Μήνας: Μάρτιος 2017

«Η Ελλάδα φέρει ήδη ένα βαρύ φορτίο. Φιλοξενούμε 60.000 πρόσφυγες. Αναλογικά με τον πληθυσμό είναι μέγεθος συγκρίσιμο με αυτό της Γερμανίας. Θα ήταν λάθος να επιβαρυνθεί η Ελλάδα κι άλλο με την επιστροφή στην εφαρμογή των κανόνων του Δουβλίνου. Μόλις καταφέραμε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση στο θέμα της στέγασης των προσφύγων στην ηπειρωτική χώρα και βρισκόμαστε στη διαδικασία επίλυσης των προβλημάτων στα νησιά. Η πίεση από την Τουρκία στο προσφυγικό δεν μειώνεται επίσης», είπε ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας, σε συνέντευξή του στο Spiegel.

Στο ερώτημα του γερμανικού περιοδικού αν αποκλείει κατηγορηματικά την επιστροφή της εφαρμογής των κανόνων του Δουβλίνου (σ.σ. όπερ θα σήμαινε επαναπροώθηση όλων των προσφύγων των οποίων απορρίπτεται η αίτηση ασύλου από άλλη χώρα μέλος της Ε.Ε. στην στην πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που έφτασαν, δηλαδή ουσιαστικά μόνο στην Ελλάδα και την Ιταλία, κάτι το οποίο υποστηρίζει και ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Τόμας Ντε Μεζιέρ) απάντησε:

«ναι, δεν είμαστε σε θέση να εφαρμόσουμε τους κανόνες του Δουβλίνου. Θέλω να κατανοήσουν οι Γερμανοί ότι δεν έχει να κάνει με πολιτικούς ή ιδεολογικούς λόγους ή ότι δεν εκτιμούμε δεόντως τη βοήθεια της Γερμανίας. Απλώς, η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα να αντεπεξέλθει στην άφιξη άλλων προσφύγων. Mόλις σηκωθήκαμε. Μη μας κάνετε να σκοντάψουμε πάλι».

Στο ερώτημα εάν η Ελλάδα δεν προτίθεται να δεχτεί ούτε έναν πρόσφυγα, ο οποίος θα σταλεί πίσω, ο κ. Μουζάλας απάντησε: «Μπορούμε να δεχτούμε το πολύ μία μικρή ομάδα, ως σύμβολο ότι δεν απορρίπτουμε τους κανόνες του Δουβλίνου εξολοκλήρου. Αυτήν τη στιγμή έχουμε εξαντλήσει τις δυνατότητές μας.

Από τους συμφωνηθέντες 32.000 πρόσφυγες, μόλις οι 10.000 έχουν κατανεμηθεί σε άλλες χώρες μέλη. Η θέση μας είναι ξεκάθαρη:

Δεν μπορούμε να φιλοξενήσουμε ούτε έναν πρόσφυγα παραπάνω. Κάνω έκκληση στη νοημοσύνη της Ευρώπης».

Για τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης -Τουρκίας είπε ότι «είναι σύνθετη και παραμένουν τα γκρίζα σημεία, αλλά η συμφωνία είναι μία επιτυχία, διότι οι ροές των προσφύγων περιορίστηκαν πάρα πολύ και μάλιστα χωρίς φράχτες. Μετά τη συμφωνία έρχονται μόνο 60 πρόσφυγες τη μέρα».
Ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής θεωρεί, επίσης, «φυσικό να υπάρχουν καθυστερήσεις ως προς την επαναπροώθηση Σύρων προσφύγων στην Τουρκία» και τούτο διότι προσπαθεί να τηρεί το διεθνές δίκαιο «σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση».
Τέλος, πρόσθεσε ότι προκειμένου να αποφευχθούν άλλα προβλήματα στους καταυλισμούς των προσφύγων στα νησιά, διότι ακόμα και με εκατό περισσότερους πρόσφυγες την ημέρα η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί, όπως στην Μόρια, «ζητήσαμε από την Ε.Ε. την άδεια να ανακουφίσουμε τα νησιά και να μεταφέρουμε περισσότερους πρόσφυγες στην ηπειρωτική χώρα σε κλειστές εγκαταστάσεις στην Αθήνα. Δεν έχουμε όμως πάρει ακόμα καμιά απάντηση».

Πηγή: news247.gr

Την Πέμπτη 30 Μαρτίου συμπληρώνονται 65 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και το «Εθνος της Κυριακής» φέρνει στο φως της δημοσιότητας αποκαλυπτικά ντοκουμέντα από τον φάκελο του ιστορικού στελέχους του ΚΚΕ, μεταξύ των οποίων και σπάνιες φωτογραφίες αλλά και η «ανακοίνωσις» της Υποδιεύθυνσις Ασφαλείας Αθηνών για τη σύλληψη του ίδιου και της Ελλης Παππά.

Ενας κιτρινισμένος, εύθρυπτος χαρτοφύλακας της Ελληνικής Χωροφυλακής, στον οποίο εσωκλείονται «στοιχεία» των μυστικών υπηρεσιών για τον «άνθρωπο με το γαρίφαλο». Στο εξώφυλλό του κάποιος έχει γράψει με κόκκινο στυλό τη λέξη «εξετελέσθη» και την έχει υπογραμμίσει. Πιθανότατα ο υπάλληλος που ανέλαβε να τον αρχειοθετήσει, το έτος 1952.

Από τις πρώτες σελίδες που εσωκλείονται στον φάκελο του Ν. Μπελογιάννη είναι το «Δελτίον Ταυτότητος και Παρακολουθήσεως». Μαζί με μία φωτογραφία του, καρφιτσωμένη στην άκρη της σελίδας, στο δελτίο-φακέλωμα αναγράφονται τα πλήρη στοιχεία ταυτότητας του «ανθρώπου με το γαρύφαλλο».

Μέχρι και το στρατόπεδο που υπηρέτησε, το 12ο Σύνταγμα Πεζικού με βαθμό στρατιώτη. «Ανάστημα: 1,73, Σωματική διάπλασις: κανονική, Βάδισμα: κανονικό, Κόμης: καστανή, Οφθαλμών: καστανοί, Μύστακος: ξυρισμένος, Ιδιαίτερα γνωρίσματα: ουδέν» είναι οι πληροφορίες που συμπληρώνουν τον φάκελο «υπ’ αριθμ. 1035» που είχε «ανοιχθεί» από το Τμήμα Πατρών της Διεύθυνσις Εθνικής Ασφαλείας.

Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το 1915. Υπήρξε άριστος μαθητής και από τα φοιτητικά του κιόλας χρόνια -είχε εισέλθει με εξετάσεις στη Νομική Αθηνών- στοχοποιήθηκε για την πολιτική δράση του. Το 1934, σε ηλικία 19 ετών, εντάχθηκε στο παράνομο ΚΚΕ και ως γραμματέας της τοπικής οργάνωσης Αμαλιάδας μπήκε στο στόχαστρο του καθεστώτος λόγω της δυναμικής του παρουσίας.

Το πραξικόπημα της 4ης Αυγούστου του 1936, του Ιωάννη Μεταξά, βρίσκει τον Μπελογιάννη αντιμέτωπο με φυλακίσεις, εξορίες και βασανιστήρια. Ως κρατούμενος στις φυλακές Ακροναυπλίας αιτείται την ελευθερία του για να σταλεί στο μέτωπο να πολεμήσει τους ναζί, αλλά η κυβέρνηση αρνείται. Δραπετεύει και εντάσσεται στον ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο.

Κατά τον Εμφύλιο αναλαμβάνει ρόλο Πολιτικού Επιτρόπου της 10ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού. Το 1949 εγκαταλείπει τη χώρα και βρίσκει καταφύγιο στο εξωτερικό. Τον Ιούνιο του 1950, ως μέλος πλέον της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, επιστρέφει στην Ελλάδα, με εντολή να ανασυγκροτήσει και να οργανώσει τους μηχανισμούς του ΚΚΕ στην Αθήνα, το οποίο βάσει νόμου θεωρείται παράνομο. Ερχεται σε επαφή με τον Πλουμπίδη και την Ελλη Παππά (Ιωαννίδου τότε). Στον φάκελο του Μπελογιάννη στη Διεύθυνση Εθνικής Ασφαλείας έχουν καταχωριστεί πληροφορίες για τρεις περιόδους της ζωής του, που φέρουν τον τίτλο «Κομμουνιστική δράσις».

«Α. Προ της 28 Οκτωβρίου 1940. Κατηχήθη εις τον κομμουνισμόν από μαθητής γυμνασίου υπό του Γυμνασιάρχου Παπαθεοδώρου Ανδρέου, και ως μαθητής γυμνασίου και εν συνεχεία ως φοιτητής Νομικής ανέπτυξεν σοβαράν κομ/στικήν δράσιν εν Αμαλιάδι και Αθήνας. Συνελήφθη και εξετοπίσθη κατ’ επανάληψιν διά την δράσιν του ταύτην.

