Σε κλίμα έντονης συγκίνησης και ιστορικής μνήμης, ο Αντώνης Σαμαράς μίλησε σε εκδήλωση της ΕΣΗΕΑ για τον Σήφη Βαλυράκη, σκιαγραφώντας ένα πορτρέτο προσωπικής φιλίας, πολιτικής διαδρομής και κοινής αγωνίας για την πατρίδα, πέρα από παρατάξεις και κομματικές γραμμές.
Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε στη φιλία του με τον Σήφη Βαλυράκη, η οποία, όπως τόνισε, γεννήθηκε σε μια περίοδο έντονου πολιτικού πάθους και βαθιών διχασμών, «στην εποχή των πράσινων και των γαλάζιων καφενείων, όταν ο ένας σχεδόν δεν μίλαγε με τον άλλον». Παρ’ όλα αυτά, όπως σημείωσε επικαλούμενος τον Οδυσσέα Ελύτη, «είναι όμορφη και παράξενη αυτή η χώρα», επιτρέποντας συναντήσεις και δεσμούς που ξεπερνούν τα στερεότυπα.
«Πάντα συμφωνούσαμε σε αυτά που μας ένωναν. Και ήταν πολλά», ανέφερε, δίνοντας έμφαση στην κοινή, ειλικρινή αγάπη και αγωνία για την Ελλάδα. Ο Σήφης Βαλυράκης, κατά τον κ. Σαμαρά, υπήρξε «άδολος πατριώτης, τέκνο άφθαρτο της Κρήτης», που αγωνίστηκε και αφιερώθηκε «αγνά και ολοκληρωτικά» στην πατρίδα.
Κοινές ρίζες στον αντιδικτατορικό αγώνα
Ο Αντώνης Σαμαράς αναφέρθηκε και στον τρόπο με τον οποίο γνωρίστηκαν, μέσω κοινών φίλων από την εποχή της δικτατορίας. Ιδιαίτερη μνεία έκανε στον θείο του, Παύλο Ζάννα, διανοούμενο και αγωνιστή του αντιδικτατορικού αγώνα, ο οποίος συμμετείχε στη «Δημοκρατική Άμυνα», ενώ ο Σήφης Βαλυράκης στο ΠΑΚ. «Φυλακισμένοι και οι δύο», όπως υπογράμμισε, σε μια κοινή ιστορική εμπειρία που σφράγισε μια ολόκληρη γενιά.
Η τελευταία συνομιλία πριν τον θάνατο
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά του πρώην πρωθυπουργού στην τελευταία τους επικοινωνία. Όπως είπε, θεωρεί «παράδοξα μεγάλη τιμή» το γεγονός ότι η τελευταία συνομιλία του Σήφη Βαλυράκη πριν τη δολοφονία του ήταν μαζί του, εν μέσω της περιόδου του κορωνοϊού.
Ο Βαλυράκης του είχε στείλει λίγες ημέρες πριν μια μελέτη για τα εθνικά θέματα, την ώρα που ο ίδιος είχε δημοσιεύσει άρθρο στην «Καθημερινή» για παρόμοια ζητήματα. «Μου τηλεφώνησε μόλις το διάβασε, είπαμε πολλά, ήταν κεφάτος, δώσαμε υπόσχεση να ξαναβρεθούμε σύντομα», ανέφερε, αφήνοντας να αιωρείται το βάρος του ανεκπλήρωτου.
Μια οικογενειακή σχέση ζωής
Ο κ. Σαμαράς στάθηκε και στη βαθιά οικογενειακή διάσταση της φιλίας τους. Όπως είπε, η σχέση δεν περιοριζόταν στους ίδιους, αλλά αγκάλιαζε και τις οικογένειές τους, τις συζύγους τους Μίνα και Γεωργία, καθώς και τα παιδιά τους. Ευχαρίστησε θερμά τη Μίνα Βαλυράκη και τα παιδιά τους για μια «ολόκαρδη σχέση ζωής», που σφυρηλατήθηκε τόσο σε ευτυχισμένες στιγμές όσο και μέσα από τη δοκιμασία της απώλειας.
Ιδέες και παρεμβάσεις με διαχρονική αξία
Ανατρέχοντας στο παρελθόν, ο Αντώνης Σαμαράς θυμήθηκε τα πρώτα γραφεία του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών, στη Λυκαβηττού, με πρόεδρο τον Κάρολο Παπούλια και αντιπρόεδρο τον Σήφη Βαλυράκη. Εκεί, όπως σημείωσε, καλούνταν συχνά όλα τα κόμματα της Βουλής να τοποθετηθούν πάνω σε προτάσεις πολιτικής που είχαν ήδη επεξεργαστεί.
Από την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και την επαναφορά του θεσμού των ενόρκων, έως τους «μόνιμους κύκλους των συναρμοδίων υπουργών», ο πρώην πρωθυπουργός παρατήρησε ότι πολλές από αυτές τις ιδέες παραμένουν επίκαιρες και θα μπορούσαν ακόμη και σήμερα να αποτελέσουν απάντηση στο «δήθεν επιτελικό κράτος των 60-65 υπουργών και υφυπουργών».
«Ένα είδος πολιτικού που σπανίζει»
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Αντώνης Σαμαράς ξεκαθάρισε ότι δεν θα μιλήσει για την κομματική διαδρομή του Σήφη Βαλυράκη στο ΠΑΣΟΚ, αλλά για το ήθος και την ποιότητα της πολιτικής του παρουσίας. Τον χαρακτήρισε πολιτικό με «σταθερότητα ιδεών, αγωνιστικότητα, εντιμότητα και βαθιά πίστη στις δυνάμεις της πατρίδας».
«Μιλάω για το είδος του ευπατρίδη πολιτικού που δυστυχώς σπανίζει σήμερα, την ώρα που η Ελλάδα το έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ», ανέφερε, για να καταλήξει με ένα σαφές μήνυμα: «Ο πατριωτισμός ενώνει και δεν διαιρεί. Ας μην το ξεχάσουμε ποτέ».
