Μήνας: Ιανουάριος 2017

Στη γιαγιά ανατέθηκε η επιμέλεια του 6χρονου γιου της Πόλας Ρούπα και του Νίκου Μαζιώτη, σύμφωνα με διάταξη της Εισαγγελίας Ανηλίκων.

Έχοντας συγκεντρώσει όλα τα απαραίτητα έγγραφα από τους κοινωνικούς λειτουργούς και γιατρούς, οι οποίοι παρακολούθησαν το παιδί, η Εισαγγελέας αποφάσισε να αναθέσει την επιμέλεια  στη μητέρα της συλληφθείσας.

Το 6χρονο παιδί, το οποίο μέχρι πρότινος βρισκόταν στην Παιδοψυχιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Παίδων, θα παραδοθεί απόψε στη γιαγιά του, η οποία διαμένει στην Καλαμάτα.

Διαδοχικές συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς θα έχει την Δευτέρα ο Αλέξης Τσίπρας στο Μέγαρο Μαξίμου, – όπως είχε αποκαλύψει το iefimerida – προκειμένου να τους ενημερώσει για το Κυπριακό ενόψει της Διάσκεψης της Γενεύης.

Στις 10 το πρωί, ια δεχθεί στο Μέγαρο Μαξίμου, τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκο Μητσοτάκη. Αμέσως μετά αναμένεται να ακολουθήσουν η επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Φώφη Γεννηματά, ο γγ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, ο πρόεδρος του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης, ο πρόεδρος της Ενωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης και ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος.

Στη γιαγιά του παραδίδεται ο 6χρονος γιος της Πόλας Ρούπα και του Νίκου Μαζιώτη με διάταξη της εισαγγελέως Ανηλίκων. Η εισαγγελέας, αφού μελέτησε τις εκθέσεις των ειδικών, κρίνει ότι την επιμέλεια του 6χρονου πρέπει να αναλάβει μόνο η μητέρα της κρατούμενης και όχι και η αδελφή της, όπως είχε αιτηθεί αρχικά.

Ο άτυχος άνδρας, ο οποίος είχε θητεία στο διοικητικό συμβούλιο του ΣΕΓΑΣ από το 1987 έως το 1989 και από το 1997 μέχρι και τώρα είχε γεννηθεί το 1954.

Σύμφωνα με την κατάθεση των οικείων του αντιμετώπιζε έντονα ψυχολογικά προβλήματα, λάμβανε φαρμακευτική αγωγή και κατά καιρούς εκδήλωνε τάσεις αυτοκτονιας.

Ο Γιάννης Σταματόπουλος που έπεσε από τον 5ο όροφο πολυκατοικίας σήμερα στις 7:45 το πρωί, τον Νοέμβριο είχε νοσηλευτεί για ένα μηνά σε ψυχιατρική κλινική.

Η ενημέρωση του ΣΕΓΑΣ

Ο πρόεδρος, τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, οι τεχνικοί και οι εργαζόμενοι στον ΣΕΓΑΣ εκφράζουν την οδύνη τους για την απώλεια του αντιπροέδρου του ΣΕΓΑΣ, Γιάννη Σταματόπουλου.

Ο Γιάννης Σταματόπουλος αφιέρωσε τη ζωή του στον ελληνικό στίβο, πάντα κοντά στις αθλήτριες και τους αθλητές είχε την ευθύνη των εθνικών μας ομάδων και με την καλοσύνη του, την ευγένεια και τις σωστές αποφάσεις του είχε καθοριστική συμβολή στις μεγάλες επιτυχίες του ελληνικού στίβου, όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Η οικογένεια του στίβου αποχαιρετά σήμερα έναν καλό φίλο, έναν ακούραστο εργάτη, αλλά πάνω από όλα έναν καλό άνθρωπο.

