Αν υπάρχει ένα στοιχείο που συνοψίζει την πολιτική συγκυρία στην Ελλάδα του Απριλίου 2026, δεν είναι τα ποσοστά των κομμάτων. Είναι αυτό που βρίσκεται ανάμεσά τους: ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους δεν ξέρει, δεν απαντά ή δεν σκοπεύει να ψηφίσει. Το 24% της αδιευκρίνιστης ψήφου — αναποφάσιστοι, “δεν απαντώ”, άκυρο, λευκό, αποχή — είναι μεγαλύτερο από οποιοδήποτε κόμμα πλην της ΝΔ. Μεγαλύτερο από το ΠΑΣΟΚ. Μεγαλύτερο από την Ελληνική Λύση και την Πλεύση Ελευθερίας μαζί. Δεν είναι στατιστικός θόρυβος. Είναι πολιτικό γεγονός.
Η ΝΔ πέφτει, το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει — αλλά με μέτρο
Η δημοσκόπηση διεξήχθη από τη Metron Analysis για λογαριασμό του MEGA μεταξύ 21 και 27 Απριλίου 2026, σε δείγμα 1.300 ατόμων με μέγιστο δειγματοληπτικό σφάλμα ±2,7%.
Στην πρόθεση ψήφου, η ΝΔ καταγράφεται τον Απρίλιο στο 21,5%, από 23,8% τον Μάρτιο — πτώση 2,3 μονάδων. Στην εκτίμηση ψήφου, που αφαιρεί τους αναποφάσιστους και κατανέμει τη ψήφο στο ενεργό εκλογικό σώμα, η ΝΔ βρίσκεται στο 28,6%, από 31,1% τον Μάρτιο. Δύο και μισή μονάδα σε έναν μήνα δεν είναι κατάρρευση, αλλά η κατεύθυνση είναι σαφής και η τάση αξίζει προσοχή.
Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ ανεβαίνει στο 11,3% στην πρόθεση ψήφου, από 10,4% τον Μάρτιο, και στο 15% στην εκτίμηση ψήφου, από 13,6%. Η άνοδος είναι πραγματική αλλά σταδιακή — το κόμμα δεν εκτοξεύεται, συσσωρεύει.
Η απόσταση μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στην εκτίμηση ψήφου στενεύει: από 17,5 μονάδες τον Μάρτιο στις 13,6 μονάδες τον Απρίλιο. Αξιοσημείωτη κίνηση σε ένα μήνα, ακόμα όμως τεράστια απόσταση.
Τρία στρώματα σιωπής
Το 24% δεν είναι ομοιογενές. Αναλύοντας τα δεδομένα της έρευνας, διακρίνονται τουλάχιστον τρεις κατηγορίες.
Η πρώτη είναι οι πολιτικά άστεγοι — κυρίως πρώην ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι δεν βρίσκουν λόγο να επιστρέψουν στο κόμμα, που σήμερα βρίσκεται στο 5,3% στην εκτίμηση ψήφου, σχεδόν ίδιο με τον Μάρτιο (4,6% στην πρόθεση ψήφου), αλλά ούτε έχουν βρει νέα πολιτική στέγη. Η σταυρογραφική ανάλυση είναι αποκαλυπτική: το 17,4% όσων δηλώνουν πρόθεση να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε “άλλο” το 2023. Το κόμμα στηρίζεται εν μέρει σε ψηφοφόρους που δεν το ψήφισαν τότε, ενώ έχει χάσει μεγάλο μέρος της παλιάς του βάσης στο αδιευκρίνιστο κομμάτι του εκλογικού σώματος.
Η δεύτερη κατηγορία είναι οι αποσυρθέντες — άνθρωποι που έχουν βγει από το πολιτικό παιχνίδι ως πράξη εξάντλησης ή διαμαρτυρίας. Τροφοδοτούνται κυρίως από τους “εκτός των τειχών” της χαρακτηριστικής ερώτησης της έρευνας, όπου ζητείται να φανταστούν έναν κόσμο σαν πόλη με κάστρο και να πουν αν αισθάνονται μέσα ή έξω. Όσοι αισθάνονται “έξω” — απροστάτευτοι, χωρίς εκπροσώπηση — συγκεντρώνουν δυσανάλογα υψηλά ποσοστά αποχής.
Η τρίτη κατηγορία είναι οι αναμένοντες — ψηφοφόροι που παρακολουθούν τις εξελίξεις γύρω από πιθανά νέα σχήματα. Το “αναποφάσιστοι/ΔΑ” παραμένει υψηλό ακόμα και ανάμεσα σε όσους δηλώνουν “πολύ πιθανό” να ψηφίσουν κόμμα Τσίπρα ή Καρυστιανού. Περιμένουν να δουν τι θα γίνει πριν δεσμευτούν.
