Μήνας: Μάρτιος 2017

«Ισχυρή Ευρωζώνη σημαίνει ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας και μια πιο δίκαιη κοινωνικά Ευρώπη», τονίζει ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, σε άρθρο του που δημοσιεύεται στην «Καθημερινή της Κυριακής», με αφορμή τη συμπλήρωση 60 ετών από τη Συνθήκη της Ρώμης.

«Χρειαζόμαστε “περισσότερη” Ευρώπη και για την αντιμετώπιση του προσφυγικού – μεταναστατευτικού», υπογραμμίζει ο κ. Μητσοτάκης και αναφέρει: «Η σημερινή πραγματικότητα δείχνει ότι η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων είναι ήδη εδώ. Αυτό δεν πρέπει να μας τρομάζει. Ας μην ξεχνάμε ότι η χώρα μας ήταν ανέκαθεν στην πρώτη γραμμή. Μπήκαμε στην Ε.Ο.Κ. πριν την Ισπανία και την Πορτογαλία. Μπήκαμε στην Ευρωζώνη. Μπήκαμε στη Ζώνη Σένγκεν. Η Ελλάδα ανήκε, ανήκει και θα ανήκει πάντα στον σκληρό πυρήνα της Ένωσης. Ήταν, δηλαδή, είναι και θα μείνει στην πρώτη ταχύτητα. Αυτή είναι η θέση μας και θα την υπηρετήσουμε με τρόπο αδιαπραγμάτευτο».

«Γι’ αυτό», συνεχίζει ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, «η χώρα χρειάζεται μια επανεκκίνηση. Μια μεγάλη πολιτική αλλαγή είναι αναγκαία όσο ποτέ για να είμαστε στην πρώτη γραμμή της νέας Ευρώπης. Αλλά για να εξασφαλισθεί αυτό πρέπει η χώρα να ανακτήσει την αξιοπιστία της. Και να υλοποιήσει ένα τολμηρό πρόγραμμα αλλαγών και μεταρρυθμίσεων για να αποκτήσει μια ανταγωνιστική οικονομία και μια αποτελεσματική Δημόσια Διοίκηση».

Ο κ. Μητσοτάκης επισημαίνει ότι: «Σε τρεις, κυριολεκτικά ζωτικούς για τα ελληνικά συμφέροντα τομείς, οικονομία, προσφυγικό, εξωτερική πολιτική και ασφάλεια, η λύση βρίσκεται μόνον στον ευρωπαϊκό δρόμο. Στην όλο και μεγαλύτερη συμμετοχή και όχι στην περιθωριοποίηση μας από την Ευρώπη».

«Η Ελλάδα», γράφει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, «έχει περισσότερο από ποτέ ανάγκη την Ευρώπη και την, έστω και ανεπαρκή, αλληλεγγύη των εταίρων της. Μόνο μέσα και μαζί με την Ευρώπη, η Ελλάδα μπορεί να αντιμετωπίσει την οικονομική ανέχεια, το προσφυγικό – μεταναστευτικό πρόβλημα, τις εξωτερικές απειλές και προκλήσεις. Οι βασικοί λόγοι που ώθησαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να κατευθύνει την Ελλάδα στην καρδιά της Ευρώπης, διατηρούν σήμερα την επικαιρότητά τους αναλλοίωτη. Ασφάλεια, ευημερία και Δημοκρατία μπορούν να υπηρετηθούν μόνο εντός της Ευρώπης. Εντός της Ευρωζώνης. Εντός του ευρωπαϊκού πυρήνα».

Εξηγώντας τη θέση του, ότι «χρειαζόμαστε “περισσότερη” Ευρώπη”», ο κ. Μητσοτάκης επισημαίνει: «Μετά την κρίση, όχι εύκολα, έγιναν βήματα ενίσχυσης της Ευρωζώνης. Χρειάζονται όμως και άλλα. Όπως η ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης και ένα ευρωπαϊκό σύστημα ασφάλισης καταθέσεων. Αργότερα πρέπει να αποφασίσουμε τη μετατροπή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, ώστε η Ευρωζώνη να απαλλαγεί από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Επίσης, πρέπει να εξετάσουμε την πρόταση για Ευρωπαϊκό Υπουργείο Οικονομικών και ενιαίο προϋπολογισμό, ώστε να μπορεί η Ευρωζώνη να αντιμετωπίζει υφεσιακές κρίσεις που πλήττουν με τρόπο ασύμμετρο μεμονωμένα κράτη».

«Η ανεπαρκής ευρωπαϊκή απάντηση επιβεβαίωσε ότι και στο προσφυγικό – μεταναστευτικό, ο μόνος δρόμος είναι ο ευρωπαϊκός δρόμος. Απόδειξη ότι, επιτέλους, προχωρήσαμε στη συγκρότηση της Ευρωπαϊκής Ακτοφυλακής και Συνοριοφυλακής. Ένα ιστορικό βήμα για το οποίο η Ελλάδα πάντοτε συνηγορούσε ήδη από το 2007. Ήταν άλλωστε πρόταση της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Ο ρόλος της πρέπει να ενισχυθεί», συμπληρώνει ο κ. Μητσοτάκης.

«Θα επαναφέρουμε τη χώρα στη φυσική ευρωπαϊκή της κοίτη, στο μεγάλο ποτάμι της Ιστορίας που την οδηγεί στο μέλλον που της ανήκει. Γιατί μπορούμε. Και γιατί το μέλλον δεν περιμένει», καταλήγει στο άρθρο του ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Δεν πρόκειται να σχολιάσω τις δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών», δήλωσε αρχικά στο κυβερνητικό μπρίφινγκ στο Βερολίνο ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Σεμπάστιαν Φίσερ, για να διαφοροποιηθεί όμως στη συνέχεια εμμέσως από τον τρόπο που προσεγγίζει το ελληνικό ζήτημα ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Όπως επισήμανε, η Ελλάδα έχει διανύσει έναν πολύ μακρύ δρόμο «πολύ επίπονων μεταρρυθμίσεων» που είχαν ως συνέπεια να μειωθούν τα εισοδήματα και το προσωπικό στο δημόσιο κατά ένα τέταρτο, να αυξηθεί το ποσοστό της ανεργίας στο 25%, να καταργηθούν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, να περιοριστεί το δικαίωμα της απεργίας και να διευκολυνθούν οι μαζικές απολύσεις». Παρά την όποια κριτική στις «ελληνικές ελίτ, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε αυτό που κατάφερε η Ελλάδα», τόνισε ο κ. Φίσερ. Το ζητούμενο τώρα είναι η ολοκλήρωση της τρέχουσας αξιολόγησης. Πάντως, η εκτίμηση που αποκόμισε ο κ. Γκάμπριελ στην Αθήνα από τις συζητήσεις με τους συνομιλητές είναι ότι «η απόσταση από μια συμφωνία δεν είναι και τόσο μεγάλη». «Και από αυτή την άποψη», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ, «δεν θα έπρεπε να επικεντρωνόμαστε σε συζητήσεις της γερμανικής εσωτερικής πολιτικής, αλλά στο να ολοκληρώσουμε τη δεύτερη αξιολόγηση και να συμβάλουμε στο να παραμείνει ενωμένη η ευρωζώνη». Με άλλα λόγια, ο εκπρόσωπος του κ. Γκάμπριελ άφησε να εννοηθεί ότι οι δηλώσεις του κ. Σόιμπλε έγιναν για εσωτερική κατανάλωση και ότι η δημοσιονομική πολιτική που ακολουθεί θέτει σε κίνδυνο τη συνοχή της ευρωζώνης.
Παρά τις επίμονες ερωτήσεις η εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών, Φριντερίκε φον Τίζενχαουζεν, απέφυγε στο κυβερνητικό μπρίφινγκ να απαντήσει για την ουσία των κατηγοριών που διατύπωσε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ενάντια στον Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Επισήμανε, όμως, ότι η πολιτική που ασκεί το υπουργείο Οικονομικών όλα τα τελευταία χρόνια έναντι της Ελλάδας γίνεται σε συνεννόηση τόσο με το υπουργείο Εξωτερικών όσο και το Οικονομίας, που σημειωτέον, και τα δύο έχουν σοσιαλδημοκράτες υπουργούς. Όπως τόνισε στη συνέχεια, το ζητούμενο τώρα είναι η ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Επικαλούμενη τους θεσμούς έκανε λόγο για «μερική πρόοδο» στην υλοποίηση των δεσμεύσεων από την πλευρά της Ελλάδας, για παράδειγμα σε ό,τι αφορά στο πρωτογενές πλεόνασμα στον περσινό προϋπολογισμό. Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει όμως σε «κεντρικά ζητήματα» να καταβάλει και άλλες προσπάθειες ? ειδικά σε ό,τι αφορά τις συντάξεις και την αγορά εργασίας – για να οδηγήσει την οικονομία της χώρας σε αναπτυξιακή πορεία.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στλεφεν Ζάιμπερτ ερωτηθείς από την Deutsche Welle, κατά πόσο ο κ. Γκάμπριελ όντως έστειλε λάθος μηνύματα από την Αθήνα, υποστήριξε πως όλοι στη γερμανική κυβέρνηση έχουν μια κοινή γραμμή προσέγγισης για το ελληνικό ζήτημα. «Όλοι γνωρίζουν», δήλωσε ο κ. Ζάιμπερτ, «ότι πολλοί Έλληνες έχουν πληρώσει στην κρίση ένα υψηλό τίμημα». Υποστήριξε, όμως, ότι δεν το πλήρωσαν λόγω των μέτρων που συνδέονται με τη βοήθεια προς την Ελλάδα, αλλά το πλήρωσαν για τις λανθασμένες οικονομικές και πολιτικές επιλογές των προηγούμενων δεκαετιών.

