Η υπόθεση των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας επιστρέφει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, καθώς η κατάσταση της υγείας του απεργού πείνας Αριστοτέλη Χαντζή επιδεινώνεται δραματικά, δημιουργώντας συνθήκες οριακής έντασης γύρω από το σχέδιο ανάπλασης της περιοχής. Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας απευθύνει νέα έκκληση προς την κυβέρνηση, την Περιφέρεια Αττικής και την κοινότητα των κατοίκων να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου, προκειμένου να αναζητηθεί μια λύση που θα γίνει αποδεκτή από όλες τις πλευρές.
Η παρέμβαση του δημάρχου έρχεται τη στιγμή που ο Αριστοτέλης Χαντζής μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς» με σοβαρά νευρολογικά συμπτώματα, έπειτα από 138 ημέρες απεργίας πείνας.
Η παρέμβαση Δούκα και η πρόταση για συναινετική λύση
Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Χάρης Δούκας υπενθύμισε ότι ο Δήμος Αθηναίων έχει ήδη από τον Απρίλιο ζητήσει την ανάληψη πρωτοβουλιών διαλόγου από την Περιφέρεια Αττικής και την κυβέρνηση.
Όπως σημείωσε, στόχος μιας τέτοιας διαδικασίας θα πρέπει να είναι η διαμόρφωση συναινετικών λύσεων για την αποκατάσταση των ιστορικών κτιρίων, την ανάπλαση της περιοχής και την εξασφάλιση στέγης για όσους κατοικούν σήμερα στα Προσφυγικά.
Παράλληλα, επανέλαβε τη θέση του Δήμου ότι πρέπει να αποκλειστεί κάθε ενδεχόμενο βίαιης παρέμβασης των αρχών στην περιοχή, υπογραμμίζοντας πως η κρισιμότητα των περιστάσεων επιβάλλει άμεσες κινήσεις αποκλιμάκωσης.
«Ο χρόνος τελειώνει. Ας δώσουμε μια πραγματική ευκαιρία ώστε να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή λύση», ανέφερε χαρακτηριστικά, συνδέοντας ευθέως την ανάγκη διαλόγου με τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ο απεργός πείνας.
Σε κρίσιμη κατάσταση ο Αριστοτέλης Χαντζής
Η κοινότητα των Προσφυγικών ανακοίνωσε ότι ο Αριστοτέλης Χαντζής διακομίστηκε στο νοσοκομείο με οξέα νευρολογικά συμπτώματα, ενώ η κατάσταση της υγείας του χαρακτηρίζεται εξαιρετικά κρίσιμη.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο απεργός πείνας ζυγίζει πλέον μόλις 35 κιλά, με τους υποστηρικτές του να κάνουν λόγο για άμεσο κίνδυνο απώλειας της ζωής του.
Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί την πιο κρίσιμη καμπή μιας κινητοποίησης που ξεκίνησε στις 5 Φεβρουαρίου 2026 και έχει εξελιχθεί σε κεντρικό σημείο αντιπαράθεσης γύρω από το μέλλον των Προσφυγικών Κατοικιών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Οι καταγγελίες της κοινότητας των Προσφυγικών
Στην ανακοίνωσή τους, οι κάτοικοι και τα μέλη της κοινότητας επιρρίπτουν ευθύνες στην Περιφέρεια Αττικής, την κυβέρνηση, το Υπουργείο Πολιτισμού, τη ΔΥΠΑ και τον Δήμο Αθηναίων για τη μη εξεύρεση λύσης.
Υποστηρίζουν ότι οι αρμόδιοι φορείς διαθέτουν τα μέσα για να αποτρέψουν την περαιτέρω κλιμάκωση της κρίσης, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουν προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες.
Η ανακοίνωση συνδέει άμεσα την πορεία της υγείας του απεργού πείνας με τη διαχείριση της υπόθεσης από τους εμπλεκόμενους φορείς, υποστηρίζοντας ότι η ευθύνη για τυχόν τραγική κατάληξη θα είναι συλλογική.
Η αντιπαράθεση για την ανάπλαση των Προσφυγικών
Στο επίκεντρο της σύγκρουσης βρίσκεται το σχέδιο ανάπλασης των Προσφυγικών Κατοικιών, ενός συγκροτήματος με ιδιαίτερη ιστορική και κοινωνική σημασία για την Αθήνα.
Οι κάτοικοι εκφράζουν φόβους ότι η προωθούμενη παρέμβαση θα οδηγήσει σε εκτοπισμό ανθρώπων που διαμένουν επί χρόνια στην περιοχή και θα αλλοιώσει τον χαρακτήρα του συγκροτήματος.
Από την άλλη πλευρά, η Περιφέρεια Αττικής υποστηρίζει ότι οι παρεμβάσεις αποσκοπούν στην αποκατάσταση των κτιρίων και στην αναβάθμιση μιας περιοχής που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα φθοράς και εγκατάλειψης.
Η αντιπαράθεση έχει αποκτήσει πλέον ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις, καθώς αγγίζει ζητήματα κατοικίας, διατήρησης της ιστορικής μνήμης, αστικής ανάπλασης και δικαιωμάτων των κατοίκων.
Τα αιτήματα του απεργού πείνας
Ο Αριστοτέλης Χαντζής ξεκίνησε απεργία πείνας «μέχρι θανάτου», όπως έχει δηλώσει η κοινότητα των Προσφυγικών, διεκδικώντας τρία βασικά αιτήματα:
Πρώτον, την άμεση ακύρωση της σύμβασης ανάπλασης των Προσφυγικών Κατοικιών από την Περιφέρεια Αττικής.
Δεύτερον, τη διασφάλιση της παραμονής όλων των κατοίκων στα σημερινά τους σπίτια.
Τρίτον, την παροχή συγκεκριμένων εγγυήσεων ώστε η αποκατάσταση των κατοικιών να πραγματοποιηθεί από την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία των κατοίκων, με ίδιους πόρους και χωρίς εκτοπισμούς.
Καθώς η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται και οι πολιτικές πιέσεις αυξάνονται, η υπόθεση των Προσφυγικών εισέρχεται σε μια καθοριστική φάση, όπου η αναζήτηση κοινά αποδεκτής λύσης αποκτά χαρακτήρα επείγοντος.
