Η νέα δημοσκόπηση της Interview για το politic.gr καταγράφει με σαφήνεια ένα πολιτικό κλίμα επιφυλακτικότητας, αν όχι κόπωσης, απέναντι σε κάθε νέο πολιτικό εγχείρημα.
Παρά τη ρευστότητα που χαρακτηρίζει το ελληνικό πολιτικό σύστημα τα τελευταία χρόνια, οι πολίτες εμφανίζονται απρόθυμοι να επενδύσουν πολιτικά σε πρόσωπα ή σχήματα που δεν έχουν δοκιμαστεί στον σκληρό πυρήνα της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Η τάση αυτή αφορά τόσο την πολιτική ενεργοποίηση της Μαρίας Καρυστιανού όσο και το σενάριο δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα. Και στις δύο περιπτώσεις, η κοινωνία φαίνεται να στέλνει ένα παρόμοιο μήνυμα: η ανάγκη για εναλλακτική πρόταση υπάρχει, αλλά η εμπιστοσύνη δεν χαρίζεται εύκολα.
Μαρία Καρυστιανού: «Δεν είναι έτοιμη»
Σύμφωνα με τη μέτρηση, το 70% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η Μαρία Καρυστιανού είναι «λίγο ή καθόλου έτοιμη» να εισέλθει ενεργά στην πολιτική, ενώ μόλις το 27% την κρίνει «πολύ ή αρκετά έτοιμη». Το εύρημα είναι ενδεικτικό της διάκρισης που κάνουν οι πολίτες ανάμεσα στο ηθικό ή κοινωνικό κύρος ενός προσώπου και στην πολιτική επάρκεια.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η επιδείνωση της εικόνας της μετά τις δημόσιες τοποθετήσεις της για το ζήτημα των αμβλώσεων. Για σχεδόν τους μισούς ερωτηθέντες η εικόνα της χειροτέρευσε, ενώ ελάχιστοι δηλώνουν ότι βελτιώθηκε. Το στοιχείο αυτό δείχνει πόσο γρήγορα ένα πρόσωπο που εκφράζει κοινωνική διαμαρτυρία μπορεί να φθαρεί όταν εισέρχεται σε πεδία έντονης ιδεολογικής σύγκρουσης.
Η χαμηλή πιθανότητα εκλογικής μετακίνησης προς ένα ενδεχόμενο κόμμα Καρυστιανού, με πάνω από 6 στους 10 να απαντούν «καθόλου πιθανό», υποδηλώνει ότι το κοινωνικό κεφάλαιο δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε πολιτική δυναμική.
Το σενάριο Τσίπρα χωρίς δυναμική ανατροπής
Ανάλογη, αν και διαφορετικής φύσης, είναι η εικόνα για τον Αλέξη Τσίπρα. Παρά την αναγνωρισιμότητα και την εμπειρία του ως πρώην πρωθυπουργού, η προοπτική ενός νέου κόμματος υπό την ηγεσία του δεν φαίνεται να κινητοποιεί τους πολίτες. Περίπου το 75% δηλώνει ότι δεν θα άλλαζε εκλογική επιλογή, επιβεβαιώνοντας ότι ένα τέτοιο εγχείρημα δεν εκλαμβάνεται ως φορέας πολιτικής ανανέωσης.
Η φθορά της προηγούμενης διακυβέρνησης και η αίσθηση ότι «έχει ήδη δοκιμαστεί» λειτουργούν ως ανασταλτικοί παράγοντες. Για ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος, ο Τσίπρας δεν αντιπροσωπεύει το καινούργιο, αλλά μια επιστροφή σε έναν κύκλο που έχει κλείσει.
Υποθετικές μονομαχίες και το όριο της αντιπολίτευσης
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το υποθετικό δίλημμα Καρυστιανού ή Τσίπρα απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το 53% απαντά ότι κανένας από τους δύο δεν θα μπορούσε να τον κερδίσει σε μια εκλογική αναμέτρηση. Το εύρημα αυτό δεν συνιστά απαραίτητα ψήφο εμπιστοσύνης στον πρωθυπουργό, αλλά κυρίως ένδειξη αδυναμίας της αντιπολίτευσης να πείσει ότι διαθέτει πειστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας.
Πρόθεση ψήφου και εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος
Στην πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί σαφές προβάδισμα, με το ΠαΣοΚ να ακολουθεί σταθερά στη δεύτερη θέση. Τα υπόλοιπα κόμματα κινούνται σε χαμηλότερα ποσοστά, ενώ το ποσοστό των αναποφάσιστων παραμένει σημαντικό, αποτυπώνοντας μια διάχυτη αβεβαιότητα και απόσταση από το πολιτικό σύστημα.
Στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, το προβάδισμα της ΝΔ διευρύνεται, γεγονός που δείχνει ότι ακόμη και πολίτες που δηλώνουν αναποφάσιστοι ή δυσαρεστημένοι αναγνωρίζουν την υπεροχή της στο επίπεδο της εκλογικής δυναμικής.
Καταλληλότερος πρωθυπουργός και κρίση εκπροσώπησης
Το εύρημα για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό συμπυκνώνει το βασικό συμπέρασμα της δημοσκόπησης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προηγείται, αλλά σχεδόν ισοδύναμο ποσοστό συγκεντρώνει η απάντηση «κανένας». Πρόκειται για σαφή ένδειξη κρίσης εμπιστοσύνης προς το σύνολο του πολιτικού προσωπικού.
Η εικόνα που προκύπτει δεν είναι αυτή ενός πολιτικού συστήματος σε κατάρρευση, αλλά ενός συστήματος που αναπαράγεται χωρίς ενθουσιασμό. Οι πολίτες δεν φαίνεται να πιστεύουν εύκολα στα «νέα πρόσωπα», ούτε όμως δείχνουν πραγματικά ικανοποιημένοι από τα υπάρχοντα. Σε αυτό το κενό ανάμεσα στη σταθερότητα και την απογοήτευση, διαμορφώνεται το σημερινό πολιτικό τοπίο.
