Σε βαθιά πολιτική αναδιάταξη οδηγείται η Νέα Αριστερά, μετά την αποχώρηση επτά βουλευτών, την ανεξαρτητοποίηση κορυφαίων στελεχών και την παραίτηση της Έφη Αχτσιόγλου από το βουλευτικό αξίωμα.
Οι κινήσεις οδηγούν στην αυτόματη διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ενώ παράλληλα 143 στελέχη καταγράφουν με κοινή επιστολή τους τη ρήξη με την ηγεσία και τη στρατηγική που ακολουθείται το τελευταίο διάστημα.
Διάλυση Κοινοβουλευτικής Ομάδας και πολιτικό αποτύπωμα
Την ανεξαρτητοποίησή τους από την Κοινοβουλευτική Ομάδα και την αποχώρησή τους από τη Νέα Αριστερά ανακοίνωσαν οι Αλέξης Χαρίτσης, Νάσος Ηλιόπουλος, Θεανώ Φωτίου, Μερόπη Τζούφη, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ και Δημήτρης Τζανακόπουλος.
Η εξέλιξη αυτή ενεργοποιεί αυτόματα τη διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, καθώς δεν πληρούνται πλέον οι κοινοβουλευτικές προϋποθέσεις συγκρότησής της.
Παραίτηση Αχτσιόγλου και εσωτερικό ρήγμα
Παράλληλα, η Έφη Αχτσιόγλου ανακοίνωσε την παραίτησή της από το βουλευτικό αξίωμα, κίνηση που διαφοροποιείται από τους υπόλοιπους αποχωρούντες, καθώς συνοδεύεται από παράδοση της έδρας.
Η επιλογή της συνδέεται με τη συνολικότερη εσωτερική κρίση στη Νέα Αριστερά και αναδεικνύει το βάθος της στρατηγικής απόκλισης που έχει διαμορφωθεί στο εσωτερικό του κόμματος.
Μαζική αποχώρηση 143 στελεχών και κριτική στην ηγεσία
Την ίδια στιγμή, 143 στελέχη του κόμματος συνυπογράφουν κοινή επιστολή, ασκώντας κριτική στη στρατηγική της ηγεσίας και στη συνολική πολιτική κατεύθυνση.
Η επιστολή των αποχωρούντων περιγράφει «δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση» και κάνει λόγο για έναν κύκλο που «έχει φτάσει στα όριά του», ενώ αναφέρεται στην ανάγκη επαναπροσδιορισμού της πολιτικής παρέμβασης της Αριστεράς.
Η κοινή επιστολή των επτά βουλευτών
Ακολουθεί αυτούσια η κοινή επιστολή:
«Αποχωρούμε από τη Νέα Αριστερά, γιατί πιστεύουμε ότι ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του. Είναι μια δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση.
Δημιουργήσαμε τη Νέα Αριστερά για να κρατήσουμε ζωντανή μια άλλη δυνατότητα για την Αριστερά, την κοινωνία και τη χώρα. Για να αντιπαρατεθούμε στον εκφυλισμό, στην απαξίωση της πολιτικής, στη λογική του μέσου όρου. Δώσαμε αυτή τη μάχη με επιμονή και πολιτική εντιμότητα.
Η Νέα Αριστερά δεν ήταν ένα κόμμα σιωπής ή ίσων αποστάσεων. Ήταν η πολιτική δύναμη που, μέσα σε ένα όλο και πιο συντηρητικό και αυταρχικό πολιτικό περιβάλλον, είχε αιχμηρό και τεκμηριωμένο κοινοβουλευτικό λόγο και ζωντανή κινηματική δράση. Δεν κάναμε πίσω σε ζητήματα αρχών.
Επεξεργαστήκαμε και υποστηρίξαμε ριζοσπαστικές θέσεις και προτάσεις για κάθε κρίσιμο ζήτημα που αφορά την κοινωνία και τη δημοκρατία στη χώρα μας.
Ξέρουμε, όμως, ότι δεν αρκεί μόνο να έχεις σωστές θέσεις ή να δίνεις τίμιες μάχες. Το κρίσιμο είναι αν αυτές αποκτούν κοινωνική γείωση, δυναμική και κοινωνικό αντίκτυπο. Αν μπορούν να οργανώσουν πλειοψηφικά ρεύματα και να συμβάλλουν, στο σήμερα, στην αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κόσμος της εργασίας και η κοινωνική πλειοψηφία.
Ως Νέα Αριστερά θέσαμε στο δημόσιο πεδίο την ανάγκη του Λαϊκού Μετώπου, της συσπείρωσης απέναντι στη Δεξιά και την ακροδεξιά. Την ανάγκη της προγραμματικής σύγκρουσης με το καθεστώς Μητσοτάκη. Επιμείναμε σε πραγματικές συγκρούσεις.
