Το «Sing for Greece 2026» εισέρχεται στην τελική του ευθεία σε μια περίοδο όπου η επιλογή του ελληνικού τραγουδιού για τη Eurovision έχει αποκτήσει ευρύτερη πολιτισμική και θεσμική σημασία. Ο Β’ Ημιτελικός της 13ης Φεβρουαρίου επιβεβαίωσε ότι η διαδικασία δεν αποτελεί απλώς τηλεοπτικό γεγονός, αλλά μηχανισμό διαμόρφωσης καλλιτεχνικής κατεύθυνσης, με το κοινό να αναλαμβάνει για πρώτη φορά τόσο διευρυμένο ρόλο μέσω online ψηφοφορίας. Στον Μεγάλο Τελικό της Κυριακής 15 Φεβρουαρίου, 14 καλλιτέχνες διεκδικούν την εκπροσώπηση της χώρας στη Eurovision Song Contest 2026, σε μια αναμέτρηση που θα κρίνει όχι μόνο το τραγούδι, αλλά και το ύφος της ελληνικής παρουσίας.
Η βραδιά του Β’ Ημιτελικού: το κοινό στο επίκεντρο
Οι 14 συμμετοχές του Β’ Ημιτελικού ανέβηκαν στη σκηνή με σαφή στόχο: μια θέση στον τελικό αποκλειστικά μέσω της ψήφου του κοινού. Επτά καλλιτέχνες προκρίθηκαν, διαμορφώνοντας ένα μωσαϊκό ήχων που εκτείνεται από την εναλλακτική pop μέχρι την έντονα σκηνική folk.
Στον τελικό πέρασαν οι: good job Nicky με το «Dark Side of the Moon», Mikay με το «Labyrinth», Μαρίκα με το «Daughters of the Sun (A, E, I, O, U)», D3lta με το «Mad About It», leroybroughtflowers με το «SABOTAGE!», KOZA MOSTRA με το «Bulletproof» και ZAF με το «ASTEIO». Η πρόκριση αποκλειστικά από το κοινό κατέγραψε τις πρώτες ισορροπίες: νεανικό ακροατήριο, ψηφιακή κινητοποίηση, έντονη σκηνική ταυτότητα.
Η παρουσίαση της βραδιάς από τον Γιώργος Καπουτζίδης, τη Μπέττυ Μαγγίρα και την Κατερίνα Βρανά έδωσε ρυθμό και αυτοσαρκαστική διάθεση, ενώ η καλλιτεχνική διεύθυνση του Φωκάς Ευαγγελινός διατήρησε τη σκηνική πειθαρχία και τη διεθνή αισθητική που έχει συνδεθεί με τις πιο ανταγωνιστικές ελληνικές συμμετοχές.
Η σειρά του Τελικού: στρατηγική σκηνικής αφήγησης
Η σειρά εμφάνισης στον τελικό της 15ης Φεβρουαρίου δεν αποτελεί τυπική λεπτομέρεια. Σε τηλεοπτικά formats υψηλής έντασης, η θέση στη ροή του προγράμματος επηρεάζει την αποτύπωση στο κοινό. Το line-up περιλαμβάνει:
- «YOU & I», STYLIANOS
- «Mad About It», D3lta
- «Labyrinth», Mikay
- «Daughters of the Sun (A, E, I, O, U)», Μαρίκα
- «Χάνομαι», Marseaux
- «Dark Side of the Moon», good job Nicky
- «Bulletproof», KOZA MOSTRA
- «Europa», STEFI
- «Άλμα», Rosanna Mailan
- «Paréa», Evangelia
- «ASTEIO», ZAF
- «Ferto», Akylas
- «SABOTAGE!», leroybroughtflowers
- «The Other Side», Alexandra Sieti
Η εναλλαγή αγγλόφωνων και ελληνόφωνων κομματιών, η συνύπαρξη mainstream pop με πιο «σκοτεινές» ή εναλλακτικές προσεγγίσεις, καθώς και η επιστροφή σχημάτων με έντονο σκηνικό αποτύπωμα όπως οι KOZA MOSTRA, συγκροτούν ένα πολυσυλλεκτικό τελικό.
Το θεσμικό πλαίσιο: από την επιτροπή στην ψηφιακή κάλπη
Κατά τη διάρκεια του Β’ Ημιτελικού ανακοινώθηκε η επιτροπή Α’ φάσης που επέλεξε τα 28 τραγούδια του διαγωνισμού. Πρόεδρος ήταν ο συνθέτης Γιώργος Θεοφάνους, με μέλη την Παυλίνα Βουλγαράκη, τη Δέσποινα Κρητικού, τον Monsieur Minimal, τον Γιώργο Μουχταρίδη, τον Δημήτρη Ρηγόπουλο και τη Μαριέττα Φαφούτη. Η σύνθεση της επιτροπής έφερε εκπροσώπους της δισκογραφίας, του ραδιοφώνου και της τραγουδοποιίας, συγκροτώντας μια πρώτη «φίλτρανση» αισθητικής και εμπορικής δυναμικής.
