Η παραίτηση της Ιωάννας Γκελεστάθη από κάθε κομματική ιδιότητα στη Νέα Δημοκρατία μπορεί επισήμως να αντιμετωπίστηκε από την Πειραιώς ως ένα «δευτερεύον» επεισόδιο, όμως στο εσωτερικό της γαλάζιας παράταξης λίγοι την προσπέρασαν αδιάφορα. Κυρίως γιατί η αποχώρηση δεν ήρθε από ένα τυχαίο στέλεχος, αλλά από μια πολιτική παρουσία με βαριά οικογενειακή αναφορά στη ΝΔ και με δημόσιο λόγο που επί χρόνια κινούνταν απολύτως εντός της κομματικής γραμμής.
Η ανάρτησή της είχε κάτι περισσότερο από πικρία. Είχε υπαινιγμούς, αιχμές και μια εμφανή διάθεση να αφήσει ανοιχτούς λογαριασμούς. Οι αναφορές σε «μηχανισμούς», «κονκλάβια», «κομματικές δολοπλοκίες» και «πολιτικούς εκβιασμούς» δεν πέρασαν απαρατήρητες ούτε από τους συνομιλητές του Μεγάρου Μαξίμου ούτε από τα στελέχη του Νότιου Τομέα.
Ο ασφυκτικός συνωστισμός στον Νότιο Τομέα
Στη γαλάζια ανθρωπογεωγραφία των νοτίων προαστίων, το τελευταίο διάστημα επικρατεί συνθήκη πολιτικής ασφυξίας. Η είσοδος νέων ονομάτων και οι διαρκείς φήμες για ισχυρές υποψηφιότητες έχουν δημιουργήσει ένα σκηνικό υπερπληθυσμού, όπου ακόμη και προβεβλημένα στελέχη αντιλαμβάνονται ότι οι διαθέσιμες έδρες λιγοστεύουν επικίνδυνα.
Η προσθήκη του Ανδρέα Λοβέρδου, οι συζητήσεις γύρω από πιθανή κάθοδο του Νίκου Ρωμανού, του Σταύρου Παπασταύρου ή ακόμη και του Θωμά Βαρβιτσιώτη, έχουν μετατρέψει τον Νότιο Τομέα σε πεδίο εσωτερικού ανταγωνισμού υψηλής έντασης. Σε αυτό το περιβάλλον, αρκετοί στη ΝΔ εκτιμούν ότι η Γκελεστάθη διέγνωσε νωρίς πως η προσωπική πολιτική της προοπτική περιοριζόταν δραματικά.
Και κάπου εκεί, λένε οι πιο κυνικοί της παράταξης, επέλεξε να φύγει πριν βρεθεί εκτός παιχνιδιού.
Οι φράσεις που άναψαν φωτιές
Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, πάντως, δεν βρίσκεται τόσο στην παραίτηση όσο στη διατύπωσή της. Ειδικά η αποστροφή περί «κοινών μαχών για τα ιδανικά μας» λειτούργησε σχεδόν σαν πολιτικό σινιάλο για όσους παρακολουθούν τις υπόγειες διεργασίες στη γαλάζια πολυκατοικία.
Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που διάβασαν πίσω από τις γραμμές μια έμμεση γέφυρα προς το στρατόπεδο του Αντώνη Σαμαρά. Άλλωστε, το τελευταίο διάστημα οι σαμαρικές αναφορές και οι δεξιότερες ιδεολογικές αιχμές επανέρχονται ολοένα και συχνότερα στη δημόσια συζήτηση εντός της ΝΔ, ειδικά μετά τις διαφωνίες που έχουν καταγραφεί σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, μεταναστευτικού και εσωτερικής φυσιογνωμίας της παράταξης.
Κάποιοι μάλιστα σημείωναν με νόημα ότι η Γκελεστάθη δεν επέλεξε μια «ήσυχη έξοδο», αλλά μια αποχώρηση με ιδεολογικό φορτίο και σαφή πολιτική στόχευση.
Το μήνυμα προς την ηγεσία
Στο Μαξίμου δεν θεωρούν ότι η παραίτηση προκαλεί άμεσο πολιτικό πρόβλημα. Αντιλαμβάνονται όμως ότι έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά μικρών εσωκομματικών κραδασμών που, αθροιστικά, δείχνουν πως η σχέση της ηγεσίας με τμήματα της παραδοσιακής κομματικής βάσης δεν είναι τόσο αρραγής όσο παλαιότερα.
Η αναφορά της πρώην τομεάρχη σε «αξιακό και ψυχικό ρήγμα» με την ηγεσία της ΝΔ θεωρήθηκε από αρκετούς πιο βαριά ακόμη και από την ίδια την παραίτηση. Γιατί περιγράφει μια απόσταση που δεν αφορά απλώς προσωπικές φιλοδοξίες ή εκλογικές ισορροπίες, αλλά βαθύτερη πολιτική αποξένωση.
