Παρερμηνεύθηκαν ή όχι οι δηλώσεις του Γιώργου Βασιλειάδη σχετικά με “διάλυση” του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς μετά την ίδρυση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, υποκρύπτουν μερικές βασικές αλήθειες σχετικά με το ζητούμενο περί ανασύνθεσης του ευρύτερου χώρου.
Ο δημοσιογράφος Γιώργος Μελιγγώνης (Αθήνα 9,84) του μετέφερε την αίσθηση που διακινείται το τελευταίο διάστημα, ότι για να προχωρήσει αυτή η διαδικασία «πρέπει όλα να διαλυθούν για να γίνουν από την αρχή», ρωτώντας τον αν συμμερίζεται αυτή την εκτίμηση. Ο Γιώργος Βασιλειάδης απάντησε πως κάτι τέτοιο αποτυπώνεται στην κοινωνία και στις μετρήσεις, χωρίς να το απορρίψει. «Πώς αλλιώς;» ήταν συγκεκριμένα η απάντησή του. Όταν, ωστόσο, πιέστηκε εκ νέου με πιο συγκεκριμένη διατύπωση – αν δηλαδή η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς αποτελεί προϋπόθεση – απέφυγε να το επιβεβαιώσει ρητά, μετατοπίζοντας τη συζήτηση στα «πολιτικά προτάγματα» και στην ανάγκη υπέρβασης μηχανισμών και προσωπικών φιλοδοξιών.
Συζητώντας με κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που τελούν σε αναμονή της ίδρυσης του κόμματος του πρώην πρωθυπουργού μου έλεγαν ότι “ο Βασιλειάδης είπε κάτι αυτονόητο που δεν απέχει από την πρόταση Φάμελλου”. Μου εξήγησαν ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ όταν μιλά για κοινό ψηφοδέλτιο μετά από προγραμματική συμφωνία προφανώς εννοεί ότι παράλληλα θα ανασταλλεί η λειτουργία των κομμάτων που θα συμμετείχαν σε ένα τέτοιο μπλοκ. Δηλαδή, δεν θα κατέλθουν στις εκλογές και το κόμμα Τσίπρα και ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτονόητο.
Όμως, ο πρώην πρωθυπουργός είχε καταστήσει σαφές ότι το νέο κόμμα δεν θα αποτελέσει συγκόλληση άλλων κομμάτων και σκοπεύει να υποδεχτεί μόνο πρόσωπα, όσον αφορά, μάλιστα, τους βουλευτές πρέπει πρώτα να παραιτηθούν κατά το δικό του παράδειγμα. Πιθανώς να αλλάξουν όλα αυτά υπό την πίεση των συνθηκών, πάντως όσα είπε ο Βασιλειάδης δεν προκάλεσαν δυσφορία στους περισσότερους στην Κουμουνδούρου. Μόνο εκείνοι που γνωρίζουν ότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι στο νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα δυσανασχετούν. Κι αυτοί έχουν ονοματεπώνυμα…
Και κάτι τελευταίο: στο όποιο εγχείρημα, ξεχάστε, φυσικά, τη Νέα Αριστερά. Υπό τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη και την Πέτη Πέρκα, πλέον, ουδεμία πιθανότητα συνεργασίας με ένα κόμμα Τσίπρα υφίσταται.Άλλωστε, το μικρό αυτό κόμμα θα διασπαστεί αργά ή γρήγορα με την ανεξαρτητοποίηση και αποχώρηση έως και οκτώ βουλευτών υπό τον Αλέξη Χαρίτση.
Μέχρι να σβήσει ο ήλιος
Στο κυβερνητικό στρατόπεδο, τώρα, η απόφαση του ΠΑΣΟΚ να μην συνεργαστεί με τη Ν.Δ υπό οιαδήποτε συνθήκη μετά τις εκλογές εκλαμβάνεται ως “δώρο”. Ο Άδωνις Γεωργιάδης το είπε πολύ καθαρά. Μοναδικός στόχος, λένε, είναι πιά η αυτοδυναμία και εφόσον δεν προκύψει στην πρώτη κάλπη θα προκύψει στην δεύτερη ή και την τρίτη! Εκλογές, δηλαδή, μέχρι να σβήσει ο ήλιος.
Αισθάνονται, δε, ευγνώμονες στον Χάρη Δούκα που φέρεται να είπε ότι καλύτερα ακυβερνησία παρά συνεργασία με τη Ν.Δ. Και το αξιοποιούν δεόντως.
