Μήνας: Μάιος 2017

Έως τις 16 – 17 Μαΐου θα πρέπει να έχουν ψηφιστεί μέτρα και αντίμετρα, ώστε στο Eurogroup στις 22 Μαΐου να μην υπάρχει καμία δικαιολογία και να προχωρήσει η συνολική συμφωνία που θα περιλαμβάνει και την ελάφρυνση του χρέους.

Με αυτό το σκεπτικό κινείται πλέον το κυβερνητικό επιτελείο το οποίο σε πολιτικό επίπεδο έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού αποφάσισε να καταθέσει προς ψήφιση τα αντίμετρα το καθένα σε χωριστό άρθρο.

Στόχος όλων των πλευρών, τονίζουν οι κύκλοι αυτοί, ως προς το χρονοδιάγραμμα για το χρέος, είναι να υπάρξει συγκεκριμενοποίηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος στο Eurogroup της 22ας Μάη, ώστε η έκθεση του ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους να είναι θετική και έτσι να ανοίξει ο δρόμος για την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ.

Καθότι υπάρχουν οι γνωστές διαφορές ανάμεσα στο Ταμείο και τη Γερμανία, υπάρχει πιθανότητα να χρειαστούν μερικές μέρες παραπάνω, ωστόσο, όπως υπογραμμίζουν οι ίδιες πηγές στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, «το βασικό σενάριο για το οποίο εργάζονται όλες οι πλευρές, είναι να υπάρξει συνολική συμφωνία στις 22 Μαΐου».

Κατά τους κύκλους αυτούς, υπάρχει από όλες τις πλευρές η διάθεση να γίνει το συντομότερο δυνατόν, μετά την συνολική συμφωνία, η δοκιμαστική έξοδος της χώρας στις αγορές.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την κυβέρνηση, κατά τη συνεδρίαση του υπουργικού ο υπουργός Οικονομικών προχώρησε σε ενημέρωση για τη διαπραγμάτευση. Έκανε μια καταγραφή των αρχικών απαιτήσεων των δανειστών σε σχέση με την κατάληξη που υπήρξε τελικά σε αυτά τα ζητήματα.

Μίλησε για το χρέος και σχολίασε τις κατηγορίες της αντιπολίτευσης και δη της αξιωματικής ότι η κυβέρνηση δεν κέρδισε τίποτα για το χρέος, σημειώνοντας ότι και μετά την ολοκλήρωση της τεχνικής συμφωνίας, πλέον σε όλη την Ευρώπη συζητείται και τίθεται το θέμα του χρέους.

Ο κ. Τσακαλώτος επιπλέον σημείωσε ότι θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι διαδικασίες έως τις 16- 17 Μαΐoυ, ώστε έως το Eurogroup να μην έχει καμία πλευρά καμιά δικαιολογία για παράταση της λύσης για το χρέος.

Κατά τις ίδιες πηγές, ο ΥΠΟΙΚ αναφέρθηκε στην έκθεση που δημοσιοποίησε το Γραφείο του Προϋπολογισμού της Βουλής την ημέρα που έκλεισε η τεχνική συμφωνία. Συγκεκριμένα, σχολίασε σκωπτικά ότι η αμεροληψία του επικεφαλής του, Παναγιώτη Λιαργκόβα έχει αμβλυνθεί το τελευταίο διάστημα.

 

Εξάλλου, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ συνεδριάζει το πρωί της Παρασκευής, στις 11:00, υπό τον Αλέξη Τσίπρα.

Ως προς την επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Πεκίνο, οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι εκεί θα προχωρήσουν οι διακρατικές συμφωνίες με την Κίνα που αποτελεί στρατηγικό εταίρο της Ελλάδας και θα προωθηθούν επενδυτικές διαδικασίες.

Σε ερώτηση με αφορμή το Ελληνικό, οι κυβερνητικοί κύκλοι σημείωσαν ευρύτερα ότι ο πρωθυπουργός έχει δεσμευτεί ότι θα μπει ο ίδιος επικεφαλής ώστε όλα τα μεγάλα επενδυτικά πρότζεκτ να προχωρήσουν απρόσκοπτα.

 

Έπειτα από πέντε χρόνια παραμονής στον Κορυδαλλό, ολοκληρώθηκαν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες και άνοιξε η πύλη της φυλακής για τον Άκη Τσοχατζόπουλο.

Στην είσοδο του κτιρίου βρισκόταν ήδη, προκειμένου να τον υποδεχθεί, η σύζυγός του, Βίκυ Σταμάτη.

Καταβεβλημένος μετά και τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας του και εμφανώς αδυνατισμένος δήλωσε:

«Σας ευχαριστώ που ήρθατε σήμερα» είπε στους δημοσιογράφους που τον περίμεναν και πρόσθεσε πως «είναι σημαντική μέρα για μένα, γιατί έληξε οριστικά και αμετάκλητα ο βασανισμός και ο εγκλεισμός μου στις φυλακές με ευθύνη της τότε κυβέρνησης Παπανδρέου Γιώργου και Κώστα Σημίτη. Αυτά όλα απασχολούν το δικαστήριο μου. Το οποίο σε 2 εβδομάδες θα αντιμετωπίσει αυτή την υπόθεση 5ετους διάρκειας. Έχουν γραφεί πολλά. Έρχεται η ώρα να ειπωθούν όλα. H υγεία μου δεν είναι η καλύτερη. Έκανα εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς. Θέλω να δω το γιο μου» ήταν χαρακτηριστικά τα λόγια του.

Όπως ανέφερε από χθες η πλευρά του πρώην υπουργού, όλες οι εκκρεμότητες καταβολής του ποσού εγγύησης και χρημάτων παλαιότερης καταδίκης του, έχουν τακτοποιηθεί.

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος είχε ήδη συγκεντρώσει το ποσό των 200.000 ευρώ από δωρεές φίλων, χρήματα που αντιστοιχούσαν στην εγγυοδοσία, την οποία του επέβαλε το δικαστήριο για την αποφυλάκιση του.

Τον Απρίλιο, το δικαστήριο, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό την υπόθεση παράνομων αμοιβών για τις προμήθειες των υποβρυχίων και των TORM1, είχε κάνει δεκτή την πέμπτη αίτηση αποφυλάκισης του πρώην υπουργού, δεχόμενο τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει.

Εκτός από την καταβολή εγγυοδοσίας, επέβαλε στον ίδιο και μία σειρά περιοριστικών όρων, όπως απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, απαγόρευση χρήσης εναέριων και πλωτών μέσων, παράδοση διαβατηρίου και διαμονή σε γνωστή διεύθυνση.

ΠΗΓΗ: real.gr, enikos.gr, iefimerida.gr

Η ερώτηση ( ρητορική, προς το παρόν) διατυπώνεται από ολοένα και περισσότερους βουλευτές της Ν.Δ: Θα πάμε μέχρι τις επόμενες εκλογές με αίτημα να διεξαχθούν “εδώ και τώρα” εκλογές;

Η αλήθεια είναι πως θα αποτελέσει παγκόσμια πολιτική πρωτοτυπία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκίνησε τη θητεία του ως πρόεδρος της Ν.Δ, τον Ιανουάριο του 2016, σηκώνοντας τη σημαία να γίνουν εκλογές για να φύγει η “επικίνδυνη κυβέρνηση” και ίσως καταλήξει να φτάσει το φθινόπωρο του 2018, τον Μάϊο του 2019 (μαζί με τις ευρωεκλογές, τις περιφερειακές και της τοπικής αυτοδιοίκησης) ή τον Σεπτέμβριο του 2019, με το ίδιο αίτημα.

Στο τέλος, βεβαίως, θα το πετύχει. Γιατί, προφανώς, κάποια στιγμή ο Αλέξης Τσίπρας θα τις κάνει τις εκλογές. Ή θα γίνουν λόγω εξάντλησης της τετραετούς θητείας της κυβέρνησης και της σχετικής κυβερνητικής επιταγής.

Δόθηκαν δύο ευκαιρίες, στον σαρωτικά προπορευόμενο στις δημοσκοπήσεις αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να αναπροσαρμόσει την τακτική του. Μια, τον Μάϊο του 2016 με το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης, την οποία η Ν.Δ είχε αναγάγει σε πολιτικό ορόσημο, προβλέποντας “ναυάγιο”, και δεύτερη, τώρα, που εκτός ακραίου απροόπτου κλείνει (έστω και καθυστερημένα) η δεύτερη αξιολόγηση. Και γι αυτήν προβλεπόταν “ναυάγιο”…

Δεν αξιοποίησε, ωστόσο, καμία από τις δύο ευκαιρίες. Παρέμεινε σταθερά προσκολλημένος στο πολιτικό σχήμα “πρέπει να φύγουν τώρα”, όμως, παρά τα επώδυνα μέτρα και την σαφή υποχώρηση της κυβέρνησης από τις “κόκκινες” γραμμές της, ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων και να οικοδομεί το ύστατο πολιτικό του αφήγημα, ήτοι την έξοδο από τα μνημόνια. Το …εξιτήριο.

Κάποιοι υποστηρίζουν πως αυτό το αφήγημα μπορεί να του βγει. Όχι ότι κάτι τέτοιο μετουσιώνεται σε εκλογική νίκη (πάντοτε, σοβαρότερο ενδεχόμενο είναι η εκλογική ήττα), όμως ο Αλέξης Τσίπρας βρήκε έναν σχετικά ασφαλή πολιτικό διάδρομο τουλάχιστον 15 μηνών, έως τον Αύγουστο του 2018 που κλείνει η τριετής περίοδος του 3ου μνημονίου, ίσως και περισσότερο εάν σταθεί ελάχιστα τυχερός.

Μέχρι τότε θα έχει ανοίξει διάφορα θέματα (συνταγματική αναθεώρηση), θα έχει ανοίξει μερικούς φακέλλους πολιτικής διαφθοράς ακόμα, θα έχει δημιουργήσει το δικό του μικρό imperium στην περιφέρεια των μίντια (όπως όλοι πριν απ΄ αυτόν), θα έχει ενισχύσει ακόμα περισσότερο το διεθνές προφίλ του, θα έχει κερδίσει κάτι για το χρέος και τα πλεονάσματα (μπορεί και κάτι περισσότερο από το…κάτι), ίσως να έχουν αλλάξει οι αρνητικοί σήμερα συσχετισμοί στη Γερμανία και γενικότερα στην Ευρώπη και άλλα πολλά.

Ακόμα -κάτι που ελάχιστα αντιλαμβάνονται στη Ν.Δ,- θα έχει κατορθώσει να ενισχυθεί πολιτικά η Φώφη Γεννηματά (εάν δεν υλοποιηθεί κάποιο από τα σενάρια υπονόμευσης) και η ΔΗΣΥ να αποτελεί ένα ικανό ανάχωμα μετακίνησης απογοητευμένων ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ προς τη Ν.Δ.

Κυρίως, όμως, πολύς κόσμος θα έχει βαρεθεί τα στελέχη της Ν.Δ να επαναλαμβάνουν μονότονα ότι θέλουν εκλογές και θα αρχίσει να σκέπτεται εάν, εκτός από το να τιμωρήσει τον Τσίπρα για όσα έλεγε παλαιότερα και δεν έπραξε, υπάρχει άλλος σοβαρός λόγος για να επιλέξουν οι ψηφοφόροι την αξιωματική αντιπολίτευση.

Εν τω μεταξύ, έστω και με …πατερίτσες, ο Τσίπρας θα προχωρά τις αποκρατικοποιήσεις και τις επενδύσεις που αποτελούν “όπλο” της Ν.Δ.

Όσα φέρνει η μέρα, στην πολιτική, άλλωστε, δεν τα φέρνει ο χρόνος. Και ορίζοντας διετίας είναι μία μικρή αιωνιότητα για όποιον έχει τη δυνατότητα ως κυβέρνηση να αναλάβει πρωτοβουλίες.

Εάν, μάλιστα, οι επόμενες δημοσκοπήσεις εμφανίσουν το κυβερνών κόμμα να ανακάμπτει έστω και κατ’  ελάχιστον η ψυχολογία εύκολα μπορεί να αλλάξει. Και μία ακόμα αλήθεια επίσης είναι ότι ο Τσίπρας “τρέφεται” από τις συγκρούσεις σε σχετικά καθαρό πολιτικό περιβάλλον και έχει αποδειχθεί δεξιοτέχνης στα διλήμματα και τις φραστικές αντιπαραθέσεις.

Αλλά, ακόμα κι αν χάσει, όταν διεξαχθούν εκλογές (και επαναλαμβάνω, αυτό είναι με τα σημερινά δεδομένα, το πιθανότατο σενάριο), δεν φαίνεται ότι θα χάσει παταγωδώς, όπως κάποιοι ανέμεναν να συμβεί εάν αναγκαζόταν να συρθεί στις κάλπες πέρυσι ή φέτος. Και η συγκράτηση δυνάμεων, η συγκέντρωση, δηλαδή, ενός σημαντικού ποσοστού που θα δημιουργεί συνθήκες διπολισμού, μαζί με το “φάντασμα” μιας δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης υπό συνθήκες απλής αναλογικής, πολλά αλλάζουν.

Καλώς ή κακώς, λοιπόν, ο Αλέξης Τσίπρας σκιαγραφεί το αφήγημά του. Αφήγημα διετίας με χρυσόσκονη την έξοδο από τα μνημόνια. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρειάζεται επειγόντως το δικό του αφήγημα. Γιατί εάν σκοπεύει να φτάσει μέχρι το 2019 ζητώντας κάθε δεύτερη μέρα εκλογές κινδυνεύει να επαληθεύσει την πολιτική εκδοχή του μύθου με τον βοσκό, τον λύκο και τα πρόβατα…

Σ.Κ

 

«Τί θέλουν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ λένε πὼς βρίσκουνται στὴν Ἀθήνα ἢ στὸν Πειραιά; Ὁ ἕνας ἔρχεται ἀπὸ Σαλαμίνα καὶ ρωτάει τὸν ἄλλο μήπως «ἔρχεται ἐξ Ὁμονοίας» «Ὄχι ἔρχομαι ἐκ Συντάγματος» ἀπαντᾶ κι εἶν᾿ εὐχαριστημένος «βρῆκα τὸ Γιάννη καὶ μὲ κέρασε ἕνα παγωτό». Στὸ μεταξὺ ἡ Ἑλλάδα ταξιδεύει δὲν ξέρουμε τὴν πίκρα τοῦ λιμανιοῦ σὰν ταξιδεύουν ὅλα τὰ καράβια περιγελᾶμε ἐκείνους ποὺ τὴ νιώθουν.

Παράξενος κόσμος ποὺ λέει πὼς βρίσκεται στὴν Ἀττικὴ καὶ δὲ βρίσκεται πουθενὰ ἀγοράζουν κουφέτα γιὰ νὰ παντρευτοῦνε κρατοῦν «σωσίτριχα» φωτογραφίζουνται ….».

Γιώργος Σεφέρης

Η οικονομική κρίση και οι σημαντικές κοινωνικές διεργασίες που αυτή προκάλεσε, την τελευταία εφταετία, οδήγησαν στην εγκαθίδρυση της έντονης αβεβαιότητας στο κοινωνικό φαντασιακό. Η αβεβαιότητα, υψηλή και με έντονη μεταβλητότητα, έχει εγκατασταθεί στο κέντρο του πολιτικού σκηνικού, τροφοδοτούμενη από την κοινωνικοοικονομική κρίση. Δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο, ο οποίος δεν πρόκειται να σπάσει αν δεν σταθεροποιηθούν οι κοινωνικές διεργασίες.