Β. Περίοδος κατοχής και Εαμοκρατίας. Κατά την περίοδον της κατοχής και εαμοκρατίας έδρασεν αντεθνικώς εν Πελ/νήσω ως πολιτικός καθοδηγητής και αντιπρόσωπος της Π.Ε.Α. τυγχάνει μαρξηστικής μορφώσεως και δεινώς χειριστής του λόγω και της γραφίδος.

Εχει ασχοληθή με το σταφιδικόν ζήτημα και έχει εκδόση και σχετικήν επ’ αυτού μελέτην. Υπήρξεν εις εκ των κυριοτέρων συντελεστών της οργανώσεως και αναπτύξεως της κομμουνιστικής κατά την περίοδον της κατοχής ανταρσίας.

Γ. Μετά την συμφωνίαν της Βάρκιζας. Ανεχώρησεν εξ Αμαλιάδος μεταβάς κατά πληροφορίας μας εις Μπούλκες ένθα εξαιπεδεύθη. Ενετάχθη εκ των πρώτων εις τον Συμμοριακόν στρατό του Μάρκου ως ανωτάτου στέλεχος τούτου. Το έτος 1948 ήτο Διοικητής της Δ/σεως Λαϊκής Πολυτοφυλακής του Γενικού Αρχηγείου των συμμοριτών καθ’ ομολογίαν αυτομόλου συμμορίτου. Ελαβεν μέρος εις σύσκεψιν του Ζαχαριάδη μετά των Μπαρτζιώτα, Ιωαννίδη, κ.λπ. λαβούσης χώραν τον μήνα Ιανουάριον 1948, καθ’ ην συνεζητήθη η ανάπτυξις και οργάνωσις τού εναντίον της Ελλάδος συμμοριακού αγώνος.

Επίσης κατά το έτος 1948 διετέλεσε και Δ/τής της Σχολής Αξ/κών των συμμοριτών, εις Αετομηλίτσαν. Κατά τας εκκαθαριστικάς επιχειρήσεις του Γράμμου του έτους 1949 ακολουθών τον Ζαχαριάδην εισήλθεν εις το αλβανικόν έδαφος».

Η σύλληψη

Ο Νίκος Μπελογιάννης και η Ελλη Παππά, αμφότεροι στελέχη του ΚΚΕ, συνελήφθησαν τον Δεκέμβριο του 1950 στο σπίτι του Τάκη Καλοφωλιά.

Η Ασφάλεια είχε εκδώσει «Ανακοίνωσις» με φωτογραφίες του Μπελογιάννη και της Παππά, στην οποία αναγραφόταν: «Τα εικονιζόμενα πρόσωπα είναι λίαν επικίνδυνοι κομμουνισταί. Αμφότερα έχουν συλληφθή αλλά η Αστυνομία δεν εξακρίβωσε την κατοικίαν των. Εκείνοι, οίτινες εμίσθωσαν ή παρεχώρησαν εις αυτά κατοικίαν καλούνταν όπως ανακοινώσωσι τούτο το ταχύτερον εις την Υποδιεύθυνσιν Ασφαλείας Αθηνών προς αποφυγήν βαρύτατων ευθυνών. Πας πολίτης, όστις γνωρίζει τι σχετικώς με τα ανωτέρω πρόσωπα, θα παράσχη σπουδαίαν υπηρεσίαν εις το Κράτος αν σπεύση να ανακοινώση τούτο εις την ως άνω Αρχήν».

Ο Μπελογιάννης και η Παππά οδηγήθηκαν στη φυλακή και έμειναν στην απομόνωση μέχρι την πρώτη δίκη τους. Μέσα στη φυλακή, τον Αύγουστο του 1951, γεννήθηκε ο γιος τους Νίκος…

Μαζί τους είχαν συλληφθεί ακόμη 90 σύντροφοί τους. Τον Οκτώβριο του 1951 ο Μπελογιάννης οδηγήθηκε ενώπιον του έκτακτου στρατοδικείου και καταδικάστηκε σε θάνατο. Απόφαση που προκάλεσε διεθνή κατακραυγή και ο τότε πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας την ήρε.

Οι συγγενείς 92 κατηγορουμένων είχαν αποστείλει επιστολή-έκκληση στον πρόεδρο της ΕΣΣΔ προκειμένου να παρέμβει για τη δίκη, που είχε υποκλαπεί από τις μυστικές υπηρεσίες και είναι καταχωρισμένη στον φάκελο του Μπελογιάννη. Την υπέγραφαν, μεταξύ άλλων, οι Β. Παπανικολάου, Μ. Μπελογιάννη, Α. Ζαλαφωλιά και Γ. Καρτέλη. «Τα αδιάλλακτα στοιχεία του καθεστώτος του καταδικασθέντος υπό του λαού, επωφελούμενα της μεταβατικής περιόδου μέχρι του σχηματισμού της νέας Κυβερνήσεως, εσκηνοθέτησαν μίαν σειράν δικών ενώπιων των εκτάκτων Στρατοδικείων, τα οποία εξακολουθούσι την κακοποιόν εν Ελλάδι δράσιν των επιβάλλοντα άφθονους θανατικάς καταδίκας κατά των πολυαρίθμων πολιτικών αντιπάλων ιδεολογικών τοιούτων του τρομοκρατικού καθεστώτος. Συγκεκριμένως η πλέον θεαματική και η πλέον τερατώδης των καταναγκαστικών αυτών δικών ήρχισεν από της 19ης Οκτωβρίου ενώπιον του εκτάκτου Η απόφαση Στρατοδικείου Αθηνών. (…) Ποιούντες έκκλησιν εις τα αισθήματα υμών της δικαιοσύνης και της ανθρωπίνης αλληλεγγύης, οι στενοί συγγενείς (μητέρες, πατέρες, σύζυγοι, αδελφαί και αδελφοί) της νέας αυτής εκατόμβης (…)».
Ωστόσο ο Μπελογιάννης και μερικοί ακόμη σύντροφοί του θα δικαστούν και πάλι με την κατηγορία της κατασκοπείας, που στηρίχθηκε στον εντοπισμό παράνομων ασυρμάτων σε Καλλιθέα και Γλυφάδα.

Στις 15 Φεβρουαρίου 1952 ξεκίνησε το δεύτερο μέρος της δίκης, η οποία είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις. Ο Μπελογιάννης ενώπιον του Διαρκούς Στρατοδικείου Αθηνών αντικρούει όλες τις κατηγορίες περί κατασκοπείας.

Η απόφαση ήταν Μπελογιάννης, Αργυριάδης δις εις θάνατον, παμψηφεί. Μπάτσης, Καλούμενος, Ιωαννίδου (η Ελλη Παππά) μία φορά, παμψηφεί.
Στις 30 Μαρτίου 1952, ξημερώματα Κυριακής, ο Νίκος Μπελογιάννης εκτελέστηκε μαζί με τους συντρόφους του στο Γουδί από το μετεμφυλιακό καθεστώς. Ηταν η μοναδική εκτέλεση που έγινε νύχτα, ενώ ισχυρές δυνάμεις του στρατού είχαν αποκλείσει τις φυλακές.

Εμεινε στην ιστορία

Σε κάθε δικάσιμο εμφανίζεται χαμογελαστός, κρατώντας ένα γαρύφαλλο. Η εικόνα του στο δικαστήριο την 1η Μαρτίου, όπου άκουσε την απόφαση καταδίκης σε θάνατο ενώ το κρατούσε, τον έκανε «αθάνατο» και έμεινε στην Ιστορία ως ο «άνθρωπος με το γαρύφαλλο».

Πηγή: tvxs.gr

Μια εφημερίδα όχι απλώς δικαιούται, υποχρεούται να σχολιάζει κριτικά,και γιατί όχι και με “καχυποψία”, τις εξελίξεις. Μια εφημερίδα της Αριστεράς ακόμα περισσότερο. Διερωτάται, λοιπόν, και δικαίως η “Αυγή”, με αφορμή τα 60χρονα από τη Συνθήκη της Ρώμης και τη νέα Διακήρυξη των “27”: Ευρωπαϊκή Ένωση ή Ρωμαϊκή αρένα;

Ρητορικό το ερώτημα αφού όλοι γνωρίζουμε πως οι λυσσαλέες μάχες εξουσίας και ηγεμονισμού που εδώ και χρόνια -μεσούσης της οικονομικής κρίσης- εξελίσσονται στην Ε.Ε παραπέμπουν αναμφίβολα στο δεύτερο. Εκείνο που δεν επισημαίνεται αρκούντως είναι πως οι αδύναμες και πτωχότερες χώρες είναι αυτές που παίζουν το ρόλο του χριστιανού που ρίχνεται στα λιοντάρια της αρένας ή του εξασθενημένου μονομάχου που καλείται να αντιμετωπίσει τον πανίσχυρο και εκπαιδευμένο “εκλεκτό” του αυτοκράτορα. Κι ο τελευταίος διατηρεί πάντοτε το προνόμιο, εκ του προτεσταντικού θρόνου του να γυρίσει προς τα κάτω τον αντίχειρα για να διατάξει το τον θάνατο, ένα …-exit, μια καθυστέρηση κάποιας αξιολόγησης ή οτιδήποτε άλλο.