Θολό παραμένει το τοπίο στο μέτωπο του Κυπριακού, λίγες μόνο ημέρες πριν τη διάσκεψη της Γενεύης. Υπενθυμίζουμε ότι ο Αναστασιάδης υποστήριζε πως δεν θα έπρεπε να συζητηθεί η εξωτερική πτυχή του Κυπριακού (τα ζητήματα της ασφάλειας, των εγγυήσεων και των τουρκικών στρατευμάτων) πριν ολοκληρωθούν επιτυχώς οι διαπραγματεύσεις για την εσωτερική πτυχή. Από τη θέση αυτή υποχώρησε μετά το προσωρινό ναυάγιο της συνάντησης στο Μον Πελεράν της Ελβετίας το Νοέμβριο. Για την ακρίβεια, στο δείπνο της 1ης Δεκεμβρίου με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ακιντζί συμφώνησε να οριστεί η 12η Ιανουαρίου ως ημερομηνία σύγκλησης της διάσκεψης.
Η κίνησή του εκείνη εγκλώβισε και την Αθήνα. Η κυβέρνηση Τσίπρα είχε εδώ και πολύ καιρό ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε διάσκεψη για την εξωτερική πτυχή του Κυπριακού, εάν δεν είχε διασφαλισθεί ότι η Άγκυρα έχει αποδεχθεί αφενός την κατάργηση του παρωχημένου καθεστώτος των εγγυήσεων, αφετέρου την αποχώρηση των στρατευμάτων της από τη Μεγαλόνησο. Στο πλαίσιο αυτό, είχε θέσει ως όρο να προετοιμασθεί μία συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν, η οποία να πιστοποιήσει ότι Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονται σε ακτίνα συμφωνίας στο κρίσιμο αυτό ζήτημα.
Την 1η Δεκεμβρίου και χωρίς συνεννόηση, ο Αναστασιάδης έσπασε την κοινή γραμμή Αθήνας-Λευκωσίας, αποδεχόμενος ημερομηνία σύγκλησης διάσκεψης, χωρίς να έχουν ικανοποιηθεί οι όροι που και ο ίδιος και η ελληνική κυβέρνηση είχαν θέσει. Αντιμέτωποι με τετελεσμένο, οι Τσίπρας και Κοτζιάς έπρεπε ή να διαφωνήσουν δημοσίως σ’ αυτή την κρίσιμη καμπή, ή να το “καταπιούν” και να διαχειρισθούν την κατάσταση, έστω και από δυσμενή θέση. Επέλεξαν το δεύτερο για να μην προκαλέσουν ανοιχτή ρήξη με τη Λευκωσία, αλλά και για να μη χρεωθεί η Ελλάδα το διπλωματικό κόστος ότι τορπίλισε τη λύση.
Στο δείπνο της 1ης Δεκεμβρίου συμφωνήθηκε, επίσης, ότι από τις 8-11 Ιανουαρίου οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων θα διαπραγματευθούν ανοικτά ζητήματα της εσωτερικής πτυχής του Κυπριακού και στις 12 Ιανουαρίου θα καθίσουν στο τραπέζι των συνομιλιών και οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις (Ελλάδα, Τουρκία και Βρετανία). Τι σημαίνει αυτό;
Πρώτον, ότι από τη διάσκεψη θα απουσιάζει η Κυπριακή Δημοκρατία! Ο Αναστασιάδης προσπάθησε να διασκεδάσει τις αρνητικές εντυπώσεις, δηλώνοντας ότι ο ίδιος θα παρευρεθεί με διπλή ιδιότητα: και του ηγέτη της ελληνοκυπριακής κοινότητας και του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τον διαψεύδει, όμως, η επίσημη ανακοίνωση της Γραμματείας του ΟΗΕ. Σ’ αυτήν αναφέρεται ότι ο Αναστασιάδης θα συμμετάσχει αποκλειστικά και μόνο με την πρώτη ιδιότητα. Σε ανακοίνωση, μάλιστα, του ΟΗΕ προς τα διεθνή ΜΜΕ, αναφέρεται πρώτα το όνομα του Ακιντζί και έπεται το δικό του. Ίσχυσε το κριτήριο της αλφαβητικής σειράς, επειδή ακριβώς από πλευράς ιδιότητας θεωρούνται ισότιμοι (ηγέτες των δύο κοινοτήτων).
Δεύτερον, ότι η διάσκεψη θα είναι πενταμερής, όπως παγίως ζητούσε η Άγκυρα και όπως παγίως αρνιόταν η Λευκωσία και η Αθήνα. Την 1η Δεκεμβρίου ο Αναστασιάδης αποδέχθηκε ότι μόνο εάν συμφωνήσουν οι πέντε μπορεί να παρακαθίσουν άλλοι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη. Είναι άλλο η συμμετοχή στο τελετουργικό και άλλο η συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις. Αυτό ισχύει για τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά και για την ΕΕ, η οποία θα έχει ιδιότητα παρατηρητή.
Το χειρότερο από όλα είναι ότι η διαδικαστική, αλλά πολιτικά κρίσιμη, συμφωνία της 1ης Δεκεμβρίου προσδίδει εμμέσως πλην σαφώς πολιτική υπόσταση στον χρόνιο ισχυρισμό της Άγκυρας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι «εκλιπούσα». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο Αναστασιάδης αποδυναμώνει το διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος τους, το μοναδικό διπλωματικό όπλο που διαθέτουν οι Ελληνοκύπριοι σ’ αυτή τη μάχη.
Στο σημείο αυτό είναι αναγκαίο να υπογραμμισθεί ότι η τουρκική πλευρά επιμένει απολύτως στην απαίτησή της το νέο κράτος που θα προκύψει από ενδεχόμενη συμφωνία (Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία το έχουν αποκαλέσει) να μην αποτελεί μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά ουσιαστικά να αποτελεί μετεξέλιξη των τετελεσμένων που έχει δημιουργήσει η εισβολή και κατοχή.
Οι Τούρκοι απαιτούν τον εκ των προτέρων ενταφιασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας για να μην έχουν οι Ελληνοκύπριοι διέξοδο διαφυγής στην καθόλου απίθανη περίπτωση που προκληθεί αδιέξοδο και το νέο ομοσπονδιακό κράτος καταρρεύσει. Ήταν ακριβώς αυτή η διάταξη του σχεδίου Ανάν το 2004 που είχε υποχρεώσει τον τότε πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο να πει στο διάγγελμά του ενόψει του δημοψηφίσματος: «παρέλαβα κράτος, δεν θα παραδώσω κοινότητα».
Το γεγονός ότι ο Αναστασιάδης κινείται προς την κατεύθυνση που απέρριψε ο Παπαδόπουλος υπερβαίνει τη νόμιμη εξουσία του. Το διακύβευμα είναι ζωτικής σημασίας για να αφεθεί στα χέρια του όποιου προέδρου. Η μεθόδευση που οδηγεί σε κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας συνιστά πραξικόπημα πρώτου μεγέθους. Εάν υπογράψει συμφωνία πριν τη διεξαγωγή των δημοψηφισμάτων, θα έχει δημιουργήσει πολιτικό τετελεσμένο, με την έννοια ότι θα διευκολύνει την Άγκυρα να ενεργοποιήσει το σχέδιο Β, στο οποίο από τώρα απειλητικά αναφέρεται.
Προφανώς, ο Αναστασιάδης δεν συναίνεσε σ’ όλα τα παραπάνω εθνικά επιζήμια και δεν έφερε την Αθήνα προ τετελεσμένου, χωρίς να έχει πλάτες. Είναι κοινό μυστικό ότι αυτή τη φορά τα νήματα από το παρασκήνιο κινεί όχι το Λονδίνο, αλλά η Αμερικανίδα βοηθός υπουργός Εξωτερικών Νούλαντ.
Πολλοί κατηγορούν δημοσίως τον Αναστασιάδη για αλλεπάλληλα λάθη και παραλείψεις, ακόμα και για αλκοολισμό. Στην πραγματικότητα, αποφεύγουν να θέσουν το κρίσιμο ερώτημα που εγείρεται από τα ίδια τα γεγονότα: πρόκειται για απλά λάθη, ή για συνειδητές επιλογές; Υπενθυμίζουμε ότι το 2004 ο Αναστασιάδης είχε φανατικά υποστηρίξει το σχέδιο Ανάν, οδηγώντας σε διάσπαση το ίδιο του το κόμμα. Επρόκειτο αποκλειστικά και μόνο για μία πολιτική θέση, ή τόσο εκείνη όσο και η τωρινή στάση του οφείλονται και σε εξαρτήσεις;
Κατηγορηματική απάντηση δεν μπορεί να δοθεί, αλλά είναι σαφές πως ο Κύπριος πρόεδρος είναι το όχημα που οδηγεί σε υποθήκευση της επιβίωσης του κυπριακού Ελληνισμού. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι αποδέχεται τις λεγόμενες εποικοδομητικές ασάφειες, παρότι η πείρα έχει διδάξει ότι αυτές προκαλούν ένταση και στην περίπτωση του Κυπριακού σε υποχωρήσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς. Τα παραδείγματα είναι πολλά.
Ας επιστρέψουμε, όμως, στο παιχνίδι που βρίσκεται αυτές τις ημέρες σε εξέλιξη. Λόγω και των παρασκηνιακών πιέσεων που του ασκεί η Ουάσιγκτον, ο Τσίπρας “κατάπιε” το τετελεσμένο του Αναστασιάδη όσον αφορά τη σύγκληση της διάσκεψης. Επισήμως, όμως, δεν έχει εγκαταλείψει τη θέση του “όχι εγγυήσεις, όχι τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο”. Η πραγματική δοκιμασία θα είναι στη Γενεύη. Εκεί θα φανεί η αντοχή του.
Προς το παρόν, ο Κοτζιάς προσπαθεί να αποτρέψει τον εγκλωβισμό της Αθήνας στο δίλημμα ή να υποχωρήσει για τις εγγυήσεις και τα τουρκικά στρατεύματα, ή να χρεωθεί το υψηλό κόστος ενός ναυαγίου. Στη συνάντησή του με τον ειδικό σύμβουλο του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Έιντε υπογράμμισε ότι η διαδικασία στη Γενεύη δεν θα είναι “ή τώρα ή ποτέ”, αλλά αντίθετα θα είναι “ανοικτού τέλους”, δηλαδή οι διαπραγματεύσεις θα συνεχισθούν.