Πηγή: Deutsche Welle

Κείμενο από τον ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗ της Ξάνθης

Ἔφτασε πάλι ἡ ἐπέτειος τῆς ἑλληνικῆς Παλιγγενεσίας καί πᾶμε γιά μιάν ἀκόμη φορά νά τήν προσπεράσουμε χωρίς νά ἀποκτήσουμε τήν παραμικρή ἰδέα γιά τό νόημά της. Τίς σκέψεις αὐτές πυροδότησε ἡ παρουσία μας σέ διάλεξη γιά τήν Ἐπανάσταση ὅπου ἐγέρθησαν πάλι τά γνωστά ἀναπάντητα ἐρωτήματα, διατυπώθηκαν πάλι οἱ μετανεωτερικοί μῦθοι γιά τήν προέλευσή της ἀλλά καί βεβαιώθηκε πώς ἡ ἀρρώστεια τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους εἶναι πολύ βαθύτερη ἀπό τήν οἰκονομική δυσπραγία τῶν τελευταίων 7 χρόνων.

Δέν θά μείνω στά ἐπιμέρους ζητήματα πού ἀκούστηκαν, π.χ. τῆς γνωστῆς ἄμεσης (καί ἀνεδαφικῆς) σύνδεσης τοῦ ‘21 μέ τήν Γαλλική Ἐπανάσταση, ἤ πώς τά φιλελεύθερα πολιτικά κείμενα τῶν ἐπαναστατῶν – σάν τῆς Ἐπιδαύρου – ἦταν μόνο γιά τά μάτια τῶν Εὐρωπαίων (τή στιγμή πού τά συνέτασσαν ἐπαναστάτες / καρμπονάροι καί στήν Εὐρώπη κυριαρχοῦσε ἡ ἀπολυταρχία καί ἡ Ἱερά Συμμαχία!), ἤ πώς ἡ ἔμπνευση τοῦ ‘21 ἦταν ἡ ἀρχαιότητα κι ὄχι τό Βυζάντιο (ὅταν ὅλοι οἱ ἀγωνιστές ἀναφέρονται στήν Πόλη, στόν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο κτλ). Θά σημειώσω ὅμως τόν διάλογο πού ἀκολούθησε σχετικά μέ τήν μελέτη τῆς ἱστορίας τοῦ ‘21 στό ἑλληνικό Πανεπιστήμιο. Ρώτησα λοιπόν τήν καθηγήτρια ἄν θεωρεῖ πώς ἡ Ἐπανάσταση αὐτή, ἡ ληξιαρχική πράξη γέννησης τοῦ κράτους στό ὁποῖο ζοῦμε, ἔχει τή θέση πού τῆς ἀξίζει στά προγράμματα σπουδῶν τῶν ἱστορικῶν Τμημάτων τῆς χώρας. Γιατί μέ μιά ματιά σέ 4-5 ἐξ αὐτῶν διαπίστωσα πώς τά σχετικά μαθήματα εἶναι μία ἐλάχιστη μειοψηφία μέσα σέ ἑκατοντάδες ἄλλα ἀπίθανα, ὅσον δέ ἀφορᾶ τά διδακτορικά ἐκεῖνα βρίσκονται κοντά στό ἀπόλυτο μηδέν. Ἡ ἀπάντηση ἦταν κάτι περί συνολικῆς θεώρησης, περί διεπιστημονικῆς ματιᾶς κτλ. Ἐπέμεινα ρωτώντας συγκεκριμένα γιά τούς ἱστορικούς καί ἡ περίεργη ἀπόκριση ἦταν πώς “τήν μελετοῦν ἀλλά δέν γίνεται ΟΛΑ τά διδακτορικά νά ἀφοροῦν τήν Ἐπανάσταση” (τή στιγμή πού δέν ἀσχολεῖται ΚΑΝΕΝΑ). Κι ὅταν ἔφερα τό παράδειγμα τῶν ἀγγλικῶν δανείων πού ἀκόμα δέν ξέρουμε ἄν μᾶς κατέστρεψαν πυροδοτώντας τόν Ἐμφύλιο ἤ ἄν μᾶς ἔσωσαν δεσμεύοντας τήν Ἀγγλία στό πλευρό μας, “πληροφορήθηκα” πώς δέν ὑπάρχει κεντρική κατεύθυνση καί καθένας ἐπιλέγει νά ἀσχοληθεῖ μέ ὅ,τι θέλει. Στήν τελευταία παρατήρησή μου γιά τό περιρρέον πνευματικό κλῖμα πού ἐπιβάλλει τήν κατεύθυνση, ἡ ἀπάντηση ἦταν πώς μόνο “ἄλλα” καθεστῶτα ἦταν ἐκεῖνα πού ἐπέβαλαν μιά συγκεκριμένη κατεύθυνση!!! (δηλαδή;;;)

