Μήνας: Ιανουάριος 2020

«Λάθη δεν κάνει μόνο όποιος δεν τολμά. Και λάθη λοιπόν κάναμε, και αδυναμίες είχαμε. Ε χει νόημα να τα εντοπίσουμε, όχι για να κάνουμε μετάνοιες, αλλά για να τα διορθώσουμε και να μην τα επαναλάβουμε την επόμενη φορά. Υπό αυτή την έννοια μπορεί να έχω μετανιώσει για πολλές επιλογές, αλλά όχι για τη βασική επιλογή να αναλάβουμε το ρίσκο και την ευθύνη να βγάλουμε τη χώρα από τη βαθιά χαράδρα της χρεοκοπίας. Να λερώσουμε τα χέρια μας για να ξελασπώσουμε το μέλλον», λέει ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξή του στο “Βήμα της Κυριακής”.

 

Σε ο,τι αφορά την ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας υπογραμμίζει ότι αυτή θα γίνει «με όλους όσοι κατανοούν την ιστορική και όχι συγκυριακή ανάγκη του εγχειρήματος».

Στην ερώτηση ότι ασκείται από τους «53+» και όχι μόνο κριτική για την έλευση στον ΣΥΡΙΖΑ επιγόνων του Σημίτη, του Αρσένη, του Τσοχατζόπουλου, ο κ. Τσίπρας δεν διστάζει να κάνει λόγο για καχυποψίας «εκτός πραγματικότητας» και «υποβολιμιαίες».
Απαντά χαρακτηριστικά: «Και οι φόβοι και οι καχυποψίες δικαιολογούνται, όσο υπερβολικές, εκτός πραγματικότητας, κάποτε και υποβολιμαίες, κι αν είναι οι απόψεις περί “πασοκοποίησης”. Βαδίζουμε σε έναν νέο δρόμο, ή μάλλον ανοίγουμε έναν νέο δρόμο, που και κινδύνους και παγίδες κρύβει. Αλλά: αν είναι ανάγκη, και όλοι συμφωνούμε ότι είναι, να αντιστοιχίσουμε το κόμμα με την εκλογική και κοινωνική του βάση, τότε πρέπει να ξεπεράσουμε φόβους και καχυποψίες».

«Μην ακούτε τι λέγεται. Όταν έχεις κάνει το χρέος σου απέναντι στο λαό και τη χώρα, η συνείδησή σου είναι ήρεμη», επισημαίνει ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο thebest.gr σημειώνοντας ότι μπόρεσε να αποτρέψει «το να πέσει η χώρα στον γκρεμό»

Ολόκληρη η συνέντευξη:

Κύριε πρόεδρε, ηγηθήκατε της χώρας στην πιο κρίσιμη περίοδο μετά τη μεταπολίτευση, κάποιοι μάλιστα λένε, μετά τον δεύτερο μεγάλο πόλεμο. Τι σας έχει μείνει μέσα σας από αυτήν την ιστορία; ποια είναι τα συναισθήματά σας;

Μ ε την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη την τραγική για τους Έλληνες και τη χώρα περίοδο, και με το θυμό, όχι να έχει εκλείψει αλλά να έχει καταλαγιάσει, αισθάνομαι λύπη. Λύπη, γιατί αντί να παραλάβουμε τότε, το 2009, μια χώρα καλύτερη από ό,τι την παραδώσαμε το 2004, παρά την όποια κριτική μπορεί να κάνει ο καθένας, παραλάβαμε τελικά, μια χώρα που σε πέντε μόλις χρόνια, από εκεί που βρισκόταν στις 25 πιο ισχυρές χώρες του κόσμου, να μετεωρίζεται στην κόψη του ξυραφιού, κατά κυριολεξία στο χείλος μιας εθνικής καταστροφής.

Άφρονες πολιτικοί, χωρίς το παραμικρό αίσθημα ευθύνης απέναντι στους Έλληνες και τη χώρα, αναρριχήθηκαν στην εξουσία με σκοπό να λαφυραγωγήσουν τους κόπους των πολιτών και ακόμη περισσότερο, τα δανεικά που πήραν ώστε να μπορέσουν να ανανεώσουν την εξουσία. Πρόσθεσαν ένα δεύτερο χρέος πάνω σε αυτό που είχε διαμορφωθεί ιστορικά, από καταβολής Ελληνικού κράτους. Από τα περίπου 150 δις ευρώ, το χρέος ξεπέρασε τα 300 δις. Σε μόλις πέντε χρόνια. Αρκεί να αναλογιστείτε ότι, τον τελευταίο μόνο χρόνο, το 2009, το έλλειμμα ξεπέρασε τα 30 δις ευρώ.

Λύπη γιατί δεν είναι λίγο πράγμα να έχεις συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση που είχε καταφέρει να διαμορφώσει ένα περιβάλλον αντάξιο μιας σύγχρονης χώρας, να έχεις συμβάλει ώστε να επικρατεί ηρεμία στον Αιγαίο, να έχεις πετύχει τον άθλο της ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ, όταν κανείς δεν το πίστευε, να έχεις δει τη χώρα σου να καταφέρνει να πραγματοποιεί αξιοπρεπώς Ολυμπιακούς Αγώνες και από τη μια στιγμή στην άλλη να βρίσκεσαι στην ανάγκη να επαιτείς για να αποσοβήσεις έναν ξαφνικό θάνατο, μια χρεοκοπία.

Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στο εξής. Από το 2004, όταν ανέλαβα την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, παρά το μεγάλο έργο που είχαμε κάνει ως παράταξη και παράλληλα βλέποντας τα έργα και τις ημέρες της δεξιάς κυβέρνησης Καραμανλή, είχα προειδοποιήσει ότι, δεν είχαμε καταφέρει ως τότε να τιθασεύσουμε τον μεγάλο εχθρό, τον πελατειασμό. Και για να είμαι σαφής, πελατειασμός, σημαίνει εκμετάλλευση της εξουσίας αλλά και των χρημάτων του Ελληνικού λαού για να βολέψουμε ή ανταμείψουμε φίλους, κολλητούς και συμφέροντα ισχυρά αντί να στηρίζουμε με πρόγραμμα τις ανάγκες της χώρας και του Ελληνικού λαού.

Γι’ αυτό, και παρά την συλλογική ευδαιμονία που τότε επικρατούσε, είχα επανηλλειμένως τονίσει ότι, αν δεν αλλάξουμε θα βουλιάξουμε.

Δυστυχώς, επιβεβαιώθηκα. Λύπη λοιπόν, από τη μια, ικανοποίηση από την άλλη. Για ένα και μοναδικό λόγο. Γιατί μπόρεσα να αποτρέψω – και τώρα με την απόσταση του χρόνου αυτό φαίνεται καθαρά – το να πέσει η χώρα στον γκρεμό.

Μην ακούτε τι λέγεται. Όταν έχεις κάνει το χρέος σου απέναντι στο λαό και τη χώρα, η συνείδησή σου είναι ήρεμη.

Δυστυχώς όμως, το θηρίο του πελατειασμού εξακολουθεί να υπάρχει. Η κυβέρνησή μου έκανε πολλά για να χτυπήσει το τέρας, αλλά πρέπει να γίνουν ακόμη πάρα πολλά – και πολλά που απαιτούν συνεννόηση μεταξύ πολιτικών δυνάμεων και κοινωνικών εταίρων.

Με την ευκαιρία, θέλω να σας πω και τούτο. Κοιτάζοντας μπροστά, αισθάνομαι να διακατέχομαι από αποφασιστικότητα και πείσμα για να δώσουμε τη μάχη απέναντι στις δυνάμεις του πελατειασμού και της συντήρησης, γιατί ενώ ύβριζαν και λασπολογούσαν εμάς, έφτασαν στο σημείο, όχι μόνον να μεγαλώσουν το κόστος της εξόδου από την κρίση, αλλά να αφήσουν πίσω τους μεγάλες υποθήκες για το μέλλον. Άρα, έχουμε να κάνουμε πολλά για να μην πάνε χαμένες οι θυσίες του Ελληνικού λαού. Να σας θυμίσω μόνο τούτο, για παράδειγμα. Ένας από τους λόγους που έπεσε η κυβέρνησή μου το 2011, ήταν η απόφασή μου η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να γίνει με κοινές μετοχές μετά ψήφου. Έτσι θα κατορθώναμε να εξυγιάνουμε τις τράπεζες και αργότερα θα μπορούσαμε να τις ξαναδώσουμε σε ιδιώτες παίρνοντας πίσω τα χρήματα που θα είχαμε βάλει και επιπλέον, το κέρδος από την εξυγίανση.

Ας αναλογιστούμε λοιπόν, τις ευθύνες εκείνων των πολιτικών δυνάμεων που ανέλαβαν την διακυβέρνηση του τόπου μετά από εμάς και παρέδωσαν τις τράπεζες στα ξένα κεφάλαια, στα ξένα χέρια, με κόστος για το λαό και την ανάπτυξη στην χώρα. Σήμερα ουδείς μιλά για αυτό το έγκλημα.

Το δίδαγμα αυτής της ιστορίας για το παρόν και το μέλλον ποιο είναι;

Το διακύβευμα είναι η δημοκρατία. Παντού. Στο πολιτικό σύστημα. Στο Κοινοβούλιο. Στα κόμματα. Στην κοινωνία. Στην οικονομία. Δεν μετατρέψαμε την κρίση σε ευκαιρία, για να πράξουμε το αυτονόητο, την εκ βάθρων αλλαγή της χώρας. Να αντιμετωπίσουμε τις πραγματικές αιτίες που μας οδήγησαν στην κρίση.

Ακόμη και σήμερα, κάποιοι εξακολουθούν να ζουν με μύθους και συνωμοσίες. Μύθους και συνωμοσίες, που επιτρέπουν σε κάποιους να συνεχίζουν να πουλάνε δήθεν φιλολαϊκές πολιτικές, ικανοποιώντας όμως, προφανείς κομματικές και προσωπικές σκοπιμότητες και επιδιώξεις. Θεσμοί και δικαιώματα, είναι σε υποχώρηση. Η ισονομία, η αξιοκρατία, η διαφάνεια, η λογοδοσία, είναι τα μεγάλα ζητούμενα.

Αυτό το έλλειμμα δημοκρατίας, σε συνδυασμό με την απουσία συλλογικής συνείδησης, αλλά και την έλλειψη συμμετοχής του πολίτη στα κοινά, είναι το εκρηκτικό μείγμα που παράγει διαρκώς στρεβλώσεις. Αδικίες και ανισότητες. Ισχυρούς και αδύναμους. Το τέρας συνεχίζει να δείχνει τα δόντια του.