Στο ίδιο πλαίσιο εγγράφεται και το ταξίδι του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στη Νέα Υόρκη για να συναντήσει το νέο γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Πορτογάλο Γκουτιέρες. Η πρωτοβουλία του αυτή υποχρέωσε και τον Τούρκο ομόλογό του να ταξιδέψει επίσης στη Νέα Υόρκη για να μην αφήσει το έδαφος ελεύθερο στην ελληνική διπλωματία. Παραλλήλως, ο Τσίπρας έχει επιδοθεί σε τηλεφωνική διπλωματία με Ευρωπαίους ομολόγους του.
Οι προσπάθειες της Αθήνας, ωστόσο, υπονομεύονται από τον Αναστασιάδη. Ενώ ρητορικά δηλώνει ότι συμφωνεί με την κατάργηση των εγγυήσεων και την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, έχει καταθέσει προτάσεις (5σέλιδο non paper με τίτλο “Ασφάλεια και Εγγυήσεις κατά τη μεταβατική περίοδο”) που αναιρούν αυτή τη θέση. Δεν δίστασε, μάλιστα, να δηλώσει ότι «οι εγγυήσεις μπορούν να δοθούν από το Συμβούλιο Ασφαλείας, την ΕΕ, την Τουρκία και όχι μόνο».
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Λευκωσία ζητάει από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να έχει την ευθύνη για την εφαρμογή της συμφωνίας και για τα ζητήματα ασφάλειας κατά τη μεταβατική περίοδο. Ζητάει, μάλιστα, τα μόνιμα μέλη του να παραιτηθούν του δικαιώματος βέτο, ώστε να μην παρεμποδίζεται η λήψη απόφασης. Μέχρις εδώ δεν υπάρχει κάτι μεμπτό.
Αποδέχεται, όμως, την παραμονή περίπου 10.000 Τούρκων στρατιωτών (το σχέδιο Ανάν πρόβλεπε 6.000) σε μία βάση στη βόρειο Κύπρο, χωρίς να καθορίζεται ο χρόνος αποχώρησής τους. Η Άγκυρα θέλει 15ετία με δικαίωμα παράτασης. Στην πραγματικότητα, ακόμα και μικρότερη δύναμη είναι από επιχειρησιακής απόψεως αρκετή σε περίπτωση κρίσης.
Τώρα πλέον, η Τουρκία δεν χρειάζεται να κάνει απόβαση στην Κύπρο. Λόγω γειτνίασης και λόγω της ύπαρξης του τουρκοκυπριακού κρατιδίου μπορεί σε ελάχιστο χρόνο να μεταφέρει στη Μεγαλόνησο όσες δυνάμεις θέλει χωρίς κίνδυνο. Ακόμα και η πλήρης αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων δεν εξασφαλίζει τους Ελληνοκύπριους, εάν υπάρχει καθεστώς εγγυήσεων που επιτρέπει στην Άγκυρα να επέμβει στρατιωτικά με πρόσκληση του τουρκοκυπριακού κρατιδίου.
Το ελληνοκυπριακό non paper προβλέπει τη συγκρότηση ενός συμβουλίου από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους που με βάση ειδικές διαδικασίες θα χειρισθούν ενδεχόμενη κρίση με βίαια επεισόδια. Η όλη λογική του είναι ότι τα δύο συνιστώντα κρατίδια και σε δεύτερο επίπεδο η Ελλάδα και η Τουρκία θα συνεργασθούν για να αντιμετωπίσουν μία κρίση. Γι’ αυτό και δίνει έμφαση στην υπογραφή ενός συμφώνου φιλίας μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και του νέου ομοσπονδιακού κυπριακού κράτους. Η ιδέα αυτή βρίσκει σύμφωνη την Αθήνα, η οποία έχει και δικούς της λόγους να θέλει να κρατήσει χαμηλά τη θερμοκρασία και στα ελληνοτουρκικά.
Κρίση στην Κύπρο, όμως, θα προκύψει μόνο εάν συγκρουσθούν οι δύο πλευρές. Δεν θα προκύψει από θερμόαιμους που λειτουργούν αυτόνομα. Το ίδιο έγγραφο ζητάει σε ακραία περίπτωση την παρέμβαση μίας πολυεθνικής δύναμης 2.500 στρατιωτών. Η διεθνής πείρα, όμως, διδάσκει πως εάν τα πράγματα φθάσουν σε τέτοιο σημείο καμία δύναμη του ΟΗΕ δεν πρόκειται να λύσει το πρόβλημα. Οι Ελληνοκύπριοι θα παραμείνουν πρακτικά απροστάτευτοι, επειδή, λόγω της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας, είναι η αδύναμη πλευρά.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Άγκυρα απορρίπτει την ελληνοκυπριακή πρόταση. Απαιτεί να διατηρηθούν οι εγγυήσεις και να παραμείνει ικανή στρατιωτική δύναμή της στην Κύπρο. Αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να διατηρήσει δικαιώματα εγγυήτριας δύναμης μόνο για το τουρκοκυπριακό συνιστών κρατίδιο. Τί ακριβώς θα σημαίνει αυτό σε περίπτωση αδιεξόδου και κατάρρευσης της ομοσπονδίας; Από την πλευρά της, η Γραμματεία του ΟΗΕ προσπαθεί με συμβιβαστική φόρμουλα να συνδέσει τη σταδιακή κατάργηση των εγγυήσεων με την παραχώρηση στην τουρκοκυπριακή πλευρά ως ανταλλάγματος την εκ περιτροπής προεδρία. Είναι αξιοσημείωτο, πάντως, ότι –σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση– το 89,4% των Τουρκοκύπριων και εποίκων τάσσεται υπέρ της παραμονής του τουρκικού στρατού στην Κύπρο, ενώ το 88,8% τάσσεται υπέρ της διατήρησης του καθεστώτος των εγγυήσεων.
Κατά τα άλλα, οι δύο πλευρές διαφωνούν και για την εσωτερική πτυχή του Κυπριακού:
Στον τομέα της διακυβέρνησης παραμένει ανοικτό το ζήτημα της εκ περιτροπής προεδρίας. Όπως προαναφέραμε ο Έιντε κάνει προσπάθεια να συνδυάσει σ’ ένα πάρε-δώσε την τουρκική απαίτηση για εκ περιτροπής προεδρία με το εδαφικό (επιστροφή της Μόρφου) και με τις εγγυήσεις.
Διαφωνία υπάρχει και για τον μηχανισμό λήψης αποφάσεων. Η τουρκική πλευρά απαιτεί οι αποφάσεις στο ανώτατο επίπεδο της ομοσπονδίας (μάλλον δύο Ελληνοκύπριοι και δύο Τουρκοκύπριοι) να λαμβάνονται με μια τουλάχιστον τουρκοκυπριακή ψήφο. Αυτό ισοδυναμεί με δικαίωμα βέτο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη λειτουργικότητα και τη βιωσιμότητα της λύσης.
Η προσπάθεια να βρεθεί ένας τρόπος για να λαμβάνεται απόφαση σε περίπτωση που οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι διαφωνούν για κάποιο ζήτημα είχε οδηγήσει στη γελοία φόρμουλα να γίνεται κλήρωση! Μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε, η ελληνοκυπριακή πλευρά προσανατολίζεται την απόφαση να παίρνει ξένος δικαστής που θα ορίζεται από το Διεθνές Δικαστήριο και δεν θα είναι πάντα ο ίδιος.
Στο περιουσιακό, η πρόοδος είναι περιορισμένη. Έχουν καθορισθεί 30 κριτήρια για τις περιουσίες και ετοιμάστηκε κατάλογος για τα άτομα με προτεραιότητα. Η ελληνοκυπριακή πλευρά θέλει να εξασφαλίσει την επιστροφή όσο το δυνατόν περισσότερων ελληνοκυπριακών περιουσιών. Το περιουσιακό συνδέεται με το εδαφικό. Η τουρκική πλευρά θέλει την επιστροφή όσο το δυνατόν λιγότερων Ελληνοκύπριων στον Βορρά. Εκτός αυτού, θέλει το πλεονέκτημα να το έχει ο σημερινός χρήστης (Τουρκοκύπριος, έποικος ή και ξένος) και όχι ο νόμιμος Ελληνοκύπριος ιδιοκτήτης.
Στο εδαφικό η διαπραγμάτευση θα γίνει όταν στις 11 Ιανουαρίου στη Γενεύη μπουν στο τραπέζι οι χάρτες. Η ελληνοκυπριακή πλευρά αποδέχεται ποσοστό 28,2% της Κύπρου για το τουρκοκυπριακό κρατίδιο, αλλά ζητάει την επιστροφή της Μόρφου και άλλων εδαφών που θα επιτρέψουν σε περίπου 75.000 Ελληνοκύπριους να γυρίσουν στα σπίτια τους και να υπάγονται στο ελληνοκυπριακό κρατίδιο. Η τουρκοκυπριακή πλευρά ζητάει 29,2% και να διατηρήσει υπό δικό της έλεγχο τη Μόρφου. Ο Ακιντζί δέχεται να επιστρέψει εδάφη που να αντιστοιχούν στην επιστροφή μόνο 55.000 Ελληνοκύπριων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά τη συμφωνία της 1ης Δεκεμβρίου για τον οδικό χάρτη, ο Ακιντζί απέφυγε να διαπραγματευθεί εποικοδομητικά, επειδή στόχος της τουρκικής πλευράς είναι να μεταφέρει τα ανοικτά ζητήματα στη διάσκεψη της Γενεύης. Ελπίζει βασίμως ότι εκεί ο Αναστασιάδης, αλλά και η ελλαδική πλευρά, θα δεχθούν ασφυκτικές πιέσεις για να υποχωρήσουν ατάκτως. Εάν πάλι δεν υποχωρήσουν και προκύψει αδιέξοδο, την ευθύνη θα την φορτωθεί η Λευκωσία και η Αθήνα. Στο σημείο που έχει φέρει τα πράγματα ο Αναστασιάδης, είναι εξαιρετικά δύσκολο ο κυπριακός Ελληνισμός να απεμπλακεί, χωρίς να πληρώσει υψηλό πολιτικό-διπλωματικό κόστος.

