21 Νοέ 2026

Δείτε επίσης

Explainer / Αλγόριθμοι, τεχνητή νοημοσύνη και εργαζόμενοι- Τι αλλάζει με το νέο νομοσχέδιο

Image

Εργασία και τεχνητή νοημοσύνη: Τι προβλέπει το νομοσχέδιο για τους εργαζόμενους στις πλατφόρμες και η ευρωπαϊκή Οδηγία 2024/2831

Η τεχνητή νοημοσύνη αποκτά ολοένα μεγαλύτερο ρόλο στην οργάνωση της εργασίας, από την κατανομή των καθηκόντων και την αξιολόγηση της απόδοσης μέχρι τον καθορισμό των αμοιβών και την απενεργοποίηση λογαριασμών εργαζομένων. Στην οικονομία των ψηφιακών πλατφορμών, ένας αλγόριθμος μπορεί πλέον να λειτουργεί ως προϊστάμενος, αξιολογητής και μηχανισμός πειθαρχικού ελέγχου, χωρίς ο εργαζόμενος να γνωρίζει πώς ακριβώς λαμβάνονται οι αποφάσεις που επηρεάζουν το εισόδημά του.

Αυτή τη σχέση εξουσίας επιχειρεί να ρυθμίσει το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, που κατατέθηκε στη Βουλή στις 20 Νοεμβρίου και αρχίζει να συζητείται στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2026. Κεντρικός άξονάς του είναι η ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής Οδηγίας 2024/2831 για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας στις ψηφιακές πλατφόρμες.

Η πρωτοβουλία εντάσσεται σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή συζήτηση για το μέλλον της εργασίας, την αυτοματοποίηση και την προστασία των εργαζομένων. Η τεχνητή νοημοσύνη και τα επαγγέλματα του μέλλοντος μεταβάλλουν ήδη τις εργασιακές σχέσεις, ενώ η αλγοριθμική διαχείριση δημιουργεί νέες μορφές επιτήρησης και εξάρτησης.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν το νέο πλαίσιο θα περιορίσει ουσιαστικά την ανεξέλεγκτη δύναμη των πλατφορμών ή αν θα περιοριστεί στη θέσπιση κανόνων διαφάνειας, χωρίς επαρκείς μηχανισμούς ελέγχου και εφαρμογής τους.

Τι προβλέπει η ευρωπαϊκή Οδηγία 2024/2831

Η Οδηγία, που εγκρίθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2024, αποτελεί την πρώτη ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή νομοθετική παρέμβαση για την προστασία των εργαζομένων στις ψηφιακές πλατφόρμες. Η προθεσμία ενσωμάτωσής της στο εθνικό δίκαιο των κρατών-μελών είναι η 2α Δεκεμβρίου 2026.

Δεν αφορά μόνο τους διανομείς και τους οδηγούς που εργάζονται μέσω εφαρμογών. Καλύπτει ευρύτερα την εργασία που οργανώνεται από ψηφιακές πλατφόρμες, είτε εκτελείται διαδικτυακά είτε σε φυσικό χώρο, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του ορισμού της ψηφιακής πλατφόρμας εργασίας.

Η ευρωπαϊκή ρύθμιση στηρίζεται σε τρεις βασικούς άξονες:

1. Σωστός προσδιορισμός της εργασιακής σχέσης.

Η Οδηγία απαιτεί να εξετάζεται η πραγματική σχέση μεταξύ πλατφόρμας και εργαζομένου και όχι απλώς ο χαρακτηρισμός που της δίνουν τα συμβαλλόμενα μέρη. Εάν στην πράξη υπάρχει διεύθυνση και έλεγχος της εργασίας, πρέπει να αναγνωρίζεται η ύπαρξη εξαρτημένης εργασίας, ανεξάρτητα από το αν η σύμβαση περιγράφει τον εργαζόμενο ως αυτοαπασχολούμενο ή ανεξάρτητο συνεργάτη.