Ως σταθεροποίηση εννοώ την μορφοποίηση των κοινωνικών διεργασιών σε ένα συνεκτικό σχήμα, εντός του οποίου η κοινωνία είναι σε θέση να αναγνωρίζει τον εαυτό της. Δηλαδή, η κοινωνία να γνωρίζει προς τα πού θέλει να κατευθυνθεί, να γνωρίζει τι θα της συμβεί αν κατευθυνθεί προς τα εκεί, τι πρέπει να πράξει για να κατευθυνθεί προς τα εκεί, με ποιους τρόπους θα τα καταφέρει και τι συνέπειες θα υπάρξουν (δηλαδή ποιος θα πληρώσει το κόστος και ποιος θα καρπωθεί τα κέρδη, βραχυχρόνια και μακροχρόνια).

Η κοινωνία είναι μια ορισμένη αλληλεπίδραση ατόμων, η οποία αποκτά μια τέτοια έκταση και πυκνότητα, που μέσα της το ζήτημα της συνοχής και της τάξης λαμβάνει τη μορφή του κατ’ εξοχήν πολιτικού ερωτήματος σχετικά με το κοινό καλό. Το –με αυτόν τον τρόπο οριοθετούμενο– πεδίο εντάσεων του Πολιτικού τίθεται σε κίνηση όταν πρόκειται να ορισθεί δεσμευτικά το κοινό καλό. Δηλαδή, το Πολιτικό, με την επίκληση της ειδικής σκοπιάς του, καλείται να τεθεί στην υπηρεσία μιας συγκεκριμένης πολιτικής (σε αντίθεση προς μια άλλη).

Σήμερα, βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου απουσιάζει η θετική κατάληξη της αλληλεπίδρασης των ατόμων που θα οδηγούσε σε αύξηση της συνοχής και της τάξης στην κοινωνία μέσω ενός ηγεμονικού πολιτικού σχηματισμού. Εκτός αυτού, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με άτομα που έχουν κατακερματισμένα «εγώ», με άτομα που αδυνατούν ή αρνούνται, ως εκ τούτου, να αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους με βάση κοινά αποδεκτά κριτήρια, έτσι ώστε να εξαχθεί μια πλειοψηφική συνισταμένη θετικού χαρακτήρα.

Εκείνο που όμως καθιστά την κατάσταση εξαιρετικά ρευστή είναι η διαπίστωση ότι πρωταγωνιστές στο παραπάνω σκηνικό είναι οι πολιτικοί ταγοί της χώρας. «Δειλοί, μοιραῖοι κι ἄβουλοι ἀντάμα!» όχι μόνο δεν προσμένουν «ἴσως, κάποιο θάμα!», αλλά θεωρούν ότι θάμα έχει επέλθει με την επιλογή τους ως ταγών.

Οι διαμορφωμένες ήδη ατομικές συνειδήσεις, κυρίως με μοναδικό σχεδόν κριτήριο την αναφορά στον εαυτό τους και στις ιδεοληψίες τους, είναι πολύ δύσκολο να υιοθετήσουν διαφορετικά κριτήρια πρόσληψης της πραγματικότητας που να απέχει από όλα όσα διαχέονται με τόση ευκολία. Είναι έρμαια της ακατάπαυστης ροής, μη ελεγχόμενων, ως προς το κριτήριο αλήθειας, «πληροφοριών» από τα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Για λόγους που εύκολα μπορούν να αναλυθούν και να γίνουν κατανοητοί, απουσιάζει ο συνεκτικός ηγεμονικός πόλος της υποκειμενικότητας, ο οποίος θα μπορούσε να αναλάβει το ρόλο της κοινωνικής ηγεμονικής δύναμης. Το ερώτημα είναι κατά πόσον είναι εύκολο να σχηματισθεί ο συγκεκριμένος πόλος στο προσεχές μέλλον.

Υπάρχουν πολλές αμφιβολίες αν πράγματι μπορεί να σχηματισθεί ένας τέτοιος πόλος. Ο κατακερματισμός της κοινωνίας που έχει συντελεσθεί τα τελευταία σχεδόν 20 χρόνια, η πρόταξη μόνο των ίδιων συμφερόντων με βάση τα κελεύσματα της ιδεολογίας της παγκοσμιοποίησης, η απαξίωση των δημοσίων και κοινωνικών αγαθών και γενικότερα η αποσάρθρωση του δημοσίου χώρου δεν επιτρέπει πολλές θετικές προσδοκίες. Ακόμα και η επίκληση για μια συνολική προσπάθεια στη βάση της ρήσης «το γαλάζιο διαταξικό που μας ενώνει» φαίνεται ότι είναι πολύ αργά για να αποτελέσει το νέο συνεκτικό υλικό μιας αποπροσανατολισμένης κοινωνίας.

Πηγή: stavroslygeros.gr

Κλείνει με αρνητική απάντηση του Συμβουλίου Εφετών ο φάκελος με το νέο αίτημα της Τουρκίας για την έκδοση των οκτώ στρατιωτικών, που εισήλθαν με ελικόπτερο στη χώρα μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, με τη σημερινή απόφαση του δικαστηρίου για τους δύο τελευταίους από αυτούς.

Το δικαστήριο, όπως και τα δύο προηγούμενα των τελευταίων ημερών που εξέτασαν το αίτημα ως προς τους έξι, απέρριψε την έκδοση και των άλλων δύο Τούρκων αξιωματικών, επικαλούμενο τις συνθήκες που θα κρατηθούν και θα δικαστούν οι εκζητούμενοι, αν παραδοθούν στη γείτονα χώρα. Όπως και με τις προηγούμενες αποφάσεις, το Συμβούλιο διατάσσει την απελευθέρωση των Τούρκων, αν δεν κρατούνται για άλλο λόγο, ωστόσο η κράτηση τους συνεχίζεται μέχρι να εκδοθούν οι αποφάσεις για το άσυλο.

Εισηγούμενος την απόρριψη του αιτήματος των τουρκικών Αρχών, ο εισαγγελέας Εφετών, Γιώργος Βούλγαρης, επικαλέστηκε τις πρόσφατες τελεσίδικες αποφάσεις του Αρείου Πάγου, με τις οποίες απορρίφθηκε το πρώτο αίτημα των τουρκικών Αρχών και εξέφρασε την έκπληξη του που 10 μέρες μετά έστειλαν δεύτερο αίτημα για τα ίδια αδικήματα.

Χαρακτήρισε μάλιστα “οδυνηρή” τη διαδικασία και για τη χώρα που ζητά την έκδοση και για τη χώρα που την αρνείται και συμπλήρωσε: «Δεν μπορώ όμως να εισηγηθώ την έκδοση γιατί δεν έχουν αλλάξει οι λόγοι της άρνησης. Σταμάτησαν οι βασανισμοί; Οι διωγμοί; Οι ομαδικές απολύσεις και διώξεις; Καταλαβαίνω ότι μια δεύτερη απορριπτική απάντηση στα αιτήματα έκδοσης, ενδεχομένως να προκαλέσει δυσφορία στη γείτονα. Όμως αν κοιταχτεί με ειλικρίνεια στον καθρέπτη η σύγχρονη Τουρκία, θα καταλάβει γιατί έρχεται η μία άρνηση μετά την άλλη, όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από άλλες χώρες για την έκδοση των φερόμενων πραξικοπηματιών».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

“Ο Γιάνης Βαρουφάκης κάποτε με κέρασε ένα τζιν με τόνικ. Η σύζυγός του κάποτε μου προσέφερε μία κούπα τσάι. Καθώς απέφευγε τις ερωτήσεις μου, όπως είναι υποχρεωμένοι οι υπουργοί οικονομικών, ποτέ δεν μου είπε κάποιο εξωφρενικό ψέμα. Και τον είχα φιλοξενήσει σε σημαντικά events. Καταγράφω αυτές τις “συναλλαγές” εξαιτίας αυτών που θα πω: Πως τα πολιτικά απομνημονεύματα που έγραψε ο Βαρουφάκης είναι από τα πιο σημαντικά έργα όλων των εποχών.

Στέκεται επάξια δίπλα σε αυτά των Alan Clark, Denis Healey και πιθανώς θα αποκτήσει το ίδιο “ανάστημα” με την βιογραφία του Lyndon B Johnson που έγραψε ο Robert Caro. Επιπλέον, η οπτική του Βαρουφάκη για την κρίση που σημάδεψε την Ελλάδα από το 2010 μέχρι σήμερα, αποτελεί μία κατηγορία από μόνη της: Είναι η “εκ των έσω” εξιστόρηση της υψηλής πολιτικής, από έναν “ξένο”.

O Βαρουφάκης ξεκίνησε από έξω -τόσο από την πολιτική ελίτ όσο και την ακροαριστερά της Ελλάδας- παρέκκλινε προς τα “μέσα” και μετά τα εγκατέλειψε όλα απότομα, όταν ”απολύθηκε” από τον πρώην σύμμαχό του, Έλληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, τον Ιούλιο του 2015. Δραματοποιεί την άποψή του καθόλη τη διάρκεια της κρίσης, παρουσιάζοντας ανέκδοτες ιστορίες. Βρίσκεται στην Ουάσινγκτον για μια συνάντηση με τον Larry Summers, τον πρώην υπουργό Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και έμπιστο συνεργάτη του Μπαράκ Ομπάμα.

Ο Summers τον ρωτά ξεκάθαρα: Θέλεις να είσαι “από μέσα” ή “απ’ έξω”; “Όσοι είναι “απ’ έξω” έχουν ως προτεραιότητα το να έχουν την ελευθερία να λένε την δική τους εκδοχή της αλήθειας. Το τίμημα είναι πως τους αγνοούν οι “από μέσα”, αυτοί που παίρνουν όλες τις σημαντικές αποφάσεις”, τον προειδοποίησε ο Summers. Οι εκλεγμένοι πολιτικοί έχουν μικρή εξουσία. Η Wall Street και ένα δίκτυο από hedge funds, δισεκατομμυριούχους και ιδιοκτήτες των media έχουν την πραγματική εξουσία και το “κλειδί” του να μπορείς να είσαι μέσα στην πολιτική είναι να το αναγνωρίζεις αυτό ως δεδομένο της ζωής και να προσπαθείς αν πετυχαίνεις ό, τι μπορείς χωρίς να “ενοχλείς” το σύστημα.

Αυτή ήταν η προσφορά. Ο Βαρουφάκης όχι μόνο την απέρριψε – περιγράφοντάς την πλέον με λεπτομέρειες, αλλά πλέον μας συστρατεύει ενάντια στην ηλιθιότητα των περιστασιακών φαντασιώσεων της Αριστεράς, πως το σύστημα που δομήθηκε από τον νεοφιλελευθερισμό, μπορεί με κάποιο τρόπο να “λυγίσει” ή να συμβιβαστεί με τις επιθυμίες μας για κοινωνική δικαιοσύνη. Ο… Ζορμπάς, ο Άρης και η διαπλοκή Σε αυτό το βιβλίο, ο Βαρουφάκης παρουσιάζει μία από τις πιο ακριβείς και λεπτομερείς περιγραφές της μοντέρας εξουσίας που έχουν γραφτεί ποτέ. Ένα επίτευγμα που υπερτερεί συγκριτικά με τον στόχο του για αυτοπροσδιορισμό κατά την διάρκεια της ελληνικής κρίσης. Εξηγεί, με μία κόπωση που γεννήθηκε μέσα από τις νύχτες σε άψυχα ξενοδοχεία και φωτισμένα δωμάτια διαπραγματεύσεων, το πώς έχει χτιστεί το δίκτυο της μοντέρνας εξουσίας. Ο Άρης παίρνει ένα δάνειο από την τράπεζα του Ζορμπά.

Ο Ζορμπάς διαγράφει το δάνειο αλλά η κατασκευαστική εταιρεία του Ζορμπά παίρνει ένα συμβόλαιο από την επιχείρηση του Άρη. Ο γιος του Άρη πιάνει δουλειά στον τηλεοπτικό σταθμό του Ζορμπά, ο οποίος για κάποιο λόγο είναι πάντα χρεοκοπημένος και συνεπώς δεν μπορεί ποτέ να πληρώσει τους φόρους του – και πάει λέγοντας… “Το κλειδί για τέτοια δίκτυα εξουσίας είναι η αποκλεισμός και η αδιαφάνεια”, γράφει ο Βαρουφάκης. Καθώς ανταλλάσσονται ευαίσθητες πληροφορίες, “συμμαχίες των δύο ατόμων σφυρηλατούν επαφές με άλλες παρόμοιες συμμαχίες… εμπλέκοντας συνωμότες που συνωμοτούν de facto χωρίς να έχουν επίγνωση πως συνωμοτούν”. Καθώς λέει αυτή την ιστορία, ο Βαρουφάκης όχι μόνο αποκαλύπτει άγνωστες πληροφορίες, αλλά το κάνει με τον πιο “ζουμερό” τρόπο”.

**Αξίζει εδώ να σημειωθεί ο τρόπος που ο Paul Mason γράφει την παραπάνω πρόταση στα αγγλικά.

Χρησιμοποιεί την φράση “spills the beans”, η οποία σημαίνει πως κάποιος αποκαλύπτει μυστικά, ωστόσο το “beans” σημαίνει φασόλια, με τον Mason να κάνει λόγο όχι για… απλά φασόλια, αλλά “αυτά που οι Έλληνες αποκαλούν γίγαντες (!), τα χοντρά, που είναι πολύ ζουμερά”! Οι δύο αποκαλύψεις “φωτιά” Και συνεχίζει ο Paul Mason: “Η πρώτη αποκάλυψη είναι πως όχι μόνο η Ελλάδα ήταν χρεοκοπημένη το 2010, με το πρόγραμμα διάσωσης της ΕΕ, και όχι μόνο πως το πρόγραμμα διάσωσης είχε σχεδιαστεί για να σώσει τις γαλλικές και τις γερμανικές τράπεζες, αλλά πως η Άνγκελα Μέρκελ και ο Νικολά Σαρκοζί το γνώριζαν αυτό – και γνώριζαν πως κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό. “Οι απειλές έγιναν μέσω ενός ανώνυμου τηλεφωνήματος με… ολιγαρχική ηρεμία” Η κατηγορία αυτή δεν είναι καινούρια – την απέδιδαν εκείνη την εποχή στην οικονομική ελίτ αρκετοί αριστεροί ακτιβιστές και δεξιοί οικονομολόγοι.