Ξέρετε, ακούω συνεχώς κάποιους που υποστηρίζουν ότι υπηρετούν τη δημοκρατία και την Αριστερά, να μιλούν με εκείνο το ύφος που σου λέει, εγώ όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω στο όνομα δήθεν του λαού και να παριστάνουν ότι, όλα καλά έγιναν στις πλατείες της αγανάκτησης. Τότε που για ακόμη μια φορά μετά τη Μεταπολίτευση, βρέθηκαν αγκαλιά με ό,τι πιο συντηρητικό, ακόμη και φασιστικό.

Και αναρωτιέμαι, δεν έχουν καταλάβει ότι συνέβαλαν προκειμένου να αναδειχθούν και να εμπεδωθούν τα πλέον αρνητικά και συντηρητικά στοιχεία που μας χαρακτηρίζουν ως κοινωνία ή παριστάνουν πως δεν έχουν καταλάβει; Όπως βλέπω και κάποιους που δηλώνουν δήθεν προοδευτικοί, και ακολουθούν ως εξαρτήματα, μια αμετανόητη δεξιά, γιατί λέει, έτσι θα αντιμετωπίσουν τον κακό ΣΥΡΙΖΑ.

Μα ο ΣΥΡΙΖΑ και η δεξιά, στις ίδιες πλατείες δεν έδωσαν τον κοινό αγώνα απέναντι στην αλλαγή της χώρας; Βλέπετε εσείς, πέρα από τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, η δεξιά να έχει διδαχθεί από το παρελθόν;

Πιστεύετε ότι το έχου ν λάβει το μήνυμα οι έλληνες και το πολιτικό σύστημα;

Eνα σημαντικό μέρος της Ελληνικής κοινωνίας, βλέπω ότι αντιλαμβάνεται απολύτως ποιο είναι το διακύβευμα. Και το θετικό είναι ότι, αυτοί οι συμπολίτες μας, δεν εντοπίζονται σε έναν πολιτικό χώρο, αλλά διαπερνούν οριζόντια το πολιτικό σύστημα.

Όσο για το πολιτικό σύστημα, μόνο τούτο: βλέπω ότι, βολεύει πολλούς αλλά δεν μπορεί να υπηρετήσει τα συμφέροντα του λαού αυτό το συντηρητικό δίπολο, ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ.

Απαντώ λοιπόν, με ένα ερώτημα στο δικό σας ερώτημα: δεν έχουν καταλάβει ή παριστάνουν πως δεν έχουν καταλάβει; Ότι και να σας απαντήσουν, μην το πάρετε τοις μετρητοίς, γιατί τα έργα τους μιλούν με τον πιο αξιόπιστο τρόπο.

Και δεν σας κρύβω πως το γεγονός ότι, όταν κυβερνήσαμε αποδείξαμε εμπράκτως ότι είμαστε πατριωτική και συνάμα προοδευτική και μεταρρυθμιστική δύναμη, με ικανοποιεί και με κάνει υπερήφανο.

Σε μία συνέντευξή σας το 1999 λέγατε: «δεν πρέπει να φοβόμαστε κάποιον που είναι διαφορετικός, κάποιον που είναι μιας άλλης θρησκείας» και πρόσφατα -20 χρόνια μετά -μιλώντας σε πάνελ του web summit στη Λισαβόνα, είπατε: «υπήρξα κι εγώ πρόσφυγας, όπως κι ο πατέρας κι ο παππούς μου . Ξέρω τι σημαίνει». Πώς κρίνετε τη στάση της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στο Προσφυγικό – μεταναστευτικό;

Κατ’ αρχάς θα ήθελα να σας πω ότι, είναι άγονο και αδιέξοδο φτάνοντας μια ανάσα από το 2020, να εξορκίζεται η μετανάστευση και η προσφυγιά, λες και είναι μια κακή αρρώστια.

Πότε επιτέλους θα μιλήσουμε σοβαρά, γι αυτά τα ιστορικά φαινόμενα που παρατηρούνται διαρκώς και κάποιες φορές με μεγάλη ένταση στο διάβα των αιώνων; Αυτά τα φαινόμενα, γράφουν την ιστορία των λαών. Και όχι μόνο, γιατί παίζουν και καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση των εθνών και των κοινωνιών. Θεωρείτε τυχαίο το γεγονός ότι, κάποιοι λαοί, μικροί αριθμητικά, μπορούν να υπάρχουν γιατί μπορούν να βρίσκονται σε πολλά άλλα σημεία του πλανήτη;

Όταν ήρθαν, την εποχή που η Ελλάδα είχε μια αναπτυσσόμενη οικονομία, οι πρώτες μεγάλες φουρνιές μεταναστών κυρίως από την Αλβανία, στην αρχή υπήρξαν πολλές φοβικές αντιδράσεις.

Στην πορεία όμως, οι μετανάστες αυτοί πρόκοψαν, εντάχθηκαν, βοήθησαν και την Ελλάδα και την πατρίδα τους.

Η πρόσφατη προσφυγική κρίση έγινε σε μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή για τη χώρα και δημιούργησε μεγάλη πίεση στα νησιά. Παρόλα αυτά, σε ατομικό επίπεδο, πολλοί Έλληνες έδειξαν ανθρωπιά και έμπρακτη αλληλεγγύη. Οι κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν όμως να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο αυτό με ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, απορροφώντας αποτελεσματικά τα ευρωπαϊκά κονδύλια, χρησιμοποιώντας κατάλληλο προσωπικό και λαμβάνοντας υπόψη, τόσο τις ανάγκες και τα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων, όσο και τα προβλήματα των τοπικών κοινωνιών. Μια σοβαρή πολιτική θα αντιμετώπιζε το πρόβλημα και θα ανακούφιζε τα νησιά μας. Βλέπουμε ότι και η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο που να ανταποκρίνεται στα παραπάνω. Θα λυθεί το προσφυγικό αν το  αντιμετωπίσουμε μόνο ως θέμα ασφαλείας που υπάγεται στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη; Αποτελεί λύση να στέλνουμε ξαφνικά πούλμαν με πρόσφυγες για να  ποσυμφόρησουμε τα νησιά, σε περιοχές που δεν έχουν ενημερωθεί και προετοιμαστεί γι’ αυτό; Είναι λογική η δημιουργία κλειστών δομών στην ενδοχώρα που μπορούν να μετατραπούν σε γκέτο, με χειρότερες συνέπειες για την κοινωνία και τους ίδιους; Το ότι ακόμα η Μόρια δεν έχει κλείσει, είναι ντροπή για την Ελλάδα. Λόγω της γεωγραφικής μας θέσης θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες από τις μετακινήσεις πληθυσμών για πολλά χρόνια. Υπάρχουν λύσεις, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο για τις οποίες πρέπει να παλέψουμε αλλά παράλληλα είναι κρίσιμο να αποτρέψουμε την εργαλειοποίηση αυτού του θέματος από την άκρα δεξιά.

Οι δεσμοί σας με τη γενέτειρα του παππού σας Γεωργίου Παπανδρέου είναι ισχυροί και έχετε «πολιτογραφηθεί» ως Αχαιός. Ποιά είναι η πιο χαρακτηριστική ανάμνηση που είχατε ως παιδί στην Αχαΐα;

Ο κόσμος, το πλήθος στις συγκεντρώσεις, ο ενθουσιασμός, η ελπίδα εκφρασμένη στα πρόσωπα, αλλά και η φτώχεια στα χωριά της Τριταίας.

Όλα αυτά τα χρόνια έχετε αποκτήσει φίλου ς από την περιοχή; και δεν εννοώ, μόνο, πολιτικούς φίλους.

Eχω κάνει δεσμούς ζωής με ανθρώπους, πολλούς φίλους, οικογένειες. Παλέψαμε μαζί για καινοτόμες προοδευτικές αλλαγές. Αλλά και με άλλες πρωτοβουλίες, για τον πολιτισμό, με το Φεστιβάλ της Πάτρας, τη Λαϊκή Επιμόρφωση και την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού, τη δημιουργία υποδομών στα σχολεία και στην υγεία. Δέθηκα με ανθρώπους με διάθεση προσφοράς, με αφοσίωση, με χαρακτηριστικό πατρινό χιούμορ, ανθρώπους με τους οποίους και σήμερα βρισκόμαστε και αγωνιζόμαστε, σχεδιάζουμε αισιόδοξα το μέλλον αλλά και γευόμαστε τα ωραία της Αχαΐας, με κουβέντα και κρασάκι. Είναι σημαντικό να έχει κανείς φίλους από όλες τις γενιές και πέρα από την πολιτική να μοιράζεται απλές στιγμές, να συζητάει για όσα μας απασχολούν σε ανθρώπινο επίπεδο.

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου εκλεχτήκατε βουλευτής Αχαΐας με το κίνημα αλλαγής. Οι αυξημένες υποχρεώσεις σας, ως προέδρου της σοσιαλιστικής διεθνούς, πρώην πρωθυπουργού και βουλευτή, πόσο συχνά σας επιτρέπουν να βρίσκεστε στην Πάτρα;

Βρίσκομαι συχνά στην Πάτρα, αλλά και σε όλες τις γωνιές της Αχαΐας, παρά τις σημαντικές διεθνείς υποχρεώσεις μου αλλά και τα κοινοβουλευτικά μου καθήκοντα στην Αθήνα. Ασφαλώς, οι υποχρεώσεις μου δεν είναι ίδιες όπως παλαιότερα, όταν είχα κυβερνητικές ευθύνες, είτε ως πρωθυπουργός, είτε ακόμη παλαιότερα ως υπουργός εξωτερικών. Σε ό,τι αφορά τις διεθνείς επαφές, μην ξεχνάμε ότι οι καιροί έχουν αλλάξει. Σήμερα, για να αναπτυχθεί μια Περιφέρεια, να δημιουργήσει σωστό σχεδιασμό και να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που δίνει το μέλλον, να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που δίνει η ΕΕ, να προσελκύσει ξένους επενδυτές, να γνωρίζει τις συνταρακτικές αλλαγές που φέρνει η πρόοδος της τεχνολογίας αλλά και η εξέλιξη των γεωπολιτικών συσχετισμών, πρέπει να έχει ισχυρές διεθνείς διασυνδέσεις. Σε αυτό το επίπεδο, έχω πολλά να προσφέρω και θα αξιοποιήσω όλη τη γνώση και τις επαφές που έχω προς όφελος της Αχαΐας και της Δυτικής Ελλάδας.