Εκείνο, ωστόσο, που δεν επισημαίνεται αλλά δρα υποδορίως είναι η έστω ρητορική ερώτηση διαθέτει απάντηση. Ή εάν υπονομευτικά μπορεί να οδηγεί σε άλλα συμπεράσματα. Εάν, δηλαδή, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ρωμαϊκή αρένα, όπως είναι σήμερα, και το Κολοσσαίο τοποθετείται, όχι στη Ρώμη αλλά στις Βρυξέλλες, και ο αυτοκράτορας δεν είναι Ρωμαίος αλλά Γερμανός, τι κάνει κανείς;

Θα σας πω ποιο είναι το πρώτο πράγμα που ΔΕΝ κάνει. Δεν τρέφει αυταπάτες πως όλα μπορούν να αλλάξουν σε πραγματικό πολιτικό χρόνο. Σε real time, που λένε.

Ο Αλέξης Τσίπρας, για παράδειγμα, αγωνίστηκε να εξασφαλίσει την παραδοχή ότι το ευρωπαϊκό κεκτημένο περί την αγορά εργασίας ισχύει απαρέγκλιτα για όλα τα κράτη-μέλη, άρα και για την Ελλάδα. Και το κατάφερε και δεν το κατάφερε. Η περιγραφή της καλής πρόθεσης υπάρχει, μένει, όμως, να δούμε τι θα ισχύσει, τελικά, όπως επιφυλακτικά το επισήμανε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Πιστεύει, όμως, κανείς πως η ευρωπαϊκή αγορά εργασίας δεν θα απορρυθμιστεί έτι περαιτέρω επειδή οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές διακήρυξαν την ανάγκη επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην Ελλάδα και ξόρκισαν το “κακό” ΔΝΤ; Ή πιστεύει κανείς πως η συγκεκριμένη αναφορά στην Διακήρυξη των “27” θα παρεμποδίσει τον Τόμσεν και τη Βελκουλέσκου από το απαιτούν αύξηση του ορίου απολύσεων, συνδικαλιστικό νόμο και ακόμα πιο ελαστικές μορφές εργασίας;

Η δέσμευση, άλλωστε, του ευρωπαϊκού παράγοντα υπήρχε. Γιουνκέρ, Μοσκοβισί, ακόμα και Ντάϊσελμπλουμ είχαν τοποθετηθεί επί των συλλογικών διαπραγματεύσεων αλλά το ΔΝΤ, είτε στο Χίλτον, είτε στις Βρυξέλλες, συνέχισε να λέει τα δικά του.

Αναφέρω το συγκεκριμένο παράδειγμα διότι παρατηρείται ενίοτε μια προσήλωση στη θεωρητική (απολύτως ορθή) προσέγγιση ενός ζητήματος που αφορά τη διαπραγμάτευση και μας ξεφεύγει το πρακτικό μέρος. Τι θα κάνει η Έφη Αχτσιόγλου, για παράδειγμα, στην επόμενη συνάντηση με τη Βελκουλέσκου; Θα της τρίψει στη μούρη της Διακήρυξη των “27” ή θα τις υπενθυμίσει τις δηλώσεις του Τζεντιλόνι;

Υπάρχουν, πολλές τέτοιες μικρές “μυθολογίες” που είχαν όλα τα προηγούμενα χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις σχετικά με την πορεία των διαπραγματεύσεων. Στηρίχθηκαν σε συμμαχίες, πίστεψαν στον ρόλο κάποιων προσώπων, επαναπαύτηκαν σε δεσμεύσεις. Σχεδόν τίποτε απ΄ όλα αυτά δεν ίσχυσε. Ενίοτε, η αναμονή ότι οι συσχετισμοί θα βελτιωθούν υπερ ημών λειτούργησε υπονομευτικά και χειροτέρεψε την θέση μας.

Αυτό δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπει κανείς τη μάχη. Ότι σταματά τη διαπραγμάτευση. Το αντίθετο.

Πρέπει, όμως, να γνωρίζει τι μπορεί, πράγματι, να διασωθεί και ποια μάχη δεν έχει νόημα να δωθεί. Καλύτερα να σώσεις κάτι άλλο από το να προσπαθείς επί μακρόν να σώσεις κάτι που δεν σώζεται. Γιατί, εν κατακλείδι, συνήθως αυτό που επιδιώκεις να κατοχυρώσεις ως ευρωπαϊκό κεκτημένο αντιλαμβάνεσαι με καθυστέρηση πως πρόκειται για ευρωπαϊκό (σου) απωθημένο…

 

Εν μέσω πρωτοφανούς έντασης στις σχέσεις Σόφιας- Άγκυρας που προκαλεί η εμπλοκή της Τουρκίας στις βουλγάρικες εκλογές, εκατομμύρια Βούλγαροι πολίτες προσέρχονται σήμερα στην κάλπη για να εκλέξουν το νέο τους κοινοβούλιό. Η αντιπαράθεση έφτασε στο ανώτατο επίπεδο με την ανταλλαγή σκληρών δηλώσεων των προέδρων Ρ.Τ. Ερντογαν και Ρούμεν Ράντεφ, ενώ στα βουλγαροτουρκικά σύνορα πολίτες εμπόδισαν την είσοδο λεωφορείων που μετέφεραν από την Τουρκία τουρκικής καταγωγής Βούλγαρους υπηκόους για να ψηφίσουν.

Η τουρκική πλευρά κατηγορεί τη Βουλγαρία ότι ασκεί πιέσεις σε τουρκικής καταγωγής ψηφοφόρους να μην ψηφίσουν το κόμμα της προτίμησής τους- στις εκλογές παίρνουν μέρος δύο κόμματα της τουρκικής μειονότητας – με τη Σόφια να καταγγέλλει την Άγκυρα για ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της.

Ανεξαρτήτως αποτελέσματος της, οι σημερινές εκλογές θα καταγραφούν ως μια εσωτερική διαδικασία, η οποία τραυμάτισε τις σχέσεις των δύο χωρών που τα τελευταία χρόνια κινούνται σε εύκρατο κλίμα, με αποκορύφωμα την άψογη συνεννόηση και συνεργασία στην προσφυγική κρίση.

Με τη «σκιά του Ερντογάν», λοιπόν, να πλανάται πάνω από την κάλπη, οι Βούλγαροι ψηφοφόροι καλούνται να επιλέξουν μεταξύ δεκαεπτά πολιτικών κομμάτων και εννέα συνασπισμών απαρτιζόμενων από μικρότερους κομματικούς σχηματισμούς και οργανώσεις…

Η σημερινή προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία είναι πρόωρη και ήλθε ως επακόλουθο της παραίτησης της κυβέρνησης του κεντροδεξιού συνασπισμού με κορμό το κόμμα GERB του Μπόικο Μπορίσοφ, μετά την ήττα της υποψήφιάς του στις εκλογές για την προεδρία της Δημοκρατίας, πέρυσι.

Ως προς την έκβασή του κάθε πρόβλεψη θα πρέπει να θεωρείται παρακινδυνευμένη, καθώς οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν το GERB και το Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα της Κορνέλια Νίνοβα, να παλεύουν “στήθος με στήθος”, ενώ μάχονται για την τρίτη θέση ο συνασπισμός “Ενωμένοι Πατριώτες”, κόμμα με εθνικιστικό και φιλορωσικό προφίλ, και το Κίνημα Δικαιωμάτων και Ελευθερίων (DPS), το οποίο καταγράφει σημαντική επιρροή στους τουρκικής καταγωγής ψηφοφόρους.

Το προσφυγικό/μεταναστευτικό, οι σχέσεις Βουλγαρίας-Ρωσίας και το ενδεχόμενο άρσης των κυρώσεων από την Σόφια, και βεβαίως η οικονομία ήταν τα ζητήματα αιχμής κατά την προεκλογική περίοδο, απ’ όπου, ειδικά τις τελευταίες δυο εβδομάδες, δεν έλειψε και η…τουρκική αύρα.

Με αφορμή την ανοιχτή στήριξη της Άγκυρας, μέσω δηλώσεων υπουργών, αλλά και την παρουσία του Τούρκου πρέσβη στη Σόφια στις συγκεντρώσεις του, στο νεόκοπο φιλοτουρκικό κόμμα DOST, οι σχέσεις των δυο χωρών δοκιμάστηκαν σκληρά, καθώς η Σόφια να κατηγόρησε ανοιχτά την Τουρκία για χονδροειδή παρέμβαση στα εσωτερικά της, ενώ η τουρκική πλευρά κατάγγειλε ότι η Βουλγαρία ασκεί πιέσεις στους τουρκικής καταγωγής Βούλγαρους ψηφοφόρους, ώστε μην ψηφίσουν το κόμμα DOST. Επιπλέον, η Άγκυρα απέδωσε στη Σόφια επιχείρηση δημιουργίας εμποδίων στους 60.000 βουλγαρικής καταγωγής μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην Τουρκία και επιθυμούν να ψηφίσουν σε κάλπες στην Τουρκία, περιορίζοντας στο ελάχιστο τον αριθμό των εκλογικών τμημάτων.

