Ως σαφής προαναγγελία για την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα ερμηνεύεται το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα στην Εφημερίδα των Συντακτών, με τίτλο «Ζυγώνει η ώρα ανάληψης ευθυνών».
Ο πρώην πρωθυπουργός σκιαγραφεί το πολιτικό του σχέδιο για την επόμενη ημέρα, θέτοντας ως κεντρικό στόχο την «εκ θεμελίων ανασύνθεση» του δημοκρατικού και προοδευτικού χώρου και τη συγκρότηση μιας νέας, ισχυρής κυβερνώσας Αριστεράς.
Στο επιτελείο του επικρατεί η εκτίμηση ότι ο χρόνος πιέζει. Η καθυστέρηση στην ανακοίνωση του νέου κόμματος αφήνει χώρο στο ΠΑΣΟΚ να ενισχύει τη θέση του στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, γεγονός που επιταχύνει τις αποφάσεις για άμεσες κινήσεις.
Χρονοδιάγραμμα ανακοινώσεων και πολιτικές επαφές
Οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι οι σχετικές ανακοινώσεις για το νέο κόμμα θα πραγματοποιηθούν το προσεχές διάστημα, από τα τέλη Απριλίου έως τα μέσα Μαΐου. Το προγραμματικό πλαίσιο εμφανίζεται ήδη έτοιμο, ενώ τα βασικά πρόσωπα του εγχειρήματος έχουν αναλάβει ρόλους.
Η δημόσια παρουσία του Αλέξης Τσίπρας αναμένεται να ενταθεί, με σταθμούς την ομιλία του στο Φόρουμ των Δελφών και τη συμμετοχή του σε εκδήλωση για την παρουσίαση βιβλίου του πανεπιστημιακού Λεωνίδα Μακρή, όπου θα βρεθούν επίσης οι Χάρης Δούκας, Γιάννης Μώραλης και Νίκος Χαρδαλιάς.
Παράλληλα, εντείνονται οι επαφές με προσωπικότητες της κεντροαριστεράς, με τα ονόματα των Χάρη Καστανίδη και Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου να συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που φέρονται να βρίσκονται σε συζητήσεις.
Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση και αφήγημα πολιτικής αλλαγής
Στο άρθρο του, ο πρώην πρωθυπουργός ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση για ζητήματα διαφθοράς, λειτουργίας του κράτους δικαίου και διαχείρισης δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων. Υποστηρίζει ότι οι κυβερνητικές πολιτικές επιβαρύνουν τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, οι οποίοι δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις καθημερινές ανάγκες.
Επικαλούμενος τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, επισημαίνει τη διευρυνόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια και το αίτημα για πολιτική αλλαγή. Τονίζει, ωστόσο, ότι η δυσαρέσκεια από μόνη της δεν αρκεί χωρίς μια συνεκτική και πειστική πολιτική πρόταση.
Οργανωτική συγκρότηση και «κλειστός πυρήνας»
Σε οργανωτικό επίπεδο, το νέο εγχείρημα φαίνεται να έχει ήδη προχωρήσει. Συγκροτείται ένας στενός πυρήνας 7-8 ατόμων, που λειτουργεί ως άτυπο Πολιτικό Συμβούλιο υπό τον Αλέξης Τσίπρας. Σε αυτό συμμετέχουν, σύμφωνα με πληροφορίες, οι Γιώργος Βασιλειάδης, Μιχάλης Καλογήρου, Κώστας Τούμπουρος, Μίλτος Χατζηγιαννάκης και Γιάννα Πεππέ.
Παράλληλα, σχεδιάζεται ένα ευρύτερο όργανο περίπου 25 προσώπων, ενώ έχουν ήδη ενεργοποιηθεί πυρήνες αυτοοργάνωσης σε όλη τη χώρα. Κεντρικό ρόλο στην οργανωτική ανάπτυξη έχει ο Γιώργος Βασιλειάδης, με τη συνδρομή των Γρηγόρης Θεοδωράκης και Μίλτος Χατζηγιαννάκης.
Εκλογικά σενάρια και στρατηγική τοποθέτηση
Ο σχεδιασμός του νέου κόμματος λαμβάνει υπόψη όλα τα πιθανά εκλογικά σενάρια: πρόωρη προσφυγή στις κάλπες εντός καλοκαιριού, εκλογές το φθινόπωρο μετά τη ΔΕΘ ή εξάντληση της τετραετίας. Σε κάθε περίπτωση, η στρατηγική επιδιώκει την ταχεία πολιτική συγκρότηση, ώστε ο νέος φορέας να είναι έτοιμος να παρέμβει με αξιώσεις στο επόμενο εκλογικό τοπίο.
Το μήνυμα «ζυγώνει η ώρα» αποκτά έτσι διπλή ανάγνωση: ως πολιτική προειδοποίηση προς την κυβέρνηση και ως σήμα εκκίνησης για τη συγκρότηση ενός νέου πόλου στον προοδευτικό χώρο.
Το άρθρο στην “Εφημερίδα των Συντακτών”
Μια νέα και ισχυρή κυβερνώσα Αριστερά, προγραμματικά συμπαγής και ριζικά ανανεωμένη, είναι ζωτική ανάγκη. Κοινωνική, αλλά και εθνική.
