Η δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) του Αλέξη Τσίπρα παρουσιάζεται μέσα από μια διαφορετική πολιτική καμπάνια, βασισμένη σε τρία πολιτικά ντοκιμαντέρ. «Το πρόσημο της πολιτικής», «Η ελπίδα της ανατροπής» και «Η ώρα της ευθύνης» συνθέτουν μια ενιαία αφήγηση που ξεκινά από το πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού, περνά στις αγωνίες και τις προσδοκίες της νέας γενιάς και καταλήγει στη συλλογική απόφαση για τη δημιουργία του νέου πολιτικού φορέα.
Από το πρόσωπο στην κοινωνία και από εκεί στη συλλογικότητα
Η τριλογία αποτελεί πρωτοβουλία εθελοντών και εθελοντριών και, σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες, δεν σχεδιάστηκε ως μια συμβατική προεκλογική καμπάνια. Επιχειρεί να διαμορφώσει μια διαφορετική γλώσσα πολιτικής επικοινωνίας, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στην προσωπική αφήγηση, τη μνήμη, το κοινωνικό βίωμα και τον πολιτικό στοχασμό.
Η κεντρική ιδέα της αφήγησης κινείται από το πρόσωπο στην κοινωνία και από την κοινωνία στη συλλογική πολιτική δράση. Από το ατομικό βίωμα στην ελπίδα και από την ελπίδα στην ευθύνη.
Σε μια εποχή κατά την οποία η πολιτική επικοινωνία κυριαρχείται από σύντομα μηνύματα, τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις και την ταχύτητα των κοινωνικών δικτύων, η συγκεκριμένη παραγωγή επιχειρεί να αξιοποιήσει στοιχεία κινηματογραφικής και ντοκιμαντερίστικης αφήγησης.
Στο επίκεντρο δεν βρίσκεται μόνο η πολιτική διαδρομή του Αλέξη Τσίπρα ή η ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ., αλλά ένα ευρύτερο ερώτημα: τι σημαίνει πολιτική σήμερα και με ποιον τρόπο μπορεί να αποκατασταθεί η σχέση της με τις πραγματικές ανάγκες, τις αγωνίες και τις προσδοκίες των πολιτών;
«Το πρόσημο της πολιτικής»
Το πρώτο επεισόδιο, με τίτλο «Το πρόσημο της πολιτικής», εστιάζει στον Αλέξη Τσίπρα. Μέσα από προσωπικές σκέψεις, μνήμες και έναν εσωτερικό μονόλογο επιχειρεί να παρουσιάσει ένα διαφορετικό πολιτικό πορτρέτο.
Δεν πρόκειται για μια κλασική βιογραφική αναδρομή ούτε για έναν τυπικό απολογισμό της πολιτικής του πορείας. Η αφήγηση χρησιμοποιεί το πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού ως αφετηρία για να θέσει ερωτήματα γύρω από το περιεχόμενο της πολιτικής, τη δημόσια ευθύνη και το πολιτικό πρόσημο της εποχής.
Ο Τσίπρας βρίσκεται στο πρώτο πλάνο, όμως η αφήγηση επιδιώκει να ξεπεράσει το προσωπικό επίπεδο και να συνδέσει την πολιτική διαδρομή με το ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον.
«Η ελπίδα της ανατροπής»
Στο δεύτερο επεισόδιο, «Η ελπίδα της ανατροπής», το επίκεντρο μετατοπίζεται στη νέα γενιά.
Νέοι άνθρωποι μιλούν για την εργασία, τη στέγη, την οικονομική αβεβαιότητα, τα σχέδια ζωής που αναβάλλονται και την ανάγκη να αποκτήσουν ξανά τη δυνατότητα να σχεδιάσουν το μέλλον τους.
Η «ελπίδα» δεν παρουσιάζεται ως ένα αφηρημένο πολιτικό σύνθημα. Συνδέεται με συγκεκριμένες ανάγκες και προσδοκίες: μια σταθερή εργασία, τη δυνατότητα αυτόνομης ζωής, την πρόσβαση σε στέγη, αλλά και την αίσθηση ότι η συμμετοχή στα κοινά μπορεί να έχει πραγματικό αποτέλεσμα.
Με αυτόν τον τρόπο, η αφήγηση επιχειρεί να μεταφέρει το πολιτικό ενδιαφέρον από τα πρόσωπα και τα κόμματα στις εμπειρίες μιας γενιάς που βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα διαφορετικό κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον.
«Η ώρα της ευθύνης»
Το τρίτο επεισόδιο, «Η ώρα της ευθύνης», αποτελεί το σημείο στο οποίο οι δύο προηγούμενες διαδρομές συναντώνται. Η ατομική εμπειρία και οι κοινωνικές προσδοκίες μετατρέπονται σε συλλογική πολιτική πράξη.
Η αφήγηση κορυφώνεται στη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και πολιτικών διαδρομών μιλούν για τη συμμετοχή, την ευθύνη και την ανάγκη μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής αρχής.
Η ΕΛ.Α.Σ. παρουσιάζεται, έτσι, όχι μόνο ως ένα νέο οργανωτικό σχήμα, αλλά ως ένα εγχείρημα που φιλοδοξεί να συνδέσει την πολιτική με τη συμμετοχή των πολιτών. Το βάρος πέφτει περισσότερο στους ανθρώπους που συμμετέχουν στη δημιουργία του φορέα και λιγότερο στην οργανωτική του δομή.
Μια διαφορετική πολιτική επικοινωνία
Η τριλογία επιχειρεί να διαφοροποιηθεί από την παραδοσιακή πολιτική διαφήμιση. Η κινηματογραφική προσέγγιση, η προσωπική προφορική αφήγηση και τα στοιχεία ντοκιμαντέρ δημιουργούν έναν διαφορετικό τρόπο παρουσίασης του πολιτικού εγχειρήματος.
Η επιλογή αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιτική επικοινωνία έχει μεταφερθεί σε μεγάλο βαθμό στην ταχύτητα των ψηφιακών πλατφορμών. Αντί για ένα σύνθημα ή μια σύντομη πολιτική αντιπαράθεση, η τριλογία επιλέγει να αφηγηθεί μια διαδρομή.
Από την προσωπική ιστορία του Αλέξη Τσίπρα στις αγωνίες της νέας γενιάς και από εκεί στη δημιουργία της ΕΛ.Α.Σ., η καμπάνια επιχειρεί να παρουσιάσει τη γέννηση του νέου φορέα ως αποτέλεσμα μιας ευρύτερης κοινωνικής και πολιτικής αναζήτησης.
Η πρωτοβουλία σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από εθελοντές και εθελόντριες, υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, αναπληρώτριας καθηγήτριας Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας.
Το ζητούμενο, τελικά, δεν είναι μόνο η παρουσίαση ενός νέου πολιτικού φορέα. Είναι και η προσπάθεια να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αν η πολιτική μπορεί να ξαναβρεί έναν πιο άμεσο, ανθρώπινο και ουσιαστικό τρόπο επικοινωνίας με την κοινωνία.
