Ως προς το υπό ίδρυση κόμμα Καρυστιανού διατυπώνονται παρασκηνιακώς δύο βασικές προβλέψεις: η πρώτη ότι, προϊόντος του χρόνου και εξαιτίας των αλλοπρόσαλλων δηλώσεων της ίδιας της Μαρίας Καρυστιανού θα “ξεφουσκώσει”, η δεύτερη ότι, με την ανακοίνωση του προγράμματός του και των προσώπων που θα την περιστοιχίζουν θα τοποθετηθεί ιδεολογικά στην περιοχή δεξιότερα της Ν.Δ και μάλιστα με “υπερδεξιά” χαρακτηριστικά, και ως εκ τούτου θα περιοριστεί η επιρροή της στον χώρο όπου δεσπόζουν σήμερα η Ελληνική Λύση, η Φωνή Λογικής, ακόμα και η Πλεύση Ελευθερίας με το αντισυστημικό της πρόσημο που καλύπτει ψηφοφόρους σε όλο το εύρος από την αριστερά μέχρι το ακραίο σύνορο της δεξιάς.
Προς το παρόν πρόκειται περισσότερες για “ευχές” παρά για τεκμηριωμένες εκτιμήσεις. Οι δημοσκοπήσεις, από την άλλη, είναι ενδεικτικές του εύρους που δυνητικά μπορεί να καλύψει ένα τέτοιο κόμμα.
Το κρισιμότερο, ίσως, στοιχείο είναι πώς θα σταθεί απέναντί του η δημοσκοπική “γκρίζα ζώνη”, ήτοι ψηφοφόροι που έχουν απομακρυνθεί από το κόμμα που επέλεξαν στις προηγούμενες αναμετρήσεις και δεν έχουν αποφασίσει εάν θα πάνε να ψηφίσουν και εκείνοι που δηλώνουν ότι θα επιλέξουν “άλλο κόμμα”, έχοντας κατά νου είτε το κόμμα Καρυστιανού είτε το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Στην τελευταία δημοσκόπηση της GPO το «άλλο» συγκεντρώνει ποσοστό 7,8% και η αδιευκρίνιστη ψήφος 17,20%. Η Opinion Poll κατέγραψε 9% στο «άλλο» και 20% στην αδιευκρίνιστη. Η Pulse δίνει 9% στο «άλλο» κόμμα και 18,5% στην αδιευκρίνιστη. Η Metron Analysis μέτρησε το «άλλο» στο 9,40% και την αδιευκρίνιστη ψήφο στο 21,70%. Αθροιστικά, αυτές οι δύο κατηγορίες κυμαίνονται από 25% έως 30% και συμπίπτει σε μεγάλο βαθμό με την δυνητική δεξαμενή ψηφοφόρων που δηλώνουν ότι (σίγουρα και μάλλον) μπορεί να επιλέξουν το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού.
Μετρήσεις που δημοσιεύτηκαν και άλλες που δεν δημοσιοποιήθηκαν (και διεξάγονται από κομματικά επιτελεία) αναφέρουν ότι με τις σημερινές συνθήκες: η “οροφή” για τη Ν.Δ είναι περίπου το ποσοστό που έλαβε στις ευρωεκλογές (27-28%), το ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορέσει να υπερβεί το 14%, η Ελληνική Λύση θα κινηθεί μάλλον άνετα κοντά στο 10%, ΚΚΕ και Πλεύση Ελευθερίας θα ακολουθήσουν και αρκετά κόμματα θα βρεθούν στη ζώνη λίγο πάνω ή λίγο κάτω από το 3%.
Ο άγνωστος Χ όσον αφορά τα κόμματα Καρυστιανού και Τσίπρα εστιάζεται στα εξής:
-Εάν οι ψηφοφόροι που εμφανίζονται απογοητευμένοι και θυμωμένοι με το πολιτικό σύστημα, ασχέτως του τι ψήφισαν στις προηγούμενες αναμετρήσεις, αδιαφορήσουν για το ιδεολογικό -πολιτικό πρόσημο ενός κόμματος Καρυστιανού και δράσουν μόνο υπό το κράτος της οργής και επιλέξουν να στείλουν μήνυμα. Το είδαμε να συμβαίνει και στο παρελθόν. Σε μία τέτοια περίπτωση το κόμμα Καρυστιανού μπορεί να μοχλεύσει τον χώρο της αντισυστημικής ψήφου αλλά και να προκαλέσει μετακίνηση και ψηφοφόρων άλλων κομμάτων, ακόμα και δυσαρεστημένων με τη Ν.Δ. Τότε, μπορεί να καταγράψει σημαντικό διψήφιο ποσοστό, χωρίς να αποκλείεται να βρεθεί και στη δεύτερη θέση, αφήνοντας το κόμμα Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ να συναγωνίζονται για την τρίτη θέση.