Θεσπίζεται, επίσης, νομικό τεκμήριο εξαρτημένης εργασίας, όταν διαπιστώνονται πραγματικά περιστατικά που υποδηλώνουν διεύθυνση και έλεγχο. Το βάρος απόδειξης μεταφέρεται στην πλατφόρμα, η οποία καλείται να αποδείξει ότι δεν υπάρχει σχέση εξαρτημένης εργασίας.

2. Διαφάνεια και ανθρώπινη εποπτεία των αλγορίθμων.

Οι εργαζόμενοι αποκτούν δικαίωμα ενημέρωσης για τα αυτοματοποιημένα συστήματα που χρησιμοποιεί η πλατφόρμα, τα δεδομένα που συλλέγονται, τις παραμέτρους αξιολόγησης και τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται αποφάσεις που επηρεάζουν την απασχόληση και τις αποδοχές τους.

Οι σημαντικές αποφάσεις δεν μπορούν να παραμένουν αποκλειστικά στα χέρια αυτοματοποιημένων συστημάτων. Προβλέπεται ανθρώπινη εποπτεία, δυνατότητα επανεξέτασης και ουσιαστική παρέμβαση όταν διαπιστώνονται λάθη ή παραβιάσεις δικαιωμάτων.

3. Προστασία προσωπικών δεδομένων και δικαιωμάτων.

Η Οδηγία απαγορεύει συγκεκριμένες μορφές παρακολούθησης και επεξεργασίας δεδομένων. Μεταξύ άλλων, δεν επιτρέπεται η συλλογή δεδομένων για τη συναισθηματική ή ψυχολογική κατάσταση των εργαζομένων, η παρακολούθηση ιδιωτικών συνομιλιών, η συλλογή δεδομένων εκτός του χρόνου εργασίας και η χρήση πληροφοριών για την πρόβλεψη της συνδικαλιστικής δραστηριότητας.

Απαγορεύεται επίσης η επεξεργασία δεδομένων με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων για ευαίσθητα προσωπικά χαρακτηριστικά, όπως οι πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις, η κατάσταση της υγείας και η συμμετοχή σε συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Η προστασία από δυσμενή μεταχείριση, η δυνατότητα προσφυγής στη δικαιοσύνη, η πρόσβαση σε αποδεικτικά στοιχεία και η ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων συμπληρώνουν το ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Τι φέρνει το ελληνικό νομοσχέδιο: Έξι βασικές αλλαγές

Το σχέδιο νόμου μεταφέρει τις ευρωπαϊκές προβλέψεις στον ελληνικό Κώδικα Εργατικού Δικαίου, προσθέτοντας νέες υποχρεώσεις στις ψηφιακές πλατφόρμες. Η βασική του διαφορά από μια γενική νομοθετική ρύθμιση για την τεχνητή νοημοσύνη είναι ότι εστιάζει στην αλγοριθμική διαχείριση της εργασίας στις πλατφόρμες.

Οι σημαντικότερες παρεμβάσεις είναι οι εξής:

1. Τεκμήριο εξαρτημένης εργασίας

Πρόκειται για μία από τις πιο ουσιαστικές αλλαγές. Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι η συμβατική σχέση με μια ψηφιακή πλατφόρμα τεκμαίρεται ότι είναι σχέση εξαρτημένης εργασίας όταν προκύπτουν πραγματικά στοιχεία διεύθυνσης και ελέγχου.

Ειδικότερα, εξετάζονται έξι ενδείξεις:

  • Εάν ο εργαζόμενος δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει υπεργολάβους ή αντικαταστάτες.
  • Εάν υποχρεούται να αναλαμβάνει εργασίες που του προτείνει η πλατφόρμα, χωρίς δικαίωμα απόρριψης.
  • Εάν υποχρεούται να αποδέχεται ελάχιστο ή μέγιστο αριθμό εργασιών.
  • Εάν απαγορεύεται να παρέχει υπηρεσίες σε τρίτους ή ανταγωνιστικές πλατφόρμες.
  • Εάν η πλατφόρμα επιβάλλει πειθαρχικές κυρώσεις.
  • Εάν η πλατφόρμα καθορίζει ανώτατο αριθμό εργασιών και ανώτατη αμοιβή για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Εφόσον διαπιστωθούν τέτοια πραγματικά περιστατικά, η πλατφόρμα αναλαμβάνει το βάρος να αποδείξει ότι δεν υφίσταται εξαρτημένη εργασία.