Ο Βαρουφάκης όμως την τεκμηριώνει με πραγματικά λεγόμενα των εμπλεκομένων – από τη “συλλογή” που έχει από ηχογραφημένες συνομιλίες και τηλεφωνήματα που έκανε εκείνη την εποχή και οι συνομιλητές του δεν γνώριζαν. Ακόμη και τώρα, δύο χρόνια μετά τις τελευταίες εκλογές στην Ελλάδα, αυτό το έργο είναι κάτι περισσότερο από ενδιαφέρον ακαδημαϊκά. Η Ελλάδα παραμένει περικυκλωμένη από δισεκατομμύρια ευρώ χρέους που δεν μπορεί να αποπληρώσει. Εξαιτίας των επιλογών της διετίας 2010-11, τη διάσωση δηλαδή των ιδιωτικών τραπεζών φορτώνοντας τα βόρεια ευρωπαϊκά κράτη με τεράστια χρέη, είναι οι Γάλλοι και οι Γερμανοί πολίτες αυτοί που θα πληρώσουν το τίμημα όταν το ελληνικό χρέος αναπόφευκτα διαγραφεί. Η δεύτερη αποκάλυψη είναι πως κοντινά μέλη της οικογένειας του Βαρουφάκη δέχθηκαν απειλές, όταν με τις μάζες να έχουν τον έλεγχο των δρόμων και των πλατειών, εκείνος ξεκίνησε να συντάσσεται με αυτούς που κατήγγειλαν το πρόγραμμα διάσωσης ως ανεφάρμοστο. Η απάντηση σε αυτές τις απειλές -που έγιναν μέσω ενός ανώνυμου τηλεφωνήματος με ολιγαρχική ηρεμία- ήταν το ότι ο Βαρουφάκης άφησε την Ελλάδα για τις Ηνωμένες Πολιτείας της Αμερικής.

Ο “γάμος” με τον ΣΥΡΙΖΑ και η στρατηγική σύγκρουσης Ως αποτέλεσμα, όταν επέστρεψε και συντάχθηκε δυναμικά με το ριζοσπαστικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, ο Βαρουφάκης έζησε την εξελισσόμενη κρίση με μια διαφορετική οπτική ως “ξένος”. Όταν του ζητήθηκε να μιλήσει στο πλήθος στην πλατεία συντάγματος τον Μάιο του 2011, απάντησε: “Η τελευταία φορά που μίλησα σε μια διαδήλωση ήταν το 1984 στο Nottinghamshire, κατά την διάρκεια μιας απεργίας ανθρακωρύχων”. Ήταν έτοιμος να συνταχθεί με αριστερές πρωτοβουλίες -των οποίων ηγούνταν ο Τσίπρας μαζί με τον “υπαρχηγό” του και εκπαιδευμένο στη Γλασκώβη, Νίκο Παππά- σε μία μάχη μέχρις εσχάτων ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό. Είχε όμως ελάχιστη εμπειρία από την οργανωμένη Αριστερά στην Ελλάδα και πολλοί από αυτούς τον θεωρούσαν και τον ίδιο νεοφιλελεύθερο. Τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα του Βαρουφάκη σχετίζονταν με την εφαρμογή της θεωρίας των παιγνίων στα οικονομικά. Συνεπώς, όταν σχεδίασε την στρατηγική κρούσης του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν ξεκάθαρος: Ο εχθρός πρέπει να πιστέψει πως ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αποφασισμένος για την χρεοκοπία, ή για το να κόψει τους δεσμούς με το ευρώ. Αρκετά αποφασισμένος για να πείσει τις ευρωπαϊκές δυνάμεις να διαγράψουν δάνεια που δεν μπορούσαν να πληρωθούν αλλά και να τις αποτρέψει από το να πυροδοτήσουν την κατάρρευση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Η βραδιά του δημοψηφίσματος και το τελεσίγραφο Σόιμπλε

Αυτό δούλεψε -παρόλο που το τίμημα ήταν η τεράστια αλλαγή της ρητορικής του ΣΥΡΙΖΑ και η υποχώρηση του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, τον Φεβρουάριο του 2015. Απέτυχε τον Ιούλιο, επειδή ενώ ο Τσίπρας πολέμησε και κέρδισε ένα έντονα συναισθηματικό δημοψήφισμα, επέλεξε να συμβιβαστεί υπό τον φόβο μιας επανάληψης του ελληνικού εμφυλίου. Πήρα συνέντευξη από τον Βαρουφάκη τη νύχτα της νίκης του δημοψηφίσματος. Έμοιαζε έκπληκτος από την έκτασή της (παραδέχεται στο βιβλίο ότι περίμενε να χάσει) και βέβαιος πως θα έδινε στον Τσίπρα τα πολεμοφόδια για να αντιμετωπίσει την λεγόμενη τρόικα. Είναι πλέον ξεκάθαρο, ωστόσο, πως και οι δύο άνδρες δεν τα υπολόγισαν καλά. Ο Βαρουφάκης κατάλαβε -από τον υπουργό Γερμανό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε- πως η Γερμανία δεν θα επιχειρούσε να σπρώξει την Ελλάδα έξω από το ευρώ. Όταν τελικά έγινε ακριβώς αυτό, δύο εβδομάδες κλειστών τραπεζών και κατάρρευσης της ανάπτυξης μετέτρεψαν τις πιθανότητες του παιχνιδιού ως εξής: Όλα ή τίποτα.

Η αποπομπή του Βαρουφάκη τον βρήκε αλώβητο – παρόλο που το τίμημα ήταν και πάλι η αυτο-εξορία από την ενεργή πολιτική στην Ελλάδα. Αποθέωση Τσίπρα για το προσφυγικό Συνεχίζω να πιστεύω όμως ότι ο Τσίπρας έκανε σωστά που υποχώρησε απέναντι στο τελεσίγραφο της ΕΕ και πως ο Βαρουφάκης έκανε λάθος στον σχεδιασμό της στρατηγικής. Για τον Τσίπρα -και για τις μεγαλύτερες γενιές πρώην πολιτικών κρατουμένων και θύματα βασανισμών που έχτισαν ξανά την Αριστερά στην Ελλάδα μετά το 1974- το να μείνει στην εξουσία ως ασπίδα απέναντι στη λιτότητα, ήταν προτιμότερο από το να παραδώσει την εξουσία πίσω, σε ένα τσούρμο πολιτικών μαφιόζων, που υποστηρίζονται από μια μαφία πλουσιόπαιδων fashionistas που γαυγίζουν.

Τελικά, η κυβέρνηση Τσίπρα δεν αποδείχθηκε μία πολύ αποτελεσματική ασπίδα για την ελληνική εργατική τάξη, αλλά μια αποτελεσματική προστασία για τα εκατομμύρια Σύρων προσφύγων που έφτασαν στις ελληνικές ακτές τις επόμενες εβδομάδες της οικονομικής παράδοσης. Παρόλο που ο χειρισμός της μαζικής μετανάστευσης δεν ήταν πάντοτε ο καλύτερος από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, στην κρίσιμη στιγμή -από τον Ιούλιο μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015- η Ελλάδα της Αριστεράς έδωσε καταφύγιο σε ανθρώπους που προσπαθούσαν να αποφύγουν την τρομοκρατία και την καταστροφή.

Μια δεξιά, συντηρητική κυβέρνηση θα επεφύλασσε μια πολύ διαφορετική και πολύ σκληρότερη υποδοχή στους Σύρους πρόσφυγες. “Τελικά χρειαζόμαστε έναν Τσίπρα κι έναν Βαρουφάκη” Στο πλαίσιο αυτό, η εκδοχή του Βαρουφάκη για την ιστορία του Τσίπρα πρέπει να αμφισβητηθεί. Ο Βαρουφάκης ισχυρίζεται πως ο Τσίπρας είναι επιρρεπής στην “ελαφρότητα”, την μελαγχολία και την αναποφασιστικότητα και πως είναι αποφασισμένος να αποδείξει πως δεν είναι ένας “διάττοντας αστέρας”. Όμως αντίθετα με τον Βαρουφάκη, ο Τσίπρας έχτισε ένα κόμμα ικανό να συντρίψει την ελίτ των πολιτικών που ξεζούμισαν τον πλούτο και την αξιοπιστία της Ελλάδας.

Ο Τσίπρας, μαζί με τον σύμμαχό του Παππά, τον οποίο ο Βαρουφάκης περιγράφει σωστά ως μία μεγάλη επιρροή, έχτισε κάτι που υπολόγισε πως μπορεί να επιζήσει της ήττας. Ο Βαρουφάκης έχτισε μια φήμη, αλλά όχι ένα κόμμα. Όντως, ο κόσμος των κομμάτων -των ακτιβιστών που είναι συνωστισμένοι στα παράθυρα καφετεριών, των απεργιών και των αντιφασιστικών διαδηλώσεων- είναι απών από το έργο του. Εάν η Αριστερά παγκοσμίως -που ήταν “πάνω στο κύμα” τη διετία 2011-13- μπορεί να αποκτήσει και πάλι το momentum, χρειάζεται ηγέτες σαν τον Τσίπρα, να μπορούν να βρουν ανθρώπους που είναι ικανοί και αποφασισμένοι για πράξεις, όπως ο Βαρουφάκης και να τους “καλλιεργήσουν”. Πάνω από όλα όμως χρειάζεται να μιλάς στο λαό σε γλώσσα που έχει γεννηθεί μέσα από χρόνια μόχθου, χρειάζεται να χτίσεις ένα κόμμα κι ένα κίνημα. Πηγή: Guardian

Πηγή: misnatiou.com, από τον Guardian

Κορυφαίοι επιχειρηματίες, τραπεζίτες, επενδυτές καθώς και κυβερνητικοί αξιωματούχοι, συμμετέχουν στο Επιχειρηματικό Φόρουμ που διοργανώνει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) με αφορμή την 26η Ετήσια Γενική Συνέλευσή της, που διεξάγεται φέτος στη Λευκωσία, στις 9 – 11 Μαΐου 2017, στο Συνεδριακό Κέντρο Φιλοξένια.

Η Eurobank Κύπρου είναι ο μεγάλος χορηγός (flagship forum partner) της φετινής διοργάνωσης της EBRD στην Κύπρο. Πρόκειται για την πρώτη φορά που η Κύπρος φιλοξενεί μια τόσο σημαντική διεθνούς Χρηματοοικονομικού Οργανισμού διοργάνωση, με ευρεία συμμετοχή κορυφαίων αξιωματούχων και εκπροσώπων φορέων από όλο τον κόσμο. Αποτελεί μοναδική ευκαιρία να αναδειχθούν στη διεθνή επενδυτική κοινότητα, τα ισχυρά πλεονεκτήματα που διαθέτει η Κύπρος, ενώ η φιλοξενία μιας διοργάνωσης διεθνούς εμβέλειας, αποτελεί σαφή αναγνώριση της τεράστιας προόδου που έχει συντελεστεί στη χώρα, τα τελευταία χρόνια. Κύριο θέμα του φετινού Επιχειρηματικού Φόρουμ της EBRD, είναι η «Στόχευση στην Πράσινη και Χωρίς Αποκλεισμούς Ανάπτυξη – Αντιμετωπίζοντας Περιφερειακές και Παγκόσμιες Προκλήσεις». Το Φόρουμ περιλαμβάνει συναφείς Ομάδες Συζήτησης, Παρουσιάσεις Επενδυτικών Ευκαιριών «Investment Outlook Sessions», συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου ως φιλοξενούσας χώρας και πλήθος συναντήσεων δικτύωσης και άλλων εκδηλώσεων με επίκεντρο τις χώρες όπου επικεντρώνεται το επενδυτικό ενδιαφέρον της Τράπεζας.
Για την Κύπρο, ως φιλοξενούσα χώρα, έχει προγραμματιστεί να γίνει ειδική Παρουσίαση Επενδυτικών Ευκαιριών (Cyprus Investment Outlook Session) που θα πραγματοποιηθεί στις 11 Μαΐου του 2017. Στη παρουσίαση θα προβληθούν ευκαιρίες και χαρακτηριστικά της κυπριακής οικονομίας, η στρατηγική θέση της Κύπρου, το φιλικό περιβάλλον για την επιχειρηματικότητα, το μοντέρνο νομικό και φορολογικό πλαίσιο, το υψηλής ποιότητας ανθρώπινο δυναμικό και ασφαλώς το γεγονός ότι η κυπριακή οικονομία είναι ένας δυναμικός και ασφαλής επενδυτικός προορισμός.
Την Τετάρτη 10 Μαΐου διοργανώνεται ειδικό πάνελ για την Ελλάδα, με θέμα «Αναζωογόνηση επενδύσεων, για μια διατηρήσιμη ανάπτυξη», σε μια καθοριστική συγκυρία για την ελληνική οικονομία.
Στο πλαίσιο του Συνεδρίου, ο Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου Eurobank κ. Φωκίων Καραβίας θα συμμετέχει την Τετάρτη 11 Μαΐου ως ομιλητής σε πάνελ, με θέμα «Ο τραπεζικός κλάδος σε ανάκαμψη; Ο χρηματοπιστωτικός τομέας μετά την κρίση» (Banking on full recovery? The financial sector post – crisis). Εννέα χρόνια μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η βιωσιμότητα, η ευελιξία και οι προκλήσεις του τραπεζικού συστήματος και ο ρόλος που καλείται να διαδραματίσει, για να υποστηρίξει την ανάπτυξη μακροπρόθεσμα, αποφεύγοντας όμως τις υπερβολές του παρελθόντος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, τέλος, παρουσιάζει πάνελ που φιλοξενεί η Eurobank Κύπρου με θέμα «Οι προοπτικές της ναυτιλίας στην Κύπρο», με συντονιστή τον επικεφαλής οικονομολόγο του Ομίλου Eurobank κ. Πλάτωνα Μονοκρούσο με τη συμμετοχή του υπουργού Μεταφορών, Επικοινωνιών και Δικτύων της Κύπρου Μ. Δημητριάδης. Στόχος είναι να προβληθούν οι δυνατότητες που προσφέρει η Κύπρος στη διεθνή βιομηχανία μεταφορών σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον όπου η ναυτιλία αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις, διατηρώντας όμως ρόλο κλειδί για την παγκόσμια οικονομία. Στο επίκεντρο θα βρεθούν οι τρόποι με τους οποίους η Κύπρος διεκολύνει τους επιχειρηματίες στον κλάδο της ναυτιλίας καθώς και οι υπηρεσίες one – stop shop.

Η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας ενημερώνει τους πολίτες σχετικά με το διαδικτυακό φαινόμενο «Blue Whale Challenge» (Δοκιμασία – Πρόκληση «Μπλε Φάλαινα»).

Πρόκειται για φαινόμενο που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές σωματικές βλάβες στους συμμετέχοντες που δέχονται να λάβουν μέρος στις δοκιμασίες.

Αναφέρει συγκεκριμένα:

«Η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας ενημερώνει τους πολίτες, και ιδίως τους γονείς, αναφορικά με φαινόμενο, το οποίο αποκαλείται “Blue Whale Challenge” (Δοκιμασία – Πρόκληση “Μπλε Φάλαινα”).

Η συγκεκριμένη σειρά δοκιμασιών-πρόκληση φέρεται να λαμβάνει χώρα μέσω ιστοτόπων κοινωνικής δικτύωσης (social media), όπου κυρίως έφηβοι καλούνται να συμμετάσχουν σε ένα ιδιότυπο παιχνίδι διάρκειας πενήντα (50) ημερών.

Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού λαμβάνουν οδηγίες από άγνωστο άτομο, που έχει χρηστεί “επικεφαλής”, προκειμένου να ολοκληρώσουν με επιτυχία μια σειρά άκρως επικίνδυνων για την υγεία τους και τη σωματική τους ακεραιότητα δοκιμασιών (λ.χ. αυτοτραυματισμός, παρακολούθηση ταινιών τρόμου, αναρρίχηση σε ψηλά κτίρια).