Πρώτη δημοσίευση στο “Πρώτο Θέμα”

Ένα παγκόσμιο δίκτυο δωροδοκιών, χρηματοδοτήσεων μέσω “χορηγιών”, υπερτιμολογήσεων και “μαύρου χρήματος” είχε στήσει, όπως καταγγέλεται, η ελβετική φαρμακευτική εταιρεία (γερμανικής, ωστόσο, επιρροής) Novartis με έδρα τη Βασιλεία. Η έρευνα ξεκίνησε από τις αμερικανικές αρχές, με αφορμή -όπως γίνεται συνήθως- την εισαγωγή της εταιρείας στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης και εξελίσσεται σε ένα τεραστίων διαστάσεων σκάνδαλο, που πολλοί παρομοιάζουν, πλέον, με εκείνο της Siemens.

Σε ότι αφορά την Ελλάδα αρκετά έχουν ήδη γίνει γνωστά. Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης είπε (σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ) πως το “μαύρο χρήμα” που διακινήθηκε μέσω της Novartis σε γιατρούς και κρατικούς αξιωματούχους ξεπερνά τα 4 δις ευρώ (!), ενώ έχουν αποκαλυφθεί στοιχεία που εμπλέκουν στην υπόθεση πρώην υπουργούς, ίσως και πρώην πρωθυπουργό, όπως υποστηρίζει ρεπορτάζ της εφημερίδας Documento του Κώστα Βαξεβάνη.