Η κρίση κορυφώθηκε με την ανταλλαγή δηλώσεων σε επίπεδο προέδρων των δυο χωρών, ενώ σε μια πρωτοφανή κίνηση ομάδες Βουλγάρων εθνικιστών, και αντιπάλων του DOST κατευθύνθηκαν προς τα βουλγαροτουρκικά σύνορα, όπου εμπόδισαν εκδρομείς ψηφοφόρους να εισέλθουν στη χώρα, φορτίζοντας ακόμα περισσότερο την ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα στιν βουλγαροτουρκικές σχέσεις.

Μένει, λοιπόν, να φανεί το πώς θα σβήσει από την επομένη των εκλογών η «φωτιά», που έχουν ανάψει αυτές οι εκλογές στο διμερές επίπεδο δεδομένου ότι αντηλλάγησαν εκατέρωθεν σε ασυνήθιστα για «καλούς γείτονες και φίλους» υψηλούς τόνους κατηγορίες.

Ως προς τον προεκλογικό διάλογο, μεταξύ των θεμάτων που εμφανίζουν ελληνικό ενδιαφέρον είναι η θέση του Σοσιαλιστικού Κόμματος για επανέναρξη των διαδικασιών υλοποίησης του έργου κατασκευής του πετρελαιαγωγοί Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης που είχε παγώσει επί κυβερνήσεων Μπορίσοφ. Ξεχώρισε, επίσης, το θέμα της κατάργησης των κυρώσεων της Βουλγαρίας, ως μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, εναντίον της Ρωσίας για το ουκρανικό ζήτημα, με τα δυο μεγαλύτερα κόμματα να συμφωνούν με το επιχείρημα ότι πλήττονται τα συμφέροντα της χώρας..

Χώρα κομβική, λόγω γεωγραφικής θέσης, στο παιγνίδι των αγωγών και με ισχυρές φιλοδοξίες να καταστεί κέντρο διέλευσης των “χρυσοφόρων σωλήνων” φυσικού αερίου και πετρελαίου, η Βουλγαρία βρίσκεται μονίμως στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των μεγάλων ενεργειακών παικτών και στην διελκυστίνδα Ρωσίας-Δυτικών. Αν και οι δείκτες της οικονομίας της γειτονικής χώρας, όπου δραστηριοποιούνται περί τις δεκατρείς χιλιάδες μικρές ή μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις, εμφανίζουν θετικό πρόσημο, η Βουλγαρία δεν παύει να είναι η φτωχότερη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Χθες, παραμονή της ψηφοφορίας, ήταν “ημέρα συλλογισμού” για τους Βούλγαρους εκλογείς και κάθε κομματική δραστηριότητα απαγορευόταν. Η προσέλευση αναμένεται να είναι μεγάλη και ξεκάθαρη εικόνα για τα αποτελέσματα εκτιμάται ότι θα υπάρχει αργά το βράδυ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αυτοαπασχολούμενος γιατρός, κάτοικος της Νότιας Ελλάδας σε μη αστική περιοχή, παντρεμένος με πολλά (τέσσερα και πλέον) παιδιά και με υψηλό εισόδημα είναι το μοντέλο του φορολογούμενου που παίρνει το «χρυσό μετάλλιο» στη φοροδιαφυγή, σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από μελέτη του οίκου Ernst & Young για το θέμα.

Η μελέτη, που παρουσιάστηκε στην εκδήλωση με θέμα την πάταξη της φοροδιαφυγής την οποία διοργάνωσαν την περασμένη εβδομάδα ο ΣΕΒ και η πρωτοβουλία Διανέοσις, περιλαμβάνει την ανάλυση του φαινομένου με κριτήρια όπως το επάγγελμα, ο τόπος κατοικίας, η οικογενειακή κατάσταση κλπ. Σύμφωνα με την ανάλυση αυτή:

–Το ποσοστό των μη δηλωθέντων εισοδημάτων των αυτοαπασχολουμένων κυμαίνεται σε 57% – 58,6%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό των μισθωτών ανέρχεται σε 0,5% – 1%. Μετά την αυτοαπασχόληση και ο αγροτικός τομέας παρουσιάζει επίσης υψηλά επίπεδα φοροδιαφυγής, με το ποσοστό του αδήλωτου εισοδήματος να φτάνει στο 53% (σύμφωνα με ανάλυση των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος των ετών 2004 – 2005). Σημειώνεται ωστόσο στη μελέτη ότι το χαμηλό ποσοστό φοροδιαφυγής στη μισθωτή εργασία γεννά υποψίες «συνεννόησης» / «αμοιβαίας συμφωνίας» μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, για απόκρυψη ενός μέρους ή του συνόλου του μισθού των εργαζομένων, προκειμένου να ωφελούνται όχι μόνον οι εργαζόμενοι, καθώς δεν φορολογούνται για τα εισοδήματα που αποκτούν, αλλά και οι εργοδότες, αφού αποφεύγουν την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων τους.

–Οι τομείς της αγοράς στους οποίους «ενδεχομένως», όπως αναφέρεται στην έρευνα, παρατηρείται μεγαλύτερη φοροδιαφυγή είναι ο ιατρικός κλάδος, ο κατασκευαστικός, ο εκπαιδευτικός, ο κλάδος παροχής λογιστικών – χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και ο κλάδος παροχής νομικών υπηρεσιών.

-Μελέτη που στηρίχθηκε σε ανάλυση των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος των ετών 2004 – 2005, καταδεικνύει ότι η φοροδιαφυγή είναι μεγαλύτερη σε γεωγραφικές περιοχές όπως η Νότια Ελλάδα, όπου το ποσοστό αδήλωτου εισοδήματος ανέρχεται σε 16%, ενώ στην περιοχή της Αττικής το ποσοστό του αδήλωτου εισοδήματος κυμαίνεται στο 6%To. Γενικά οι περιοχές εκτός αστικών κέντρων εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα φοροδιαφυγής.

-Η ίδια μελέτη (των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος των ετών 2004 – 2005), καταδεικνύει ότι τα φυσικά πρόσωπα με υψηλά εισοδήματα φοροδιαφεύγουν περισσότερο, με το ποσοστό αδήλωτου εισοδήματος να ανέρχεται σε 14,7%.

-Τέλος, οι άγαμοι φοροδιαφεύγουν λιγότερο (το ποσοστό του αδήλωτου εισοδήματος ανέρχεται σε 7,2%), ενώ οι έγγαμοι και οι έγγαμοι με παιδιά φοροδιαφεύγουν περισσότερο, με το ποσοστό να αυξάνεται ανάλογα με το πλήθος των μελών της οικογένειας. Ειδικότερα, το ποσοστό αδήλωτου εισοδήματος στους έγγαμους ανέρχεται στο 10,4%, ενώ αυξάνεται σταδιακά μέχρι το 16,7% σε έγγαμους με τέσσερα και πλέον τέκνα.

Το γενικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η μελέτη είναι ότι η έκταση της φοροδιαφυγής θα μπορούσε να κυμαίνεται περίπου από 6% έως 9% του ΑΕΠ, καθώς:

-Το εύρος των διαφυγόντων εσόδων από το φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων κυμαίνεται περίπου από 1,9% έως 4,7% του ΑΕΠ.

-Τα συνολικά διαφυγόντα έσοδα από ΦΠΑ ανήλθαν σε 3,5% του ΑΕΠ σε όρους 2013.

-Το συνολικό ποσό από τη μη είσπραξη Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης Οινοπνευματωδών Ποτών, εξαιτίας του λαθρεμπορίου, αντιστοιχεί σε 0,05% του ΑΕΠ σε όρους 2012

-Οι συνολικές απώλειες εσόδων από τη μη καταβολή Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης, εξαιτίας του λαθρεμπορίου τσιγάρων, αντιστοιχεί περίπου σε 0,3% του ΑΕΠ σε όρους 2014.

-Τα διαφυγόντα έσοδα από τον ΕΦΚ στα καύσιμα αντιστοιχούν σε 0,1% του ΑΕΠ σε όρους 2014.

-Τέλος τα διαφυγόντα έσοδα από τη μη καταβολή φόρου νομικών προσώπων είναι 0,06 – 0,15% του ΑΕΠ.

Μεσούσης της διαπραγμάτευσης για την δεύτερη αξιολόγηση κι ενώ άπαντες αναμένουν τις αποφάσεις που θα λάβει η διοίκηση του ΔΝΤ στην Εαρινή του Σύνοδο, στις 21-23 Απριλίου, όπου θα διαφανούν και οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης Τραμπ, το Ταμείο με ένα εσωτερικό του έγγραφο εμφανίζεται αποφασισμένο να αλλάξει ολόκληρη την “αρχιτεκτονική” της εφεξής συμμετοχής του σε προγράμματα βοήθειας κρατών που ανήκουν σε νομισματικές ενώσεις και ως εκ τούτου δεν έχουν το “εργαλείο” των υποτιμήσεων.

