Η Χριστίνα Σουγιουλτζή μιλά για τη συγκλονιστική εμπειρία μιας παράστασης που καταργεί τη βαρύτητα, ισορροπεί ανάμεσα στο ρίσκο και την ποίηση και επιστρέφει στη σκηνή αυτές τις μέρες.
Το περασμένο καλοκαίρι, όσοι βρεθήκαμε δίπλα στο κοινό της παράστασης «Νεφέλωμα Ω», γίναμε μάρτυρες μιας σπάνιας σκηνικής μυσταγωγίας. Η αίσθηση που κυριάρχησε ήταν αυτή ενός απόλυτα καλοκουρδισμένου συνόλου που, κάτω από έναν καταιγιστικό, ζωντανό ρυθμό, κατάφερνε να διατηρεί ανέπαφη την ατομική ελευθερία και την προσωπική ταυτότητα τού κάθε ερμηνευτή. Μια εμπειρία συγκλονιστική, γυμνή από περιττά ψηφιακά εφέ, που εγκλώβιζε το βλέμμα στην καθαρή ουσία της σωματικής προσπάθειας και του ρίσκου.
Με αφορμή την πολυαναμενόμενη επανάληψη της παράστασης από τις 10 έως τις 25 Οκτωβρίου 2026 στο Θέατρο Ροές, επιδιώξαμε μια συζήτηση με την υπεύθυνη και δημιουργό της ομάδας «κι όμΩς κινείται», Χριστίνα Σουγιουλτζή.
Το έργο, εμπνευσμένο από το Νεφέλωμα Ωμέγα -ένα νεφέλωμα εκπομπής στον αστερισμό του Τοξότη που λάμπει στο σκοτάδι- αλλά και από την ποίηση του Μίλτου Σαχτούρη, θέτει ένα βασικό ερώτημα: Πόσο συχνά κοιτάμε τον ουρανό; Η Χριστίνα Σουγιουλτζή μάς ξεναγεί στο παρασκήνιο αυτής της κοσμικής συνάντησης, μάς μιλά για την απόλυτη εμπιστοσύνη που απαιτεί η ακροβασία, για τη «μανία της ανόδου» που συμβολίζουν οι μεταλλικές σκάλες της σκηνής, αλλά και για τη βαθιά πίστη της στην έννοια της καλλιτεχνικής κοινότητας.
Ο ρυθμός των τυμπάνων και η ανεξαρτησία της κίνησης
Α.Ε: Παρακολουθώντας την παράσταση στο Θέατρο Ροές, είναι εντυπωσιακός ο απόλυτος συντονισμός της ομάδας υπό τον καταιγιστικό ρυθμό που δίνει επί σκηνής ο Λέανδρος Σπύρος Φράτνικ με τα κρουστά του. Πώς δουλέψατε στις πρόβες αυτόν τον παλμό, ώστε να λειτουργεί ως κοινός οδηγός για την ομάδα, επιτρέποντας ταυτόχρονα σε κάθε χορευτή να διατηρεί την ατομική, ανεξάρτητη ελευθερία στην κίνησή του;
Χριστίνα Σουγιουλτζή: Ο Λέανδρος παρακολούθησε τις πρόβες και πρότεινε μια παρτιτούρα και μια ρυθμολογία. Ήταν μαζί μας πολύ πριν διαμορφωθεί η τελική εκδοχή της χορογραφίας. Οπότε λόγω της συνύπαρξης και φυσικά του ταλέντου και του ενστίκτου του, σε σχέση με την ανάγκη της παράστασης και των ανθρώπων της είναι μαζί μας αυτονόητα, οργανικά και ισότιμα. Πιστεύω από τα μεγαλύτερα δώρα του παρόντος της ομάδας.
Η ισορροπία μεταξύ πειθαρχίας και ρίσκου
Α.Ε: Η ομάδα «κι όμΩς κινείται» λειτουργεί ως ένας απόλυτα καλοκουρδισμένος μηχανισμός υψηλής σωματικής ακρίβειας. Πόση εκπαίδευση και, κυρίως, τι είδους εμπιστοσύνη απαιτείται ανάμεσα στους ερμηνευτές όταν καλούνται να ισορροπήσουν μεταξύ της πειθαρχίας του χορού και του ρίσκου των ακροβατικών κάτω από έναν έντονο ρυθμό;
Χρ.Σ: Γνωριζόμαστε παρά πολύ καιρό, υπάρχουμε πολύ μαζί, ερχόμαστε από προηγούμενες παραστάσεις. Δε θα γινότανε αλλιώς. Η εμπιστοσύνη είναι πάνω από όλα. Και η εμπιστοσύνη προϋποθέτει αγάπη, να σαν εκεί για τον άλλο ακόμα κι αν το δικό σου πάει ένα βήμα πίσω. Αλλιώς δεν έχει αξία το σκηνικό γεγονός.