Το κρίσιμο βήμα, ωστόσο, αφορά τη διεύρυνση της ψηφοφορίας. Για πρώτη φορά δίνεται δυνατότητα online ψήφου μέσω της πλατφόρμας sfg.vote, επιτρέποντας στους Έλληνες της διασποράς να συμμετέχουν ισότιμα. Η επιλογή αυτή αναδιαμορφώνει τη γεωγραφία της επιρροής. Το SMS στο 54222 παραμένει εργαλείο συμμετοχής εντός Ελλάδας, όμως η ψηφιακή κάλπη δημιουργεί νέα δεδομένα: οργανωμένα fanbases, διασυνοριακή κινητοποίηση, στοχευμένες καμπάνιες στα social media.
Η μετατόπιση από την αποκλειστική τηλεοπτική ψήφο σε υβριδικό σύστημα εγγράφεται σε μια ευρύτερη στρατηγική της ΕΡΤ για εκσυγχρονισμό της διαδικασίας επιλογής και αύξηση της διεθνούς απήχησης.
Οι καλεσμένες και το μήνυμα εξωστρέφειας
Η εμφάνιση της Τάμτα, σε συνεργασία με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και σε ενορχήστρωση Αχιλλέα Γουάστωρ, λειτούργησε ως γέφυρα ανάμεσα στην ελληνική pop και την τηλεοπτική υπερπαραγωγή. Το σκηνικό αποτέλεσμα θύμισε τη λογική των μεγάλων ευρωπαϊκών shows, όπου η εικόνα συνομιλεί ισότιμα με το τραγούδι.
Παράλληλα, η Antigoni παρουσίασε για πρώτη φορά ζωντανά το «Jalla», τη συμμετοχή της Κύπρου στη Eurovision. Η παρουσία της ενίσχυσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, μια σχέση που παραδοσιακά επηρεάζει και τη βαθμολογική δυναμική στον διαγωνισμό.
Το ρήγμα: ταυτότητα ή διεθνής φόρμα;
Το φετινό line-up αναδεικνύει ένα σταθερό ερώτημα της ελληνικής συμμετοχής: θα επιλεγεί ένα τραγούδι με έντονο ελληνικό στίγμα ή μια αγγλόφωνη παραγωγή με καθαρή διεθνή στόχευση; Η συνύπαρξη τίτλων όπως «Άλμα», «Χάνομαι» και «Paréa» με κομμάτια όπως «SABOTAGE!» ή «Dark Side of the Moon» καταγράφει το δίλημμα.
Ιστορικά, η Ελλάδα εναλλάσσει στρατηγικές. Από την απόλυτη νίκη του 2005 έως τις πρόσφατες πιο εσωστρεφείς μπαλάντες, κάθε επιλογή αντανάκλασε την πολιτισμική αυτοπεποίθηση της περιόδου. Το «Sing for Greece 2026» καταγράφει μια νέα φάση: πολυφωνία, ψηφιακή συμμετοχή, σαφής στόχευση σε διεθνές ακροατήριο.
Οι συνέπειες της επιλογής
Το τραγούδι που θα επικρατήσει δεν θα αποτελέσει μόνο καλλιτεχνική επιλογή. Θα καθορίσει τη στρατηγική προώθησης, τη σκηνική επένδυση, τις διεθνείς συνεργασίες και το αφηγηματικό πλαίσιο της ελληνικής αποστολής. Η Eurovision λειτουργεί ως εργαλείο πολιτισμικής διπλωματίας. Κάθε σκηνική εικόνα, κάθε γλωσσική επιλογή, κάθε αισθητική αναφορά παράγει συμβολισμό.
Η διευρυμένη συμμετοχή της διασποράς ενισχύει την αίσθηση συλλογικής εκπροσώπησης. Παράλληλα, αυξάνει τον ανταγωνισμό και την ανάγκη για επαγγελματική οργάνωση καμπανιών. Ο τελικός της 15ης Φεβρουαρίου θα αποτυπώσει ποιο ρεύμα επικρατεί: το εγχώριο συναίσθημα ή η διεθνής στρατηγική.
Το «Sing for Greece 2026» δεν αποτελεί απλώς εθνικό τελικό. Αποτελεί πεδίο όπου διασταυρώνονται μουσική βιομηχανία, ψηφιακή συμμετοχή και πολιτισμική στρατηγική. Το αποτέλεσμα της Κυριακής θα δείξει ποια Ελλάδα επιλέγει να παρουσιαστεί στη σκηνή της Ευρώπης.