Όπως περιγράφεται στην εσωτερική έκθεση η οποία αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Ταμείου το εκτελεστικό του συμβούλιο έχει εξετάσει πέντε (5) συστάσεις του Ανεξάρτητου Ταμείου του ΔΝΤ σύμφωνα με τις οποίες αλλάζει η δομή (structure) των μνημονίων για χώρες οι οποίες ανήκουν σε νομισματικές ενώσεις. Το ενδεχόμενο πρόβλημα το οποίο θα μπoρούσε να ανακύψει στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Αθήνας και Θεσμών εντοπίζεται στο γεγονός ότι αυτή η αλλαγή στάσης του Ταμείου στον τρόπο με τον οποίο θα χτίζονται μνημόνια θα προσδιοριστεί τον Ιούνιο.

Κάτι που πρακτικά μπορεί να οδηγήσει σε μετακύλιση των αποφάσεων για την τελική στάση του Ταμείου και σε παράταση της αγωνίας και της αβεβαιότητας.

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η εσωτερική έκθεση δεν αφορά μόνο στην Ελλάδα αφού αξιολογεί το Ταμείο και τη συμμετοχή του στα μνημόνια ακόμη δύο χωρών – της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται «αναγνωρίζεται ότι το Ταμείο έχει ανάγκη να μάθει από την εμπειρία του σε τρία προγράμματα Κρατών – Μελών της Ευρωζώνης και τα πολύτιμα μαθήματα που έχει (σσ ήδη) λάβει μπορούν να εμπνεύσουν το Ταμείο να αποφύγει ή/και να χειριστεί καλύτερα κρίσεις στο μέλλον». Ειδικά για την Ελλάδα γίνεται μόνο μία αναφορά η οποία αφορά στο ότι «η πολιτική οικονομία της ελληνικής κρίσης είναι μοναδική και σύνθετη», κάτι το οποίο αποτελεί και μία έμμεση συγκάλυψη (υπό το πρόσχημα της “μοναδικότητας” ) των τεραστίων σφαλμάτων που έγιναν στα ελληνικά προγράμματα από το ίδιο το Ταμείο.

Στην έκθεση αυτή γίνεται επιπλέον λόγος για την αναγκαιότητα λήψης «ειδικών εγγυήσεων» προκειμένου να περιορίζονται τυχόν πολιτικές παρεμβάσεις από άλλα Κράτη-Μέλη ή/και φορείς που συμμετέχουν στο πρόγραμμα με την Κομισιόν, την ΕΚΤ και ισχυρά Κράτη-Μέλη της ζώνης του ευρώ να φωτογραφίζονται εμμέσως στο σημείο αυτό, γεγονός που αποτελεί όχι μόνο αιχμή αλλά και έμμεση αποκάλυψη του προβλήματος στις προσεγγίσεις των διαφόρων πλευρών.

Όπως ευστόχως αναφέρεται σε ανάλυση του thehuffingtonpost.gr, εάν λοιπόν, το ΔΝΤ πρόκειται να καθορίσει τον Ιούνιο τη στάση την οποία θα διατηρεί σε προγράμματα χωρών που ανήκουν σε νομισματική ένωση, δημιουργούνται ερωτήματα για το εάν τελικά θα αποφασίσει εγκαίρως (σσ Μάιο το αργότερο) ποια στάση θα κρατήσει στο ελληνικό πρόγραμμα αφού ακόμη δεν έχει αποφασίσει εάν τελικά θα συμμετέχει ή όχι σε αυτό με τη διαπραγμάτευση έτσι να μένει ως εκκρεμότητα.

Η εξέλιξη αυτή είναι ανησυχητική για την Αθήνα που θέλει να δει να κλείνει όσο το δυνατόν γρηγορότερα η αξιολόγηση και να αποκατασταθεί η κανονικότητα στην οικονομία ώστε να προλάβει και το QE της ΕΚΤ, ενώ δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα προκαλέσει ανησυχία στο Βερολίνο που βλέπει ότι κερδίζει χρόνο ενόψει γερμανικών εκλογών δίχως να χρειάζεται να αντιμετωπίσει τις κύριες απαιτήσεις του Ταμείου σχετικά με το χρέος και τα πλεονάσματα.

Την ίδια στιγμή, από την Αθήνα μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου, κ. Δημήτρη Τζανακόπουλου, υπογραμμίζεται ξανά ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η συνολική συμφωνία η οποία θα περιλαμβάνει τόσο τα μεσοπρόθεσμα για το χρέος, όσο και τον προσδιορισμό των στο΄χων για τα πρωτογενή πλεονάσματα από το 2019 και μετά. Όπως ο ίδιος εξήγησε στη Real News πάρχουν οι προϋποθέσεις για την επίτευξη συμφωνίας «αρκεί όλοι να συμπεριφερθούν με σωφροσύνη και να μην ιεραρχείται ως κύριος στόχος η διατήρηση του διαπραγματευτικού γοήτρου».

Σε ο,τι αφορά στην πορεία της διαπραγμάτευσης το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης παραμένει αισιόδοξο με ανώτατο αξιωματούχο να δηλώνει ότι μετά τις επαφές στις Βρυξέλλες έχουν μείνει σε εκκρεμότητα δύο-τρία τεχνικά ζητήματα με τη βασική διαφωνία να εντοπίζεται κυρίως με το ΔΝΤ στα εργασιακά και τις συλλογικές συμβάσεις.

Ανάμεσα στα επόμενα βήματα είναι η πραγματοποίηση ευρύτερης σύσκεψης του πρωθυπουργού με το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, για να συνεκτιμηθούν οι διαβουλεύσεις στις Βρυξέλλες καθώς και οι επαφές Τσίπρα στη Ρώμη.

«Εορτάζουμε την Εθνεγερσία του 1821, που οδήγησε στην «Ανάσταση» του Γένους μας και στη δημιουργία του νεώτερου Ελληνικού Κράτους. Το απαράμιλλο παράδειγμα των προγόνων μας Αγωνιστών του 1821 πρέπει να μας εμπνέει και να μας καθοδηγεί στο διηνεκές. Εμείς, οι Έλληνες απανταχού της Γης, έχουμε ιερό χρέος να σφυρηλατήσουμε ένα αρραγές μέτωπο συναπόφασης και συνευθύνης για την υπεράσπιση της Πατρίδας και του εθνικού συμφέροντος», τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, σε δηλώσεις του μετά το πέρας της παρέλασης για την επέτειο της εθνεγερσίας της 25ης Μαρτίου.

Ο κ. Παυλόπουλος με αφορμή την σημερινή Σύνοδο Κορυφής της Ρώμης για τα 60 χρόνια από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπογράμμισε ότι: «έχουμε το δικαίωμα να υπενθυμίζουμε στους Εταίρους μας ότι οι Πρόγονοί μας, λίγο πριν την έναρξη της Εθνεγερσίας, απηύθυναν έκκληση υπέρ της Ελευθερίας των Ελλήνων προς τους Λαούς της Ευρώπης. Αυτό και μόνον αρκεί για να καταδείξει πόσο η Ελλάδα και οι Έλληνες είναι διαχρονικώς προσανατολισμένοι με συνέπεια προς το Ευρωπαϊκό Όραμα».

«Η Ελλάδα», τόνισε, «έχει αποφασίσει να ανήκει οριστικά και αμετάκλητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον σκληρό πυρήνα της, την Ευρωζώνη. Η Ελλάδα δεν νοείται εκτός Ευρώπης αλλά και η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι αυτό για το οποίο ιδρύθηκε χωρίς την Ελλάδα στους κόλπους της» και κατέληξε λέγοντας ότι: «Έτσι πορευόμαστε ?με την συντριπτική πλειοψηφία των δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων ενωμένη προς την κατεύθυνση αυτή- τον ευρωπαϊκό μας δρόμο, χωρίς αμφιβολία ή σκεπτικισμό, πρωτοστατώντας και στον κοινό αγώνα για να ξαναβρεί η Ευρωπαϊκή Ένωση τις ιδρυτικές της ρίζες, πάνω στις οποίες μπορεί και πρέπει να εξελιχθεί κατά τον προορισμό της»

«Στη Διακήρυξη της Ρώμης, μετά από τις παρεμβάσεις και του Πρωθυπουργού, διατηρήθηκε, παρά τις ενστάσεις πολλών χωρών, η αναφορά στην κοινωνική Ευρώπη, ενώ προστέθηκε και ειδική αναφορά στην καταπολέμηση της ανεργίας, η οποία απουσίαζε από τα πρώτα σχέδια», αναφέρουν κυβερνητικοί κύκλοι, στον απόηχο της Συνόδου Κορυφής του Σαββάτου, στην ιταλική πρωτεύουσα.