Υπάρχει, ωστόσο, μια σημαντική λεπτομέρεια: το τεκμήριο δεν μετατρέπει αυτομάτως όλους τους συνεργάτες των πλατφορμών σε μισθωτούς. Ενεργοποιείται όταν συντρέχουν οι προβλεπόμενες ενδείξεις και εφαρμόζεται στις σχετικές δικαστικές διαδικασίες. Το νομοσχέδιο εξαιρεί ρητά τις φορολογικές, ποινικές και διαδικασίες κοινωνικής ασφάλισης.

2. Περιορισμοί στην ψηφιακή παρακολούθηση

Οι πλατφόρμες δεν θα μπορούν να συλλέγουν και να επεξεργάζονται ανεξέλεγκτα πληροφορίες για τους εργαζομένους τους.

Απαγορεύεται, μεταξύ άλλων, η παρακολούθηση ιδιωτικών συνομιλιών, η συλλογή προσωπικών δεδομένων όταν ο εργαζόμενος δεν προσφέρει ή δεν εκτελεί εργασία, καθώς και η επεξεργασία πληροφοριών που αφορούν την ψυχολογική κατάσταση, την υγεία ή τη συνδικαλιστική δραστηριότητά του.

Προβλέπεται ακόμη υποχρεωτική εκτίμηση των επιπτώσεων στην προστασία προσωπικών δεδομένων, με συμμετοχή των εργαζομένων ή των εκπροσώπων τους.

3. Υποχρεωτική ενημέρωση για τον τρόπο λειτουργίας των αλγορίθμων

Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να γνωρίζουν ποια συστήματα χρησιμοποιεί η πλατφόρμα για να παρακολουθεί την απόδοσή τους και να λαμβάνει αποφάσεις.

Η ενημέρωση θα αφορά τα δεδομένα που συλλέγονται, τις βασικές παραμέτρους αξιολόγησης, τη σημασία τους και τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν τις αποφάσεις.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η υποχρέωση αιτιολόγησης αποφάσεων που οδηγούν σε περιορισμό ή αναστολή λογαριασμού, διακοπή συνεργασίας ή άρνηση πληρωμής.

Οι εργαζόμενοι θα έχουν επίσης δικαίωμα να λαμβάνουν τα δεδομένα που παράγονται από την εργασία τους, συμπεριλαμβανομένων των βαθμολογιών και αξιολογήσεων, και να τα μεταφέρουν σε τρίτους.

4. Ανθρώπινη παρέμβαση στις αυτοματοποιημένες αποφάσεις

Το νομοσχέδιο απαιτεί από τις πλατφόρμες να διαθέτουν επαρκές ανθρώπινο δυναμικό για την εποπτεία των αυτοματοποιημένων συστημάτων.

Οι άνθρωποι που αναλαμβάνουν αυτή την ευθύνη πρέπει να έχουν τις απαραίτητες γνώσεις και πραγματική εξουσία να αγνοούν, να παρακάμπτουν ή να ανατρέπουν αποφάσεις των αλγορίθμων.

Προβλέπεται, μάλιστα, τακτική αξιολόγηση του αντίκτυπου των αυτοματοποιημένων αποφάσεων, τουλάχιστον μία φορά κάθε δύο χρόνια. Εάν διαπιστώνονται διακρίσεις ή παραβιάσεις δικαιωμάτων, η πλατφόρμα οφείλει να τροποποιήσει ή ακόμη και να διακόψει τη χρήση του προβληματικού συστήματος.

5. Μητρώο ψηφιακών πλατφορμών και ενίσχυση των ελέγχων

Δημιουργείται στο πληροφοριακό σύστημα ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ Μητρώο Ψηφιακών Πλατφορμών Εργασίας. Σε αυτό θα εγγράφονται οι πλατφόρμες και οι διαμεσολαβητές, οι οποίοι θα δηλώνουν την εργασία που παρέχουν τα πρόσωπα που απασχολούν, ανεξάρτητα από το συμβατικό καθεστώς τους.

