον βαρύτονο-ψάλτη θα ερμηνεύσει ο Έλληνας βαρύτονος Δημήτρης Πλατανιάς, ενώ ο ηθοποιός Γιώργος Γάλλος θα κρατήσει τον ρόλο του αφηγητή. Συμμετέχει η Ορχήστρα και η Χορωδία της ΕΛΣ.

    Τιμές εισιτηρίων: από 10 έως 60 ευρώ. Προπώληση: Ταμεία της ΕΛΣ (2130885700, καθημερινά 09.00-21.00), ticketservices.gr, καταστήματα PUBLIC.

  • Άντι Κάλτενμπρουνερ/ Έτσι λειτουργεί η “πληρωμένη” δημοσιογραφία

    Άντι Κάλτενμπρουνερ/ Έτσι λειτουργεί η “πληρωμένη” δημοσιογραφία

    Οι κατηγορίες εναντίον του παραιτηθέντος καγκελάριου της Αυστρίας, Σεμπάστιαν Κουρτς (φωτό Reuters από το δημοσίευμα της DW), είναι πλέον γνωστές. Υπάρχουν ενδείξεις, ακόμη όμως όχι χειροπιαστές αποδείξεις, ότι η Kαγκελαρία παρείχε στοχευμένη οικονομική στήριξη σε συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης, με αντάλλαγμα μία «ευνοϊκή» κάλυψη της επικαιρότητας για τον Κουρτς- κοινώς: μία χειραγωγημένη δημοσιογραφία. Αλλά πώς ακριβώς λειτουργούσε το σύστημα αυτό; Μία απάντηση επιχειρεί να δώσει ο πολιτικός επιστήμων και δημοσιογράφος Άντι Κάλτενμπρουνερ, μιλώντας στη Γερμανική Ραδιοφωνία (DLF).

    «Τον περασμένο χρόνο ο δημόσιος τομέας- δηλαδή όχι μόνο η κυβέρνηση, αλλά και οι δημόσιες επιχειρήσεις, για παράδειγμα- διέθεσαν συνολικά 222 εκατομμύρια ευρώ για διαφήμιση» εξηγεί ο Αυστριακός ειδικός. «Είναι πολλά τα χρήματα, είναι μία δαπάνη πενταπλάσια ή και δεκαπλάσια ανά κεφαλή σε σχέση με τα αντίστοιχα κονδύλια στη Γερμανία. Είναι όμως χρήματα που εξασφαλίζουν την επιβίωση για ορισμένα μέσα ενημέρωσης, όπως η free press εφημερίδα ‘Österreich’. Σε άλλες εφημερίδες η κρατική διαφήμιση αποτελεί το 20-40% του συνολικού τζίρου. Όταν αυτά τα χρήματα δεν χορηγούνται σε συνθήκες διαφάνειας, τότε προφανώς οδηγούν σε εξάρτηση της δημοσιογραφίας από την πολιτική εξουσία».

    «Διαφθορά μέσω της διαφήμισης»

    Στην Αυστρία ο Άντι Κάλτενμπρουνερ είναι από τις πιο …σεβάσμιες μορφές στον χώρο της δημοσιογραφίας: παλαιότερα συντάκτης και αρχισυντάκτης ειδικών εκδόσεων στο περιοδικό Profil, αργότερα συνιδρυτής δημοσιογραφικής σχολής στο πανεπιστήμιο της Βιέννης, σήμερα ερευνητής σε πανεπιστημιακές σχολές, αλλά και στο Ινστιτούτο Medienhaus που διευθύνει ο ίδιος. «Διαφθορά μέσω της διαφήμισης» (Inseratenkorruption) είναι ο όρος που χρησιμοποιεί για τα όσα αποκαλύπτονται τον τελευταίο καιρό στην Αυστρία. «Αυτή η διαφθορά μέσω της διαφήμισης, αυτά τα deals δημοσιογραφίας και πολιτικής έχουν συνέπειες για την ίδια τη Δημοκρατία», επισημαίνει. «Χρειαζόμαστε επιτέλους αυτό που πολλοί απαιτούν εδώ και καιρό: διαφάνεια στην οικονομική στήριξη των ΜΜΕ και της δημοσιογραφίας, διαφάνεια και στην κρατική διαφήμιση».