Κατά τους ίδιους κύκλους, με αιχμή το ζήτημα της επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην Ελλάδα και της ανάγκης τερματισμού της κατάστασης εξαίρεσης της χώρας μας, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανέδειξε τη σημασία που έχει για το σύνολο της Ευρώπης και των πολιτών της η προστασία των εργαζομένων.

«Αναδεικνύοντας έτσι τη σημασία του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Κεκτημένου, με την επιστολή που απέστειλε το απόγευμα της Πέμπτης στους επικεφαλής των ευρωπαϊκών θεσμών και στους υπόλοιπους 26 αρχηγούς κρατών – μελών της Ε.Ε., το επίμαχο ζήτημα ξαναμπήκε στην ατζέντα. Και ακολούθησε μια σειρά από υποστηρικτικές δηλώσεις», συνεχίζουν οι ίδιες πηγές και προσθέτουν:

«Από τον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, του προεδρεύοντος της Συνόδου, Ιταλού Πρωθυπουγού, Πάολο Τζεντιλόνι και του συμπροεδρεύοντος Μαλτέζου Πρωθυπουργού, Γιόζεφ Μουσκάτ, μέχρι την ομόφωνη στήριξη των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών στο ελληνικό αίτημα για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων καθώς και του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, για τις “βέλτιστες πρακτικές στις εργασιακές σχέσεις στο σύνοδο της Ε.Ε.”».

Όπως αναφέρουν οι κυβερνητικές πηγές, «κύκλοι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τόνιζαν πως η πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού απέσπασε την υποστήριξη του Ντόναλντ Τουσκ και του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, οι οποίοι αμφότεροι επιβεβαίωσαν την αποφασιστικότητα της ευρωπαϊκής ηγεσίας να παραμείνει προτεραιότητα της Ευρώπης της επόμενης δεκαετίας το κοινωνικό κεκτημένο, κυρίως σε ό,τι αφορά στην προστασία των εργασιακών σχέσεων».

Οι ευρωπαϊκοί κύκλοι -κατά το Μέγαρο Μαξίμου- υπογράμμιζαν πως ο πρόεδρος Τουσκ ήταν σε στενή επαφή με τον Έλληνα πρωθυπουργό, προκειμένου να ανταποκριθεί στο κάλεσμά του για υποστήριξη. Οι δύο πολιτικοί μίλησαν στο τηλέφωνο την Τρίτη, οπότε ο κ. Τσίπρας έθεσε στον κ. Τουσκ το ζήτημα της κωλυσιεργίας του σε ό,τι αφορά στη δεύτερη αξιολόγηση με αιχμή τα εργασιακά και συγκεκριμένα την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Ακολούθησε η επιστολή του πρωθυπουργού και η απάντηση του προέδρου Τουσκ ότι «μαζί με τους κοινωνικούς εταίρους θα συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε το υψηλό επίπεδο κοινωνικής προστασίας και τις βέλτιστες πρακτικές στις εργασιακές σχέσεις σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας».

Η παρέμβαση του πρωθυπουργού για το μέλλον της Ευρώπης

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η Ευρώπη, δεν είναι η Ευρώπη που ονειρευόμαστε, δεν είναι η Ευρώπη που θέλουμε. Δεν υπάρχει όμως επίσης αμφιβολία ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος απ’ το να παλέψουμε εντός για να την αλλάξουμε», υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας μετά την ολοκλήρωση της επετειακής Συνόδου της Ρώμης.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός επισήμανε ότι έθεσε στο επίκεντρο της συζήτησης «το κρίσιμο ερώτημα αν το κοινωνικό κεκτημένο ισχύει και αν αυτό το κοινωνικό κεκτημένο είναι προσβάσιμο από όλες τις χώρες της ΕΕ». «Προφανώς», σχολίασε, «η απάντηση που πήρα είναι καταφατική, μένει όμως να δούμε αν η πράξη από τα λόγια θα συνεχίσει να απέχει». «Κι αυτό θα το δούμε άμεσα», σημείωσε.

Τόνισε, επίσης, ότι «σε κάθε περίπτωση, η καταφατική απάντηση των επικεφαλής των θεσμικών οργάνων της Ευρώπης μας ενθαρρύνει να προχωρήσουμε σε μια μάχη που αφορά τόσο τους εργαζόμενους και τον λαό της Ελλάδας εν γένει, όσο όμως και τους εργαζόμενους και όλους τους λαούς της Ευρώπης». ‘Ασκησε, δε, κριτική στα συνιδικάτα που, όπως είπε, «στη χώρα μας δυστυχώς είναι στην οπισθοφυλακή και όχι στην πρώτη γραμμή, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες της Ευρώπης».

Ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε ότι «παρόλα αυτά εμείς δίνουμε έναν αγώνα και θα συνεχίσουμε να τον δίνουμε για να προστατεύσουμε τις ιδρυτικές αξίες της Ευρώπης, το κοινωνικό κεκτημένο και να ανακτήσουμε την αξιοπιστία, της πολιτικής, του συνδικαλισμού, των θεσμικών οργάνων της ΕΕ». Είπε, επίσης, ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της Ευρώπης είναι η νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση που έχει πάρει τα τελευταία χρόνια η Ένωση.

Χαρακτήρισε θετικό το γεγονός ότι υπάρχει στη Διακήρυξη σαφής αναφορά στην ανάγκη ενίσχυσης του κοινωνικού χαρακτήρα της Ευρώπης και τόνισε ότι «αυτές οι αναφορές έλειπαν τα τελευταία χρόνια από κείμενα με μια αμιγώς τεχνοκρατική γλώσσα. Όμως, οφείλουμε να συνεχίσουμε αυτή τη μάχη». Ερωτηθείς, δε, εάν τον προβληματίζει ακόμα, εάν είναι σκεπτικός απέναντι στη Διακήρυξη, είπε ότι φυσικά τον προβληματίζει και πως σκεφτόταν αν θα υπογράψει ή όχι. «Αλλά πρώτα απ’ όλα πιστεύω ότι καταφέραμε να βάλουμε μια πολύ σημαντική αναφορά για την αναγκαιότητας μιας κοινωνικής Ευρώπης», τόνισε και υπογράμμισε, δεύτερος, πως «πρόκειται για μια διαρκή μάχη και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε».

Με αφορμή την επέτειο της εθνικής μας ανεξαρτησίας ο πρωθυπουργός είπε: «Σήμερα γιορτάζουμε την Ελληνική Επανάσταση, μια ελληνική επανάσταση που έχει συνδεθεί διαχρονικά με τους αγώνες στο κέντρο της Ευρώπης, για ανεξαρτησία, ελευθερία, κοινωνική δικαιοςύνη. Και αυτός ο αγώνας, σε άλλες συνθήκες σήμερα, ο αγώνας για εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία είναι κυρίαρχος και είναι κυρίαρχος και μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, koutipandoras.gr

(Φωτογραφία: Γραφείο Τύπου Πρωθυπουργού | Andrea Bonetti)

Υπεγράφη στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής στη Ρώμη και με αφορμή τα 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΕ, η κοινή διακήρυξη των ηγετών των 27 κρατών-μελών της. Σε αυτή υπάρχουν αναφορές στις πρωτοφανείς προκλήσεις που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό της όπως περιφερειακές συρράξεις, τρομοκρατία, αυξανόμενες μεταναστευτικές πιέσεις, προστατευτισμός, κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες αλλά και στην αποφασιστικότητα να πορευθούν ενωμένοι.

«Είμαστε αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις σε έναν ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο και να προσφέρουμε στους πολίτες μας ασφάλεια, αλλά και νέες ευκαιρίες», αναφέρεται χαρακτηριστικά στη Διακήρυξη. που υπεγράφη στην ίδια αίθουσα του Καπιτωλίου όπου στις 25 Μαρτίου του 1957, υπεγράφη η ιστορική ιδρυτική διακήρυξη. Μάλιστα ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, υπέγραψε τη «Διακήρυξη της Ρώμης», με την πρωτότυπη πένα, την «ίδια πένα», όπως είπε, που χρησιμοποίησε ο εκπρόσωπος του Λουξεμβούργου πριν από 60 χρόνια και σχολίασε: «Υπάρχουν υπογραφές που διαρκούν».

Πριν από την υπογραφή, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ κάλεσε του ηγέτες των 27 της ΕΕ, να «αποδείξουν ότι είναι οι ηγέτες της Ευρώπης».

«Η Ένωση μετά τη Ρώμη πρέπει να είναι, περισσότερο από πριν, μια Ένωση ίδιων αρχών, μια Ένωση με εξωτερική κυριαρχία, μια Ένωση πολιτικής ενότητας», τόνισε ενώπιον των 27 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Ένωσης, την ώρα που η Βρετανία ετοιμάζεται να αποχωρήσει από την ευρωπαϊκή οικογένεια..

«Η Ευρώπη πρέπει να είναι ενωμένη ή δεν θα υπάρχει καθόλου», δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, κατά την ομιλία του που προηγήθηκε της υπογραφής της Διακήρυξης της Ρώμης.