Όταν έρχεστε στην περιοχή μας, ποια είναι τα αγαπημένα σας μέρη; πού σας αρέσει να τρώτε, να  περπατάτε, να κάνετε τζόκινγκ; με ποιου ς από του ς φίλου ς σας συναντιέστε;

Eχουμε τόσες ομορφιές. Στο Ρίο το καλοκαίρι για μια βουτιά και καφεδάκι με παρέα, η θάλασσα στην Καλογριά, στον πεζόδρομο της Ρήγα Φεραίου για να βρεθώ με γνωστούς, στα μοναδικά βουνά μας, στα Καλάβρυτα, το Αίγιο με τους πολύ καλούς φίλους, αλλά και στην Τριταία, όπου αισθάνομαι οικογενειακή ζεστασιά με τους συμπατριώτες μου. Παντού αναμνήσεις, αλλά και νέες εικόνες και εμπειρίες.

«Ο Γιώργος είναι πάντα ήρεμος, ευγενικός, σεμνός και αθόρυβος». Έτσι σας περιγράφουν όσοι σας γνωρίζου ν. Είστε πράγματι έτσι;

Δεν μου αρέσει να μιλώ για τον εαυτό μου. Εκείνο που μπορώ να σας πω, είναι όπου η γενικότερη στάση και συμπεριφορά μου υπακούουν σε μια εσωτερική ανάγκη, σε μια εσωτερική πειθαρχία που ελπίζω να μπορώ να κρατώ. Παρότι κάποιες φορές χρειάζεται και λίγος θόρυβος στη ζωή.

Μουσική προλαβαίνετε να ακούσετε και ποιά είναι τα αγαπημένα σας είδη;

Είναι η στιγμή που μπορώ να ξεσπάω, να ξαναζώ στιγμές ή και να ονειρεύομαι. Με ρεμπέτικα και λαϊκά μεγαλώσαμε στο σπίτι, το ροκ είναι της γενιάς μου αν και προσπαθώ να ανακαλύπτω οτιδήποτε καινούργιο σήμερα, από house μέχρι rap. Όταν δουλεύω γράφοντας στον υπολογιστή βάζω κλασική μουσική.

Κιθάρα, παίζετε ακόμη;

Βέβαια, αν και όχι όσο θα ήθελα. Είναι πάντα μια συντροφιά όταν κανείς αισθάνεται μοναξιά. Και η εξουσία ενίοτε έχει τη μοναξιά της._

Είναι γνωστό ότι είστε λάτρης των νέων τεχνολογιών και πως τις έχετε υιοθετήσει στην καθη-μερινότητα σας εδώ και πολλά χρόνια. Πόσο χρόνο αφιερώνετε καθημερινά στα social media;

Νομίζω αυτό το χούι το πήρα από τον πατέρα μου που ήταν και αυτός γκατζετάκιας της εποχής του. Τα social media τα βλέπω ως ένα εργαλείο δημόσιου λόγου. Αλλά ξέρω ότι η τεχνολογία έχει και τις δύο πλευρές της. Έχουμε τεράστιες δυνατότητες τεχνολογικές, όμως αυτές μπορεί να αξιοποιηθούν θετικά αλλά και αρνητικά.

Υπάρχου ν στιγμές που θέλετε να κλείσετε το κινητό σας τηλέφωνο; Σε ποιες περιπτώσεις το κάνετε;

Ναι, οπωσδήποτε, η ανάγκη ηρεμίας, απομόνωσης και επιστροφής στη φύση, διαλογισμού, σημαίνει να μπορείς να ξεχάσεις το κινητό. Ίσως όσοι μεγαλώσαμε σε μια εποχή που δεν υπήρχε το κινητό, να μας είναι εύκολο. Να δούμε αν η σημερινή γενιά μπορεί να απεξαρτηθεί και να απολαύσει μια μη-τεχνολογική στιγμή, να απολαύσει γνήσιες στιγμές στη ζωή.

Πηγή: thebest.gr

Επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας.

Αφορμή αποτέλεσε η συνέντευξη του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, που δημοσιεύεται στο «Βήμα της Κυριακής», και το αίτημα που διατύπωσε για ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών για τις εξελίξεις στα εθνικά θέματα.

«Ο κ. Τσίπρας -και με την τελευταία του συνέντευξη- αποδεικνύει ότι παραμένει κολλημένος στο χθες. Αναφορικά με την πρότασή του για ενημέρωση των πολιτικών Αρχηγών, παραβιάζει ανοιχτές θύρες, καθώς ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ήδη προαναγγείλει ότι θα τους ενημερώσει για τα εθνικά θέματα και τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες αμέσως μετά την επιστροφή του από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τράμπ. Το αύριο δεν μπορεί να περιμένει τον κ. Τσίπρα. Ούτε η Ελλάδα. Όλοι μαζί, ενωμένοι, προχωράμε μπροστά για να κάνουμε τη ζωή των Ελλήνων καλύτερη», τονίζει ο Στέλιος Πέτσας.

«Το 2020 είναι η χρονιά για να βάλουμε τις βάσεις για μια νέα Αλλαγή. Μια νέα Αλλαγή που χαράσσει εθνικές γραμμές, διεκδικεί στα διεθνή φόρα, αναβαθμίζει την ενεργειακή, στρατιωτική και διπλωματική της ισχύ, χωρίς εκπτώσεις στον φιλοευρωπαϊκό της προσανατολισμό και την ενεργή παρουσία της στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

 

Μια νέα Αλλαγή με επίγνωση των τεράστιων αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας, που σέβονται το περιβάλλον, την εργασία και τον κοινωνικό διάλογο», αναφέρει μεταξύ άλλων η πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, Φώφη Γεννηματά, σε άρθρο της στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα , το 2020 και τη στρατηγική του κόμματός της.

Όπως επισημαίνει η κ. Γεννηματά «ο «γέρος χρόνος» φεύγει βαρύς από τα υπερπλεονάσματα που έχει φορτώσει στην οικονομία το αχρείαστο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ και ο «νέος» έρχεται δεμένος με τις ίδιες αλυσίδες από τη ΝΔ. Η Κυβέρνηση άλλαξε, η πολιτική στην οικονομία όχι». Προσθέτει ότι «παρά τα μεγάλα λόγια, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ούτε βλέπει μακριά ούτε θέλει να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού. Ανάπτυξη με εργασιακή επισφάλεια, μείωση του κοινωνικού προϋπολογισμού και επίθεση στη δημόσια Υγεία, συγκέντρωση εξουσιών στα χέρια του Πρωθυπουργού, έλλειψη προετοιμασίας και «σπορά» ακροδεξιών αντιλήψεων στο προσφυγικό, εφαρμογή του δόγματος «νόμος και τάξη» χωρίς μέτρο. Οι μεγάλες προσδοκίες που καλλιέργησε ο κ. Μητσοτάκης απέναντι στα μεσαία στρώματα που ήθελαν να απαλλαγούν άρον άρον από τον κ. Τσίπρα τσακίζονται πάνω στην πραγματικότητα που θα φέρουν τα νέα οικονομικά δεδομένα».

Δεσμεύεται, ωστόσο ότι το Κίνημα Αλλαγής πρόκειται να στηρίξει προσπάθειες «για ένα κράτος ψηφιακό και αξιόπιστο που προετοιμάζει έγκαιρα το έδαφος για τις αλλαγές που φέρνει η 4η βιομηχανική επανάσταση ώστε οι ελληνικές επιχειρήσεις να είναι έτοιμες και πιο ανταγωνιστικές, ικανές να δημιουργήσουν νέες ποιοτικές θέσεις εργασίας. Ένα κράτος αποκεντρωμένο, αποφασισμένο με σχέδιο να εξασφαλίσει τη δίκαιη μετάβαση στη νέα εποχή που επιβάλλει η κλιματική αλλαγή, που δεν εγκαταλείπει ολόκληρες περιοχές και τους ανθρώπους τους στην φτώχεια και την ανεργία. Με ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος που βλέπει τους κινδύνους από τη δημογραφική γήρανση και στηρίζει έμπρακτα, μακροπόθεσμα τις οικογένειες με ολοκληρωμένο πλαίσιο και όχι εφάπαξ επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.

Ένα Κράτος που εμπνέει εμπιστοσύνη στους νέους και τους εξασφαλίζει προοπτικές, δεν τους απογοητεύει, δεν τους διώχνει μακριά»

Η πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής σημειώνει πως «μια νέα Αλλαγή φέρνει ξανά την αξιακή δημοκρατική και προγραμματική πολιτική στη θέση των κραυγών, του διχασμού και του κιτρινισμού. Μια νέα αλλαγή που προωθεί τη συνεννόηση και τη συναίνεση στα μεγάλα ζητήματα της χώρας με αιχμή την εθνική ομοψυχία που είναι απαραίτητη στα εθνικά μας ζητήματα. Στο πεδίο της εθνικής συνεννόησης, ένα πρώτο βήμα έγινε πραγματικότητα με την ψήφο των Ελλήνων στο εξωτερικό, αφού εμείς αποδείξαμε ότι εννοούμε στην πράξη τη συναίνεση.

Κι αν ένα βήμα έγινε, μένουν ακόμα πολλά και η αξιοπιστία όλων μας θα κριθεί στην πράξη. Για παράδειγμα, στον εκλογικό νόμο και στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας».

Οσον αφορά στο Κίνημα Αλλαγής τονίζει πως το 2020 βρίσκει το Κίνημα Αλλαγής τρίτη πολιτική δύναμη της Χώρας, ήδη δεύτερη σε σειρά εκλογικών διαδικασιών σε συνδικαλιστικές οργανώσεις, με δυναμική ισχύ στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στην πιο δημιουργική φάση του ασκώντας μαχητική και προγραμματική αντιπολίτευση, που δεν περιορίζεται σε «κούφια λόγια» άρνησης, αλλά συνοδεύεται από συγκεκριμένες λύσεις με τη μορφή προτάσεων νόμου και τροπολογιών βάζοντας πλώρη για τη μεγάλη επιστροφή. «Αυτή τη χρονιά του 2020 στις εξετάσεις στα μάτια των προοδευτικών πολιτών στόχος μας είναι να πάρουμε 20′, να πείσουμε ότι υπάρχει η ξεκάθαρη εναλλακτική πρόταση της πραγματικής κυβερνώσας αριστεράς και μπορούμε να την κάνουμε πραγματικότητα με το Κίνημα Αλλαγής».

Σήμερα το απόγευμα (ώρα ΗΠΑ) ο πρωθυπουργός θα αφιχθεί στο Τάρπον Σπρινκς της Φλόριντα όπου θα έχει επαφές με την ελληνική ομογένεια και αύριο (Δευτέρα) θα συμμετάσχει στην εορτή των Θεοφανείων.

Δεύτερος σταθμός του πρωθυπουργού είναι η Ουάσιγκτον, όπου την Τρίτη θα έχει συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ στο Λευκό Οίκο, ενώ επίσης θα έχει ένα εξαιρετικά γεμάτο διήμερο πρόγραμμα επαφών και συναντήσεων.