Ἔχουμε λοιπόν στό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο μόνο τήν κ. Μαρία Εὐθυμίου νά διδάσκει τήν ἐπαναστατική περίοδο τοῦ 1821, ἐνῶ στό Ἰόνιο Πανεπιστήμιο μόνον ὁ κ. Διονύσιος Τζάκης. Χειρότερα εἶναι τά πράγματα στό Τμῆμα Πολιτικῆς Ἐπιστήμης καί Ἱστορίας στό Πάντειο, ὅπου ἀνάμεσα στούς Ἀλ. Ἡρακλείδη, Δημ. Χριστόπουλο, Στ. Πεσμαζόγλου κτλ καί τά δεκάδες ἀπίθανα μαθήματα (ὅπως “Οἱ Κομματικές Οἰκογένειες στήν Εὐρώπη” ἤ “Ἀλβανική Ἱστορία καί Πολιτισμός”) ἡ Ἐπανάστασή μας ἔχει ἐξαφανιστεῖ, τό δέ μόνο μάθημα πού θά μποροῦσε νά σχετίζεται (“Ἱστορία ἑλληνικοῦ κράτους, 19ος-20ος αἰώνας”) τό διδάσκει ἡ …Χριστίνα Κουλούρη! Ὁμοίως στό ἀκόμη πιό “ἐξωτικό” πρόγραμμα σπουδῶν τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Ἀνθρωπολογίας καί Ἱστορίας στό Πανεπιστήμιο Αἰγαίου, δέν ὑπάρχει οὔτε μία σχετική νύξη μεταξύ τῶν 70 συνολικά μαθημάτων! Γιά νά μήν μποῦμε στό ἀκόμη πιό σοβαρό θέμα τοῦ τί ἀκριβῶς (καί πῶς) διδάσκεται…

Ἡ ἑλληνική Ἐπανάσταση τοῦ 1821 λοιπόν δέν εἶναι μόνο πού ἀπέτυχε, ἀφήνοντας στούς ξένους νταβατζῆδες (μέχρι σήμερα!) τό κουμάντο τοῦ κράτους πού αὐτοί ἔστησαν, εἶναι καί πού δέν ἔχει ἀκόμη κατανοηθεῖ ἀπό τούς νεώτερους Ἕλληνες. Τά κυριότερα ἐρωτήματα πού σφράγισαν τόν Ἀγώνα παραμένουν ἀναπάντητα: ἦταν ἐθνική ἤ χριστιανική ἡ ἐξέγερση; ἡ Φιλική Ἑταιρεία πῶς ἐξαφανίστηκε; ὁ ἐμφύλιος ὀργανώθηκε ἔξωθεν ἤ ἁπλῶς προέκυψε ἔσωθεν; οἱ ἀγγλικές λίρες μᾶς ἔσωσαν ἤ μᾶς δίχασαν; οἱ Μαυροκορδάτοι ἦταν ἤ ὄχι πράκτορες; τόν Καποδίστρια τόν φάγανε οἱ Μαυρομιχαλαῖοι ἤ ἦταν πίσω τους ἄλλοι; Κτλ, κτλ. Μέ ὅλα αὐτά τά θέματα ἀνοιχτά καί ἀμφισβητούμενα, ὅταν γιά κάθε ἐνδιαφέρουσα καί σοβαρή ἀπάντηση προστρέχεις σέ συγγραφεῖς μή ἱστορικούς (παλιότερα Γ. Σκαρίμπας καί Κυρ. Σιμόπουλος, τώρα Γ. Καραμπελιάς), τό ἑλλαδικό Πανεπιστήμιο παραμένει στόν κόσμο του, τρέχοντας πίσω ἀπό κάθε δυτική μόδα καί ἀγνοώντας τήν ἀνάγκη αὐτοῦ τοῦ τόπου γιά αὐτογνωσία. Κι ἔχει συχνά καί τό θράσος νά περιφρονεῖ ὡς μή ἐπιστημονική τήν δουλειά ὅποιων τό ὑποκαθιστοῦν λόγῳ τῆς διαρκοῦς ἀπουσίας του!

Γιατί εἴπαμε ὅτι τούς πληρώνουμε οἱ Ἕλληνες φορολογούμενοι ὅλους αὐτούς;

«Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την Επανάσταση», ανακαλούσε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στην Πνύκα στις 7 Οκτωβρίου 1838, «δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πώς δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε “πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα;”, αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι, εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση».

Η εξέχουσα στρατιωτική και πολιτική φυσιογνωμία του 1821, ο πιο αγαπητός αντάρτης, δεν αμφέβαλε ποτέ για τη νικηφόρα έκβαση του εθνικού ξεσηκωμού.

Ένα πράγμα φοβόταν μόνο: τους Έλληνες, τους «προσκυνημένους» όπως τους αποκαλούσε, οι οποίοι σε συνάρτηση και με την επέλαση του Ιμπραήμ έθεταν σε άμεσο κίνδυνο τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα: «Μόνον εις τον καιρόν του προσκυνήματος εφοβήθηκα διά την πατρίδα μου», έλεγε στα απομνημονεύματά του.

Η γέννηση του εθνικού μας ήρωα και η «προφητεία» του παππού του που δεν επιβεβαιώθηκε

Όταν απέτυχε η επανάσταση του 1770, τα λεγόμενα Ορλωφικά, οι Τούρκοι ανελέητα έσφαζαν στο πέρασμά τους τον άμαχο πληθυσμό. Ανάμεσα σε όσους έφευγαν για να γλιτώσουν από το μίσος του κατακτητή ήταν και η μάνα του Θόδωρου Κολοκοτρώνη. Αν και ετοιμόγεννη πήρε το δρόμο προς τη Μεσσηνία μαζί με το υπόλοιπο πλήθος και από εκεί προς το Ραμαβούνι, για να γλυτώσει και εκείνη αλλά και το παιδί που κουβαλούσε στην κοιλιά της.

Στις 3 Απριλίου 1770 την έπιασαν οι πόνοι. Ξάπλωσε κάτω από ένα δέντρο και έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο αγόρι, τον πρωτότοκο γιο του περίφημου αρματολού Κωνσταντή Κολοκοτρώνη, που είχε πρωτοστατήσει στην υποκινούμενη από τους Ρώσους ένοπλη εξέγερση της Πελοποννήσου το 1770.

Αυτό το αγόρι έμελλε να γίνει ο πιο διάσημος Έλληνας, ο πολέμαρχος Θόδωρος Κολοκοτρώνης. Κάτω από ένα δέντρο φτελιάς είδε για πρώτη φορά το φως του ήλιου και εκείνη ακριβώς τη στιγμή λες κι έκανε μια «μυστική συμφωνία» με το Θεό να «καθαρίσει» τον ελληνικό αέρα.

Ο παππούς του, όταν του έδιναν τα συχαρίκια για τον ερχομό του αρσενικού εγγονού, κουνούσε θλιβερά το κεφάλι του μονολογώντας: «Εάν τύχει και γλυτώσουμε τώρα από το τουρκικό μαχαίρι, αυτό το παιδί θα μεγαλώσει, θα παντρευτεί, θα κάνει παιδιά, αλλά ποτέ ούτε εκείνος ούτε εκείνα δεν θα δουν τη λευτεριά μας». Πόσο έξω έπεσε…

Το παιδί που γεννήθηκε την ώρα της φυγής και της μεγάλης σφαγής, έγινε στρατάρχης του ’21 και πολέμησε για το ύψιστο αγαθό που απολαμβάνουμε εμείς σήμερα: Την ελευθερία!

