Η αμερικανική στρατηγική στη Μέση Ανατολή εισέρχεται σε νέα, πιο επικίνδυνη φάση, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να κρατά ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα — από διπλωματική εκτόνωση έως ευρείας κλίμακας στρατιωτική επέμβαση. Σύμφωνα με αποκαλύψεις της Wall Street Journal και του Axios, ο Λευκός Οίκος και το Πεντάγωνο εξετάζουν την αποστολή τουλάχιστον 10.000 επιπλέον στρατιωτών στην περιοχή, ενισχύοντας σημαντικά την ήδη αυξημένη αμερικανική παρουσία.
Στρατιωτική ενίσχυση με πολλαπλά σενάρια
Η υπό εξέταση ανάπτυξη δυνάμεων εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό που αποσκοπεί στη δημιουργία «στρατιωτικών επιλογών» για την Ουάσιγκτον. Οι νέες μονάδες —που πιθανότατα θα περιλαμβάνουν πεζικό και τεθωρακισμένα— θα προστεθούν στους περίπου 5.000 πεζοναύτες και τις χιλιάδες δυνάμεις της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας που έχουν ήδη αναπτυχθεί στη Μέση Ανατολή.
Οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι οι δυνάμεις αυτές θα τοποθετηθούν σε στρατηγικές θέσεις εντός «ακτίνας δράσης» από το Ιράν, με ιδιαίτερη έμφαση στο νησί Χαργκ, κομβικό σημείο για τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου. Η επιλογή των στόχων και των θέσεων ανάπτυξης υποδηλώνει ότι η Ουάσιγκτον εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο επιχειρήσεων με άμεσο επιχειρησιακό αποτύπωμα.
Το «τελικό πλήγμα» στο τραπέζι
Σύμφωνα με το Axios, το Πεντάγωνο επεξεργάζεται σενάρια που περιλαμβάνουν ακόμη και ένα «τελικό πλήγμα» κατά του Ιράν, με συνδυασμό μαζικών αεροπορικών βομβαρδισμών και χερσαίων επιχειρήσεων. Αν και δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι εκτιμούν ότι οι σχετικές αποφάσεις μπορεί να ληφθούν εντός της επόμενης εβδομάδας.
Η κινητικότητα αυτή ενισχύει την εκτίμηση ότι οι ΗΠΑ δεν περιορίζονται πλέον σε ρόλο υποστήριξης ή αποτροπής, αλλά προετοιμάζονται για ενδεχόμενη άμεση εμπλοκή σε έναν πόλεμο με ευρύτερες περιφερειακές συνέπειες.
Το Στενό του Χορμούζ ως γεωπολιτικός μοχλός
Στο επίκεντρο της κρίσης παραμένει το Στενό του Χορμούζ, μία από τις σημαντικότερες αρτηρίες της παγκόσμιας ενεργειακής τροφοδοσίας. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει απειλήσει ευθέως την Τεχεράνη με πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές, εάν δεν διασφαλιστεί η πλήρης και απρόσκοπτη ναυσιπλοΐα.
Παράλληλα, η παράταση του τελεσιγράφου προς το Ιράν καταδεικνύει τη διττή στρατηγική της Ουάσιγκτον: διατήρηση της πίεσης με στρατιωτικά μέσα, ενώ ταυτόχρονα αφήνει ανοιχτό το παράθυρο της διαπραγμάτευσης. Οι τιμές του πετρελαίου, αν και παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, αντέδρασαν συγκρατημένα στην τελευταία αυτή εξέλιξη, αντανακλώντας την αβεβαιότητα των αγορών.
Διπλωματικές πιέσεις στο πλαίσιο της G7
Την ίδια ώρα, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο μεταβαίνει στη Γαλλία για τη σύνοδο της G7, με βασική αποστολή να εξασφαλίσει διεθνή στήριξη για την ελεύθερη διέλευση από το Στενό του Χορμούζ.
Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να μετατρέψει το ζήτημα από διμερές πρόβλημα με το Ιράν σε διεθνές ζήτημα ασφάλειας και εμπορίου, επιχειρώντας να οικοδομήσει μια ευρύτερη συμμαχία πίεσης προς την Τεχεράνη.
Πόλεμος σε πολλαπλά μέτωπα
Στο πεδίο, η κατάσταση παραμένει εκρηκτική. Το Ισραήλ συνεχίζει εντατικά πλήγματα τόσο στην Τεχεράνη όσο και στη Βηρυτό, ενώ η Χεζμπολά έχει εμπλακεί ενεργά στη σύγκρουση. Οι απώλειες στον Λίβανο είναι ήδη βαριές, με πάνω από 1.100 νεκρούς και περισσότερους από ένα εκατομμύριο εκτοπισμένους.
Η επιλογή του Μπενιαμίν Νετανιάχου να διατηρήσει ταυτόχρονα μέτωπα σε Ιράν και Λίβανο προκαλεί εσωτερικές αντιδράσεις, με την αντιπολίτευση να καταγγέλλει απουσία στρατηγικής και επαρκών πόρων.
Ανάμεσα σε διαπραγμάτευση και σύγκρουση
Παρά τη στρατιωτική κλιμάκωση, παρασκηνιακές επαφές μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης φαίνεται να συνεχίζονται μέσω διαμεσολαβητών. Το Ιράν έχει ήδη απαντήσει σε αμερικανικό σχέδιο 15 σημείων, θέτοντας τους δικούς του όρους για κατάπαυση του πυρός, ενώ αναμένει την αντίδραση των ΗΠΑ.
Η εικόνα που διαμορφώνεται θυμίζει ένα επικίνδυνο εκκρεμές: από τη μία πλευρά, εντεινόμενες στρατιωτικές προετοιμασίες και απειλές για συντριπτικά πλήγματα· από την άλλη, δίαυλοι επικοινωνίας που παραμένουν ανοιχτοί.
Το επόμενο διάστημα θα κρίνει αν η ισορροπία θα γείρει προς τη διπλωματία ή προς μια σύγκρουση με απρόβλεπτες συνέπειες για τη Μέση Ανατολή και την παγκόσμια οικονομία.