Σκοπός της επίσκεψης του πρωθυπουργού στην αμερικανική πρωτεύουσα, όπως αναφέρουν κυβερνητικές πηγές, είναι η ανάδειξη της Ελλάδας, ως του βασικού παράγοντα σταθερότητας στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο, ως του κέντρου της περιοχής και ως του πλέον αξιόπιστου συμμάχου των ΗΠΑ.

Ήδη, προσθέτουν, οι κινήσεις που έχουν γίνει σε πολλά επίπεδα τους τελευταίους μήνες έχουν «στρώσει το χαλί» για την εμβάθυνση αυτής της σχέσης, η οποία θα επισφραγιστεί στη διάρκεια των συναντήσεων που θα έχει ο πρωθυπουργός. Σε αυτό βοηθούν και οι οικονομικές εξελίξεις, αφού η Ελλάδα μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τονίζουν οι πηγές, δίνει την εικόνα μιας χώρας που έχει αφήσει πίσω της την κρίση, έχει σταθερή και σύγχρονη ηγεσία προσανατολισμένη στη Δύση και αντιμετωπίζει το μέλλον με αισιοδοξία.

Οι κυβερνητικές πηγές αναφέρουν επίσης ότι βοηθάει και το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει καλά τις ΗΠΑ και τον γνωρίζουν καλά επίσης στις δομές εξουσίας. «Απόφοιτος του Harvard, με διαχρονικές σχέσεις με Αμερικανούς από τον χώρο της πολιτικής, της οικονομίας καθώς και από τον ακαδημαϊκό τομέα, σε αντίθεση με τον Αλέξη Τσίπρα, ξέρει πώς να μιλήσει και σε ποιους. Επίσης ως αρχηγός της ΝΔ έχει επισκεφθεί αρκετές φορές τις ΗΠΑ», υπογραμμίζουν οι ίδιες πηγές στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Κάτι που, αναμφίβολα, αποτελεί ένα πολιτικό unfair…επί τη αναχωρήσει. Καθώς δεν είναι σύνηθες ένας πρωθυπουργός να αναχωρεί για μία αναμφίβολα σημαντική επίσκεψη στο εξωτερικό -ακόμα περισσότερο στις ΗΠΑ- και στις “διαρροές” του Μεγάρου Μαξίμου να κατηγορείται ο προκάτοχός του και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ιδιαίτερα, όταν και μέχρι πριν μερικούς μήνες ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορούνταν για “υπερβολική” σχέση με τις ΗΠΑ και ενώ άπαντες γνωρίζουν πως η προηγούμενη κυβέρνηση (παρά τα παλαιότερα αντιαμερικανικά της στερεότυπα) ενίσχυσε πολύ τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, οι οποίες κατά την θητεία της γνώριζαν την εντονότερη θετική κλιμάκωση για δεκαετίες.

Επισημαίνουν επιπλέον ότι η αυξανόμενη σημασία της Ελλάδας για τις ΗΠΑ εκφράζεται ήδη με σειρά ενεργειών και δηλώσεων από την πλευρά τόσο του State Department, όσο και ισχυρών παραγόντων του αμερικανικού κατεστημένου, παρά τα αντιφατικά μηνύματα που εκπέμπονται κατά καιρούς από τις δηλώσεις του Προέδρου Τράμπ.

Στην κυβέρνηση λένε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι η Τουρκία λειτουργεί αποσταθεροποιητικά, ανοίγοντας συνεχώς νέα μέτωπα, σε αντίθεση πολλές φορές με τα συμφέροντα της Δύσης, γεγονός που καταγράφεται συχνά και σε δηλώσεις σημαντικών Αμερικανών παραγόντων.

Συγκεκριμένα: Στον αμυντικό τομέα, υπεγράφη τον Οκτώβριο στην Αθήνα η νέα συμφωνία αμυντικής συνεργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ από τον Νίκο Δένδια και τον ομόλογό του Μάικ Πομπέο. Πρόκειται για την υπογραφή του Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (Mutual Defense Cooperation Agreement – MDCΑ), το οποίο έχει επιταχύνει σημαντικά τον βηματισμό της συμμαχικής σχέσης Αθήνας-Ουάσινγκτον, αναβαθμίζοντας τον στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας. Να σημειωθεί επίσης ότι ο Αμερικανός ΥΠΕΞ, έχει αναπτύξει ιδιαίτερα καλές σχέσεις με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όπως και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μάικλ Πενς. Οι καλές σχέσεις θα εκφραστούν και με το δείπνο που οργανώνουν οι κκ Πένς και Πομπέο προς τιμήν του Έλληνα πρωθυπουργού, με προσκεκλημένους περίπου 300 σημαντικούς παράγοντες των ΗΠΑ, από τους τομείς της πολιτικής, της οικονομίας και της επιστήμης.

Στην ατζέντα των συνομιλιών βρίσκεται επίσης η ενίσχυση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε συνεργασία με τις HΠΑ, μέσω και της αναβάθμισης των F16, ενώ στο τραπέζι των συνομιλιών θα τεθεί και η προοπτική αγοράς F35, καθώς και η συμπαραγωγή drones.

Σε αντίθεση με την Τουρκία, που λειτουργεί ως παράγοντας αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή, η στήριξη της Ελλάδας ως δύναμης σταθερότητας, εκφράζεται -αναφέρουν οι πηγές- και από τις δηλώσεις που γίνονται από τους παράγοντες της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Υπενθυμίζουν ότι το State Department μετά την «συμφωνία» Τουρκίας- Λιβύης είχε δηλώσει ότι «η ανακοίνωση ενός υπογεγραμμένου μνημονίου κατανόησης για την οριοθέτηση μεταξύ της Τουρκίας και της κυβέρνησης Εθνικής Συμφιλίωσης της Λιβύης (GNA) έχει προκαλέσει εντάσεις στην περιοχή, δεν είναι χρήσιμη και είναι προκλητική».

Επ’ αυτού ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα Τζέφρι Πάιατ, με αφορμή την τοποθέτησή του για το «μνημόνιο» Τουρκίας-Λιβύης, τάχθηκε ανοιχτά υπέρ των ελληνικών θέσεων στην προσέγγιση που αφορά γενικότερα στα ζητήματα των θαλασσίων ζωνών.

«Η νομική άποψη των ΗΠΑ είναι ότι οι ισχυρισμοί της τουρκικής κυβέρνησης για τις διεκδικήσεις των θαλάσσιων ζωνών και συγκεκριμένα για τις υφαλοκρηπίδες διαφέρουν από τη νομική μας ανάλυση και από τη νομική ανάλυση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας που αφορά το καθεστώς των νησιών» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρέσβης, προσθέτοντας πως «τα κατοικημένα νησιά ως αντικείμενα του εθιμικού διεθνούς δικαίου δικαιούνται την ίδια μεταχείριση με τα ηπειρωτικά εδάφη».

Στο πλαίσιο της ανάδειξης της Ελλάδας ως βασικού εταίρου των ΗΠΑ, από το Μέγαρο Μαξίμου προσθέτουν πως είναι σημαντική και η αναβάθμιση των σχέσεων με το Ισραήλ που αποτελεί επίσης σταθερό σύμμαχο των ΗΠΑ.

Σημειώνουν επιπρόσθετα ότι ο ενισχυμένος ρόλος της Ελλάδας, ως δύναμη σταθερότητας εκφράζεται και στον ενεργειακό τομέα, αφού η χώρα μας αποτελεί πλέον μέρος και του ενεργειακού σχεδιασμού των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή.

Σχετικά υπενθυμίζουν ότι λίγες ημέρες πριν από την υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό EastMed στην Αθήνα, ψηφίστηκε στις ΗΠΑ η EastMed Act, η οποία αποτελεί πλέον νόμο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, και αφορά στην εταιρική σχέση Ασφάλειας και Ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο. «Είναι ένας νόμος που προστατεύει ουσιαστικά τη μεταφορά αερίου από τα κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου, μέσω της Ελλάδας προς την Ευρώπη. Με την ενσωμάτωση της EastMed Act στον προϋπολογισμό της γενικής κυβέρνησης των ΗΠΑ, ο αγωγός EastMed, θεωρείται πλέον και με την αμερικανική σφραγίδα ως ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντα της Δύσης», αναφέρουν.

Επισημαίνουν δε ότι στο νομοσχέδιο που πέρασε από το Κογκρέσο συμπεριλαμβάνονται διατάξεις στήριξης της Ελλάδας και της Κύπρου και διατάξεις κατά της Τουρκίας, σχετικές με το πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών F-35 και των ρωσικών συστημάτων S-400. Οι διατάξεις στήριξης της Ελλάδας και της Κύπρου αφορούν στην άρση του αμερικανικού εμπάργκο πώλησης όπλων στην Κύπρο, στην ίδρυση ενεργειακού κέντρου συνεργασίας ανάμεσα στις ΗΠΑ, στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στο Ισραήλ και των υπόλοιπων χωρών που θα αναμειχθούν στον EastMed και στην παρακολούθηση των επικίνδυνων και κακόβουλων δραστηριοτήτων στην ανατολική Μεσόγειο.

«Οι προεδρικές ενστάσεις που διατυπώθηκαν έχουν να κάνουν περισσότερο με θέματα δικαιοδοσίας και διάκρισης των εξουσιών μεταξύ του Κογκρέσου και του Λευκού Οίκου, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ θεωρεί ότι το Κογκρέσο προσπαθεί να επιβάλλει πολιτικές σε ζητήματα που αποτελούν αποκλειστικά δικό του δικαίωμα», συμπληρώνουν οι ίδιες πηγές.

Σημειώνουν επίσης πως η συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας (MDCA) Ελλάδας-ΗΠΑ, προβλέπει τη χρήση μέρους των υποδομών στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, αλλά θα χρησιμοποιηθεί και για τις εισαγωγές υγροποιημένου αμερικανικού φυσικού αερίου μέσω της προωθούμενης κατασκευής πλωτού σταθμού αεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Το γεγονός αυτό, τονίζουν, συμβάλει επίσης στην αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας στην ενεργειακή σκακιέρα των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης. Οι εταιρίες Gastrade και Gaslog, έχουν ήδη δρομολογήσει την λειτουργία πλωτού σταθμού επαναεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου στα ανοικτά της Αλεξανδρούπολης.

Η επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον θα έχει και σημαντική οικονομική διάσταση. Ο πρωθυπουργός θα έχει συνάντηση την Τετάρτη με επενδυτές, οι οποίοι βλέπουν ήδη την Ελλάδα με άλλο μάτι κι εκδηλώνουν αυξημένο ενδιαφέρον για τη χώρα, ενώ κάποιοι (όπως η Blackstone) έχουν ήδη ξεκινήσει τις επενδύσεις στην Ελλάδα. Σημαντικά θετικά μηνύματα εκτιμούν στην κυβέρνηση ότι θα προκύψουν και από τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα.