Προβλέπεται συνεργασία της Επιθεώρησης Εργασίας με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, ανταλλαγή πληροφοριών και δυνατότητα κοινών ελέγχων.

Για παραβάσεις που αφορούν την προστασία προσωπικών δεδομένων προβλέπεται η εφαρμογή των ανώτατων ορίων διοικητικών προστίμων του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR).

6. Προστασία από αντίποινα και ενίσχυση των συλλογικών δικαιωμάτων

Απαγορεύεται η δυσμενής μεταχείριση ή η διακοπή συνεργασίας επειδή ένας εργαζόμενος κατήγγειλε παραβιάσεις ή επιχείρησε να διεκδικήσει τα δικαιώματά του.

Παράλληλα, οι πλατφόρμες οφείλουν να διευκολύνουν την ιδιωτική και ασφαλή επικοινωνία μεταξύ των εργαζομένων και των εκπροσώπων τους. Δεν επιτρέπεται να παρακολουθούν αυτές τις επικοινωνίες.

Ενισχύονται επίσης οι διαδικασίες ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των εργαζομένων, ιδιαίτερα όταν πρόκειται να εισαχθούν νέα αυτοματοποιημένα συστήματα ή να αλλάξει ουσιαστικά ο τρόπος λειτουργίας τους.

Οι υπόλοιπες διατάξεις: Άδειες, ασφαλιστική κάλυψη και συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις

Το νομοσχέδιο δεν περιορίζεται στην εργασία μέσω πλατφορμών. Το δεύτερο μέρος του περιλαμβάνει πρόσθετες παρεμβάσεις στην εργατική και κοινωνικοασφαλιστική νομοθεσία.

Μεταξύ άλλων:

  • Βελτιώνεται η ασφαλιστική κάλυψη παιδιών που πλησιάζουν στην ενηλικίωση, ιδιαίτερα κατά τη μετάβαση από την εκπαίδευση στην εργασία.
  • Διευκολύνεται η πρόσβαση στη γονική άδεια και στην άδεια φροντιστή.
  • Προβλέπεται συμπληρωματική παροχή κυοφορίας και λοχείας από τη ΔΥΠΑ για ασφαλισμένες μητέρες στον ΕΔΟΕΑΠ.
  • Εισάγονται ρυθμίσεις για τον χρόνο προετοιμασίας του προσωπικού χειρουργείων σε σχέση με την ψηφιακή κάρτα εργασίας.
  • Αλλάζει ο χρόνος υποβολής απολογιστικών δηλώσεων ωραρίου για συγκεκριμένες κατηγορίες οδηγών.

Επομένως, πρόκειται για ένα ευρύτερο εργασιακό νομοσχέδιο, με την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής Οδηγίας και την αλγοριθμική διαχείριση να αποτελούν τον βασικό πολιτικό και θεσμικό του άξονα.

Τι πρέπει να γίνει πραγματικά: Από τη νομοθετική συμμόρφωση στον έλεγχο της ψηφιακής εξουσίας

Εδώ βρίσκεται το σημαντικότερο ζήτημα. Η ευρωπαϊκή Οδηγία και το ελληνικό νομοσχέδιο αναγνωρίζουν ένα πραγματικό πρόβλημα: η τεχνολογία έχει αποκτήσει τη δυνατότητα να ασκεί εργοδοτική εξουσία χωρίς να είναι πάντοτε ορατή η διαδικασία με την οποία αυτή ασκείται.

Ένας διανομέας μπορεί να χάσει την πρόσβαση στην εφαρμογή επειδή ένας αλγόριθμος αξιολόγησε αρνητικά τη συμπεριφορά του. Ένας οδηγός μπορεί να λαμβάνει λιγότερες διαδρομές επειδή το σύστημα τον κατατάσσει χαμηλότερα. Ένας εργαζόμενος μπορεί να δει την αμοιβή του να μειώνεται χωρίς να γνωρίζει ποια δεδομένα οδήγησαν στην απόφαση.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η δυνατότητα να ενημερωθεί για τη λειτουργία του αλγορίθμου είναι απαραίτητη, αλλά δεν αρκεί.