    Κρατική στήριξη; Ναι, αλλά με συγκεκριμένα κριτήρια

    Ασφαλώς και ο ίδιος ο Κάλτενμπρουνερ δεν αρνείται την ανάγκη για στήριξη της δημοσιογραφίας, ενός κλάδου που διέρχεται κρίση και στην Αυστρία. Αλλά πού είναι τα όριο ανάμεσα στη θεμιτή στήριξη του κλάδου και την ανεπίτρεπτη «διαφθορά μέσω της διαφήμισης»; Εδώ ακριβώς χρειάζονται διαφανείς διαδικασίες για να μην υπάρχει προνομιακή μεταχείριση συγκεκριμένων μέσων ενημέρωσης, επισημαίνει ο Άντι Κάλτενμπρουνερ. Αναφέρει και πάλι το παράδειγμα της free press εφημερίδας ‘Österreich’, που φαίνεται να έχει λάβει ιδιαίτερα γενναιόδωρη χρηματοδότηση: «Με την έρευνα που κάναμε έχουμε αποδείξει ότι ο όμιλος της ‘Österreich’ έχει λάβει οικονομική στήριξη δυσανάλογα υψηλή σε σχέση με τον αριθμό των αναγνωστών της», επισημαίνει.

    Επιπλέον, υπενθυμίζει ο αυστριακός αναλυτής, υπάρχουν ήδη εγκεκριμένα κονδύλια για την οικονομική στήριξη του Τύπου, τα οποία όμως είναι ελάχιστα μπροστά στη διαφημιστική δαπάνη που εκταμιεύεται για την απαραίτητη «ενημέρωση» σε εποχές πανδημίας. Συμπέρασμα: «Αν θέλουμε να στηρίξουμε τα μέσα ενημέρωσης και τη δημοσιογραφία, χρειαζόμαστε μία σαφή νομοθεσία, η οποία εν μέρει υπάρχει ήδη, όπως υπάρχουν και τα σχετικά κονδύλια, τα οποία όμως δεν ξεπερνούν τα δέκα εκατομμύρια ευρώ. Την ίδια στιγμή η κρατική διαφήμιση κυμαίνεται γύρω στα 200-300 εκατομμύρια. Εάν αντιλαμβανόμαστε αυτά τα χρήματα ως στήριξη του κράτους στον κλάδο της δημοσιογραφίας, τότε θα πρέπει να αλλάξουμε και τη νομοθεσία, ώστε να υπάρχουν σαφή και διαφανή κριτήρια, τα οποία θα έχουν συζητηθεί και στη Βουλή».

    Πηγή: DW

  • H “Γαλλική αυτοκτονία”;- Ο ακροδεξιός Ερίκ Ζεμούρ απειλεί με ανατροπές στις προεδρικές εκλογές

    H “Γαλλική αυτοκτονία”;- Ο ακροδεξιός Ερίκ Ζεμούρ απειλεί με ανατροπές στις προεδρικές εκλογές

    Ως κομήτης στο γαλλικό πολιτικό στερέωμα ο ακροδεξιός τηλεαστέρας Ερίκ Ζεμούρ βλέπει το τελευταίο διάστημα τις προεδρικές του φιλοδοξίες να ενισχύονται και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που πολλά διεθνή ΜΜΕ τον αποκαλούν «Γάλλο Τραμπ».

    Η άνοδος του Ζεμούρ – πρόσφατη δημοσκόπηση τον έφερε μπροστά από την Μαρίν Λεπέν, να περνά στον β΄γύρο των προεδρικών εκλογών της ερχόμενης άνοιξης απέναντι στον Εμμανουέλ Μακρόν – έχει αιφνιδιάσει τα παραδοσιακά κόμματα στη Γαλλία μεταμορφώνοντάς τον – όπως σχολιάζει ο Economist – από σχολιαστή με εξωφρενικές απόψεις σε φρενήρη talk show στο αντικείμενο της συζήτησής τους, εκεί ακριβώς που θέλει να βρίσκεται ο καταδικασμένος για υποκίνηση φυλετικού μίσους ακραίος εθνικιστής.