Γιατί αυτό το νούμερο αλλάζει τα πάντα
Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, η κατανομή της αδιευκρίνιστης ψήφου την τελευταία εβδομάδα καθορίζει το αποτέλεσμα. Το 2023 η ΝΔ υπεραπέδωσε έναντι των δημοσκοπήσεων, εν μέρει γιατί σε κλίμα αβεβαιότητας πολλοί αναποφάσιστοι στράφηκαν στον ισχυρότερο πόλο ως στάση ασφάλειας. Σήμερα το ίδιο ερώτημα παραμένει ανοιχτό.
Κρίσιμη παράμετρος: η διαφορά μεταξύ κομμάτων που θα μπουν ή δεν θα μπουν στη Βουλή. Νέα Αριστερά (2,4%), Νίκη (1,9%), ΜέΡΑ25 (3,1%), Φωνή Λογικής (3,5%) — κινούνται όλα γύρω από το 3% του εκλογικού ορίου. Ένα μικρό κομμάτι από το 24% αρκεί για να αποφασίσει ποιοι από αυτούς θα εκπροσωπηθούν στο κοινοβούλιο, με δραματικές συνέπειες για τη σύνθεσή του.
Το οικονομικό υπόβαθρο
Η αδιευκρίνιστη αυτή μάζα δεν εμφανίστηκε στο κενό. Ο δείκτης οικονομικής εμπιστοσύνης βρίσκεται στο –50 τον Απρίλιο — βελτιωμένος από το –57 του Μαρτίου, αλλά βαθιά αρνητικός. Κανένα τμήμα του πληθυσμού δεν ξεφεύγει: άνεργοι –61, γεωργοί και κτηνοτρόφοι –57, μισθωτοί ιδιωτικού τομέα –55. Ακόμα και οι συνταξιούχοι, σταθερό εκλογικό αποθεματικό της ΝΔ, βρίσκονται στο –41.
Η κυβέρνηση αξιολογείται θετικά μόνο στα γεωπολιτικά — 39% μάλλον θετικές εντυπώσεις, από 38% τον Μάρτιο, ο μοναδικός τομέας με ανοδική κίνηση. Στα θέματα καθημερινότητας 21%, στη Δημοκρατία και τους Θεσμούς 14% — χαμηλό πενταμήνου — και στην Οικονομία 11%, επίσης ιστορικό χαμηλό της περιόδου. Η επίσκεψη Μακρόν και η αμυντική συμφωνία έδωσαν ώθηση ακριβώς στον τομέα όπου η κυβέρνηση είχε ήδη το καλύτερο πρόσημο. Στα εσωτερικά μέτωπα η εικόνα παραμένει αμετάβλητα αρνητική.
Ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης
Στα δεξιά της ΝΔ, Ελληνική Λύση και Πλεύση Ελευθερίας ισοβαθμούν ουσιαστικά — 10,2% και 10,4% αντίστοιχα στην εκτίμηση ψήφου, σχεδόν αμετάβλητα από τον Μάρτιο. Μαζί σχηματίζουν έναν λαϊκιστικό πόλο που αγγίζει το 20,6%. Στα αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σε ιστορικά χαμηλά (5,3%) και το ΚΚΕ παγιώνεται ως η τρίτη δύναμη της Αριστεράς με 8,4% — κερδίζει 0,4 μονάδες από τον Μάρτιο.
Στις δημοτικότητες αρχηγών, ο Σωκράτης Φάμελλος ανεβαίνει στο 29%, από 24% τον Φεβρουάριο — η πιο σταθερά ανοδική πορεία του πενταμήνου. Ο Γαβριήλ Σακελαρίδης εμφανίζεται για πρώτη φορά στη λίστα με 27%, ισχυρό ντεμπούτο. Ο Νίκος Ανδρουλάκης ανεβαίνει στο 26%, στο καλύτερο του σημείο του τελευταίου πενταμήνου. Αντίθετα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου πέφτει από 44% τον Ιανουάριο στο 35% τον Απρίλιο — 9 μονάδες σε τέσσερις μήνες, η μεγαλύτερη πτώση μεταξύ όλων των αρχηγών. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει σταθερός στο 30% — ούτε ανεβαίνει ούτε καταρρέει.