Ο κ. Τουσκ, αναφέρθηκε στις αξίες της Ευρώπης, όπως είναι η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η δημοκρατία και η ανεξαρτησία. «Περισσότερα από τα μισά χρόνια της ζωής μου έζησα πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα και απαγορευόταν ακόμα και να ονειρευτείς αυτές τις αξίες», υπογράμμισε.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, επίσης, «διαμαρτυρήθηκε» κατά της Ευρώπης των «πολλών ταχυτήτων, τονίζοντας παράλληλα τη σημασία του σεβασμού των κοινών κανόνων, όπως η ελεύθερη μετακίνηση, η ελευθερία του λόγου και του κράτους δικαίου. «Αυτά είναι τα πραγματικά θεμέλια της Ευρώπης», σημείωσε.

Signed the #RomeDeclaration with the original pen used by the Luxembourg delegate to sign #RomeTreaties. #EU60 pic.twitter.com/PS4OQ4MiMJ

— Jean-Claude Juncker (@JunckerEU) March 25, 2017

 

Η Διακήρυξη της Ρώμης

Εμείς, οι ηγέτες των 27 κρατών μελών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ αισθανόμαστε υπερήφανοι για τα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης: η οικοδόμηση της ευρωπαϊκής ενότητας αποτελεί ένα τολμηρό και μακρόπνοο σχέδιο. Πριν από εξήντα χρόνια, ανακάμπτοντας από την τραγωδία δύο παγκοσμίων πολέμων, αποφασίσαμε να ενωθούμε και να αναγεννήσουμε από τις στάχτες της την ήπειρό μας. Οικοδομήσαμε μια μοναδική Ένωση με κοινά θεσμικά όργανα και ισχυρές αξίες, μια κοινότητα ειρήνης, ελευθερίας, δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κράτους δικαίου, μια σημαντική οικονομική δύναμη με ασύγκριτα επίπεδα κοινωνικής προστασίας και πρόνοιας.

Η ευρωπαϊκή ενότητα ξεκίνησε σαν ένα όραμα λίγων και μετουσιώθηκε σε ελπίδα των πολλών. Και μετά η Ευρώπη έγινε ξανά μία. Σήμερα, είμαστε ενωμένοι και δυνατότεροι, εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων σε όλη την Ευρώπη επωφελούνται από τη ζωή σε μια διευρυμένη Ένωση που έχει ξεπεράσει τις παλιές διαφορές.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει πρωτοφανείς προκλήσεις, τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο όσο και στο εσωτερικό της: περιφερειακές συρράξεις, τρομοκρατία, αυξανόμενες μεταναστευτικές πιέσεις, προστατευτισμός, κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, Ενωμένοι, είμαστε αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις σε έναν ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο και να προσφέρουμε στους πολίτες μας ασφάλεια, αλλά και νέες ευκαιρίες.

Θα καταστήσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση ισχυρότερη και πιο ανθεκτική, μέσα από ακόμα μεγαλύτερη ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ μας και μέσα από την τήρηση κοινών κανόνων. Η ενότητα είναι αναγκαιότητα, αλλά και ελεύθερη επιλογή μας. Το κάθε κράτος μόνο του, θα είχε περιθωριοποιηθεί από την παγκόσμια δυναμική. Μόνο αν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να επηρεάσουμε τη δυναμική αυτή και να προστατεύσουμε τα κοινά μας συμφέροντα και αξίες. Θα προχωρούμε ενωμένοι, με διαφορετικούς ρυθμούς και ένταση όπου χρειάζεται, αλλά πάντα προς την ίδια κατεύθυνση, όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν, τηρώντας τις Συνθήκες και διατηρώντας πάντα ανοιχτή την πόρτα σε εκείνους που θα θελήσουν να συμμετάσχουν αργότερα. Η Ένωσή μας είναι ενιαία και αδιαίρετη.

Στα επόμενα δέκα χρόνια επιθυμούμε μια Ένωση ασφαλή, ευημερούσα, ανταγωνιστική, βιώσιμη και κοινωνικά υπεύθυνη και με τη βούληση και την ικανότητα να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στον πλανήτη και να διαμορφώνει την παγκοσμιοποίηση. Επιθυμούμε μια Ένωση όπου οι πολίτες της θα έχουν νέες ευκαιρίες για πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη και οικονομική μεγέθυνση. Επιθυμούμε μια Ένωση που θα παραμένει ανοικτή στις ευρωπαϊκές χώρες που σέβονται τις αξίες μας και δεσμεύονται να τις προαγάγουν.

Σε αυτή την εποχή αλλαγών και έχοντας επίγνωση των ανησυχιών των πολιτών μας, δεσμευόμαστε ως προς το θεματολόγιο της Ρώμης και δηλώνουμε ότι θα καταβάλουμε προσπάθειες για να υλοποιήσουμε:

1. Μια ασφαλή και προστατευμένη Ευρώπη: μια Ένωση όπου όλοι οι πολίτες θα αισθάνονται ασφαλείς και θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα, όπου τα εξωτερικά μας σύνορα θα είναι ασφαλή, εφαρμόζοντας μια αποτελεσματική, υπεύθυνη και βιώσιμη μεταναστευτική πολιτική που θα σέβεται τα διεθνή πρότυπα? μια Ευρώπη αποφασισμένη να καταπολεμήσει την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα.

2. Μια ευημερούσα και βιώσιμη Ευρώπη: μια Ένωση που θα δημιουργεί ανάπτυξη και θέσεις απασχόλησης? μια Ένωση στην οποία μια ισχυρή, διασυνδεδεμένη και εξελισσόμενη ενιαία αγορά που θα ενσωματώνει τις τεχνολογικές μετεξελίξεις, και ένα σταθερό και ισχυρότερο ενιαίο νόμισμα θα διανοίγουν οδούς ανάπτυξης, συνοχής, ανταγωνιστικότητας, καινοτομίας και συναλλαγών, κατά κύριο δε λόγο για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις? μια Ένωση που θα προωθεί τη διαρκή και βιώσιμη ανάπτυξη μέσα από επενδύσεις, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και θα εργάζεται για την ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης? μια Ένωση όπου οι οικονομίες θα συγκλίνουν? μια Ένωση όπου ο ενεργειακός εφοδιασμός θα διασφαλίζεται και θα είναι οικονομικά προσιτός και το περιβάλλον καθαρό και ασφαλές.

3. Μια κοινωνική Ευρώπη: μια Ένωση που θα εδράζεται στη βιώσιμη μεγέθυνση, θα προωθεί την οικονομική και κοινωνική πρόοδο αλλά και τη συνοχή και τη σύγκλιση, ενώ θα προστατεύει παράλληλα την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς? μια Ένωση που θα λαμβάνει υπόψη της την ποικιλομορφία των εθνικών συστημάτων και τον βασικό ρόλο που διαδραματίζουν οι κοινωνικοί εταίροι? μια Ένωση που θα προάγει την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών καθώς και τα δικαιώματα και τις ίσες ευκαιρίες για όλους? μια Ένωση που θα μάχεται την ανεργία, τις διακρίσεις, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τη φτώχεια? μια Ένωση όπου οι νέοι θα λαμβάνουν την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση και κατάρτιση και θα μπορούν να σπουδάζουν και να αναζητούν εργασία σε όλη την ήπειρο? μια Ένωση που θα διατηρεί την πολιτιστική μας κληρονομιά και θα προωθεί την πολιτιστική πολυμορφία.

4. Μια ισχυρότερη Ευρώπη στην παγκόσμια σκηνή: μια Ένωση που θα διευρύνει τις υφιστάμενες εταιρικές σχέσεις, θα οικοδομεί νέες και θα προάγει τη σταθερότητα και την ευημερία στην άμεση γειτονία της ανατολικά και νότια, αλλά και στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική και παγκοσμίως? μια Ένωση έτοιμη να αναλάβει περισσότερες ευθύνες και να συνδράμει για τη δημιουργία μιας περισσότερο ανταγωνιστικής και ολοκληρωμένης αμυντικής βιομηχανίας? μια Ένωση που θα δεσμεύεται να ενισχύει την κοινή της ασφάλεια και άμυνα, και σε συνεργασία και συμπληρωματικά με τον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου λαμβάνοντας υπόψη τις εθνικές συνθήκες και τις νομικές δεσμεύσεις? μια Ένωση που θα συμμετέχει ενεργά στα Ηνωμένα Έθνη και θα προστατεύει ένα πολυμερές σύστημα που θα βασίζεται σε κανόνες, θα είναι υπερήφανη για τις αξίες της και θα προστατεύει τους πολίτες της, θα προωθεί το ελεύθερο και δίκαιο εμπόριο καθώς και μια θετική παγκόσμια πολιτική για το κλίμα.

