Λεπέν, Μελανσόν και Ατάλ παρουσίασαν τις θέσεις τους για την ευρωπαϊκή πολιτική και τον ρόλο της Γαλλίας στη στήριξη της Ουκρανίας.
Στο πρώτο Playbook Paris Live summit της POLITICO την Πέμπτη, οι κορυφαίοι υποψήφιοι για τις προεδρικές εκλογές του 2027 στη Γαλλία ανέπτυξαν το όραμά τους για την Ευρώπη, την Ουκρανία και τις διεθνείς σχέσεις. Στην εκδήλωση συμμετείχαν η ακροδεξιά ηγέτης Μαρίν Λεπέν, ο επικεφαλής της αριστεράς Ζαν-Λικ Μελανσόν και ο κεντρώος πρώην πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ.
Ο Ατάλ, 37 ετών, εμφανίστηκε ένθερμος υποστηρικτής της αυξημένης βοήθειας προς την Ουκρανία, δηλώνοντας πως η στήριξη προς το Κίεβο αποτελεί «επένδυση για εμάς» και όχι απλώς ανθρωπιστική δαπάνη. Τάχθηκε υπέρ της δέσμευσης ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για τη χρηματοδότηση της άμυνας της Ουκρανίας και δεν απέκλεισε την αποστολή ευρωπαϊκών αεροσκαφών για την επιτήρηση του ουκρανικού εναέριου χώρου.
Αντίθετα, η Λεπέν τόνισε πως η Γαλλία δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να προσφέρει οικονομική βοήθεια στην Ουκρανία λόγω των δημοσιονομικών περιορισμών. «Μπορούμε να εκπαιδεύουμε τους στρατιώτες και τους στρατιωτικούς διοικητές τους, να παρέχουμε στρατιωτική βοήθεια, αλλά όχι πλέον οικονομική υποστήριξη», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η Λεπέν επέκρινε τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, υποστηρίζοντας ότι δεν έκανε αρκετά για να φέρει τη Μόσχα και το Κίεβο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Δήλωσε επίσης ότι στηρίζει την απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να προσκαλέσει τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν στη σύνοδο G20 στο Μαϊάμι τον Δεκέμβριο. «Κάθε πρωτοβουλία που στοχεύει στον τερματισμό αυτής της σφαγής είναι ευπρόσδεκτη», είπε.
Ανησυχίες για τη στρατιωτική εμπλοκή της Γαλλίας
H Λεπέν όσο και ο Μελανσόν προειδοποίησαν ότι η αποστολή στρατιωτικού εξοπλισμού στην Ουκρανία θα μπορούσε να θέσει τη Γαλλία σε κίνδυνο. Η Λεπέν υπογράμμισε: «Η Ρωσία είναι πυρηνική δύναμη. Δεν θέλω η Γαλλία να βρεθεί σε πόλεμο με καμία πυρηνική δύναμη».
Ο Μελανσόν ζήτησε απαγόρευση των ουκρανικών επιθέσεων σε βάθος στο ρωσικό έδαφος. «Πιστεύετε πραγματικά ότι οι Ρώσοι θα μείνουν αδρανείς αν δεχτεί επίθεση η Μόσχα; Καταλαβαίνετε ότι χρησιμοποιούμε γαλλικά και ουκρανικά όπλα; Έτσι γινόμαστε εμπόλεμοι», σημείωσε.
Η Λεπέν επανέλαβε τη δέσμευσή της για αποχώρηση από την ολοκληρωμένη στρατιωτική διοίκηση του NATO, αλλά μόνο μετά το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία. Από την πλευρά του, ο Μελανσόν παραμένει υπέρ της πλήρους αποχώρησης της Γαλλίας από τη Συμμαχία, αν και πιστεύει ότι πρέπει να διατηρηθεί η δέσμευση για την άμυνα των ανατολικών συνόρων της Ευρώπης.
Γερμανικές φιλοδοξίες και ευρωπαϊκές εντάσεις
Με ιδιαίτερα αιχμηρές δηλώσεις, ο Μελανσόν επέμεινε στην αντίθεσή του με τα σχέδια της Γερμανίας να ενισχύσει τις ένοπλες δυνάμεις της, επικαλούμενος το ιστορικό των γερμανικών επιθέσεων κατά της Γαλλίας. «Οι Γερμανοί θέλουν να δημιουργήσουν τον μεγαλύτερο συμβατικό στρατό στην Ευρώπη – προς τι; Πρέπει να συζητήσουμε γι’ αυτό», είπε.
Ο Μελανσόν πρόσθεσε: «Υπάρχει ιστορία – έχει σημασία για μένα. Δεν πιστεύω ποτέ ότι οι Γερμανοί διέσχισαν τα σύνορα μόνο για χάρη των συνόρων», διευκρινίζοντας πάντως πως δεν είναι «αντιγερμανός». Το Βερολίνο επιδιώκει να γίνει η κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την απομάκρυνση των ΗΠΑ από την ήπειρο – μια κίνηση που ο Μελανσόν θεωρεί πως υπαγορεύεται από οικονομικά συμφέροντα, με στόχο την ενίσχυση της γερμανικής αμυντικής βιομηχανίας λόγω των απωλειών στον τομέα αυτοκινήτου.
Εσωτερικές διαφωνίες για το μέλλον της ΕΕ
Πιστή στη δέσμευσή της για δραστική μείωση της γαλλικής συνεισφοράς στον προϋπολογισμό της ΕΕ, η Λεπέν εξαπέλυσε επίθεση κατά της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Την κατηγόρησε ότι επιχειρεί να «παρακάμψει τη δημοκρατία» επισπεύδοντας τις διαπραγματεύσεις για τον πολυετή προϋπολογισμό πριν από τις εκλογές του επόμενου έτους σε Γαλλία, Πολωνία, Ισπανία και Ιταλία. «Η αγάπη της φον ντερ Λάιεν για τη δημοκρατία δεν φαίνεται σε αυτές τις αποφάσεις», δήλωσε η Λεπέν.
Από την πλευρά του, ο Ατάλ —ηγέτης του κεντρώου κόμματος Renaissance του Μακρόν— παρουσίασε ξεκάθαρα φιλοευρωπαϊκή ατζέντα, προωθώντας περαιτέρω οικονομική ενοποίηση και συνεργασία σε περιβάλλον και τεχνολογική ρύθμιση. Επανέφερε επίσης την ιδέα των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης», υποστηρίζοντας πως μόνο μια ισχυρή ενιαία Ευρώπη μπορεί να σταθεί απέναντι σε Κίνα και ΗΠΑ.
Ωστόσο, ο Ατάλ εκτίμησε πως κάτι τέτοιο είναι εφικτό μόνο μέσω μιας «πολυταχύτητας» Ευρώπης, όπου ένας μικρός αριθμός χωρών —κι όχι όλα τα 27 κράτη-μέλη— θα μπορούν να υλοποιούν φιλόδοξες πρωτοβουλίες όπως η ένωση κεφαλαιαγορών.