Οι Αρχές επιβολής του νόμου άλλων χωρών έχουν εκδώσει ειδοποιήσεις προς γονείς και παιδιά, ενώ πολυάριθμα είναι και τα σχετικά δημοσιεύματα από Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του εξωτερικού, που αναφέρουν πως το φαινόμενο λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις και έχει εξαπλωθεί πιθανόν ως αυτοδιαδιδόμενη φάρσα (hoax).

Στη χώρα μας δεν έχει σημειωθεί αντίστοιχο περιστατικό, όμως η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος επαγρυπνά, σε κάθε περίπτωση, για την άμεση ανίχνευση και πρόληψη σχετικών συμβάντων, καθώς λόγω της μεγάλης επικινδυνότητας, το φαινόμενο ενδέχεται να λάβει πραγματικές και εξαιρετικά σοβαρές διαστάσεις».

 

«Οι Έλληνες βιώνουμε τη μεγαλύτερη πολιτική εξαπάτηση στα χρόνια της Μεταπολίτευσης», τόνισε ο Βασίλης Κικίλιας, επισημαίνοντας πως «ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, αντίθετα με ό,τι έλεγαν για να υφαρπάξουν τη ψήφο των Ελλήνων, έφεραν και ψήφισαν σε 2 χρόνια 2 Μνημόνια».

Στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ χαρακτήρισε το τέταρτο Μνημόνιο ως το χειρότερο όλων, καθώς, όπως είπε, δεσμεύει τη χώρα για πολλά χρόνια, χωρίς να διασφαλίζει τη χρηματοδότησή της. «Οι περικοπές συντάξεων 18% και η μείωση αφορολόγητου κάτω από τα 5.900 ευρώ, σημαίνουν από 1 μέχρι και 3 χαμένες συντάξεις για τους συνταξιούχους και 1 χαμένο μισθό για τους μισθωτούς» είπε ο κ. Κικίλιας κατηγορώντας τους κκ. Τσίπρα και Καμμένο πως «έφεραν συνειδητά και χωρίς κανένα ενδοιασμό τα χειρότερα μέτρα για τους Έλληνες, με μοναδικό σκοπό να παραμείνουν στην εξουσία».

Επίσης, τόνισε ότι «τα υποτιθέμενα αντίμετρά τους είναι ο φερετζές ενός πολύ σκληρού πακέτου μέτρων» προσθέτοντας πως τα 5,5% πλεονάσματα που θα χρειαστούν για τα αντίμετρά τους, είναι ένας «άπιαστος, σκληρά φορομπηχτικός στόχος, που αν τον έπιαναν θα διέλυαν πλήρως ό,τι απέμεινε από την ελληνική κοινωνία». Ο εκπρόσωπος της ΝΔ επανέλαβε πως η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν θα ψηφίσει τα «ψευτο-αντίμετρα», όπως τα χαρακτήρισε, αφού θα ήταν σα να συμφωνεί στα σκληρά μέτρα λιτότητας.

«Η συμφωνία ισοπεδώνει τα χαμηλά εισοδήματα. Το δήθεν κοινωνικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ είναι: Εξυπηρετούμε τους ισχυρούς – Ξεζουμίζουμε τους αδύναμους – Διαλύουμε τη μεσαία τάξη» τόνισε καλώντας τον Αλέξη Τσίπρα να υιοθετήσει την πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη για την επιστροφή στην ελληνική κοινωνία τμήματος του πλεονάσματος. Η πρόταση αυτή περιλαμβάνει την μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 20% από φέτος με κόστος 530 εκ. την εισαγωγή όλων των παιδιών σε παιδικούς σταθμούς με κόστος περίπου 180 εκ. , τη μείωση του Φ.Π.Α. στα αγροτικά προϊόντα από το 24% στο 13% με κόστος 100 εκ. καθώς και την κατάργηση του φόρου στο κρασί με κόστος 55 εκ. ευρώ. Συνολικά το κόστος για αυτά τα μέτρα είναι 865 εκ. ευρώ, ήτοι το 0,5% του ΑΕΠ του 2017.

«Καλούμε τον κ. Τσίπρα να νομοθετήσει τώρα αυτά τα μέτρα που προτείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και να αφήσει τις υπεκφυγές. ‘Αλλωστε, με μια τέτοια απόφαση, τηρούνται οι συμφωνίες με τους εταίρους. Στο ερώτημα «υπάρχει άλλος δρόμος για τη χώρα ή τα Μνημόνια είναι μονόδρομος;» o Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία απαντούν ξεκάθαρα ότι υπάρχει. Είναι ο δρόμος της μείωσης των φόρων και των δαπανών. Αυτός ο δρόμος φέρνει νέες δουλειές για τους πολλούς και έξοδο της χώρας από τα Μνημόνια και την κρίση. Και αυτό τον δρόμο εγγυάται μόνο ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Γιατί ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας εγγυάται αξιοπιστία, ειλικρίνεια και σκληρή δουλειά» τόνισε ο κ. Κικίλιας επαναλαμβάνοντας το αίτημα της ΝΔ για εκλογές.

«Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ζητάμε μεγάλη πολιτική αλλαγή στη χώρα. Τα αδιέξοδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα αφήσουμε να γίνουν αδιέξοδα για την ελληνική κοινωνία. Η Ελλάδα μπορεί. Οι Έλληνες αξίζουν. Είμαστε εδώ για να ενώσουμε, να αγωνιστούμε, να τα καταφέρουμε» τόνισε ο εκπρόσωπος της ΝΔ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Σε μία αποτίμηση της συμφωνίας αλλά και της έως τώρα εφαρμοσμένης πολιτικής της κυβέρνησης, θέτοντας παράλληλα τους στόχους για τα επόμενα βήματα που θα έχουν ως κατάληξη το τέλος της επιτροπείας προχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας κατά την εισηγητική του ομιλία στο Υπουργικό Συμβούλιο.

Ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε πως η κυβέρνηση έχει πλήρη συναίσθηση ότι «η τωρινή συμφωνία δεν παύει να είναι κομμάτι του πλαισίου από το οποίο αγωνιζόμαστε να απεμπλακούμε». Ωστόσο, κρίθηκε ως η μοναδική πολιτική επιλογή για να απεμπλακεί η χώρα από την μνημονιακή καχεξία και την επιτροπεία.

«Οι δανειστές δεν είναι φίλοι μας» τόνισε και πρόσθεσε πως ούτε έγιναν τον Ιούλιο του 15′ ή το Μάη του 16′, καθώς θέλουν να διασφαλίσουν πως θα επιστραφούν τα χρήματα που δάνεισαν στην Ελλάδα, ακολουθώντας συγκεκριμένο μοντέλο οικονομικής και κοινωνικής διαχείρισης.

Χαρακτήρισε τη συμφωνία ισορροπημένη και βιώσιμη. περιγράφοντας τα συμφωνηθέντα με τους πιστωτές. Εν συνεχεία, παρέθεσε τους πέντε βασικούς κόμβους που θα αποτελέσουν την στοχοθεσία για τον από εδώ και πέρα πολιτικό σχεδιασμό της κυβέρνησης.

Συγκεκριμένα είναι:

καταπολέμηση ανεργίας,
φιλοεπενδυτικό κλίμα,
η ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους,
η μεταρρύθμιση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση,
η Συνταγματική Αναθεώρηση.
Κατέληξε με τη δέσμευση πως θα επισκεφτεί όλα τα υπουργεία για να λάβει σαφή εικόνα περί των πεπραγμένων αλλά και του σχεδιασμού, συμπληρώνοντας: «Θέλω να πω σε όλους καλή δύναμη και ότι τα καλύτερα είναι μπροστά μας αρκεί να δίνουμε καθημερινά κάθε ικμάδα των δυνάμεων μας ώστε να φανούμε αντάξιοι της ευθύνης που μας εμπιστεύτηκε ο πολύπαθος αλλά περήφανος λαός μας».

Αναλυτικά η εισηγητική ομιλία του πρωθυπουργού:

Βρισκόμαστε σήμερα, λίγες μέρες μετά την κατάληξη ακόμα μιας κρίσιμης και σκληρής μάχης. Παρά τις δυσκολίες και τις καθυστερήσεις που προκλήθηκαν από παράλογες απαιτήσεις εκ μέρους των δανειστών, καθ’ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, κατορθώσαμε η τεχνική συμφωνία είναι εν τέλει ισορροπημένη και βιώσιμη.

Και παρά την παράλογη απαίτηση του ΔΝΤ για επιπλέον δημοσιονομικές επιβαρύνσεις μετά τη λήξη του προγράμματος ύψους 4,5 δισ. ευρώ, πετύχαμε μια συμφωνία με μηδενικό δημοσιονομικό αντίκτυπο. Θέλω, όμως, να επισημάνω το εξής, για να μην ξεχνιόμαστε: και η τωρινή συμφωνία δεν παύει να είναι κομμάτι του πλαισίου από το οποίο αγωνιζόμαστε να απεμπλακούμε.

Έχουμε πλήρη συναίσθηση της ευθύνης και απόλυτη επίγνωση της κατάστασης.

Οι δανειστές δεν είναι φίλοι μας. Ούτε έγιναν τον Ιούλιο του ’15, ούτε το Μάη του ’16, ούτε τώρα. Και αυτό δεν είναι ηθικό σχόλιο. Είναι η πραγματικότητα. Οι δανειστές αφενός επιδιώκουν να εξασφαλίσουν τα χρήματα που δάνεισαν στην Ελλάδα και αφετέρου έχουν συγκεκριμένο μοντέλο και στρατηγική για τον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας αλλά και της κοινωνίας.

Το μοντέλο αυτό βρίσκεται σε σύγκρουση πολλές φορές με αυτό που εμείς επιδιώκουμε για τη χώρα, για την οικονομία και για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών.

Έχουμε, όμως, ιεραρχήσει τον θεμελιώδη στόχο. Να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια. Να τελειώσει οριστικά η περίοδος της ταπεινωτικής επιτροπείας.

Αυτός ο στόχος συνιστά το πρώτιστο αριστερό, προοδευτικό και πατριωτικό καθήκον.

Δεν είμαστε διατεθειμένοι να υλοποιήσουμε αυτό το στόχο όμως, λαμβάνοντας το οποιοδήποτε κόστος. Δεν υπήρξαμε ποτέ θιασώτες της λογικής του «πάση θυσία». Δεν ακούσαμε ποτέ τις φωνές που επανειλημμένα μας καλούσαν να υπογράψουμε ό,τι συμφωνία μάς φέρουν οι θεσμοί.

Για το λόγο αυτό, διαπραγματευτήκαμε σκληρά. Σε κάποια σημεία υποχωρήσαμε, όμως, σε άλλα τόσα, καταφέραμε να κερδίσουμε πράγματα που θα δώσουν ανάσα σε εκατομμύρια συμπολίτες μας.

Η τεχνική συμφωνία που καταλήξαμε βρίσκεται στο πνεύμα της πολιτικής απόφασης του Eurogroup της 7ης Απριλίου, με την τροποποίηση του δημοσιονομικού μείγματος το 2019 και το 2020, με περιοριστικά μέτρα ύψους 1% συν 1% αλλά και ισόποσα μέτρα ελάφρυνσης. Με λίγα λόγια το συνολικό αποτέλεσμα θα είναι ουδέτερο, δηλαδή δεν θα υπάρξει ούτε ένα ευρώ περισσότερη λιτότητα, υπό την προϋπόθεση πάντοτε ότι είμαστε εντός των στόχων του προγράμματος.

Για το 2019 τα περιοριστικά μέτρα στοχεύουν την μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 1%. Η τεχνική συμφωνία προβλέπει ότι η μεγαλύτερη μείωση δεν μπορεί να ξεπερνά το 18% παρά το γεγονός ότι υπάρχουν προσωπικές διαφορές που υπερβαίνουν ακόμα και το 30% της συνολικής σύνταξης.

Για το 2020 συμφωνήθηκε η εξοικονόμηση 1% του ΑΕΠ να προέλθει από την μείωση του αφορολόγητου ορίου. Το αφορολόγητο θα διαμορφωθεί επομένως το 2020 μεσοσταθμικά στα 5.900 ευρώ.

Στον αντίποδα όμως αυτών, για πρώτη φορά σε κλείσιμο αξιολόγησης, περιγράφονται και τα ισόποσα αντίμετρα για το 2019 και το 2020, υπό την προϋπόθεση ότι το 2018 θα επιτευχθεί ο στόχος για 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα.

Η συγκεκριμένη δέσμη αντίμετρων θα κατατεθεί ως ξεχωριστό άρθρο στη Βουλή. Θέλουμε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης να έχουν τη δυνατότητα να ψηφίσουν έστω αυτό το ευνοϊκό, κομμάτι της συμφωνίας.

Περιμένουμε φυσικά να δούμε και την τελική στάση του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος σήμερα δηλώνει ότι δεν θα ψηφίσει, γιατί ισχυρίζεται πως αυτά τα θετικά μέτρα είναι απλά ψίχουλα. Με αυτή του τη στάση έχει βρεθεί όμως μπροστά σε ένα αδιέξοδο που δημιούργησε ο ίδιος. Είτε θα αρνηθεί να ψηφίσει τα θετικά μέτρα και θα επαναλάβει το ίδιο λάθος που έκανε τον περασμένο Δεκέμβρη όταν καταψήφισε την παροχή της εφ άπαξ 13ης σύνταξης. Είτε θα τα ψηφίσει, αναγνωρίζοντας ότι αυτά τα μέτρα όχι απλά δεν αποτελούν ψίχουλα αλλά μια ουσιαστική στήριξη προς τους πολίτες αλλά και τις επιχειρήσεις.

Εκτός, όμως, των μέτρων που αφορούν το δημοσιονομικό κομμάτι, η συμφωνία περιέχει και μια σειρά κομβικών ζητημάτων, στα οποία μετά από σκληρή διαπραγμάτευση, κατορθώσαμε να φτάσουμε σε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Πρώτα απ’ όλα στα ζητήματα της ενέργειας όπου κατορθώσαμε να παραμείνει η ΔΕΗ υπό δημόσιο έλεγχο και η πώληση μονάδων της να περιοριστεί μονάχα στο 40% των λιγνιτικών μονάδων, δηλαδή περίπου στο 10% της συνολικής παραγωγής που ούτως ή άλλως θα βαίνει μειούμενο λόγω των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Στο θέμα των συμβασιούχων, καταφέραμε αφενός να μην περικοπεί ο αριθμός αυτών που επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και αφετέρου να εισαχθεί ρήτρα εξαίρεσης αυτών που προσλαμβάνονται για την κάλυψη των αναγκών της προσφυγικής κρίσης.

Στο θέμα της δημόσιας περιουσίας, τελικά εντάχθηκαν στην Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας, δημόσιες επιχειρήσεις και περιουσία που ανήκαν στο ΤΑΙΠΕΔ και άρα μπορούμε πλέον να εξετάσουμε δυνατότητες αξιοποίησης τους πέρα από την πώληση.

Το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, εκεί όπου η απαίτηση ήταν η καθολική απελευθέρωση, καταλήξαμε σε ένα πλαίσιο που θα αφορά Κυριακές σε συγκεκριμένες τουριστικές περιοχές.

Όσον αφορά την εξοικονόμηση 0,2% του ΑΕΠ που θα υλοποιηθεί το 2018, αυτή είχε συμφωνηθεί από τον περασμένο Νοέμβριο και επιτυγχάνεται χωρίς κοινωνικό αντίκτυπο.