Θα επιδιώξουμε τους στόχους αυτούς πεπεισμένοι ότι το μέλλον της Ευρώπης βρίσκεται στα χέρια μας και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί το καλύτερο μέσο για την επίτευξη των στόχων μας. Δεσμευόμαστε ότι θα ακούμε και θα ανταποκρινόμαστε στις ανησυχίες που εκφράζουν οι πολίτες μας και ότι θα συνεργαζόμαστε με τα εθνικά μας κοινοβούλια. Θα συνεργαζόμαστε στο αποδοτικότερο κάθε φορά επίπεδο, είτε είναι το ενωσιακό, το εθνικό, το περιφερειακό ή το τοπικό και με πνεύμα εμπιστοσύνης και καλόπιστης συνεργασίας, μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ αυτών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας. Θα δώσουμε τον απαραίτητο χώρο ελιγμών στα διάφορα επίπεδα ώστε να ενισχυθούν η καινοτομία και το δυναμικό μεγέθυνσης της Ευρώπης. Επιθυμούμε η Ένωση να είναι μεγάλη στα μεγάλα ζητήματα και μικρή στα μικρά. Θα προάγουμε μια δημοκρατική, αποτελεσματική και διαφανή διαδικασία λήψης αποφάσεων και καλύτερα αποτελέσματα.

Εμείς, οι ηγέτες, συνεργαζόμενοι στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και μεταξύ των θεσμικών μας οργάνων, θα διασφαλίσουμε ότι θα εφαρμοστεί το σημερινό θεματολόγιο ώστε να αποτελέσει την αυριανή πραγματικότητα. Έχουμε ενωθεί για το καλύτερο. Η Ευρώπη είναι το κοινό μας μέλλον.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ (γράφημα του Αθηναϊκού Πρακτορείου)

«H Γηραιά Ηπειρος είναι αντιμέτωπη σήμερα με ένα κενό αξιών και κινδυνεύει να πεθάνει εάν δεν βρει εκ νέου τα ιδεώδη των πατέρων ιδρυτών της, όπως την αλληλεγγύη» δήλωσε ο Πάπας Φραγκίσκος.

«Όταν ένα σώμα απωλέσει την αίσθηση του πού κατευθύνεται και δεν δύναται πλέον να κοιτάξει μπροστά, βιώνει μια οπισθοδρόμηση και μακροπρόθεσμα κινδυνεύει να πεθάνει» επισήμανε ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ενώπιον των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βρίσκονται στο Βατικανό, την παραμονή της 60ης επετείου από τη Συνθήκη της Ρώμης, ενώ καταδίκασε τον αντιμεταναστευτικό λαϊκισμό και τον εξτρεμισμό, λέγοντας πως αποτελούν θανάσιμη απειλή για την Ευρώπη.

Διαβάστε (στα Αγγλικά) ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του Πάπα Φραγκίσκου

 

Εδώ και καιρό η Άγκυρα έχει χαρακτηρίσει “μονομερή ενέργεια” την αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων που έχουν εντοπισθεί εντός της κυπριακής ΑΟΖ, συνδέοντας το θέμα αυτό με την (όποια) επίλυση του Κυπριακού και τα “δικαιώματα” που έχει η τουρκοκυπριακή κοινότητα επί αυτών.

Οι πληροφορίες, μάλιστα, ήθελαν τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να συζητά ακόμα και μία κίνηση επίδειξης ισχύος με ελεγχόμενο “θερμό επεισόδιο” στις περιοχές όπου γίνονται οι έρευνες. Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες διπλωματικές πηγές, οι ΗΠΑ αλλά και ευρωπαϊκές χώρες διαμήνυσαν στην Τουρκία ότι κάτι τέτοιο θα εθεωρείτο μείζον πρόκληση.

Μάλιστα, οι ΗΠΑ εντείνουν εδώ και καιρό την παρουσία τους στην περιοχή, το ίδιο και η Γαλλία. Η αμερικανική Exxon Mobil (στην οποία επικεφαλής ήταν μέχρι πριν μερικούς μήνες ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Τραμπ, Ρεξ Τίλερσον) μαζί με την Qatar Petroleum πραγματοποιούν ήδη έρευνες και εξορύξεις στο “οικόπεδο” 10 το οποίο κατέχουν στη βάση διεθνούς διαγωνισμού που πραγματοποίησε η Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ το ίδιο κάνει και η Γαλλική Total σε άλλη περιοχή.

Πριν μερικές ημέρες, σε συνέδριο στη Λευκωσία για τους υδρογονάνθρακες, εκπρόσωποι των εταιρειών κατέστησαν σαφές το ενδιαφέρον τους, η Exxon Mobil, μάλιστα, άφησε να εννοηθεί πως το κοίτασμα που εντοπίσθηκε στην θαλάσσια περιοχή “Ερατοσθένης” ίσως είναι ισοδύναμο τεραστίου κοιτάσματος της Αιγυπτιακής ΑΟΖ και κατά τους υπολογισμούς της εταιρείας το 20ο μεγαλύτερο τον κόσμο!

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει επιδείξει εντονότατο ενδιαφέρον για τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής και αυτό συνδέεται με τα ενεργειακά κοιτάσματα της περιοχής. Η πρόσκληση στον Αιγύπτιο πρόεδρο Σίσι να επισκεφθεί την Ουάσιγκτον δεν είναι τυχαία. Η Αίγυπτος είναι σημαντικός κρίκος στην αλυσίδα των συμφερόντων των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή της ν.Α Μεσογείου, Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής. Το Ισραήλ είναι παραδοσιακός σύμμαχος και η Κύπρος θεωρείται ψηφίδα από τους γεωπολιτικού παζλ.

Όλα αυτά εξηγήθηκαν και στον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά κατά τη συνάντηση που είχε πρόσφατα στις ΗΠΑ με τον Ρεξ Τίλερσον. Κυπριακές διπλωματικές πηγές αναφέρουν, μάλιστα, πως η αποφασιστικότητα των ΗΠΑ να στηρίξουν την παρουσία της Exxon Mobil στην περιοχή “μεταφράστηκε” και στην ένταση της παρουσίας ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή. Με αφορμή την ενίσχυση της αμερικανικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή (Συριακό) περισσότερα από 20 αμερικανικά πλοία (μεταξύ των οποίων και το πυρηνοκίνητο Τζωρτζ Μπους) βρίσκονται στην κυπριακή ΑΟΖ, ενώ και οι Γάλλοι ενίσχυσαν την ναυτική παρουσία τους.

Στην επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος συζήτησε με τον αμερικανό ομολογό του την επέκταση της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας. Συμφώνησαν, όμως, και την χρονική επέκταση της συμφωνίας για τη ναυτική βάση της Σούδας, κάτι που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τις ΗΠΑ και η Ελλάδα το αξιοποιεί για να ενισχύσει τον αμερικανικό “θώρακα” στην περιοχή ως αποτρεπτικό παράγοντα των όποιων τουρκικών προθέσεων.

To υπουργείο Εξωτερικών της Κύπρου απάντησε στην Άγκυρα, λέγοντας πως «η Κύπρος θα συνεχίσει με αποφασιστικότητα την πολιτική της στον τομέα των υδρογονανθράκων με πλήρη σεβασμό στο διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο».

Νωρίτερα, το τουρκικό ΥΠΕΞ καταλόγισε στη Λευκωσία ότι, στο συγκεκριμένο ζήτημα, δεν λαμβάνει υπ’ όψιν τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων.

Η Λευκωσία κάλεσε την Άγκυρα να συμβάλει με συγκεκριμένες ενέργειες στην επανέναρξη της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων και την επίτευξη γρήγορης επανένωσης της Κύπρου.

Υπενθύμισε ότι ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης έχει ξεκάθαρα διατυπώσει τη θέση ότι οι Τουρκοκύπριοι θα επωφεληθούν από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, στο πλαίσιο μιας συμφωνημένης διευθέτησης του Κυπριακού.

Το κυπριακό ΥΠΕΞ πρόσθεσε πως «η δήλωση της Άγκυρας για ακόμη μια φορά, αποδεικνύει την έλλειψη σεβασμού από μέρους της Τουρκίας στο συμβατικό και εθιμικό διεθνές δίκαιο, όπως προκύπτει από τη Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, και την περιφρόνηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη».

Η Λευκωσία συμπλήρωσε ότι το Διεθνές Δίκαιο προνοεί ότι ο φυσικός πλούτος μιας χώρας ανήκει στο κράτος και η ευθύνη διαχείρισής του έγκειται στην κυβέρνησή του προς όφελος όλων των πολιτών. «Συνεπώς, πράξεις που αμφισβητούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, όχι μόνο αντιτίθενται στο Διεθνές Δίκαιο, αλλά είναι εντελώς ανεδαφικές», πρόσθεσε.

Τέλος, σημείωσε ότι «είναι λυπηρό το γεγονός ότι η Τουρκία, για ακόμη μια φορά, καταφεύγει σε απειλές, έτσι ώστε να προωθήσει τα συμφέροντά της υπό το πρόσχημα των “ανησυχιών” για τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων».

Σ.Κ