Σημαντικό μέρος του προγράμματος του πρωθυπουργού αφορά στις επαφές του με την ομογένεια. Το Tarpon Springs της Φλόριντα είναι μια πόλη που δημιουργήθηκε από Έλληνες, κυρίως από την Κάλυμνο και τα Δωδεκάνησα. Στην τελετή Αγιασμού των Υδάτων, όπου θα είναι παρών ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τη σύζυγό Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη θα είναι επίσης παρών ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος.

Ο πρωθυπουργός και ο αρχιεπίσκοπος θα μιλήσουν σε εκδήλωση της ομογένειας, στην οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσέρχεται έχοντας ικανοποιήσει ένα αίτημα δεκαετιών που αφορά την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού. Να σημειωθεί ότι το Tarpon Springs, είχε επισκεφθεί, σχεδόν ένα αιώνα νωρίτερα, στις 30 Ιανουαρίου 1922, ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρά την εορταστική ατμόσφαιρα η δυσφορία στο Προεδρικό Μέγαρο σχετικά με την “ονοματολογία” των ημερών μάλλον εντείνεται, όπως αναφέρουν πληροφορίες. Ο Προκόπης Παυλόπουλος μπορεί να έχει αποφασίσει να μην εμπλακεί στην σπερμολογία που υποκινείται από κυβερνητικά κέντρα, ωστόσο αυτό έχει, απ΄ ότι φαίνεται, ημερομηνία λήξης την επιστροφή του πρωθυπουργού από το επίσημο ταξίδι του στις ΗΠΑ.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει συζητήσει με τον πρωθυπουργό το θέμα της προεδρικής εκλογής ούτε έχει γίνει δέκτης κάποιας απόφασης. Ωστόσο προβληματίζεται έντονα από το γεγονός ότι εδώ και καιρό, περίπου τρεις μήνες από την λήξη της θητείας του, πυκνώνουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες σχετικά με τα σενάρια που έχει κατά νου ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

“Αναμφίβολα δεν είναι θετικό για τον θεσμό να κυκλοφορούν μετ΄ επιτάσεως εδώ και καιρό ονόματα και να ερμηνεύονται προθέσεις”, λένε συνομιλητές του κ. Παυλόπουλου. Το anatropinews.gr γνωρίζει πως ο Πρόεδρος δεν έχει συνομιλήσει σχετικά με τον πρωθυπουργό και ο τελευταίος έχει αποφύγει να διαμηνύσει τι σκέπτεται να πράξει.

Τα πράγματα λαμβάνουν ακόμα πιο δυσμενή εξέλιξη καθώς ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προανήγγειλε πως ο πρωθυπουργός θα ανακοινώσει τις προθέσεις του για την Προεδρία της Δημοκρατίας περί τα τέλη Ιανουαρίου, ίσως και τις αρχές Φεβρουαρίου, καθώς θα προηγηθεί η κατάθεση και ψήφιση του εκλογικού νόμου.

Αυτό σημαίνει πως για ακόμα ένα τουλάχιστον μήνα θα συνεχιστεί η “ονοματολογία” στα ΜΜΕ, κάτι που ευτελίζει το κύρος του θεσμού και φέρνει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τον Προκόπη Παυλόπουλο. Έτι δε περαιτέρω εάν αποδειχθεί πως η προεδρική εκλογή δίδεται ως “αντάλλαγμα” στην Φώφη Γεννηματά για την στήριξή της στο νέο εκλογικό νόμο.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαμηνύει σε κάθε κατεύθυνση (σχετικό ρεπορτάζ δημοσιεύει και το “Παρόν” της Κυριακής) πως “δεν μπαίνει στα παζάρια κανενός” και αφήνει σαφώς να εννοηθεί πως “δεν επιθυμεί να είναι υποψήφιος κάτω από αυτές τις συνθήκες”. Η δυσφορία του στρέφεται κατά του πρωθυπουργού που επιτρέπει να διασύρεται το κύρος του προεδρικού θεσμού αλλά και ο ίδιος ως πρόσωπο.

Αντιθέτως δεν κρύβει την ικανοποίησή του για την “καθαρή” στάση του Αλέξη Τσίπρα που δηλώνει πως θέλει την επανεκλογή του “εφόσον φυσικά ο ίδιος επιθυμεί να παραμείνει υποψήφιος”.

Μόλις προ ημερών, σε συνάντησή του με δημοσιογράφους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε ότι είναι “κοντά στην απόφασή του”, χωρίς όμως να έχει ακόμα λάβει τις τελικές αποφάσεις του. Την ίδια ώρα διακινούνται “προθέσεις”, είτε ότι ο επόμενος Πρόεδρος θα είναι γυναίκα -με επικρατέστερα σενάρια αυτά για την Μαριέττα Γιαννάκου και την Μαρία Δαμανάκη-, ή πολιτική προσωπικότητα από τον χώρο της ευρύτερης κεντροαριστεράς.

Η ενόχληση του κ. Παυλόπουλου φαίνεται πως στρέφεται και κατά της Φώφης Γεννηματά, η οποία δημοσιοποίησε πολύ πρόωρα και μάλλον άκομψα τους όρους της προς τον πρωθυπουργό. Δήλωσε πως για να συναινέσει πρέπει ο επόμενος Πρόεδρος να είναι από την δική της παράταξη και έμμεσα απαξίωσε τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Προβληματισμός επικρατεί και για το γεγονός ότι η προεδρική εκλογή, ενώ θα έπρεπε να είναι μια συναινετική διαδικασία μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων, συνδέεται με την συνηγορία του ΚΙΝ.ΑΛ στο νέο εκλογικό νόμο που θα φέρει τις επόμενες ημέρες στη Βουλή ο αρμόδιος υπουργός Τάκης Θεοδωρικάκος. “Κάτι τέτοιο οδηγεί στο συμπέρασμα πως η προεδρική εκλογή θα εξελιχθεί σε προϊόν πολιτικής συναλλαγής μεταξύ του πρωθυπουργού και της κ. Γεννηματά”, λένε ακόμα και κυβερνητικά στελέχη ή βουλευτές της ΝΔ που έχουν εκφραστεί θετικά υπέρ της επανεκλογής του κ. Παυλόπουλου.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα προβεί σε έμμεση δήλωση υποστήριξης του θεσμού και προστασίας του από πολιτικές σκοπιμότητες εάν ο πρωθυπουργός καθυστερήσει αρκετά ακόμα την ανακοίνωση των προθέσεών του.

Από την άλλη, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει καταστήσει σαφές πως θα κινηθεί μέχρι τέλους με την πρότασή του για επανεκλογή του Προκόπη Παυλόπουλου, θεωρώντας πως με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζεται η ευρύτερη δυνατή συναίνεση (158 βουλευτές της Ν.Δ και 86 του ΣΥΡΙΖΑ).

“Ο Αλέξης Τσίπρας θα αλλάξει στάση μόνο εάν διαμηνυθεί από τον Προκόπη Παυλόπουλο πως δεν επιθυμεί να είναι υποψήφιος στην περίπτωση που ο πρωθυπουργός επιλέξει άλλο πρόσωπο”, λένε συνομιλητές του κ. Τσίπρα.

Αυτή τη στιγμή έχει συγκροτηθεί μια μικρή μεν αλλά συμπαγής ομάδα βουλευτών της Ν.Δ (Μπακογιάννη, Κακλαμάνης, Κουμουτσάκος, Στυλιανίδης κ.ά) υπέρ της επανεκλογής του σημερινού Προέδρου, ενώ επισημαίνεται και η σημαντική αποδοχή της ανανέωσης της θητείας του στις δημοσκοπήσεις.

Με άρθρο του στα “Νέα” ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς. Μεταξύ άλλων αναφέρει:

-Η χώρα, όμως, δεν συζητά, ως όφειλε, για τη στρατηγική, για το πώς θέλει να είναι το μέλλον της καθώς και η θέση της στο διεθνές πολιτικό σύστημα, στον διεθνή καταμερισμό εργασίας και διπλωματίας. Αντίθετα, εξαντλείται στη μικροπολιτική, ενώ λείπει η απαραίτητη σοβαρότητα.

-Για να αναπτυχθεί η χώρα, χρειάζεται να αναβαθμιστούν και πάλι τα ζητήματα ηθικής και δημοκρατίας, μόρφωσης και ελευθερίας, δίκαιης κατανομής του πλούτου, αλλά και ισότητας, αποτελεσματικής απόδοσης της δικαιοσύνης.

-Σήμερα είναι αναγκαίο ο δημόσιος διάλογος να στραφεί στα πραγματικά προβλήματα της γεωπολιτικής, της ανάπτυξης και της εφαρμογής νέων τεχνολογιών, της ισότητας, της ελευθερίας και της δικαιότητας.

Αναλυτικά το άρθρο:

Πρέπει να μιλάμε για τον κόσμο που έρχεται, όχι για τα κουτσομπολιά

Ζούμε σε μία εποχή με πολλές δυνατότητες. Η χώρα, όμως, δεν συζητά, ως όφειλε, για τη στρατηγική, για το πώς θέλει να είναι το μέλλον της καθώς και η θέση της στο διεθνές πολιτικό σύστημα, στον διεθνή καταμερισμό εργασίας και διπλωματίας. Αντίθετα, εξαντλείται στη μικροπολιτική, ενώ λείπει η απαραίτητη σοβαρότητα.

Η Ελλάδα έχει ισχυρό πρόβλημα προσανατολισμού, έλλειψη σχεδίου για το μέλλον. Οι ελίτ και κυρίαρχες ομάδες της υπολείπονται των απαιτήσεων της εποχής. Κινούνται φοβισμένες στο διεθνές περιβάλλον. Είναι άτολμες, χωρίς θάρρος, απέναντι στις μεγάλες απαιτήσεις των καιρών. Απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό η αίσθηση της ευθύνης καθώς και η απαιτούμενη παιδεία. Δεν κατανοούν με επάρκεια τον χαρακτήρα της εποχής μας.

