Η τελεσίδικη δικαστική κρίση από το Α΄ Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών ότι η Χρυσή Αυγή αποτελεί εγκληματική οργάνωση είναι γεγονός. Οι ανθρωποκτονίες του Παύλου Φύσσα και του Σαχτζάντ Λουκμάν, η απόπειρα ανθρωποκτονίας του Αιγύπτιου ψαρά Αμπουσίντ Εμπάρακ και όλες οι άλλες εγκληματικές πράξεις πού συνεξετάστηκαν, τελέστηκαν όχι από ατομική πρωτοβουλία και προσωπικό κίνητρο οποιουδήποτε δράστη, αλλά στο πλαίσιο των εγκληματικών σκοπών της δομής και του τρόπου λειτουργίας που είχε διαμορφώσει η οργάνωση με κίνητρο τη ναζιστική της ιδεολογία και το μίσος εναντίον όσων ήσαν αντίθετοι σε αυτήν ή ήταν στόχοι της.
Του Κώστα Παπαδάκη*
Είναι η πρώτη φορά στα χρονικά της ελληνικής δικαστικής ιστορίας που επιτέλους η φασιστική εγκληματική βία όχι μόνο αποδοκιμάζεται, αλλά οι ποινικές ευθύνες αποδίδονται σε όλο το φάσμα της ιεραρχίας της και όχι αποκλειστικά στα εκτελεστικά όργανα. Ολοι οι δικαστές που έχουν ασχοληθεί με την υπόθεση στον πρώτο και στο δεύτερο βαθμό ομόφωνα αρνούνται να αποδεχθούν τη δικαιολογία των δήθεν θερμόαιμων και παρεκτραπέντων οπαδών της Χ.Α, οι οποίοι εγκλημάτησαν χωρίς αυτό να βαρύνει με οποιαδήποτε ποινική ευθύνη την ηγεσία της. Και η παταγώδης κατάρρευση του υπερασπιστικού μύθου της δήθεν πολιτικής δίωξης, μιας πολύ έξυπνα επιτηδευμένης υπερασπιστικής γραμμής που στήριζε που στηρίζεται στη δικαιολογημένη η δημοκρατική ευαισθησία της ελληνικής κοινής γνώμης που έχει γνωρίσει πολλές δεκαετίες παρανομίας διωγμών εξοριών φυλακίσεων της αριστεράς, είναι επίσης γεγονός γιατί αποκρούστηκε με επιτυχία στο δικαστήριο και αποδείχθηκε το αντίθετο, ότι δηλαδή το πολιτικό σύστημα ήταν εκείνο το οποίο νομιμοποίησε τη Χ.Α. και ανέχθηκε την καθημερινή και απροκάλυπτη εγκληματική της δραστηριότητα μέχρι τις τεράστιες λαϊκές κινητοποιήσεις αμέσως μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα που υποχρέωσαν την ελληνική δικαιοσύνη να κάνει το καθήκον της.
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές οι συνήγοροι υπεράσπισης των 42 καταδικασθέντων κατηγορουμένων αποδίδονται στον υπέρ πάντων αγώνα για να τους εξασφαλίσουν την κατάγνωση ελαφρυντικών περιστάσεων που θα οδηγήσουν τη μείωση στη μείωση της ποινής τους. Το ενδιαφέρον κορυφώνεται για αυτούς κατά των οποίων έχει ασκηθεί εισαγγελική έφεση και αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο ακόμα και να αυξηθούν οι ποινές τους, δηλαδή για τους επτά καταδικασμένους για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης και τους πέντε δράστες της απόπειρας ανθρωποκτονίας του Αμπουζίντ Εμπάρακ, Ενώ πέντε άλλοι κατηγορούμενοι που μέχρι τώρα δεν έχουν ούτε προφυλακιστεί, ούτε εκτίσει την πρωτόδικη ποινή τους έχουν τη δική τους αγωνία. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους έχουν αποφυλακιστεί με τα 3/5 της ποινής τους και αυτό είναι και η κύρια αιτία για την οποία από τους 57 κατηγορούμενους που καταδικάστηκαν συνολικά έχουν μείνει στη δίκη του Εφετείου μόνο 42 αφού οι υπόλοιποι έχοντας εκτίσει την ποινή τους και αντιμετωπίζοντας την υπόθεση με ¨μαθηματικά κριτήρια» παραιτήθηκαν από τις εφέσεις τους με το σκεπτικό ότι δεν έχουν να κερδίσουν κάτι.