Γνώρισε νωρίς την ορφάνια. Σε ηλικία 10 ετών, έχασε τον πατέρα του όταν εκείνος σκοτώθηκε από τον κατακτητή, έπειτα από προδοσία τούρκου φίλου του. Μπορεί η μητέρα του, ο ίδιος και τα τέσσερα αδέλφια του να γλίτωσαν τη σφαγή και να κατέφυγαν στη Μάνη αλλά δεν ήταν λίγες οι φορές που αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν για να γλυτώσουν από τους Τούρκους.

Τα χαστούκια που τον πείσμωσαν και η υπόσχεση που έδωσε στον εαυτό του

Μια μέρα που είχε βρέξει πολύ, έμπαινε με το γαϊδουράκι του φορτωμένο ξύλα στη Τρίπολη. Το ζώο γλίστρησε, παραπάτησε σε μια λακκούβα με νερά και πιτσίλισε τα ρούχα διερχόμενων Τούρκων. Ένας από αυτούς αγριεμένος του έδωσε δύο χαστούκια. Ο Κολοκοτρώνης, 13 ετών τότε, τον κοίταξε με βουρκωμένα μάτια και ορκίστηκε μέσα του: αυτό το χαστούκι θα το γυρνούσε. Στην Τρίπολη δεν θα γυρνούσε παρά το 1821, ως στρατηγός των Ελλήνων πια, πορθητής και εκδικητής.

Αν και σχεδόν αγράμματος γνώριζε αρκετά καλά την ιστορία του γένους του. Στα 15 του εισχώρησε στα σώματα των κλεφτών της Πελοποννήσου και λίγο αργότερα, το 1787, οι κάτοικοι του Ακόβου τον διόρισαν οπλαρχηγό της περιοχής.

Σε ηλικία 20 χρονών, παντρεύτηκε τη μικρότερη κόρη του προεστού του Ακόβου, Κατερίνα Καρούσου, και απέκτησε 6 παιδιά (3 γιους και 3 κόρες, ενώ αργότερα φέρεται να απέκτησε άλλον έναν γιο, καρπό της σχέσης του με μια Υδραία). Αγρότης, κτηνοτρόφος και μυλωνάς, ζούσε μία ήρεμη ζωή.

Διακρίθηκε για τη γενναιότητά του και έγινε πρωτοπαλίκαρο, πριν συγκροτήσει δικό του σώμα και αναπτύξει πλούσια δράση. Από το 1797, οι Τούρκοι τον βάζουν στο μάτι και τα επόμενα χρόνια επιδόθηκε σε σφοδρό ανταρτοπόλεμο με τα 60 παλικάρια του. Αποτέλεσμα; Το 1802 εκδόθηκε φιρμάνι από την Υψηλή Πύλη εναντίον του, να σκοτώσουν δηλαδή με κάθε τρόπο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη!

Οι Τούρκοι τον καταδιώκουν και πάντα βρίσκονται καλοθελητές που τον προδίδουν.

Τον Απρίλιο του 1806 φτάνει τελικά στη Ζάκυνθο όπου θα περάσει 15 ολόκληρα χρόνια. Κατατάχθηκε στον αγγλικό στρατό κι έφθασε μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και το 1819 έχασε τη γυναίκα του. Επόμενος σταθμός ήταν η Μάνη.

Στις 23 Μαρτίου 1821 ύψωσε μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη το λάβαρο της ελληνικής επανάστασης στην Καλαμάτα και τέθηκε επικεφαλής πολλών ακόμα αγωνιστών, απελευθερώνοντας την πόλη.

Αμέσως μετά έβαλε σκοπό να καταλάβει την Τριπολιτσά. Η νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι (13 Μαΐου 1821) και η άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821), συμβάλλουν στην ανάδειξή του σε αρχιστράτηγο των επαναστατικών δυνάμεων. Η Τριπολιτσά είναι και πάλι ελεύθερη, χάρη στις μάχες των Ελλήνων παλικαριών που στάθηκαν σαν δέντρα αγέρωχα μπροστά στον τούρκο εισβολέα.

Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά του Κολοκοτρώνη στα «Απομνημονεύματά» του για την κατάληψη της Τριπολιτσάς:

«Όταν έμβηκα εις την Τριπολιτσά, με έδειξαν τον Πλάτανο εις το παζάρι όπου εκρέμαγαν τους Έλληνας. Αναστέναξα και είπα: “Άιντε, πόσοι από το σόγι μου και από το έθνος μου εκρεμάσθηκαν εκεί”, και διέταξα και το έκοψαν».

Στη μάχη των Δερβενακίων (26-28 Ιουλίου 1822), όπου καταστράφηκε ο στρατός του Δράμαλη, αναδείχθηκε η στρατηγική του ιδιοφυΐα. Η κυβέρνηση Κουντουριώτη τον διόρισε αρχιστράτηγο των επαναστατικών δυνάμεων.

Την ίδια στιγμή βέβαια που ο Κολοκοτρώνης και οι άλλοι αγωνιστές δοξάζονταν στα πεδία των μαχών, οι πολιτικοί άντρες θέλησαν να αμφισβητήσουν την εξουσία του. Κάπως έτσι ξεσπά η πρώτη εμφύλια διαμάχη μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικών.

Στις 13 Νοεμβρίου 1824, οι πολιτικοί αντίπαλοι του Κολοκοτρώνη σκότωσαν τον γιο του Πάνο. Ο θάνατος του πρωτότοκου γιου του τον καταρράκωσε. Ο Κολοκοτρώνης παραδόθηκε στις αρχές Δεκεμβρίου του 1824 για να τερματιστεί ο εμφύλιος. Στις 6 Φεβρουαρίου 1825 φυλακίστηκε στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία της Ύδρας, αν και τον αποφυλάκισαν άρον-άρον το 1825 καθώς ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ.

Στο Ναύπλιο, μετά την αποφυλάκισή του, μίλησε ανεβασμένος σε μια πέτρα στο πλήθος που παραληρούσε: «Έλληνες! Πριν βγω στ’ Ανάπλι, έριξα στη θάλασσα τα πικρά τα περασμένα. Κάντε και σεις το ίδιο. Στο δρόμο που περνάγαμε για να ρθούμε στην εκκλησιά, είδα να σκάβουν κάποιοι άνθρωποι. Ρώτησα και μου είπαν πως σκάβουν να βρούνε κρυμμένο θησαυρό. Εκεί στο λάκκο μέσα ρίξτε και τα μίση τα δικά σας. Έτσι θα βρεθεί κι ο χαμένος θησαυρός».

Την ίδια στιγμή, εκτόξευε φοβέρες στον Ιμπραήμ: «Όχι τα κλαριά να μας κόψεις, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μήτε πέτρα απάνω στην πέτρα να μη μείνει, εμείς δεν προσκυνάμε. Μόνο ένας Έλληνας να μείνει, πάντα θα πολεμούμε. Και μην ελπίζεις πως τη γη μας θα την κάνεις δική σου, βγάλ’ το από το νου σου».

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»

Την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1827, η Πελοπόννησος εξακολουθούσε να υφίσταται λεηλασίες και καταστροφές από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ. Οι Έλληνες κατέφευγαν πάντα σε ανταρτοπόλεμο, για τον οποίο παρατηρεί ο Κολοκοτρώνης στα «Απομνημονεύματά» του: «O Ιμπραΐμης μου επαράγγειλε μια φορά διατί δεν στέκω να πολεμήσωμεν (κατά μέτωπον). Εγώ του αποκρίθηκα, ας πάρη πεντακόσιους, χίλιους, και παίρνω και εγώ άλλους τόσους, και τότε πολεμούμε, ή αν θέλη ας έλθη και να μονομαχήσωμεν οι δύο. Αυτός δεν με αποκρίθηκε εις κανένα. Και αν ήθελε το δεχθή το έκαμνα με όλην την καρδιάν, διότι έλεγα αν χανόμουν, ας πήγαινα, αν τον χαλούσα, εγλύτωνα το έθνος μου».