Σήμερα, βλέπουμε καθαρά ότι η στρατηγική που επιλέγει η πλειοψηφία της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ανάγκη. Σεβόμαστε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που βρεθήκαμε μαζί. Διαφωνούμε, όμως, στο κρίσιμο στρατηγικό ζήτημα. Σήμερα, οι διαφορετικές μας εκτιμήσεις μας οδηγούν σε διαφορετικές διαδρομές. Δεν αρκεί η λογική της αυτόνομης ανασυγκρότησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε καιρούς βαθιάς κρίσης, τη στιγμή που μέσα στην κοινωνία δυναμώνει η απαίτηση για συσπείρωση δυνάμεων και για μια πραγματική πολιτική εναλλακτική απέναντι στη Δεξιά της διαφθοράς, του αυταρχισμού, της ταξικής μεροληψίας υπέρ των ισχυρών. Αν η Αριστερά δεν μπορεί να υπηρετήσει σήμερα αυτό το μέτωπο δεν μπορεί να υπηρετήσει και τον απαραίτητο αγώνα για σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία.
Το σημερινό καθεστώς δεν πρέπει να έχει τρίτη θητεία, με ή χωρίς τον Μητσοτάκη.
Ακούμε αυτή την απαίτηση. Δεν πιστεύουμε ότι απαιτείται πλήρης ταύτιση για να υπάρξει κοινή πορεία. Αυτό που έχει σημασία είναι η διαμόρφωση όρων μιας μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής συσπείρωσης, με απώτερο στόχο να μετατραπούν οι αριστερές ιδέες σε εφαρμοσμένες ριζοσπαστικές πολιτικές.
Η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά σήμερα μπορεί και πρέπει να φανεί χρήσιμη στον αγώνα του λαού για δημοκρατία και δικαιοσύνη, στον αγώνα των λαϊκών τάξεων για ζωή και όχι επιβίωση, στον αγώνα για ειρήνη και ενάντια σε σύγχρονες μορφές βαρβαρότητας, όπως η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ.
Εκεί βρίσκεται σήμερα η πραγματική μάχη και για αυτόν τον σκοπό θα εργαστούμε».
Η επιστολή παραίτησης της Έφης Αχτσιόγλου
Ακολουθεί αυτούσια η επιστολή παραίτησης της Έφης Αχτσιόγλου:
«Η κοινωνική κατάσταση στη χώρα, μετά από σχεδόν επτά χρόνια διακυβέρνησης της δεξιάς, είναι κυριολεκτικά εκρηκτική. Το δυσβάσταχτο κόστος ζωής, οι απορρυθμισμένες εργασιακές σχέσεις, η στεγαστική κρίση, η απαξίωση του κοινωνικού κράτους, η υπονόμευση του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας, η σύμπραξη με το γενοκτόνο καθεστώς του Ισραήλ είναι μόνο κάποιοι τίτλοι. Τίτλοι πίσω από τους οποίους, όμως, βρίσκεται η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.
Μπορεί πραγματικά να αλλάξει κάτι σήμερα; Μπορούν να εφαρμοστούν πολιτικές που θα βελτιώσουν τη ζωή των πολλών; Που θα τους κάνουν να νιώθουν ότι έχει νόημα να μένουν σ’ αυτόν τον τόπο; Θα αποκαταστήσουν το βαθιά πληγωμένο αίσθημα δικαιοσύνης; Αυτά τα ερωτήματα λαμβάνουν πια χαρακτήρα επείγοντος. Είναι βαθιά μου πεποίθηση ότι η λογική της αυτάρκειας και της ιδεολογικής καθαρότητας δεν υπηρετεί σήμερα τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων που μοχθούν. Η πολιτική αλλαγή είναι ένα γνήσιο λαϊκό αίτημα. Και δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να το υποτιμήσει.
Έχω από καιρό εκφράσει τη διαφωνία μου με τη στρατηγική απόφαση της σημερινής ηγεσίας της Νέας Αριστεράς να επικεντρωθεί περισσότερο στην υπεράσπιση μιας ιδεολογικής ταυτότητας, παρά στην προσπάθεια οικοδόμησης ενός αριστερού πλειοψηφικού πόλου. Ενός πόλου που θα είναι πλήρως αντιπαραθετικός στις πολιτικές της δεξιάς, αλλά ταυτόχρονα θα έχει προοπτική νίκης και διακυβέρνησης, προς όφελος των εργαζομένων, των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων, των νέων.
Με αυτά τα δεδομένα, λαμβάνω σήμερα μία απόφαση ευθύνης και συνέπειας στις αρχές που υπηρετώ από την πρώτη στιγμή της συμμετοχής μου στην πολιτική. Σήμερα αποχωρώ από την Κ.Ο. της Νέας Αριστεράς. Ταυτόχρονα, ανακοινώνω την απόφασή μου να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα. Είναι μια πράξη συνείδησης.
Παραιτούμαι από βουλεύτρια, δεν παραιτούμαι όμως από την ενεργό πολιτική. Παραμένω παρούσα, με όλες μου τις δυνάμεις, μαζί και δίπλα σε κάθε πολίτη, στον συλλογικό αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη. Και θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου, ώστε η παρουσία μου στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες που έρχονται να ενισχύσει τη φωνή όσων μέχρι σήμερα είναι αόρατοι για την πολιτική εξουσία και να εμπνεύσει την προσπάθεια για πολιτική αλλαγή.
Σας ευχαριστώ όλες και όλους».
Πολιτικές προεκτάσεις και επόμενη μέρα
Η αποχώρηση των επτά βουλευτών και η παραίτηση της Έφης Αχτσιόγλου αναδιατάσσουν το εσωτερικό τοπίο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, ενώ το κενό κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης της Νέας Αριστεράς δημιουργεί νέα δεδομένα στη Βουλή.
