Την δική του απάντηση σχετικά με την τάση αμφισβήτησης των δημοσκοπήσεων, ακόμα περισσότερο τις αναφορές για υποκρυπτόμενη σκοπιμότητα, δίνει ο διευθύνων σύμβουλος της Metron Analysis και εκ των πιό γνωστών δημοσκόπων- αναλυτών Στράτος Φαναράς.
Αφορμή, αν μη τι άλλο, είναι η κριτική που δέχονται κάποιες δημοσκοπήσεις από το ΠΑΣΟΚ -λόγω του φαινομένου της “κολλημένης βελόνας”- και όχι μόνο. Ας σημειωθεί ότι παλαιότερα και ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αντιδράσει και μάλιστα είχε αναφερθεί επικριτικά σε συγκεκριμένες εταιρείες. Η αλήθεια είναι πώς ορισμένες μετρήσεις το τελευταίο διάστημα “δεν βγάζουν νόημα”, αν και αφορούν εταιρείες που μάλλον δεν υπάγονται στους κανόνες δεοντολογίας του επίσημου φορέα ΣΕΔΕΑ.
“Το πιο δυσάρεστο όμως δεν είναι ότι ξαναζούμε μια γενικευμένη προσπάθεια αποδόμησης της έρευνας που η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών θεωρεί χρήσιμο βήμα για να διατυπώσει γνώμη και να ελέγχει την εξουσία. Το πιο δυσάρεστο είναι ότι η ρητορική αυτή συσκοτίζει τα πραγματικά προβλήματα και τους λόγους στους οποίους προκαλεί η αυξανόμενη αποστασιοποίηση των πολιτών από το κομματικό σύστημα και τη συμμετοχή στα κοινά.”, αναφέρει ο Στράτος Φαναράς και επ΄ αυτού μάλλον έχει δίκιο.
Γράφει σχετικά (FB) ο επικεφαλής της Metron Analysis Στράτος Φαναράς:
Τώρα που είναι ακόμα νωρίς
Το τελευταίο διάστημα έχουν φουντώσει πάλι οι επιθέσεις στις δημοσκοπήσεις. Λίγο οι εκλογές που πλησιάζουν, λίγο η ρευστότητα στο κομματικό σύστημα επηρεάζει ακραίες ανασφάλειες και επιθετικές συμπεριφορές.
Στάθμισα αν πρέπει να σχολιάσω αυτή την εξέλιξη και αποφάσισα ότι έχω ένα χρέος να λέω τη γνώμη μου για τα θέματα αυτά.
Ξεκαθαρίζω λοιπόν ότι η κατάσταση αυτή με λυπεί βαθύτατα και θα εξηγήσω αμέσως το γιατί.
- Υπάρχει πράγματι μια αυξημένη αυθαιρεσία στη χρήση του όρου “δημοσκόπηση” σε δηλώσεις που δεν ανταποκρίνονται στοιχειωδώς στο τι είναι και πως έπρεπε να δημοσιεύεται και να παρουσιάζεται μια δειγματοληπτική έρευνα πολιτικού και κοινωνικού κλίματος. Όμως η γενίκευση και ο αφορισμός δεν δικαιολογούνται. Η πολιτεία διά των δημοκρατικών θεσμών της θα έπρεπε να ελέγχει ουσιαστικά τουλάχιστον ορισμένες κραυγαλέες περιπτώσεις.
- Μια παλιά πρακτική η οποία συνίσταται στο να καταγγέλλουμε τις δημοσκοπήσεις όταν δεν θέλουμε να δούμε τις κομματικές αδυναμίες μας με τις επιχειρήσεις του τύπου ότι “να δέστε απέτυχαν στο παρελθόν εκεί και εκεί” το μόνο που φανερώνει είναι πανικό και έντονες αναλυτικές δυνατότητες. Αφήστε που οι πρακτικές αυτές αποδείχθηκε ότι δεν απέδωσαν σε όσους τις μετήλθαν. Όχι γιατί δεν υπήρξαν πράγματι αποτυχίες. Υπήρξαν κάτω από συγκεκριμένες πολιτικές περιστάσεις και ασκήσεις πιέσεων ή ακόμη και διατύπωσης δημόσιων απειλών. Αλλά και αυτά είναι γνωστά και καταγεγραμμένα. Εξάλλου και τα όρια της “αποτυχίας” είναι σχετικά. Δεν θυμάμαι ποτέ δεν υπήρξε μια εικόνα ριζικά διαφορετική από αυτή που ίσχυε αλλά και που αποτυπώθηκε στις καιρούς αναμετρήσεις. Οι γενικές εκτιμήσεις (πχ. ποιος κερδίζει τις εκλογές, αν θα έχει αυτοδυναμία, κτλ.) πάντα επιβεβαιώνονταν.
- Το πιο δυσάρεστο όμως δεν είναι ότι ξαναζούμε μια γενικευμένη προσπάθεια αποδόμησης της έρευνας που η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών θεωρεί χρήσιμο βήμα για να διατυπώσει γνώμη και να ελέγχει την εξουσία. Το πιο δυσάρεστο είναι ότι η ρητορική αυτή συσκοτίζει τα πραγματικά προβλήματα και τους λόγους στους οποίους προκαλεί η αυξανόμενη αποστασιοποίηση των πολιτών από το κομματικό σύστημα και τη συμμετοχή στα κοινά.
Κλείνοντας θέλω να θυμίσω κάτι που είχα πει και στο παρελθόν. Οι διαπιστώσεις προβληματικών καταστάσεων είναι λόγος για να βελτιωθούμε, να γίνουμε καλύτεροι και όχι να γυρίσουμε στα μεσαίωνα. Ο κόσμος θα προχωρήσει.
Το ερώτημα είναι αν θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε ότι στο σύγχρονο κόσμο των social media και της τεχνητής νοημοσύνης το εργαλείο με το οποίο “χειρίζεται” η κοινή γνώμη είναι οι δημοσκοπήσεις…
Λέτε να εμπιστευτούμε τις πρακτικές των δικτατόρων στις χώρες των χωρών που απαγορεύονται ρητά οι έρευνες κοινής γνώμης;
Μπορεί να είναι αυτή η επιλογή μας;
Ας ξανασκεφτούμε τα πράγματα και ας αναλάβουμε ο καθένας μας τις ευθύνες που του αναλογούν. Και ξέρω ότι οι μεγαλύτερες αναλογούν σε εμάς τους ερευνητές.