Οι εξαντλημένοι Πελοποννήσιοι συνέχιζαν την αντίσταση όπως μπορούσαν και τότε ο Ιμπραήμ εφάρμοσε τη μέθοδο του μαζικού προσκυνήματος. «Προσκύνημα» ονομαζόταν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας η δήλωση υποταγής μεμονωμένων ατόμων ή ολόκληρων ομάδων (ή ακόμα και περιοχών) προς τον κατακτητή, εναντίον του οποίου είχαν προηγουμένως εξεγερθεί. Η αποδοχή της υποταγής εκφραζόταν έμπρακτα από τους Τούρκους με χορήγηση στους προσκυνημένους ειδικού πιστοποιητικού, γνωστού ως «προσκυνοχάρτι». Έτσι οι επαναστατημένοι επανέρχονταν στην κατάσταση του νομιμόφρονα υπηκόου.

Σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες, ο Κολοκοτρώνης με το σύνθημα «Φωτιά στα σπίτια και τσεκούρι στην περιουσία και το λαιμό εκείνων που κάνουν τα χατίρια των Τούρκων. Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους!», εξαπέλυσε φόβο και τρόμο στους προσκυνημένους και αναζωπύρωσε τη σπίθα μίας επανάστασης που έδειχνε ετοιμοθάνατη.

Η δίκη και φυλάκιση

Ο Κολοκοτρώνης δεν σταμάτησε να διαδραματίζει ενεργό ρόλο στα στρατιωτικά και πολιτικά πράγματα της εποχής έως και το τέλος της Επανάστασης.

Ένθερμος οπαδός της πολιτικής του Καποδίστρια, πρωτοστάτησε στα γεγονότα για την ενθρόνιση του Όθωνα αν και με την έλευση του τελευταίου, στις 30 Ιανουαρίου 1832, έγινε στόχος συκοφαντιών και ραδιουργιών εκ μέρους των πολιτικών του αντιπάλων.

Η σκευωρία που στήθηκε εναντίον του κατέληξε τελικά στο να κατηγορηθεί για εσχάτη προδοσία και να συλληφθεί στις 6 Σεπτεμβρίου 1833 από κοινού με τους Πλαπούτα, Τζαβέλα, Νικηταρά και άλλους στρατιωτικούς ηγέτες με την κατηγορία ότι προετοίμαζαν συνομωσία εναντίον του ανήλικου βασιλιά και της κυβέρνησής του.

Η διαβόητη δίκη άρχισε στο Ναύπλιο στις 30 Απριλίου 1834 και διήρκησε μέχρι τις 26 Μαΐου. Όσον αφορά στις βαρύτατες κατηγορίες επρόκειτο περισσότερο για αοριστίες που δεν θεμελίωναν νομικά την παραπομπή των Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα, πόσο μάλιστα για εσχάτη προδοσία.

Η εμφάνιση του Κολοκοτρώνη στο εδώλιο του κατηγορουμένου συγκλόνισε το ακροατήριο. Ερωτηθείς ο Γέρος του Μοριά «τι επάγγελμα έχεις;», έδωσε την ιστορική απάντηση: «Στρατιωτικός. Κρατάω σαράντα εννιά χρόνους στο χέρι το ντουφέκι και πολεμώ για την πατρίδα». Το δέος απαθανατίστηκε ακόμα και στο πρόσωπο των εχθρών του οπλαρχηγού.

Ο Κολοκοτρώνης και ο Πλαπούτας καταδικάστηκαν σε θάνατο και φυλακίστηκαν στο Παλαμήδι. Ο Γέρος ήταν 64 ετών. Λίγο αργότερα η ποινή του μετατράπηκε σε εικοσαετή κάθειρξη από τον βασιλιά, με τον Κολοκοτρώνη να υποδέχεται τα νέα της μετατροπής της ποινής του ως εξής: «Θα γελάσω τον βασιλιά! Δεν θα ζήσω τόσους (χρόνους)!»…

Το τέλος ενός Μεγάλου άντρα

Τον Μάιο του 1835, μετά την ενηλικίωση του Όθωνα, ο Κολοκοτρώνης έλαβε βασιλική χάρη και αποφυλακίστηκε. Αποκαμωμένος και εξουθενωμένος από τις άθλιες συνθήκες κράτησης αλλά και την ταπείνωση κατέφυγε στην Αθήνα. Τιμήθηκε με τον βαθμό του στρατηγού, διορίστηκε σύμβουλος Επικρατείας, βραβεύτηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Σωτήρος, ορίστηκε μέλος της επιτροπής για την ανέγερση του Πανεπιστημίου Αθηνών και στάθηκε πιστός σύμβουλος του Όθωνα.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης άφησε την τελευταία του πνοή στις 4 Φεβρουαρίου 1843, σε ηλικία 73 ετών από εγκεφαλικό επεισόδιο. Αφού στεφάνωσε τον γιο του και ευθύμησε στον γάμο του, πήγε στις 3 Φεβρουαρίου, στον βασιλικό χορό, φανερά ευδιάθετος, όπου και αστειεύτηκε με τους παλιούς του συντρόφους, συνομίλησε με τον Όθωνα και ήπιε άφθονο κρασί. Κάποια στιγμή παρακάλεσε τον βασιλιά να διατάξει τους μουσικούς να παίξουν ελληνικούς χορούς. Τα δημοτικά τραγούδια αντήχησαν στα σαλόνια του παλατιού. Γύρω στα μεσάνυχτα «επέστρεψεν χαίρων εις την οικίαν του, κατεκλίθη εις την στρώμνην του, όπου κοιμόμενον τον προσέβαλεν η αποπληξία» (εφημερίδα «Αιών»).

Ήταν ένας από τους λίγους Κολοκοτρωναίους που πέθανε στο κρεβάτι και όχι στη μάχη. Ίσως γιατί γεννήθηκε πάνω σε μάχη.

Πριν «φύγει» υπαγόρευσε τα απομνημονεύματά του στον Γεώργιο Τερτσέτη τα οποία εκδόθηκαν το 1846 με τον τίτλο «Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836» και είναι μια ανεκτίμητη πηγή της Εθνικής μας Ιστορίας, που φωτίζει γεγονότα της επανάστασης του 1821.

«Είδα τότε ότι, ό,τι κάμομε, θα το κάμομε μοναχοί και δεν έχομε ελπίδα καμμία από τους ξένους»

Ο Κολοκοτρώνης θεωρούσε πάντα πως οι Έλληνες έχουν χρέος να πολεμήσουν μόνοι τους για την ανεξαρτησία τους. Εξάλλου αντιμετώπιζε με δυσπιστία την ανάμειξη των ξένων δυνάμεων στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας, πιστεύοντας πως αυτή γινόταν πρωτίστως για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων.

«Ό,τι κάμομε θα το κάμομε μοναχοί και δεν έχομε ελπίδα καμμία από τους ξένους» έλεγε και ξαναέλεγε κρατώντας έτσι υψηλό το σθένος και το φρόνημα των Ελλήνων. Για αυτό και πάντα τους αποκαλούσε Έλληνες, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να τους κάνει να συνειδητοποιήσουν την ιστορία τους αλλά και την υψηλή αποστολή που έχουν για τη σωτηρία ολόκληρου του ελληνικού έθνους.