Ανεξάρτητα όμως από το τελικό ύψος των ποινών που έτσι κι αλλιώς δεν ισχύουν για πάντα η αξία της καταδικαστικής κρίσης απόφασης την εντάσσει στις κορυφαίες σελίδες της ιστορίας του τόπου μας. Οι αγώνες του αντιφασιστικού κινήματος και της δημοκρατικής κοινωνίας συνέχισαν άξια εκείνους των γενεών που αντιστάθηκα στο ναζισμό και αργότερα στη δικτατορία και έφεραν αποτέλεσμα.
Αρκετοί κατηγορούμενοι έχουν ήδη προ εξαγγείλει ότι θα ζητήσουν την αναίρεση της απόφασης προσφεύγοντας στον Αρειο Πάγο όταν αυτή καθαρογραφεί. Εκεί θα είμαστε και θα τους περιμένουμε. Αλλά ο αγώνας δεν τελειώνει εδώ οφείλουμε να υπερασπιστούμε τα θύματα της Χρυσής Αυγής και εκείνους που έδωσαν τη μάχη για την αποκάλυψη του εγκληματικού της χαρακτήρα.
Τι σκοπεύει να κάνει αλήθεια η κυβέρνηση που έσπευσε να εκφράσει τη χαρά της για την απόφαση του Εφετείου;
Θα επιτρέψει στον τελεσίδικα πιά καταδικασμένο Κασιδιάρη να διεκδικήσει νόμιμα τον Δήμο Αθήνας η θα επεκτείνει τη νομική ρύθμιση που θέσπισε για εθνικές εκλογές και ευρωεκλογές και στις αυτοδιοικητικές;
Θα εξακολουθεί να επιδιώκει την ανάκληση του πολιτικού ασύλου του Τζαβέντ Ασλάμ, προέδρου της Πακιστανικής κοινότητας που ζεί νόμιμα επί 30 χρόνια στην Ελλάδα με την οικογένειά του, διωκόμενος συνέχεια από τις εκάστοτε κυβερνήσεις του Πακιστάν για πολιτικούς λόγους και υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς μάρτυρες κατηγορίας στη δίκη της Χ.Α. και σε εκατοντάδες άλλες δίκες ρατσιστικών εγκλημάτων;
Θα διατηρήσει τη νομοθεσία που απαγορεύει τη μετάδοση των δικών και απειλεί με ποινική δίωξη το παρατηρητήριο της δίκης Golden Done Watch, από μήνυση συνηγόρων των ναζιστών;
Θα ψηφίσει νόμο, όπως έχει κάνει σε άλλες περιπτώσεις μικρότερης σημασίας, για πλήρη αποζημίωση στα θύματα της Χρυσής Αυγής και στις οικογένειές τους, διαθέτοντας άλλωστε ένα μικρό μέρος των 13.000.000 € της χρηματοδότησης της Χ.Α. που έχει ανασταλεί η θα τους αφήσει πέρα από τα μέχρι τώρα δικαστικά έξοδα και την απλήρωτη εργασία των συνηγόρων τους να επιδοθούν σε ένα νέο μακρόχρονο αστικό δικαστικό αγώνα κατά αφερέγγυων δραστών;
Με άλλα λόγια θα αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της για να σεβαστεί τη δικαστική ετυμηγορία υπέρ της οποίας επαίρεται ή θα δικαιώσει για άλλη μια φορά αυτούς που εντοπίζουν μετάσταση της ρητορικής της Χ.Α. σε λόγους και πράξεις Υπουργών της;
*Δικηγόρος, Συνήγορος Υποστήριξης Κατηγορίας του Αμπουσίντ στη δίκη της Χρυσής Αυγής, Μέλος του Δ.Σ. του Δ.Σ.Α.
