Στα δημοσιογραφικά γραφεία, ένα όνομα έχει αρχίσει να κυκλοφορεί με επιμονή: «Νέα Πορεία».
Σύμφωνα με πληροφορίες και ψιθύρους αυτός θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του νέου πολιτικού εγχειρήματος που ετοιμάζει ο Αλέξης Τσίπρας καθώς κονταροχτυπιέται με τη “Πυξίδα” που μάλλον όμως χάνει έδαφος.
Το όνομα «Νέα Πορεία», λιτό και φορτισμένο, θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μία καθαρή τομή με το πρόσφατο παρελθόν και ταυτόχρονα μια επανεκκίνηση. Στην πολιτική ορολογία, η «πορεία» υποδηλώνει κατεύθυνση, γραμμή, ακόμη και αλλαγή εποχής.
Κάπου εδώ υπάρχει και μία ιστορική σύμπτωση (ή μήπως ειρωνεία;). Η φράση «Νέα Πορεία» παραπέμπει αναπόφευκτα στο ρωσικό «Новый курс» του Λέοντα Τρότσκι — το «Νόβι κούρς», όπως αποδίδεται προφορικά στα ελληνικά. Εκείνος ο «νέος δρόμος» του 1923 δεν ήταν βέβαια ούτε κόμμα ούτε σύνθημα καμπάνιας, αλλά μια εσωκομματική προσπάθεια ανασύνταξης και δημοκρατικοποίησης του μπολσεβίκικου κόμματος, λίγο πριν παγιωθεί η κυριαρχία του σταλινικού μηχανισμού.
Η σύμπτωση, βέβαια, είναι ιστορικά και ιδεολογικά τυχαία. Κανένα οργανωτικό νήμα δεν συνδέει τον Τρότσκι με τα σημερινά ελληνικά πολιτικά σχήματα της Αριστεράς και Κεντροαριστεράς — πέρα από την εμμονή να δανείζονται λέξεις από το παρελθόν που υπόσχονται ανανέωση, επανεκκίνηση ή ρήξη.