Καταλήξαμε σε αυτή τη συμφωνία, παραχωρώντας επί της ουσίας μια νομοθετημένη δέσμευση για δημοσιονομικά μέτρα το 2019 και το 2020. Και αυτό το κάναμε διότι ήταν η βέλτιστη δυνατή λύση για να αρθεί το αδιέξοδο που προκαλούσε με τη στάση του το ΔΝΤ.

Και γνωρίζετε πολύ καλά ότι η παρουσία του ΔΝΤ στο πρόγραμμα αποτελούσε τη βασική σταθερά της Γερμανίας, παρά βέβαια τις σοβαρές διαφορές τους στο ζήτημα του χρέους, ενόψει φυσικά και των γερμανικών εκλογών το φθινόπωρο.

Κάναμε αυτή τη δύσκολη πολιτική επιλογή, παίρνοντας ουσιαστικά το εξιτήριο από την επιτροπεία και το τέλος της εποχής των μνημονίων που άφησαν τεράστιες πληγές στη χώρα.

Γιατί μιλάμε για εξιτήριο όμως;

Διότι, η επίτευξη τεχνικής συμφωνίας είναι το πρώτο αποφασιστικό βήμα για να κλείσουμε άμεσα τις άλλες σημαντικές εκκρεμότητες.

Πρώτη και βασική είναι αυτή του χρέους. Ισχύει στο ακέραιο, ότι χωρίς λύση για το χρέος δεν υφίστανται μέτρα. Μέχρι τη συνεδρίαση του Eurogroup στις 22 Μάη, θα πρέπει να έχουν σαφώς περιγραφεί τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος.

Το περίγραμμα των τεχνικών λύσεων είναι άλλωστε αυτό που αποτυπώθηκε στην απόφαση της 24ης Μάη του 2016.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που αναμένουμε είναι μία λύση για το χρέος που θα δημιουργεί ένα καθαρό διάδρομο δεκαετίας για την ελληνική οικονομία και παράλληλα θα καλύπτει τόσο τους Ευρωπαίους όσο και το ΔΝΤ. Γνωρίζουμε όλοι την απόσταση ανάμεσα στο ΔΝΤ και –κυρίως– τη Γερμανία στο συγκεκριμένο θέμα. Όμως η Ελλάδα έχει κάνει όσα της αναλογούν και μένει πλέον όλοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να πειθαρχήσουν στις αποφάσεις του περασμένου Μάη.

Ο προσδιορισμός των μεσοπρόθεσμών μέτρων για το χρέος, αποτελεί επίσης τη βασική προϋπόθεση ώστε να προχωρήσει και η ένταξη της Ελλάδας στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης της ΕΚΤ. Ήδη οι καθυστερήσεις, λόγω των παράλογων απαιτήσεων κυρίως του ΔΝΤ στη διαπραγμάτευση, έχουν κοστίσει στην ελληνική οικονομία και πρέπει γρήγορα να καλύψουμε το χαμένο έδαφος.

Το κλείσιμο της αξιολόγησης κλείνει ένα σημαντικό κύκλο της διακυβέρνησης μας.

Η παράταση των διαπραγματεύσεων, δέσμευσε χρόνο και φαιά ουσία από τα περισσότερα υπουργεία, που υπό συνθήκες ομαλότητας θα μπορούσαν να παράξουν πολύ πιο αποτελεσματικά, έργο.

Και θέλω να είμαι καθαρός: Δεν υπάρχει πλέον για κανέναν ανάμεσα μας, το άλλοθι της διαπραγμάτευσης. Το κυβερνητικό έργο δεν μπορεί να καθυστερεί. Από την επόμενη μέρα και της τυπικής ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, ξεκινάμε την υλοποίηση του στρατηγικού μας σχεδιασμού. Ενός σχεδιασμού που ξεδιπλώνεται σε ορίζοντα εξαετίας. Τα δύο χρόνια μέχρι τις επόμενες εκλογές το Σεπτέμβριο του 2019 αλλά και η τετραετία που θα ακολουθήσει αυτή την αναμέτρηση, η οποία θα είναι η πρώτη περίοδος μετά από μια δεκαετία που μια ελληνική κυβέρνηση θα μπορεί να υλοποιήσει έργο εκτός της μέγγενης της επιτροπείας.

Έχουμε καταφέρει ήδη αρκετά, παρά το περιοριστικό δημοσιονομικό πλαίσιο και την αβεβαιότητα, όμως, πλέον έχει έρθει η ώρα να κάνουμε ακόμα περισσότερα. Έχοντας μέθοδο, ιεραρχήσεις, χρονοδιαγράμματα, στρατηγικό σχέδιο.

Αναλάβαμε το Σεπτέμβριο του 2015 μια εντολή: Να είμαστε εμείς αυτοί που θα διασφαλίσουμε την ομαλή και αμετάκλητη έξοδο της χώρας από την περίοδο των μνημονίων και της επιτροπείας.

Αυτή την εντολή την τιμούμε και ο Σεπτέμβρης του 2018 θα σημάνει την οριστική υλοποίηση της.

Έχουμε όμως πολλά να κάνουμε τόσο πριν όσο και μετά από το ορόσημο του τέλους του προγράμματος.

Υπάρχει μπροστά μας μια διετία σταθερής αναπτυξιακής πορείας. Ο κύκλος της ύφεσης και της αβεβαιότητας, όμως, δεν θα κλείσει απλά επειδή κλείνει η αξιολόγηση και ρυθμίζεται το χρέος. Χρειάζεται σκληρή δουλειά, σοβαρός προγραμματισμός και συντονισμός, ιεραρχήσεις αλλά και συγκρούσεις.

Το βασικό και κεφαλαιώδες ζήτημα της επόμενης περιόδου είναι η αύξηση των θέσεων εργασίας και η σταδιακή μείωση της ανεργίας στα επίπεδα του μ.ο. της ΕΕ σε μια πενταετία. Μέσα από νέες επενδύσεις, είτε αυτές είναι μεγάλης κλίμακας, είτε, όμως, και μικρότερης μέσα από συνεργατικά σχήματα, την κοινωνική οικονομία, τη νεοφυή επιχειρηματικότητα. Θέσεις εργασίας, όμως, που θα έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Θέσεις μόνιμης και σταθερής εργασίας, με αξιοπρεπή αμοιβή και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Διότι η μάχη που δώσαμε και κερδίσαμε για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, δεν ήταν συμβολική. Είναι πυρηνικό στοιχείο της στρατηγικής μας να αρθεί μία από τις βασικές επιδιώξεις των μνημονίων που είναι η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας. Στόχος μας είναι η σταδιακή ανατροπή της σχέσης ανάμεσα στις θέσεις μερικής και πλήρους εργασίας.

Και πέρα από το δικό μας ζήτημα αρχής και ιδεολογίας, η δημιουργία θέσεων πλήρους και σταθερής εργασίας, είναι και ζήτημα αποτελεσματικού σχεδιασμού μιας οικονομίας που επιδιώκει να αυξάνει τον παραγόμενο πλούτο και να διατηρεί ρυθμούς μεγέθυνσης σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

Ανακύκλωση της επισφάλειας και της ανεργίας σημαίνει ανακύκλωση της οικονομικής καχεξίας και είναι βασική συνισταμένη της ύφεσης. Σταθερές και αξιοπρεπώς αμειβόμενες θέσεις εργασίας, ευνοούν τη βελτίωση της παραγωγικότητας, αυξάνουν το επίπεδο διαβίωσης, ενισχύουν την ιδιωτική κατανάλωση και φυσικά δίνουν μεγάλη ανάσα στα ασφαλιστικά ταμεία.

Έχουμε καταφέρει ήδη:

– να περιορίσουμε σχεδόν κατά 4% την ανεργία

– να έχουν δημιουργηθεί 170.000 νέες θέσεις εργασίας από τη μέρα που αναλάβαμε

– να καταγραφεί, για πρώτη φορά το Μάρτιο, ότι είναι σχεδόν ίσες οι νέες προσλήψεις μόνιμης εργασίας σε σχέση με τις εκ περιτροπής

– να έχει περιοριστεί η αδήλωτη εργασία στο 13% όταν βρισκόταν στα επίπεδα του 20% πριν το 2015.

Κινούμαστε αναμφισβήτητα σε σωστή κατεύθυνση, όμως βρισκόμαστε ακόμα μακριά από τους στόχους μας δεδομένης της καταστροφής που παραλάβαμε.

Δεύτερος κόμβος, απολύτως αλληλένδετος με τον πρώτο είναι το ζήτημα των επενδύσεων.

Έχουν ήδη μπει οι βάσεις για να καρποφορήσει η προσπάθεια μας στον τομέα αυτό.

Ψηφίσαμε έναν σοβαρό φιλοεπενδυτικό αναπτυξιακό νόμο, έχουμε αξιοποιήσει στο έπακρο τα διαθέσιμα χρήματα από τα ευρωπαϊκά ταμεία και το ΕΣΠΑ και ενισχύουμε ακόμα παραπάνω το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Η εμπέδωση της σταθερότητας που φέρει το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης είναι το σήμα για ένα αναγκαίο ισχυρό επενδυτικό κύμα που θα δώσει αναπτυξιακή ώθηση στην οικονομία.

Το τρίτο κομβικό σημείο της δουλειάς μας είναι η ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους.

Έχουν ήδη γίνει εμβληματικές παρεμβάσεις:

– Η πρόσβαση των 2,5 εκ. ανασφάλιστων στην Υγεία

– Η ανασυγκρότηση του ΕΣΥ

– Οι προσλήψεις σε νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό

– Η θέσπιση του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης

– Η απρόσκοπτη λειτουργία των σχολείων στην αρχή του σχολικού έτους για πρώτη φορά τον καιρό της κρίσης.

Υπάρχουν, όμως, ακόμα περισσότερα να γίνουν. Θα σταθώ σε δύο κομβικά σημεία.

Τη μεταρρύθμιση που αφορά την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, που συνιστά μια αναγκαία τομή σε ένα κλάδο που βρέθηκε στο στόχαστρο της επιθετικής λιτότητας ήδη πριν από το 2010.

Την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, η οποία πρέπει να φέρει τον άνεμο της προοδευτικής αλλαγής στην Παιδεία, στον αντίποδα των αποτυχημένων και, θα συμπλήρωνα, αντιδραστικών νομοθετημάτων των περασμένων ετών που βρήκαν απέναντι τους σύσσωμη την εκπαιδευτική κοινότητα.

Το τέταρτο σημείο, αφορά τη μεταρρύθμιση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Ο Καλλικράτης, αποδεδειγμένα παρήγαγε περισσότερες στρεβλώσεις από αυτές που υποτίθεται ότι θα έλυνε. Στόχος μας είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση να λειτουργεί με τη μέγιστη δημοκρατική νομιμοποίηση, με λογοδοσία στις τοπικές κοινωνίες, με διαφάνεια και φυσικά με τη βέλτιστη αποτελεσματικότητα.

Σε αυτή την κατεύθυνση θα κάνουμε τις απαραίτητες παρεμβάσεις που έχω την πεποίθηση ότι τόσο για τους πολίτες όσο και για τους ανθρώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης που πραγματικά έχουν έγνοια για τον τόπο τους, θα είναι ευεργετικές.

Το τελευταίο σημείο αφορά τη Συνταγματική Αναθεώρηση.

Γνωρίζαμε ήδη από τα χρόνια της αντιπολίτευσης την ανάγκη για σημαντικές θεσμικές τομές. Η κυβερνητική εμπειρία, απλά υπογράμμισε ακόμα περισσότερο αυτή την ανάγκη.

Απαιτούνται βαθιές δημοκρατικές και προοδευτικές τομές. Ένα πιο σύγχρονο, πιο λειτουργικό, πιο δημοκρατικό Σύνταγμα, που θα διαφυλάσσει κοινωνικά αγαθά, κατακτήσεις και ελευθερίες, οφείλει να είναι επιδίωξη μας.

Έχουμε το χρόνο και τις δυνατότητες ώστε να γίνει η πλατύτερη και συμμετοχικότερη διαβούλευση στα χρονικά του σύγχρονου Ελληνικού κράτους.

Η Συνταγματική αναθεώρηση δεν μπορεί να περιοριστεί στις επιδιώξεις ενός ή δύο κομμάτων και παρατάξεων. Είναι και υπόθεση των ζωντανών δυνάμεων της κοινωνίας, των ανθρώπων της επιστήμης, της εργασίας, του πολιτισμού, της διανόησης.

Διότι αυτή είναι ίσως η κρισιμότερη περίοδος. Μια περίοδος που η Ελλάδα θα πρέπει να σταθεί στα πόδια της, να γίνει μια κανονική Ευρωπαϊκή χώρα που θα έχει ανακάμψει από την κρίση και θα μπορεί να κάνει άλματα σε ένα μέλλον κοινωνικής δικαιοσύνης και ευημερίας.

Κλείνω με μια προσωπική δέσμευση:

Από την επόμενη εβδομάδα, θα επισκεφθώ κάθε Υπουργείο ξεχωριστά για να λάβω σαφή εικόνα περί των πεπραγμένων αλλά και του σχεδιασμού. Είναι μια κίνηση απαραίτητη που νομίζω θα βοηθήσει στην καλύτερη και αποδοτικότερη λειτουργία της κυβέρνησης. Τα χρονοδιαγράμματα των επισκέψεων είναι άλλωστε ήδη έτοιμα, από τον Χ. Βερναρδάκη.

Θέλω να πω σε όλους καλή δύναμη και ότι τα καλύτερα είναι μπροστά μας αρκεί να δίνουμε καθημερινά κάθε ικμάδα των δυνάμεων μας ώστε να φανούμε αντάξιοι της ευθύνης που μας εμπιστεύτηκε ο πολύπαθος αλλά περήφανος λαός μας.

– Όλη η πολυτάραχη ζωή του Πρίγκιπα Φίλιππου, Δούκα του Εδιμβούργου με τις ελληνικές ρίζες
– Γεννήθηκε σε ένα τραπέζι κουζίνας στο Μον Ρεπό στην Κέρκυρα
– Η γνωριμία με την Ελισάβετ, ο έρωτας και τα ταραγμένα παιδικά του χρόνια
– Η ζωή μακριά από τους γονείς του, ο πόλεμος και ο εγκλεισμός της μητέρας του σε άσυλο
– Τα ανδραγαθήματά του στον πόλεμο και η φυγή από την Ελλάδα μέσα σε ένα αυτοσχέδιο κρεβάτι από κουτιά φρούτων

Το τέλος μιας εποχής γράφτηκε σήμερα πίσω από τις κλειστές πόρτες του Μπάκινγχαμ. Στις 12.00 ακριβώς το Παλάτι έκανε γνωστό ότι ο Δούκας του Εδιμβούργου, Πρίγκιπας Φίλιππος, σύζυγος της Βασίλισσας Ελισάβετ, το μακροβιότερο μέλος της Βασιλικής Οικογένειας, αποχωρεί από τα βασιλικα του καθήκοντα.

Είχε προηγηθεί ένα θρίλερ, με φήμες να δίνουν και να παίρνουν αφού από το βράδυ της Τετάρτης (03/05/2017) η Βασίλισσα είχε καλέσει στο Παλάτι όλο το προσωπικό από όλες τις Βασιλικές Κατοικίες προκειμένου να τους κάνει μια ανακοίνωση. Μέχρι τις 12 το μεσημέρι δεν είχε γίνει καμία διαρροή από το Παλάτι. Το μόνο που είχε γίνει γνωστό ήταν ότι δεν υπήρχε θέμα υγείας τόσο για την Βασίλισσα όσο και για τον Πρίγκιπα Φίλιππο.