Όπως αποκαλύπτουν ξένα ΜΜΕ, η ελβετική φαρμακοβιομηχανία ακολουθούσε την ίδια πρακτική σε πολλές χώρες. Στη γειτονική μας Τουρκία χρησιμοποιούσε, για παράδειγμα, εταιρεία συμβούλων για την εξασφάλιση επιχειρηματικών πλεονεκτημάτων και έχει διαπιστωθεί ότι δωροδόκησε αξιωματούχους με 85 εκατ. δολάρια. Σχετικό ρεπορτάζ μετέδωσε το πρακτορείο Reuters (δείτε το βίντεο στο http://www.reuters.com/article/us-novartis-turkey-idUSKCN0WV2GT ).

Συγκεκριμένα:

Ένας ανώνυμος πληροφοριοδότης κατηγόρησε την ελβετική φαρμακοβιομηχανία Novartis (NOVN.S) για την πληρωμή δωροδοκιών στην Τουρκία, μέσω μιας εταιρείας συμβούλων για την εξασφάλιση επιχειρηματικών πλεονεκτημάτων αξίας περίπου 85 εκατομμύρια $, σύμφωνα με μια 17η Φεβρουαρίου email δει από το Reuters.

Τα υποτιθέμενα οφέλη που θα εξασφάλιζε η Novartis ήταν να προστεθούν δικά της φάρμακα σε λίστες, ή συνταγολόγια, των φαρμάκων που έχουν εγκριθεί για συνταγή από την κυβέρνηση, και την αποφυγή περικοπών των τιμών σε άλλες χώρες, εξασφαλίζοντας την έγκριση της κυβέρνησης για να αλλάξει τα ονόματα κάποιων φαρμάκων .

Το μεγαλύτερο κέρδος των $ 50 εκατομμυρίων, για τη Novartis σύμφωνα με το e-mail του πληροφοριοδότη που εξασφάλισε το Reauters, ήρθε από Τούρκους αξιωματούχους που επέτρεψαν την εταιρεία Novartis να αλλάξει την ονομασία των σκευασμάτων Ilaris και Gilenya ως Ibecta και Fingya. Αυτό σήμαινε ότι έπεσε από διεθνείς συγκρίσεις των τιμών, δεδομένου ότι μια τέτοια διασταύρωση βασίζεται σε εμπορικές ονομασίες.

Η Τουρκία είναι σήμερα η 18η μεγαλύτερη αγορά φαρμακευτικών προϊόντων στον κόσμο, αλλά αναμένεται να αυξηθεί και να γίνει 15η από το 2020, σύμφωνα με τις συμβουλευτικές υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης IMS.

Σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές καταγγελίες για δωροδοκίες της Novartis σε κρατικούς αξιωματούχους (κατά τις γνωστές “πληρωμές” του 5% που ακολουθούσε και η Siemens) έχουν γίνει σε αρκετές χώρες του κόσμου, μεταξύ των οποίων και η Κίνα και η Νότια Κορέα.

Πηγή: Reuters

Επαφές με το ισχυρό δίδυμο της γερμανικής κυβέρνησης, αλλά και με τον επικρατέστερο υποψήφιο για την προεδρία της Γαλλίας ετοιμάζει για το προσεχές διάστημα ο πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης.

Στα μέσα Φεβρουαρίου, ο αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα βρεθεί στη Γερμανία, για επαφές με την καγκελάριο της χώρας και επικεφαλής της γερμανικής Κεντροδεξιάς Άγκελα Μέρκελ, καθώς και με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Τον σχετικό σχεδιασμό επιβεβαίωσε ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. Άδωνις Γεωργιάδης, σε τηλεοπτική του εμφάνιση, το πρωί της Κυριακής.

Ο κ. Μητσοτάκης σχεδιάζει, παράλληλα, επίσκεψη στη Γαλλία για επαφές με τον υποψήφιο της Κεντροδεξιάς για την προεδρία της χώρας, πρώην πρωθυπουργό Φρανσουά Φιγιόν, ο οποίος εμφανίζεται δημοσκοπικά ως ο επικρατέστερος για την ανάληψη της ηγεσίας του γαλλικού κράτους τον ερχόμενο Μάιο.

Κατά την επίσκεψή του στη Γαλλία, ο πρόεδρος της Ν.Δ. θα έχει επαφές και με τον απερχόμενο πρόεδρο της χώρας, τον κεντροαριστερό Φρανσουά Ολάντ.

Στο Documento του Κώστα Βαξεβάνη που κυκλοφορεί δεν αποκαλύπτεται μόνο η σχέση πρώην πρωθυπουργού και υπουργών με τη Novartis. Αποκαλύπτεται επίσης ένα ευρύ δίκτυο, μέσα από το οποίο η φαρμακευτική εταιρεία προχωρούσε σε «χορηγίες» ακόμη και σε μέλη της Επιτροπής καθορισμού των τιμών φαρμάκου. Στο δίκτυο αυτό, ρόλο έπαιζε η Αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Μαρία Γείτονα, αλλά και οι οικογενειακές εταιρείες στις οποίες ανήκουν τα εκπαιδευτήρια «Γείτονα» στην Παλλήνη.

Σύμφωνα με το Documento, η Μαρία Γείτονα, επί χρόνια πραγματοποιεί επιστημονικές έρευνες με χρηματοδότηση της Novartis. Ταυτόχρονα είναι πρόεδρος τηςτου ελληνικού τμήματος της εταιρείας ISPOR, η οποία εμφανίζεται ως επιστημονικός φορέας επιστημονικού προβληματισμού. Μέλη της ίδιας εταιρείας είναι στελέχη της Novartis αλλά και άλλων φαρμακευτικών εταιρειών.

Η ISPOR εμφανίζεται να οργανώνει διεθνή συνέδρια στα οποία μετέχουν έλληνες νοσοκομειακοί γιατροί αλλά και στελέχη του ελληνικού Υπουργείου Υγείας. Τα έξοδα για τη συμμετοχή των γιατρών είναι πληρωμένα από την ISPOR η οποία όμως δεν έχει πόρους από δραστηριότητες αλλά από «δωρεές». Η εταιρεία που χορηγεί τα ταξείδια είναι η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ της οικογένειας Γείτονα, η οποία παίζει το ρόλο παρένθετης εταιρείας. Δηλαδή οι φαρμακευτικές κάνουν δωρεά στην ΕΚΑΠΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ η οποία με τη σειρά της κάνει δωρεά για τα έξοδα όσων συμμετέχουν στο συνεδρίο.