Ποιος να φανταζόταν ότι η φράση του αυτή θα ακουγόταν τόσο -δραματικά- προφητική σήμερα…

Πηγή: newsbeast.gr

Για όλα όσα έχει κάνει για τους κοινωνικά αδύναμους και τους φτωχούς ευχαρίστησε ο Πάπας Φραγκίσκος τον έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, στη συνάντηση που είχαν απόψε στο Βατικανό.

Ο Πάπας, στη σύντομη συνομιλία που είχε με τον έλληνα πρωθυπουργό αναφέρθηκε στον αγώνα που κάνει ο ίδιος και η κυβέρνηση για την κοινωνική δικαιοσύνη. Παράλληλα, όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, τον ευχαρίστησε για όσα έχει κάνει για τους κοινωνικά αδύναμους και τους φτωχούς, για τον αγώνα που δίνει για την κοινωνική δικαιοσύνη αλλά και για την στάση της Ελλάδας στο προσφυγικό ζήτημα.

Ο Πάπας Φραγκίσκος δέχτηκε απόψε στην έδρα της Καθολικής Εκκλησίας όλους του ηγέτες των χωρών μελών της ΕΕ που βρίσκονται για την αυριανή σύνοδο για τα 60 χρόνια από τη Διακήρυξη της Ρώμης και είχε με όλους σύντομες συναντήσεις και συνομιλίες.

Στην ακρόαση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων της Ε.Ε. στο Βατικανό. Οι ευχαριστίες του Ποντίφικα για την προσφορά της Ελλάδας (1/2) pic.twitter.com/Z5ivs3wNB4

— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) March 24, 2017

στον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη, στην προστασία των αδύναμων και ιδιαίτερα των προσφύγων, με έκαναν να αισθανθώ περήφανος. (2/2) #EU60 pic.twitter.com/Da0G0lJGA2

— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) March 24, 2017

 

Ιδεολογικές διαστάσεις λαμβάνει πλέον η αντιπαράθεση για τα εργασιακά, αφού οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές συντάχθηκαν επισήμως με το αίτημα του Αλέξη Τσίπρα για το ευρωπαϊκό κεκτημένο, την ώρα που ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, πρόεδρος της Κομισιόν αλλά και εκπρόσωπος της “οικογένειας” της Κεντροδεξιάς του ΕΛΚ διατυπώνει αμφίσημο λόγο.

Μία ημέρα μετά την επιστολή του προς τους ηγέτης της Ε.Ε., ο πρωθυπουργός αποκόμισε ομόφωνη στήριξη από τους ευρωσοσιαλιστές όσον αφορά το ελληνικό αίτημα για εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου στην Ελλάδα. Στο κείμενο του κοινού ανακοινωθέντος, σύμφωνα με πληροφορίες, χαρακτηρίζονται ως άδικες και αδικαιολόγητες οι απαιτήσεις του ΔΝΤ, ενώ γίνεται ειδική αναφορά υπέρ των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Ο Αλ. Τσίπρας συμμετείχε στην Προπαρασκευαστική συνάντηση του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, η οποία διεξήχθη στη Ρώμη. Ο πρόεδρος του ΕΣΚ Σεργκέι Στάνισεφ πριν από την συνεδρίαση είχε ξεκάθαρα τονίσει ότι «υποστηρίζουμε την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού κοινωνικού και εργασιακού κεκτημένου, ιδιαίτερα σε σχέση με τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, σε όλα τα κράτη-μέλη χωρίς εξαίρεση και λαμβάνοντας υπόψη την συγκεκριμένη κατάσταση που βρίσκεται τώρα υπό συζήτηση σε σχέση με την Ελλάδα». Και στο κοινό ανακοινωθέν αναμένεται να υπάρχει ειδική αναφορά υπέρ των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην Ελλάδα.

Η θέση των ευρωσοσιαλιστών υπέρ της Ελλάδος ήταν ομόφωνη και έχει αξία διότι αρκετοί από αυτούς συμμετέχουν και στην σύνοδο κορυφής που διεξάγεται σήμερα στη Ρώμη. Είναι χαρακτηριστικό ότι μεταξύ άλλων, συμμετείχαν και ο Ιταλός πρωθυπουργός Πάολο Τζεντιλόνι, ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολαντ, ο πρωθυπουργός της Μάλτας Τζοξέφ Μουσκάτ, ο Ευρωπαίος Επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί, ο επικεφαλής της ευρωομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών Τζιάνι Πιτέλα, η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλεία Φεντερίκα Μογκερίνι, ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Φρανς Τίμερμανς.

Για “νέα μέρα στις ελληνοαμερικανές σχέσεις και στον τομέα της Άμυνας”, έκανε λόγο ο ΥΕΘΑ Π.Καμμένος,αμέσως μετά από τη συνάντησή του με τον Αμερικανό ομόλογό του.

Ο Καμμένος εμφανίστηκε πολύ αισιόδοξος,μετά από το ραντεβού με τον Μάτις,με τον οποίο ασφαλώς θα συζήτησε το θέμα της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας προς την Ελλάδα.

Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει τίποτα για την κατάληξη αυτής της υπόθεσης,αλλά το γεγονός ότι έγινε γρήγορα η πρώτη προσωπική επαφή των δύο υπουργών είναι ένα σημάδι αισιοδοξίας. Η Ελλάδα χρειάζεται τις ΗΠΑ,αλλά και η Ουάσινγκτον μπορεί να υπολογίζει πολλά στην Ελλάδα. Οι διευκολύνσεις που απολαμβάνουν δεν είναι λίγες ούτε ασήμαντες.

Ο Αμερικανός πρόεδρος εξήρε τον προσωπάρχη του Λευκού Οίκου τον Ελληνοαμερικανό Ράινς Πρίμπους, επισημαίνοντας ότι είναι ένας από τους «σπουδαιότερους Έλληνες» στην χώρα του, ενώ αναφέρθηκε και στην προσφορά και άλλων μελών του προσωπικού που είναι ελληνικής καταγωγής.

«Η επέτειος της ελληνικής ανεξαρτησίας εορτάζει την αναγέννηση της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας για τους Έλληνες» σημείωσε ο Τραμπ.

«Τιμούμε την ελληνική ιστορία και εορτάζουμε τις συνεισφορές των πολιτών σας στη σπουδαία χώρα μας» τόνισε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Στη δεξίωση ήταν παρών και ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ο οποίος πήρε τον λόγο μετά το Ντόναλντ Τραμπ, επιβεβαιώνοντας τις μακροχρόνιες σχέσεις μεταξύ Ελλάδας- ΗΠΑ.«Αγαπώ τους Έλληνες» δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ αμέσως μόλις ανέβηκε στο βήμα, στη δεξίωση που δόθηκε στον Λευκό Οίκο, με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου.
Στη δεξίωση ήταν παρών και ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ο οποίος πήρε τον λόγο μετά το Ντόναλντ Τραμπ, επιβεβαιώνοντας τις μακροχρόνιες σχέσεις μεταξύ Ελλάδας- ΗΠΑ.