Τσίπρας, Καρυστιανού και η ψήφος που περιμένει
Ενδεχόμενο κόμμα με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα θα ψήφιζε “πολύ ή αρκετά πιθανό” τμήμα που προέρχεται κυρίως από πρώην ΣΥΡΙΖΑ (17,8%) και δευτερευόντως από ΠΑΣΟΚ. Ενδεχόμενο κόμμα Καρυστιανού εντοπίζεται σε εντυπωσιακά διαφορετικό χώρο: το 14,3% των ψηφοφόρων της Πλεύσης Ελευθερίας και το 11,1% της Ελληνικής Λύσης δηλώνουν “πολύ ή αρκετά πιθανό” να τη στήριζαν — ανατρέποντας την εικόνα ενός αποκλειστικά αριστερού ή προοδευτικού φαινομένου.
Το τελικό πορτρέτο
Η δημοσκόπηση αποτυπώνει ένα εκλογικό σώμα που βιώνει οξύ οικονομικό άγχος, αξιολογεί αρνητικά την κυβέρνηση σε όλα τα εσωτερικά μέτωπα και δεν βρίσκει στην υπάρχουσα αντιπολίτευση πειστική εναλλακτική. Η ΝΔ κρατά την πρωτιά, αλλά με μικρότερη βάση από έναν μήνα πριν. Το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει, αλλά αργά. Και ανάμεσά τους, ένα στα τέσσερα άτομα του εκλογικού σώματος παραμένει σε αναμονή.
Αυτή η αναμονή δεν είναι η πιο ενεργή πολιτική στάση στην Ελλάδα του 2026.
H δημοσκόπηση της Metron Analysis αποτυπώνει τη γεωπολιτική ανησυχία των πολιτών: το 76% θεωρεί αδικαιολόγητη την επίθεση στο Ιράν, το 71% έχει αρνητική γνώμη για τις ΗΠΑ, ενώ η Γαλλία παραμένει η πιο δημοφιλής δυτική δύναμη — ακριβώς την εβδομάδα που ο Μακρόν επισκέφθηκε την Αθήνα
Η εβδομάδα που η Ελλάδα φιλοξενούσε τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και υπέγραφε αμυντική συμφωνία με το Παρίσι ήταν η ίδια εβδομάδα που η Metron Analysis μετρούσε τις γεωπολιτικές αντιλήψεις των Ελλήνων πολιτών. Η σύμπτωση δεν αναιρεί τα ευρήματα — τα πλαισιώνει. Και αυτά είναι ευρήματα που αξίζουν προσοχή.
Η Γαλλία πρώτη, οι ΗΠΑ τελευταίες
Στην ερώτηση για τη γνώμη τους απέναντι σε συγκεκριμένες χώρες, οι ερωτηθέντες σχηματίζουν μια εικόνα που δεν αφήνει περιθώριο παρερμηνείας. Η Γαλλία συγκεντρώνει 66% θετικές γνώμες έναντι 29% αρνητικών — το καλύτερο αποτέλεσμα μεταξύ όλων των χωρών που εξετάστηκαν. Η Κίνα ακολουθεί με 55% θετικές και 34% αρνητικές, σε ένα εύρημα που αντικατοπτρίζει τη σταδιακή αποκλιμάκωση του δυτικοκεντρικού αντανακλαστικού στην ελληνική κοινή γνώμη.
Η Γερμανία βρίσκεται ήδη στο αρνητικό έδαφος: 57% αρνητικές γνώμες έναντι 37% θετικών. Το εύρημα παραπέμπει στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και στο αποτύπωμα που άφησαν οι διαπραγματεύσεις του 2015 στη συλλογική μνήμη — ένα αποτύπωμα που προφανώς δεν έχει εξαλειφθεί.
Η Ρωσία βρίσκεται στο 63% αρνητικές και 32% θετικές — αρνητική εικόνα, αλλά όχι σε επίπεδα καταδίκης. Το 32% θετικών για μια χώρα που βρίσκεται σε πόλεμο και υπό δυτικές κυρώσεις είναι αριθμός που μαρτυρά παλαιότερες πολιτισμικές και ιδεολογικές συνάφειες που επιβιώνουν.
Οι ΗΠΑ, όμως, είναι η πραγματική έκπληξη — ή μάλλον η επιβεβαίωση μιας τάσης που επιταχύνεται. Το 71% των ερωτηθέντων εκφράζει αρνητική γνώμη για τις Ηνωμένες Πολιτείες, με μόλις 26% θετικές. Πρόκειται για το χειρότερο αποτέλεσμα μεταξύ όλων των χωρών που εξετάστηκαν — χειρότερο από τη Ρωσία, χειρότερο από οποιαδήποτε άλλη δύναμη. Η επίθεση στο Ιράν, η ρητορική Τραμπ, οι εμπορικοί δασμοί και η γενικότερη αίσθηση αστάθειας που εκπέμπει η Ουάσιγκτον συναντούν ένα ελληνικό κοινό που δεν έχει ξεχάσει και τις δικές του ιστορικές παράπονα απέναντι στην αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Το Ιράν: τέσσερις στους πέντε λένε όχι στην επίθεση
Η ερώτηση για την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν αποδίδει ένα από τα πιο ξεκάθαρα ευρήματα ολόκληρης της δημοσκόπησης. Τον Απρίλιο, το 76% των ερωτηθέντων τη θεωρεί αδικαιολόγητη — από 72% τον Μάρτιο. Αντίστοιχα, το ποσοστό όσων τη θεωρούν δικαιολογημένη πέφτει από 24% σε 20%.