Η εποχή μας είναι «η εποχή της 4ης βιομηχανικής επανάστασης», ή «η δεύτερη εποχή των μηχανών» ή, κατά τους Ιάπωνες, η εποχή της «πέμπτης κοινωνίας». Ανεξάρτητα του προσδιορισμού, είναι μια εποχή γρήγορων τεχνολογικών αλμάτων, που όλο και περισσότερο αντιγράφουν τις ιδιότητες της φύσης, διαδίδονται με μεγάλη ταχύτητα και αποκτούν μαζική χρήση. Στην εποχή μας, έχουμε τη δυνατότητα να βγούμε από τη «φυλακή του χρέους» και να διαμορφώσουμε ένα νέο αναπτυξιακό παράδειγμα, αρκεί να συγκεντρωθούν οι δυνάμεις του τόπου που ενδιαφέρονται για κάτι τέτοιο. Στο επίκεντρο ενός τέτοιου παραδείγματος θα είναι ο άνθρωπος, γνώστης και, ταυτόχρονα, φορέας των νέων τεχνολογιών, η αύξηση της παραγωγικότητας, η ενίσχυση του πρωτογενή και δευτερογενή τομέα της οικονομίας, η αντιμετώπιση των απαιτήσεων της οικολογίας.

Οι νέες τεχνολογίες, ιδιαίτερα στις φυσικές και βιολογικές επιστήμες, δίνουν τη δυνατότητα σε μία χώρα όπως είναι η Ελλάδα, (α) να παρακάμψει ορισμένες φάσεις ανάπτυξης ώστε να βρεθεί σχετικά γρήγορα από τις «πίσω» κατηγορίες ανάπτυξης στις «πάνω». (β) Ακόμα, να επιλέξει ανάμεσα στους δέκα εν δυνάμει δρόμους ανάπτυξης εκείνον που οδηγεί σε μια οικονομία υψηλής ειδίκευσης με σχετικά μεγάλα εισοδήματα. Αυτό τον δρόμο τον βλέπουμε να ακολουθούν σε ένα βαθμό σχετικά μικρά κράτη όπως είναι η Εσθονία και η Σιγκαπούρη.

Η προώθηση των πιο πάνω, σημαίνει σύγκρουση με αυτό που ονόμασα ως «Κοινωνία της Συνενοχής» των πάνω με τους κάτω με κύρια ευθύνη, ασφαλώς, των πρώτων. Συνειδητοποίηση του ότι εάν δεν αλλάξει η χώρα ρότα κινδυνεύει να επανέλθει σε τροχιά κάμψης και υποβάθμισης στο διεθνές σύστημα. Σε μια τέτοια περίπτωση θα ενταχθεί, όπως είχα επισημάνει πριν 20 χρόνια, στην ομάδα των κρατών που υποχωρούν στα νέα διεθνή πλαίσια αφού δεν αξιοποιούν συνειδητά τις νέες δυνατότητες της εποχής μας.

Για να αναπτυχθεί η χώρα, χρειάζεται να αναβαθμιστούν και πάλι τα ζητήματα ηθικής και δημοκρατίας, μόρφωσης και ελευθερίας, δίκαιης κατανομής του πλούτου, αλλά και ισότητας, αποτελεσματικής απόδοσης της δικαιοσύνης. Να αλλάξει το φορολογικό και ελεγκτικό σύστημα και να σταθεροποιηθεί. Να διασφαλίζονται οι κοινωνικές παροχές για τους εργαζομένους. Πρόκειται για «στοιχεία» που όπως απέδειξε ο νομπελίστας Αμάτια Σεν είναι απαραίτητα τόσο για την επίτευξη της «καλής κοινωνίας», όσο και για την ανάπτυξη της παραγωγικότητας και κατά προέκταση της ίδιας της οικονομίας.

Προκειμένου να αναπτυχθεί η Ελλάδα σε έναν δρόμο στον οποίο θα προωθούνται τα απαραίτητα τεχνολογικά, κοινωνικά και οικονομικά άλματα, χρειάζεται δίπλα στους δημοκρατικούς θεσμούς και την κουλτούρα του διαλόγου, ένα καλό εκπαιδευτικό σύστημα. Ένα σύστημα τεχνολογικά εξοπλισμένο και με υποδομές, ιδιαίτερα σε ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες. Σε πολλά ελληνικά πανεπιστήμια μέσα στην κρίση περιορίστηκαν οι συνδρομές σε ηλεκτρονικά περιοδικά, απαραίτητο εργαλείο για τη διαμόρφωση νέων επιστημόνων ποιότητας. Επίσης, επάρκεια υποδομών που θα καθιστούν τη νέα γενιά γνώστη στη χρήση νέων τεχνολογιών.

Είναι απαραίτητο, ακόμα, να ιδρυθούν και λειτουργήσουν τριτοβάθμιες σχολές ειδίκευσης στις νέες τεχνολογίες και σε συνδυασμούς με αυτές, όπως νανοτεχνολογία, βιοχημικές, ρομποτική. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τεθεί τέρμα στις επιπόλαιες επιλογές που έγιναν εδώ και δεκαετίες και οδήγησαν στη δημιουργία διάσπαρτων σχολών μικρού κόστους που δεν συνδέονται, όμως, με τις παραγωγικές ανάγκες ανασυγκρότησης της Ελλάδας και τη διασφάλιση του μέλλοντος της.

Δίπλα στις σχολές νέων τεχνολογιών θα πρέπει να δημιουργούνται «παραγωγικά στεφάνια», δηλαδή, μονάδες παραγωγής εργαλείων, μηχανών, υπηρεσιών που συνδέονται με αυτές τις τεχνολογίες και ΑΕΙ. Επί παραδείγματι στα Ιωάννινα μπορεί να δημιουργηθεί ένα τέτοιο στεφάνι για ιατρικά εργαλεία και υπηρεσίες. Στην Κρήτη και τη Λακωνία, για επιστήμες της Βιολογίας και άλλες επιστήμες συνδεόμενες με την αγροτική παραγωγή υψηλής ειδίκευσης και τυποποίησης καθώς και τουρισμού συνολικά. Ένας τέτοιος προσανατολισμός απαιτεί την πανελλαδικά κατάλληλη υποδομή σε γρήγορο ίντερνετ, ίντερνετ των πραγμάτων, μέσα συγκοινωνίας κοκ. Ακόμα, την εκπαίδευση στην αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών προκειμένου να ανακυκλώνονται όλα τα είδη απόβλητων και να αξιοποιείται κάθε μορφή παραγωγής ενέργειας (από αέρα, ήλιο, κύματα) που μας δίνει η Φύση, την οποία θα σεβόμαστε και θα φροντίζουμε.

Το ερώτημα που προκύπτει, είναι γιατί σε άλλες χώρες πραγματοποιούνται τέτοια τεχνολογικά άλματα και όχι σε άλλες, όπως στην πατρίδα μας; Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι σε χώρες με δυσλειτουργικό πολιτικο σύστημα είναι αδύνατο να συμβεί αυτό, όπως, εξάλλου και σε όλες στις οποίες αναμένεται παθητικά το δήθεν «αόρατο χέρι της αγοράς» να κάνει και «θαύματα αόρατου τύπου». Ιδιαίτερα εάν κυριαρχούν σε αυτές ολιγαρχικές ελίτ «παλιού τύπου» που κρατάνε το σύστημα κλειστό και αν δεν υπάρχουν ποιοτικές λειτουργίες και χωρητικότητες στον δημόσιο τομέα.

Στην Ελλάδα παλιά οι ελίτ της χώρας, πολιτικοί, πανεπιστημιακοί, ορισμένοι επιχειρηματίες, καλλιτέχνες είχαν μια σχετική επάρκεια μόρφωσης. Γνώριζαν τους σύγχρονους προβληματισμούς, ταξιδεύαν, συνέλεγαν πολιτική πείρα. Σήμερα μπορεί να διαθέτει η χώρα περισσότερους ταλαντούχους και χαρισματικούς πολίτες, αλλά συχνά, πέραν της ειδίκευσής τους δεν φαίνεται να διαθέτουν την απαιτούμενη ευρύτητα και βάθος Παιδείας. Αυτό είναι ένα πρόβλημα που προκύπτει και εξαιτίας του γεγονότος ότι η δημόσια σφαίρα δεν είναι ελκυστική και ο δημόσιος διάλογος αποξενωμένος από τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Σήμερα είναι αναγκαίο ο δημόσιος διάλογος να στραφεί στα πραγματικά προβλήματα της γεωπολιτικής, της ανάπτυξης και της εφαρμογής νέων τεχνολογιών, της ισότητας, της ελευθερίας και της δικαιότητας. Ενώ εξίσου αναγκαία είναι η αναβάθμιση της ποιότητας των συζητήσεων, η εσπευσμένη μετακίνηση από το κουτσομπολιό στην ουσία.

Για όλους και για όλα μιλάει στην αποκλειστική του συνέντευξη στο «Βήμα της Κυριακής» ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, που ζητεί την επίσπευση επανεκλογής του Προκόπη Παυλόπουλου στην Προεδρία της Δημοκρατίας και αμέσως μετά τονίζει ότι πρέπει να οριστεί Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών υπό τον ανώτατο πολιτειακό παράγοντα για να συμφωνηθούν οι βασικές γραμμές της εθνικής στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία.

Ο πρώην πρωθυπουργός δίνει απαντήσεις σε όλα τα «καυτά» θέματα, από την αντιπολιτευτική στάση του ΣΥΡΙΖΑ, τον μετασχηματισμό του και την κριτική των «53+» μέχρι την οικονομία και τα λάθη και τις αδυναμίες της κυβέρνησής του.

Αναλυτικά:

Την επίσπευση της επανεκλογής του Προκόπη Παυλόπουλου στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και την άμεση σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών υπό τον τον επανεκλεγέντα Πρόεδρο έτσι ώστε να συμφωνηθούν οι βασικές γραμμές της εθνικής στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία προτείνει ο τέως πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας σε εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής».

Ο Αλέξης Τσίπρας επισημαίνει πως «το αρραγές μέτωπο και η εθνική στρατηγική είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αντιμετώπιση εθνικών απειλών και κινδύνων» και κατηγορεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη για «αλλοπρόσαλλες κινήσεις ως προς το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας» και τον καλεί «να αφήσει τα “προεδρικά καλλιστεία”».