    Eric Zemmour: Ο Mohammed δεν είναι γαλλικό όνομα, πρέπει να απαγορευτεί

    Τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, όμως, δείχνουν και κάτι άλλο για τον Ζεμούρ, που δεν έχει ακόμη επιβεβαιώσει ότι θα κατεβεί υποψήφιος: ότι δηλαδή μπορεί να ανατρέψει τις προεδρικές φιλοδοξίες αντιπάλων του στην άκρα δεξιά, αλλά και την αριστερά.

    Author Eric Zemmour: Who is it? And what is the story of your quest to “prevent the name of Muhammad in France”?

    Λέει ότι το Ισλάμ δεν έχει θέση στη Γαλλία. Πολλοί ψηφοφόροι φαίνεται να συμφωνούν

    «Ο 63χρονος Ζεμούρ αποτελεί αμφιλεγόμενη προσωπικότητα εδώ και περίπου 25 χρόνια στη Γαλλία. Βιβλία του με τίτλους όπως “Γαλλική Μελαγχολία” και “Γαλλική Αυτοκτονία” προβλέπουν την κατάρρευση του γαλλικού πολιτισμού. Πρόσφατα συγκέντρωσε πάνω του την προσοχή ως προβοκάτορας στο καλωδιακό δίκτυο Cnews, που ορισμένοι συγκρίνουν με το αμερικανικό Fox News. Αφίσες με συνθήματα “Πρόεδρος Ζεμούρ” φιγουράρουν σε στύλους ηλεκτρικού ρεύματος και τείχους. Τον περασμένο μήνα αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το νυχτερινό τηλεοπτικό του σόου βάσει της γαλλικής νομοθεσίας που απαιτεί δίκαιη κατανομή του τηλεοπτικού χρόνου σε πιθανούς υποψηφίους για την προεδρική κούρσα, με το ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο να κρίνει ότι ο Ζεμούρ είναι περισσότερο πολιτικός παρά δημοσιογράφος, άρα έτσι θα έπρεπε να λογαριαστούν οι τηλεοπτικές του εμφανίσεις», αναφέρει το άρθρο του Economist.

    «Ο ΓΑΛΛΟΣ Τραμπ, είσαι εσύ!» ένας Παρισινός σύμμαχος του πρώην Αμερικανού προέδρου είπε κάποτε στον Έρικ Ζέμμουρ.

    Μια πρόσφατη αύξηση των ποσοστών του στις δημοσκοπήσεις για τον απολογητή της προδοτικής κυβέρνησης της Vichy αιφνιδίασε τα κατεστημένα γαλλικά πολιτικά κόμματα. Ο κ. Zemmour δεν επιδιώκει τίποτα άλλο παρά να ανατρέψει την εθνικιστική πολιτική του κόμματος και να ξεπεράσει τη Marine Le Pen , κάνοντας τον ακροδεξιό ηγέτη να φαίνεται πολύ μαλακός.

    Για πρώτη φορά σε νεότερη δημοσκόπηση φαίνεται πως ο Γάλλος ακροδεξιός, που έχει αναστατώσει τη χώρα με τα ρατσιστικά και αντιμουσουλμανικά του παραληρήματα αποσπά ποσοστό ικανό να τον οδηγήσει στον δεύτερο γύρο τον προεδρικών εκλογών στη Γαλλία.
    Συγκεκριμένα, στη δημοσκόπηση της Harris Interactive, ο Εμανουέλ Μακρόν εμφανίζεται πρώτος στην προτίμηση των Γάλλων με 24% και ακολουθεί ο Ερίκ Ζεμούρ με ποσοστό 17%.
    Η μέχρι πρότινος διεκδικητής της προεδρίας (τουλάχιστον σε ό, τι είχε να κάνει με την θέση της στον β’ γύρο), Μαρίν Λεπέν, βλέπει τα ποσοστά της να συνθλίβονται, καταγράφοντας απώλειες 7-10 μονάδων. Σήμερα, εμφανίζει εκλογική δύναμη μόλις 15%.