Η κίνηση είναι σημαντική: σε έναν μόνο μήνα, η απόρριψη της επίθεσης ενισχύεται κατά 4 μονάδες. Η εκεχειρία που εκπνέει, οι απειλές για νέους βομβαρδισμούς και η αβεβαιότητα για τις συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ — όλα αυτά εκτυλίσσονταν κατά τη διάρκεια της έρευνας πεδίου και προφανώς επηρέασαν τις απαντήσεις. Το 76% δεν είναι μόνο πλειοψηφία· είναι συναίνεση που διαπερνά πολιτικά όρια.
Το εύρημα αυτό δεν αφορά μόνο το Ιράν. Αποτυπώνει μια βαθύτερη ελληνική αντίδραση στη λογική της στρατιωτικής επιβολής ως εργαλείου εξωτερικής πολιτικής — αντίδραση που ενισχύεται όταν πίσω από την επίθεση βρίσκεται μια Ουάσιγκτον που ήδη απολαμβάνει 71% αρνητικής εικόνας.
ΕΕ και ΗΠΑ: η διάσπαση φαίνεται αναπόφευκτη — αλλά λιγότερο από τον Μάρτιο
Το τρίτο γεωπολιτικό ερώτημα αφορά το μέλλον της σχέσης Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ηνωμένων Πολιτειών. Και εδώ τα δεδομένα παρουσιάζουν μια ενδιαφέρουσα αντιστροφή σε σχέση με τον Μάρτιο.
Τον Μάρτιο, το 43% πίστευε ότι ΕΕ και ΗΠΑ θα ακολουθήσουν ξεχωριστούς δρόμους, ενώ το 50% εκτιμούσε ότι θα παραμείνουν συμμαχικές δυνάμεις. Τον Απρίλιο, το σενάριο της διάσπασης υποχωρεί στο 41%, ενώ η συμμαχική προοπτική ανεβαίνει στο 54%. Πρόκειται για αξιοσημείωτη μετατόπιση: η επίσκεψη Μακρόν, η υπογραφή της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας και η γενικότερη συζήτηση για ευρωπαϊκή αμυντική αυτονομία φαίνεται να έδωσαν στους ερωτηθέντες κάποια αίσθηση ότι η Δύση δεν διαλύεται — τουλάχιστον όχι άμεσα.
Ωστόσο, το 41% που βλέπει ξεχωριστούς δρόμους παραμένει υψηλό. Και σε συνδυασμό με το 71% αρνητικής γνώμης για τις ΗΠΑ, δείχνει ότι η αισιοδοξία για τη συμμαχία δεν συνοδεύεται από αποκατάσταση της εικόνας της Αμερικής. Οι Έλληνες φαίνεται να ελπίζουν ότι η συμμαχία θα κρατήσει, χωρίς να συμπαθούν ιδιαίτερα τον έναν εκ των δύο συμμάχων.
Ένα γεωπολιτικό πορτρέτο με βαθιές ρίζες
Τα τρία ευρήματα μαζί σχηματίζουν μια συνεκτική εικόνα. Η ελληνική κοινή γνώμη τάσσεται υπέρ της Γαλλίας και της ευρωπαϊκής κατεύθυνσης, κρατά αποστάσεις από τη Γερμανία, δεν έχει ξεχάσει εντελώς παλαιές συμπάθειες προς τη Ρωσία και απορρίπτει με συντριπτική πλειοψηφία την αμερικανική στρατιωτική επιθετικότητα. Δεν πρόκειται για παροδικές αντιδράσεις σε επικαιρότητα — πρόκειται για στρώματα αντιλήψεων που συσσωρεύτηκαν σε δεκαετίες και που η συγκυρία του 2026 απλώς φέρνει στην επιφάνεια.
Η επίσκεψη Μακρόν ήρθε την κατάλληλη στιγμή για την ελληνική κυβέρνηση. Σε ένα τοπίο όπου η μόνη θετικά αξιολογούμενη δυτική δύναμη είναι η Γαλλία, η ανανέωση της αμυντικής συμφωνίας μαζί της είναι κίνηση που ευθυγραμμίζεται με το κλίμα της κοινής γνώμης — είτε αυτό ήταν η πρόθεση είτε όχι.
