Κάθε δίκη έχει στον σκληρό της πυρήνα τρεις αδιαίρετες πλευρές: το δικαστήριο, τους κατηγορούμενους και τα θύματα, ή αυτοί που εμμέσως τα εκπροσωπούν. Και οι τρεις πλευρές πρέπει να συνυπάρχουν στην αίθουσα της ακροαματικής διαδικασίας σε περιβάλλον ασφάλειας δικαίου, με τρόπο, δηλαδή, που να διευκολύνεται η άσκηση του δικαιώματος και των υποχρεώσεων καθεμιάς απ΄ αυτές.
Η δίκη της τραγωδίας των Τεμπών έχει τεράστιο συναισθηματικό, ηθικό και θεσμικό φορτίο. Έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο και εκ των πραγμάτων αποτελεί δοκιμασία για το δικαιϊκό μας σύστημα και, εν τέλει, την Δημοκρατία μας.
Το γεγονός, δε, ότι τα τρία χρόνια που πέρασαν από εκείνη τη νύχτα φώλιασε στην κοινή γνώμη η υποψία (κατά ορισμένους και βεβαιότητα) της συγκάλυψης από την κυβέρνηση, αλλά και της εργαλειοποίησης από πρόσωπα και κόμματα, κατέστησε ακόμα πιό αναγκαία την προετοιμασία της κατά τρόπο που να διασφαλίζει τα παραπάνω.
Το υπουργείο Δικαιοσύνης διαφήμιζε ότι έχει οργανώσει άρτια την διεξαγωγή της δίκης. Διαψεύσθηκε ηχηρά και οι εικόνες ντροπής στη Λάρισα συνιστούν μομφή για τον αρμόδιο υπουργό, ο οποίος είπε ότι “ναι μεν δεν ήταν καλή η εικόνα”, όμως ο χώρος είναι ο μεγαλύτερος που έχει διατεθεί για ανάλογη διαδικασία στην Ευρώπη. Εάν είχε επιλέξει το …ΟΑΚΑ θα μπορούσε να ισχυριστεί πώς θα ήταν η μεγαλύτερη “χωροταξικά” δίκη στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Δεν φρόντισε, όμως, για το αυτονόητο: οι οικογένειες των 57 νεκρών του σιδηροδρομικού δυστυχήματος έχουν το ιερό δικαίωμα να κοιτάζουν στα μάτια τους κατηγορούμενους και να βρίσκονται δίπλα στους δικηγόρους που τις εκπροσωπούν.
Θα μπορούσε να προκαλέσει κάτι τέτοιο “εκρήξεις”. Ναι, ωστόσο ακόμα κι αυτό είναι στοιχείο της δίκης και το είδαμε και σε άλλες δίκες, από αυτή για την τραγωδία στο Μάτι μέχρι άλλες υποθέσεις με κοινωνική φόρτιση.
Το αρμόδιο υπουργείο φαίνεται πώς δεν φρόντισε καν να οργανώσει σωστά την δημοσιογραφική της κάλυψη- οι συντάκτες αναφέρουν ότι βρέθηκαν σε απομακρυσμένη αίθουσα που δεν είχε ούτε οθόνες για να παρακολουθούν όσα συμβαίνουν στο ακροατήριο.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι “παρεισφρέουν και πολιτικά κίνητρα”. Σωστά, όμως αυτό ήταν γνωστό. Κι επειδή αναφέρεται στη Ζωή Κωνσταντοπούλου και την Μαρία Καρυστιανού, η πρώτη ειναι δικηγόρος οικογενειών, η δε δεύτερη έχασε την κόρη της Μάρθη στα Τέμπη. Εάν δράσουν με πολιτικά κίνητρα είναι κάτι που θα το αξιολογήσει το δικαστήριο και η κοινή γνώμη. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν αποτελούν άλλοθι για τα λάθη στην προετοιμασία της δίκης.
Από την πρώτη μέρα έγινε το μεγάλο λάθος. Λάθος που ενισχύει την άποψη ότι κάποιοι θέλουν να ναρκοθετήσουν την μεγαλύτερη δίκη των τελευταίων δεκαετιών, και το γεγονός ότι επικρατεί η αντίληψη πώς προστατεύονται τα πολιτικά πρόσωπα που φέρουν ευθύνες βαραίνει ακόμα περισσότερο το κλίμα.
Τώρα, το μόνο που μπορεί να κάνει ο αρμόδιος υπουργός είναι να προβεί άμεσα σε διορθωτικές κινήσεις και προς τούτο να συμβουλευτεί την ηγεσία της Δικαιοσύνης και τους δικηγορικούς συλλόγους. Την 1η Απριλίου που θα ξεκινήσει η δίκη πρέπει να έχουν αποκατασταθεί οι σοβαρές δυσλειτουργίες. Να διασφαλιστούν οι προϋποθέσεις της συνύπαρξης (με άνεση) των τριών πλευρών αυτής της ιστορικής δίκης. Το οφείλει…