Πρώτον, χρειάζεται πραγματικά ανεξάρτητος έλεγχος των αλγορίθμων.

Η ανθρώπινη εποπτεία δεν μπορεί να εξαντλείται σε έναν υπάλληλο που εγκρίνει τυπικά τις αποφάσεις του συστήματος. Χρειάζονται ειδικοί με τεχνική κατάρτιση, πρόσβαση στα απαραίτητα δεδομένα και δυνατότητα να ελέγχουν αν οι αλγόριθμοι παράγουν συστηματικά διακρίσεις ή αδικαιολόγητες οικονομικές επιβαρύνσεις.

Οι έλεγχοι πρέπει να είναι τακτικοί, αλλά και έκτακτοι όταν υπάρχουν καταγγελίες ή ενδείξεις παραβίασης δικαιωμάτων.

Δεύτερον, πρέπει να ενισχυθεί ουσιαστικά η Επιθεώρηση Εργασίας.

Το νομοσχέδιο προβλέπει την κατάρτιση των ελεγκτικών μηχανισμών στην αλγοριθμική διαχείριση. Αυτό είναι αναγκαίο, αλλά απαιτεί συγκεκριμένους πόρους, εξειδικευμένο προσωπικό και τεχνολογική υποδομή.

Η Επιθεώρηση Εργασίας πρέπει να μπορεί να ελέγχει όχι μόνο εάν μια πλατφόρμα τηρεί τις τυπικές υποχρεώσεις ενημέρωσης, αλλά και εάν στην πράξη χρησιμοποιεί συστήματα που παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία.

Τρίτον, πρέπει να αποσαφηνιστεί η εργασιακή σχέση στην πράξη.

Το τεκμήριο εξαρτημένης εργασίας αποτελεί σημαντική εξέλιξη. Η αποτελεσματικότητά του, όμως, θα εξαρτηθεί από το πόσο εύκολα θα μπορούν οι εργαζόμενοι να αποδεικνύουν ότι υπόκεινται σε διεύθυνση και έλεγχο.

Χρειάζονται σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες, γρήγορες διαδικασίες εξέτασης καταγγελιών και ουσιαστική πρόσβαση στα δεδομένα που διαθέτει η πλατφόρμα. Διαφορετικά, ο εργαζόμενος θα συνεχίσει να βρίσκεται σε μειονεκτική θέση απέναντι σε μια επιχείρηση που γνωρίζει πολύ περισσότερα για τη λειτουργία της εργασιακής σχέσης.

Τέταρτον, απαιτείται πραγματική προστασία του συλλογικού δικαιώματος των εργαζομένων.

Η ατομική διαπραγμάτευση μεταξύ ενός διανομέα και μιας πολυεθνικής πλατφόρμας είναι εξαρχής άνιση. Η δυνατότητα συλλογικής εκπροσώπησης, η πρόσβαση σε συνδικαλιστική οργάνωση και οι συλλογικές διαπραγματεύσεις μπορούν να περιορίσουν αυτή την ανισορροπία.

Η προστασία των εργαζομένων δεν μπορεί να εξαρτάται αποκλειστικά από το αν κάποιος διαθέτει χρόνο και χρήματα για να προσφύγει στη δικαιοσύνη.

Πέμπτον, χρειάζονται πραγματικές εγγυήσεις για το εισόδημα και την κοινωνική ασφάλιση.

Η αλγοριθμική διαχείριση συνδέεται άμεσα με τις αποδοχές, τον χρόνο εργασίας και τη δυνατότητα απασχόλησης. Η προστασία πρέπει να επεκτείνεται στην πραγματική δυνατότητα του εργαζομένου να γνωρίζει πώς υπολογίζεται η αμοιβή του, να αμφισβητεί τις περικοπές και να διατηρεί τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα που του αναλογούν.

