Στους 297 βουλευτές της Βουλής (τρεις πρώην “Σπαρτιάτες” έχουν εκπέσει από το αξίωμά τους και οι θέσεις δεν αναπληρώθηκαν) οι 40 είναι ανεξάρτητοι. Χοντρικά, ένας στους επτά. Πρόκειται για ένα ακόμα σύμπτωμα των καιρών. Αποτέλεσμα κυρίως των διασπάσεων στον χώρο της κεντροαριστεράς αλλά και του πολιτικού αμοραλισμού των ανεξαρτητοποιήσεων.
Ίσως γι αυτό το αντι-παράδειγμα γίνεται παράδειγμα και χρήζει επισήμανσης.
Ο λόγος για δύο πρόσφατες περιπτώσεις:
–ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος διεγράφη από τον Νίκο Ανδρουλάκη και αμέσως παρέδωσε την βουλευτική του έδρα, μένοντας στην άκρη της πολιτικής μέχρι νεοτέρας,
–η Έφη Αχτσιόγλου αποχώρησε με άλλους έξι βουλευτές της Νέας Αριστεράς λόγω θεμελιώδους διαφωνίας με τη νέα ηγεσία του Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Ο τελευταίος επιθυμεί μία “καθαρή” ριζοσπαστική αριστερά ιδεολογικό “φρούριο” και χλευάζει όπου και όπως μπορεί τον Αλέξη Τσίπρα- είπε, μεταξύ άλλων, ότι η πρότασή του είναι “καθρεφτάκια σε ιθαγενείς”. Οι επτά που αποχώρησαν θέλουν την κυβερνώσα αριστερά, αυτή που βάζει τα πόδια της στη φωτιά με το ρίσκο των λαθών. Το ίδιο και η Έφη Αχτσιόγλου που στα 32 της έγινε υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα. Έκανε, όμως, και το ποιοτικό άλμα να παραδώσει την έδρα της, αν και ευθέως δήλωσε πώς δεν αποχωρεί και από την ενεργό πολιτική.
Εάν αυτό την οδηγήσει στην ΕΛ.Α.Σ του Αλέξη Τσίπρα μένει να φανεί. Η αλήθεια είναι πως έχουν να συνομιλήσουν από την παραίτηση του τελευταίου, το 2023, και λέγεται ότι η σχέση τους πληγώθηκε από κάποιες διαφωνίες εκείνης της περιόδου.
Αυτά στην πολιτική ξεχνιούνται εύκολα ή δύσκολα. Η Αχτσιόγλου είναι πολιτικό “asset” και αυτό αναγνωρίζεται. Προσώρας έχει εγκατασταθεί στο δικηγορικό της γραφείο που άνοιξε πρόσφατα και θα συνεχίσει να παρεμβαίνει, είτε μαζί με τους έξι ανεξάρτητους, πλέον, βουλευτές, είτε κατά μόνας. Η σχέση της με τον Αλέξη Χαρίτση είναι άρρηκτη, ενώ οι φήμες θέλουν τον σύντροφό της Δημ. Τζανακόπουλο να τερματίζει την κοινοβουλευτική του δράση στις επόμενες εκλογές και να μένει εκτός πολιτικής. Η δική του σχέση με τον Αλέξη Τσίπρα, άλλωστε, είναι τραυματική και μάλλον ανεπούλωτη.
Με την παράδοση της βουλευτικής της έδρας, πάντως, η Έφη Αχτσιόγλου έκανε έμμεσα το δικό της rebranding. Χωρίς να σημαίνει αυτό κάτι για τους συντρόφους της που επέλεξαν άλλη οπτική γωνία, η πράξη της είναι διδακτική και αξιοσημείωτη.