    Πηγή: Economist, iefimerida.gr

  • Χαιρέτα μας τον πλάτανο!

    Χαιρέτα μας τον πλάτανο!

    Προερχόμενοι από ένα εκ των πολλών χωριών της παλιάς Ελλάδας, κάπου στα 850 μέτρα υψόμετρο οι απόδημοι εις Αμερική, όταν άκουγαν πως κάποιος θα επέστρεφε για παραθερισμό στο χωριό, έστελναν χαιρετίσματα. Παντού, σε γνωστούς και φίλους αλλά κυρίως στον Πλάτανο, το αιωνόβιο και κεντρικό δέντρο της μοναδικής πλατείας του χωριού. Για να καλύψουν τους πάντες, όπως τα κλαδιά του κάλυπταν κάθε γωνιά της πλατείας.

    Ο Κώστας Μπακογιάννης, μετά την υπερπετυχημένη παρέμβαση εν μέσω πανδημίας στην Πανεπιστημίου που “βγήκε και δεν βγήκε” αποφάσισε να φυτέψει πλατάνια. Έργο 2 εκ. ευρώ το πρώτο, κόστος 3 εκ ευρώ η παρέμβαση του πλάτανου εν συνεχεία. 

    Πλήθος τα λογύδρια υπεράσπισης της ζαρντινιέρας-φοίνικα στο κέντρο της Αθήνας με υπερπληθές το σώμα των πολιτών που ήταν αντίθετο με αυτή την “προσωρινή παρέμβαση” όπως τη χαρακτήρισε αργότερα ο Δήμαρχος. Τακτοποιόντας τις ζαρντινιέρες για να κάνει χώρο για τους πλάτανους ο Δήμαρχος και διαχειριστής εκατομμυρίων ευρώ δηλώνει πως αυτές θα μετακινηθούν σε γειτονιές της Αθήνας. Μελετημένα και οργανωμένα λογικά θα τοποθετηθούν σε μέρη που έχουν λυθεί προβλήματα κάδων απορριμμάτων, διαβάσεων και πεζοδρομίων με σήμανση τυφλών. 

    Παντού υπάρχει πρόγραμμα. Άλλωστε οι πλάτανοι όπως λέει και ο Δήμαρχος, εκτελούν και αντιπλημμυρικό έργο σιωπηρά. Κάτι θα ξέρει παραπάνω για να το δηλώνει. Θα “βγει” άραγε κι αυτό ή δεν θα “βγει”; 

    “Τα πλατάνια είναι ένα δέντρο φυλλοβόλο, που σημαίνει ότι λειτουργεί καλά τον χειμώνα”. Με πλήρη εμπιστοσύνη στην δεντρομαντεία θα μπορούσε κάποιος να σημειώσει πως τα φυλλοβόλα το χειμώνα κάτι φύλλα έχουν ρίξει και περιμένουν την Άνοιξη για να ενεργοποιηθούν εκ νέου. Αλλά και πάλι εμπιστεύεται ο πολίτης τον Δήμαρχο καθώς αυτόν ψηφίζει και αυτόν εκλέγει. 

    Συνυπολογίζοντας στα 82 πλατάνια και τους υπόλοιπους 4 ιονιστές στην Ομόνοια που αντιστοιχούν σε 33 δέντρα έκαστος, βάλε και λίγο κοκοφοίνικα για το εξωτικό της αισθητικής βελτίωσης της Αθήνας, δεν ξέρεις πια σε ποιο αυτοφυές δέντρο πρέπει να στείλεις χαιρετίσματα· τον ιονιστή, τον φοίνικα ή τον πλάτανο;