Με τον τρόπο αυτό, οι φαρμακευτικές δεν εμφανίζονται άμεσα ως χορηγοί κρατικών λειτουργών πράγμα το οποίο θα απαιτούσε ειδικές άδειες από τον ΕΟΦ αλλά ως χορηγοί χορηγών.

Δεκάδες γιατροί, επί χρόνια φαίνεται πως λαμβάνουν τέτοιες δωρεές για «συνέδρια» και ταξίδια. Ανάμεσά τους είναι και μέλη της ίδιας της Επιτροπής Τιμών Φαρμάκου, οι οποίοι έπρεπε να μη έχουν καμιά σχέση με φαρμακευτικές εταιρείες αφού είναι αυτοί που καθορίζουν τις τιμές υπέρ του Δημοσίου και του ασφαλιζόμενου έχοντας θέση απέναντι στις εταιρείες.

Το χειρότερο είναι πως το 2013, οι καταγγελίες με τα αποδεικτικά στοιχεία για αυτή την υπόθεση έφτασαν στους Επιθεωρητές Δημόσιας Υγείας και στον Επιθεωρητή Δημοσιας Διοίκησης αλλά ποτέ στον Εισαγγελέα για να διερυνηθεί η προέλευση των χρημάτων ή στις Επιτροπές Δεοντολογίας των Πανεπιστημίων.

Όλα αυτά μένει, φυσικά, να αποδειχθούν το επόμενο διάστημα μέσω και της εν εξελίξει δικαστικής έρευνας.

Πηγή: koutipandoras.gr

Ο χιονιάς που έπληξε τη χώρα αποδείχθηκε φονικός καθώς ένας 77χρονος που είχε χαθεί στα Πιτσιναίικα της ορεινής Ναυπακτίας αν και εντοπίστηκε ζωντανός, κατέληξε αργότερα, πιθανότατα από υποθερμία. Μία ηλικιωμένη γυναίκα στην Κομοτηνή πέθανε λόγω των αναθυμιάσεων από το μαγκάλι που είχε ανάψει για να ζεσταθεί.

Δύσκολες ώρες περνούν οδηγοί που έχουν εγκλωβιστεί λόγω της σφοδρής χιονόπτωσης στην Εθνική Οδό, Κορίνθου – Πατρών, μεταξύ Αιγίου και Διακοφτού.

Όσον αφορά στον 77χρονο, αγνοούνταν για αρκετές ώρες από το πρωί του Σαββάτου, με τις αρχές να διεξάγουν έρευνες για τον εντοπισμό του. Τελικά, εντοπίστηκε ώρες μετά και αμέσως μεταφέρθηκε στο Κέντρο Υγείας Ναυπάκτου, όπου και κατέληξε αργότερα, πιθανότατα από υποθερμία.

Ακόμα ένα τραγικό περιστατικό σημειώθηκε όμως και στην Κομοτηνή όπου μία 78χρονη την Παρασκευή διακομίστηκε νεκρή στο νοσοκομείο. Η ηλικιωμένη, είχε ανάψει μαγκάλι για να ζεσταθεί, καθώς στην περιοχή επικρατούν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά αποκοιμήθηκε, με αποτέλεσμα να εισπνεύσει για μεγάλο χρονικό διάστημα τις αναθυμιάσεις, γεγονός που στάθηκε μοιραίο για τη ζωή της.

Εγκλωβισμένοι οδηγοί στην εθνική οδό Αθηνών -Πατρών

Στο μεταξύ, στιγμές απίστευτης ταλαιπωρίας βίωσαν οι οδηγοί που εγκλωβίστηκαν λόγω της σφοδρής χιονόπτωσης στην εθνική οδό Αθηνών -Πατρών που παρέμεινε για ώρες κλειστή στο 175ο χλμ στο ρεύμα προς Αθήνα και στο 172ο χλμ στο ρεύμα προς Πάτρα.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζονταν μεταξύ Αιγίου και Ακράτας, τόσο στην παλιά όσο και στη νέα εθνική οδό, ενώ στη νέα εθνική οδό Πατρών- Κορίνθου ανάμεσα σε Ακράτα και Διακοπτό, η πυκνή χιονόπτωση δεν επέτρεψε τη διέλευση των οχημάτων, και δεκάδες οδηγοί παρέμειναν εγκλωβισμένοι.

Αξίζει να σημειωθεί ότι προηγουμένως στην εθνική οδό Πατρών- Κορίνθου, μεταξύ Ακράτας και Αιγίου, την κατάσταση επιδείνωσε η σύγκρουση δύο μεγάλων οχημάτων καθώς είχε ως αποτέλεσμα να κλείσει ο δρόμος και να δημιουργηθεί ουρά που ξεπερνούσε το ένα χιλιόμετρο.

Η όλη κατάσταση ταλαιπώρησε ιδιαίτερα τους οδηγούς και επιβάτες, ενώ προβλήματα προκλήθηκαν και στα δρομολόγια του ΚΤΕΛ.

«Φύγαμε στη 13.00 από την Αθήνα και από τις 15.00 είμαστε εγκλωβισμένοι σε αυτό το σημείο… Είναι πολύ άσχημες οι συνθήκες. Υπάρχουν μεγάλοι άνθρωποι και παιδιά. Αυτή τη στιγμή μόλις σταμάτησε να χιονίζει, έχει πολύ κρύο… δεν υπάρχει κανείς να μας βοηθήσει. Δεν ξέρουμε τι μας περιμένει», δήλωσε επιβάτης μιλώντας στον Alpha, ενώ άλλος οδηγός είπε: «Είμαστε σταματημένοι τουλάχιστον 2,5 ώρες. Πήραμε την Τροχαία και μας είπαν ότι θα το δούνε. Δεν είναι εικόνα αυτή ευρωπαϊκού κράτους!».
Ολονύχτια επιχείρηση για τον απεγκλωβισμό των οδηγών

Μέχρι και μετά τα μεσάνυχτα βρίσκονταν σε εξέλιξη οι προσπάθειες για τον απεγκλωβισμό των παγιδευμένων οχημάτων μεταξύ των κόμβων Αιγίου και Καλαβρύτων.

Παράλληλα, τα εκχιονιστικά μηχανήματα της «Ολυμπίας Οδού» προσπαθούν να καθαρίσουν τον δρόμο, ενώ τα μηχανήματα της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας επιχειρούν συνεχώς, ώστε να μείνει ανοικτή η παλαιά εθνική οδός όπου έχει διοχετευθεί η κυκλοφορία. Όμως τα αυτοκίνητα κινούνται με πολύ χαμηλές ταχύτητες.