Κριτική για την “ονοματολογία” που ευτελίζει τον θεσμό

«Όσα επιχειρεί σήμερα ο κ. Μητσοτάκης με αφορμή την εκλογή ΠτΔ είναι απολύτως αλλοπρόσαλλα. Όταν πριν από έναν χρόνο πήρα την απόφαση να αλλάξουμε το σχετικό άρθρο του Συντάγματος και να απεμπλέξουμε την προεδρική εκλογή από τη διάλυση της Βουλής, δεν μπορούσα να φανταστώ αυτόν τον διασυρμό, τόσο του αξιώματος, όσο και της διαδικασίας. Όταν όμως αυτό γίνεται σε συνθήκες έντασης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αναδεικνύει αβάστακτη ελαφρότητα, έως ανευθυνότητα. Αυτό λοιπόν πρέπει να τελειώσει εδώ. Ο Προκόπης Παυλόπουλος προέρχεται από διαφορετική πολιτική οικογένεια από τη δική μου, αλλά είναι ένας Πρόεδρος που ενώνει αντί να διχάζει και εργάζεται για την πολιτική συναίνεση. Και ως ΠτΔ έχει αποδείξει ότι στηρίζει μια σύγχρονη Ελλάδα, ενώ με το επιστημονικό του κύρος προασπίζει απαρέγκλιτα τα κυριαρχικά της δικαιώματα και την ίδια στιγμή εργάζεται για τον διάλογο, τη συνεργασία και την επίλυση οιασδήποτε διαφοράς βάσει του διεθνούς δικαίου. Ο Πρωθυπουργός οφείλει να το αναγνωρίσει και κυρίως να συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα των στιγμών και να αφήσει τα “προεδρικά καλλιστεία”. Να επισπεύσει την επανεκλογή Παυλόπουλου με μεγάλη πλειοψηφία και αμέσως μετά να ζητήσει τη σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών υπό τον επανεκλεγέντα Πρόεδρο για να συμφωνήσουμε πάνω στις βασικές γραμμές της εθνικής στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία», υπογραμμίζει ο Αλέξης Τσίπρας.

Αναφερόμενος στην πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για τις πρόσφατες εξελίξεις.

«Σαφώς οι εξελίξεις είναι ανησυχητικές. Μετά το πραξικόπημα του 2016, αντί η Τουρκία να επανέλθει πιο δυναμικά στη θετική ευρωτουρκική ατζέντα της περιόδου 2015-2016, στην οποία συνεισέφερε καθοριστικά η Ελλάδα, αναβάθμισε την επιθετικότητά της σε όλα τα μέτωπα», επισημαίνει ο Αλέξης Τσίπρας.

«Θεωρώ ότι σήμερα βρισκόμαστε σε μια νέα φάση στην περιοχή, όπου η Τουρκία προσπαθεί να αναβαθμίσει τον ρόλο της σε τρία παράλληλα μέτωπα: στο συριακό, στο λιβυκό και στην Ανατολική Μεσόγειο – με την προώθηση της επικίνδυνης θεωρίας της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Δυστυχώς, ο Τούρκος πρόεδρος αισθάνεται ότι ο κρίσιμος ρόλος της Τουρκίας στα πρώτα δύο, κυρίως σε συνεργασία με τον αμερικανό πρόεδρο, του δίνει ελευθέρας για το τρίτο. Και δυστυχώς, επίσης, η στάση που τήρησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη τους προηγούμενους μήνες τού έδωσε την αίσθηση ότι μπορούσε να κινηθεί με μεγαλύτερη άνεση».

Για τους φόβους περί “θερμού επεισοδίου” με την Τουρκία

Ερωτώμενος για την πιθανότητα εκδήλωσης ενός «θερμού» επεισοδίου με την Τουρκία, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ απαντά: «Η εκπεφρασμένη κοινή θέση όλων των πολιτικών δυνάμεων της Ελλάδας είναι σαφής: η χώρα μας δεν θα ανεχθεί οιαδήποτε προσπάθεια αμφισβήτησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρώ ότι μέρος μιας κοινής εθνικής στρατηγικής είναι η στήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων. Εξ ου και ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε υπέρ για τον αμυντικό προϋπολογισμό, αλλά και το σχετικό άρθρο του νομοσχεδίου για τον εκσυγχρονισμό των αεροσκαφών Mirage και F-16 – μια συζήτηση που υπενθυμίζω ότι διαρκούσε πολλά χρόνια και έκλεισε, επιτέλους, κατά τη συνάντησή μου με τον πρόεδρο Τραμπ το 2017».

«Ως πατριωτική δύναμη ευθύνης στηρίζουμε κάθε καθαρή και συγκροτημένη προσπάθεια ενίσχυσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, κάθε προσπάθεια για εφαρμογή της Δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, τη διεθνοποίηση της καταγγελίας της παράνομης Συμφωνίας Τουρκίας – Λιβύης, τους ανοιχτούς διαύλους με τη γείτονα, τον διάλογο για ΜΟΕ, καθώς και την ανάγκη να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για επανέναρξη των διερευνητικών επαφών και – αν αποτύχουν – προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Την ίδια στιγμή, όμως, περιμένουμε ξεκάθαρα βήματα από την κυβέρνηση στην κατεύθυνση μιας σοβαρής εθνικής στρατηγικής», δηλώνει ο Αλέξης Τσίπρας.

Για την ασφάλεια

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τοποθετείται και στο θέμα της δημόσιας ασφάλειας, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι επικεντρώνεται αποκλειστικά στο ζήτημα των Εξαρχείων, παραβλέποντας σημαντικές παθογένειες που αφορούν στην πραγματική ασφάλεια και προστασία των πολιτών.

«Δεν σας κάνει εντύπωση που όλη η συζήτηση περί δημόσιας τάξης δεν κάνει καθόλου λόγο για τις συμμορίες των εμπόρων ναρκωτικών; Για τα κυκλώματα του trafficking; Για τις κάθε είδους μαφίες και τους κάθε είδους “προστάτες”; Για τους εγκληματίες του λευκού κολάρου; Αλλά περιστρέφεται συνεχώς μόνο γύρω από τα Εξάρχεια, τους αναρχικούς, τις καταλήψεις, τις απεργίες κ.λπ.; Και προς τα εκεί στρέφονται σχεδόν αποκλειστικά και οι ενέργειες της Αστυνομίας; Δεν ξέρω ποια είναι η άποψη κάποιων ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, όπως λέτε, αλλά ακόμη και εμένα αν ρωτούσαν αν θέλω τάξη και ασφάλεια, προφανώς “ναι” θα απαντούσα. Το αίτημα για ασφάλεια δεν είναι όμως το διαβατήριο για τον αυταρχισμό και την καταστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων των πολιτών. Και σε κάθε περίπτωση δεν θα χαρίσουμε την έννοια της ασφάλειας στη συντήρηση. Η ασφάλεια των πολιτών είναι μια έννοια προοδευτική, γιατί χωρίς ασφάλεια δεν υπάρχει δημοκρατία και δικαιοσύνη. Ασφάλεια στη γειτονιά, αλλά και στην εργασία. Στην καθημερινότητα, αλλά και στην υγειονομική περίθαλψη στη μετά την εργασία περίοδο της ζωής. Το οξύμωρο, λοιπόν, εδώ είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση μιλάει για ασφάλεια ενώ ακολουθεί μια πολιτική που οδηγεί μεγάλο μέρος των πολιτών στην ανασφάλεια. Ταυτίζουν το νόμο με τον αστυνόμο, όπως πατροπαράδοτα έκανε η Δεξιά στον τόπο μας. Η υπόθεση Ινδαρέ, όμως, έδειξε πού οδηγεί αυτή η λογική. Και φαντάζομαι, θα οδήγησε πολλούς πραγματικά φιλελεύθερους, που στήριξαν τη ΝΔ πιστεύοντας ότι δεν θα παίζουν και τόσο σοβαρό ρόλο οι ακραίοι δεξιοί του κόμματος, να αισθάνονται εξαιρετικά άβολα», λέει ο Αλέξης Τσίπρας.

«Εκσυγχρονισμός στη χώρα χρειάζεται σε παρά πολλούς τομείς. Χρειάζεται εκσυγχρονισμός, ώστε οι βαρόνοι της διαπλοκής να μην επιβάλλουν την άποψή τους στην πολιτική εξουσία. Χρειάζεται επίσης νομιμότητα, ώστε να μην αλλάζει ο νόμος εν μιά νυκτί για να διοριστεί ο άνθρωπος του κ. Μητσοτάκη διοικητής της ΕΥΠ. Χρειάζεται δικαιοσύνη, ώστε να μη βλέπουμε σοβαρές υποθέσεις κακουργηματικού χαρακτήρα να τραβάνε σε τόσο βάθος χρόνου, ώστε τελικά να παραγράφονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Χρειάζεται κοινωνική ευαισθησία, ώστε να μη θεσμοθετείται από την πρώτη μέρα της νέας κυβέρνησης η εργασιακή ζούγκλα και να ξηλώνονται ένα προς ένα όλα τα επιτεύγματα υπέρ των εργαζομένων. Ολα αυτά και άλλα τόσα, ναι, χρειάζονται. Και όταν η απεργία, ή και η διαδήλωση, είναι το έσχατο μέσο στη διαπραγμάτευση των εργαζομένων για καλύτερες αμοιβές και συνθήκες δουλειάς, τότε, αν εννοούμε όσα λέμε για δικαιοσύνη και νομιμότητα, θα έπρεπε το δικαίωμα στην απεργία και στη διαδήλωση να θεωρείται ιερό και εκ των ων ουκ άνευ. Και οι όποιες αλλαγές, αν κριθούν αναγκαίες, πρώτον να γίνονται με συναίνεση και δεύτερον να τείνουν στη μεγαλύτερη ελευθερία της διαμαρτυρίας και όχι στον περιορισμό της. Από εκεί και πέρα, και η αίσθηση ευθύνης των συνδικάτων, ώστε να έχουν με το μέρος τους και όχι απέναντί τους την κοινωνία, επίσης χρειάζεται, αν θέλουν οι αγώνες τους να είναι αποτελεσματικοί», επισημαίνει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Για το προσφυγικό

«Οσο κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ και η Μόρια είχε 4.000 άτομα, για τη συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ στη χώρα ήταν μια ντροπή και μια πληγή που έπρεπε να κλείσει. Τώρα που κυβερνάει η ΝΔ και η Μόρια έχει φθάσει να έχει 19.000 άτομα, είναι απλά Κυριακή και αύριο Δευτέρα. Ακούστε, το Προσφυγικό δεν είναι μια εύκολη υπόθεση και προφανώς δεν είναι πρόσφορο θέμα για πολιτική αντιπαράθεση. Ωστόσο και εδώ, όπως και στα εθνικά θέματα, η ΝΔ βρίσκεται ενώπιον του κακού, λαϊκίστικου, προεκλογικού εαυτού της. Μας είπαν ότι για το Προσφυγικό φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ. Μόλις εξελέγησαν, μας είπαν πως φταίει η γεωπολιτική κρίση. Και κατήργησαν το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, άλλαξαν πέντε διαδοχικά υπεύθυνους υπουργούς, για να καταλήξουν να συστήσουν ουσιαστικά πάλι το υπουργείο, με στρατιωτικοποιημένη όμως άτυπη δομή υπό τον υφυπουργό Αμυνας. Οι ίδιοι που φώναζαν πως η μετεγκατάσταση προσφύγων και μεταναστών από τα νησιά δεν είναι λύση και έσπειραν τη μισαλλοδοξία στην ελληνική κοινωνία λέγοντας πως τους πρόσφυγες τους φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ, τώρα εκλιπαρούν τους δημάρχους και τους περιφερειάρχες τους να αποδεχθούν μετεγκαταστάσεις. Και πρέπει προφανώς να τις αποδεχθούν γιατί οι κραυγές και η προσπάθεια να πετάξει ο ένας το μπαλάκι στον άλλον δεν είναι λύση απέναντι σε ένα πρόβλημα που δεν έχει εύκολες λύσεις», αναφέρει σχετικά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Για την οικονομία