Το σύμβολο της σκάλας και η υπέρβαση του πόνου
Α.Ε: Στο έργο κυριαρχούν οι μεταλλικές σκάλες οι οποίες διασταυρώνονται και κάποια στιγμή καταλήγουν σε μια μεγάλη. Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος που οι ερμηνευτές κυκλοφορούν ανάμεσα στα ανοίγματά της σε μορφή κυματισμού, διασταυρώνοντας τα σώματά τους με μια ροή που μοιάζει αβίαστη, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, την ίδια στιγμή που το σώμα υφίσταται την πραγματική ταλαιπωρία και τον πόνο της τριβής με το μέταλλο. Τι συμβολίζει τελικά αυτή η κατασκευή; Και πώς διαχειρίζεται ένας καλλιτέχνης αυτή την αντίθεση ανάμεσα στη σκληρή, επίπονη πραγματικότητα με την επαφή του υλικού και την απόλυτη ποιητική ηρεμία που καλείται να βγάλει προς το κοινό;
Χρ.Σ: Η μανία του ανθρώπου να ανέβει, να προοδεύσει, να πάει πάνω και όλο και πιο πάνω, μια μανία γραμμένη στο αίμα της ανθρωπότητας. Και το γελοίο της κατάστασης. Είμαστε κάτι ανυπολόγιστα μικρά πλασματάκια, με ανυπολόγιστα μικρές ζωούλες, βουτηγμένες στη βία, σε έναν χρόνο απέραντο, σ ένα σύμπαν απέραντο. Χωρίς πραγματική κατανόηση του φαινομένου της ζωής. Πέρα από την απαίτηση της επιτυχίας και της ανόδου, πέρα από τη βία, την παντοτινή βία που ορίζει τα ανθρώπινα, ίσως χρειάζεται που και που να αφουγκραζόμαστε την παγωμένη σιωπή του απέραντου συμπαντικού χρόνου. Και να της χαρίζουμε το δέος που της πρέπει.
Η απουσία των εφέ και η ανάδειξη της λεπτομέρειας
Α.Ε: Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι επιλέγετε να μην «οχυρωθείτε» πίσω από την ευκολία των σύγχρονων τεχνολογικών εφέ ή των εντυπωσιακών ψηφιακών προβολών που συχνά κυριαρχούν στη σκηνή. Αυτή η απουσία τεχνολογικών αντιπερισπασμών μοιάζει να λειτουργεί ως μεγεθυντικός φακός, εγκλωβίζοντας το βλέμμα του κοινού αποκλειστικά επάνω στους συντελεστές αναδεικνύοντας έτσι κάθε μικρή λεπτομέρεια της σωματικής κίνησης τους. Η επιλογή αυτή είναι ένα συνειδητό ρίσκο για να κρατήσετε τον θεατή προσηλωμένο στην καθαρή ουσία της σωματικής προσπάθειάς σας;
Χρ.Σ: Η αφαίρεση το πιο δύσκολο πράγμα. Ναι πιστεύουμε στο «γυμνό» των πράξεων.
Η σχέση εμπιστοσύνης με το κοινό (χωρίς διαφήμιση)
Α.Ε: Ενώ το έργο σας αποτελεί πεδίο διαρκούς πειραματισμού, η προσέλευση του κόσμου στις παραστάσεις σας είναι εντυπωσιακή, παρόλο που δεν υπάρχει συστηματική διαφημιστική προβολή. Πώς εξηγείτε αυτή τη σπάνια, οργανική σχέση εμπιστοσύνης που έχετε χτίσει με το κοινό; Είναι τελικά το «από στόμα σε στόμα» η πιο ισχυρή απάντηση στο εμπορικό μάρκετινγκ;
Χρ.Σ: Ακριβώς για αυτό θελήσαμε και να έχουμε σταθερή στέγη, για να υπάρχει ένας σταθερός χώρος, ένα σημείο αναφοράς. Η ομάδα αριθμεί πολλά περισσότερα μέλη από όσα βλέπουμε στη σκηνή. Οι άνθρωποι που υπήρξαν στην πορεία της ομάδας και τώρα δεν είναι πια( και ίσως είναι στο μέλλον) και όλοι αυτοί που υπάρχουν μαζί μας στα μαθήματα, στο θέατρο. Πιστεύω στην κοινότητα. Την έχω ανάγκη.