Όσον αφορά στους εγκλωβισμένους στη νέα εθνική οδό, περίπου 55 πυροσβέστες κινούνται στα σημεία που έχουν ακινητοποιηθεί τα αυτοκίνητα και μετακινούν όσους θέλουν να απομακρυνθούν. Επίσης οι πυροσβέστες φρόντισαν να μετακινηθούν σε ασφαλές σημείο οι επιβάτες τριών λεωφορείων.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο περιφερειάρχης Απόστολος Κατσιφάρας «γίνεται μία μεγάλη προσπάθεια, υπερπροσπάθεια θα έλεγα, για να κρατήσουμε ανοικτή την παλαιά εθνική οδό προς Κόρινθο». Όπως πρόσθεσε, «είναι μεγάλος αριθμός των αυτοκινήτων που κινούνται στην παλαιά εθνική για αυτό και η ροή είναι πολύ αργή, αφού έχει μεταφερθεί όλο το κύμα των αυτοκινήτων.»

Πηγή: koutipandoras.gr

«Η εθνική συνεννόηση και συναίνεση σε μείζονα θέματα είναι διαχρονική θέση της ΝΔ», δηλώνει σε συνέντευξή της, στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η βουλευτής, τομεάρχης Πολιτισμού και Αθλητισμού της ΝΔ, Όλγα Κεφαλογιάννη, με αφορμή την αυριανή συνάντηση του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο της ΝΔ για το Κυπριακό.

Προσθέτει ωστόσο ότι «προϋπόθεση της συνεννόησης είναι να την θέλουν όλα τα μέρη», υποστηρίζοντάς ότι η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός «θυσιάζουν τα πάντα στο βωμό του τακτικισμού».

Στο ερώτημα «αν συμφέρει τη ΝΔ να γίνουν τώρα εκλογές» η Όλγα Κεφαλογιάννη υποστηρίζει ότι «είναι προς όφελος της πατρίδας και κλείσει το συντομότερο δυνατό η αξιολόγηση και να οδηγηθούμε σε εκλογές».

Κατά τα λοιπά, η κ. Κεφαλογιάννη δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «η ΝΔ διευρύνεται μέρα με τη μέρα» και σημειώνει ότι «βασική αρχή της ΝΔ είναι οι κοινωνικές συμμαχίες ως διαδικασία που θα καθορίσει και τις μετεκλογικές συνεργασίες, αν χρειαστούν». Απορρίπτει, όμως, συγκυβέρνηση ΝΔ με ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι «δεν υπάρχει κανένα σημείο σύγκλισης».

Ερωτηθείσα αν «πρέπει να μειωθούν οι 300 της Βουλής», η Όλγα Κεφαλογιάννη υποστηρίζει ότι «δεν θα ήταν αρνητική στη μείωση του αριθμού των βουλευτών, αν αυτό εντασσόταν σε ένα ευρύτερο σχέδιο αναβάθμισης του ρόλου των βουλευτών και της προαγωγής του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος».

Τέλος, στην ερώτηση «πώς η χώρα μπορεί να εκμεταλλευτεί, στις παρούσες συγκυρίες, τη βαριά βιομηχανία τον τουρισμό», η Όλγα Κεφαλογιάννη υπογραμμίζει ότι «η κυβέρνηση έχει αποτύχει στον τομέα του Τουρισμού» και υποστηρίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «αν συνεχιστούν έτσι τα πράγματα το 2017 θα είναι μια δύσκολη χρονιά».

του Στάθη Ευσταθιάδη(*)

Δύο μόνο εβδομάδες πριν από την ορκωμοσία του και με την οργάνωση του Οβάλ Γραφείου και των άλλων γραφείων στον Λευκό Οίκο ακόμη στα αρχικά στάδια, ο Ντόναλντ Τραμπ, ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, δεν έχει δώσει ούτε δείγμα της πολιτικής που θα εφαρμόσει ούτε αν έχει αντιληφθεί ότι δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν όσα έλεγε και διακήρυττε στα προεκλογικά ντιμπέιτ, γεγονός το οποίο ιδιαίτερα ανησυχεί το Κογκρέσο και έδωσε νέα τροφή στους αρθρογράφους και στους πολιτικούς αναλυτές.
Ο «θορυβώδης λαϊκιστής» («Nation»), ο «πολιτικά ανιστόρητος» («Washington Post»), o «νεόκοπος στην πολιτική αρένα της μοναδικής υπερδύναμης» («Der Spiegel») αναλαμβάνει την ηγεσία των ΗΠΑ σε μια στιγμή που η χώρα του έχει σοβαρά κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα, η διεθνής επιρροή της βρίσκεται σε υποχώρηση και η παγκοσμιοποίηση έχει προκαλέσει και εξακολουθεί να προκαλεί θεμελιακές ανατροπές και νέες καταστάσεις σε όλον τον κόσμο.
Οι προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου ανέδειξαν πρόεδρο τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά η Χίλαρι Κλίντον πήρε πάνω από 2 εκατομμύρια περισσότερες ψήφους, πράγμα που πρόβαλε όσο τίποτε άλλο ως σήμερα ότι η χώρα έχει χάσει το ενιαίο «χρώμα» της, σε βαθμό πολύ πιο έντονο από ό,τι στα χρόνια του πολέμου στο Βιετνάμ. Είναι ίσως ο κοινός παρονομαστης τον οποίο ο Τραμπ δεν θα μπορεί να αγνοήσει σε όποια απόφαση είτε μέτρο λάβει. Θα χρειαστεί ένα εξάμηνο τουλάχιστον για να διαμορφωθεί και να σταθεροποιηθεί η «πολιτική Τραμπ». Θα αρχίσει φυσικά με την επίλυση των εσωτερικών προβλημάτων. Και είναι πολλά αυτά, μερικά πολύ σοβαρά.