Σε ερώτηση εάν πιστεύει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κατορθώσει να πιάσει το στόχο της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων κάτω από το 3,5% του ΑΕΠ, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης απαντά ως εξής:

«Ο κ. Μητσοτάκης υποχρέωσε τη χώρα από τις 7 Ιουλίου σε αύξηση του στόχου των πλεονασμάτων. Ενώ μιλούσε για μείωσή τους προεκλογικά, αρνήθηκε ακόμη και να συζητήσει τη μείωση που πέτυχε η προηγούμενη κυβέρνηση στο 2,5% αξιοποιώντας μέρος των 37 δισ. του “μαξιλαριού” με την ανακοίνωση δημιουργίας ειδικού καταπιστευτικού λογαριασμού. Με αυτόν τον τρόπο στέρησε από την οικονομία και τα χαμηλά και μεσαία στρώματα τόσο τα περιθώρια για ενίσχυση της αναπτυξιακής πορείας, όσο και μία σειρά από μέτρα άμεσης ελάφρυνσης, όπως η κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης – και όχι η υπόσχεση για αόριστη μείωση μέσα στο 2020 χωρίς σχετική εγγραφή στον Προϋπολογισμό –, η μείωση της προκαταβολής φόρου στο 50% και η περαιτέρω μείωση του ΦΠΑ στο 11%, για τα οποία είχαμε δεσμευτεί. Επομένως, με ρωτάτε εάν ο κ. Μητσοτάκης θα κερδίσει το 2020 κάτι που μόνος του απεμπόλησε το 2019».

«Η εκτίμησή μου είναι πως δυστυχώς δεν θα υπάρξουν περιθώρια, γιατί η ανάπτυξη δεν θα απογειωθεί ούτε στο 4% που υποσχέθηκαν, ούτε στο 2,8% που προϋπολόγισαν. Και γιατί οι μπουλντόζες στο Ελληνικό και η επενδυτική έκρηξη είναι ακόμη – 6 μήνες μετά τις εκλογές – στα καλοφτιαγμένα προεκλογικά τους φυλλάδια, αλλά όχι στην πραγματική ζωή», λέει ο Αλέξης Τσίπρας.

“Κάναμε λάθη”

Σε άλλο σημείο της συνέντευξής του αναφέρει: «Η πρώτη φορά Αριστερά, και μάλιστα σε συνθήκες χρεοκοπίας, δεν ήταν μια απλή υπόθεση. Ηταν μια πρωτόγνωρη και ιστορική πολιτική εξέλιξη. Ο απολογισμός της, λοιπόν, δεν μπορεί να γίνει στο πόδι. Θα είναι μια διαδικασία συλλογικής κριτικής, αυτοκριτικής και μελέτης για τα λάθη και τα σωστά, τις δυνατότητες και τις αδυναμίες. Ενας πρώτος απολογισμός φυσικά και έχει γίνει. Και στα όργανα του κόμματος, και στη δημόσια συζήτηση, και στις εκτιμήσεις μας για το εκλογικό αποτέλεσμα. Από αυτόν έχει προκύψει και η ανάγκη διεύρυνσης και ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, μπροστά μας βρίσκεται το Συνέδριο του κόμματος, αλλά και το Διεθνές Συνέδριο, με εκπροσώπους από όλα σχεδόν τα κόμματα και τα ρεύματα της Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, των Πρασίνων, με στόχο να αποτιμήσουμε συλλογικά την κυβερνητική εμπειρία και να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα για το μέλλον». Και στην ερώτηση αν παραδέχεται ότι έγιναν λάθη τονίζει:

«Λάθη δεν κάνει μόνο όποιος δεν τολμά. Και λάθη λοιπόν κάναμε, και αδυναμίες είχαμε. Εχει νόημα να τα εντοπίσουμε, όχι για να κάνουμε μετάνοιες, αλλά για να τα διορθώσουμε και να μην τα επαναλάβουμε την επόμενη φορά. Υπό αυτή την έννοια μπορεί να έχω μετανιώσει για πολλές επιλογές, αλλά όχι για τη βασική επιλογή να αναλάβουμε το ρίσκο και την ευθύνη να βγάλουμε τη χώρα από τη βαθιά χαράδρα της χρεοκοπίας. Να λερώσουμε τα χέρια μας για να ξελασπώσουμε το μέλλον».

Ο μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ

Σε ο,τι αφορά την ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας υπογραμμίζει ότι αυτή θα γίνει «με όλους όσοι κατανοούν την ιστορική και όχι συγκυριακή ανάγκη του εγχειρήματος».

Στην ερώτηση ότι ασκείται από τους «53+» και όχι μόνο κριτική για την έλευση στον ΣΥΡΙΖΑ επιγόνων του Σημίτη, του Αρσένη, του Τσοχατζόπουλου, ο κ. Τσίπρας δεν διστάζει να κάνει λόγο για καχυποψίες «εκτός πραγματικότητας» και «υποβολιμιαίες».

Απαντά χαρακτηριστικά: «Και οι φόβοι και οι καχυποψίες δικαιολογούνται, όσο υπερβολικές, εκτός πραγματικότητας, κάποτε και υποβολιμαίες, κι αν είναι οι απόψεις περί “πασοκοποίησης”. Βαδίζουμε σε έναν νέο δρόμο, ή μάλλον ανοίγουμε έναν νέο δρόμο, που και κινδύνους και παγίδες κρύβει. Αλλά: αν είναι ανάγκη, και όλοι συμφωνούμε ότι είναι, να αντιστοιχίσουμε το κόμμα με την εκλογική και κοινωνική του βάση, τότε πρέπει να ξεπεράσουμε φόβους και καχυποψίες».

 

 

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ παραχωρεί συνέντευξη στο «Βήμα της Κυριακής»!

Είναι ίσως η μόνη παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα σε μέσον του συγκροτήματος Μαρινάκη, από τότε που ξεκίνησε η άγρια αντιπαράθεση των δυο πλευρών, με την καθεμία να επιμένει στα συγκεκριμένα επιχειρήματα για τα αίτια της κόντρας αυτής.

Με τον Βαγγέλη Μαρινάκη να έχει αποκαλέσει “χούντα” τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα να έχει εξαπολύσει πολλές φορές δριμεία και προσωπική επίθεση κατά του εφοπλιστή και των μέσων ενημέρωσης που ελέγχει για την διαβρωτική και υπονομευτική στάση απέναντί του τα προηγούμενα χρόνια, η παρουσία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο “Βήμα” έχει αναμφίβολα μεγάλο ενδιαφέρον.

Ακόμα περισσότερο όταν η συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα έρχεται μια εβδομάδα μετά από εκείνη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Είναι πρόωρο να υποστηρίξει κανείς πως αυτό δημιουργεί γέφυρες επικοινωνίας, ή ότι τα ΜΜΕ του ιδιοκτήτη του Ολυμπιακού θα αντιμετωπίσουν στο μέλλον με λιγότερη εχθρότητα τον ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο υπάρχουν αρκετοί που διαβλέπουν και ένα μήνυμα προς το Μέγαρο Μαξίμου…

 

Η συνέντευξη Τσίπρα

Η συνέντευξη Μητσοτάκη την περασμένη Κυριακή

 

Για “κυνική ομολογία του Άδωνι Γεωργιάδη σχετικά με την οριστική κατάργηση της 13ης σύνταξης και του κατώτατου μισθού”, κάνει λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή δηλώσεις του υπουργού Ανάπτυξης στο Open.

 

Συγκεκριμένα η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει:

Η κυνική ομολογία του υπουργού Ανάπτυξης, Αδ. Γεωργιάδη, σχετικά με την
οριστική κατάργηση της 13ης σύνταξης και τον κατώτατο μισθό, δείχνει την
ακραία μεροληψία της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη υπέρ των λίγων και κατά
των πολλών.

Σε συνέντευξη του στον τηλεοπτικό σταθμό Open, ο κ. Γεωργιάδης
ισχυρίστηκε «πως δεν υπάρχουν λεφτά» για την χορήγηση της 13ης σύνταξης,
μόνιμο μέτρο που είχε ψηφιστεί από τον ΣΥΡΙΖΑ αμέσως μετά από την έξοδο
από τα μνημόνια. Επιπλέον, ο κ. Γεωργιάδης δήλωσε πως διαφωνεί με την
αύξηση του κατώτατου μισθού, την οποία επίσης είχε θεσπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι πλέον σαφές πως η βασική επιδίωξη της κυβέρνησης της ΝΔ είναι η
επιστροφή στις μνημονιακές πολιτικές ακόμα και χωρίς μνημόνια. Ο κ.
Μητσοτάκης θα βρεθεί σύντομα σε αδιέξοδο από την αντικοινωνική πολιτική
που ασκεί.

Οι δηλώσεις

Ο υπουργός Ανάπτυξης και Επιχειρήσεων Άδωνις Γεωργιάδης ήταν καλεσμένος στην Φαίη Μαυραγάνη και την εκπομπή «Τώρα ό,τι συμβαίνει», όπου και μίλησε για μια σειρά θεμάτων της επικαιρότητας όπως για την δολοφονία του Σουλειμανί, για την επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ και την συνάντηση με Τραμπ.

Μετά το μέσο της συνέντευξης στην συζήτηση τέθηκε το θέμα για τα μέτρα που θα πάρει η κυβέρνηση για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, το ΚΕΑ (Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης) και τις δράσεις της κυβέρνησης για το μέρισμα και τον κατώτατο μισθό.

Σε ερώτηση που του έγινε από δημοσιογράφο, ο υπουργός Οικονομίας αρχικά «δεν αναγνώρισε» καν την ύπαρξη 13ης σύνταξης, ενώ στη συνέχεια δήλωσε πως «τα λεφτά για την 13η σύνταξη δεν υπάρχουν».

Το εν λόγω σημείο από το 11:20 κι έπειτα:

Ύστερα, ο Άδωνις Γεωργιάδης επανέλαβε πως δεν θα υπάρξει αύξηση του κατώτατου μισθού, παρά μόνο εάν (και στο ύψος που) θα υπάρξει ανάπτυξη του ΑΕΠ. Και αυτό σε «συνεννόηση με τους κοινωνικούς εταίρους». Το σχετικό απόσπασμα στο βίντεο, λίγο πριν το 17ο λεπτο.