Οσοι έκαναν τον κόπο να παρακολουθήσουν την προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή, όχι μόνο δεν έλαβαν κάποιες απαντήσεις για τα εγκλήματα που βαρύνουν την κυβέρνηση, όπως η κακοποίηση του κράτους δικαίου και η διασπάθιση δημόσιου χρήματος, αλλά πιθανότατα θα έμειναν με ένα επιπλέον κρίσιμο και σχεδόν υπαρξιακό ερώτημα.
Ως πότε;
Ως πότε θα επιτρέπουμε σε μια κυβέρνηση συνώνυμη της φθοράς και της διαφθοράς να ασχημονεί σε βάρος του λαού και της δημοκρατίας, να κακοποιεί το κράτος δικαίου και τη Δικαιοσύνη, να λεηλατεί τα δημόσια και τα ευρωπαϊκά ταμεία και να υποθάλπει το ψέμα και την απάτη ως κυρίαρχο στοιχείο της πολιτικής της;
Ως πότε θα επιτρέπουμε σε έναν πρωθυπουργό που αντιμετωπίζει το κράτος σαν λάφυρο, να φυλακίζει το Σύνταγμα στα όρια της δικής του ηθικής και να αντιμετωπίζει τους Ελληνες σαν πολιτικά αναλφάβητους, ή ακόμα χειρότερα σαν πρόθυμους συνεργούς και συνένοχους στη γενικευμένη παρανομία και συγκάλυψη;
Ως πότε το έγκλημα θα χαρακτηρίζεται «λάθος», η ενοχή θα κρύβεται πίσω από διαχρονικές παθογένειες, η νομή του δημόσιου χρήματος πίσω από διακομματικές ευθύνες, η παραβίαση του Συντάγματος πίσω από νομικίστικες ακροβασίες και ο πρωθυπουργός πίσω από συνεργάτες του αποδιοπομπαίους τράγους;
Ως πότε θα ανεχόμαστε πολιτικές που τοποθετούν την Ελλάδα στη ζώνη υψηλού κινδύνου, την καθιστούν μέρος του πολέμου και αντιμετωπίζουν την κρίσιμη διεθνή κατάσταση ως ευκαιρία για μια τεράστια αναδιανομή εισοδήματος από την κοινωνική πλειοψηφία προς την ολιγαρχία των καρτέλ;
Αυτή η πλειοψηφία της κοινωνίας δυσκολεύεται σήμερα να βγάλει τον μήνα ακόμη και να έχει πρόσβαση σε βασικά αγαθά. Το ζούμε και το ακούμε σε κάθε συζήτηση με τους ανθρώπους γύρω μας και το βλέπουμε αποτυπωμένο σε όλες τις μετρήσεις κοινής γνώμης. Οπου η πλειοψηφία απαντά ότι το 2019, παρότι βγαίναμε από τα μνημόνια, ήταν οικονομικά καλύτερα, τα 3/4 ότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα και ένα ποσοστό άνω του 70% ζητά πολιτική αλλαγή.
Μπορεί όμως αυτή η αλλαγή να έρθει αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν;
Αρκεί η δυσαρέσκεια των πολιτών από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για να τη φέρει;
Ολα δείχνουν ότι δεν αρκεί.
Γιατί δεν υπάρχει ισχυρή και αληθινά εναλλακτική κυβερνώσα δύναμη και πρόταση απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση.
Οχι συμπληρωματική, αλλά αποφασιστικά αντιπαραθετική.
Αυτός είναι ο βασικός λόγος που, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη βυθίζεται στη διαφθορά και τις ανισότητες που παράγει, εντούτοις δείχνει να επιπλέει. Και αναλόγως αν κάποιος βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο, μπορεί να υποθέσει ότι κυριαρχεί κιόλας.
Γιατί δεν υπάρχει αντίπαλος.
Οχι μόνο στις βελόνες των δημοσκοπικών μετρήσεων αλλά κυρίως στο πολιτικό αφήγημα, στο όραμα για τη διακυβέρνηση της χώρας.
Αυτό σώζει σήμερα την πιο κυνική και διεφθαρμένη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης.
Ο χρόνος όμως μετράει αντίστροφα για την ασφάλεια της πατρίδας και την καθημερινότητα του πολίτη.
Αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, αν όλοι οι παράγοντες φθοράς, κινδύνου και κρίσης παραμείνουν ως έχουν, τότε τα ακόμα χειρότερα είναι μπροστά για τη χώρα και την κοινωνία.
Κι αυτή η διαπίστωση μας αφορά όλους.
Και κυρίως τους προοδευτικούς πολίτες, τις δυνάμεις της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης.
Ουδείς δικαιούται να μένει στη βολή του.
Ενα μεγάλο δημοκρατικό «ξεβόλεμα», μια εκ θεμελίων ανασύνθεση του δημοκρατικού και προοδευτικού χώρου, βασισμένη στη δικαιοσύνη, την εντιμότητα και έναν νέο πατριωτισμό, είναι ζωτική ανάγκη.
Μια νέα και ισχυρή κυβερνώσα Αριστερά, προγραμματικά συμπαγής και ριζικά ανανεωμένη, είναι ζωτική ανάγκη.
Κοινωνική αλλά και εθνική.
Και ζυγώνει η ώρα που όλοι θα κληθούμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.