Η ανακοίνωση που εκδόθηκε από την Βασιλική Οικογένεια ανέφερε ότι ο 95χρονος Πρίγκιπας Φίλιππος, Δούκας του Εδιμβούργου αποχωρεί από τα βασιλικά του καθήκοντα το φθινόπωρο και σε αυτή του την απόφαση έχει την πλήρη στήριξη της Βασίλισσας.

Η γέννηση στην Κέρκυρα πάνω στο τραπέζι της κουζίνας
Ο πρίγκιπας Φίλιππος γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1921 στο Μον Ρεπό της Κέρκυρας πάνω στο τραπέζι της κουζίνας. Είναι ο μόνος γιος και το πέμπτο παιδί του πρίγκιπα Ανδρέα της Ελλάδας και της πριγκίπισσας Αλίκης του Μπάτενμπεργκ. Οι τέσσερις μεγαλύτερες αδελφές του Φίλιππου ήταν η Μαργαρίτα, η Θεοδώρα, η Καικιλία και η Σοφία. Βαπτίσθηκε ως Ελληνορθόδοξος με αναδόχους την γιαγιά του βασίλισσα Όλγα της Ελλάδας και τον δήμαρχο της Κέρκυρας Ιωάννη Μαυρόγιαννη.

Σύντομα μετά από τη γέννηση του Φιλίππου, ο παππούς του από την πλευρά της μητέρας του, πρίγκιπας Λουδοβίκος του Μπάτενμπεργκ, μετέπειτα γνωστός ως Λουδοβίκος Μαουντμπάτεν, Μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν, πέθανε στο Λονδίνο. Ο Λουδοβίκος ήταν πολιτογραφημένος ως Βρετανός υπήκοος, ο οποίος είχε αρνηθεί τους γερμανικούς τίτλους του και είχε υιοθετήσει το επώνυμο Μαουντμπάτεν, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου.

Ο Φίλιππος και η μητέρα του πήγαν στο Λονδίνο για την κηδεία, όμως ο πατέρας του Ανδρέας δεν παρέστη, γιατί ήταν στο Μικρασιατικό μέτωπο. Ο πόλεμος τερματίστηκε με την ήττα της Ελλάδας και, στις 21 Σεπτεμβρίου 1922, ο θείος του Φιλίππου, βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το θρόνο, ενώ ο πατέρας του συνελήφθη από το στρατιωτικό καθεστώς που είχε επιβληθεί στην Αθήνα. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, αποφασίστηκε η εξορία του πρίγκιπα Ανδρέα από την Ελλάδα.

Τον μετέφεραν στην εξορία μέσα σε ένα αυτοσχέδιο κρεβάτι από κουτιά φρούτων
Το βρετανικό πολεμικό πλοίο HMS Calypso παρέλαβε την οικογένεια του Ανδρέα, με το Φίλιππο να μεταφέρεται ασφαλώς μέσα από ένα αυτοσχέδιο κρεβατάκι φτιαγμένο από κουτιά φρούτων. Αρχικά η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι σε ένα σπίτι που τους παραχωρήθηκε από την πλούσια θεία του Φιλίππου, πριγκίπισσα Μαρία. Επειδή έφυγε από την Ελλάδα στη βρεφική του ηλικία, δεν έμαθε καλά ελληνικά, μάλιστα το 1992 είχε δηλώσει ότι μπορούσε να καταλάβει ελάχιστα.

Ο Φίλιππος εκπαιδεύτηκε αρχικά σε ένα αμερικανικό σχολείο στο Παρίσι που βρισκόταν υπό τη διεύθυνση του Ντόναλντ Μακτζάνετ, ο οποίος περιέγραψε το Φίλιππο ως «τραχύ, άγριο αγόρι, αλλά πάντα εξαιρετικά ευγενικό». Το 1928 ο Φιλιππος εστάλη στη Βρετανία και φοίτησε στο σχολείο Τσιμ. Εμενε, μαζί με τη γιαγιά του πριγκίπισσα Βικτώρια της Έσσης – Ντάρμσταντ στο Παλάτι του Κένσινγκτον και το θείο του Γεώργιο Μαουντμπάτεν στο Μπρέι του Μπέρκσαϊρ.

Τα δύσκολα παιδιά χρόνια – Η μητέρα του σε άσυλο
Τα επόμενα τρία χρόνια, οι τέσσερις αδελφές του παντρεύτηκαν Γερμανούς ευγενείς και μετακόμισαν στη Γερμανία, η μητέρα του εισάχθηκε σε άσυλο, καθώς είχε διαγνωστεί με σχιζοφρένεια, και ο πατέρας του μετακόμισε σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Μόντε Κάρλο. Οι επαφές του με τη μητέρα του ήταν ελάχιστες για τα επόμενα χρόνια της παιδικής του ηλικίας. Το 1933 τον έστειλαν στο σχολείο του Κάστρου του Ζάλεμ στη Γερμανία, στο οποίο φοίτησε δωρεάν καθώς ήταν ιδιοκτησία του γαμπρού του Μπερτόλδου της Βάδης. Μετά από δύο χρόνια στο Ζάλεμ, ο Φίλιππος μετακόμισε στο σχολείο Γκόρντονστουν της Σκωτίας. Το 1937, η αδελφή του Καικιλία, ο σύζυγός της και τα δύο τους παιδιά σκοτώθηκαν σε αεροπορική τραγωδία, κοντά στην Οστένδη. Ο δεκαεξάχρονος τότε Φίλιππος παρευρέθηκε στην κηδεία τους στο Ντάρμστατ. Το επόμενο έτος απεβίωσε και ο θείος του Γεώργιος Μαουντμπάτεν από καρκίνο στο μυελό των οστών.

Ο στρατός και τα κατορθώματά του
Μετά την αποφοίτησή του από το Γκόρντονστουν, το 1939, ο πρίγκιπας Φίλιππος κατατάχθηκε στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό και αποφοίτησε ένα έτος αργότερα από το Βασιλικό Ναυτικό Κολέγιο Μπριτάνια ως ο καλύτερος δόκιμος της σειράς του. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, συνέχισε να υπηρετεί στις Βρετανικές δυνάμεις, τη στιγμή που δύο από τους γαμπρούς του, ο πρίγκιπας Χριστόφορος της Έσσης και ο μαρκήσιος Μπερτόλδος της Βάδης, πολεμούσαν στο πλευρό των Δυνάμεων του Άξονα. Ο Φίλιππος πέρασε τέσσερις μήνες στο θωρηκτό HMS Ramillies, το οποίο προστάτευε κομβόι πλοίων του Αυστραλιανού Εκστρατευτικού Σώματος στον Ινδικό Ωκεανό, και υπηρέτησε για μικρότερα διαστήματα στα πλοία HMS Kent και HMS Shropshire. Μετά το ξέσπασμα του Ελληνοϊταλικού Πολέμου στάλθηκε στο θωρηκτό HMS Valiant για την ενίσχυση του Βρετανικού Μεσογειακού Στόλου.

Ο Φίλιππος συμμετείχε στη Μάχη της Κρήτης και, κατά τη διάρκεια της Ναυμαχίας του Ταινάρου, βρισκόταν στον έλεγχο των προβολέων του θωρηκτού. Για τη συμμετοχή του στις επιχειρήσεις αυτές τιμήθηκε από το ελληνικό κράτος με τον Ελληνικό Πολεμικό Σταυρό. Σημαντική πράξη του θεωρείται η τροφοδότηση των λεβητών του πλοίου μεταφοράς στρατευμάτων RMS Empress of Russia.

Έπειτα από μια σειρά μαθημάτων στο Πόρτσμουθ, προήχθη στο βαθμό του ανθυποπλοιάρχου, όπου αναδείχθηκε και πάλι ως ο καλύτερος μαθητής στα πέντε τμήματα εξετάσεων της σχολής. Τον Ιούνιο του 1942 τοποθετήθηκε στο αντιτορπιλικό HMS Wallace, το οποίο εκτελούσε συνοδείες σε πλοία που έπλεαν στις ανατολικές ακτές της Βρετανίας, καθώς και στη συμμαχική απόβαση στη Σικελία.

Στις 16 Ιουλίου 1942, σε ηλικία 21 ετών, ονομάστηκε υποπλοίαρχος, ένα βαθμό που έφεραν ελάχιστοι νέοι της ηλικίας του. Κατά τη διάρκεια της εισβολής στη Σικελία, τον Ιούλιο του 1943, όντας δεύτερος σε ιεραρχία στο HMS Wallace, έσωσε το πλοίο του από ένα νυχτερινό βομβαρδισμό, καθώς είχε την ιδέα να τοποθετήσουν μια λέμβο με καπνογόνα στη θάλασσα, η οποία αποσυντόνισε τα βομβαρδιστικά, επιτρέποντας στο αντιτορπιλικό να ξεφύγει. Το 1944 μετακινήθηκε στο νέο αντιτορπιλικό HMS Whelp, όπου υπηρετούσε στο Βρετανικό Στόλο του Ειρηνικού. Ήταν παρών στον Κόλπο του Τόκιο, όταν υπεγράφη η ιαπωνική παράδοση, στις 2 Σεπτεμβρίου 1945. Τον Ιανουάριο του 1946 επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ανέλαβε καθήκοντα εκπαιδευτή στη βάση του ναυτικού HMS Royal Arthur, η οποία χρησίμευε ως σχολή υπαξιωματικών.

Η γνωριμία με την Ελισάβετ και το ειδύλλιο
Το 1939, ο βασιλιάς Γεώργιος ΣΤ΄ και η σύζυγός του βασίλισσα Ελισάβετ επισκέφθηκαν το Βασιλικό Ναυτικό Κολέγιο Μπριτάνια. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, η βασίλισσα και ο θείος του Φιλίππου, Λουδοβίκος, ζήτησαν από εκείνον να συνοδεύσει τις δύο κόρες του βασιλιά, την πριγκίπισσα Ελισάβετ και την πριγκίπισσα Μαργαρίτα, οι οποίες ήταν μακρινές ξαδέλφες του. Η Ελισάβετ, δεκατριών ετών τότε, ερωτεύθηκε τον Φίλιππο και ξεκίνησε να αλληλογραφεί μαζί του. Τελικά, το καλοκαίρι του 1946, ο Φίλιππος ζήτησε και πήρε την άδεια από το βασιλιά Γεώργιο προκειμένου να παντρευτεί την κόρη του.

Το ειδύλλιο

Ο βασιλιάς ενέκρινε το αίτημα υπό τον όρο ότι οποιαδήποτε επίσημη δέσμευση έπρεπε να καθυστερήσει μέχρι τα εικοστά γενέθλια της Ελισάβετ. Τον Μάρτιο του 1947, ο Φίλιππος εγκατέλειψε τους ελληνικούς και δανικούς βασιλικούς του τίτλους και υιοθέτησε το επώνυμο της οικογένειας της μητέρας του, Μαουντμπάτεν, ενώ απέκτησε τη βρετανική υπηκοότητα. Ο αρραβώνας τους ανακοινώθηκε επίσημα στις 10 Ιουλίου 1947.

Αν και ο Φίλιππος θεωρούνταν πάντοτε ως Αγγλικανός και συμμετείχε στις αγγλικανικές λειτουργίες, ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι Τζέφρι Φίσερ ήθελε να τοποθετήσει επίσημα τον Φίλιππο στην Εκκλησία της Αγγλίας, κάτι που το πέτυχε τον Οκτώβριο του 1947. Μία ημέρα πριν από το γάμο ο βασιλιάς Γεώργιος έδωσε στον Φίλιππο τον τίτλο προσφώνησης Βασιλική Υψηλότητα και την ημέρα του γάμου, στις 20 Νοεμβρίου 1947, τον ονόμασε Δούκα του Εδιμβούργου, Κόμη του Μέριονεθ και Βαρώνο Γκρίνουιτς.

Ο αρραβώνας

Ο Φίλιππος και η Ελισάβετ παντρεύτηκαν στο Αββαείο του Γουεστμίνστερ, με την τελετή να μεταδίδεται τηλεοπτικά από το BBC σε πάνω από 200 εκατομμύρια ανθρώπους. Στο γάμο δεν προσκλήθηκαν συγγενείς του Φιλίππου από τη Γερμανία, όπως οι τρεις εν ζωή αδελφές του, καθώς ήταν ακόμη νωπές οι μνήμες από τον πόλεμο. Μετά το γάμο, το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο Κλάρενς Χάουζ.

Ο γάμος

Μετά το μήνα του μέλιτος, ο Φίλιππος επέστρεψε στο ναυτικό, υπηρετώντας αρχικά σε θέση γραφείου στο Ναυαρχείο και αργότερα ως εκπαιδευτής του Βασιλικού Ναυτικού Κολεγίου του Γκρίνουιτς. Από το 1949 βρισκόταν στη Μάλτα, όπου διέμενε στη Βίλα Γκουαρνταμαντζιά, καθώς στο νησί βρισκόταν το θωρηκτό HMS Chequers, στο οποίο είχε τοποθετηθεί να υπηρετήσει. Στις 16 Ιουλίου 1950 πήρε το βαθμό του Πλωτάρχη και ανέλαβε τη διοίκηση του HMS Magpie. Δύο χρόνια αργότερα προήχθη στο βαθμό του αντιπλοιάρχου, αν και η ενεργή υπηρεσία του στο βασιλικό ναυτικό τερματίστηκε τον Ιούλιο του 1951.

Με την υγεία του βασιλιά Γεωργίου να επιδεινώνεται, η Ελισάβετ και ο Φίλιππος διορίστηκαν στο Ανακτοβούλιο, στις 4 Νοεμβρίου 1951. Στα τέλη του Ιανουαρίου του 1952, το ζευγάρι ξεκίνησε μια περιοδεία στις χώρες της Κοινοπολιτείας. Ωστόσο, στις 6 Φεβρουαρίου 1952, όταν βρίσκονταν στην Κένυα, ο πατέρας της Ελισάβετ απεβίωσε και εκείνη έγινε βασίλισσα. Ο Φίλιππος ήταν μάλιστα εκείνος που της μετέδωσε την είδηση του θανάτου του βασιλιά Γεωργίου.

 

Η άνοδος στον θρόνο
Με την άνοδο της Ελισάβετ στο θρόνο τέθηκε το ερώτημα της ονομασίας της βασιλικής δυναστείας. Ο θείος του Φιλίππου, Λουδοβίκος Μαουντμπάτεν, υποστήριξε ότι έπρεπε να δοθεί το όνομα «Οίκος των Μαουντμπάτεν», κάτι στο οποίο εναντιώθηκε αμέσως ο πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ, υποστηρίζοντας ότι η δυναστεία έπρεπε να διατηρήσει το όνομα «Οίκος του Γουίνδσορ». Η ισχυρή αντιπάθεια του Τσώρτσιλ προς τον Λουδοβίκο Μαουντμπάτεν, τον οποίο θεωρούσε επικίνδυνο και υπαίτιο για την απώλεια της Ινδίας, θεωρείται ότι συνέβαλε σε αυτή του την άποψη.

