Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί σαφές προβάδισμα 14,4 μονάδων στην πρόθεση ψήφου, ενώ περισσότεροι από τους μισούς πολίτες θεωρούν πιθανή μια τρίτη συνεχόμενη κυβερνητική της θητεία. Την ίδια ώρα, η αυτοδυναμία δεν προεξοφλείται, το αίτημα πολιτικής αλλαγής παραμένει ισχυρό και η αντιπολίτευση αδυνατεί να συγκροτήσει πειστικό εναλλακτικό πόλο εξουσίας. Αυτή είναι η κεντρική εικόνα που αποτυπώνει η δημοσκόπηση της Interview για λογαριασμό της Politic.
Στο 26,4% η Νέα Δημοκρατία – Δεύτερο το ΠΑΣΟΚ με 12%
Στην πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει 26,4%, αφήνοντας σε μεγάλη απόσταση το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής που καταγράφεται στο 12%. Τρίτη δύναμη εμφανίζεται η Πλεύση Ελευθερίας με 7%, ενώ ακολουθούν η Ελληνική Λύση (6,4%) και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (6%).
Ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται οριακά πάνω από το 3% (3,6%), όπως και η Φωνή Λογικής (3,5%) και το ΜέΡΑ25 (3,3%). Εκτός Βουλής, με βάση τα ευρήματα, μένουν οι Δημοκράτες (2,5%), η ΝΙΚΗ (1,2%) και η Νέα Αριστερά (1%).
Αξιοσημείωτο παραμένει το υψηλό ποσοστό των αναποφάσιστων (16,7%) και όσων δηλώνουν άλλο κόμμα (10,4%), στοιχείο που υποδηλώνει ρευστότητα και περιθώρια μετακίνησης.
Στο 31,6% στην εκτίμηση αποτελέσματος – Ενισχυμένη εικόνα νίκης
Στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, η Νέα Δημοκρατία ενισχύεται στο 31,6%, με το ΠΑΣΟΚ να ακολουθεί στο 13,8%. Η Πλεύση Ελευθερίας καταγράφει 8,3%, η Ελληνική Λύση 7,4% και το ΚΚΕ 7%.
Ο ΣΥΡΙΖΑ φθάνει στο 4,2%, η Φωνή Λογικής στο 4,1% και το ΜέΡΑ25 στο 3,9%, ενώ οι Δημοκράτες αγγίζουν το 2,9%. Η εικόνα αυτή ενισχύει την αίσθηση σταθερής πρωτιάς της ΝΔ, χωρίς όμως να διαμορφώνει εύκολες συνθήκες αυτοδυναμίας.
Αυτοδυναμία δύσκολη – Πιθανή όμως μια τρίτη θητεία
Παρά το καθαρό προβάδισμα, το 69% των πολιτών θεωρεί λίγο ή καθόλου πιθανή την αυτοδυναμία της ΝΔ. Μόλις το 30% τη βλέπει ως πιθανή εξέλιξη.
Ωστόσο, η προοπτική νέας κυβέρνησης με κορμό τη ΝΔ αξιολογείται διαφορετικά: το 53% εκτιμά ότι μια τρίτη συνεχόμενη κυβερνητική θητεία είναι πολύ ή αρκετά πιθανή, έναντι 45% που τη θεωρεί απίθανη. Το εύρημα αυτό αποτυπώνει την κυριαρχία της ΝΔ ως βασικού πόλου εξουσίας, ακόμη και σε σενάρια συνεργασιών.
Καταλληλότερος πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης – Δεύτερη επιλογή ο «Κανένας»
Στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προηγείται με 31,5%. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η απάντηση «Κανένας» με 29,5%, στοιχείο που καταγράφει ισχυρή διάχυτη αμφισβήτηση του πολιτικού προσωπικού συνολικά.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης συγκεντρώνει 10%, η Ζωή Κωνσταντοπούλου 7%, ο Δημήτρης Κουτσούμπας 5,8%, ο Κυριάκος Βελόπουλος 5%, ο Στέφανος Κασσελάκης 3,3% και ο Σωκράτης Φάμελλος 3%.
Στο υποθετικό δίλημμα «Μητσοτάκης ή Τσίπρας», ο πρωθυπουργός προηγείται με 38% έναντι 28% του Αλέξης Τσίπρας, ενώ το 34% δεν επιλέγει κανέναν από τους δύο.
Χωρίς ισχυρό αντίπαλο – Περιορισμένη δυναμική νέων σχημάτων
Στην ερώτηση για τον πιο δύσκολο αντίπαλο του κ. Μητσοτάκη, το 33% απαντά «κανένας». Ακολουθούν η Μαρία Καρυστιανού με 17%, ο Αλέξης Τσίπρας με 16% και ο Νίκος Ανδρουλάκης με 13%, χωρίς να προκύπτει σαφής εναλλακτικός πόλος.
Τα σενάρια δημιουργίας νέων κομμάτων από τον Αλέξη Τσίπρα ή τη Μαρία Καρυστιανού εμφανίζουν υψηλά ποσοστά αρνητικότητας. Στην περίπτωση ενδεχόμενου κόμματος Καρυστιανού, σχεδόν 7 στους 10 δηλώνουν ότι είναι καθόλου πιθανό να το επιλέξουν. Αντίστοιχα, για πιθανό κόμμα Τσίπρα, το 73,4% απαντά ότι είναι καθόλου πιθανό να το στηρίξει.
Το 44% υπέρ της πολιτικής αλλαγής – Αδύναμο σενάριο νίκης ΠΑΣΟΚ
Το 44% των πολιτών δηλώνει ότι επιθυμεί πολιτική αλλαγή, ακόμη και αν αυτή συνοδεύεται από μεγαλύτερη αβεβαιότητα. Το 41% προτιμά κυβέρνηση που διασφαλίζει σταθερότητα και ασφάλεια, ενώ το 15% δεν ταυτίζεται με καμία από τις δύο επιλογές.
Την ίδια στιγμή, το 86% θεωρεί λίγο ή καθόλου πιθανή μια εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, ακόμη και με μικρή διαφορά. Παράλληλα, η πιθανότητα σύμπραξης αριστερών και κεντροαριστερών κομμάτων αξιολογείται ως περιορισμένη: μόλις το 21% τη θεωρεί πιθανή, ενώ η πλειονότητα τη χαρακτηρίζει μικρή ή ανύπαρκτη.
Η συνολική εικόνα που αναδύεται είναι αυτή μιας κυρίαρχης κυβερνητικής παράταξης με σταθερή εκλογική βάση, απέναντι σε μια αντιπολίτευση κατακερματισμένη και χωρίς συγκροτημένη εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Το αίτημα αλλαγής παραμένει υπαρκτό, αλλά δεν έχει ακόμη μεταφραστεί σε σαφή πολιτικό φορέα.