Το μεγάλο κενό: Το νομοσχέδιο αφορά τις πλατφόρμες, όχι ολόκληρη την αγορά εργασίας

Υπάρχει μια διάσταση που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Παρά τον ευρύ τίτλο του νομοσχεδίου, οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις για την τεχνητή νοημοσύνη και την αλγοριθμική διαχείριση αφορούν πρωτίστως τις ψηφιακές πλατφόρμες εργασίας.

Δεν θεσπίζεται με αυτό το νομοσχέδιο ένα συνολικό πλαίσιο για κάθε επιχείρηση που χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη στις προσλήψεις, στην αξιολόγηση, στην κατανομή εργασιών ή στην παρακολούθηση του προσωπικού της.

Αυτό αφήνει ανοιχτό ένα ευρύτερο ζήτημα. Η αλγοριθμική διοίκηση δεν περιορίζεται στις εταιρείες διανομής και μεταφορών. Επεκτείνεται σταδιακά σε τηλεφωνικά κέντρα, αποθήκες, επιχειρήσεις λιανικής, υπηρεσίες εξυπηρέτησης πελατών και μεγάλους οργανισμούς.

Εκεί, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να καθορίζει βάρδιες, να αξιολογεί την παραγωγικότητα, να προβλέπει την απόδοση και να επηρεάζει αποφάσεις πρόσληψης ή απομάκρυνσης προσωπικού.

Χρειάζεται, επομένως, μια ευρύτερη συζήτηση για την προστασία όλων των εργαζομένων απέναντι στην αδιαφανή αυτοματοποιημένη διοίκηση, σε συνδυασμό με την εφαρμογή του ευρωπαϊκού Κανονισμού για την Τεχνητή Νοημοσύνη και της υφιστάμενης εργατικής και νομοθεσίας για τα προσωπικά δεδομένα.

Η πραγματική δοκιμασία θα αρχίσει μετά την ψήφιση

Το νομοσχέδιο κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς επιχειρεί να μεταφέρει στην ελληνική νομοθεσία μια βασική ευρωπαϊκή αρχή: η ψηφιακή τεχνολογία δεν μπορεί να απαλλάσσει μια επιχείρηση από τις ευθύνες της απέναντι στους ανθρώπους που εργάζονται για αυτήν.

Ωστόσο, η ψήφιση των διατάξεων δεν αρκεί. Θα χρειαστούν υπουργικές αποφάσεις, λειτουργία του μητρώου πλατφορμών, εξειδικευμένοι ελεγκτές, αποτελεσματικές κυρώσεις και δυνατότητα των εργαζομένων να αμφισβητούν αποφάσεις που επηρεάζουν την επαγγελματική και οικονομική τους ζωή.

Υπάρχει, επίσης, ένα ζήτημα που αφορά το ίδιο το μοντέλο ανάπτυξης της ψηφιακής οικονομίας. Οι πλατφόρμες αξιοποιούν τεράστιες ποσότητες δεδομένων για να βελτιώνουν την παραγωγικότητα, να μειώνουν το κόστος και να αυξάνουν την αποδοτικότητά τους. Οι εργαζόμενοι, όμως, συχνά δεν έχουν αντίστοιχη πρόσβαση στην πληροφορία ούτε τη δυνατότητα να επηρεάσουν τους κανόνες που καθορίζουν την καθημερινότητά τους.

Η πρόκληση για την πολιτεία είναι να εξασφαλίσει ότι η τεχνολογική πρόοδος δεν θα μετατραπεί σε μηχανισμό μεταφοράς όλο και μεγαλύτερου επιχειρηματικού κινδύνου στους εργαζομένους.

Ο αλγόριθμος μπορεί να οργανώνει τη δουλειά, να υπολογίζει αποστάσεις, να κατανέμει παραγγελίες και να αξιολογεί επιδόσεις. Δεν μπορεί, όμως, να αποτελεί έναν ανεξέλεγκτο εργοδότη, χωρίς λογοδοσία και χωρίς ανθρώπινη ευθύνη.

Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα του νέου νομοθετικού πλαισίου.

Δείτε επίσης