Defense Sec Mattis to @PanosKammenos "US grateful for Souda/key naval facility/we want t expand cooperation/improve already strong relation" pic.twitter.com/CQqvurxhNe

— Lena Argiri (@lenaargiri) March 24, 2017

 

ΥΠΕΘΑ @PanosKammenos συνομιλεί με συνεργάτη του Πρ Τραμπ @GGigicos στη διάρκεια δεξίωσης του Προσωπάρχη Λευκού Οίκου. Φωτό:Δημήτρης Πανάγος pic.twitter.com/tUekrwbKMH

— Lena Argiri (@lenaargiri) March 24, 2017

 

 

Greeks in the White House https://t.co/5wJINmPLs9

— Katerina Sokou (@KaterinaSokou) March 24, 2017

https://t.co/lu4sg9XtwT

— Katerina Sokou (@KaterinaSokou) March 24, 2017

 

National Hellenic Society NHS honoring Greek Independence Day at the Trump International Hotel @KaterinaSokou pic.twitter.com/hHMS4y0zvP

— Lena Argiri (@lenaargiri) March 24, 2017

Και ελληνικοί χοροί… pic.twitter.com/8qt09n3tJy

— Michail Ignatiou (@mignatiou) March 24, 2017

Ο ΥΕΘΑ @PanosKammenos στον Λευκό Οίκο με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στη δεξίωση προς τιμήν της ημέρας της Ανεξαρτησίας pic.twitter.com/spRimz5vPE

— George Kousoulas (@gkousoulas) March 24, 2017

pic.twitter.com/zKDtvBOTDv

— Panos Kammenos (@PanosKammenos) March 24, 2017

Δήλωση του ΥΕΘΑ @PanosKammenos μετά τη συνάντησή του με τον Αμερικανό Υπουργό Άμυνας James Mattis στην Ουάσιγκτονhttps://t.co/xKyRgCmUjC pic.twitter.com/VPFD3N4IF7

— Vasilis Siriopoulos (@V_Siriopoulos) March 24, 2017

Στιγμιότυπα και δηλώσεις από τη συνάντηση του ΥΕΘΑ @PanosKammenos με τον Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ James Mattishttps://t.co/S1UnNGUShM

— Vasilis Siriopoulos (@V_Siriopoulos) March 24, 2017

 

 

 

 

“Το κοινωνικό κεκτημένο ισχύει για όλους”, “η Ελλάδα μας χρειάζεται, αλλά κι εμείς χρειαζόμαστε την Ελλάδα επίσης”, τόνισε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, στη συνεδρίαση των κοινωνικών εταίρων και ευρωπαϊκών συνδικάτων με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Ο κ. Γιούνκερ κατά την ομιλία του ανέφερε ότι η Επιτροπή του έχει ξεκινήσει μια διαδικασία συλλογισμού επί του πυλώνα των κοινωνικών δικαιωμάτων. “Πάντα ήμουν υπέρ αυτού, θέλω να το επιτύχω κατά τη διάρκεια της θητείας μου”, τόνισε, για να προσθέτει πως αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς και τους δύο εταίρους, τα σωματεία και τους εργοδότες.

“Έχουμε μερικές φορές προβλήματα στις σχέσεις μας με κράτη – μέλη. Ένα από τα μεγάλα προβλήματα μας είναι με τους Έλληνες συναδέλφους και φίλους”, είπε, για να σημειώσει ότι η νομοθεσία για την απεργία είναι εθνική αρμοδιότητα, όχι του ΔΝΤ, όχι της ΕΕ και πως “δεν πρέπει να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε την Ελληνική νομοθεσία, όταν πρόκειται για τις απεργίες”.

Ο κ. Γιούνκερ, μεταξύ άλλων, σημείωσε ότι “το κοινωνικό κεκτημένο ισχύει για όλους”, ότι υπ’ αυτή την έννοια ο ίδιος συνηγορεί υπέρ μιας πολιτικής μη παράλογης, και πως “η Ελλάδα μας χρειάζεται, αλλά κι εμείς χρειαζόμαστε την Ελλάδα επίσης”.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Για όλα όσα έχει κάνει για τους κοινωνικά αδύναμους και τους φτωχούς ευχαρίστησε ο Πάπας Φραγκίσκος τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, στη συνάντηση που είχαν απόψε στο Βατικανό.

Ο Πάπας, στη σύντομη συνομιλία που είχε με τον Έλληνα πρωθυπουργό αναφέρθηκε στον αγώνα που κάνει ο ίδιος και η κυβέρνηση για την κοινωνική δικαιοσύνη, ενώ τον ευχαρίστησε για όσα έχει κάνει για τους κοινωνικά αδύναμους και τους φτωχούς, για τον αγώνα που δίνει για την κοινωνική δικαιοσύνη αλλά και για την στάση της Ελλάδας στο προσφυγικό ζήτημα.

Ο Πάπας Φραγκίσκος δέχτηκε απόψε στην έδρα της Καθολικής Εκκλησίας όλους του ηγέτες των χωρών μελών της ΕΕ που βρίσκονται για την αυριανή σύνοδο για τα 60 χρόνια από τη Διακήρυξη της Ρώμης και είχε με όλους σύντομες συναντήσεις και συνομιλίες.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Η καθιερωμένη εκδήλωση για τη επέτειο της 25ης Μαρτίου πραγματοποιείται στο Λευκό Οίκο, με τον πρόεδρο των ΗΠΑ να ξεκινά την ομιλία του λέγοντας: «I love the Greeks» (Αγαπώ τους Ελληνες).

Είναι η πρώτη εκδήλωση που γίνεται από την κυβέρνηση Τραμπ προς τιμήν της ελληνικής ομογένειας και παρευρίσκονται Έλληνες από τον πολιτικό και επιχειρηματικό χώρο.

Τους Έλληνες προσκεκλημένους υποδέχθηκαν ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, ο αντιπρόεδρος Μάικλ Πενς αλλά και ο ελληνικής καταγωγής προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, Ράινς Πρίμπους.

H βρετανική αστυνομία έδωσε στη δημοσιότητα τη φωτογραφία του άνδρα που πραγματοποίησε τη φονική επίθεση έξω από το κοινοβούλιο στο Λονδίνο.

Πρόκειται για τον Καλίντ Μασούντ, ο οποίος ήταν γνωστός και με τουλάχιστον άλλα δύο ονόματα: Adrian Elms και Adrian Russell Ajao.

Οι γείτονές του, του είχαν δώσει το παρατσούκλι “βαμπίρ” γιατί κυκλοφορούσε μόνο τη νύχτα και φορούσε μαύρα.

Όπως αναφέρεται, γεννήθηκε στο Dartford, Kent, ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1964, από τη 17χρονη ανύπαντρη μητέρα, Janet Elms. Αργότερα πήρε το επώνυμο του πατριού του Φίλιπ και στο σχολείο φοίτησε ως Άντριαν Ράσελ Ατζάο.

Μεγάλωσε στην παραλιακή πόλη Rye, στο ανατολικό Sussex, ενώ αργότερα μετακόμισε στο Tunbridge Wells, Kent, όπου ζούσε με τα ετεροθαλή αδέλφια του Alex και Paul.

Ο Κέντον Τιλ, συμμαθητής του δράστη, είπε στη MailOnline πως ο Μασούντ ήταν θύμα ρατσισμού από τους συμμαθητές του, γιατί ήταν το μοναδικό μαύρο αγόρι στην τάξη.

Ο Τιλ ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ήμασταν καλοί φίλοι για τρία με τέσσερα χρόνια. Ήταν πολύ έξυπνος και πολύ καλός στα αθλήματα-πραγματικά καλός σε όλα. Ήταν πολύ καλός στο ποδόσφαιρο. Δεν ήταν θρησκευόμενος. Ήταν καλός χαρακτήρας, πολύ φιλικός. Ήταν το μοναδικό μαύρο παιδί στο σχολείο.