Στις 8 Φεβρουαρίου 1960, αρκετά χρόνια μετά από το θάνατο της βασίλισσας Μαίρης και την παραίτηση του Τσώρτσιλ, η βασίλισσα εξέδωσε διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο οι απόγονοι του ζεύγους που δεν έφεραν τον τίτλο «Βασιλική Υψηλότητα» και ούτε έφεραν πριγκιπική ιδιότητα είχαν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν το επώνυμο «Μαουντμπάτεν-Γουίνδσορ». Η απόφαση για το διάταγμα αυτό ήρθε έπειτα από τις συμβουλές του συνταγματολόγου Έντουαρντ Ίουι, αλλά χωρίς να βρίσκει σύμφωνο τον πρωθυπουργό Χάρολντ Μακμίλαν.

Μετά την άνοδό της στο θρόνο, η βασίλισσα ανακοίνωσε, επίσης, ότι ο Δούκας του Εδιμβούργου, Φίλιππος, θα είχε θέση και προτεραιότητα έναντι άλλων δίπλα της για όλες τις περιπτώσεις, εκτός εάν προβλεπόταν διαφορετικά από νόμο του κοινοβουλίου. Αυτό σήμαινε ότι ο Φίλιππος θα υπερίσχυε τις περισσότερες φορές έναντι του γιου του, πρίγκιπα Καρόλου, ο οποίος είναι διάδοχος του θρόνου.

Ο Φίλιππος απέκτησε τέσσερα παιδιά με την βασίλισσα Ελισάβετ: τον πρίγκιπα Κάρολο, την Πριγκίπισσα Άννα, τον πρίγκιπα Ανδρέα και τον πρίγκιπα Εδουάρδο. Έχει οκτώ εγγόνια και πέντε δισέγγονα.

Όλοι του οι τίτλοι
10 Ιουνίου 1921 – 28 Φεβρ. 1947: Αυτού Βασιλική Υψηλότητα πρίγκιπας Φίλιππος της Ελλάδας και της Δανίας
28 Φεβρουαρίου 1947 – 19 Νοεμβρίου 1947: Υπολοχαγός Φίλιππος Μάουντμπαττεν
19 Νοεμβρίου 1947 – 20 Νοεμβρίου 1947: Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Σερ Φίλιππος Μάουντμπαττεν
20 Νοέμβρη 1947 – 22 Φεβρουαρίου 1957: Αυτού Βασιλική Υψηλότητα ο Δούκας του Εδιμβούργου
22 Φεβρουαρίου 1957 – σήμερα: Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Ο πρίγκιπας Φίλιππος, Δούκας του Εδιμβούργου
Πλήρεις προσφωνήσεις και τίτλοι του πρίγκιπα: Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Ο πρίγκιπας Φίλιππος, Δούκας του Εδιμβούργου, ο κόμης του Μέριονεθ, Βαρώνος του Γκρίνουιτς, Βασιλικός Ιππότης του ευγενέστερου Τάγματος της Περικνημίδας, Επιπλέον Ιππότης του αρχαιότερου και ευγενέστερου Τάγματος της Ακάνθου, Μέλος του Τάγματος της Αξίας, Μεγάλος Μαγίστρος και πρώτος και βασικός Ιππότης Μεγαλόσταυρος του πλέον εξαιρετικού Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, Ιππότης του Τάγματος της Αυστραλίας, πρόσθετο μέλος του Τάγματος της Νέας Ζηλανδίας, επιπλέον σύντροφος της Βασίλισσας Υπηρεσιακού Τάγματος, Βασιλικός Αρχηγός του Τάγματος του Λόγκοχου, Έκτακτος Υπασπιστής του Τάγματος του Καναδά, Έκτακτος Ταξιάρχης του Τάγματος της Στρατιωτικής Αξίας, Τιμόμενος των Καναδικών Δυνάμεων, Λόρδος του πιο αξιότιμου Μυημένου Συμβουλίου της Αυτής Μεγαλειότητος, Μυημένος Σύμβουλος του Μυημένου Συμβουλίου της Βασίλισσας για τον Καναδά, προσωπικός βοηθός της Αυτής Μεγαλειότητας, Λόρδος Ανώτατος Ναύαρχος του Ηνωμένου Βασιλείου.

Πηγή: newsit.gr

Πρόκειται, προφανώς, για ακόμα μία γκάφα έλλειψης συντονισμού στην κυβέρνηση.

Η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λυδία Κονιόρδου ανακάλεσε την αναπομπή προς το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ) της επανεξέτασης τριών κτιρίων του Ελληνικού ως προς τον χαρακτηρισμό τους ή μη ως μνημείων. Η απόφαση αυτή ελήφθη μετά τον θόρυβο που προκάλεσε η δημοσιοποίηση της πρόθεσης του υπουργείου, κάτι που θα δημιουργούσε νέα εμπόδια στην υλοποίηση της επένδυσης και, ως εκ τούτου, θα έστελνε αρνητικά μηνύματα στους δανειστές και σε υποψήφιους επενδυτές. Κι όλα αυτά σε μια κρίσιμη συγκυρία ως προς την αξιολόγηση αλλά και μετά τη βελτίωση της εικόνας της χώρας, ύστερα και από την ολοκλήρωση της αποκρατικοποίησης του ΟΛΘ.

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, η ανάκληση έγινε ύστερα από ενδελεχή έλεγχο του σχετικού φακέλου κατά τον οποίο διαπιστώθηκε πως δεν υπάρχουν νέα στοιχεία τα οποία δεν συνεκτιμήθηκαν στην αρχική εξέταση ώστε να αιτιολογείται η αναπομπή του θέματος.

Υπενθυμίζεται ότι μετά από γνωμοδότηση του ΚΣΝΜ και Υπουργική Απόφαση του περασμένου Δεκεμβρίου (ΥΠΠΟΑ ΓΔΑΜΤΕ/ΔΠΑΝΣΜ/418724/38577/5515/14-12-2016), είχε αποφασιστεί ο μη χαρακτηρισμός ως μνημείων των συγκεκριμένων κτηρίων.

Η απόφαση ήταν σαφής για το κέλυφος του αρχικού κτιρίου του Δυτικού Αεροσταθμού, για τον παλαιό Πύργο Ελέγχου του Αεροσταθμού, καθώς και για τον αρχικό πυρήνα του συγκροτήματος του πρώην Αμερικανικού Κολλεγίου Αθηνών.

Η γνωμοδότηση ήταν ομόφωνη ως προς το κτίριο του Δυτικού Αεροσταθμού, καθώς κρίθηκε πως «έχει υποστεί σοβαρές αλλοιώσεις και η αυθεντικότητά του έχει απολεσθεί λόγω των πολλών επεμβάσεων που έχει δεχτεί».

Ως προς τα άλλα δύο κτίρια, κρίθηκε πως δεν διαθέτουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που επιβάλλει ο νόμος 3028/2002, άρθρο 6, παρ 1γ, για τον χαρακτηρισμό ως μνημείων, κτιρίων νεότερων των 100 ετών.

 

Γράφει ο Σεραφείμ Κοτρώτσος

Κάποτε, σε μια χώρα του ευρωπαϊκού νότου, ένας επιχειρηματίας κατηγορούσε συλλήβδην το πολιτικό σύστημα της χώρας ως ανίκανο και διεφθαρμένο και άφηνε να εννοηθεί πως θα μπορούσε ο ίδιος να διασώσει τη χώρα ιδρύοντας ακόμα και κόμμα. Όχι δεν ήταν ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι και η χώρα δεν ήταν η Ιταλία.

Στο φουαγιέ του γραφείου του συνωθούνταν τα πολιτικά πρόσωπα, τα οποία κατηγορούσε στις δημόσιες εμφανίσεις του, ζητώντας εξυπηρετήσεις και υποσχόμενα να τον διευκολύνουν να αυξήσει ακόμα περισσότερο την επιχειρηματική επιρροή του. Η ιστορία έδειξε πως η επιχειρηματική του διαδρομή και οι σχέσεις που ανέπτυξε με το πολιτικό σύστημα (που κατηγορούσε) είχαν αρκετές “γκρίζες ζώνες”. Παρόλα αυτά ήταν πάντοτε ένας “ευπρόσδεκτος επενδυτής”.

Το ίδιο “ευπρόσδεκτος” ήταν και ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης. Ακόμα κι όταν αγόραζε μίντια- “σαπάκια” γεμίζοντας τις τσέπες διαμορφωτών της κοινής γνώμης. Ή όταν κλήθηκε ο ελληνικός λαός να πληρώσει τα τερατώδη που διέπραξε μέσω της τράπεζάς του (Proton).

Το ίδιο και ο Βίκτωρ Ρέστης (ναι, εκείνος που το 2012 και με την υπόνοια ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα αύξανε τη φορολογία των εφοπλιστών είχε πει κυνικά “ας έρθουν να με βρουν”, εννοώντας ότι θα μετακινούσε τη φορολογική έδρα των επιχειρήσεών του).

Αμφότεροι ήταν “ευπρόσδεκτοι επενδυτές”…

Ων ουκ έστιν αριθμός παρόμοιων “ευπρόσδεκτων” επιχειρηματιών. Αρκετοί εξ αυτών παρέλασαν και από την Εξεταστική επιτροπή για τα δάνεια σε κόμματα και μέσα ενημέρωσης. ‘Αλλοι, απλώς, παρέλασαν από τα γραφεία των ανακριτών που ερεύνησαν τα τελευταία χρόνια τις μίζες σε εξοπλιστικά προγράμματα που χρυσοπλήρωσε ο ελληνικός λαός.

Όλοι ήταν “ευπρόσδεκτοι” συνομιλητές πρωθυπουργών και υπουργών, ευηπόληπτα μέλη της παροικίας του Κολωνακίου, των βορείων ή των νοτίων προαστίων.

Η αλήθεια είναι πως ήταν αρκούντως προσεκτικοί. Παρότι συχνά μισούσαν τους συνομιλητές πρωθυπουργούς ή υπουργούς, σπανίως διατύπωναν κακό λόγο δημοσίως. Η υπονόμευση είναι μια πράξη, άλλωστε, που γίνεται στο ημίφως…

Κάποιοι πρωθυπουργοί και υπουργοί προσφερόταν να τους διευκολύνουν, κι αυτοί, με τη σειρά τους, προσφερόταν να εξυπηρετήσουν.

Τα θυμίζω όλα αυτά σε εκείνους που εξοργίστηκαν επειδή ο Ιβάν Σαββίδης είπε όσα είπε για τον Μητσοτάκη και τον Σαμαρά. Κακώς. Θα μπορούσε να τα αποφύγει. Θερμόαιμος; Θιγμένος; Αισθάνθηκε ότι αδικείται; Πιθανώς όλα αυτά. Όμως, μάλλον δεν έχει σχέση με όσα συνέβαιναν τα προηγούμενα χρόνια με τους άλλους, τους “ευπρόσδεκτους επενδυτές”. Ουδείς, προσώρας, μπορεί να τον κατηγορήσει για κάτι τέτοιο.

Ο ίδιος, όμως, δεν είναι ευπρόσδεκτος, όπως δηλώνει η ηγεσία της Ν.Δ.

Δεν ήταν, ωστόσο ευπρόσδεκτος και όταν εξαγόραζε τη Σουρωτή; Όταν διέσωζε το ιστορικό Μακεδονία Παλλάς της Θεσσαλονίκης μετά από μακρόχρονη κακοδιαχείριση φορέα του ευρύτερου δημοσίου; Όταν ανάστησε τον ιστορικό ΠΑΟΚ; Ούτε, τώρα, που μετέχει σε γαλλογερμανικό κονσόρτσιουμ που αγόρασε το 67% του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, μια μεγάλης γεωπολιτικής και οικονομικής αξίας αποκρατικοποίηση; Αλλά, ούτε όταν τον παρακαλούσε η τότε κυβέρνηση να αρπάξει από τα χέρια τούρκου επιχειρηματία τη ΣΕΚΑΠ της Θράκης;

Εάν, τότε, ήταν “ευπρόσδεκτος”, γιατί δεν είναι τώρα; Επειδή συμπαθεί τον Τσίπρα και τον Καραμανλή, συμπαθούσε τον Σαμαρά αλλά αισθάνεται ότι τον πρόδωσε, και δεν συμπαθεί τον Μητσοτάκη επειδή τον αποκάλεσε “λαγό” και ρώσο ολιγάρχη”; Ή επειδή εικάζουν ορισμένοι ότι μπορεί να βρεθεί στο επίκεντρο μιας νέας διαπλοκής;

Πως μπορεί κανείς με τέτοια ευκολία να αντιστέκεται (υποτίθεται) σε μια εικαζόμενη(…) διαπλοκή όταν στήριξε με κάθε μέσο -σε βάρος του δημοσίου, των τραπεζών και εν κατακλείδι του λαού- μερικές δεκάδες καραμπινάτες περιπτώσεις διαπλοκής; Έχουν κομματική ταυτότητα και ποδοσφαιρική φανέλα οι “ευπρόσδεκτοι”;

Αν αγοράσει, δηλαδή, ο δικός μας “ευπρόσδεκτος” τον ΔΟΛ ή το Mega συμφωνούμε, εάν δεν μας συμπαθεί διαφωνούμε; Αυτό είναι το θετικό επενδυτικό περιβάλλον που υποσχόμαστε να διαμορφώσουμε;

 

 

Απάντηση στον Κυριάκο Μητσοτάκη δίνει με ανακοίνωσή του το υπουργείο Οικονομικών, απαντώντας, ουσιαστικά, στα όσα ανέφερε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας σε χθεσινή τηλεοπτική του συνέντευξη, εγκαλώντας τον για άγνοια του πώς λειτουργεί η οικονομία.

“Κάποιος που φιλοδοξεί να γίνει πρωθυπουργός οφείλει να γνωρίζει, τουλάχιστον, δυο-τρία βασικά πράγματα –μεταξύ των άλλων, βέβαια, και για το πώς λειτουργεί η οικονομία. Διαφορετικά γίνεται πραγματικά επικίνδυνος για τη χώρα του”, σχολιάζει το υπουργείο Οικονομικών, παραθέτοντας ένα απόσπασμα της συνέντευξης του προέδρου της ΝΔ στον Alpha:

“Ο κ. Τσίπρας παρήγαγε […] ένα πράγματι μεγάλο πλεόνασμα. Ρωτώ, λοιπόν: Γιατί σήμερα, όχι το 2019, δεν μπορεί ένα μέρος αυτού του πλεονάσματος να επιστρέψει στην ελληνική κοινωνία;». “Και εδώ αρχίζουν τα προβλήματα”, επισημαίνει το ΥΠΟΙΚ, και εξηγεί:

“1. Ο κ. Μητσοτάκης θα έπρεπε να γνωρίζει ότι αν δοθεί σήμερα το οποιοδήποτε ποσό εγγράφεται στον προϋπολογισμό του 2017. Άρα, μπορούν αυτές οι δαπάνες να μειώσουν το πλεόνασμα του 2017. Η κυβέρνηση, λοιπόν, έδωσε τα 620 εκατ. ευρώ στους χαμηλοσυνταξιούχους το 2016 γιατί το ποσό δεν μπορούσε να δαπανηθεί εντός του 2017. Τότε που μπορούσε η ΝΔ δεν ψήφισε τα μέτρα. Τώρα χειροτερεύει τη θέση της, προτείνοντας δαπάνες που φαίνεται πως δε γνωρίζει που θα καταλογιστούν.