-Τι δυναμική θα αποκτήσει μετά την επίσημη ίδρυσή του το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού. Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να μετακινεί τις ανακοινώσεις προς τα τέλη της άνοιξης, τουλάχιστον, αναμένοντας, αφενός την ίδρυση του κόμματος Καρυστιανού, αφετέρου το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ (τέλη Μάρτη). Το δεύτερο θεωρείται ορόσημο διότι εκεί και τότε θα αποσαφηνιστεί εάν θα λάβει επίσημο χαρακτήρα (ακόμα και με ψήφισμα, όπως ζητάει ο Χάρης Δούκας) ή θα παραμείνει μετέωρη η “υποψία” ότι κάτω από ιδιάζουσες συνθήκες περί κινδύνου ακυβερνησίας το ΠΑΣΟΚ δράσει για το “συμφέρον της χώρας” και συνεργαστεί με τη Ν.Δ. Επίσης, από το συνέδριο θα κριθεί εάν αυξήσει τη δημοσκοπική επιρροή του και εάν θα εκκινήσουν διεργασίες ουσιαστικής συνεννόησης με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Ο πρώην πρωθυπουργός νοιώθει ότι πρέπει να αποκαλυφθεί πλήρως η εικόνα στην κεντροαριστερά ώστε να αποκτήσει σαφήνεια η δική του εναλλακτική πρόταση.
-Εάν θα σταθεί εφικτό να ανακάμψει ουσιαστικά η Ν.Δ και να κατοχυρώσει ποσοστό έστω και λίγο πάνω από το 30%, άρα στην Πρόθεση Ψήφου να καταγράφεται αισθητά πάνω από το 23-24% που έχει σήμερα. Εφόσον παραμείνει σε αυτή τη ζώνη και τους επόμενους μήνες τα πράγματα θα είναι δύσκολα, κάτι που ενισχύεται και από το γεγονός ότι η αυτοδυναμία είναι το μοναδικό σενάριο γι΄ αυτήν. Δεν έχει και δεν μπορεί εύκολα να αποκτήσει δυνητικό κυβερνητικό εταίρο.
Χαοτικό (μετεκλογικό) τοπίο;
Με την “γκρίζα ζώνη” να φτάνει το 30%, ουδείς μπορεί να αποκλείσει, όμως, ότι το κόμμα Καρυστιανού δεν θα εκπροσωπήσει ταυτόχρονα: την συντηρητικοποίηση σημαντικού τμήματος της εκλογικής βάσης, την υπερσυντηρητικοποίηση μέρους των ψηφοφόρων της Ν.Δ, την διάχυτη οργή για το πολιτικό σύστημα εν γένει, την ανάγκη να σταλεί μήνυμα διαμαρτυρίας, μαζί με τον κατακερματισμό της κεντροαριστεράς.
Υπό την έννοια αυτή, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα γίνει σημαντικά πλειοψηφικό το αίτημα για πολιτική σταθερότητα όσο κι αν το καλλιεργήσει και τελικά το επιβάλλει ως δίλημμα η κυβερνηση. Ένα μη ορατό μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος μπορεί να εκφραστεί τελικά με απρόβλεπτο τρόπο.
Εάν, λοιπόν, το κόμμα Καρυστιανού καταγράψει διψήφιο ποσοστό (ακόμα και υψηλό) και βρεθεί στην ίδια ζώνη με το κόμμα Τσίπρα (υπολογίζεται ότι μπορεί να φτάσει και πάνω από 12%) και το ΠΑΣΟΚ, και την ίδια ώρα η Ν.Δ δεν σταθεί εφικτό να περάσει το 28%, θα πρόκειται για μια “τέλεια (πολιτική) καταιγίδα” που αφενός δεν θα μπορέσει να δώσει εικόνα διακυβέρνησης και αφετέρου είναι αμφίβολο εάν καταλήξει σε λύση ακόμα και στις δεύτερες κάλπες. Άλλωστε, το αποτέλεσμα των πρώτων εκλογών είναι πιθανό να προκαλέσει εσωστρέφεια σε κάποια κόμματα, ακόμα και αμφισβήτηση της ηγεσίας τους.