Οι προεκλογικές εξαγγελίες για τείχος στα σύνορα με το Μεξικό, για ριζικές αλλαγές στην ενεργειακή πολιτική, για αποχώρηση από διεθνείς οικονομικο-εμπορικές συμφωνίες, για τις υποδομές, την ακύρωση της πολιτικής του Ομπάμα για την κοινωνική ασφάλιση ασφαλώς δεν μπορεί να βρίσκονται πρώτες στην ιεράρχηση της πολιτικής του νέου προέδρου, ούτε οι σχέσεις με άλλες χώρες είτε ο πόλεμος σε Συρία – Ιράκ. Η οικονομική κατάσταση, το ψαλίδι ανάμεσα στην αμοιβή εργασίας του εργάτη βιομηχανίας (9 δολάρια την ώρα) και της μεσαίας τάξης (28-32 δολάρια την ώρα), δεν μπορεί να συνεχιστεί. Είναι πρόβλημα-δυναμίτης. Ο Τραμπ το αντιλαμβάνεται εξ ιδίας πείρας όσο κανένας προηγούμενος πρόεδρος – αλλά κανένας δεν γνωρίζει τι μέτρα σκέφτεται να πάρει, τα οποία θα πρέπει να εγκριθούν και από το συντηρητικό Κογκρέσο.

Παράλληλα ο πρόεδρος Τραμπ θα ακυρώσει την υπογραφή του Μπαράκ Ομπάμα στη διεθνή συμφωνία για το περιβάλλον ως προτεραιότητα. «Πονοκέφαλος» και για τον ίδιο τον Τραμπ θα είναι η επιλογή του νέου αρχιδικαστή. Το περιβάλλον του λέει ότι ο νέος πρόεδρος θα ήθελε έναν ούτε συντηρητικό ούτε πολύ φιλελεύθερο αλλά δεν είναι βέβαιος αν αυτός θα είχε την ψήφο του Κογκρέσου και διστάζει να αποφασίσει μολονότι η συμπλήρωση του Ανώτατου Δικαστηρίου επείγει.
Η υποστήριξη μιας καθαρά ισραηλινής στρατηγικής, ο ρόλος της Αμερικής στον πόλεμο σε Συρία – Ιράκ, οι σχέσεις με τη Ρωσία, με την Κίνα και με την Ευρώπη είναι, κατά σειρά προτεραιότητας, τα προβλήματα εξωτερικής πολιτικής που θα χειριστεί ο Τραμπ – όχι με μεγάλο ενθουσιασμό, όπως ομολογεί. Το Πεντάγωνο ζητεί ουσιαστική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, αλλά ούτε ο ίδιος ούτε ένα μεγάλο ποσοστό στο Κογκρέσο το θέλουν. Αλλωστε άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ στη Συρία θα επηρέαζε καθοριστικά τις σχέσεις του με τη Ρωσία, πράγμα που ασφαλώς δεν θέλει ο Τραμπ.
Ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έχει δείξει ενδιαφέρον για στενές σχέσεις και συνεργασία με τον Τραμπ σε όλα τα κεφάλαια σχέσεων θέτοντας ως θεμέλιο την άρση των κυρώσεων, ο Τραμπ έχει προσανατολιστεί σε παράλληλη άποψη και γι’ αυτό επέλεξε υπουργούς Εξωτερικών και Αμυνας πρόσωπα με θετική πείρα από προηγούμενη συνεργασία τους με τη Ρωσία και αν δεν συμβεί κάτι έκτακτο, λ.χ. αντίδραση των υπερσυντηρητικών του Κογκρέσου, η οποία έχει ήδη εκδηλωθεί, οι σχέσεις Ουάσιγκτον – Μόσχας θα καλύπτουν θετικά τον χώρο από την τουριστική ανάπτυξη ως τον χάρτη επιχειρήσεων στη Συρία, ως τον εξοπλισμό και τον ρόλο του ΝΑΤΟ, ως τα μέσα μεταφοράς πυρηνικών όπλων και ηλεκτρονικής παρακολούθησης.

Επικίνδυνη η πορεία των σχέσεων με την Κίνα

Η πορεία των σχέσεων με την Κίνα προβλέπεται απογοητευτική ως επικίνδυνη. Εδώ είναι το Πεντάγωνο που δείχνει επιφυλάξεις, αλλά ο Τραμπ δεν κρύβει ότι θα αναθεωρήσει την άτυπη συμφωνία για «μία και μόνη Κίνα» – γεγονός το οποίο προκάλεσε εντονότατες ρηματικές αντιδράσεις του Πεκίνου – ενισχύοντας στρατιωτικά την Ταϊβάν, αγνοώντας την αυθαίρετη επέκταση της Κίνας στη Νότια Κινεζική Θάλασσα με τις υφαλοκρηπίδες όπου η Κίνα εγκατέστησε όπλα και μετακινώντας στον Ειρηνικό Ωκεανό αεροπλάνα και υψηλού πολεμικού δυναμικού στόλο.

Η περίπτωση ουσιαστικής αναθεώρησης της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, την οποία θέλουν το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία και η πλειοψηφία στο Κογκρέσο, δεν φαίνεται να βρίσκεται στις προτεραιότητες του Τραμπ, όπως και η Ευρώπη. Αλλωστε η Γηραιά Ηπειρος είναι υπό αναμόρφωση. Το 2017 γίνονται εκλογές στη Γερμανία και στη Γαλλία, ενεργοποιείται το Βrexit και αλλάζει η κυβερνητική διακυβέρνηση στην Τουρκία με δημοψήφισμα. Αν εξαιρέσουμε τις υποβαθμισμένες σχέσεις των ΗΠΑ με τη Βρετανία, οι απόψεις του Τραμπ αλλά και πολλών από τους μέλλοντες υπουργούς του για την Ευρωπαϊκή Ενωση είναι αρνητικές, ιδιαίτερα για την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, μολονότι της αναγνωρίζει «πρωτεία» μεταξύ των ηγετών της Ευρώπης.

(Πηγή: Το Βήμα της Κυριακής)

*Το τελευταίο άρθρο του Στάθη Ευσταθιάδη που απεβίωσε το Σάββατο φιλοξενείται στο «Βήμα της Κυριακής».

Ο Στάθης Ευσταθιάδης ήταν δημοσιογράφος. Αρθρογραφούσε για τη διεθνή πολιτική στο «Βήμα της Κυριακής και στο vima.gr.

Πέθανε την Κυριακή το πρωί η Κέλλυ Σακάκου, μια από τις πρώτες παρουσιάστριες της ελληνικής τηλεόρασης.

Η Κέλλυ Σακκάκου εργάστηκε επί 30 περίπου χρόνια ως παρουσιάστρια στην ΕΡΤ.

Η παρουσιάστρια το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και βρισκόταν καθηλωμένη στο κρεβάτι, μετά από επέμβαση στο ισχύο της.

Τον περασμένο Ιούλιο είχε χάσει τον αγαπημένο της σύζυγο και σύντροφο ζωής Σπύρο Φασιανό, γεγονός που την είχε συγκλονίσει.