2. Αν σήμερα αντιλήφθηκε το λάθος του, του δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία: υπάρχουν τα θετικά μέτρα που μπορεί κάλλιστα να υπερψηφίσει στη Βουλή, και ας καταγγείλει τον ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα υπόλοιπα μέτρα… Από τα θετικά μέτρα μόνο η κοινωνία έχει να ωφεληθεί, κανένας άλλος.

3. Τα πρωτογενή πλεονάσματα δεν χάνονται ούτε εξαφανίζονται, επειδή δεν μεταφέρονται! Μια υπεραπόδοση μπορεί να δημιουργήσει δημοσιονομικό χώρο, αν οφείλεται σε μόνιμους και όχι έκτακτους παράγοντες –, αλλά αυτό θα το μάθουμε προς το τέλος του έτους.

4. Κάθε υπεραπόδοση –και το 2016 είχαμε υπεραπόδοση καθώς το ΔΝΤ αμφισβητούσε την απόδοση των μέτρων και δεν ενσωματώνει (ενν. τα μη παραμετρικά μέτρα) στις εκτιμήσεις του – πρέπει να επιστρέφεται στην κοινωνία με προτεραιότητα στους πιο αδύναμους. Αυτό έκανε η σημερινή κυβέρνηση, στο τέλος του 2016, έχοντας διασφαλίσει ότι δεν υπάρχει καμιά απειλή στην επίτευξη των στόχων της”.

Και η ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών καταλήγει με το εξής υστερόγραφο:

“Δεν θα ήταν διόλου άσκοπο να διεξαχθεί μια άτυπη ενημέρωση στη Βουλή, προκειμένου να ενημερωθεί και ο κ. Μητσοτάκης –αλλά και κάποιοι σύμβουλοί του– για το πρωτογενές πλεόνασμα, τα μη παραμετρικά μέτρα και άλλες βασικές έννοιες. Πραγματικά, κάτι τέτοιο θα βοηθούσε τον δημόσιο διάλογο, αφού η αντιπαράθεση δεν μπορεί να γίνεται με… ανεμόμυλους, αλλά στη βάση της πραγματικότητας”.

Τζανακόπουλος: Τα πολύ δύσκολα είναι πίσω μας

«Τα πολύ δύσκολα είναι πίσω μας και πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας στο κοινωνικό έργο και την ανάπτυξη», δήλωσε ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος στον ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνισε ότι η κυβέρνηση εστιάζει την προσοχή της στη διαπραγμάτευση για το χρέος μέχρι τις 22 Μαΐου και χαρακτήρισε την τεχνική συμφωνία με τους θεσμούς «ισορροπημένη», με αντισταθμιστικά μέτρα από τα οποία- όπως είπε- θα ωφεληθούν 3 με 4 εκατομμύρια άνθρωποι.

Στηλίτευσε μάλιστα την άρνηση της Νέας Δημοκρατίας να ψηφίσει τα θετικά αντίμετρα, σχολιάζοντας πως «ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την εμμονή του να αμφισβητεί τη συμφωνία και με την επιμονή του στην καταστροφολογία, οδηγείται σε στρατηγικά λάθη».

Ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι η συμφωνία με τα μέτρα και τα αντίμετρα θα ψηφιστεί στη Βουλή, μετά την επιστροφή του πρωθυπουργού από την Κίνα.

BBC: Ο σύζυγος της Βασίλισσας Ελισάβετ αποχωρεί από τα βασιλικά του καθήκοντα

The Duke of Edinburgh is Patron, President or a member of over 780 organisations, with which he will continue to be associated. pic.twitter.com/lH2zsYKXsp

— The Royal Family (@RoyalFamily) May 4, 2017

Ήδη εδώ και πέντε χρόνια, όταν ο πρίγκιπας Φίλιππος έσβησε το 90ο κεράκι στην τούρτα του, έχει ανακοινωθεί επισήμως ότι θα απείχε στο εξής από τα περισσότερα από τα καθήκοντά του.

Αναλόγως και η ίδια η βασίλισσα Ελισάβετ δεν ασκεί πλέον μια σειρά από τα βασιλικά της καθήκοντα, λόγω ηλικίας. Πέρυσι το Μπάκινγχαμ είχε ανακοινώσει πως η βασίλισσα δεν θα είναι πλέον η επικεφαλής 25 εθνικών οργανισμών, όπως για παράδειγμα το τένις του Γουίμπλετον και πως την θέση της θα αναλάβουν νεότερα μέλη της βασιλικής οικογένειας.

Η ανακοίνωση του Μπάκιγχαμ έχει ως εξής:

Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα ο Δούκας του Εδιμβούργου αποφάσισε από φέτος το φθινόπωρο να μην τηρεί πλέον δημόσιες υποχρεώσεις. Στην απόφασή του αυτή, ο δούκας έχει την πλήρη στήριξη της Βασίλισσας.

Ο Πρίγκιπας Φίλιππος προηγουμένως θα παραστεί σε προγραμματισμένες υποχρεώσεις, μεταξύ της τρέχουσας περιόδου και Αυγούστου, ατομικά και συνοδεύοντας τη Βασίλισσα.

Συνεπώς ο Δούκας δεν θα δέχεται νέες προσκλήσεις για επισκέψεις και υποχρεώσεις, αν και μπορεί να επιλέγει να παρίσταται σε ορισμένες δημόσιες εκδηλώσεις από καιρού εις καιρόν.

Ο Δούκας του Εδιμβούργου είναι Προστάτης, Πρόεδρος ή μέλος σε περισσότερες από 780 οργανώσεις, στις οποίες θα συνεχίσει να μετέχει, παρά το γεγονός ότι δεν θα έχει πλέον ενεργό ρόλο με την παρουσία του σε υποχρεώσεις.

Η Μεγαλειότητά της η Βασίλισσα Ελισάβετ θα συνεχίσει να εκτελεί το πλήρες πρόγραμμα των επίσημων υποχρεώσεων με την υποστήριξη των μελών της Βασιλικής Οικογένειας.

Ο “συναγερμός” που αναστάτωσε τη Βρετανία- Το χρονικό

– Η Βασίλισσα Ελισάβετ ζήτησε από χθες το βράδυ να δει όλο το προσωπικό
– Από νωρίς υπήρχε η φημολογία πως είχε πεθάνει ο σύζυγός της, πρίγκιπας Φίλιππος, δούκας του Εδιμβούργου
– Ωστόσο, το BBC μεταδίδει ότι δεν υπάρχει θέμα με την υγεία τόσο του Φίλιπου όσο και της Ελισάβετ
– Αυτή την ώρα γίνεται ενημέρωση του προσωπικού αλλά τα στόματα είναι κλειστά

Κάμερες και δημοσιογράφοι έξω από το παλάτι του Μπάκιγχαμ, όπου επικρατεί… συναγερμός τις τελευταίες ώρες μετά την είδηση πως από το βράδυ της Τετάρτης (03.05.2017) η Βασίλισσα Ελισάβετ ζήτησε να συγκεντρωθούν στη βασιλική κατοικία οι εργαζόμενοί της από όλη τη χώρα!

Η φημολογία δεν άργησε να έρθει και κάποιοι ήδη εικάζουν πως η έκτακτη συνάντηση της Βασίλισσας με όλο το προσωπικό έχει να κάνει με ένα δυσάρεστο γεγονός… Και ποιο μπορεί να είναι αυτό; Οι φήμες μιλούν ακόμη και για θάνατο του πρίγκιπα Φίλιππου, ο οποίος είναι 96 ετών.

Παρακολουθήστε λεπτό προς λεπτό τις εξελίξεις σύμφωνα με το newsit.gr

Πολλά μέσα ενημέρωσης και διάφοροι περίεργοι ακούγοντας φήμες έφθασαν νωρίς σήμερα το πρωί έξω από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, την κατοικία της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄στο Λονδίνο, μετά το άρθρο της Daily Mail που έγραφε για μια “ιδιαίτερα ασυνήθιστη” έκτακτη σύσκεψη.
“‘Ηρθα εδώ γιατί ο ξάδελφός μου μού τηλεφώνησε από το Λος Άντζελες και μου είπε ότι κάτι συμβαίνει στα Ανάκτορα”, δήλωσε η 40χρονη Αμερικανίδα Κιμ Τατούμ που βρήκε ευκαιρία να βγάλει βόλτα τον σκύλο της λίγο πριν από τις 08.00 ώρα Ελλάδας.

Το προσωπικό της βασίλισσας σε όλη τη χώρα είχε κληθεί στα Ανάκτορα σήμερα εν μέσω φημών “για επικείμενη ανακοίνωση που αφορούσε τη βασίλισσα ή τον δούκα του Εδιμβούργου”, τον σύζυγό της, είχε ανακοινώσει η ταμπλόιντ Daily Mail στην ηλεκτρονική της έκδοση.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Λόρδος Τσάμπερλεϊν, ο ανώτερος αξιωματούχος του βασιλικού οίκου, καθώς και ο ιδιαίτερος γραμματέας της βασίλισσας Κρίστοφερ Γκάιντ, αναμένεται να μιλήσουν στο προσωπικό σήμερα το πρωί.

“Παρότι περιστασιακά συγκαλούνται συσκέψεις με το σύνολο του προσωπικού, ο τρόπος με τον οποίο έγινε αυτό, την τελευταία στιγμή, είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστος και υποδηλώνει ότι κάτι μείζον θα ανακοινωθεί”, πρόσθεσε η εφημερίδα επικαλούμενη πηγές που δεν κατονομάζονταν.

Both the Queen and Prince Philip appeared in good health today – Her Majesty meeting Teresa May and Prince Philip at Lords Cricket Ground pic.twitter.com/ARd8iJ1mkD

— Tom Steinfort (@tomsteinfort) May 4, 2017

Η βασίλισσα που έγινε 91 ετών επέστρεψε χθες στο Λονδίνο, μετά την παραμονή της όπως κάνει κάθε χρόνο την περίοδο του Πάσχα στον Πύργο Ουίνδσορ, δυτικά του Λονδίνου. Ο σύζυγός της Φίλιππος θα γιορτάσει τα 96α γενέθλιά του τον Ιούνιο. Και οι δύο τους έδειχναν υγιέστατοι χθες, όταν ο πρίγκιπας Φίλιππος εγκαινίασε ένα στάδιο του κρίκετ και η βασίλισσα δέχτηκε την πρωθυπουργό Τερέζα Μέι που πήγε για να την ενημερώσει για τη διάλυση του κοινοβουλίου και τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών στις 8 Ιουνίου.

Το debate ξεκίνησε, συνεχίσθηκε και ολοκληρώθηκε με πρωτοφανή ένταση μεταξύ των δύο υποψηφίων που προκρίθηκαν για τον δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών την Κυριακή.

Η τηλεμαχία εξελίχθηκε με αψιμαχίες, παρεμβολές και παλινωδίες, παρά τις προσπάθειες των δύο δημοσιογράφων που συντόνιζαν τη συζήτηση να επιβάλλουν μια σχετική τάξη.

Πριν από την τηλεμαχία η Μαρίν Λεπέν είχε εκμυστηρευτεί σε δημοσιογράφους ότι «θα το κάνει μια χαψιά, το βρέφος Ολάντ», όπως συνηθίζει να αποκαλεί τον Εμανουέλ Μακρόν.

Γρήγορα όμως το «βρέφος Ολάντ» απέδειξε ότι μπορεί να αποδειχθεί κυρίαρχος της κατάστασης, ιδιαίτερα στον τομέα των οικονομικών, αλλά και σε θέματα απου αφορούσαν την ασφάλεια και την Ευρώπη.

Εμμονή και στόχος της Μαρίν Λεπέν καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης ήταν να “φορτώνει” τα αρνητικά της κυβέρνησης του προέδρου Φρανσουά Ολάντ στον Εμανουέλ Μακρόν, αποκαλώντας τον «κύριε υπουργέ», ενώ ο Μακρόν είχει παραμείνει μόλις τέσσερις μήνες στην κυβέρνηση Ολάντ προτού παραιτηθεί για να δηλώσει την υποψηφιότητά του για τη γαλλική προεδρία.

Το πρώτο ερώτημα των δημοσιογράφων αφορούσε την οικονομία, και εκεί η Μαρίν Λεπέν άφησε να φανούν οι ελλείψεις της, ακόμα και σε ό,τι αφορά τις λεπτομέρειες χρηματοδότησης τού προγράμματός της. Επιχείρησε να φέρει παραδείγματα επιχειρήσεων με δυσκολίες κατά την πενταετία διακυβέρνησης του Ολάντ, χρησιμοποιώντας όμως πολλές ανακρίβειες τις οποίες άμεσα και συστηματικά ανέτρεψε ο αντίπαλός της ζητώντας της να σταματήσει τις «ανοησίες».

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Εμμανουέλ Μακρόν χρησιμοποίησε πλέον των δέκα φορών τη λέξη «ανοησίες» για τα λεγόμενα της αντιπάλου του, χωρίς η ίδια να αντιδρά σε αυτό ή να απαιτεί εξηγήσεις.

Όσον αφορά την Ευρώπη, η συζήτηση κατέληξε σε πραγματικό κομφούζιο, με τη Μαρίν Λεπέν να υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι «το ευρώ υπήρχε πριν γίνει ενιαίο νόμισμα», προκαλώντας μια σύγχυση με το ECU (την Ευρωπαϊκή Λογιστική Μονάδα) που προϋπήρχε του ευρώ, αλλά απλώς ως νόμισμα αναφοράς.

Πηγή: thehuffingtonpost.gr

Η σκληρή αντιπαράθεση με βαριές εκφράσεις από τους δύο υποψήφιους, όπως το κατέγραψε το BBCNews (εδώ)

https://youtu.be/IKMuAF4il2Y

https://youtu.be/aoEYpajCP0Q

https://youtu.be/jBsH2KpgP9o

 

 

Παραδοσιακό, νοστιμότατο και διαχρονικό ειδικά για τα μεσημέρια της Κυριακής….

Υλικά

1 μπούτι αρνίσιο 1,5-2 κιλά

2 κιλά πατάτες(baby, η ολόκληρες)

12 σκελίδες σκόρδο

4 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο

Κλωνάρια θυμαριού, φρέσκο

Προαιρετικά λίγα ντοματίνια

Αλάτι και πιπέρι

Εκτέλεση

Ανάψτε τον φούρνο στους 190 βαθμούς

Αλατίστε το μπούτι, ρίξτε λίγο ελαιόλαδο παντού και κάντε μασάζ, 5 λεπτά

Τοποθετήστε το στο ταψάκι

Πλύντε τις πατάτες baby καλά και βάλτε τις όμορφα στο ταψάκι, αν είναι οι ολόκληρες κόψτε σε χοντρά κομμάτια

Μην καθαρίστε τα σκόρδα, βάλτε τα ολόγυρα -Πιπέρι και θυμάρι

Προσθέστε το υπόλοιπο ελαιόλαδο και 1 ποτήρι νερό

Καλύψτε καλά το ταψί με αλουμινόχαρτο -Για κάθε κιλό αρνιού χρειάζεται τουλάχιστον 1 ώρα ψήσιμο

Προσθέστε τα ντοματίνια κομμένα στα δύο μισή ώρα πριν το τέλος

Ελέγξτε αν χρειαστεί και άλλα υγρά

Οταν ψηθεί, αφήστε το ένα τέταρτο να χαλαρώσει και σερβίρετε με σαλάτες και σάλτσες

Σερβίρετε σε πιατέλα τις πατάτες ολόκληρες και το κρέας σε φέτες