Σύμφωνα με τους Times, έχει φυλακιστεί στο παρελθόν για διάφορα αδικήματα, σε διάφορες φυλακές στην Αγγλία. Έως τώρα είναι άγνωστο πότε ασπάστηκε το Ισλάμ, ωστόσο πιθανό θεωρείται ότι αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη φυλακή.

Αναφέρεται μάλιστα πως για πρώτη φορά ο δράστης φυλακίστηκε το 1983, σε ηλικία 19 ετών.

Το 2003 μαχαίρωσε έναν άνθρωπο στο πρόσωπο. Τότε, είχε υποστηρίξει στο δικαστήριο πως για όλα έφταιγε το γεγονός πως οι κάτοικοι του χωριού Νόρθιαμ τον είχαν “εξοστρακίσει” γιατί είχαν “συγκεκριμένη άποψη για τους μαύρους”.

Μέχρι στιγμής, είχαν έρθει στη δημοσιότητα μόνο φωτογραφίες από την ώρα της επίθεσης που οι αρχές του έδιναν τις πρώτες βοήθειες αφού είχε δεχτεί πυρά από την αστυνομία. Ο δράστης λίγο αργότερα εξέπνευσε.

Πηγή: Daily Mail

Οι δηλώσεις του Ολλανδού στην Handelsblatt για τις χώρες του Νότου που σπατάλησαν χρηματοδοτήσεις σε «ποτά και γυναίκες» πυροδότησε την οργή των χωρών αυτών – της Πορτογαλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Ελλάδας αναφέρει το πρακτορείο Reuters, εκτιμώντας ότι το ενδεχόμενο απομάκρυνσης του Ντάισελμπλουμ από την προεδρία του Eurogroup είναι πιο ορατό από ποτέ.

Παρά τη δημόσια συγγνώμη του επικεφαλής του Eurogroup και τη στήριξη Σόιμπλε, το πρακτορείο αναφέρει ότι είναι πιθανή μια απομάκρυνση Ντάισελμπλουμ, ενώ παράλληλα εξετάζει τις επιπτώσεις στην εν εξελίξει διαπραγμάτευση Ελλάδας – δανειστών.

«Με δηλώσεις για ποτά και γυναίκες που σύγχυσαν τους Ευρωπαίους, ο Πρόεδρος του Eurogroup περιόρισε τις ελπίδες του να διατηρήσει τα καθήκοντά του και αύξησε την πιθανότητα να ξεκινήσει ένας γύρος δύσκολων διαπραγματεύσεων για την κάλυψη σημαντικών οικονομικών θέσεων στην Ευρωζώνη» αναφέρει το Reuters,

Ορισμένοι αξιωματούχοι της Ευρωζώνης εκτιμούν ότι το θέμα θα εκτονωθεί και δεν θα επηρεάσει την απόφαση για το ρόλο του Προέδρου του Eurogroup. Ωστόσο, άλλοι θεωρούν πως είναι καλή αφορμή ώστε κάποιες κυβερνήσεις να πιέσουν για την αντικατάστασή του. «Έχει πολλούς εχθρούς στον Νότο και όλοι αυτοί ανέμεναν μία δήλωση σαν αυτή, προκειμένου να τη χρησιμοποιήσουν εναντίον του» δηλώνει στο πρακτορείο, ένας εκ των αξιωματούχων της Ε.Ε.

Το βρετανικό δημοσίευμα εκτιμά, την ίδια ώρα, ότι τυχόν απομάκρυνσή του θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στις εν εξελίξεις διαπραγματεύσεις για την ελληνική αξιολόγηση, καθώς το Eurogroup θα βρεθεί «ακέφαλο» και θα εισέλθει σε περίοδο εσωστρέφειας.

Οσο για τους αντικαταστάτες του; Τα ονόματα που «παίζουν» είναι αρκετά. Ενας εκ των πιθανών διαδόχων, σύμφωνα με το Reuters, θα μπορούσε να είναι ο Ισπανός υπουργός Οικονομικών, Λούις ντε Γκίντος. Αρκετές πιθανότητες παράλληλα, συγκεντρώνει και ο Πορτογάλος αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Βίτορ Κονστάντσιο.

Θετικό βήμα χαρακτηρίζουν κυβερνητικές πηγές  την αναγνώριση εκ μέρους του Προέδρου Γιούνκερ ότι η Ελλάδα δεν εξαιρείται από το Ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο και επεσήμαιναν πως “το μόνο που μένει τώρα να διευκρινιστεί είναι ποια είναι η θέση της ΝΔ”.

“Είναι προφανής η δικαίωση της προσπάθειας της Ελλάδας” είναι το χαρακτηριστικό σχόλιο των ίδιων πηγών στο ΑΠΕ – ΜΠΕ.

Ίδιες πηγές αναφέρουν πως ευρωπαίοι ηγέτες τάσσονται ο ένας μετά τον άλλον υπέρ της προστασίας του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, σε συνέχεια της επιστολής του Αλέξη Τσίπρα ενώ αναμένονται κι άλλες παρόμοιες δηλώσεις έως την υιοθέτηση της Διακήρυξης της Ρώμης.

Να σημειωθεί, επισημαίνουν,  ότι στη Διακήρυξη της Ρώμης, μετά από τις παρεμβάσεις της Αθήνας, διατηρήθηκε – παρά ενστάσεις πολλών χωρών – το κομμάτι του κειμένου για την κοινωνική Ευρώπη και μάλιστα προστέθηκε αναφορά στην καταπολέμηση της ανεργίας, η οποία απουσίαζε από τα πρώτα σχέδια.

Με αιχμηρό τρόπο σχολίασε την παραίτηση Ράικου ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής. Οπως είπε, η επιστολή της εισαγγελικής λειτουργού «προδίδει εκνευρισμό και ανησυχία».

Κάνει δε λόγο για «ασύνδετους ισχυρισμούς» της Ελένης Ράικου. Παράλληλα, τονίζει ότι της παρασχέθηκε όλη η δυνατή βοήθεια από την πρώτη στιγμή για την αποκάλυψη του σκανδάλου Novartis.

Ολόκληρη η δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης:

«Εύλογα ερωτηματικά προκαλεί η υποβολή παραίτησης της Εισαγγελέως κυρίας Ράϊκου, δύο μήνες πριν τη λήξη της θητείας της, με αφορμή δημοσίευμα εβδομαδιαίας εφημερίδας. Η υποβολή παραίτησης διανθιζόμενη με ασύνδετους ισχυρισμούς που στοιχειοθετούν εκνευρισμό και σπασμωδικότητα, υπεβλήθη τη στιγμή που είχα τονίσει προς την κα Εισαγγελέα την απόλυτη στήριξη για τη διερεύνηση και αποκάλυψη του σκανδάλου Novartis και των εμπλεκομένων σ’ αυτό. Στήριξη που από την πρώτη στιγμή της είχε παρασχεθεί εμπράκτως. Η Κυβέρνηση θα συνεχίσει τον πολιτικό αγώνα για να σπάσει οριστικά ο φαύλος κύκλος της διαφθοράς και της διαπλοκής και θα συνεχίσει να εμπιστεύεται τους εισαγγελικούς λειτουργούς για τη διαλεύκανση των κρίσιμων αυτών υποθέσεων, ως των μόνων αρμοδίων να τις διεκπεραιώσουν».