Η συνέχεια και τα επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια
Α.Ε: Το κοινό αναζητά σταθερά τη δουλειά σας και αναρωτιέται για τη συνέχεια. Σχεδιάζετε να συνεχιστούν οι παραστάσεις “Νεφέλωμα Ωμέγα” και σε άλλους χώρους ή πόλεις;
Χρ.Σ: Αρχικά θα παιχτεί τον Οκτώβρη στο θέατρο. Και μετά βλέπουμε!
Α.Ε:: Αυτή την περίοδο η ομάδα σας ετοιμάζει κάποια νέα παραγωγή κι αν ναι, πότε προγραμματίζεται να δρομολογηθεί;
Χρ.Σ: Ακόμα όχι , οι δυνάμεις μας είναι σ αυτή.
Φεύγοντας από τη συζήτηση με τη Χριστίνα Σουγιουλτζή, γίνεται σαφές ότι το «Νεφέλωμα Ω» δεν είναι απλώς ένα θέαμα υψηλής σωματικής ακρίβειας, αλλά μια βαθιά υπαρξιακή υπενθύμιση. Μέσα σε έναν απέραντο συμπαντικό χρόνο, η ομάδα «κι όμΩς κινείται» μάς καλεί να χαρίσουμε στο δέος της ζωής τον χρόνο που του πρέπει. Η παράσταση επιστρέφει για 8 μόνο βραδιές, και αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για να σηκώσουμε, έστω και για λίγο, το βλέμμα μας προς τα αστέρια.
Χρήσιμες Πληροφορίες Παράστασης
Τίτλος: «Νεφέλωμα Ω» (χορός – ακροβασία)
Χώρος: Θέατρο Ροές (ΡΟΕΣ θέατρο / ROES theater)
Ημερομηνίες παραστάσεων: Από 10 Οκτωβρίου έως 25 Οκτωβρίου 2026
Πλήθος παραστάσεων: Για 8 μόνο παραστάσεις
Ώρα έναρξης: 21:00
Δημιουργική Ομάδα: Καραχανίδης Αναστάσης, Λινάρδου Αντιγόνη, Λαμπρόπουλος Θοδωρής, Παππά Ιλεάννα, Περλέγκας Γιάννος, Σουγιουλτζή Χριστίνα, Σταθούλη Ξένια, Φράτνικ Λέανδρος Σπύρος (κρουστά), Federico Bustamante, Ελευθεριάδου Πέννυ, Βιβή Χιονίδου.
Βιογραφικό σημείωμα Χριστίνας Σουγιουλτζή
Η Χριστίνα Σουγιουλτζή αποτελεί διακεκριμένη Ελληνίδα χορεύτρια, χορογράφο και ηθοποιό, με αναγνωρισμένη και πρωτοποριακή προσφορά στον χώρο του σωματικού θεάτρου. Γεννημένη στην Αθήνα το 1977, χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο επιστημονικό και καλλιτεχνικό υπόβαθρο, καθώς είναι πτυχιούχος του Τμήματος Φυσικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και αριστούχος απόφοιτος της Ανωτέρας Επαγγελματικής Σχολής Χορού «Νίκη Κονταξάκη». Η μετέπειτα πορεία της περιλαμβάνει εξειδικευμένη και εντατική κατάρτιση στα ακροβατικά εδάφους και αέρος, καθώς και στις τεχνικές του σύγχρονου τσίρκου.
Το 2003 αποτέλεσε σταθμό στην πορεία της, καθώς ίδρυσε μαζί με τον Camilo Bentancor την ομάδα «κι όμΩς κινείται». Μέσα από την ομάδα αυτή, εισήγαγε στην Ελλάδα μια εντελώς προσωπική παραστατική γλώσσα, καταργώντας τα όρια ανάμεσα στον σύγχρονο χορό, το θέατρο και τα ριψοκίνδυνα ακροβατικά.
Στην εικοσαετή και πλέον πορεία της, έχει υπογράψει και πρωταγωνιστήσει σε εμβληματικές παραγωγές (όπως η τριλογία Inferno, Purgatorio, Il Paradiso, το Σωματίδιο του Θεού και το Hermes), ενώ έχει συνεργαστεί με κορυφαίους πολιτιστικούς φορείς, όπως το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ και το Φεστιβάλ Αθηνών. Παράλληλα με την καλλιτεχνική της δραστηριότητα, η οποία περιλαμβάνει πρόσφατες συμμετοχές σε παραστάσεις όπως «Η δύναμη της συνήθειας» στο Θέατρο Ροές, επιτελεί πλούσιο εκπαιδευτικό έργο, παραδίδοντας σεμινάρια σύγχρονου χορού και ακροβατικών σε επαγγελματίες και ερασιτέχνες.
