Λόγος, ακροβατικά και ο ήχος του αργαλειού σε μια καθηλωτική παράσταση του Θεάτρου Τέχνης «Καρόλου Κουν», που αποθεώθηκε από το κοινό στο Αίθριο της Στοάς Αρσακείου.
Μια σπάνια θεατρική εμπειρία βίωσαν όσοι βρέθηκαν αυτές τις δύο Δευτέρες (29 Ιουνίου και 6 Ιουλίου) στο Αίθριο της Στοάς Αρσακείου, παρακολουθώντας την παράσταση «Πηνελόπες και Πηνελοπιάδες – The Loom».
Η παραγωγή του Θεάτρου Τέχνης κατάφερε να κερδίσει το θερμό χειροκρότημα του κοινού, παρουσιάζοντας μια πολυδιάστατη σκηνική πρόταση όπου η παράδοση συνομιλεί αριστουργηματικά με τον σύγχρονο πειραματισμό.
Το μεγάλο στοίχημα της παράστασης κερδήθηκε μέσα από την απόλυτη οργανική ένωση των τριών γυναικών επί σκηνής. Οι ιδιαίτερες ικανότητες της κάθε δημιουργού δεν λειτούργησαν αποσπασματικά, αλλά συνέθεσαν ένα ενιαίο, υπνωτιστικό σύμπαν:
Η Μαριάννα Κάλμπαρη, Υπογράφοντας τόσο το καθηλωτικό κείμενο όσο και την ευρηματική σκηνοθεσία, ανέλαβε παράλληλα επί σκηνής τον ρόλο μιας σύγχρονης ραψωδού. Καθοδηγώντας το εγχείρημα και την αφήγηση με απόλυτη καθαρότητα και θεατρική στιβαρότητα, έδωσε φωνή και υπόσταση στα διαχρονικά ερωτήματα γύρω από τη γυναικεία ελευθερία, συνδέοντας αριστουργηματικά το ομηρικό χθες, με το σήμερα
Η Φοίβη Βλάσση παρέδωσε ένα ηχητικό μάθημα υψηλής αισθητικής. Η απόφασή της να συνδέσει την ύφανση με τη μουσική, χρησιμοποιώντας τον αργαλειό σαν κρουστό όργανο, δημιούργησε μια υποβλητική ατμόσφαιρα. Ο ρυθμικός ήχος της ύφανσης, συνδυασμένος με ηλεκτρονικά μέσα παραγωγής ήχου και το τραγούδι της στον παλμό του αργαλειού, παρέσυρε τους θεατές σε μια πρωτόγνωρη ακουστική εμπειρία.
Κάποιες ελάχιστες τονικές αστοχίες κατά τη χρήση του loop sampler, ήταν οι μόνες στιγμές που ξεφύγανε (ελαφρώς) τα φωνητικά μέρη, χωρίς ωστόσο να μειώσουν τη συνολική δύναμη του ηχητικού επιτεύγματος.
Η Χριστίνα Σουγιουλτζή αποθεώθηκε για τη σωματική κατάθεση της. Μεταφράζοντας την προσμονή και τον εγκλωβισμό της Πηνελόπης σε κίνηση, μάγεψε το κοινό με τα ριψοκίνδυνα ακροβατικά της και τον εκφραστικό χορό της, ενώ ο συνοδευτικός ήχος του ακορντεόν της, λειτούργησε ως η συναισθηματική γέφυρα ολόκληρου του έργου.
Αυτή η τελετουργική ατμόσφαιρα, ωστόσο, δεν θα είχε την ίδια δυναμική χωρίς την καθοριστική συμβολή των ανθρώπων που επιμελήθηκαν την όψη και την υποστήριξη της παράστασης:
Ο Άγγελος Μπούρας, μέσα από τη συνεργασία στη σκηνοθεσία και τη σκηνογραφική επιμέλεια, εξασφάλισε τη ροή και τη σωστή διαρρύθμιση του χώρου.
Η Στέλλα Κάλτσου με τον μελετημένο σχεδιασμό των φωτισμών της, κατάφερε να μεταμορφώσει το Αίθριο της Στοάς, δημιουργώντας τις απαραίτητες σκιές και τις φωτεινές εντάσεις που απαιτούσε η παράσταση.
Η Μαριέττα Καρπαθίου / ’ergon, δημιούργησε έναν συνδυασμό ένδυσης και οπτικής, προσφέροντας έτσι εικαστική αξία στα ενδύματα ως μια προέκταση του ίδιου του αργαλειού και της λαογραφικής αφήγησης.
Η χθεσινή παράσταση απέδειξε ότι το θέατρο συνόλου, όταν υπηρετείται από καλλιτέχνες με τόσο ξεχωριστή ταυτότητα, μπορεί να γεννήσει κάτι αληθινά μαγικό. Μια απόλυτα επιτυχημένη σύμπραξη που θα συζητιέται για καιρό.
Η παράσταση παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα στις 21:00 στο Αίθριο της Στοάς Αρσακείου (έως τις 27 Ιουλίου 2026)
